Kamerlid Alexander Van Hoecke (VB)

Mondelinge vragen

De 10 meest recente vragen gesteld door Alexander Van Hoecke in de plenaire vergaderingen.

• Vraag: Niet-samendrukbare straffen in België voor gruwelijke misdaden

  Vraag: De zaak-Horion

  Niet-samendrukbare straffen in België voor gruwelijke misdaden
  De zaak-Horion
  Zware onherroepelijke straffen voor ernstige misdrijven in België summaryExplanation

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 4 juni 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Bouchez en Van Hoecke bekritiseren scherp dat gevaarlijke misdadigers zoals moordenaars (o.a. Kabunda, Horion) en terroristen (Bakkali) te vroeg vrijkomen door zwakke strafuitvoering, ondanks levenslange straffen of adviezen over hoog recidiverisico, wat volgens hen het vertrouwen in justitie ondermijnt. Verlinden benadrukt dat rechters binnen het wettelijk kader handelen en dat politieke inmenging in individuele zaken de rechtsstaat aantast, maar staat open voor debat over strafrechthervorming via wetswijzigingen (bv. Ducarmes voorstel). Bouchez eist snellere invoering van peines incompressibles (zoals in het regeerakkoord beloofd) en wijst op de plicht om de samenleving te beschermen, terwijl Van Hoecke de regering beschuldigt van gebrek aan daadkracht en vraagt wie strafverzwarende maatregelen blokkeert. Beide oppositieleden stellen dat het huidige systeem slachtoffers en burgers in de steek laat.

  Georges-Louis Bouchez:

  Merci monsieur le président. Il est intéressant que ce thème suive le précédent. J'ai entendu des collègues qui, manifestement, ont des grandes idées sur le monde: la prison ne serait plus adaptée. Donc, assumez de faire sortir ces gens en rue, des gens qui représentent des dangers publics manifestes. Je vais vous donner deux petits exemples au hasard, issus de l'actualité.

  Il y a, d'abord, M. Kabunda. Ne riez pas, parce que votre parti a une fameuse responsabilité! M. Kabunda, c'est quelqu'un qui a tué une petite fille de 18 mois. Il a laissé sa compagne pour morte, après avoir tué la grand-mère de celle-ci. Il a été condamné à la réclusion à perpétuité en 2010. Eh bien! Figurez-vous, mesdames et messieurs, qu'il va pouvoir sortir en 2026. La vie d'une petite fille de 18 mois, d'une dame âgée qui n'avait rien demandé, la situation de sa compagne, cela vaut 16 ans en Belgique. Après ça, vous pouvez sortir, cela ne pose aucune difficulté…

  L'autre cas, très intéressant, est celui de M. Bakkali. Figurez-vous que M. Bakkali est l'un des cerveaux des attentats du 13 novembre 2015 et également de l'attentat déjoué dans le Thalys. Il a été condamné en France. Les Français n'étaient pas très enthousiastes à l'idée de nous le transférer, parce qu'ils connaissent notre système. Figurez-vous qu'il va pouvoir bénéficier de congés pénitentiaires, parce qu'on espère peut-être que cette personne va un jour retrouver le droit chemin et le sens de nos valeurs communes.

  Alors, madame la ministre, je voudrais vous dire une chose. Votre rôle n'est pas de faire sortir des gens de prison. Votre rôle est de faire en sorte que les personnes dangereuses pour la société y restent; parce que, oui, et mon parti l'assume, il y a des gens qui ne sont pas réinsérables. C'est la raison pour laquelle je vous interroge aujourd'hui pour savoir quand nous allons appliquer les peines incompressibles prévues dans l'accord de gouvernement, parce que, pour les terroristes, les pédophiles, les violeurs et certains meurtriers, la prison est la seule solution.

  Alexander Van Hoecke:

  Een seriemoordenaar vermoordt op de meest gruwelijke wijze 6 personen, waaronder een 13-jarig meisje en een heel gezin. Die seriemoordenaar wordt terecht veroordeeld tot een levenslange celstraf. Een paar jaar later beslissen gerechtspsychiaters dat die seriemoordenaar niet meer gevaarlijk is en dus het recht heeft de gevangenis te verlaten. Om overduidelijke redenen, mevrouw de minister, wordt die seriemoordenaar niet meteen vrijgelaten. Wat gebeurt er dan? Die seriemoordenaar start met zijn advocaten een procedureslag. Daardoor wordt de Belgische belastingbetaler uiteindelijk veroordeeld tot het betalen van dwangsommen, namelijk 1.000 euro per dag dat die seriemoordenaar nog in de gevangenis zit. Die dwangsommen zijn ondertussen opgelopen tot 750.000 euro.

  Dat is, mevrouw de minister, het verhaal van seriemoordenaar Freddy Horion, dat iedereen hier ondertussen kent. Vandaag mag Horion de gevangenis verlaten met een enkelband, ondanks dat het openbaar ministerie een advies gaf aan de rechter waarin heel duidelijk en letterlijk stond dat Horion een tikkende tijdbom is met een zeer hoog risico op recidive. De rechtbank heeft dat advies gewoon genegeerd en naast zich neergelegd. Vandaag mag Freddy Horion naar een zorghuis.

  U bent de minister van Justitie van dit land. Hoe is dat mogelijk? Hoe legt u dat uit aan de mensen? Hoe legt u dat uit aan de slachtoffers en de nabestaanden van Horion? Vooral, hoe legt u dat uit aan alle slachtoffers in dit land die opnieuw met de neus op de feiten worden gedrukt dat een straf in België nooit, maar dan ook nooit, effectief wordt uitgevoerd?

  Annelies Verlinden:

  Collega’s, de beslissing van de strafuitvoeringsrechtbank in de zaak-Horion riep de voorbije dagen bijzonder sterke emoties op, in het bijzonder bij de nabestaanden van de slachtoffers. Met het grootst mogelijke respect en met veel nederigheid wil ik zeggen dat ik dat heel goed begrijp. Ik sprak hen eerder ook al over dit dossier. Wanneer mensen dierbaren verliezen door dergelijke uitzonderlijk gewelddadige feiten gaat dat verdriet nooit meer weg.

  Toen Horion deze week na 47 jaar de gevangenis mocht verlaten, heeft dat onvermijdelijk oude wonden opengereten. We moeten er alles aan doen om die emoties een plaats te geven in de manier waarop we als overheid en Justitie met dergelijke dossiers omgaan.

  Zelfs al zou ik als mens allerlei zaken willen vinden over deze of gene uitspraak, zoals de uitspraak waarnaar collega Bouchez verwees, ik kan en mag binnen onze rechtsstaat dergelijke rechterlijke beslissingen over de toekenning en de uitvoering van straffen echter niet becommentariëren. De vele rechterlijke beslissingen, ook in deze dossiers, worden genomen door onafhankelijke rechters op basis van een kader dat door dit Parlement wordt vastgelegd. Dat principe geldt voor elk strafrechtelijk dossier, ongeacht de aard van de feiten.

  Ik sta uiteraard open voor elk debat in deze Kamer om te delibereren over hoe we op een zo rechtvaardig mogelijke manier met ons strafrechtbeleid kunnen omgaan. Collega Ducarme kondigde twee weken geleden aan dat hij vorige week met een nieuw wetsvoorstel zou komen om het over deze problematiek te hebben.

  Je tiens toutefois à souligner que la décision dans le dossier Horion n'est pas complètement inattendue. Elle est l'aboutissement d'un long parcours judiciaire, au cours duquel différentes instances se sont prononcées.

  En novembre 2023, la cour d'appel d'Anvers a décidé que M. Horion devait être admis en résidence dans un établissement spécialisé hors de la prison, en vue d'une préparation progressive à un éventuel retour dans la société. Cette décision a été assortie d'astreintes.

  Par la suite, un parcours d'accompagnement intensif a été mis en place pendant plusieurs années avec la participation du service psychosocial de la prison de l'établissement concerné, de l'intéressé lui-même et de son avocat. Le tribunal d'application des peines a rendu sa décision sur la base des résultats de ce parcours et des critères légaux, malgré l'avis rendu par le ministère public.

  En fin de compte, pour moi, ce dossier touche à un principe fondamental, à savoir la manière dont nous organisons notre société en tant qu' É tat de droit, lequel signifie que les règles qui régissent notre société résultent d'un processus démocratique et parlementaire et que les juges peuvent prendre des décisions sur la base de ces règles et des faits qui leur sont soumis, à l'abri de pressions politiques, d'influence de l'opinion publique ou d'indignation sociale.

  Over die regels kunnen en mogen we een debat voeren. Dat debat is legitiem en, zoals ook aangetoond in het maatschappelijk debat van de laatste dagen naar aanleiding van het dossier-Horion, wat mij betreft zelfs noodzakelijk.

  De plaats bij uitstek daarvoor is dit Parlement, waar wetten worden gemaakt en gewijzigd, niet door middel van kritiek op individuele rechters die binnen het bestaande wettelijk kader beslissingen nemen. Dat onderscheid bewaken, is voor mij essentieel, niet alleen voor deze zaak, maar voor het vertrouwen in onze rechtsstaat als geheel.

  Ik ben meer dan wie ook ter jullie beschikking om dit debat verder te zetten en bijvoorbeeld te discussiëren over het wetsvoorstel van de heer Ducarme, zodra mij dat wordt bezorgd.

  Georges-Louis Bouchez:

  Merci, madame la ministre. Vous avez parlé de l’État de droit. Je pense qu’il faut tout de même rappeler dans cet hémicycle que l’État de droit, c’est aussi protéger les personnes innocentes. L’État de droit, c’est permettre aux victimes d’obtenir réparation. L’État de droit, c’est permettre à la société de se prémunir contre des personnes qui, manifestement, ne sont pas faites pour vivre en son sein. Vous avez évoqué les deux propositions déposées par le député Denis Ducarme: l’une visant à porter les peines incompressibles à trois cinquièmes de la peine, l’autre visant à permettre au parquet, au ministère public, d’introduire des recours contre les décisions du tribunal d’application des peines concernant leurs aménagements.

  Néanmoins, madame la ministre, je voudrais vous dire que toutes ces mesures figurent déjà dans l’accord de gouvernement. Vous ne devez pas consacrer tout votre temps à chercher comment faire sortir des personnes de prison. Votre mission consiste à appliquer l’accord de gouvernement, y compris en ce qui concerne l’expulsion des détenus étrangers.

  Alexander Van Hoecke:

  Mevrouw de minister, we moeten ons echt eens afvragen waarom we in dit land überhaupt nog gevangenisstraffen uitspreken. Waarom veroordelen we nog seriemoordenaars, verkrachters en pedofielen tot gevangenisstraffen van x aantal jaar of levenslang, als die straffen toch nooit worden uitgevoerd? Dat debat moeten wij voeren, want een land waar een seriemoordenaar die een heel gezin heeft uitgemoord en kinderen heeft vermoord, na enkele jaren vrijkomt, terwijl het openbaar ministerie zegt dat hij een tikkende tijdbom is, is een land dat ziek is. Mijnheer Bouchez, ik hoor u heel graag zeggen dat het tijd is om te stoppen met strafkortingen. Frankrijk doet het, wij kunnen het ook doen. U hebt dat voorstel echter al gedaan in de plenaire vergadering. Wie houdt u tegen? Ik vermoed dat u daarvoor geen steun van de hele regering zult krijgen. Onze steun hebt u. Wij reiken u daarvoor de hand. Als iemand u tegenhoudt, laat dan alstublieft weten wie dat is. Is het Vooruit, is het cd&v of is het de minister zelf? Het wordt tijd om dat effectief aan te passen.

• Vraag: De vrije meningsuiting versus de racismewetgeving

  veiligheid, justitie en defensie

  De vrije meningsuiting versus de racismewetgeving
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Alexander Van Hoecke bekritiseert dat burgers in België strafrechtelijk vervolgd worden voor het leggen van een link tussen massamigratie en criminaliteit, zelfs als ze zich baseren op cijfers en studies, en noemt dit een praktijk die thuishoort in autoritaire regimes. Premier Bart De Wever deelt niet de sympathie voor de betrokkene maar beaamt dat vrije meningsuiting enkel beperkt mag worden bij oproepen tot geweld en stelt voor de antiracismewetgeving te herzien om misbruik te voorkomen. Van Hoecke benadrukt dat zijn partij een wetsvoorstel zal indienen om de vrijheid van meningsuiting te herstellen en roept andere partijen op dit te steunen, verwijzend naar het risico dat iedereen straks voor een mening vervolgd kan worden. De Wever nodigt het parlement uit de wetgeving kritisch te evalueren maar wijst erop dat de beslissing bij de wetgevende macht ligt.

  Alexander Van Hoecke:

  Mijnheer de premier, u bent vandaag eerste minister van een land waar iemand die bepaalde woorden gebruikt of zelfs bepaalde cijfers aanhaalt, in de gevangenis kan vliegen. Afgelopen week werd een burger van dit land strafrechtelijk veroordeeld, omdat hij gebruikmaakte van zijn vrijheid van meningsuiting. Hij riep nochtans niet op tot geweld, maar haalde cijfers en studies aan, op basis waarvan hij zijn mening vormde.

  Ik wil het van in het begin heel duidelijk gezegd hebben: het interesseert me vandaag niet wat iemand denkt over de mening van die burger. Daar gaat het hier vandaag niet over. Waar het hier vandaag over gaat, is dat zo goed als iedere burger in dit land die massamigratie linkt aan criminaliteit, vanaf deze week strafrechtelijk vervolgd kan en zal worden. Het maakt niet uit welke cijfers men gebruikt of welke studies men aanhaalt, als men een mening verkondigt die – laten we een kat een kat noemen – bepaalde linkse partijen, figuren of rechters niet aanstaat, kan men daarvoor als een ordinaire crimineel vervolgd worden. Dergelijke praktijken horen thuis in autoritaire regimes, in Rusland, in China, in Cuba, in Iran.

  Mijnheer de premier, legt u zich daarbij neer? Aanvaardt u de schande dat u premier bent van een land, waar zoiets gebeurt?

  Wat zult u eraan doen? Zult u de wetgeving aanpassen? Hoe zult u ervoor zorgen dat de vrijheid van meningsuiting hersteld wordt en dat de antiracismewetgeving nooit, maar dan ook nooit, meer misbruikt kan worden om mensen het zwijgen op te leggen?

  Bart De Wever:

  Mijnheer Van Hoecke, als eerste minister zal ik uiteraard geen commentaar geven op individuele vonnissen, maar dat hebt u ook niet gevraagd.

  Terwijl ik op geen enkele manier uw sympathie voor het individu in kwestie of voor diens uitspraken deel, ben ik het met u eens dat dat niet relevant is. Mijn persoonlijk standpunt over de vrije meningsuiting – ik kan niet als eerste minister spreken, want er is geen regeringsstandpunt – is genoegzaam bekend. Mijn oordeel is dat die best zo min mogelijk wordt ingeperkt. Het beste wapen tegen een verwerpelijk idee is een beter idee. Zolang men niet oproept tot geweld, moet een woord met een woord worden bestreden en niet met een rechtbank. In die zin strookt mijn persoonlijk standpunt nogal met de reactie van de Kamervoorzitter hierover gisteren aan de pers. Dat laat zich niet in twee minuten vatten, want het is een bijzonder belangrijk debat vol nuances, maar die kans – ik ben het eens met de Kamervoorzitter – mag ik niet laten liggen.

  Ik denk dus dat het geen oninteressante oefening zou zijn om de wetgeving inzake opiniedelicten tegen het licht te houden. Dan kan er worden nagegaan of die niet voor een interpretatie vatbaar is die de vrijheid van meningsuiting onwenselijk inperkt. Ik denk dat u wel kunt raden wat ik daarover denk, maar het is uiteraard aan u allen. U bent de wetgevende macht. Als u die oefening wilt doen, dan kan ik u alleen uitnodigen, collega's, om dat met de andere fracties te bespreken, de wetgeving tegen het licht te houden en u daar op een serene manier ten gronde over te buigen. Ik zal u zeker niet tegenhouden.

  Alexander Van Hoecke:

  Mijnheer de eerste minister, ik dank u voor uw antwoord. Ik zal het nog een keer zeggen. Het interesseert mij geen bal en het mag niemand een bal interesseren wat die uitspraken juist waren. Wat ertoe doet, is dat iemand veroordeeld is als een crimineel vanwege een mening, vanwege het leggen van een link tussen massamigratie en criminaliteit. Ik wil dat iedereen dat heel goed begrijpt. Vandaag is het Dries Van Langenhove, morgen bent u het. Onze partij is daar al jaren glashelder over: de vrijheid van meningsuiting stopt enkel wanneer men oproept tot geweld. Aan alle andere meningen moet men uiting kunnen geven, of men die nu leuk vindt of niet. Dat komt met de vrijheid van meningsuiting. Ik heb u en andere partijen hier eindelijk hetzelfde horen zeggen, maar tussen woord en daad zit er natuurlijk een groot verschil. Wij zullen de daad bij het woord voeren. We hebben een wetsvoorstel opstellen en zo snel mogelijk indienen. Zoals de premier net zei, reken ik op de steun van alle hier aanwezige fracties. (…)

• Vraag: De schadeloosstelling van de slachtoffers tien jaar na de terreuraanslagen

  Vraag: De opvolging van de aanbevelingen van de commissie Terroristische Aanslagen 10 jaar na de feiten

  Vraag: De schadeloosstelling van de slachtoffers van de terreuraanslagen tien jaar na de feiten

  Vraag: De toestand tien jaar na de aanslagen in België

  veiligheid, justitie en defensie

  De schadeloosstelling van de slachtoffers tien jaar na de terreuraanslagen
  De opvolging van de aanbevelingen van de commissie Terroristische Aanslagen 10 jaar na de feiten
  De schadeloosstelling van de slachtoffers van de terreuraanslagen tien jaar na de feiten
  De toestand tien jaar na de aanslagen in België
  Evaluatie en gevolgen van de terreuraanslagen in België na tien jaar summaryExplanation

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 19 maart 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Tien jaar na de Brusselse aanslagen (22/03/2016) bekritiseren parlementsleden het falend slachtofferbeleid: Aurore Tourneur (Les Engagés) en François De Smet eisen een snel, waardig indemniseringsfonds en een eindelijk operationeel guichet unique, na jarenlange administratieve chaos waarbij slachtoffers herhaaldelijk getraumatiseerd werden – onder meer door onnodige pensioenterugvorderingen (tot €140.000) en discriminatie van wezen na hun 18e. Minister Verlinden kondigt weliswaar een kortetermijn-guichet (€1M budget) en versterkte antiterrorisme-maatregelen aan, maar Claire Hugon Lecharlier en De Smet wijzen op gaten: geen concreet fonds, geen structurele financiering voor slachtofferorganisaties zoals Life for Brussels, en geen integrale uitvoering van de parlementaire aanbevelingen. Alexander Van Hoecke (N-VA) beschuldigt de regering ervan de "echte oorzaak" – jihadisme en radicale islam (verantwoordelijk voor 80% van de dreigingen, volgens hem) – bewust te negeren, wat nieuwe aanslagen in de hand zou werken, terwijl Syriëstrijders onopgespoord blijven en radicalisering onbestraft groeit. Verlinden benadrukt versterkte wetgeving (o.a. nationaliteitsontneming, online radicalisering) en samenwerking tussen inlichtingendiensten, maar kritiek blijft: te laat, te gefragmenteerd, en zonder daadwerkelijke erkenning van de ideologische dreiging.

  Aurore Tourneur:

  Madame la ministre, le 22 mars 2016, en quelques secondes, tout a basculé. Ce jour-là, des parents ont reçu un appel qu’ils n’auraient jamais dû recevoir, des frères et sœurs ont appris l’impensable, des amis ont attendu des nouvelles qui ne venaient pas, des vies ont été fauchées ou brisées à jamais. Je pense à Karen Northshield, qui a dû se reconstruire physiquement et psychologiquement pendant des années, et à Béatrice de Lavalette, jeune sportive de haut niveau, qui, avec une force et un courage extraordinaires, est devenue championne paralympique d’équitation. Face à la brutalité, ces femmes incarnent la résilience incroyable dont sont capables celles et ceux qui sont touchés par ces actes terroristes.

  Cette semaine, nous commémorons les dix ans des attentats de Bruxelles et je veux vraiment m’associer à l’hommage rendu aux 32 victimes qui ont perdu la vie, à leurs proches, aux centaines de blessés et à tous les membres des services de secours et de police qui ont fait face à l’inconcevable avec un courage et un dévouement remarquables.

  Les cérémonies, la minute de silence de tout à l’heure, les hommages sont des moments essentiels, mais, comme le rappelle l’association Life for Brussels, commémorer sans protéger est un acte incomplet.

  Dix ans après, des progrès ont été accomplis, mais le chemin restant à parcourir est encore long. Au cœur des chantiers inachevés, il y a l’indemnisation des victimes. Le système actuel oblige les victimes à multiplier les démarches et à s’épuiser dans des procédures longues et épuisantes.

  Les Engagés avaient déposé en 2022 une proposition de loi pour garantir une indemnisation rapide et digne aux victimes de terrorisme. Aujourd’hui, nous avons redéposé une proposition de loi en ce sens.

  Madame la ministre, je vous pose cette question parce que je sais qu’il s’agit d’une compétence transversale. Pouvez-vous nous confirmer que vous allez prendre l’initiative d’une concertation entre tous les ministres concernés pour que cette mesure devienne enfin effective? Quel calendrier précis pouvez-vous nous communiquer

  François De Smet:

  Madame la ministre, dix ans après l’horreur des attentats de Bruxelles, le temps paraît suspendu. Suspendu pour les victimes, encore nombreuses à être enfermées dans leurs traumatismes et à en souffrir. Suspendu, hélas, également pour l’action de l’État. J’étais ce matin à la conférence de presse de l’association Life for Brussels et je dois vous avouer que j’ai ressenti de la honte. Honte pour l’État belge, incapable de répondre aux sentiments d’abandon et de colère exprimés par de nombreuses victimes du 22 mars.

  Où est le véritable fonds de garantie promis? Nous savons que beaucoup de victimes restent enfermées dans un labyrinthe administratif dont elles ne parviennent pas à sortir. Où est le guichet unique? Malgré les promesses, il n'a jamais vu le jour pour les victimes de 2016? Où est l’expertise médicale unique? Elle fait toujours défaut, contraignant les blessés à revivre leurs traumatismes.

  Plus grave encore, madame la ministre, l’État belge exerce une forme de violence symbolique. L’administration procède, de manière erronée, à des tentatives de récupération de pensions, transformant des survivants en débiteurs de l’État. J’ai rencontré ce matin des rescapés qui reçoivent des demandes de remboursement pouvant atteindre 140 000 euros de la part du Service des Pensions.

  Des orphelins subissent également une discrimination insupportable. Leur droit à réparation s’interrompt brutalement à 18 ans, comme si la perte d’un parent disparaissait avec la majorité.

  En outre, je pense aux premiers intervenants, évoqués lors de la commémoration: les policiers, les secouristes, ces héros brisés qui, pour beaucoup, attendent toujours un statut protecteur. Certains se sont donné la mort depuis les événements, écrasés par l’indifférence.

  Madame la ministre, allons-nous, allez-vous enfin transformer l’émotion suscitée par ce dixième anniversaire en actes? Le gouvernement va-t-il, une fois pour toutes, mettre en œuvre l’ensemble des recommandations du rapport parlementaire? À quoi sert de commémorer si nous ne sommes même pas capables de protéger les victimes d’hier?

  Claire Hugon Lecharlier:

  Madame la ministre, c'est une semaine très particulière pour la Belgique, une semaine de mémoire et de recueillement: 10 ans ont passé depuis les attentats du 22 mars 2016. Mais c'est aussi une semaine de bilan pour nous, afin de savoir si nous, les représentants et représentantes politiques, avons été à la hauteur.

  Mardi, dans sa prise de parole lumineuse lors de la commémoration qui eut lieu ici, à la Chambre, Me Gérard nous a rappelé que se souvenir n'est pas seulement regarder en direction du passé; c'est aussi reconnaître la dignité de celles et ceux qui continuent chaque jour à vivre avec les conséquences du traumatisme. Aujourd'hui, nous voudrions pouvoir regarder les victimes dans les yeux et leur dire: "Nous avions promis de vous soutenir et d'être à vos côtés. Nous avons tenu parole." Or nous devons constater que nous ne pouvons pas le leur dire, en tout cas pas suffisamment.

  Nous avons entendu les constats qui ont été dressés. Moi-même, j'ai pu échanger avec plusieurs victimes. J'entends notamment que l'indemnisation et même la reconnaissance du statut de victime restent un parcours d'obstacles, que la multiplication des interlocuteurs force les victimes à revivre encore et encore le traumatisme et que certains ayants droit restent discriminés. Et puis, j'ai également entendu le choc que constitue le fait de se voir réclamer des récupérations de pensions. Sur ce point, il convient évidemment de saluer le rétropédalage du Service fédéral des Pensions, mais il n'en reste pas moins que c'est une violence institutionnelle qui s'ajoute à toutes celles qui ont déjà été vécues.

  Au-delà des commémorations, il y a des attentes très concrètes. Madame la ministre, votre gouvernement s'est engagé à créer un vrai fonds d'indemnisation pour les victimes du terrorisme. Allez-vous l'instaurer? Quel en est le calendrier? Allez-vous corriger la loi pour protéger durablement les enfants ayants droit? Allez-vous créer un véritable guichet unique qui fonctionne? Allez-vous accorder un financement structurel aux associations qui, comme Life for Brussels, depuis 10 ans, accueillent les victimes et les soutiennent dans leurs démarches administratives et judiciaires très compliquées?

  Alexander Van Hoecke:

  Dit weekend is het tien jaar geleden dat in dit land gebeurde waarvoor al jaren gewaarschuwd werd: een bloedige jihadistische terreuraanslag, op de luchthaven van Zaventem en in de Brusselse metro. Het was de zwaarste aanslag ooit in dit land, met 35 doden, honderden gewonden en slachtoffers die de naweeën voelen tot vandaag.

  Die slachtoffers zijn gezinnen, mannen, vrouwen en kinderen, mensen die op reis vertrokken, mensen die onderweg naar hun werk waren. In de afgelopen maanden zijn nog twee slachtoffers uit het leven gestapt, nadat hun leven volledig kapotgemaakt is door jihadistische lafaards.

  Noch tien jaar geleden, noch daarnet bij de woorden van minister Jambon, durfde iemand concreet naar de oorzaak van die aanslagen, van dat gif in onze samenleving, te verwijzen: moslimextremisme, jihadisme, de radicale islam.

  Er zijn maar een paar mensen die dat tien jaar geleden aandurfden en er zijn maar een paar mensen in het Parlement die dat vandaag nog steeds durven. Diezelfde mensen werden uit de wegkijkonderzoekscommissie geweerd.

  Vandaag zijn honderden schadedossiers van slachtoffers nog steeds niet afgesloten. Vandaag, mevrouw de minister, vernamen we ook dat verschillende slachtoffers van de islamitische terreuraanslagen opnieuw slachtoffer zijn geworden, deze keer van de Federale Pensioendienst. De Federale Pensioendienst vorderde onterecht herstelpensioenen terug van de slachtoffers van die aanslagen, uitgerekend van die slachtoffers die dat leed al tien jaar op hun schouders torsen.

  Ik word daar stil van, mevrouw de minister, maar ik word daar vooral ook kwaad van. Ik verwacht van deze regering, van u eigenlijk, maar één ding: stop met wegkijken en geef eindelijk een antwoord op de vraag: wat zult u doen om moslimextremisme (…)

  Voorzitter:

  Dank u, mijnheer Van Hoecke. De minister heeft vijf minuten om te reageren.

  Annelies Verlinden:

  Collega's, zondag is het inderdaad precies tien jaar geleden dat ons land werd getroffen door de vreselijke aanslagen in de luchthaven van Zaventem en de Brusselse metro. Zoals collega Jambon daarnet al zei, weet elkeen van ons nog precies waar hij of zij was.

  Tien jaar later is het onze opdracht om te blijven luisteren naar de slachtoffers en hun nabestaanden. De parlementaire onderzoekscommissie die werd opgericht na de aanslagen van 2016 gaf als een van de pijnpunten aan dat slachtoffers van terrorisme worden geconfronteerd met een versnipperd ondersteuningslandschap en formuleerde daarom als kernaanbeveling de oprichting van een duidelijk en herkenbaar aanspreekpunt. De voorbije maanden heb ik daar als minister van Justitie eindelijk werk van gemaakt. Zorgen voor slachtoffers kan men immers geen dag te vroeg doen.

  Na een terreuraanslag gaat in strafprocedures heel vaak veel publieke aandacht en belangstelling naar de daders, maar voor mij is het nog belangrijker om de rechten en de noden van de slachtoffers in de hele keten te doen doorwegen. We moeten hen bijstaan, naar hen luisteren, hen helpen en hun vragen beantwoorden. Slachtoffers mogen immers nooit het gevoel krijgen dat ze opnieuw het slachtoffer worden van een gebrekkige organisatie.

  C'est la raison pour laquelle nous mettrons en place un point de contact unique, à court terme. Ce guichet sera rattaché au secrétariat de la commission pour l'aide financière aux victimes, au sein de laquelle des chambres spécialisées pour les victimes du terrorisme ont été créées dès 2016.

  Ce choix d'intégration présente des avantages évidents: il évite la mise en place de nouvelles structures et il permet de mobiliser immédiatement les connaissances et l'expérience existantes.

  Doté d'un budget d'un million d'euros, ce service reposera sur un soutien structurel via des coordinnateurs, afin que les victimes disposent d'un interlocuteur unique tout au long du parcours qui suit un attentat. Il s'agit donc d'un choix délibéré: prendre enfin les victimes en main et les guider plutôt que de les laisser seules face à un dédale de procédures et de formalités administratives. Nous ouvrons ainsi une nouvelle page dans la qualité de notre accompagnement des victimes.

  Nous avons également mis en œuvre d'autres recommandations et accompli des progrès en matière de services de secours, d'architecture de la sécurité et d'approche globale du processus de radicalisation.

  En ce qui concerne nos principales réalisations, nous avons renforcé la législation antiterroriste, et nous la renforcerons encore. Nous avons renforcé la police, les services de renseignement et la justice. Nous avons élaboré et actualisé une stratégie fédérale contre le terrorisme, l'extrémisme et le radicalisme et nous avons créé des plateformes JIC réunissant les services de renseignement et de sécurité ainsi que les autorités judiciaires. Nous continuons à renforcer ces dispositifs pour les adapter aux nouvelles formes et manifestations du terrorisme. Nos services de sécurité et de renseignement se doivent en effet de rester vigilants, car la menace terroriste n'a malheureusement pas disparu.

  En matière d'architecture de sécurité, des réformes importantes ont été menées. J'ai notamment investi récemment dans des technologies au service de la Sûreté de l'État afin d'accroître l'efficacité dans la lutte contre le terrorisme et l'extrémisme. La réglementation relative à la déchéance de nationalité, en particulier pour des personnes condamnées pour terrorisme, a également été renforcée et étendue. Et nous avons encore des projets comme l'intensification de la lutte contre la glorification du terrorisme et contre la radicalisation en ligne des jeunes.

  Comme vous pouvez le constater, le travail est en cours et il se poursuit avec détermination. Je tiens par ailleurs à exprimer ma profonde reconnaissance envers toutes celles et tous ceux qui, souvent dans l'ombre, se sont engagés avec constance, professionnalisme et humanité pour soutenir les victimes du terrorisme.

  Rendre justice aux victimes est et demeure ma mission première en tant que ministre de la Justice, une mission exigeante, que nous portons ensemble avec respect, détermination, animés par la conviction que chaque victime mérite d'être entendue, reconnue et accompagnée. Elles peuvent compter sur moi.

  Aurore Tourneur:

  Merci pour ces éléments, madame la ministre. Un guichet unique, c'est bien. Un fonds d'indemnisation, c'est mieux. Pour Les Engagés, il y a un visage, une histoire et une souffrance derrière chaque dossier d'indemnisation. Ces victimes ont déjà trop attendu et chaque jour qui passe sans solution est un jour de trop. Elles méritent que nous soyons à la hauteur.

  François De Smet:

  Merci pour vos réponses. Elles contiennent des éléments intéressants et j'en prends acte, tout en trouvant quand même fou qu'il ait fallu 10 ans en Belgique pour avancer sur cette histoire de guichet unique.

  Quand on voit ce qui se passe à l'étranger, je regrette quand même que nous soyons si peu efficaces. En France, lorsqu'il y a attentat et des victimes, c'est l'État qui s'occupe de tout, même des négociations avec les assurances et avec les fonds privés. Les victimes ne sont pas renvoyées dans un labyrinthe administratif comme cela a pu être le cas pour les victimes du 22 mars. Il y a un statut de pupille de la Nation qui s'occupe directement des orphelins. Là non plus, les enfants ne sont pas renvoyés dans une forme de labyrinthe. Je trouve très étonnant que l'on s'en sorte si mal. Nous n'avons pas réussi à transformer ce traumatisme collectif en quelque chose d'efficace qui aurait prouvé que nous sommes unis et que nous devons évidemment prendre toutes les victimes sous notre aile. J'espère que les actions que vous avez développées arriveront rapidement.

  Claire Hugon Lecharlier:

  Je vous remercie pour vos réponses, madame la ministre. Je prends acte avec beaucoup d'intérêt du fait que vous allez finalement mettre en place ce point de contact unique, qui représentera effectivement un soulagement.

  Je regrette un peu qu'il n'y ait manifestement pas de point de contact unique au sein du gouvernement à propos des questions concernant les victimes des attentats puisque nous allons avoir deux débats successifs qui concernent les mêmes personnes et les mêmes causes.

  Les photographies exposées au péristyle nous interpellent. Par ces images, les victimes nous racontent leurs histoires, leurs trajectoires et également leurs espoirs. Elles espèrent que les autorités mettent tout en œuvre pour alléger ce qui peut l'être, avec des réponses plus simples, plus lisibles et tout simplement plus humaines. Les victimes nous le disent, commémorer sans protéger est un acte incomplet.

  Certaines choses sont en place, d'autres doivent arriver. Je ne vous ai pas entendue sur le fonds d'indemnisation ni sur le financement des associations. Nous devons accorder aux victimes la dignité qu'elles méritent. C'est uniquement en écoutant réellement leurs besoins que nous pourrons être à la hauteur.

  Alexander Van Hoecke:

  Mevrouw de minister, tien jaar na de islamitische aanslagen hebben wij een recordaantal minderjarigen dat opduikt in terrorismedossiers. In onze hoofdstad stond een herdenking van de Iraanse ayatollah gepland. Er is nog steeds geen actieve opsporing van illegalen in het land. Mevrouw de minister, u hebt geen flauw idee waar het gros van de Belgische Syriëstrijders zich vandaag bevindt. De aanbevelingen van de onderzoekscommissie zijn niet uitgevoerd en wij hebben een regering die het gif dat deze slachtpartij mogelijk heeft gemaakt, niet durft te benoemen, namelijk het gif van het jihadisme en de radicale islam. Vergis u niet, dat is een gif dat verantwoordelijk is voor 80 % van alle terroristische dreigingen in het land. Zolang u de oorzaken van de terroristische dreiging en van de aanslagen tien jaar geleden niet durft te benoemen, wat u nog steeds niet durft, doet u alle slachtoffers oneer aan. Erger nog, u bereidt ook de weg voor een nieuwe islamitische slachtpartij.

• Vraag: De uitspraken van minister Van Bossuyt over de overbrenging van gevangenen naar Estland

  Vraag: Het bezoek aan Estland, de overbevolkte gevangenissen en de mogelijke overbrenging van gedetineerden

  veiligheid, justitie en defensie

  De uitspraken van minister Van Bossuyt over de overbrenging van gevangenen naar Estland
  Het bezoek aan Estland, de overbevolkte gevangenissen en de mogelijke overbrenging van gedetineerden
  Overplaatsing van gevangenen naar Estland en gevangenisbeleid summaryExplanation

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  België onderzoekt de verhuur van Estse gevangeniscapaciteit om de overbevolking in eigen gevangenissen (20% te veel, 4.200 illegalen gedetineerd) aan te pakken, maar Estland ontkent volgens minister Van Hoecke elke concrete afspraak en noemt het bezoek een loutere studiereis, wat de ministers Verlinden en Van Bossuyt negeren in hun antwoorden. Zij benadrukken wel dat technische gesprekken lopen voor een mogelijk toekomstig partnerschap (geïnspireerd op de Zweedse samenwerking met Estland), maar erkennen dat Estland pas na de verkiezingen van 2027 een beslissing kan nemen, terwijl Van Hoecke het dossier afdoet als een "lege doos" en een afleidingsmanoeuvre voor omstreden regeringsplannen zoals gratieverlening en strafverkorting voor gedetineerden. Victoria Vandeberg (MR) steunt het initiatief maar bekritiseert het gebrek aan concrete resultaten en waarschuwt tegen alternatieven die het "gevoel van straffeloosheid" versterken, terwijl de ministers wijzen op operationele vooruitgang zoals meer gedwongen terugkeer (stijging van 25%) en gesprekken met Kosovo als back-upoptie.

  Alexander Van Hoecke:

  Dames ministers, u bent samen op werkbezoek naar Estland getrokken. Het ging uiteraard niet om een vakantietrip, maar om een werktrip omdat u in Estland oplossingen hebt gezocht voor de overbevolking van onze gevangenissen.

  Dat is op het eerste gezicht niet onlogisch, want Estland kampt met het omgekeerde probleem. Dat land heeft geen overbevolking in de gevangenissen. Integendeel, er staat een gevangenis volledig leeg. Dat zou eventueel de druk op onze gevangenissen kunnen verlichten, door een deel van de 4.000 illegalen die hier in de cel zitten over te brengen naar Estland. Dat is althans wat u de voorbije twee dagen hebt verkondigd. U hebt dat met heel veel bombast aangekondigd.

  Minister Van Bossuyt, u bent echter ook naar de VRT-studio’s getrokken. U bent naar De Afspraak gegaan en u hebt daar iets heel opvallends verklaard. Ik citeer u: "Wat wij nu concreet hebben afgesproken, is dat wij technische onderhandelingen zullen opstarten, zodat tegen maart 2027 alles klaar ligt om het dossier ook operationeel te laten worden."

  Wat blijkt nu? Wij zijn nagegaan hoe in Estland zelf naar die zaak wordt gekeken. Daar is er een heel andere kijk op de zaak. Estland stelt dat een en ander gewoon niet waar is. De Estse minister van Justitie geeft compleet het omgekeerde aan. Zij stelt heel duidelijk dat er geen onderhandelingen met België zijn en dat die er ook niet komen. Meer nog, er zou enkel zijn gekeken naar een vergelijking tussen onze rechtssystemen. Het was een studiereis. Dat waren geen onderhandelingen over gevangenisverhuur. Ik quoot de Estse minister van Justitie.

  Dat is een probleem. Het is gênant. Het is een probleem, omdat de enige pertinente vraag die wij vandaag kunnen stellen, is wat daar is besproken, verteld en beloofd. Vooral spreekt een van beide de waarheid niet. Ofwel spreekt de Estse regering vandaag de waarheid niet, ofwel spreekt de huidige regering vandaag de waarheid niet.

  Victoria Vandeberg:

  Mesdames les ministres, en Belgique, la justice fait son travail mais l'État peine à suivre. La surpopulation carcérale fait la une depuis plusieurs semaines et pour cause, nos prisons affichent un taux de surpopulation de 21 %. La situation est indigne d'un État de droit. Les conditions de détention sont intenables, celles du personnel pénitentiaire le sont tout autant.

  À cela s'ajoute un coût financier important et même colossal. Depuis des années, la Belgique est condamnée à répétition par des juridictions belges et européennes, avec des astreintes qui se chiffrent en dizaines de millions d'euros.

  Nous devons agir rapidement et efficacement. Dans ce contexte, la coopération avec d'autres États apparaît comme une solution pragmatique. Le MR soutient cette démarche et vous l'avez déjà soutenue aussi lors de votre visite en Albanie et au Kosovo il y quelques temps: une telle solution permettrait évidemment de désengorger concrètement nos prisons.

  Parmi les pays encore récemment visités, nous avons l'Estonie qui constitue une option crédible: un État membre de l'Union européenne respectueux des droits de l'homme et de l'État de droit. Mais les déclarations de ces dernières heures interrogent évidemment. Selon les autorités pénitentiaires estoniennes, un accord existerait uniquement avec la Suède. Il ne serait pas possible pour eux d'accueillir des détenus originaires de deux pays différents au même moment.

  Mes questions sont assez simples: quel est l'état réel des discussions? Avez-vous eu un accord et une volonté politique estonienne lors de votre visite? Quel est le calendrier que vous pouvez avancer? Et si accord il y a, quelles seraient les contreparties demandées par l'Estonie dans ce dossier?

  Annelies Verlinden:

  Chers collègues, face à la surpopulation carcérale, je le répète, je suis du côté des solutions et je n'exclus donc aucune piste susceptible d'augmenter notre capacité carcérale et de lutter contre la surpopulation extrême de nos prisons.

  C'est une question de respect envers notre personnel pénitentiaire et leur sécurité mais aussi de réelles opportunités de réinsertion pour les détenus. Aujourd'hui, 13 456 détenus sont incarcérés dans nos prisons. Or, la capacité actuelle – qui a déjà été augmentée d'environ 250 places sous cette législature – n'est que de 11 296 places. Il est donc question d'une surpopulation d'environ 20 %. Par conséquent, 552 personnes ont dormi sur un matelas posé à même le sol la nuit dernière. Des chiffres qui, après la période de Noël, repartent à la hausse avec un afflux de 20 à 25 détenus chaque semaine.

  Un tiers de ces détenus, soit quelque 4 200 personnes, sont en séjour irrégulier dans notre pays. Cette situation est évidemment intenable. La lutte contre la surpopulation carcérale doit donc rester une priorité absolue pour ce gouvernement. Avec ma collègue, la ministre Van Bossuyt, nous étudions des solutions concrètes pour résoudre la question des détenus sans titre de séjour et, par conséquent, traiter celle de la surpopulation. Nous exécutons l'accord de gouvernement et examinons, comme convenu, toutes les pistes qui contribuent au renforcement de la capacité carcérale et à la réduction de la surpopulation.

  De aanpak van decennialange overbevolking vereist daadkrachtige creativiteit. In die context was de missie in Estland en in Kosovo een logische demarche. Onze prioriteit op die missies was zeer duidelijk: onderzoeken of de huur van capaciteit in het buitenland kan bijdragen aan de oplossing.

  We hadden maandag een eerste constructieve vergadering met de Estse autoriteiten, waarna we de gevangenis in Tallinn bezocht hebben. In Estland bedraagt, na een daling de jongste jaren, de bezetting van de capaciteit ongeveer 60 %. Dat betekent dat daar een aanzienlijke en moderne capaciteit beschikbaar is. Een samenwerking met Estland is dus het onderzoeken waard. Het land kan, na ons eerder bezoek aan Kosovo, als potentiële partner worden beschouwd.

  Estland zal samenwerken met Zweden. Die constructieve samenwerking inspireerde ons tot een verkenning of we, als de samenwerking met Zweden een succes blijkt, een gelijkaardig partnerschap kunnen opzetten.

  Tijdens onze ontmoetingen in Tallinn werd afgesproken, geheel in lijn met de gebruikelijke benadering, de besprekingen op technisch niveau voort te zetten. Die technische besprekingen, die de komende weken en maanden plaats zullen vinden, zodat er geen tijd verloren gaat, moeten antwoorden bieden op vragen over een mogelijke samenwerking en de praktische, juridische en budgettaire afspraken. Uiteraard zal de regering finaal de politieke beoordeling maken.

  Kortom, de missie heeft perspectieven geopend. Het werk zal worden voortgezet en de toekomst zal uitwijzen welke opties daadwerkelijk haalbaar zijn.

  Als minister van Justitie neem ik dus verantwoordelijkheid op, collega’s. Daarbij ligt mijn focus op vooruitgang en niet op blokkering. Ik zal me steeds engageren voor werkbare oplossingen. Rumoer in de media zal me niet afhouden van dat doel. Alleen op die manier zullen we echte verbeteringen voor het gevangeniswezen tot stand brengen. Dag na dag werken we daarom aan oplossingen en bestrijden we criminaliteit en onveiligheid.

  Anneleen Van Bossuyt:

  Madame Vandeberg, comme l’a déjà indiqué ma collègue Mme Verlinden, les prisons belges sont confrontées à une surpopulation structurelle.

  Environ un détenu sur trois ne dispose pas d’un droit de séjour en Belgique, comme Mme Verlinden vient de le dire. Toute personne qui séjourne illégalement sur notre territoire et se rend en outre coupable d’actes criminels n’a pas d’avenir ici.

  L’exécution de la peine dans le pays d’origine reste le premier choix. Lorsque cela n’est pas possible, nous envisageons une détention hors de Belgique. Non seulement nous renforçons ainsi la sécurité de nos citoyens, mais nous allégeons également la pression sur nos prisons.

  Er is geen wonderoplossing voor de overbevolking en het grote aantal personen zonder verblijfsrecht in onze gevangenissen. Het onderzoek van buitenlandse detentie is slechts een van de vele werven van de regering.

  Mijnheer Van Hoecke, uw partij pleit herhaaldelijk voor de zo snel mogelijke verwijdering van illegale gedetineerden. Wanneer wij dan concrete stappen zetten die daaraan kunnen bijdragen, staat u opnieuw klaar met kritiek. Weet u eigenlijk zelf nog wat u wilt? Ik ben hierover in De Afspraak zeer duidelijk geweest.

  Het inzetten van buitenlandse capaciteit voor gedetineerden brengt, zoals minister Verlinden er zopas op wees, complexe juridische, operationele en politieke vraagstukken met zich. In afwachting van de verkiezingen in Estland volgend jaar, in maart 2027, starten we met het onderzoeken van de juridische obstakels en welke wetswijzigingen nodig zouden zijn. We houden de lijnen met Estland open op technisch niveau. Zo beschikken we over een helder beeld van de mogelijkheden, zodra er in Estland een nieuwe regering aantreedt. Intussen verrichten we het nodige voorbereidende werk. Ik heb uiteraard alle begrip voor de politieke gevoeligheid in Estland over de verhuur van gevangeniscapaciteit aan andere landen, zeker in verkiezingstijden.

  We beperken ons niet tot één denkspoor. Zo lopen er ook nog gesprekken met Kosovo, waar we ook eerder geweest zijn.

  Tegelijk boeken we vooruitgang. De terugkeer van illegale criminelen vanuit de gevangenissen naar hun land van herkomst op het einde van hun straf is onder de arizonaregering al met 25 % gestegen. Dat is het hoogste aantal in de voorbije 7 jaar. We verhogen het aantal escorteurs, zetten in op bijkomende terugkeerakkoorden, breiden de capaciteit in de gesloten centra uit en willen ook het aantal beschikbare plaatsen op lijnvluchten voor gedwongen terugkeer verhogen.

  We kregen van de kiezer een mandaat om een beleid te voeren met maatregelen die al heel lang door de bevolking en de migratiediensten worden gevraagd, en we handelen daarnaar.

  Alexander Van Hoecke:

  Het is toch wel straf: twee dagen lang toetert u in uw goednieuwsshow dat Estland uw illegale criminelen zal opnemen. Vandaag blijkt dat de Esten zelf, bij monde van hun minister van Justitie, dat ontkennen en onderstrepen dat daar niets van aan is. U beiden antwoorden hier acht minuten lang en negeren dat feit gewoon gewoon. U doet alsof er niets aan de hand is. Weten ze in Estland dat u beiden hier gewoon doen alsof er niets aan de hand is?

  Zou het kunnen, mevrouwen ministers, dat de hele trip naar Estland een lege doos is die vooral als afleidingsmanoeuvre moet dienen voor wat vorige week boven water is gekomen? Dat zijn met name de echte plannen van de regering voor de overbevolking in de gevangenissen. Enerzijds wil de N-VA de koning inschakelen om gratie aan veroordeelde criminelen te geven. Anderzijds wil cd&v aan zoveel mogelijk criminelen die vandaag al in de cel zitten, een strafkorting geven. Dat zijn de enige echte plannen van de regering.

  Victoria Vandeberg:

  Mesdames les ministres, merci pour vos éléments de réponse. J'entends qu'il y a des contacts, des échanges, des analyses en cours, mais, effectivement, rien de concret ni de ficelé pour le moment. Madame la ministre de la Justice, il y a quelques mois, je vous disais que les constats ne vidaient pas les prisons, mais les contacts diplomatiques sans intention réelle d'accord non plus. Vous nous parlez d'avenir, mais rien ne vaut l'instant présent et rien ne vaut d'avancer rapidement. Le MR souhaite vraiment que ces accords puissent aboutir. C'est une priorité absolue pour nous. Nous serons également attentifs à ce que les décisions prises ne permettent pas de recourir à des mesures qui impliquent une libération anticipée de criminels et qui contribuent au sentiment d'impunité que nous combattons. Les citoyens veulent une justice appliquée, et pas une impunité de fait.

• Vraag: De aanwezigheid van Syrische oorlogsmisdadigers in België

  veiligheid, justitie en defensie

  De aanwezigheid van Syrische oorlogsmisdadigers in België
  

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 4 december 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Alexander Van Hoecke (Vlaams Belang) bekritiseert dat België negentien Syrische oorlogsmisdadigers en mogelijke IS-terroristen huisvest zonder grondig onderzoek door gebrek aan justitiële middelen en stelt dat de regering geen controle heeft op migratie, wat volgens hem al jaren tot gevaarlijke situaties leidt. Minister Verlinden (CD&V) benadrukt dat het federaal parket actief onderzoekt op basis van internationale informatie en dat oorlogsmisdaden niet ongestraft mogen blijven, maar erkent dat acht dossiers werden geklasseerd. Van Hoecke herhaalt zijn kritiek dat slechts een derde van de 103 teruggekeerde IS-strijders gevangen zit en eist alsnog een verplichte screening van alle migranten uit Syrië en Irak, wat volgens hem nog steeds niet gebeurt.

  Alexander Van Hoecke:

  Vandaag werd bekend dat er een onderzoek loopt naar maar liefst negentien Syrische oorlogsmisdadigers die zich in ons land zouden bevinden. Het gaat om mensen die hebben gefolterd en gemoord. Het parket heeft ook bevestigd dat zich onder die negentien verdachten mogelijk IS-terroristen en Syriëstrijders kunnen bevinden. Die negentien verdachten zijn waarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg, want het parket geeft zelf aan dat het niet de middelen en de mankracht heeft om die onderzoeken grondig te voeren.

  Laten we daar eens twee keer over nadenken. Justitie zegt vandaag dat het geen grondig onderzoek kan voeren naar mensen die uit Syrië naar hier komen en die worden verdacht van de meest walgelijke misdaden denkbaar.

  Waar het Vlaams Belang al jaren voor waarschuwt, wordt vandaag jammer genoeg opnieuw en voor de zoveelste keer zwart op wit bevestigd: deze regering heeft geen enkele controle op wie ons land binnenkomt.

  Mevrouw de minister, in 2023 werd al eens een Syriër opgepakt, namelijk iemand die naar hier was gekomen, asiel had aangevraagd en als vluchteling werd erkend. Hij bleek een IS-terrorist te zijn. Niet de overheid ontdekte dat, maar een internationale mensenrechtenorganisatie. Wij hebben toen al gepleit voor een grondige screening van minstens iedereen die uit Syrië en Irak naar hier is gekomen.

  Mevrouw de minister, mijn logische vraag vandaag is dan ook waarom dat niet is gebeurd. Hoe kan het dat de regering vandaag nog steeds geen enkele controle heeft over wie ons land binnenkomt?

  Annelies Verlinden:

  Mijnheer Van Hoecke, u weet dat de toegang niet onder mijn bevoegdheid valt. Ik kan alleen maar toelichting geven bij wat er vandaag bij het federaal parket gebeurt.

  Er lopen effectief negentien onderzoeken naar mogelijke oorlogsmisdaden tijdens de periode onder Assad. Het gaat daarbij zowel om strijders van Islamitische Staat als om mensen die betrokken waren bij de gewelddadige onderdrukking van de oppositie ten tijde van Assad. Daarnaast werden intussen acht dossiers zonder gevolg geklasseerd.

  Het federaal parket is bevoegd om de onderzoeken naar mogelijke oorlogsmisdaden te voeren, en ze indien nodig te vervolgen, op basis van artikel 8 van de voorafgaande titel van het Wetboek van Strafvordering. Zo’n onderzoek wordt gestart op basis van informatie op de sociale media, maar ook op basis van informatie die komt van partnerdiensten als het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen en van buitenlandse partners. Dat is een normale manier van werken.

  Laat ik heel duidelijk zijn, oorlogsmisdaden en andere schendingen van het internationaal humanitair recht die in Syrië werden begaan, of ze nu door jihadisten, door aanhangers van het voormalige regime of door anderen werden begaan, mogen niet ongestraft blijven. Ik ben dan ook bijzonder blij dat het federaal parket de daad bij het woord voegt en alles doet wat het kan om die onderzoeken te voeren. Waar ons land bevoegd is, zal het federaal parket dat doen, op basis van de bevoegdheden en op basis van de procedures inzake die rechtsvervolging. Die misdaden zullen worden onderzocht en waar mogelijk vervolgd.

  In ons land is geen plaats voor oorlogsmisdadigers. Ik heb er alle vertrouwen in het parket en de politie voor het voeren van die onderzoeken.

  Alexander Van Hoecke:

  Minstens negentien Syrische oorlogsmisdadigers wonen gewoon in ons land, en er wordt geen grondig onderzoek naar gevoerd, want Justitie heeft de middelen niet. Het parket zegt het zelf. U bent het misschien al vergeten, maar sinds 2015 zijn er maar liefst 103 IS-strijders, terroristen, teruggekeerd naar ons land. Weet u hoeveel van hen vandaag nog in de cel zitten? Amper een derde. Dan vraag ik me af wat er in godsnaam nog moet gebeuren voor deze regering eindelijk aan de alarmbel trekt, voor u wakker schiet? In 2023 hebben we al gevraagd om iedereen te screenen die uit die regio komt, ook degenen die hier al zijn. Dat is niet gebeurd. Ik vraag het opnieuw. Waarom laat deze regering toe dat hier mensen van over heel de wereld binnenkomen zonder dat we weten wie die mensen zijn? Daar komen ongelukken van. Dat weet u maar al te goed.

• Vraag: De bescherming van slachtoffers van familiaal geweld

  Vraag: De drievoudige moord in Roeselare

  Vraag: De drievoudige moord in Roeselare

  veiligheid, justitie en defensie

  De bescherming van slachtoffers van familiaal geweld
  De drievoudige moord in Roeselare
  De drievoudige moord in Roeselare
  Maatschappelijke impact, preventie en juridische aanpak van familiaal geweld en extreme gevallen zoals Roeselare summaryExplanation

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 25 september 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Een Afghaanse man, eerder veroordeeld voor familiaal geweld maar met een lichte straf (1 jaar, half voorwaardelijk) en zonder effectief toezicht, pleegde een drievoudige moord in Roeselare, ondanks een lopend contactverbod. Sophie De Wit dringt aan op snelle goedkeuring van haar wetsvoorstel voor gps-tracking van daders en slachtoffers (slachtofferapplicatie) om herhaling te voorkomen, terwijl Alexander Van Hoecke de te lage straffen, gebrek aan uitzetting van criminelen en taalbarrières (geen begeleiding door onvoldoende Nederlands) hekelt als systeemfalen. Minister Annelies Verlinden belooft strafverzwaringen, gespecialiseerde rechtbanken, betere slachtofferbescherming (mobiel alarm, gps) en verbeterde communicatie tussen justitie en lokale besturen, maar erkent dat onmiddellijke aanhouding bij voorwaardelijke straffen niet mogelijk was. De discussie draait om systeemtekorten in preventie, strafuitvoering en migratiabeleid, met urgente oproepen tot concrete maatregelen.

  Voorzitter:

  Collega's, gelieve respect op te brengen voor degene die het woord heeft. Dat is nu mevrouw De Wit.

  Sophie De Wit:

  Mevrouw de minister, collega’s, een Afghaanse man werd vorige week veroordeeld wegens familiaal geweld tot een gevangenisstraf van één jaar, waarvan de helft met uitstel. Er gold een contactverbod gedurende de beroepstermijn, die nog liep, maar het heeft niet mogen baten. Afgelopen zondag is hij aan een dodelijke raid begonnen. Uiteindelijk heeft hij zijn partner, een kennis en de buurman om het leven gebracht.

  Uiteraard roept dat opnieuw heel wat vragen op, ook over de werking van Justitie. Uiteraard zijn we dan verontwaardigd, ik ook. Het zal maar uw moeder, uw vriend, uw broer, uw zus of uw vader zijn. Die verontwaardiging is terecht, alweer, want dit is helaas niet de eerste keer.

  Verontwaardiging volstaat echter niet. Daarvoor zijn wij hier, collega’s: als politici moeten we proberen het verschil te maken. Dat is wat ik probeer te doen. In het regeerakkoord hebben we een uitgebreid luik geschreven over een betere bescherming van slachtoffers. Daarin staan heel wat maatregelen en een daarvan is de slachtofferapplicatie. Bij een contact- of plaatsverbod kan er een gps-systeem gekoppeld worden aan zowel het slachtoffer als aan de dader. Wanneer iemand dat plaatsverbod schendt of te dicht in de buurt komt, wordt een signaal verstuurd en kunnen de instanties ingrijpen. Op die manier weet men dat, en de dader weet dat hij gevolgd wordt.

  Mevrouw de minister, collega’s, naast de verontwaardiging die er vandaag opnieuw is, ligt er ook een wetsvoorstel op tafel. We hebben dat in januari al ingediend en de adviezen zijn al gevraagd. Wat ik u hier vandaag eigenlijk alleen maar wil vragen – aan u allen – is uw steun. Kunnen we dat wetsvoorstel, dat de wettelijke basis biedt voor wat vandaag al een proefproject is, alstublieft snel goedkeuren? Zo hoeven er niet nog meer drama’s te gebeuren. Ik dank u.

  Alexander Van Hoecke:

  Drie verschillende moorden door een reeds veroordeelde Afghaan binnen enkele uren tijd. Mohamed K. is een man die sinds 2015 in ons land verblijft, geen woord Nederlands spreekt en al veroordeeld werd voor brutaal intrafamiliaal geweld. Vorige zomer moest de politie ter plaatse komen nadat zijn eigen dertienjarige zoon in paniek bij de buren had aangebeld. Ter plaatse constateerde de politie dat zijn vrouw verwondingen had aan handen, armen en hoofd. De vier kinderen waren in het gezicht geslagen met een broeksriem, een gsm-oplader of een plastic kabel.

  Welke straf kreeg Mohamed K. daarvoor? Eén jaar cel, waarvan de helft met uitstel. We weten allemaal wat dat betekent, want deze regering kiest er heel duidelijk voor om celstraffen van zes maanden of minder niet uit te voeren.

  Nog frappanter was dat aan die geheel voorwaardelijke straf geen voorwaarden waren gekoppeld, want Mohamed K. sprak onvoldoende Nederlands. Volgens de rechter zou dat niet werkbaar zijn. Donderdag werd die straf, of het complete gebrek aan straf, uitgesproken. Zondag vermoordde Mohamed K. drie mensen in koelen bloede in Roeselare.

  Mevrouw de minister, ik weet eerlijk gezegd niet waar ik moet beginnen met mijn vragen hierover. Ik heb twee essentiële vragen voor u vandaag.

  Ten eerste, wat gaat u onmiddellijk ondernemen om ervoor te zorgen dat veroordeelde criminelen niet vrij kunnen rondlopen en effectief een straf krijgen?

  Ten tweede, wellicht de belangrijkste vraag, wat deed die Afghaan in godsnaam nog in ons land?

  Nathalie Muylle:

  Mijnheer de voorzitter, ik zal mij aan mijn tekst houden. Dat is niet mijn gewoonte, maar de omstandigheden zijn dan ook buitengewoon.

  Onze stad werd zondag getroffen door dramatische gebeurtenissen. Een man van Afghaanse origine heeft achtereenvolgens zijn ex-partner, een kennis en een vroegere buur neergestoken. Onze eerste gedachten gaan uit naar de slachtoffers, hun familie en vrienden. Onze Roeselaarse gemeenschap blijft verweesd achter. Hoe is dat kunnen gebeuren? Dergelijk geweld hoort niet thuis in onze stad.

  Onze inwoners vragen zich terecht af hoe iemand die nauwelijks een week geleden is veroordeeld tot een gevangenisstraf van een jaar voor ernstige feiten van intrafamiliaal geweld zomaar vrij kan rondlopen. In het vonnis werd geen voorwaarde van begeleiding opgelegd, omdat de man geen Nederlands spreekt. Ook van elektronisch toezicht was geen sprake.

  Mevrouw de minister, hoe kunnen wij dergelijke situaties aanpakken en voorkomen? Moet de wetgeving niet worden aangepast om ervoor te zorgen dat bij intrafamiliaal geweld in de mogelijkheid wordt voorzien om iemand aan te houden bij veroordelingen van kortere duur, zoals dat vandaag kan bij seksuele delicten?

  Als waarnemend burgemeester heb ik dit weekend vanuit de eerste lijn moeten vaststellen dat de pushberichten van de kranten veel sneller en veel gedetailleerder kwamen dan de informatie waarover wij als lokaal bestuur beschikten.

  Uiteraard is er begrip voor een correct wettelijk kader. Uiteraard is er ook respect voor het geheim van het onderzoek. Ik hoop echter dat u begrijpt dat de bevolking zich in een beangstigende situatie richt tot de burgemeester en het lokale bestuur voor informatie. Er moet een betere doorstroming komen tussen de onderzoeksrechter die het onderzoek leidt, het parket en het lokale bestuur.

  Dat zijn de twee vragen die onze burgemeester u maandag na de gemeenteraad ook per brief heeft gesteld. Ik kijk uit naar uw antwoord.

  Annelies Verlinden:

  Collega's, laat me beginnen met het betuigen van mijn diepste meeleven met de familie en de vrienden, en zeker ook de kinderen van de slachtoffers, net als met de hele gemeenschap. Wat in Roeselare is gebeurd, is een tragedie die niemand onberoerd laat.

  Levens zijn verwoest, de lokale gemeenschap is ontredderd en bovendien situeren de feiten zich in een context van intrafamiliaal geweld. Het gaat om geweld op een plek die voor iedereen als de meest veilige plek zou moeten aanvoelen. Daarom moeten zowel onze boodschappen als ons optreden kordaat en resoluut zijn.

  We moeten alles doen wat binnen onze controle is om dergelijke drama's te vermijden. Het gerechtelijk onderzoek naar de feiten loopt en ik zal dat uiteraard op de voet volgen, want het is ook voor mij van belang om precies te weten waarom en hoe die feiten zijn kunnen gebeuren. De lokale en federale politie, het parket en de onderzoeksrechter hebben alles op alles gezet om de verdachte zo snel mogelijk te lokaliseren.

  Ik wil hen danken voor hun daadkracht en ik wil ook de waarnemend burgemeester en de burgemeester van Roeselare danken voor hun waardig optreden de afgelopen dagen. Wat ik verder kan duiden over de feiten, is dat de verdachte op 29 juli door de raadkamer werd vrijgelaten onder voorwaarden, waaronder een contactverbod. In tegenstelling tot wat in sommige media werd gesuggereerd, is dat contactverbod nog altijd van kracht.

  Op 18 september sprak de correctionele rechtbank van West-Vlaanderen zich vervolgens uit over eerdere feiten, maar dat vonnis was nog niet definitief op het ogenblik van de feiten, omdat de beroepstermijn van 30 dagen nog loopt. Daardoor bleven weliswaar de voorwaarden van de voorlopige invrijheidsstelling van 29 juli, met name ook het contactverbod, van toepassing. De op 18 september opgelegde straf voor de eerdere feiten bedraagt een jaar, waarvan de helft met uitstel en een geldboete.

  Ik begrijp dat daarbij ook rekening werd gehouden met het blanco strafregister en met de huidige context van de verdachte. De maximale strafmaat werd toegepast door de rechtbank, het contactverbod liep nog, het vonnis was nog niet definitief en een onmiddellijke aanhouding is inderdaad in dat geval niet voorzien.

  Collega's, niemand kan helemaal uitsluiten dat zulke feiten ooit nog zullen gebeuren, maar mijn vastberadenheid daarentegen is bijzonder groot. De daders van intrafamiliaal en van zwaar geweld moeten kordaat worden gestraft, ook en precies omdat we het leed aan en het onrecht van de slachtoffers zeer ernstig moeten nemen. Daarnaast moet ook de omkadering bij seksueel en intrafamiliaal geweld door onze partners toereikend worden gemaakt, ook op het vlak van integratie en verplichte begeleiding in justitiehuizen en andere. Net zoals in de vorige legislatuur maken we van de strijd tegen intrafamiliaal geweld en seksueel geweld een prioriteit.

  Daarom voorziet het nieuwe Strafwetboek in strafverzwaringen en in nieuwe strafbaarstellingen. We zorgen ook, mevrouw De Wit, voor een brede uitrol van het mobiel stalkingalarm en de gps-toepassingen in overleg met de gemeenschappen die ook een bevoegdheid hebben in dezen. We kunnen uw wetsvoorstel daarbij zeker in aanmerking nemen.

  Daarnaast investeren we in parketcriminologen om de werking van de veilige huizen te versterken vanuit het budget van Justitie. We richten ook gespecialiseerde kamers op bij de rechtbanken voor intrafamiliaal geweld en voor seksueel geweld. Daarnaast willen we de verplichte inschakeling van de DAVO bij intrafamiliaal geweld bekijken om zo ook economisch geweld tegen te gaan, wat vaak samengaat met intrafamiliaal geweld.

  Ik wil graag nog even terugkomen op de terechte bezorgdheden vanuit Roeselare omtrent de communicatie vanwege Justitie in de eerste uren. De zoektocht naar het juiste evenwicht tussen enerzijds het verlenen van transparantie omtrent de beschikbare informatie met het oog op het scheppen van vertrouwen en het geruststellen van de bevolking en anderzijds de bescherming van het onderzoek en het veilige optreden van de veiligheidsdiensten waardoor enige terughoudendheid geboden kan zijn, is wezenlijk. Vorige week nog had ik overleg met de woordvoerders van de zetel en het openbaar ministerie om het gepaste handelingskader voor dat soort gevallen verder uit te diepen. Deze casus toont aan hoezeer dat nodig is.

  We moeten ook allemaal een vuist maken tegen lekken vanuit de bevoegde diensten naar de pers, die de communicatie vanuit lokale en bovenlokale besturen kunnen doorkruisen. Geweld, van welke aard ook, verplicht ons samen te werken en samen te blijven investeren in Justitie en in een passende omkadering voor slachtoffers, zoals met het mobiel stalkingalarm en de gps-toepassing, en zo ook onze binnenlandse veiligheid te dienen. We moeten dat doen voor de slachtoffers, voor de nabestaanden en uiteindelijk ook voor onze hele samenleving. Ik maak er alvast werk van.

  Sophie De Wit:

  Dank u voor uw antwoord, mevrouw de minister.

  Samen maken we er werk van. Ons wetsvoorstel werd in januari ingediend. We hebben inmiddels ook de adviezen ontvangen van de Vlaamse Gemeenschap. Ik kijk dus naar de voorzitter van de commissie voor Justitie. Laten we er gewoon aan beginnen, want die controle en die dwangmaatregelen zijn wel degelijk nodig. Alleen een voorwaarde opleggen, is niet voldoende. Er zijn immers te veel incidenten. U zegt terecht dat we niet alles kunnen vermijden. Dat klopt. We kunnen evenwel proberen de gaten in het net op zoveel mogelijk plaatsen te dichten. De slachtofferapplicatie is daartoe een middel.

  Collega's, ik ga ervan uit dat u dat allemaal heel snel zult steunen. Ik dank u.

  Alexander Van Hoecke:

  Drie verschillende moorden in een paar uur tijd hadden voorkomen kunnen worden. Drie mensenlevens en de levens van tientallen nabestaanden hadden niet verwoest moeten worden. Wat deed die Afghaan, die in 2015 naar hier werd gehaald onder Theo Francken en die zijn vrouw en kinderen mishandelde, in hemelsnaam nog in ons land?

  Buitenlandse criminelen uitzetten in plaats van ze fopstrafjes geven, dat is geen onmogelijkheid, dat is een beleidskeuze. Criminelen tout court niet vrijlaten na een veroordeling, maar ze effectief bestraffen, dat is een beleidskeuze. Dat zijn de beleidskeuzes die u maakt en die jammer genoeg op deze manier nog veel slachtoffers zullen eisen.

  Mevrouw de minister, u draagt hier een loodzware verantwoordelijkheid.

  Nathalie Muylle:

  Mevrouw de minister, er zijn in dit dossier heel veel mitsen en maren . Hadden we maar… Was dit maar gebeurd... Deze keer ging het om een vrouw die de moed had om weg te gaan van haar partner, een buur die zijn burgerplicht heeft gedaan en een kennis die het verschrikkelijk vond en afstand nam, omdat iemand zijn gezin sloeg. U hebt terecht een aantal goede maatregelen opgenoemd en ik hoop dat u die ook kunt realiseren. Er komt een cruciale periode aan, namelijk de begroting. U vraagt bijkomende middelen en ik hoop dat u die zult krijgen, want elk slachtoffer van intrafamiliaal geweld is er een te veel.

• Vraag: De invloed van Diyanet en Milli Görüs in België

  De invloed van Diyanet en Milli Görüs in België
  

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 17 juli 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Samenvatting: Alexander Van Hoecke (Vlaams Belang) bekritiseert dat de federale regering—ondanks erkenning door Vlaanderen—Diyanet en Milli Görüş (als "Erdogan-instrumenten") blijft legitimeren en zelfs betrekt bij moskeebeleid, terwijl hij eist ze te verbieden en subsidies stop te zetten. Minister Verlinden (Justitie) benadrukt dat veiligheidsdiensten extremisme en buitenlandse inmenging monitoren, maar erkende gemeenschappen niet automatisch als risico bestempelt, en streeft naar een *representatief* islamitisch orgaan—zonder expliciete afwijzing van de Turkse organisaties. Van Hoecke herhaalt dat federale weifeling Erdogan’s invloed faciliteert en dringt aan op onmiddellijke sluiting en ontkoppeling van deze moskeeën. Kernconflict: *politieke erkenning vs. veiligheidsrisico’s van buitenlandse religieuze sturing*.

  Alexander Van Hoecke:

  Collega’s, het was een bijzondere week. Nadat wij jarenlang op hetzelfde hebben gehamerd en voortdurend aan de alarmbel hebben getrokken, geeft de Vlaamse regering het Vlaams Belang eindelijk gelijk. Ik geef toe, het gebeurt schoorvoetend, maar na jaren krijgen we gelijk over het gevaar van Diyanet- en Milli Görüşmoskeeën in onze samenleving. Ik wil daar heel duidelijk over zijn en ik hoop dat niemand daar anders over denkt: Diyanet en Milli Görüş vormen de politieke lange arm van Erdogan in Europa. Het zijn politieke instrumenten van een buitenlandse mogendheid.

  Ook uw collega en partijgenote, minister Hilde Crevits in de Vlaamse regering, heeft dat eindelijk ook erkend. Ze blijft natuurlijk moskeeën erkennen en rijkelijk subsidiëren, maar minstens voor dit jaar komen er geen nieuwe Diyanet- of Milli Görüş-moskeeën bij.

  Dat kleine stapje voortschrijdend inzicht binnen de Vlaamse regering heeft deze federale regering duidelijk nog niet bereikt. Hier, collega’s, gebeurt het omgekeerde. U eist, mevrouw de minister van Justitie, dat Diyanet en Milli Görüş betrokken worden bij het besluitvormingsorgaan. U wilt hen opnieuw meer macht geven. U wilt met name dat Diyanet en Milli Görüş vertegenwoordigd worden in het representatieve orgaan voor de islamitische eredienst, een orgaan dat eigenlijk het eerste aanspreekpunt van de overheid zou moeten zijn bij de erkenning van moskeeën. Het is de omgekeerde wereld, mevrouw de minister.

  Daarom wil ik u, en eigenlijk heel deze federale regering, vragen wanneer u eindelijk het licht van de zon gaat erkennen? Wanneer zult u ophouden met Diyanet en Milli Görüş als volwaardige partners te beschouwen? Wat zult u doen om die buitenlandse invloed van Erdogan, van die zogenaamde Erdoganmoskeeën, te bestrijden?

  Annelies Verlinden:

  De geloofsgemeenschappen waarover u spreekt, kwamen deze week onder de aandacht naar aanleiding van de beslissingen van collega Hilde Crevits in Vlaanderen. De Vlaamse minister heeft ons bovendien gevraagd om voor twee dossiers nog bijkomende veiligheidsadviezen te herbeoordelen. De diensten zijn daar momenteel mee bezig.

  De Vlaamse overheid erkent de lokale geloofsgemeenschappen volgens de eigen erkenningscriteria, waaronder financiële transparantie, het beschikken over eigen infrastructuur en een onafhankelijke werking. Vervolgens staat de FOD Justitie in voor de betaling van de bedienaars van de eredienst van de erkende geloofsgemeenschappen, indien zij daarom verzoeken.

  Belangrijk is ook dat het niet-erkennen volgens de regionale of gemeenschapscriteria niet automatisch inhoudt dat van een geloofsgemeenschap een veiligheidsrisico zou uitgaan of dat een geloofsgemeenschap wordt verboden. Ik wil echter onderstrepen dat dat niet wegneemt dat de veiligheids- en inlichtingendiensten hun werk doen. Zij werken rond diverse dreigingen, waaronder religieus en ideologisch extremisme, maar ook problematische buitenlandse inmenging. Inlichtingen, onderzoeken en dreigingsanalyses worden uitgevoerd, waarbij ook informatie uit de dossiers van de Vlaamse overheid in aanmerking wordt genomen. Op basis daarvan wordt dan objectief geoordeeld of er sprake is van een extremistische dreiging dan wel van problematische buitenlandse inmenging. In dat geval worden de gepaste mechanismen geactiveerd, zoals de Local Task Forces in samenwerking met politie- en justitiediensten.

  Het spreekt voor zich dat ideologisch en religieus extremisme en problematische inmenging geen plaats hebben in onze samenleving en dat wij alles zullen doen om dergelijk extremisme een halt toe te roepen.

  Voorts wil ik nog even zeggen dat u mij in uw vraag zaken in de mond legt of een gedachtenproces maakt. Het is mij er helemaal niet om te doen om bepaalde geloofsgemeenschappen hier per se bij te betrekken. Wat ik wil, is dat de vertegenwoordigers van de islamitische eredienst in ons land, het erkende orgaan, zo representatief mogelijk…

  Alexander Van Hoecke:

  Mevrouw de minister, wat wij u vragen, is dat u als minister van Justitie uw werk doet. Het staat als een paal boven water dat Diyanet- en Milli Görüsmoskeeën instrumenten van de Turkse regering zijn, van het regime van Erdogan. De Vlaamse regering geeft dat eindelijk toe, nadat wij jarenlang aan de alarmbel hebben getrokken. Eigenlijk geeft ze het Vlaams Belang gelijk. Het is tijd dat uw regering, u als minister van Justitie, dat ook doet, maar u blijft het licht van de zon ontkennen. Erger nog, u wilt Diyanet en Milli Görüs wel degelijk institutionaliseren. U wilt hen aan de knoppen laten zitten en mee laten beslissen over de erkenning van moskeeën. Het is tijd om eindelijk te erkennen dat Diyanet en Milli Görüs buitenlandse inmenging is, dat dit wordt gesubsidieerd met belastinggeld en dat u daarmee eigenlijk Erdoganmoskeeën helpt. Het is tijd om dat niet langer te tolereren, om die kraan dicht te draaien en al die Erdoganmoskeeën te sluiten.

• Vraag: De terugkeer van een haatprediker

  Vraag: De risico's i.vm. de terugkeer van imam Toujgani en de verkrijging van de Belgische nationaliteit

  Vraag: De terugkeer van een islamitische haatprediker naar ons land

  onderwijs, cultuur en religie

  De terugkeer van een haatprediker
  De risico's i.vm. de terugkeer van imam Toujgani en de verkrijging van de Belgische nationaliteit
  De terugkeer van een islamitische haatprediker naar ons land
  Terugkeer haatpredikers, risico's en Belgische nationaliteit summaryExplanation

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 19 juni 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De discussie draait om de terugkeer van haatprediker Mohamed Toujgani, die ondanks zijn extremistische uitspraken (o.a. oproepen tot jodenhaat, polygamie, kindhuwelijken) en veiligheidsrisico’s via een rechterlijke beslissing de Belgische nationaliteit verkreeg en terugkeerde naar België. Minister Verlinden bevestigt dat de regering de nationaliteitswetgeving zal verstrengen (o.a. taal- en integratie-eisen) en veiligheidsdiensten hem nauwlettend volgen, maar kan de rechterlijke uitspraak niet ongedaan maken. Oppositieleden (Bergers, Bouchez, Van Hoecke) eisen snellere intrekking van nationaliteit/verblijfsrecht voor extremisten, kritiseren de passiviteit van de regering en waarschuwen voor veiligheidsrisico’s, terwijl ze benadrukken dat Belgische waarden en veiligheid voorop moeten staan.

  Jeroen Bergers:

  Mevrouw de minister, iedereen kent het spelletje Wie is het? Welnu, raadt u wie ik ben. Ik ben in Marokko geboren en in 1980 naar België gekomen, maar ik spreek nog altijd geen enkele landstaal. Ik ben imam geworden. Mijn standpunt is dat meisjes vanaf negen jaar kinderen moeten baren. Ik ben voorstander van polygamie. Ik vind dat joden verbrand moeten worden. Vanuit de moskee waar ik imam ben, zijn de terroristen die de aanslagen in Parijs en Brussel hebben gepleegd, vertrokken. Over mij heeft de Veiligheid van de Staat een rapport opgesteld waarin staat dat ik wellicht een spion uit Marokko ben en dat ik banden met de Moslimbroederschap heb. Om die reden heeft collega Mahdi, toen hij staatssecretaris was, terecht het verblijfsrecht van die persoon ingetrokken.

  Denkt iemand hier in het Parlement dat ik een Belg ben en dat ik recht op de Belgische nationaliteit zou hebben? Ik denk het niet. Toch heeft Mohamed Toujgani, na het oordeel van het Hof van Cassatie, de Belgische nationaliteit gekregen. Hij is afgelopen maandag in het gezelschap van een verkozene van Team Fouad Ahidar - hoe kan het ook anders - teruggekeerd naar ons land. Dat is een probleem voor onze veiligheid, want, laat het duidelijk zijn, die man is geen doetje, hij vormt een gevaar voor de openbare orde.

  Mevrouw de minister, wat is uw analyse van het arrest? Wat is er volgens u misgelopen in de communicatie tussen de Veiligheid van de Staat en het gerecht? Welke maatregelen wilt u nemen om onze nationaliteit beter af te schermen en onze veiligheid beter te garanderen, zodat zulke haatpredikers niet naar ons land kunnen terugkeren?

  Georges-Louis Bouchez:

  Le fameux Mohamed Toujgani s'est rendu coupable d'avoir dit "Détruis-les tous!" en parlant des juifs, en disant également que les juifs étaient une insulte à Dieu. Ce monsieur est un prédicateur de haine et, comme l'a indiqué mon prédécesseur, grâce au travail de Sammy Mahdi, il avait été expulsé du pays en 2021 car un rapport de la Sûreté de l’État disait de lui qu'il était un danger actuel, réel et sérieux pour notre pays.

  Par un effet de magie, il a réussi à devenir belge, figurez-vous, en 2025. Il avait introduit sa demande en 2019. Ce monsieur ne parle pas l'une des langues nationales. Alors, madame la ministre, je sais que nous sommes dans une Assemblée où certains, pour des raisons électorales et communautaristes, en sont presque – attendez quelques jours, cela ne va pas tarder – à défendre le régime des mollahs. J'aimerais quand même que tous, collectivement, nous puissions nous dire que notre nationalité a une valeur, que la Belgique représente quelque chose, que nous sommes une communauté de principe, une communauté qui partage des valeurs fondamentales.

  C'est la raison pour laquelle, et en vue de protéger notre pays, mes questions seront très simples. Des mesures de sécurité spécifiques vont-elles encadrer M. Toujgani à partir de son retour en Belgique?

  Je voudrais ensuite vous indiquer que ma formation politique déposera un changement de règle pour l'obtention de la nationalité belge, pour que celle-ci ne puisse plus être obtenue si l'on n'a pas réussi son parcours d'intégration qui comprend la réussite d'un examen dans l'une de nos trois langues nationales.

  Enfin, il faut que cette Assemblée puisse donner la nationalité belge mais aussi la reprendre à celles et ceux qui trahissent nos valeurs. C'est à ce prix qu'on fera respecter la Belgique.

  Alexander Van Hoecke:

  Mevrouw de minister, er is geen superlatief die kan beschrijven hoe gedegouteerd ik was door de beelden van wat er zich afgelopen maandag in de luchthaven van Zaventem afspeelde. De extremistische haatprediker Mohamed Toujgani, die in 2021 zijn verblijfsvergunning kwijtspeelde, landde triomfantelijk in ons land. Hij werd er door een welkomstcomité van radicale moslims en – hoe kon het ook anders – een Brussels gemeenteraadslid van de lokale islamitische partij, Team Fouad Ahidar, onthaald.

  Ik onderstreep dat Toujgani zijn verblijfsvergunning kwijtspeelde, omdat hij opriep tot het verbranden van joden. Hij is zijn vergunning kwijt, omdat hij jarenlang haatpreekte in een moskee gefrequenteerd door zo goed als elke jihadist die het land ooit voortbracht.

  Collega’s, wie denkt er in hemelsnaam dat een dergelijk individu het recht zou moeten hebben om terug te keren naar ons land? Blijkbaar denken sommige rechters daarover zo. Ik alleszins niet. Mijn vraag gaat evenwel niet over de rechterlijke macht. Mijn vraag gaat over u, mevrouw de minister, en over de regering, kortom over de uitvoerende macht.

  Een maand geleden, nog voor de landing in Zaventem van Toujgani, stelde ik, overigens als enige, de vraag wat u zou ondernemen om dat te verhinderen. Het antwoord was duidelijk: niets, nougatbollen. Er was zelfs geen bijkomend rapport van de Veiligheid van de Staat. U zou niets ondernemen. Mijn vraag is bijgevolg heel eenvoudig, want het is dezelfde vraag van toen. Wanneer zult u eindelijk uw verantwoordelijkheid nemen? Wanneer stopt die nalatigheid? De belangrijkste vraag is wanneer we het biljet enkele reis terug naar Marokko van Toujgani mogen verwachten.

  Annelies Verlinden:

  Chers collègues, il ne m'appartient pas de commenter une décision de justice. Cependant, je tiens à préciser que le procureur général près la cour d'appel de Bruxelles a introduit un recours en cassation contre la décision d'octroi de la nationalité belge prise par la cour d'appel de Bruxelles dans son arrêt du 31 juillet 2024.

  Dans son arrêt du 24 avril 2025, la Cour de cassation de Belgique a rejeté le pourvoi en cassation et M. Toujgani a dès lors obtenu la nationalité belge. Un titre d'identité belge lui a donc été délivré et les Affaires étrangères lui ont ainsi délivré un passeport.

  Ik heb net als u op maandag 16 juni via de pers vernomen dat de betrokkene met die identiteitsdocumenten teruggekeerd is naar België. Hij heeft immers ten gevolge van die beslissingen de Belgische nationaliteit.

  Voorts kan ik u verzekeren, mijnheer Bouchez, dat we specifieke maatregelen hebben besproken, dat de bevoegde inlichtingen- en veiligheidsdiensten en alle platformen die in het kader van de strategie TER extremisme en terrorisme bestrijden, de situatie zullen opvolgen, en dat de nodige veiligheidsmaatregelen genomen zullen worden, indien onze inlichtingen- en veiligheidsdiensten daar voldoende aanwijzingen voor zien.

  Ik ben het ook volkomen met u eens, mijnheer Bouchez, dat onze nationaliteit waardevol is en de toekenning ervan geen vanzelfsprekendheid mag zijn. Daarom zal de regering samen met het Parlement de komende maanden zo snel mogelijk de wetgeving inzake de toekenning van nationaliteit, inclusief de strafprocedure en de sancties, verstrengen, zodat de toekenning van de nationaliteit geen vanzelfsprekendheid is maar wel een toegangsticket tot een rechtsstaat met normen en waarden, die we tot elke prijs moeten verdedigen.

  Jeroen Bergers:

  Bedankt voor uw antwoord, mevrouw de minister. Voor mij zijn er twee dingen duidelijk. Ten eerste, in Brussel, in onze hoofdstad, willen nog steeds partijen als de PS, de PTB en Ecolo met Team Fouad Ahidar, de bondgenoten van de haatzaaiers, een regering op de been brengen. Arrête ce sketch! Dat is niet in het belang van de Brusselaar.

  Ten tweede, ik zal een wetsvoorstel dat het makkelijker moet maken de nationaliteit en het verblijfsrecht af te pakken van wie een gevaar is voor de openbare veiligheid en of veroordeeld is voor terrorisme en dat ik samen met collega Metsu heb voorbereid, indienen en hopelijk kunnen we het snel behandelen.

  Ik roep alle collega's op daar werk van te maken, want de burger verwacht van ons actie. Onze Grondwet, onze nationaliteit moeten iets waard zijn. We moeten onze samenleving beveiligen.

  Georges-Louis Bouchez:

  Madame la ministre, je voulais vous remercier pour votre volontarisme par rapport au changement de règles sur l’adoption de la nationalité. Vous l’avez compris, mon groupe sera moteur dans vos démarches. Nous espérons qu’elles interviendront rapidement.

  Je voudrais également signaler un autre élément, c’est que souvent, nous sommes timorés. Nous n’osons pas intervenir sur des questions de radicalisme religieux. Je voudrais inviter les collègues à prendre exemple sur ce qui se fait dans de nombreux pays arabes. Regardez la manière dont les radicaux sont traités dans les Émirats. Regardez la manière dont le Maroc traite l’islamisme radical. Si nous pouvions avoir les mêmes principes, nous aurions un vivre ensemble beaucoup plus agréable.

  À ce titre, je voudrais déjà répondre à ceux qui invoqueront systématiquement le racisme, comme l’a fait Catherine Moureaux lorsque Sammy Mahdi a évacué ce prêcheur de haine. Il n’y a pas de racisme à vouloir du vivre ensemble. Il y a au contraire de l’irresponsabilité à laisser les radicaux parler au nom des autres.

  Alexander Van Hoecke:

  Mevrouw de minister, Toujgani is een haatprediker die oproept joden te verbranden. Hij heeft zelf twee vrouwen. Hij stelt dat meisjes op negenjarige leeftijd geslachtsrijp zijn en uitgehuwelijkt mogen worden. Hij vindt dat moslims niet mogen stemmen, want dan zouden ze meewerken aan een regering van ongelovigen. Hij zou zelfs in opdracht van de Marokkaanse overheid hebben gespioneerd in ons land. Voor de verkiezingen klonk het allemaal heel stoer. Collega Bergers speelt graag Wie is het? . Wel, wie ging dit ook alweer op de onderhandelingstafel leggen? Wie ging ervoor zorgen dat Toujgani nooit naar ons land zou terugkeren? Dat was Theo Francken. De realiteit is dat Toujgani maandag triomfantelijk is geland in ons land. U deed niets, mevrouw de minister. Ik heb u een maand geleden, nog voor hij weer in het land was, gevraagd wat u ging doen. Waar bent u in godsnaam mee bezig? Ik heb geen antwoord gekregen op de belangrijkste vraag. Wanneer staat die (…)

• Vraag: De achterstallige facturen die dringend door de regering betaald moeten worden

  economie en werk

  De achterstallige facturen die dringend door de regering betaald moeten worden
  

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 3 april 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Alexander Van Hoecke bekritiseert minister Verlinden en de regering-De Wever omdat Justitie 28,5 miljoen euro aan onbetaalde facturen heeft door gebrek aan budget, terwijl de regering wel dure beloftes doet over investeringen in capaciteit, gevangenissen en slachtofferbeleid die hij "boerenbedrog" noemt en stelt dat het beleid op "drijfzand" berust. Minister Verlinden erkent de structurele tekorten, wijt ze aan stijgende kosten (o.a. door korte straffen en drugscriminaliteit) en belooft extra middelen aan te vragen om betalingsachterstanden, overbevolking en werkomstandigheden aan te pakken, maar bevestigt dat de huidige budgetten ontoereikend zijn. Van Hoecke repliceert dat burgers wel gestraft worden voor onbetaalde facturen, terwijl Justitie straffeloos KMO’s benadeelt en eist dat de regering toegeeft dat de plannen onhaalbaar zijn zonder extra geld. Verlinden benadrukt haar ambitie voor een sterke justitie maar geeft toe dat de onderhandelingen over extra financiële middelen nog lopen.

  Alexander Van Hoecke:

  Mevrouw de minister, facturen voor gas, voor water, voor elektriciteit, zelfs voor afvalophaling, Justitie betaalt ze niet. Het gaat om duizenden facturen. We hebben de cijfers opgevraagd en daaruit blijkt dat facturen voor in totaal meer dan 28,5 miljoen euro die al lang betaald hadden moeten zijn, niet worden betaald door Justitie. De reden daarvoor is u bekend, want die is eenvoudig: er zijn geen centen, het budget is op.

  Wat zegt deze regering-De Wever? We gaan investeren in bijkomende capaciteit. We gaan ook investeren in een gevangenis, misschien zelfs in het buitenland. We gaan ervoor zorgen dat Justitie de slachtoffers terug op de eerste plaats zet en we gaan ervoor zorgen dat Justitie opnieuw performant wordt. Dat zijn allemaal heel dure woorden, maar beleid is een centenkwestie; dat weet u zelf ook. Dure woorden zonder dat er centen tegenover staan, dat is niets minder dan boerenbedrog. Dat is de mensen iets wijsmaken.

  Deze regering investeert evenveel extra in Justitie als de openstaande facturen die Justitie niet kan betalen. Met andere woorden, het bedrag dat u vandaag in Justitie investeert, is net genoeg om de elektriciteitsfactuur van de hoven en rechtbanken te betalen. U staat dus voor een dilemma en ik wil heel graag weten welke van de twee het zal worden.

  Mevrouw de minister, geeft u toe dat een belangrijk deel van het regeerakkoord van deze regering, en eigenlijk een groot deel van uw beleidsverklaring, gewoon bestaat uit beloftes die u niet kunt waarmaken, of blijft u de mensen blaasjes wijsmaken door hen voor te schotelen dat u iets gaat veranderen, terwijl u weliswaar weigert om er geld voor vrij te maken?

  Annelies Verlinden:

  Mijnheer Van Hoecke, een sterke justitie vereist een sterke organisatie. Mensen maken het verschil, ook bij Justitie. Ruim 23.000 medewerkers zetten zich dagelijks in bij de ondersteunende diensten, in het gevangeniswezen, bij de veiligheids- en inlichtingdiensten, bij de hoven- en rechtbanken en bij de parketten.

  Vandaag kan Justitie niet altijd een optimale werkomgeving aan haar medewerkers bieden. De gebouwinfrastructuur heeft aandacht nodig, de werkomstandigheden zijn vaak niet goed genoeg en de betaling van leveranciers en dienstverleners laat te lang op zich wachten.

  We zijn daarenboven doortastend in ons vervolgings- en opsporingsbeleid. Criminelen komen meer dan ooit in het vizier van Justitie, onder meer door de niet-aflatende strijd tegen de drugscriminaliteit. Daardoor groeien ook de gerechtskosten, de kosten voor gerechtsdeskundigen en tolken en vertalers.

  Daarnaast heb ik kunnen vaststellen dat de eerder genomen beleidsbeslissing om korte straffen uit te voeren ervoor heeft gezorgd dat de kosten voor het gevangeniswezen aanzienlijk gestegen zijn.

  Collega's, u begrijpt dat Justitie voor bijzonder grote uitdagingen staat. De structurele middelen en het bijkomend budget waarin deze regering voorzag, zijn vandaag niet toereikend om de structurele tekorten weg te werken en de toekomst voor te bereiden. We willen veiligheid met deze regering hoog op de agenda houden.

  Daarom heb ik mijn collega's in de regering inderdaad een meervraag voorgelegd, zodat we onze afspraken uit het regeerakkoord kunnen nakomen, om zo ook de overbevolking aan te pakken, de strijd tegen de georganiseerde criminaliteit op te voeren en stap voor stap de betalingsachterstanden weg te werken.

  Justitie is en blijft een cruciale pijler van onze rechtsstaat, die onze blijvende aandacht verdient. Ik kan u alleen zeggen dat de besprekingen hierover in de regering lopen. Ik zal in elk geval blijven vechten voor een efficiënte en rechtvaardige justitieorganisatie, meer middelen, het wegwerken van betalingsachterstanden en niet het minst de verbetering van de werkomstandigheden voor de medewerkers van Justitie. Mijn ambitie is groot, maar onze justitie verdient dat.

  Alexander Van Hoecke:

  Mevrouw de minister, weet u wat er gebeurt als een gewone burger zijn facturen niet betaalt? Dat weet u maar al te goed: dan krijgt hij een brief, dan krijgt hij een aanmaning, dan krijgt hij een boete. Uiteindelijk komt er een gerechtsdeurwaarder langs en die sleept die burger voor de rechter. Bij Justitie is dat helemaal niet zo als het haar facturen niet betaalt. De kleine en middelgrote ondernemingen rekenen echter op Justitie om hun facturen betaald te zien. Zij worden meegesleurd door dit wanbeleid.

  Er is heel veel beloofd door deze regering op het vlak van justitie, heel veel. Als u echter geen extra geld kunt vrijmaken, moet u eerlijk zijn. U maakt de mensen dan immers blaasjes wijs, alle plannen voor Justitie zijn volledig gebaseerd op drijfzand. Wees toch gewoon eerlijk tegen de mensen. Uw beleid is gebaseerd op drijfzand. U wilt niet investeren om de puinhoop die Justitie is op te ruimen. U wilt niet investeren in een einde aan de (…)

  Voorzitter:

  Dank u wel, mijnheer Van Hoecke.

• Vraag: De discriminatie bij domicilieaanvragen in Aalter

  Vraag: De inschrijving in een gemeente

  De discriminatie bij domicilieaanvragen in Aalter
  De inschrijving in een gemeente
  Discriminatie en inschrijving Gemeentelijke Dienstverlening summaryExplanation

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 20 maart 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Matti Vandemaele wijst op systematische discriminatie in Aalter, waar mensen met niet-Belgische namen tot negen keer langer moeten wachten op domicilie dan anderen, met opvallend onevenredige woonstcontroles en 110 klachten bij de FOD, wat volgens hem duidt op structureel onrecht en illegale praktijken zoals opdrachten voor "barmhartigheidsopstellen" of ongeoorloofde informatieopvraging door de burgemeester. Minister Bernard Quintin bevestigt dat Aalter de wettelijke termijnen overschrijdt door elke adreswijziging eerst via het schepencollege te laten lopen en voorlopige inschrijvingen te negeren, maar benadrukt dat sancties niet onder federale maar onder Vlaamse bevoegdheid vallen, terwijl de FOD enkel kan ingrijpen bij expliciete weigeringen. Vandemaele bekritiseert het afschuiven van verantwoordelijkheid tussen ABB en FOD en eist dat de minister concrete stappen zet om de rechtsstaat te verdedigen, inclusief een oproep aan partijgenoot Mahdi om de betrokken N-VA-burgemeester aan te spreken op "christelijke barmhartigheid". Alexander Van Hoecke reduceert het dossier tot een symptoom van wat hij ziet als falend migratiebeleid, pleit voor herinvoering van een vestigingstop voor niet-EU’ers en beschuldigt de regering van ontkenning, terwijl hij zijn eigen wetsvoorstel als oplossing naar voren schuift om "overspoelde" gemeenten te ontlasten.

  Matti Vandemaele:

  Mijnheer de minister, voor Bert Janssens 15 dagen, voor Mieke Vandenbroucke 16 dagen. Dat is de tijd die men nodig heeft in Aalter om met een Vlaamse naam gedomicilieerd te geraken. Voor Youssef El Yakhloufi 307 dagen en voor Mayada El Kaddouri 299 dagen. Opvallend toch dat mensen die geen Belgisch klinkende naam hebben, negen keer langer moeten wachten voor ze gedomicilieerd geraken in Aalter. Is dat toeval? De steekproef die Pano en De Morgen gedaan hebben, maakt alvast duidelijk dat er een patroon is. Het heeft er alle schijn van dat in Aalter gediscrimineerd wordt op basis van afkomst bij het toekennen van domicilie.

  Voor mensen met een niet-Belgische naam wordt er consequent een woonstkwaliteitscontrole gekoppeld aan het verkrijgen van die domicilie. Vier van de 77 controles vorig jaar waren voor mensen met een Belgische naam. Alle andere waren voor mensen met een naam die niet-Belgisch klinkt.

  Is het toeval? Zoveel toeval dat er 110 klachten binnengekomen zijn bij de FOD Binnenlandse Zaken? Er was zelfs iemand die een opstel moest schrijven over waarom hij het verdiende om inwoner van Aalter te worden voor hij de nodige documenten kreeg. Collega's, daar is een woord voor: discriminatie.

  We horen van medewerkers bij het OCMW ook dat er op een illegale manier informatie werd opgevraagd door de burgemeester, dat er sturing is bij het toekennen van sociale steun en dergelijke meer. Collega's, we waren vorig jaar allemaal verontwaardigd over wat er gebeurd is in een andere gemeente. Ik moet zeggen dat ik die verontwaardiging vandaag mis.

  Mijnheer de minister, wat zult u daaraan doen? Ik hoor immers dat het Vlaamse ABB kijkt naar de FOD Binnenlandse Zaken (…)

  Alexander Van Hoecke:

  Mijnheer de minister, al jarenlang kampt onze samenleving met de verschrikkelijke gevolgen van massale en ongecontroleerde migratie. Ook onder de regering-De Wever blijft die voortduren. Weet u, mijnheer de minister, aan dit tempo zal tegen 2044 maar liefst de helft van de inwoners van dit land van niet-Belgische herkomst zijn. Onze samenleving kreunt daaronder. Onze burgemeesters kreunen daaronder. Onze lokale besturen kreunen daaronder.

  Het zijn die lokale besturen, die in de praktijk vaak het eerst te maken krijgen met dat probleem, die daarmee geconfronteerd worden, die vandaag wanhopig op zoek zijn naar oplossingen om dat probleem het hoofd te bieden. Oplossingen die ze vandaag niet hebben. U weet het, mijnheer de minister, maar liefst 44,2 % van de niet-EU-vreemdelingen in dit land werkt niet. In dit land gaat meer dan 40 % van de leeflonen naar niet-EU-vreemdelingen. Beseft u wat voor impact dat heeft op de samenleving? Beseft u wat voor impact dat heeft op een kleine gemeente?

  Mijnheer de minister, we hebben in de vorige legislatuur een wetsvoorstel ingediend, een wetsvoorstel dat we onmiddellijk opnieuw zullen indienen. Eigenlijk gaat het om een oude wet die is afgeschaft onder de regering-Verhofstadt. Die wet maakte het voor gemeenten mogelijk zelf te zeggen: genoeg is genoeg. Die wet reikte gemeenten de tools aan om ervoor te zorgen dat ze een vestigingstop konden invoeren voor niet-EU-vreemdelingen als zij die niet langer kunnen absorberen.

  Mijn vraag aan u, mijnheer de minister, is eigenlijk heel eenvoudig. Bent u bereid ons daarin te steunen? Bent u bereid onze gemeenten daarin te steunen? Of maakt u deel uit van het probleem en laat u het probleem gewoon voort etteren?

  Bernard Quintin:

  Mijnheer Vandemaele, mijnheer Van Hoecke, ik heb kennisgenomen van de problemen met de inschrijvingen in het bevolkingsregister in Aalter. Ik licht eerst de procedure en de termijnen toe. Een burger moet binnen de acht dagen een nieuwe adreswijziging aan de gemeente melden. Binnen de vijftien dagen vindt dan een woonstcontrole plaats. Dat betekent dat een inschrijving in het bevolkingsregister ongeveer drie weken in beslag neemt.

  Naar aanleiding van de vragen heb ik informatie bij mijn diensten opgevraagd. Ik kan u het volgende meedelen. Sinds eind 2023 werden er 110 klachten bij de Algemene Directie Identiteit en Burgerzaken ingediend, waarvan 90 % afkomstig is van de Dienst Vreemdelingenzaken. Hoewel het merendeel van de dossiers inmiddels is afgehandeld, blijven er nog vier openstaande dossiers van augustus 2024 en een van juli 2024 over.

  Wanneer de FOD Binnenlandse Zaken een klacht via de Dienst Vreemdelingenzaken of rechtstreeks van een burger ontvangt, wordt de gemeente Aalter onmiddellijk gevraagd om een onderzoek in te stellen. Uit analyse blijkt dat de procedure voor adreswijziging en registratie in het rijksregister in Aalter lang duurt. Dat komt vooral omdat elke aanvraag voor een adreswijziging eerst door het schepencollege moet worden goedgekeurd voordat een controle van de woonkwaliteit en domiciliecontrole kan plaatsvinden. Daarnaast past de gemeente Aalter het systeem van de voorlopige inschrijving in het bevolkingsregister niet toe, zoals voorgeschreven door de FOD Binnenlandse Zaken. De FOD Binnenlandse Zaken heeft de problematiek al bij de gemeente Aalter aangekaart.

  Op 13 mei 2024 vond hierover een overleg plaats tussen de bevoegde schepen en de directeur Bevolking van Aalter en de Algemene Directie Identiteit en Burgerzaken van de FOD Binnenlandse Zaken. De FOD Binnenlandse Zaken heeft echter geen bevoegdheid om sancties aan gemeenten op te leggen, dat behoort tot de verantwoordelijkheid van de regionale overheden, in dit geval het Vlaams Agentschap Binnenlands Bestuur (ABB). Het sanctioneren van een lokaal bestuur behoort tot de bevoegdheid van de regio's. De FOD kan alleen een dossier opstarten wanneer een gemeente een negatieve beslissing neemt.

  Matti Vandemaele:

  Mijnheer de minister, men wijst mekaar met de vinger. Het ABB zegt dat de FOD Binnenlandse Zaken verantwoordelijk is. De FOD Binnenlandse Zaken zegt dat het de verantwoordelijkheid van het ABB is. Mijnheer de minister, het is uw verantwoordelijkheid om echte oplossingen te bieden.

  U wees er gisteren in de commissie op dat u te veel regimes had gezien die de principes van de rechtsstaat niet ernstig nemen om niet als eerste op de barricades te staan. Welnu, u hebt hier de kans om niet alleen in woorden – paroles, paroles, paroles –, maar ook in daden te tonen dat u de rechtsstaat ernstig neemt, en om, eventueel samen met uw collega's van de Vlaamse overheid, in te grijpen. Hetgeen hier gebeurt, begrijp ik immers niet.

  Mijnheer Mahdi, u kunt ook ingrijpen. U zou bijvoorbeeld de betrokken burgemeester, die lid is van uw partij, kunnen herinneren aan het principe van christelijke barmhartigheid.

  Alexander Van Hoecke:

  Mijnheer de minister, ik had er een beetje voor gevreesd, maar u behandelt een enorm samenlevingsprobleem als een juridisch probleem. De gevolgen van migratie op onze gemeenten zijn geen juridisch probleem. De regering blijft gewoon het licht van de zon ontkennen. Ik ben heel benieuwd wat de Vlaamse regering zal doen. Zal zij bijvoorbeeld boetes uitschrijven, omdat burgemeesters initiatieven nemen? Het probleem is niet dat die inschrijvingsprocedures te lang duren. Dat is het symptoom. Het probleem is dat onze gemeenten overspoeld worden en dat onze burgemeesters wanhopig op zoek zijn naar een oplossing. Het probleem is dat onze gemeenten het slachtoffer zijn van uw wanbeleid. Ik wil iedereen in het halfrond nogmaals oproepen om ons wetsvoorstel te steunen. Schrijf het desnoods klakkeloos over, u hebt mijn toestemming. Dien het in onder uw eigen naam als u wilt, maar steun het en zorg ervoor dat onze gemeenten, onze burgemeesters het hoofd kunnen bieden aan die problemen.

Voorstellen

Voorstellen ingediend door Alexander Van Hoecke als hoofdauteur.

Slechts een deel van alle voorstellen wordt getoond. Lopende voorstellen die nog niet zijn gestemd geweest worden niet weergegeven.

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende het verplichten van een alarmsysteem voor kinderzitjes in voertuigen, teneinde het achterlaten van kinderen te verhinderen (334/2)

  }

  Voorstel van resolutie betreffende het verplichten van een alarmsysteem voor kinderzitjes in voertuigen, teneinde het achterlaten van kinderen te verhinderen (334/2)

  Bekijk dossier 334

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende het vermijden van een maatschappelijke en sociaaleconomische isolatie van Limburg en zijn achterliggende regio's in een ruimere internationale context (595/3)

  }

  Voorstel van resolutie betreffende het vermijden van een maatschappelijke en sociaaleconomische isolatie van Limburg en zijn achterliggende regio's in een ruimere internationale context (595/3)

  Bekijk dossier 595

• Voorstel: Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wat de vestiging van vreemdelingen in bepaalde steden en gemeenten betreft (864/2)

  Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wat de vestiging van vreemdelingen in bepaalde steden en gemeenten betreft (864/2)

  Bekijk dossier 864

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende de hervorming van het sociaal tarief voor energie (607/2)

  Voorstel van resolutie betreffende de hervorming van het sociaal tarief voor energie (607/2)

  Bekijk dossier 607

• Voorstel: Voorstel tot oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie belast met een onderzoek naar de vertragingen bij de werkzaamheden aan het station van Bergen, de desbetreffende budgetoverschrijdingen, de door het Rekenhof gedane vaststellingen en de rol en de aansprakelijkheid van de projectverantwoordelijken binnen de bij dit project betrokken organen (709/2)

  }

  Voorstel tot oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie belast met een onderzoek naar de vertragingen bij de werkzaamheden aan het station van Bergen, de desbetreffende budgetoverschrijdingen, de door het Rekenhof gedane vaststellingen en de rol en de aansprakelijkheid van de projectverantwoordelijken binnen de bij dit project betrokken organen (709/2)

  Bekijk dossier 709

Stemmingen

Recente stemmingen van Alexander Van Hoecke in de plenaire vergadering.

Commissies

Alexander Van Hoecke is lid van de volgende commissies.