Kamerlid Annick Lambrecht (Vooruit)

Mondelinge vragen

De 10 meest recente vragen gesteld door Annick Lambrecht in de plenaire vergaderingen.

• Vraag: De ondertekening van het akkoord tussen de VS en Iran

  De ondertekening van het akkoord tussen de VS en Iran
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  

  op 18 juni 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Annick Lambrecht bekritiseert de "onzinnige oorlog" in Iran die volgens haar door Trump werd ontketend, met duizenden doden, economische schade en versterkte ayatollahs als gevolg, en noemt extreemrechts een gevaar voor vrijheid en koopkracht. Ze vraagt minister Prévot naar het regeringsstandpunt over de voorlopige, niet-bindende overeenkomst en de impact op de koopkracht. Prévot reageert voorzichtig optimistisch over het akkoord, dat een einde maakt aan vijandelijkheden en kernambities van Iran uitschakelt, maar benadrukt dat de gevolgen voor België nog onduidelijk zijn. Lambrecht herhaalt haar kritiek op Trump, wijst op aanhoudend geweld in de regio (o.a. Israël-Libanon) en betwijfelt of de overeenkomst duurzame vrede brengt met "extreme figuren" zoals Trump, Netanyahu en de ayatollahs.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de minister, na maanden van verwoestingen, na maanden van bommen, na duizenden doden – moeders, vaders, kinderen – komt er nu toch een einde aan de onzinnige oorlog die Trump startte in Iran. Na die ellende blijft er maar één vraag: waarom? Waarom was deze oorlog nodig? De Straat van Hormuz was open, er was handel. Vandaag staan de extreem religieuze ayatollahs sterker dan ooit voorheen. De economische gevolgen zijn gigantisch. De democratie en de mensenrechten blijven onderdrukt.

  Deze oorlog is het zoveelste bewijs dat extreemrechts een gevaar is, een gevaar voor onze vrijheid, een gevaar voor onze veiligheid en een gevaar voor onze koopkracht. De eerste slachtoffers van al dat vreselijke geweld zijn immers de onschuldige burgerslachtoffers.

  Ook hier bij ons waren de gevolgen voelbaar en zagen de mensen de prijzen aan de pomp stijgen. Laten we nu hopen dat iedereen zich aan deze voorlopige overeenkomst houdt. U hebt immers kunnen lezen dat het slechts een aanzet is, het is betekent juridisch niets. Het is niet bindend.

  Laten we hopen dat er opnieuw rust komt.

  (Geroezemoes op de Vlaams Belangbanken)

  Het is niet grappig, hoor.

  (…) : (…)?

  Annick Lambrecht:

  Maar ik ben wel afgeleid. Ik ga verder. Ik hoop dat ik de verloren tijd mag inhalen.

  (…) : (…)

  Annick Lambrecht:

  Gaan jullie dat hier bepalen?

  Voorzitter:

  Collega Lambrecht, ik geef u vijf seconden meer, maar …

  Annick Lambrecht:

  Laten we hopen dat er opnieuw rust komt, rust voor de mensen daar en rust in de economie, zodat de prijzen opnieuw onder controle geraken.

  Mijnheer de minister, ik heb twee vragen voor u. Ten eerste, wat is het standpunt van de regering over deze voorlopige overeenkomst? Ten tweede, welke gevolgen zal ze hebben voor de koopkracht van de gezinnen en de bedrijven?

  Maxime Prévot:

  Mevrouw Lambrecht, zoals u weet, hebben we de deal tussen Iran en de VS gisteren uitgebreid besproken in de commissie. Beide presidenten hebben vannacht het MoU formeel ondertekend. De technische onderhandelingen gaan morgen in Genève van start.

  Zoals ik gisteren zei, zijn we voorzichtig optimistisch en blijven we de situatie nauwlettend opvolgen. Het onmiddellijke einde van de vijandelijkheden door alle partijen en op alle fronten, inclusief in Libanon, evenals de geplande terugkeer van ongehinderde navigatie in de Straat van Hormuz en Irans toezegging om geen kernwapens te verwerven, zijn uitstekend nieuws.

  België zal inspanningen voor een positieve uitkomst van de onderhandelingen ondersteunen en is ook, zoals u weet, bereid om bij te dragen aan een internationale coalitie als voldaan is aan de voorwaarden die de regering heeft vastgesteld.

  Het is nog een beetje te vroeg om de gevolgen voor onze bevolking en bedrijven te evalueren.

  Annick Lambrecht:

  We hielden gisteren inderdaad een actualiteitsdebat, maar de ondertekening heeft pas vannacht plaatsgevonden. Trump zegt het ene moment dit en het andere moment dat. Voor hetzelfde geld had hij er niet mee doorgezet. Trump ontketende die onzinnige oorlog en de gevolgen daarvan zijn desastreus: duizenden slachtoffers, een land in puin en prijzen aan de pomp die ook hier de hoogte in gaan. De oorlog gaat elders gewoon door. Dat wil ik benadrukken. Israël blijft Libanon bombarderen en er volgen telkens tegenreacties van Hezbollah. We kunnen dus enkel hopen dat de voorlopige overeenkomst uitmondt in duurzame vrede en stabiliteit voor de hele regio. Met extreme figuren zoals Trump, Netanyahu en al die ayatollahs weet je maar nooit.

• Vraag: De opschorting van de associatieovereenkomst met Israël

  Vraag: De EU-top over de associatieovereenkomst met Israël

  Vraag: De opschorting van de associatieovereenkomst met Israël

  Vraag: De associatieovereenkomst tussen de EU en Israël

  Vraag: De bijeenkomst van de Raad Buitenlandse Zaken van 15 juli

  internationale politiek en migratie

  De opschorting van de associatieovereenkomst met Israël
  De EU-top over de associatieovereenkomst met Israël
  De opschorting van de associatieovereenkomst met Israël
  De associatieovereenkomst tussen de EU en Israël
  De bijeenkomst van de Raad Buitenlandse Zaken van 15 juli
  EU-Israël associatieovereenkomst discussies. summaryExplanation

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 10 juli 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  België staat onder zware druk om het EU-associatieakkoord met Israël op te schorten wegens beschuldigingen van genocide in Gaza, massale hongersnood (2 miljoen risico’s), en systematische schendingen van mensenrechten—inclusief gedwongen verplaatsingen naar "gesloten kampen" en blokkade van hulp. 70% van de Belgen en 100.000 betogers eisen sancties, terwijl de regering weifelt: minister Prévot erkent schendingen maar wacht op EU-voorstellen (15 juli), zonder garantie op opschorting, ondanks CIJ-adviezen over illegale bezetting en Belgische initiatieven voor strengere controles op Israëlische producten. Kritiek spitst zich toe op Belgiës dubbele rol: enerzijds morele veroordeling (o.a. "genocide"), anderzijds gebrek aan daadkracht—zoals een wapenembargo (via Antwerpen transiteren munitie voor Israël) of eenzijdige opschorting van het akkoord, mogelijk met gekwalificeerde EU-meerderheid. Compliciteit door inactiviteit is het centrale verwijt, met Ierland en Spanje als voorbeeld van proactief EU-leiderschap. De regering benadrukt humanitaire prioriteiten (toegang hulp, staakt-het-vuren) en wacht op Kallas’ voorstellen, maar parlementariërs en activisten eisen onmiddellijke economische/politieke druk—zoals handhaving artikel 2 (mensenrechtenclausule) en stopzetting van militaire/wetenschappelijke samenwerking. Symbolische stappen volstaan niet terwijl "alle rode lijnen" zijn overschreden. Kernvraag: Zal België op 15 juli in de EU-Raad leiderschap tonen (opschorting eisen) of zich verschansen achter procedures, terwijl de crisis escaleert?

  Rajae Maouane:

  Monsieur le ministre, la situation est apocalyptique. Israël est responsable d'un des génocides les plus cruels de l'histoire moderne. Ces mots terribles sont ceux de Francesca Albanese, la rapporteuse spéciale de l'ONU et c'est la réalité insupportable du génocide en cours à Gaza.

  Des bébés tués, brûlés vifs par les bombes, des corps mutilés, des hôpitaux débordés, sans médicaments, sans électricité. Des secouristes, des médecins abattus. Quasiment plus une seule goutte d'eau potable. Pendant qu'au MR, on raconte qu'on peut encore aller au resto pépouze à Gaza, un rapport de l'ONU dit pourtant que la quasi-totalité de la population est à haut risque de famine. Si la Belgique et l'Europe ne font rien, d'ici septembre, ce sont deux millions de personnes qui risquent de crever de faim. Et pendant ce temps-là, l'Union européenne continue de coopérer avec Israël comme si de rien n'était. Pour notre premier ministre, l'accord d'association entre Israël et l'Union européenne n'a rien à voir avec le génocide.

  Mais si, il faut suspendre immédiatement cet accord! Face à un génocide en cours, c'est le minimum! Ce n'est même pas des sanctions, c'est juste le minimum. Et apparemment, c'est déjà trop pour notre premier ministre. Les Belges n'en peuvent plus de la lâcheté de leur gouvernement. Les Belges n'acceptent plus qu'on salisse l'image de notre pays. Ils étaient plus de 100 000 dans les rues de Bruxelles. 69 % des Belges demandent des sanctions contre l'État d'Israël et contre sa folie meurtrière. On ne peut pas être ferme contre la Russie et lâche avec Israël.

  M. le ministre Prévot a une responsabilité. Pas seulement quand il s'exprime à titre personnel, en interview, mais surtout quand il parle au nom de la Belgique. Alors je vous pose la question, monsieur Quintin – vous n'êtes pas monsieur Prévot: est-ce que la Belgique sera, oui ou non, du bon côté de l'histoire le 15 juillet prochain, au Conseil des Affaires étrangères, en exigeant, et en obtenant, la fin de l'accord d'association entre l'Union européenne et Israël?

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de minister, de gruwel in Gaza gaat gewoon door. Eerst waren er de bombardementen, waarbij ook ziekenhuizen en scholen onder vuur kwamen te liggen. Ook de toegang tot voedsel, water en medicijnen werd ingezet als wapen.

  Nu is er echter een volgende stap. Israël kondigde maandag aan dat het 2 miljoen Palestijnen wil onderbrengen in een gesloten kamp. U hoort het goed, in een gesloten kamp. Het is duidelijk dat alle rode lijnen zijn overschreden. Mensenrechten worden continu geschonden. Elke dag zijn er nieuwe oorlogsmisdaden.

  Als we associatieakkoorden sluiten met mensenrechten als voorwaarde, dan moeten we ook een rode lijn trekken als die mensenrechten geschonden worden. Dat krachtige signaal, mijnheer de minister, gaf het Parlement al met onze resolutie, maar het is nu onze plicht om alles te doen om dit drama te stoppen en om Israël op zijn verantwoordelijkheid te wijzen.

  Op de top van 20 mei steunde België het initiatief van Nederland om een formeel onderzoek in te stellen om na te gaan of er oorlogsmisdaden worden gepleegd. Het rapport is inmiddels gepubliceerd en is vernietigend, maar toch zijn er geen maatregelen genomen tegen Israël.

  Mijnheer de minister, Europa zal volgende week een duidelijk standpunt moeten innemen in de Raad Buitenlandse Zaken. Niet u, maar minister Prévot zal daar aanwezig zijn. Ik vraag u dus uitdrukkelijk: zal België daar pleiten voor maatregelen tegen Israël? Ik dank u.

  Staf Aerts:

  Collega's, een stad bouwen om honderdduizenden Palestijnen in onder te brengen, dat is het nieuwe plan van Israël. Als een gesloten zone, wat betekent dat wie binnen is, er niet meer uit geraakt. Ik vind het heel pijnlijk om te zeggen, maar dat lijkt toch op een concentratiekamp.

  Ondertussen laten de Europese regeringsleiders Israël maar begaan. Gisteren verstopte premier De Wever zich in de commissie achter procedures en achter mevrouw Kallas. Hij zei dat het nu aan haar is om een stap te zetten, maar zelf nam hij geen standpunt in.

  Er zijn ondertussen al 57.000 doden. Israël bombardeert ziekenhuizen, blokkeert alle noodhulp en gebruikt honger als een wapen. Er sterven daar kinderen van de honger. De Belgen vragen een heel duidelijk signaal. Met 100.000 kwamen ze naar Brussel om een rode lijn te trekken tegen dat Israëlisch geweld. Zeventig procent van de Belgen steunt economische sancties tegen Israël. Zal de Belgische regering luisteren naar dat signaal?

  Volgende week staat het associatieakkoord op de agenda. Dat akkoord opschorten betekent zoveel als een boycot van Israël en dat is wat nodig is. De handelsrelaties moeten worden stopgezet. De universiteiten smeken daar ook om, want op die manier kunnen zij hun samenwerking met Israëlische universiteiten stopzetten. Ierland en Spanje hebben al het goede voorbeeld gegeven en trekken de Europese kar. Zal België dat ook doen? Het is hoog tijd dat we mee aan die Europese kar trekken, want alle rode lijnen zijn overschreden.

  Nabil Boukili:

  Monsieur le ministre, 110 000 personnes ont manifesté voici un mois pour dire: "Stop au génocide!" Elles ont manifesté pour signifier au gouvernement belge, le vôtre, que sa complicité et son inaction étaient inacceptables. Quelques jours plus tard s'est tenu un Sommet européen visant à se demander s'il fallait suspendre l'Accord d'association entre l'Union européenne et Israël. Il ne s'agit pas simplement d'un accord économique comme on en conclurait avec n'importe quel pays; c'est un accord qui offre à Israël un accès privilégié au marché européen. Ce texte comprend un article 2 qui impose que "les pays contractants doivent respecter les droits humains et le droit international". On s'est donc demandé si Israël les respectait, alors qu'un génocide est en cours… Une réunion est prévue le 15 juillet.

  Entre-temps, le ministre israélien de la Défense a déclaré envoyer 600 000 Gazaouis dans un camp de concentration. Cela nous rappelle les pires heures de notre Histoire. Je m'attendais à un sursaut d'indignation… au lieu de rire, monsieur le ministre! Pourtant, il n'y eut aucune réaction!

  Ma question est très simple, monsieur le ministre. À l'occasion de la réunion du 15 juillet, quelle position le gouvernement Arizona défendra-t-il? Ne dissimulez pas votre complicité derrière l'Union européenne en prétendant qu'un accord à l'unanimité est nécessaire. Non! Pour suspendre une relation économique, il suffit d'une majorité qualifiée. Allez-vous suspendre cet accord d'association?

  Voorzitter:

  Merci, monsieur Boukili.

  Kathleen Depoorter:

  Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, collega’s, de crisis in Gaza is tragisch en onmenselijk. Mensen die naar een hulppost gaan om eten te krijgen, worden doodgeschoten. Kinderen ontberen onderwijs en psychologische begeleiding, zo bevestigt UNICEF. Zij hebben daar nochtans nood aan. Vrouwen hebben geen toegang tot contraceptie en moeten bevallen in erbarmelijke omstandigheden, zonder hygiënische voorzieningen. De situatie is onmenselijk.

  Met collectieve verontwaardiging alleen komen wij er niet. Wij hebben nood aan acties. Wij hebben geen nood aan symbolische maatregelen, maar aan initiatieven die een daadwerkelijke impact hebben. Een staakt-het-vuren is hoogst noodzakelijk. Het is ook hoogst noodzakelijk dat de gijzelaars naar huis worden teruggebracht, naar hun geliefden in Israël. Het is eveneens absoluut noodzakelijk dat meer humanitaire hulp tot in Gaza geraakt, zodat daar opnieuw een menswaardige situatie kan worden gecreëerd.

  Mijnheer de minister, hier in het Parlement hebben wij een resolutie goedgekeurd. De minister van Buitenlandse Zaken heeft het duidelijke mandaat gekregen, niet alleen van het Parlement, maar ook van de regering, om samen met de Europese collega's van de andere lidstaten te pleiten voor acties die impact hebben op het terrein, die maken dat humanitaire hulp effectief tot bij de Gazanen geraakt en die bijdragen aan een diplomatieke uitweg voor de uitzichtloze situatie. Mevrouw Kallas heeft zojuist verklaard dat zij een goed constructief gesprek heeft gehad met de Israëlische autoriteiten en dat de humanitaire hulp effectief zal worden opgeschaald.

  Ik heb één vraag voor u. Welk mandaat heeft de minister van Buitenlandse Zaken in de Europese Raad? Wat is de positie van ons land?

  Voorzitter:

  De vragen werden gericht aan de minister van Buitenlandse Zaken, maar minister Quintin zal namens de minister antwoorden.

  Bernard Quintin:

  Mijnheer de voorzitter, dames en heren volksvertegenwoordigers, namens de minister van Buitenlandse Zaken meld ik u het volgende. Samen met 16 lidstaten heeft België tijdens de bijeenkomst van de Raad van ministers van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie op 20 mei opgeroepen tot een onderzoek naar de naleving door Israël van artikel 2 van het Associatieverdrag tussen de EU en Israël. Dat artikel bepaalt dat de overeenkomst gebaseerd is op het respect door beide partijen van de mensenrechten en de democratische beginselen.

  Lors de la réunion du Conseil du 23 juin, la Haute représentante de l'Union européenne, Mme Kallas, a présenté le résultat de cet examen. Ce dernier révèle qu'il y a bel et bien eu des violations graves sur le terrain.

  Suite à cela, comme le prévoit la procédure fixée dans l'accord, Mme Kallas a été chargée de "proposer des mesures appropriées" pour utiliser les termes de l'accord. La Haute représentante va présenter, aujourd'hui même, toutes les options possibles. Elles seront discutées à la réunion du Conseil du mardi 15 juillet.

  Mme Kallas s'est, par ailleurs, entretenue, ces dernières semaines, avec les autorités israéliennes, - comme cela a été indiqué - pour les inciter notamment à permettre un accès complet et sans obstacle de l'aide humanitaire. Selon une communication de la Haute représentante intervenue en ce début d'après-midi, un accord semble avoir été conclu, dont nous nous réservons le droit d'analyser les contours.

  Nos objectifs prioritaires doivent rester d'obtenir un accès humanitaire sans aucune restriction et un cessez-le-feu. Les blocages actuels ainsi que le système mis en place via le Gaza Humanitarian Foundation (GHF) doivent cesser.

  Au-delà de l'aide humanitaire, le droit international, y compris le droit international des droits humains, exclut les déplacements forcés de population, l'occupation illégale d'un territoire, les attaques contre des civils et protège spécifiquement les enfants.

  Toutes ces violations doivent donc cesser. Il ne pourra pas y avoir de place pour l'impunité.

  De regering zal zich buigen over de verschillende opties die door Kaja Kallas op tafel zijn gelegd. Onze positie op dinsdag zal afhangen van deze voorstellen en van de evolutie van de situatie. België zal nooit afwijken van de volledige naleving van het internationaal humanitair recht door alle partijen.

  Permettez-moi d’ailleurs de rappeler que la Belgique a, avec huit autres États membres et à son initiative, envoyé une lettre à Mme Kallas appelant à mettre le droit européen en conformité avec l’avis rendu par la Cour internationale de Justice il y a un an.

  Dat advies erkende op zeer duidelijke wijze dat de bezetting door Israël van de Palestijnse gebieden illegaal is en dat er actie moet worden ondernomen, ook met betrekking tot de invoer van producten uit die gebieden. Minister Prévot heeft gisteren persoonlijk met mevrouw Kallas gesproken en heeft vandaag onze ambassadeur bij de EU, net als verschillende andere lidstaten, de opdracht gegeven om stappen te ondernemen bij de Europese Commissie om te verzekeren dat er opvolging aan wordt gegeven.

  La Belgique est déjà pionnière dans la mise en œuvre effective de la politique de différenciation entre le territoire d'Israël tel que reconnu et les colonies illégales. Nous effectuons notamment des contrôles renforcés sur certains produits en provenance d'Israël. Il est, néanmoins, probable que l'avis de la Cour internationale de Justice (CIJ) nous oblige à aller plus loin.

  C'est une analyse qui doit avoir lieu au niveau européen pour des questions de compétences et d'efficacité. "J'ai bien pris note des déclarations de l'Irlande", dit le ministre. Une interdiction par un seul pays n'aurait, ceci dit, que peu d'impact et risquerait de détourner le problème.

  Rajae Maouane:

  Monsieur le ministre, je vous remercie de vous faire le porte-voix de de M. Prévot, mais je dois avouer avoir du mal à suivre la position du gouvernement. M. Prévot évoque le terme de génocide, mais uniquement à titre personnel. M. De Wever, de son côté, s’oppose à toute sanction contre Israël. Et pendant ce temps, le MR bloque systématiquement chaque initiative visant à sanctionner le gouvernement israélien.

  Nous n'en pouvons plus de ce mauvais sketch de Good Cop/Bad Cop . C'est d'une indécence totale. Il ne doit y avoir qu'une seule ligne: briser le blocus, arrêter le génocide et sanctionner l'État d'Israël. Toute autre ligne, tout autre positionnement nous rend complices de ce génocide qui se vit en direct. Je vois le malaise de certains quand je dis génocide mais je le dis et le redis: génocide, messieurs!

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de minister, laat het duidelijk zijn dat de gruwel en de waanzin in Gaza moeten stoppen. Er zijn tienduizenden doden, 2 miljoen mensen lijden honger en kinderen sterven de hongerdood. Handel drijven met een land dat mensenrechten schendt aan de lopende band, is onaanvaardbaar. België moet volgende week op de top een duidelijke voortrekkersrol opnemen en op zoek gaan naar een meerderheid voor maatregelen tegen Israël. Vooruit rekent daarop, en wij niet alleen, ook 70 % van de Belgen wil dat er maatregelen worden genomen.

  Mijnheer de minister, de rode lijnen waarover men spreekt, zijn al lang niet meer te tellen.

  Staf Aerts:

  Mijnheer de minister, ofwel is het standpunt sinds gisteren geëvolueerd, ofwel was er sprake van een botsing tussen persoonlijke meningen. Het is in dit debat moeilijk om dat onderscheid te maken.

  Ik ben in elk geval tevreden dat er wordt aangedrongen op meer actie en op een sterker Europees optreden. Tegelijkertijd zal dat niet volstaan. We moeten daadwerkelijk mee het voortouw nemen. We moeten mee bekendstaan als pionier. Dat betekent dat we met andere lidstaten mee de kar moeten trekken, om ervoor te zorgen dat Israël niet langer met fluwelen handschoenen wordt aangepakt. Intussen kunnen we ook in België het een en ander doen.

  De heer Francken vindt het nog steeds aanvaardbaar dat de Israëlische defensie-industrie een voorkeurspartner is van het Belgisch leger. Ik begrijp dat niet. Er is hier in België nog altijd geen ban op producten uit de bezette gebieden. We kunnen dat hier zelf al aanpakken. Eén land is niet genoeg, twee is beter, drie is beter, vier is beter. Stap voor stap moeten we de druk op Israël opvoeren. Alle rode lijnen zijn immers al overschreden.

  Nabil Boukili:

  Monsieur le ministre, votre réponse aurait été audible il y a un an. Aujourd'hui, c’est beaucoup trop tard pour ce genre de réponse molle.

  Ce que vous cachez, ce que vous ne dites pas, c’est que vous êtes complice de ce qui se passe à Gaza. Le gouvernement belge et l’Union européenne sont complices, aujourd'hui, du génocide à Gaza. 30 % des importations d’armes par Israël viennent de l’Allemagne, de l’Union européenne, du port d’Anvers. Des conteneurs qui contiennent des munitions pour les chars, du matériel pour les chars utilisés pour génocider les Palestiniens en Palestine, transitent par le port d’Anvers.

  En fait, nous sommes complices! Nous laissons le génocide se dérouler devant nos yeux, et nous ne prenons aucune mesure. Pour un embargo militaire, il n’y a pas besoin d’une unanimité de l’Europe. Nous pouvons le décider ici, en Belgique. Pourquoi ne le faites-vous pas? Non, vous laissez les armes passer pour tuer les Palestiniens, parce qu’Israël est votre allié. Vous êtes complice du génocide.

  Kathleen Depoorter:

  Het gaat over mensen, over de mensenrechten, over het humanitair recht, over de families van gijzelaars, die nog altijd geen nieuws hebben, over de moeders in Gaza, die geen eten hebben voor hun kinderen. Daar gaat het over. Het is onze verantwoordelijkheid om de vrede, de vrijlating van de gijzelaars en een betere humanitaire hulp te bewerkstelligen. Dit is, mijnheer de minister, het mandaat dat wij als Parlement aan de minister van Buitenlandse Zaken hebben gegeven: samen met Europese collega’s op zoek gaan naar maatregelen die impact hebben, naar een weg naar vrede, naar een weg naar humanitaire hulp. Het is positief dat uit het gesprek dat intussen plaats heeft gevonden, blijkt dat de grenzen opengaan en dat er meer vrachtwagens met hulpgoederen de Gazanen zullen bereiken. Wij zullen de minister absoluut steunen in alle stappen naar vrede en naar respect voor het humanitair recht.

• Vraag: De tender voor de levering van 600 treinen en de gevolgen voor de werkgelegenheid in België

  mobiliteit en transport

  De tender voor de levering van 600 treinen en de gevolgen voor de werkgelegenheid in België
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 26 juni 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Annick Lambrecht (Vooruit) dringt erop aan dat de NMBS de 3,4 miljard euro-treinenbestelling toekent aan Alstom Brugge (700 banen op spel) in plaats van Spaanse concurrent CAF, ondanks een prijsverschil van 100 miljoen euro, om lokale werkgelegenheid en expertise te behouden. Minister Crucke benadrukt de autonomie van de NMBS en wijst op lopende technische en juridische rapporten die de uiteindelijke beslissing bepalen, zonder zelf in te grijpen. Lambrecht blijft kritisch, verwijzend naar buurlanden die eigen industrie beschermen, en eist garanties voor Belgische jobs. De minister belooft transparantie en maatschappelijke verantwoordelijkheid, maar stelt geen concrete oplossing voor.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de minister, morgen is voor velen een dag als een andere, maar niet voor de 700 werknemers, de vele toeleveranciers en hun families van treinenbouwer Alstom in Brugge. Al hun jobs zijn bedreigd. De NMBS startte immers onderhandelingen met het Spaanse CAF. Onbegrijpelijk!

  Alstom Brugge is een lokaal bedrijf met wereldfaam, met een expertise om trots op te zijn, om te koesteren. Maar morgen zou de raad van bestuur van de NMBS een beslissing nemen over een megabestelling van nieuwe treinen voor maar liefst 3,4 miljard euro.

  Mijnheer de minister, het kwalitatieve verschil tussen het Spaanse bedrijf en Alstom Brugge is miniem. Het prijsverschil tussen de offerte van het Spaanse bedrijf en dat Alstom bedraagt 100 miljoen euro, 100 miljoen aan belastinggeld. Een keuze voor het Spaanse CAF zou de doodsteek betekenen voor Alstom Brugge, voor 700 werknemers, want een dergelijke aanbesteding zorgt voor jarenlange werkzekerheid.

  Mijnheer de minister, Vooruit werkt elke dag keihard voor wie werkt. Ik herhaal mijn vraag: hoe garandeert u lokale werkgelegenheid in ons land in het kader van de betreffende aanbesteding, maar ook in het kader van toekomstige aanbestedingen?

  Jean-Luc Crucke:

  Mevrouw de volksvertegenwoordigster, ik dank u voor uw vraag. Allereerst wil ik een fundamenteel principe in herinnering brengen. Men kan niet de autonome bedrijfsvoering van autonome overheidsbedrijven eisen en tegelijk de minister vragen naar de concrete gevolgen van een beslissing. De NMBS beschikt over juridische autonomie en beslissingsautonomie. Die autonomie wordt geregeld door haar statuten, de beheersovereenkomst en het recht dat van toepassing is op autonome overheidsbedrijven.

  Beslissingen over de plaatsing van overheidsopdrachten, in casu in de zogenaamde deal van de eeuw voor de vernieuwing van het rollend materieel, vallen onder de exclusieve bevoegdheid van de raad van bestuur van de NMBS. Die raad handelt volledig onafhankelijk. Overigens, geen enkele vertegenwoordiger van de partij Les Engagés heeft er zitting in.

  Om een weloverwogen beslissing te kunnen nemen, heeft de NMBS twee aanvullende rapporten laten opstellen, een technisch en een juridisch rapport, om allerlei elementen te onderzoeken alvorens haar oorspronkelijke keuze te bevestigen of te herzien. Als minister beschik ik momenteel niet over die rapporten. Het is dan ook onmogelijk om vooruit te lopen op of commentaar te geven over de inhoud van een conclusie die nog niet bekend is..

  Ik zal uiteraard met grote aandacht de verdere stappen van de raad van bestuur volgen en ervoor zorgen dat, met inachtneming van de autonomie van de ondernemingen, de beginselen van transparantie, maatschappelijke verantwoordelijkheid en eerbiediging van het recht volledig worden gewaarborgd.

  Tot slot, ik zal in het kader van de twee interpellaties ter zake straks uitgebreider terugkomen op aspecten die u in uw vragen aan de orde brengt.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord, maar het stelt mij niet gerust. Voor de 700 werknemers van Alstom Brugge is het bang afwachten. Het is onbegrijpelijk, andere landen zorgen ook voor hun eigen werknemers. Kijk maar naar de buurlanden. Wij krijgen het niet uitgelegd dat onze NMBS zou kiezen voor een Spaans bedrijf in plaats van eigen kwaliteitsvolle werknemers. In België spoort men toch best met een trein die hier gemaakt is? Ja toch? Vooruit is de enige partij die steeds zal blijven opkomen voor alle werknemers van Alstom Brugge en wij rekenen op u.

• Vraag: De VN-top over Gaza

  Vraag: De VN-top over Gaza

  internationale politiek en migratie

  De VN-top over Gaza
  De VN-top over Gaza
  Palestijnse kwestie, VN summaryExplanation

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  

  op 12 juni 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  België dringt aan op onmiddellijke humanitaire hulp, een staakt-het-vuren en erkenning van Palestina tijdens de VN-top in New York, maar minister Prévot benadrukt dat concrete erkenning afhangt van vooruitgang (ontwapening Hamas, legitiem Palestijns bestuur) en Europese eenheid ontbreekt voor sancties tegen Israël. Hij onderzoekt opsorting van het EU-Israël Associatieverdrag (handel) en steunt de tweestatenoplossing, maar concrete stappen blijven vaag. Parlementsleden eisen scherpere veroordeling van Israëlisch geweld, sancties tegen extremistische ministers en druk voor onvoorwaardelijke hulptoegang, terwijl Prévot wijst op diplomatieke inspanningen zonder directe toezeggingen. België sluit zich aan bij de Frans-Saoedische conferentie, maar resultaten blijven onzeker.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de minister, de gruwel in Gaza blijft duren. Er zijn al tienduizenden burgerslachtoffers gevallen en er zijn dagelijks bombardementen. De toegang tot voedsel, water en medicijnen wordt geweigerd en als een wapen ingezet. Ziekenhuizen en hulpverleners worden beschoten.

  Vooruit koos er van in het begin voor om aan de kant van de onschuldige slachtoffers te staan en aan de kant van het internationale recht. Onze ministers, Caroline Gennez en Frank Vandenbroucke, stuurden in de vorige legislatuur voedsel, drinkwater en medicijnen naar Gaza. Toen de grenzen sloten, schakelden zij over naar hulp vanuit de lucht, met de moed der wanhoop.

  Moed moeten we vandaag nog meer tonen. Dit Parlement nam een krachtige resolutie aan, met een duidelijke oproep om sancties op te leggen aan Israël, om humanitaire hulp opnieuw toe te laten en om tijdens de VN-top stappen te zetten naar een tweestatenoplossing met de erkenning van Palestina. We zijn een klein land, maar we moeten alles doen, alles, om deze waanzin te stoppen.

  Mijnheer de minister, volgende week reist u naar New York voor de langverwachte VN-top over Palestina. Zult u daar pleiten voor Europese sancties tegen Israël? Bent u bereid om het Associatieverdrag met Israël op te schorten? Wij rekenen op u.

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de minister, in Gaza zijn alle rode lijnen allang overschreden, letterlijk alle rode lijnen. Kinderen worden vermorzeld onder het puin en mensen worden neergemaaid tijdens voedselbedelingen. Vele Belgen zijn terecht verontwaardigd en zullen waarschijnlijk ook zondag opnieuw massaal op straat komen om een rode lijn te trekken.

  Het is ook onze plicht als volksvertegenwoordigers om op te komen tegen genocide, tegen honger als oorlogswapen en tegen Israëlische ministers die oproepen om de inwoners van Gaza als dieren te behandelen en uit te hongeren. Het is tijd voor actie, waartoe onze resolutie heeft opgeroepen. Het Verenigd Koninkrijk, Noorwegen en Canada hebben deze week nog sancties ingesteld tegen oorlogsmisdadigers als Ben-Gvir en Smotrich. Ierland wil producten uit Israëlische nederzettingen bannen. Wat doet de Europese Unie echter? Zij doet niks, nada, nougatbollen, zoals ze in Vlaanderen zeggen.

  Mijn vraag is dan ook de volgende. Welke sancties zal België op de tafel van de Europese Unie leggen? Zoals mijn collega reeds aangaf, vindt volgende week een VN-conferentie plaats over de erkenning van Palestina in het kader van een tweestatenoplossing. Het is geen geheim dat de cd&v al heel lang achter die erkenning staat. Wat heeft België ondernomen in de aanloop naar die conferentie om druk uit te oefenen voor een tweestatenoplossing met de erkenning van Palestina? Wat heeft België dus ondernomen om Gaza niet alleen voedsel te geven, maar ook enige hoop? Daarop hebben de Palestijnen immers recht.

  Maxime Prévot:

  Mevrouw Lambrecht, mevrouw Van Hoof, de situatie in Gaza is een schande en de toestand is er uiterst dramatisch. Daarom blijft dat onderwerp een absolute prioriteit. Samen met mijn diensten doe ik mijn uiterste best om ervoor te zorgen dat de humanitaire hulp de burgers bereikt, om een staakt-het-vuren te bewerkstelligen, om de gijzelaars vrij te krijgen en om de Israëli’s en de Palestijnen opnieuw aan de onderhandelingstafel te krijgen om samen te werken aan een vreedzame co-existentie op lange termijn.

  Zoals u weet, is de regering op mijn initiatief een reeks engagementen aangegaan. We zijn in contact met alle betrokken landen om een manier te vinden om Belgische en internationale, beschikbare humanitaire hulp binnen te brengen. Vrachtwagens zitten vol en wachten op de opening van de lange grenzen doorheen Israël. We proberen ook andere middelen, met name luchttransport, in te zetten, maar die zullen een landtoegang niet vervangen, wat de absolute prioriteit blijft. We blijven ook op verschillende manieren aandringen om verdere stappen te nemen. Ik heb namens België gevraagd om een onderzoek naar de naleving van artikel 2 van de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Israël. Ik herinner u eraan dat de volgende stap de opschorting van het handelsaspect van de overeenkomst zou kunnen zijn.

  De regering heeft besloten zich aan te sluiten bij de Frans-Saoedische dynamiek, die zal uitmonden in de conferentie van volgende week in New York. Ik zal daarheen gaan en ik ben van plan actief deel te nemen. Dat is ook waar de parlementaire resolutie van de meerderheid om vroeg. Mijn teams werken achter de schermen actief mee aan de voorbereiding van deze conferentie, samen met hun collega’s in New York. De details van wat Frankrijk en Saoedi-Arabië op 18 juni zullen presenteren, zijn echter nog niet gecommuniceerd.

  Gisteren had ik hierover nog contact met mijn Franse ambtsgenoot. De besprekingen tussen landen zijn intens.

  Op dit moment is het niet mogelijk om te voorspellen wat het resultaat van deze conferentie zal zijn. De situatie evolueert van dag tot dag. Laten we niet vergeten dat volgens president Macron zelf concrete vooruitgang, waaronder de mogelijke erkenning van Palestina, vereist dat meerdere elementen samenvallen.

  President Macron en zijn diensten zijn zelf volop in onderhandeling. De erkenning van Palestina maakt deel uit van het perspectief van de tweestatenoplossing, die we ondersteunen. Wij zijn ervan overtuigd dat dat de beste optie is om het recht op zelfbeschikking van het Palestijnse volk te garanderen, maar ook de sociaaleconomische toekomst van zowel het Palestijnse als het Israëlische volk.

  Opdat een dergelijke erkenning mogelijk wordt en zoveel mogelijk positieve effecten zou hebben voor zowel Palestina als Israël, moeten we op verschillende fronten vooruitgang boeken. Het is niet voldoende om alleen een verklaring af te leggen, hoe symbolisch die ook mag zijn. Er is een ontwapening van Hamas nodig en een capabel en legitiem Palestijns bestuur voor geheel Palestina. De brief die president Abbas aan president Macron heeft gestuurd, vormt een zeer positieve en bemoedigende stap in dat opzicht. Bij mijn terugkeer zal ik uiteraard uitgebreid verslag uitbrengen van de conferentie (…)

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de minister, inderdaad, de situatie is een schande. Laat het duidelijk zijn, de maat is meer dan vol. De gruwel in Gaza moet stoppen. Tienduizenden doden, twee miljoen mensen op de vlucht, mensen die honger lijden, mensen die sterven van de honger, kinderen die sterven door ondervoeding. Dit moet stoppen. België moet Palestina erkennen. België moet oproepen tot een onmiddellijk staakt-het-vuren en moet pleiten voor een onmiddellijke en onvoorwaardelijke toegang tot humanitaire hulp.

  De VN-top is het moment bij uitstek voor u om het disproportionele geweld van Israël te veroordelen – ik herhaal, het disproportionele geweld van Israël te veroordelen – en als Europa krachtig op te treden. Wij rekenen op u. Dank u.

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de minister, dank u voor uw antwoord en voor alle inspanningen die u levert. Ik geloof ook sterk in uw persoonlijk engagement ter zake. Dat hebben we ook al kunnen lezen in verschillende interviews. We stellen echter vast dat Israël intussen vlijtig blijft bouwen op de Westelijke Jordaanoever. Palestina wacht daarentegen al decennialang op de erkenning van zijn bestaansrecht. U zei terecht dat president Abbas een zeer bemoedigende brief heeft geschreven met belangrijke elementen erin. De positieve stappen komen opnieuw van hun kant. We moeten die kansen grijpen. Ik hoop dat er ook in New York vooruitgang wordt geboekt richting een tweestatenoplossing. Erkenning is echter niet voldoende, er zijn ook sancties nodig. Het is jammer dat ik uw antwoord niet volledig heb kunnen horen. We moeten druk blijven uitoefenen op Israël om voedselhulp effectief toe te laten. We kunnen niet langer toekijken. De rode lijn is overschreden en wij moeten nu in actie komen.

• Vraag: De door de VS opgelegde importheffingen

  Vraag: De verhoging van de Amerikaanse importheffingen

  Vraag: De Amerikaanse importheffingen

  Vraag: De door Trump gevoerde handelsoorlog

  Vraag: De reactie van België op het agressieve handelsbeleid van de VS

  Vraag: De Amerikaanse importheffingen

  Vraag: De door de importheffingen van Trump geboden opportuniteiten

  Vraag: De Amerikaanse douanerechten

  economie en werk

  De door de VS opgelegde importheffingen
  De verhoging van de Amerikaanse importheffingen
  De Amerikaanse importheffingen
  De door Trump gevoerde handelsoorlog
  De reactie van België op het agressieve handelsbeleid van de VS
  De Amerikaanse importheffingen
  De door de importheffingen van Trump geboden opportuniteiten
  De Amerikaanse douanerechten
  Amerikaans handelsbeleid en -heffingen summaryExplanation

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 3 april 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De discussie draait om de handelsoorlog ontketend door Trump met importtarieven van 20% op EU-producten, die volgens parlementsleden zoals Lambrecht (Vooruit) en Van den Heuvel (CD&V) directe koopkrachtverlies, jobverlies en economische schade (tot 12 miljard euro voor België) dreigt te veroorzaken. Kritiek en standpunten lopen uiteen: Meyrem Almaci (Groen) bekritiseert de handelsoorlog als een machtsgreep van een "losgeslagen 1%" tech-oligarchen die democratie en belastingrecht ontwijken, terwijl Robin Tonniau (PVDA) de VS als onbetrouwbare imperialistische partner afschildert en pleit voor banden met het Globale Zuiden. Bart De Wever (N-VA) en Mathieu Michel (MR) benadrukken onderhandelen en Europese eenheid, met tegenmaatregelen als noodzakelijk maar vermijden escalatie, terwijl Patrick Prévot (PTB) de premier verwijt te zwak en naïef te reageren. Oplossingsrichtingen variëren van Europese strategische autonomie (lokaal produceren, defensie-investeringen) tot klimaatgerichte handelspolitiek (Dethier, Ecolo), maar daadkracht en leiderschap ontbreken volgens critici zoals Almaci.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de eerste minister, extremen bedreigen onze welvaart, dat wordt vandaag nog eens goed duidelijk. De energiecrisis die Poetin ontketende toen hij Oekraïne binnenviel, staat nog vers in ons geheugen. We voelden de effecten onmiddellijk door de torenhoge energiefacturen. In veel huizen ging de verwarming lager of zelfs uit.

  Ook vandaag zien we tot wat extreme denkbeelden leiden: een ware handelsoorlog, die onze koopkracht bedreigt en onze prijzen zal doen stijgen. Onze staalindustrie kreeg al klappen en nu valt Trump heel Europa en ook de rest van de wereld aan met hoge importtarieven, voor de EU maar liefst 20 % op alle producten. Dat raakt ons allemaal direct.

  Voor Vooruit is het dan ook heel duidelijk: we moeten onze mensen en bedrijven zo goed mogelijk helpen, net zoals we dat deden tijdens de energiecrisis. Ook toen namen we maatregelen om de koopkracht van de mensen te beschermen.

  De Europese Commissie staat klaar met tegenmaatregelen, maar benadrukt ook het belang van blijven onderhandelen.

  Mijnheer de eerste minister, deze handelsoorlog zal een direct effect hebben op de koopkracht van iedereen. Mensen rekenen op een sterke overheid. Zult u met Europa in gesprek gaan om te kijken hoe we onze koopkracht en onze jobs kunnen beschermen?

  Koen Van den Heuvel:

  Mijnheer de premier, het is niet langer wachten op het spelletje Hoger, lager van Trump: het is hoger geworden. Vanaf nu is Liberation Day het symbool van de ware America first -politiek, die de portefeuille van onze ondernemers en onze mensen doet bloeden.

  De effecten daarvan zijn dramatisch voor Europa en voor de hele wereld. Collega's, ze zijn echter ook dramatisch voor Amerika en de Amerikanen zelf. Dat is voor ons nog eens heel duidelijk het bewijs van hoe nefast populistische extremisten kunnen zijn voor de gewone man en vrouw in de straat als ze eenmaal aan de macht zijn.

  In ons land zijn er heel wat sectoren, zoals de farmasector, waarvoor Amerika heel erg belangrijk is. Elke dag werken mensen en bedrijven samen met Amerikaanse bedrijven en die Amerikaanse bedrijven werken ook heel graag samen met ons. Zij doen hun best en het is dan ook onbegrijpelijk dat een Amerikaanse president dit allemaal op het spel durft te zetten.

  De vraag is echter welke reactie wij hebben. Speak softly and carry a big stick , dat moet het devies zijn. We moeten onderhandelen, maar als Trump niet luistert moeten we ook tegenmaatregelen durven nemen. Een goede trans-Atlantische samenwerking is in het belang van Europa. Het moet niet zozeer een anti-Amerikaans verhaal worden, het moet een pro-Europees verhaal worden om onze Europese interne markt te versterken en komaf te maken met de belemmeringen en onnodige regeltjes die de Europese handelsroute belemmeren. Ook de extra 17 miljard euro aan defensie-uitgaven moeten in Europa worden besteed. Meer made in Europe is voor cd&v the way to go .

  Beste premier, ik ga ervan uit dat u deze lijn mee zult bewaken en dat u ook een taskforce zult oprichten (...)

  Katrijn van Riet:

  Mijnheer de eerste minister, toen ik gisteravond naar het livebetoog van president Trump luisterde over de importheffingen die de Verenigde Staten zullen heffen, overviel mij een ongemakkelijk gevoel. De supersonische snelheid waarmee de regering-Trump de heffingen wil laten ingaan, maar ook het gebrek aan logica bij de berekening ervan tarten alle verbeelding.

  Wij staan dus voor enorme uitdagingen. De Verenigde Staten zijn een van de belangrijkste handelspartners van België. Na de Europese Unie zijn zij zelfs de belangrijkste partner. België, maar zeker ook Vlaanderen, is een heel exportgerichte regio. De heffingen zullen onze regio en ons land dus veel geld kosten. Minder export betekent minder omzet, minder winst, een lagere tewerkstelling en minder groei. Met andere woorden, minder export betekent lagere inkomsten uit belastingen op arbeid en op winst van de bedrijven en veel hoge kosten voor onze eigen bevolking. Volgens VOKA zouden de maatregelen de Belgische economie ongeveer 12 miljard euro kosten.

  Moeten wij de demarche van de regering-Trump beschouwen als een onderhandelingspoging van die regering of is het haar werkelijk menens?

  Wordt er een spiegelbeeld aan maatregelen getroffen door de Europese Unie? Er was reeds een pakket tegenmaatregelen voorzien op 13 april 2025. Dat pakket lijkt echter nu al achterhaald. Zo snel gaat het tegenwoordig. Wat komt er nu? Wat kunnen wij nu doen in eigen land?

  Wij willen geen inflatoire handelsoorlog starten. Zo'n oorlog kent immers enkel verliezers. Wij zijn anderzijds wel van mening dat Europa ook eens de rug mag rechten.

  Ik kijk uit naar uw antwoord.

  Robin Tonniau:

  Mijnheer de premier van België, de VS hebben geen bondgenoten, ze hebben alleen belangen. Al jaren waarschuwen wij met de PVDA tegen het imperialisme van de VS, maar niemand luisterde naar ons. We werden hier in een hoekje weggezet als anti-Amerikaans.

  De VS zijn de belangrijkste partner voor het verdedigen van gedeelde fundamentele waarden en wereldwijde veiligheid. Dat staat in uw regeerakkoord. Het moet dus een pijnlijk ontwaken voor u geweest zijn, mijnheer de premier, als atlanticus in hart en nieren, maar het zal een nog pijnlijker ontwaken voor de gewone hardwerkende mensen zijn geweest, want de werkende mensen in Europa zullen zwaar worden getroffen. Onze industrie kreunde al onder de peperdure energie uit de VS en dat zal nu alleen maar verergeren.

  De werkende klasse zal de rekening twee keer betalen. Niet alleen verliezen zij mogelijk hun werk, als Europa meegaat in de sanctieoorlog zullen ook alle producten hier duurder worden. Trump bedreigt ook alle andere en opkomende economieën. Uiteindelijk blijft niemand gespaard, want ook voor de Amerikanen zelf is dit geen goed nieuws. Ook voor hen zullen de prijzen stijgen. Het is duidelijk wie de prijs betaalt.

  Sinds de Tweede Wereldoorlog is heel onze economie op die van de Amerikanen afgestemd. Nu laten ze Europa vallen, maar laat ons het hoofd koel houden, mijnheer de premier. Laat ons de hand reiken naar de rest van de wereld, naar alle slachtoffers van het Amerikaans imperialisme, maar wel op gelijke voet.

  Mijnheer De Wever, hoe zult u de werkende klasse tegen deze handelsoorlog beschermen? Reikt u de hand uit naar het Globale Zuiden?

  Mathieu Michel:

  Monsieur le premier ministre, chers collègues, depuis quelques mois, nous voguons de sidération en sidération. Il est effectivement parfois difficile de reconnaître les États-Unis, il est même permis de se demander si le libéralisme a encore cours dans ce pays. En se repliant sur eux-mêmes et en voulant imposer une vision unilatérale des relations mondiales, ils s'éloignent des fondements qui en ont fait le pays de la liberté, de l'ouverture sur le monde et aussi de la diversité culturelle.

  Ce repli semble terriblement en contradiction avec les valeurs de tolérance et de progrès qui ont historiquement fait la force des États-Unis. Pire, il induit une relation d'adversité et de méfiance, qui prend de plus en plus des allures d'une nouvelle forme de guerre dont nous sortirons tous perdants, et certainement en Belgique.

  Monsieur le premier ministre, disposez-vous déjà d'une première estimation de l'impact direct et indirect des mesures sur l'économie belge, nos entreprises et notre emploi, des secteurs d'activité les plus affectés, mais aussi de la manière dont nous pouvons davantage soutenir nos entreprises en matière de compétitivité?

  Il est essentiel que nous travaillions avec l'Europe pour apporter des réponses efficaces et pertinentes, à la fois en termes de négociations avec les États-Unis, de contre-mesures, aussi non tarifaires; mais également via de nouveaux accords à réaliser. On ne répétera jamais assez à quel point les traités de libre-échange sont ce qui nous protège le mieux de ce genre de dynamique.

  Enfin, notre unité est indispensable en la matière. Comment allons-nous négocier ensemble pour peser collectivement, au-delà même des 27, sur les discussions à avoir avec les États-Unis?

  Meyrem Almaci:

  We horen hier iedereen over elkaar buitelen, moord en brand schreeuwend over hoe dom deze handelsoorlog is, maar het zou wel eens kunnen dat er een methode zit in de waanzin. Miskijk u niet in de retoriek in de Rozentuin, maar kijk naar wie belang bij dat alles heeft. Follow the money .

  Trumps focus op het opleggen van heffingen aan de wereld is veel minder gedreven door handelsoverwegingen, maar vooral vanuit het eigenbelang van een zeer select clubje superrijken. De invoerheffingen worden daarbij gebruikt als een onderhandelingstactiek om staten rond de tafel te dwingen. Die superrijken rond Trump hebben namelijk knarsetandend gezien hoe 38 OESO landen een minimumbelasting voor multinationals hebben beslist. De techboys hebben gezien dat er een AI-act van kracht is in Europa. Ze zien en ze voelen aan hun water dat de digitaks eraan komt. Daar zijn ze niet van gediend en dus gaat Trump all-in. Hij weet zeer goed dat die handelsoorlog overal ter wereld onder de bevolking slachtoffers zal maken, maar hij is bereid dat te doen, louter om zijn clubje te helpen.

  Mijnheer de premier, voor mij is het eenvoudig. Achter die handelsoorlog staat een losgeslagen 1 % die geen enkele democratische belemmering wil. Het is de walgelijke wetteloosheid van een groepje gigarijke mannen, de tech-oligarchen die vinden dat de wereld naar hun pijpen moet dansen en die de rest van de wereld als hun digitale lijfeigenen zien. Het is die groep die de belastingen ontwijkt. Het is die groep die verkiezingen manipuleert, AfD in Duitsland. Het is die groep die op hun platformen vrijelijk haat laat verspreiden tegen vrouwen, tegen minderheden, om voor hun eigen gewin mensen tegen elkaar op te zetten.

  Europa heeft nu de kans om voor haar democratische waarden op te staan en duidelijk te maken dat die agenda niet zal passeren. Mijn vraag is dus heel eenvoudig. Zult u in de onderhandelingen namens ons land eisen dat Europa elke uitholling van de OESO-minimumbelasting en de digitaks zal blokkeren? We tolereren immers geen race to the bottom, niet op vlak van democratische rechten en niet op vlak van rechtvaardige belastingen.

  Simon Dethier:

  Monsieur le premier ministre, à chaque crise son opportunité! L'augmentation des droits de douane et la guerre commerciale lancées par les États-Unis remettent en question les principes de fonctionnement du commerce international. Cela aura un coût économique important pour les entreprises et pour les citoyens, des deux côtés de l'Atlantique. Bien avant ces taxes, la majorité a décidé de prendre ses responsabilités, d'agir pour améliorer le quotidien et d'avoir le courage de changer notre société. Nous pouvons et nous devons développer notre pays et l'Europe sur la base de nos propres forces, en affrontant les nombreuses menaces.

  Parmi ces menaces, la guerre commerciale nous force à nous détacher de nos pratiques du passé. Par ailleurs, nos pratiques sont également bousculées par la nécessaire lutte contre le changement climatique, et les enjeux peuvent se rejoindre. Les menaces sont là, mais c'est une opportunité pour encourager le développement des circuits courts, du commerce local, de la souveraineté de nos territoires, et le développement d'une industrie européenne forte qui crée de la valeur. Nous devons défendre une Europe cohérente, simplifiée mais ambitieuse, qui favorise la consommation durable, locale et souveraine, notamment en taxant les biens importés qui détruisent notre santé, notre cadre de vie et notre environnement.

  Monsieur le premier ministre, je vous invite à agir avec conviction en ce sens. Dans cette guerre commerciale, comment comptez-vous agir avec cohérence pour la souveraineté de nos territoires, en lien avec nos engagements climatiques? Si la transition est une opportunité économique pour de nombreux acteurs, comment le gouvernement va-t-il développer notre territoire, soutenir les entreprises, le pouvoir d'achat, le commerce et les industries dans ce contexte économique?

  Patrick Prévot:

  Monsieur le premier ministre, Moi, le reste du monde et les 15 salopards , c'est le titre qu'on pourrait donner à la guerre commerciale menée par Trump. Dans ce mauvais film, en tant que membre de l'Union européenne, nous faisons malheureusement également partie de ces 15 salopards. Mais nous ne sommes évidemment plus à une insulte près.

  Après s'être retiré de l'OMS, après avoir trahi ses alliés en Ukraine, après avoir menacé le Groenland, le président Trump lance aujourd'hui une nouvelle offensive en imposant 10 % de droits de douane sur toutes les importations et 20 % sur celles venant de l'Union européenne.

  Ce n'est donc pas un jour de libération, mais un jour de plus où Trump joue aux dés sur le dos des travailleurs.

  Face à cela, monsieur le premier ministre, pas de panique, mais de la fermeté. Je ne veux évidemment pas vous entendre vous lamenter sur l'impact pour nos entreprises du secteur pharmaceutique ou de la chimie, mais plutôt y voir une opportunité. Une opportunité de relancer notre industrie. Une opportunité de relocaliser notre économie, et peut-être même également de renforcer notre souveraineté industrielle.

  Le 27 février, dans cette même Assemblée, j'ai interrogé le ministre Clarinval. Qu'avez-vous mis en place, lui demandais-je, depuis? Pour l'instant, malheureusement, monsieur le premier ministre, je ne vois que des mauvaises réponses. Vous limitez les investissements publics de 4 à 3 %. Vous vous apprêtez à vendre des parts de Proximus et bpost. À qui?  Peut-être, demain, à des fonds européens. Et vous persistez, comme un âne qui chute systématiquement sur la même pierre, à vouloir acheter des F-35, renforçant par ailleurs notre dépendance militaire.

  Monsieur le premier ministre, on connaît votre admiration sans faille pour les États-Unis. Mais aujourd'hui, quelle est votre analyse de la décision de Trump? Quel sera l'impact pour notre économie? Quelle sera la riposte européenne? Et surtout, quelle sera la réponse concrète de notre gouvernement fédéral?

  Bart De Wever:

  Chers collègues, nous avons appris hier soir que les États-Unis allaient augmenter leurs droits de douane sur les produits en provenance de l'Union européenne mais aussi du reste du monde.

  J'ai regardé une bonne partie de l'annonce du président Trump en direct et je dois reconnaître que c'était plutôt inédit. Les États-Unis relèvent leurs tarifs d'importation à un niveau qui pourrait devenir le plus élevé depuis un siècle. Pour les produits européens en particulier, un tarif général de 20 % est instauré à partir du 9 avril. Cela représente une énorme augmentation du tarif moyen actuel.

  En 2024, les États-Unis étaient le principal marché d'exportation de la Belgique après nos pays limitrophes. Nous avons exporté pour environ 33 milliards d'euros vers les États-Unis, soit 5 % de notre PIB. L'impact sera donc considérable pour notre pays. Monsieur Michel, il est encore trop tôt pour le chiffrer précisément. Il est toutefois important de noter qu'à l'heure actuelle, un certain nombre d'exceptions s'appliquent au tarif général; cela concerne entre autres les produits pharmaceutiques, les semi-conducteurs et les métaux précieux. L'exception pour le secteur pharmaceutique est particulièrement pertinente pour notre pays, compte tenu de l'importance de ce secteur dans nos exportations vers les États-Unis.

  Donc, Koen, pas de souci pour Puurs, tu peux encore exporter ton Viagra! Je kan niet alles zelf consumeren. (Rires)

  Contrairement à ce que nous avions craint, les nouveaux tarifs ne s'additionnent heureusement pas à ceux qui avaient déjà été introduits ou annoncés sur l'acier et les automobiles. Ce ne sont toutefois que quelques minces rayons de soleil à travers de sombres nuages car, soyons clairs, au final, c'est une véritable catastrophe pour l'économie mondiale!

  Ik denk dat het ook voor de Verenigde Staten geen Liberation Day zal blijken, maar een Inflation Day, want de facto gaat het om de grootste belastingverhoging voor de Amerikaanse consumenten in de recente geschiedenis. Volgens economische waarnemers zouden de nieuwe tarieven Joe Sixpack jaarlijks duizenden dollars kunnen kosten. Ik zal hier niet opnieuw Ronald Reagan citeren – ik zou het graag doen –, maar wel het Amerikaans adagium over handelsoorlogen dat opnieuw waarheid dreigt te worden: No one ever wins, and consumers always get screwed . Het valt te hopen dat de Verenigde Staten dat snel opnieuw zullen inzien en dat de ratio kan wederkeren.

  Om die reden ondersteun ik de houding van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen, die deze week gecommuniceerd heeft en die ik vooraf bilateraal heb kunnen spreken. Logischerwijze zal er een proportioneel Europees pakket aan tegenmaatregelen worden voorzien. Maar evenzeer ondersteun ik voor de volle honderd procent haar doelstelling om zo snel mogelijk toe te werken naar een negotiated solution . Want beste collega's, het atlanticisme is ouder en het is groter dan Trump, en een oplossing in plaats van een conflict is in ieders belang. Als ik sommigen hier aanhoor, kunnen ze blijkbaar niet wachten om de strijd aan te gaan. Dan denk ik dat de huidige situatie voor hen maar een aanleiding is. Répondre à la stupidité avec de la stupidité , dat is niet verstandig, collega's, maar sommigen zitten hier blijkbaar te popelen. Ik zal dat niet doen. Dat is de boodschap die ik morgen zal overbrengen aan secretary of state Marco Rubio ter gelegenheid van zijn bezoek aan de Wetstraat 16.

  Ik ben natuurlijk niet naïef. Op korte termijn zal dit in dovemansoren vallen. We zullen eerst de realiteit van die tarieven moeten ondergaan, aan de twee kanten, voor men het belang van vrijhandel opnieuw zal weten te waarderen. Ik kan alleen maar hopen, samen met velen onder u, zij het niet allen, dat de westerse wereld zal afzien van welvaartsvernietigende protectionistische waanzin.

  In de tussentijd zullen we er op Europees niveau voor pleiten zo snel mogelijk werk te maken van een versterking van de interne markt. Europe is in this together, meer dan ooit. Laten we daarnaar handelen, elkaar steunen, en onze eigen competitiviteit versterken.

  Het lijkt me het uitgelezen moment om als Europa assertief vrijhandelsakkoorden af te sluiten met nieuwe partners over de hele wereld, met landen die vandaag meer dan ooit naar ons kijken. Want als een grootmacht de wereld de rug toekeert, moet Europa meer dan ooit aangeven dat het open for business is .

  Ik ben van nature geen optimist, maar: in the midst of every crisis lies great opportunity . Dat is hier door velen ook gezegd. Die crisis zullen we krijgen door de huidige Amerikaanse attitude. Laten we als Europeanen dus de opportuniteiten in die crisis zien en ze trachten te grijpen.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de eerste minister, ik dank u voor uw antwoord.

  Inderdaad, geen zonnestralen. Europa was van meet af aan bereid te onderhandelen, maar het moet tegelijkertijd klaarstaan om te reageren. Gaan we de dialoog aan of doen we een tegenzet? Oplossingen in plaats van conflicten, zegt u. Ik zeg: oef! Die keuze zal essentieel zijn om onze koopkracht te blijven beschermen. De Verenigde Staten zijn onze vierde handelspartner. We moeten er dus alles voor doen, voor onze jobs en voor onze gezinnen.

  In Vooruit, mijnheer de eerste minister, zult u altijd een partner vinden om de koopkracht van de mensen te beschermen. Daar kunt u op rekenen. Laat de ratio terugkeren.

  Koen Van den Heuvel:

  Mijnheer de eerste minister, het is inderdaad duidelijk dat we werk moeten maken van een assertief Europees verhaal. We mogen niet vervallen in een goedkoop en contraproductief anti-Amerikanisme, maar moeten een sterk pro-Europees verhaal schrijven. Wij moeten de belemmeringen tussen de Europese landen afbouwen om die importtarieven te compenseren. Ook moeten we werk maken van strategische autonomie binnen Europa, zeker ook op defensievlak.

  Het gaat hier niet alleen over de farma-industrie. U gaf mij daarnet een hint. Als u ook nog een beetje van dat geneesmiddel nodig hebt, kunt u mij steeds een appje sturen. (Gelach) Het zal direct geleverd worden, Puurs ligt niet ver van Antwerpen. Geef een belletje en het komt er snel aan.

  Voor ons is het heel duidelijk, meer made in Europe is the way to go voor cd&v. Ik hoop dat u daarvan mee werk zult maken.

  Voorzitter:

  De heer Van den Heuvel heeft me meegedeeld dat het aanbod geldt voor iedereen. Hij is steeds beschikbaar om zijn voorraad te delen met de collega's. (Hilariteit)

  Katrijn van Riet:

  Mijnheer de eerste minister, we moeten inderdaad de Europese kaart trekken, maar als ik u goed begrijp, is het ook hoog tijd om extra door te pakken met Arizona. We moeten zo snel mogelijk door middel van arizonamaatregelen de arbeidsmarkt in België hervormen. De loonkost moet dalen voor bedrijven. De nettolonen voor de werknemers moeten stijgen. We moeten mensen aan het werk houden en ze moeten langer werken.

  Collega's van dit Parlement, ik roep u op om deze maatregelen later mee te steunen. Mijnheer de eerste minister, Ik wens u heel veel succes met het uitvoeren ervan.

  Robin Tonniau:

  Mijnheer de premier van België, het is goed dat u de deur naar internationale samenwerking openzet, maar u bent eigenlijk wel supernaïef als u denkt dat de VS na Trump van positie zullen veranderen.

  De VS zijn geen bondgenoot meer en zullen dat na Trump ook niet meer worden. Daarom moeten we de banden met de rest van de wereld nu versterken. We moeten inzetten op die internationale relaties met de slachtoffers van het Amerikaans economisch imperialisme.

  U blijft de VS gewoon volgen, terwijl we vandaag zien hoe onbetrouwbaar ze zijn. Ze dienen alleen hun eigen belang en ook de belangen van hun wapenindustrie. Arizona wil nog altijd miljarden spenderen aan de Amerikaanse oorlogseconomie. Die F-35's zullen met onze pensioenen worden betaald. Stop daar alstublieft mee, mijnheer de premier.

  Mathieu Michel:

  Merci pour votre réponse, monsieur le premier ministre.

  Il n'est évidemment plus besoin de rappeler à quel point l'Europe doit compter davantage sur elle-même et sur son marché intérieur. Mais surtout, nous ne devons pas répondre à l'isolement par l'isolement. Nous devons dès aujourd'hui renforcer – vous l'avez mentionné – nos coopérations internationales avec celles et ceux qui sont convaincus que le libre-échange est un vecteur de prospérité et de paix qui est essentiel pour soutenir les démocraties dans le monde. Si les é tats-Unis veulent être seuls, eh bien qu'ils le soient!

  L'histoire nous a démontré que l'économie de marché et le libre-échange restent à ce jour la meilleure façon de stabiliser les relations internationales et de réduire les risques de conflits. Mais nous ne devons absolument pas oublier que dans un contexte géopolitique déjà compliqué, une guerre commerciale est excessivement tendue pour notre compétitivité. Dès lors, ce marathon qui s'est accéléré très clairement aujourd'hui ne doit pas se faire avec des morceaux de pierre en plus dans le sac à dos de nos entreprises, parce que préserver la compétitivité de nos entreprises, c'est aussi préserver le pouvoir d'achat de nos concitoyens. Alors surtout, qu'elles ne soient pas les victimes collatérales de (…)

  Meyrem Almaci:

  Collega's, weet u wat triest is? Dat het enige wat u, en wellicht alle mensen die nu aan het kijken zijn, zullen onthouden van dit debat, het grapje over een blauw pilletje is, terwijl de situatie wel wat meer ernst verdient dan dat.

  Mijnheer de premier, ik heb leiderschap gemist, ook in het antwoord. Ik mis daadkracht. U kunt ontwijkend antwoorden en zeggen dat het erg zal worden, maar ik mis een premier die rechtstaat en die niet zal toelaten dat een losgeslagen autocraat onze bedrijven aanvalt en onze bevolking verarmt. Waar is die vechtlust gebleven, die toont dat we de digitaks niet zullen loslaten, dat we de minimumbelasting van de OESO niet zullen loslaten? Waar is die vechtlust die toont dat we zullen opkomen voor onze democratische waarden, of het nu Rubio of een andere Amerikaan is die op bezoek komt. Die daadkracht, waarmee u pal staat voor uw waarden, heb ik daarnet niet gehoord. Grapjes heb ik genoeg gehoord.

  (Er ontspint zich een debat zonder micro tussen mevrouw Almaci en de heer Bouchez.)

  Voorzitter:

  Mag ik mevrouw Almaci, de heer Bouchez en alle anderen vragen om aandacht te besteden aan de repliek van de heer Dethier?

  Simon Dethier:

  Monsieur le premier ministre, je vous remercie pour vos éléments de réponse.

  La majorité demande un redéploiement de l'économie avec une attention particulière pour notre tissu économique local. Il y a une opportunité claire à utiliser la réplique en droits de douane pour avancer sur nos objectifs climatiques, locaux, d'emploi et surtout de souveraineté.

  Notre réponse doit être de continuer à défendre le multilatéralisme et la collaboration. L'Europe doit montrer son unité en restant ferme sur sa souveraineté, ses principes et ses engagements.

  Patrick Prévot:

  Monsieur le premier ministre, la décision de Trump est un tournant. Il veut assurément extorquer des concessions à ses alliés qu'il voit désormais comme ses adversaires et votre réponse, malheureusement, n'a pas été à la hauteur. Je m'y attendais. Vous avez parlé d'accords commerciaux débridés. C'est un modèle que nous ne défendons pas. Et puis, vous avez beaucoup ironisé sur le Viagra avec le collègue du cd&v. Si cela pouvait seulement faire durcir votre discours à l'égard de Trump, ce serait déjà une belle avancée, monsieur le premier ministre. Votre fascination pour les États-Unis vous aveugle complètement. Dans ma question, je vous ai dit qu'il fallait faire de cette crise une opportunité, que l'Europe avait le talent nécessaire mais également les moyens pour répondre à cette attaque. Malheureusement, votre réponse a été faiblarde et sans ambition. Malheureusement, sur ce sujet comme pour d'autres, vous n'êtes pas à la hauteur de l'enjeu.

• Vraag: De impact van de importheffingen van de VS en de tegenmaatregelen die de EU beoogt

  Vraag: De impact van de importheffingen van de VS en de tegenmaatregelen die de EU beoogt

  economie en werk

  De impact van de importheffingen van de VS en de tegenmaatregelen die de EU beoogt
  De impact van de importheffingen van de VS en de tegenmaatregelen die de EU beoogt
  Handelsspanningen tussen de VS en de EU. summaryExplanation

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  

  op 13 maart 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De discussie draait om de escalerende handelsoorlog met de VS onder Trump, die België en de EU met draconische importtarieven (staal, aluminium, mogelijk auto’s) bedreigt en 0,25–0,7% BBP-groei kan kosten, met zware klappen voor farma, chemie en toeleveranciers. Alle partijen steunen proportionele EU-tegenmaatregelen (heffingen op Amerikaanse producten zoals whisky, boten) en benadrukken europees eenheidsfront, maar waarschuwen voor jobverlies, koopkrachtdaling en economische krimp—zonder winnaars. Vrijhandel en dialoog blijven het doel, maar men eist assertief optreden om EU-belangen te verdedigen, met oog voor eigen veiligheid, industrieherstel en diversificatie van handelspartners. De toon is pragmatisch anti-protectionistisch, met kritiek op Trump maar zonder anti-Amerikaanse retoriek.

  Katrijn van Riet:

  Mijnheer de premier, mijnheer de minister, sinds het aantreden van president Trump heeft zich een aardverschuiving voltrokken in de internationale betrekkingen. President Trump heeft de Europese Unie openlijk neergezet als een obstakel voor de Amerikaanse belangen.

  De gevolgen zijn nu concreet. De VS loste het eerste schot met draconische importtarieven, waarop Canada en de EU terugsloegen, waardoor er nu een escalerende handelsoorlog dreigt. Dat is logisch. Pestkoppen begrijpen ongelukkig genoeg maar één taal, maar tegelijkertijd blijft de VS een essentiële bondgenoot.

  Een recente ING-studie waarschuwde ons al. Amerikaanse heffingen van 25 % zouden België 0,25 % van het bbp kosten, wat door investeringsonzekerheid en afnemend consumentenvertrouwen kan oplopen tot 0,70 %. Dat betekent dus een halvering van onze economische groei. Onze farma- en chemiesector staan in de vuurlinie, samen met andere cruciale exportproducten.

  Daarom, mijnheer de premier, mijnheer de minister, heb ik enkele vragen.

  Wat is de verwachte impact van de importtarieven? Hoe wil u een verdere escalatie vermijden? Wordt er internationaal overleg gepleegd over het inzetten of aanpassen van economische instrumenten? Ik kijk alvast uit naar uw antwoord.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de premier, mijnheer de minister, de wereld staat in brand. Dat is deze week opnieuw duidelijk geworden. Na een oorlog in Europa is er nu de handelsoorlog met Trump. Met extremen aan de macht is de gewone mens immers steeds het eerste slachtoffer. Ook in België ervaren we de gevolgen. Eerst waren er bizar hoge energieprijzen dankzij Poetin. Vandaag zijn er extreme tarieven op staal en aluminium dankzij Trump. Juist deze industrieën stonden al zeer zwaar onder druk. Als daardoor bij ons jobs verdwijnen, dan raakt dat de koopkracht van de mensen zeer hard.

  Voor Vooruit is het zeer duidelijk, we moeten onze mensen en onze bedrijven zo goed mogelijk door deze crisis helpen. Ook tijdens de energiecrisis nam Vooruit maatregelen om mensen hun koopkracht te beschermen. Dat moet nu opnieuw gebeuren. Dit zijn jammer genoeg niet Trumps laatste weken. Het is jammer genoeg geen kwestie van uitzweten. De beurzen dalen vandaag al flink en de kans dat het serieus misgaat, is bijzonder groot.

  Mijnheer de premier, mijnheer de minister, als door die importheffingen mensen hun job verliezen, dan zal dat ook invloed hebben op hun koopkracht. Wat gaat u doen om dat te voorkomen?

  Bart De Wever:

  De importheffingen zijn een pertinent onderwerp voor ons, want wij zijn een relatief klein land, maar wel een land met een zeer open economie dat leeft van internationale handel. Het debat gaat recht naar ons hart. Na onze buurlanden Duitsland, Nederland en Frankrijk zijn de Verenigde Staten de belangrijkste afzetmarkt voor onze uitvoer: 7,5 % van de totale uitvoer, een handelsstroom van 33 miljard euro. In het bijzonder voor de farmasector, zoals is aangehaald, en de chemische sector zijn de VS een cruciaal exportland. Gisteren heb ik toevallig een aantal zeer belangrijke CEO's uit die twee sectoren ontmoet. Hun bezorgdheid is zeer groot, alsook de verwarring over welke regels er eigenlijk nog gerespecteerd zullen worden. Welk spel wordt hier gespeeld?

  Sinds woensdag gelden er alvast Amerikaanse importheffingen op staal, ijzer en aluminium. Nu wordt er ook gedreigd met importheffingen voor de automobielsector. Economen stellen dat de impact daarvan voor ons land relatief beperkt is, maar er zal wel een indirecte impact zijn, omdat heel wat Belgische bedrijven toeleveranciers zijn van de Europese automobielsector. Er is dus reden tot grote bezorgdheid, daarin kan ik u volledig bijtreden. De ING Bank heeft berekend dat een handelsoorlog met de VS onze economische groei met 0,25 % zou fnuiken in het eerste jaar en op termijn met 0,7 %. Dat zijn indrukwekkende cijfers.

  De Europese Commissie heeft de Amerikaanse importheffingen beantwoord met een proportioneel tegenpakket dat wij steunen. Het betreft maatregelen die ingaan op 1 april met heffingen op onder meer whisky, boten en motoren. Persoonlijk ben ik geen gebruiker van die drie producten, maar ik veronderstel velen onder u ongetwijfeld wel of toch minstens van een van die producten. Ik ondersteun dat de Commissie provocaties beantwoordt op een beheerste en proportionele manier, in kalmte en sereniteit.

  Ik herhaal nogmaals dat ik weinig enthousiast kan zijn over Trump, maar ik zou opletten met wilde anti-Amerikaanse statements. Dat leidt ons nergens toe. We moeten wel het signaal uitzenden dat wij in Europa geen vloermat zijn waar Trump kan overheen lopen. Het is belangrijk dat Commissievoorzitter von der Leyen de juiste toon heeft aangeslagen door expliciet te stellen dat ze openstaat voor de constructieve dialoog die we blijven nastreven met de Verenigde Staten om die nieuwe importheffingen zo snel mogelijk terug te schrappen en in te zetten op vrijhandel in plaats van op protectionisme. Ik ondersteun die boodschap voor 100 %. Een handelsoorlog leidt alleen tot wederzijdse verarming.

  Oud-president Ronald Reagan, een van mijn grote jeugdidolen uit de jaren 1980, sprak wijze woorden over handelstarieven: ʺ Higher trade barriers lead to less competition and therefore less quality products paired with rising prices. As a result, people start buying less and then the worst happens. Markets shrink and collapse, businesses and industries shut down and millions of people lose their jobs . ʺ

  Ik hoor iemand applaudisseren, blijkbaar zijn er nog fans van Ronald Reagan en dat kan ik alleen maar toejuichen.

  Reagan voegde daaraan toe dat hij het als zijn missie beschouwde om zijn land en de wereld voor kortzichtige protectionistische onzin te behoeden. Als premier van dit zeer kleine, maar toch economisch qua export sterke land, zal ik op het Europees en internationaal toneel altijd die boodschap blijven herhalen. Vrijhandel heeft aan het vrije Westen zijn welvaart geschonken.

  Laat ons het Europees bondgenootschap uitdiepen in die geest, er is nog enorm veel te winnen. Laten we ook hopen dat we het bondgenootschap met de Verenigde Staten op het pad van de welvaartscreatie kunnen houden. Niemand wordt beter van dreigementen, handelsoorlogen en kortzichtige protectionistische dwaasheid.

  Maxime Prévot:

  Geachte Kamerleden, met de evolutie van de Amerikaanse positie is de wereld zichzelf aan het hervormen; dat is een feit. Maar zonder apathie of frustratie moeten we actie ondernemen om ons te concentreren op onze prioriteiten, om de middelen te vinden om onszelf te beschermen en om de problemen waarmee we geconfronteerd worden aan te pakken. We hebben zeker een veiligheidsstrategie voor onze economie nodig.

  De Amerikaanse maatregelen zijn totaal ongerechtvaardigd en zullen rampzalige gevolgen hebben voor bedrijven en consumenten aan beide zijden van de Atlantische Oceaan. In de context van die ontwikkelingen moeten we vastberaden, pragmatisch en realistisch vooruitkijken. Ik zeg vastberaden, want hoewel onze doelstelling voor de middellange tot lange termijn zeker de de-escalatie is, moeten wij assertief maar proportioneel reageren op de douanerechten en handelsbelemmeringen die de Verenigde Staten op oneerlijke wijze toepassen. Zo kunnen we onze belangen verdedigen.

  De Europese Unie heeft snel gereageerd op de aankondiging van tarieven op staal en aluminium met een reactie in twee fases die gekalibreerd, standvastig en niet escalerend is.

  Op 1 april laat de EU de opschorting vervallen van de tegenmaatregelen die in 2018 en in 2020 tegen de Verenigde Staten genomen zijn. Die maatregelen waren gericht tegen een hele reeks Amerikaanse producten en veroorzaakten naar schatting 8 miljard euro aan economische schade, vooral in Republikeinse staten.

  Medio april zal de EU, na overleg met de industrie- en handelsvertegenwoordigers, een nieuwe reeks tegenmaatregelen opleggen voor Amerikaanse exportproducten, ter waarde van 18 miljard euro, waardoor de totale respons van de EU uitkomt op 26 miljard euro, een bedrag dat gelijk is aan dat van de Amerikaanse tarieven.

  In deze krachtmeting zullen Europese eenheid en solidariteit doorslaggevend zijn. Ik geloof in pragmatisme, maar de Amerikanen zijn een historische partner en dat mogen we niet vergeten. Niemand kan een handelsoorlog winnen, maar we moeten beseffen dat de Amerikanen zoveel gedaan hebben.

  We zijn niet vervallen in steriel antagonisme door 80 jaar diplomatieke betrekkingen overboord te gooien. Ik heb het over realisme. Immers, het ontwaken van de Europeanen, hoe wreed het ook was, was onvermijdelijk. We hebben te lang onze verantwoordelijkheden ontlopen, in de eerste plaats als het gaat om onze eigen veiligheid. Het is niet alleen een kwestie van voldoen aan Amerikaanse eisen, maar in de eerste plaats van reageren op de noodzaak om onze eigen veiligheid te garanderen, ons sociaal model te beschermen en onze stempel te drukken op een wereld waarvan de contouren razendsnel veranderen.

  Tot slot wil ik het hebben over opportuniteiten. We verdedigen een maatschappelijk model dat gebaseerd is op het respect voor de wet en voor bepaalde waarden. Dit is ook een kans om de kring van onze partners te verbreden, samen de mondiale agenda te beïnvloeden in plaats van ons die te laten opleggen.

  Katrijn van Riet:

  Mijnheer de premier, mijnheer de minister, ik dank jullie voor het antwoord.

  Wij zijn blij dat u de zaak ter harte neemt en om de maatregelen die u al hebt getroffen.

  Mijnheer de premier, wij zitten gelukkig op dezelfde golflengte. Van tarieven wordt niemand beter, maar ze houden wel steek wanneer het moet. Ze zijn een zero-sum game . Laten we hopen dat men opnieuw van idee verandert, zoals dat zo vaak gebeurt, maar als het moet, dan moet het. Wij beseffen allemaal dat het om een wake-upcall gaat en dat wij meer moeten focussen op het doen herleven van onze eigen industrie.

  Voorzitter:

  De neutraliteit van mijn functie verplicht mij geen standpunt in te nemen over de vraag of uw tussenkomst een applaus verdient. Het feit dat dit uw eerste tussenkomst is, verdient dat wel. (Applaus)

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de premier, mijnheer de minister, het is inderdaad vijf voor twaalf. Wie meende dat dit vanzelf over zou gaan, die is eraan voor de moeite. Vooruit is de partij geweest die altijd al de koopkracht van de mensen heeft beschermd en die dat zal blijven doen. Dat is nu immers meer dan nodig. Wat zien wij? Opnieuw zijn het de extremen die de mensen bedreigen, met heel ernstige gevolgen die dag na dag anders zijn. Mijnheer de premier, u sprak over auto’s. Ik hoorde ook spreken over wijn en champagne. Morgen is het alweer iets anders. Het is heel goed dat u zegt dat u zich zal inzetten, ik hoop hier maar met een nog veel luidere stem in Europa, zodat wij de waanzinnige tarieven van Trump kunnen laten schrappen. Mevrouw van Riet heeft het al gezegd: er zijn totaal geen winnaars bij die tarieven, er zijn alleen verliezers. Gelukkig staan wij in het Parlement op dat punt allemaal op één lijn.

• Vraag: Het vredesproces in het Midden-Oosten

  Vraag: Het akkoord over een staakt-het-vuren in Gaza

  Vraag: Het staakt-het-vuren in Gaza

  Vraag: Het mogelijke staakt-het-vuren in Gaza

  Vraag: De onderhandelingen over een staakt-het-vuren in Gaza

  Vraag: Het staakt-het-vuren in Gaza

  Vraag: Het akkoord over een staakt-het-vuren tussen Israël en Hamas

  Vraag: Het mogelijke akkoord over een wapenstilstand in Gaza

  internationale politiek en migratie

  Het vredesproces in het Midden-Oosten
  Het akkoord over een staakt-het-vuren in Gaza
  Het staakt-het-vuren in Gaza
  Het mogelijke staakt-het-vuren in Gaza
  De onderhandelingen over een staakt-het-vuren in Gaza
  Het staakt-het-vuren in Gaza
  Het akkoord over een staakt-het-vuren tussen Israël en Hamas
  Het mogelijke akkoord over een wapenstilstand in Gaza
  Conflictontwikkelingen tussen Israël en Gaza. summaryExplanation

  Beantwoord door

  Bernard Quintin
  

  op 16 januari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Na 15 maanden bloedige oorlog tussen Israël en Hamas, met 46.000+ doden in Gaza en 1.200 Israëlische slachtoffers op 7 oktober, brengt een fragiel staakt-het-vuren hoop: 33 gijzelaars zouden vrijkomen, humanitaire hulp kan Gaza bereiken, en het geweld pauzeert—mits Israël het akkoord (nog niet officieel goedgekeurd) nakomt. Kernpunten: De humanitaire crisis (honger, verwoeste infrastructuur, 80% kinderslachtoffers) eist onmiddellijke hulp via UNRWA (waar Israël sancties tegen overweegt), terwijl politieke druk nodig is om een duurzame tweestatenoplossing af te dwingen—met erkenning van Palestina, sancties tegen Israël (om oorlogsmisdaden te bestraffen) en internationale rechtszaken (ICC/IGH) als sleutelvragen. België’s rol: Steun aan UNRWA, diplomatieke druk (o.a. via EU), maar geen concrete sancties of Palestijnse erkenning—wat kritiek uitlokt op dubbele standaarden (vs. Rusland/Oekraïne). Vrede blijft hypothetisch zonder politieke oplossing; het akkoord is een adempauze, geen eindpunt. Scherpe tegenstellingen: Sommigen eisen genocidestop en straf voor Netanyahu, anderen benadrukken Israëls veiligheidsrecht—maar alleen een tweestatenmodel biedt perspectief, mits extremisme aan beide kanten wordt ingetoomd.

  Michel De Maegd:

  Monsieur le ministre, enfin une lueur d'espoir après 15 mois d'horreur. Chers collègues, il y a 15 mois, les attaques barbares du Hamas et du Jihad islamique sur le territoire d'Israël semaient l'effroi dans le monde entier. Près de 1 200 personnes ont été sauvagement tuées, des femmes, des jeunes, des enfants; les terroristes se vantant face caméra de les avoir torturées, exécutées parce qu'elles étaient juives. Il y a 15 mois, les terroristes emmenaient dans la bande de Gaza 251 otages. Le Hamas et le Hezbollah libanais pilonnaient l'État hébreu. Ensuite, ce fut au tour des Houthis du Yémen. Tous les bras armés de l'Iran.

  Les attaques du 7 octobre ont entraîné un embrasement régional et une riposte impitoyable de l'armée israélienne, soutenue par les États-Unis. Une riposte que le Hamas savait effroyable, vu le nombre de dommages collatéraux. Et c'est en cela que le groupe terroriste a enfermé la population de Gaza dans une impasse mortifère.

  Il s'en est suivi une guerre effroyable, avec des tirs quotidiens de roquettes d'un côté et des bombardements de l'autre. Depuis, des dizaines de milliers de Palestiniens, dont là encore des femmes et des enfants innocents, ont péri dans la bande de Gaza. Avec cette question, jusqu'ici sans réponse: quand va s'arrêter cette folie meurtrière? Quand les otages seront-ils libérés?

  Après 15 mois d'horreur, un accord de cessez-le-feu a donc été annoncé hier soir. Mon groupe s'en réjouit, bien entendu. Cet accord doit constituer un tournant, un espoir – avouons-le, à ce stade, hypothétique et précaire puisqu'il n'a pas encore été officialisé.

  L'ensemble de la communauté internationale doit redoubler d'efforts en ce sens. Tout est à reconstruire, tout est à construire entre Israéliens et Palestiniens qui n'ont qu'un seul destin: vivre côte à côte, pour que la paix soit juste et durable.

  Cela m'amène à mes questions, monsieur le ministre. Que pouvez-vous nous dire concrètement de cet accord et de cette garantie? Il est prévu que 33 otages soient libérés. Qu'en sera-t-il des autres?

  Vu la situation complexe dans laquelle se trouve l'UNRWA, comment va s'organiser l'aide humanitaire cruciale dans la bande de Gaza?

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de minister, “we wenen en we vieren”, dat zijn de gemengde gevoelens op het terrein, of beter gezegd het slagveld. Er is hoop en opluchting over een potentieel staakt-het-vuren tussen Israël en Hamas. Er is hoop op dagen van minimale menselijkheid na 15 maanden van bloedvergieten. Er is op hoop op een leven zonder honger, zonder bombardementen en zonder drones, hoop op basiszorg voor fysieke en mentale wonden, hoop voor de gijzelaars dat zij hun familie weer in de armen kunnen sluiten. De uitdagingen blijven echter immens. Israël moet het akkoord nog goedkeuren en het rommelt vandaag in de regering-Netanyahu.

  Voor ons en voor de grote internationale gemeenschap is het duidelijk: het verwoesten van mensenlevens moet stoppen. Honderden vrachtwagens met humanitaire hulp moeten Gaza kunnen binnenrijden. Een heropbouw is nodig, zonder dat Gaza weer een openluchtgevangenis wordt. Dat is wat België vraagt en wat cd&v al jaren vraagt.

  We moeten echter waakzaam blijven. Er is een potentieel akkoord, maar dit mag geen voorwendsel zijn om met de zegen van president-elect Trump extremisten in die regering te paaien met nieuwe nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Dat zou catastrofaal zijn voor een tweestatenoplossing en voor een duurzame vrede in de regio.

  Komt er een adempauze? Komt er vrede? Komt er niets? We moeten alles in het werk stellen om dit akkoord in alle fasen ervan te ondersteunen. Hoe voorziet u dat? De Europese Unie heeft al 120 miljoen euro voorzien. Welke diplomatieke tussenkomsten voorziet u op de weg naar duurzame vrede?

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister en collega’s, we horen het gejuich in de straten van Gaza en we zien vreugde met tranen. Na maanden van horror en verdriet is er eindelijk zicht op het staakt-het-vuren, maar de vraag is of er hoop is op een duurzaam akkoord. De reactie van Netanyahu vandaag is geen goed teken.

  Gewone mensen zijn altijd het eerste slachtoffer in een conflict, maar zullen zij ook de eersten zijn die profiteren van het beëindigen van dat conflict? Die vraag is heel moeilijk te beantwoorden. De krantenkoppen zijn positief, maar als we verder lezen maken we ons toch zorgen, want Israël klaagt vandaag al dat Hamas de eerste afspraken niet nakomt en bovendien is er nog heel veel onduidelijkheid over de status van Noord-Gaza, waar velen verdreven zijn.

  De wederopbouw is een werk van zeer lange adem. Hoe bouwt men iets op als er niets meer is? Hoe werkt men aan vrede als er zoveel spanning is? Cruciale vragen die enkel beantwoord kunnen worden met voldoende druk van de internationale gemeenschap. Het conflict had al lang moeten stoppen, want er was geen enkele reden om te blijven bombarderen, maar dat is het effect van extremen aan de macht.

  Mijnheer de minister, wat Vooruit betreft kunnen de mensen in Gaza niet wachten. Zij hebben vandaag hulp nodig en morgen moet die heropbouw kunnen beginnen. België kan in beide een cruciale rol spelen. UNRWA staat klaar om te starten en om aan de slag te gaan.

  Mijnheer de minister, hoe kunnen we garanderen dat de humanitaire hulp heel snel bij de mensen in Gaza terechtkomt?

  Nabil Boukili:

  Monsieur le ministre, c’est un soulagement. Après 15 mois de génocide à Gaza, l’annonce d’un cessez-le-feu a été un soulagement pour les Gazaouis, parce qu’il y a déjà eu assez de morts. Plus de 46 000 morts, selon l’estimation la plus basse, sans parler des conséquences de la famine, du manque de médicaments et du blocage de l'aide humanitaire. Ce cessez-le-feu permettra de sauver ceux qui peuvent encore être sauvés. Par ailleurs, c'est également un soulagement car les otages israéliens et palestiniens seront libérés.

  Cet accord a abouti avec l'arrivée de l'administration Trump aux États-Unis, ce qui démontre que les États-Unis peuvent arrêter le massacre en Palestine aujourd'hui, et qu’ils sont complices du génocide actuel, parce que quand ils décident que le massacre doit s'arrêter, ils l'arrêtent. Nous devons donc maintenir la pression sur les États-Unis et sur Israël.

  Par ailleurs, cette trêve intervient aussi parce qu'Israël est de plus en plus isolé dans le monde. Il n'a jamais été aussi isolé qu'aujourd'hui, face à une mobilisation mondiale sans précédent. Ne soyons pas dupes: nous devons maintenir la pression, maintenir la mobilisation, parce qu'il y a toujours une occupation en Palestine, il y a toujours une colonisation. Ne faisons pas confiance au gouvernement d'extrême droite pour respecter un cessez-le-feu. S'il n'y a pas de pression, il ne le respectera pas. Nous maintiendrons la pression.

  Monsieur le ministre, après 465 jours de génocide, la Belgique n'a toujours pas pris de sanctions contre Israël. Allez-vous mettre en place des sanctions pour maintenir la pression sur Israël, pour qu'il respecte le cessez-le-feu? Oui ou non, monsieur le ministre?

  Rajae Maouane:

  Monsieur le ministre, dimanche 19 janvier, normalement, si tout se passe bien, les enfants de Gaza vont se lever sans crainte de se prendre une bombe sur la tête, et ce pour la première fois depuis de trop longs mois. Un cessez-le-feu à Gaza semble imminent, même si ce n'est pas totalement clair. Cette trêve annonce la fin des bombardements, la libération d'otages et de prisonniers palestiniens. Nous n'y croyions presque plus et, pour la première fois depuis longtemps, une lueur d'espoir est apparue pour les populations civiles massacrées.

  Cependant, la situation humanitaire à Gaza reste désastreuse, avec près de 60 000 morts selon certaines estimations, des infrastructures détruites à 80 %, un système de soins de santé à l'arrêt, des milliers d'enfants traumatisés et amputés, une population déplacée mourant de froid et de faim. Le territoire gazaoui est à genoux. L'un des enjeux actuels est de garantir un accès humanitaire immédiat et inconditionnel à Gaza, en soutenant notamment des organisations comme l'UNRWA.

  Ce cessez-le-feu apporte un soulagement, mais il ne peut en aucun cas servir de totem d'impunité. Nous ne cesserons de demander justice pour les dizaines de milliers de Gazaouis massacrés sous les bombes, dans un déchaînement de violence aveugle orchestré par le gouvernement d'extrême droite de Benyamin Netanyahu. Cette barbarie ne peut rester sans réponse ni sans conséquences.

  Monsieur le ministre, envisagez-vous de soutenir une enquête internationale sur les crimes de guerre et les crimes contre l'humanité, ainsi que sur les accusations de génocide contre le gouvernement israélien, afin que les responsables soient traduits devant la justice?

  Quelles garanties demandez-vous à l' É tat d'Israël pour que cette trêve ne soit pas seulement une pause temporaire, mais un premier pas vers un processus durable de paix et de justice?

  L'un des enjeux des prochains jours sera aussi de sortir de Gaza les milliers de blessés graves pour qu'ils puissent être soignés. La Belgique accueillera-t-elle des blessés, comme elle a pu le faire par le passé?

  Comment comptez-vous agir aux côtés de vos partenaires européens et internationaux pour reconstruire Gaza dans les vingt à trente prochaines années – car c'est bien le temps qui sera nécessaire pour sa reconstruction – et permettre aux Palestiniennes et Palestiniens de vivre dans la dignité après ces destructions massives?

  Et puis, la Belgique va-t-elle enfin reconnaître l' État palestinien, comme nous le demandons depuis longtemps?

  Christophe Lacroix:

  Monsieur le ministre, j'aimerais y croire. L'accord de cessez-le-feu signé hier entre Israël et le Hamas est peut-être un vrai signal d'espoir. On entrevoit, en tout cas, une lueur.

  J'ai vraiment une pensée pour les plus de 47 000 victimes, dont plus de 13 000 enfants. Treize mille enfants ont été assassinés, tués. J'ai une pensée pour toutes ces femmes, qui doivent aussi aujourd'hui scruter les heures qui viennent pour voir si cet accord sera respecté car il reste fragile. On a dénombré 73 morts ce matin dont une vingtaine d'enfants encore.

  Gaza est complètement détruite et 1,9 million d'habitants, soit 90 % de la population, ont été déplacés. Le cessez-le-feu doit permettre une aide humanitaire massive, une aide médicale d'urgence. Cette trêve est donc un premier pas vers une paix durable qui doit être l'objectif. Car oui, monsieur le ministre, les Palestiniens devraient avoir droit à s'alimenter. Oui, ils devraient avoir droit à boire de l'eau potable. Oui, ils ont des droits en matière de sécurité, de soins médicaux et d'éducation; 95 % des écoles ont été détruites à Gaza. Ils ont droit au logement. Ils devraient avoir le droit de se déplacer librement. Ils devraient avoir le droit, enfin, d'envisager une vie en paix et en sécurité.

  Ce dont nous avons besoin, monsieur le ministre, et en particulier les Palestiniens, c'est d'un véritable accord de paix pour que deux É tats reconnus vivent en paix. Israël a le droit de vivre en paix, la Palestine également.

  Monsieur le ministre, comment comptez-vous soutenir le retour à la table des négociations afin d'imposer le silence des armes, définitif et sans conditions? Quand la Belgique reconnaîtra-t-elle enfin la Palestine?

  Jean-Luc Crucke:

  Monsieur le ministre, c'est effectivement un moment de soulagement. C'est le soulagement de voir que des familles vont être recomposées, que des prisonniers vont être échangés, que des enfants et des adultes innocents vont cesser de mourir.

  C'est aussi – vous ne m'empêcherez pas de le penser – un moment d'amertume, parce que le plan que l'on voit est en fait le plan Biden, qui, depuis huit ou neuf mois, aurait pu être concrétisé. Et il a fallu la main de Trump, celle qui menace plus vite qu'il ne parle, pour que même les plus extrémistes décident qu'il était temps de signer un accord.

  Mais c'est un moment de prudence aussi. J'entends déjà certaines voix dire que c'est un accord provisoire. Et c'est ma première question. Quelles sont les garanties que vous, l'Europe, les États-Unis pouvez apporter pour que ce ne soit pas du provisoire? C'est de la prudence parce qu'on est au début du chemin. Or celui-ci sera très long et très compliqué. Comment la Belgique et l'Europe peuvent-elles faire entendre leur voix?

  Et, en même temps, c'est une occasion. C'est une occasion qu'il faut saisir pour restabiliser ce Moyen-Orient qui est déstabilisé depuis trop longtemps, et pas depuis la guerre, pour qu'effectivement une solution à deux États – je vous le dis comme je le pense – puisse exister. Quelle sera la voix de la Belgique et de l'Europe, monsieur le ministre? Voilà les questions, en ce moment à la fois peut-être opportun mais toujours prudent, que je voulais vous poser.

  Staf Aerts:

  Mijnheer de minister, gisteren was er veel opluchting, want er zou eindelijk een staak-het-vuren komen tussen Israël en Hamas. Dat zal hopelijk een einde maken aan het gruwelijke geweld in Gaza. Er vielen al 46.000 doden, er zijn 110.000 gewonden en 100.000 Palestijnen zijn op de vlucht en dakloos. De kinderen lopen daar in de winter verweesd op hun blote voeten door het puin na een zoveelste bominslag.

  De wereld wil dat dit ophoudt, maar minder dan 24 uur later staan er alweer grote vraagtekens bij dit akkoord. Opnieuw voerde Israël afgelopen nacht immers zware bombardementen uit. Opnieuw werden 70 mensen gedood, waaronder 20 kinderen. Netanyahu dreigt op dit moment al terug te krabbelen en dat moet ons zorgen baren. Israël heeft zich immers al 15 maanden lang niets aangetrokken van het internationaal en humanitair recht. Er waren aanvallen op burgers, op scholen en op ziekenhuizen. Daar is dus een genocide aan de gang en wie dat niet wil zien is stekeblind. Israëlische ministers zetten immers aan tot geweld, herleiden Palestijnen tot ongedierte en hongeren hen bewust uit. Er zijn veel te veel pijnlijke bewijzen. Zelfs het staak-het-vuren tussen Israël en Hamas kan nooit een reden zijn om dit onbestraft te laten. Daarvoor is Israël veel en veel te ver gegaan.

  Ik heb dan ook een aantal vragen, mijnheer de minister.

  Welke initiatieven zal onze regering nemen om de inwoners van Gaza te ondersteunen? Hoe zullen we helpen bij de heropbouw van huizen, ziekenhuizen en scholen?

  Zal ons land ook pleiten voor onderzoek naar de mogelijke oorlogsmisdaden? De Belgische regering heeft al een hele tijd geleden beslist om tussen te komen in de genocidezaak bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Mijnheer de minister, waar blijft die tussenkomst?

  Bernard Quintin:

  Mesdames et messieurs les députés, comme vous l'avez tous dit, "enfin" – je crois c'est le mot qui convient – une lueur d'espoir au Moyen-Orient. Het werd tijd . L'annonce faite hier par le Qatar, l'Égypte et les États-Unis de la conclusion d'un accord entre le Hamas et Israël sur un cessez-le-feu est une étape cruciale. En effet, le gouvernement israélien doit certes encore l'approuver officiellement, mais il est difficile d'imaginer qu'il en soit autrement. Monsieur De Maegd, la première phase sur trois, celle du cessez-le-feu provisoire, doit commencer ce dimanche avec la libération d'un premier groupe d'otages. Nous nous réjouissons tous qu'ils puissent retrouver les leurs.

  Dat er een einde komt aan een verwoestende oorlog die 15 maanden duurde, is geweldig nieuws voor Palestijnen en Israëli's die vrede willen. We kunnen ons wellicht niet voorstellen hoezeer Israëli's en Palestijnen snakken naar vrede, rust en perspectief.

  Monsieur Boukili, cet accord reprend en effet la structure du plan Biden présenté en mai dernier. Il comprend trois étapes dont les détails doivent encore être négociés.

  Comme je le disais, la première phase doit commencer ce dimanche pour une durée de six semaines. Cette première étape, attendue de longue date, permettra de faire taire les armes, de mettre fin à la violence et d'assurer une distribution sûre et effective d'une importante aide humanitaire. Je vous rejoins, monsieur Crucke, ce ne sera pas un long fleuve tranquille.

  Madame Van Hoof, un travail diplomatique important reste encore à accomplir pour nous tous. J'en parlerai avec mon homologue égyptien – qui est d'ailleurs l'un des architectes de l'accord – quand je le recevrai à Bruxelles lundi prochain, le 20 janvier. Demain, je m'entretiendrai avec le premier ministre palestinien qui est à Bruxelles.

  Nous le savons tous très bien, la situation humanitaire sur place est désastreuse et demande une réponse rapide et immédiate.

  De VN-agentschappen en de ngo's bereiden zich voor om de humanitaire hulp op te schalen. Vannacht zouden al een aantal bijkomende trucks met humanitaire hulp toegelaten zijn. Het Wereldvoedselprogramma heeft hulp klaarstaan om drie maanden een miljoen mensen te voeden.

  Un programme similaire de l'UNRWA est aussi en préparation. Madame Lambrecht, monsieur Aerts, cette organisation des Nations Unies est évidemment indispensable sur place pour venir en aide à la population locale, que ce soit pour l'aide humanitaire ou la scolarisation de plus d'un million d'enfants qui n'ont plus vu les bancs de l'école depuis deux ans.

  Nous suivons d'ailleurs de près la prochaine entrée en vigueur des lois anti-UNRWA votées par la Knesset. Nous continuons à appeler le gouvernement israélien à ne pas les mettre en œuvre. Il n'y a pas d'alternative à l'UNRWA et aux Nations Unies! Les Nations Unies doivent être reconnues et respectées à tous les niveaux!

  Madame Maouane, cette avancée positive annoncée hier ne doit pas éclipser la nécessité d'établir clairement les responsabilités pour tous les crimes commis. C'est d'ailleurs essentiel pour tracer un chemin vers une paix durable.

  De verantwoordelijken voor de gruweldaden moeten worden gestraft. België heeft altijd gepleit voor de eerbiediging van het internationaal recht en het internationaal humanitair recht. België heeft altijd zijn volle steun betuigd aan het Internationaal Strafhof en het Internationaal Hof van Justitie.

  Mijnheer Aerts, bij het Internationaal Hof van Justitie loopt een zaak van Zuid-Afrika tegen Israël. Zoals u weet zal België daaraan meewerken.

  Chères députées, chers députés, vous l'avez compris, la Belgique appelle les parties à respecter cet accord et à le mettre en œuvre. C'est une chance unique, comme cela a été souligné par chacune et chacun d'entre vous, de mettre fin à 15 mois d'une guerre absolument terrible, avec un nombre incroyable de victimes innocentes.

  Ce sera certes un défi. De nombreux points doivent encore être éclaircis afin de mettre fin de manière permanente aux hostilités et d'établir un horizon politique pour les Palestiniens, les Israéliens et cette région.

  Monsieur Lacroix, notre pays soutiendra tous les efforts en vue d'une solution à deux États vivant côte à côte dans la sécurité et la paix, comme nous l'avons déjà fait. Vous vous rappellerez que ma prédécesseure a organisé, quelques jours avant la fin de son mandat, une deuxième conférence sur la solution à deux États, avec le Haut représentant de l’Union européenne pour les affaires étrangères et la politique de sécurité de l'époque, Josep Borrell. C'est en tout cas ce que nous souhaitons toutes et tous ici.

  Michel De Maegd:

  Monsieur le ministre, merci pour vos réponses. J'exprime ici, au nom de mon groupe, le vœu que cet accord de cessez-le-feu voie le jour très rapidement et soit durable; le vœu que les otages puissent enfin retourner chez eux pour tenter, tant bien que mal, de surmonter la terrible épreuve qu'ils ont subie, et que les familles des otages décédés puissent entamer un très difficile travail de deuil; le vœu que la population palestinienne de Gaza, après 15 mois de guerre, puisse également être épargnée, secourue par une aide humanitaire cruciale, panser ses plaies et tenter de se construire un avenir légitime. Cet accord de cessez-le-feu marque un espoir après plus de 15 mois d'une guerre effroyable, qui a fait des dizaines de milliers de victimes.

  Cependant, nous devons rester très prudents, chers collègues, cet accord ne marquera pas la fin des tensions. Un cessez-le-feu sans perspective politique sérieuse est la porte ouverte à la répétition des horreurs auxquelles on assiste depuis maintenant 75 ans dans cette région. Cet accord, enfin, ne doit pas, monsieur le ministre, nous détourner de l'objectif à long terme de l'instauration d'une paix juste et durable à Gaza, en Cisjordanie et en Israël.

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord.

  Het akkoord is inderdaad een eerste stap om het leed in Gaza te verlichten. Het is een sprankel hoop in het nieuwe jaar. Euforie is nog niet aan de orde. We hebben wel een constructieve houding nodig. Die houding hebt u daarnet ook uitgesproken. We hebben diplomatieke contacten in de komende dagen. Er wordt ook ondersteuning gegeven aan UNRWA om ter plaatse humanitaire hulp te verschaffen. We geven steun aan het Internationaal Gerechtshof en aan het Internationaal Strafhof. Dat zijn belangrijke stappen die België en de Europese Unie kunnen zetten.

  We mogen ons echter niet gedragen als een olifant in een porseleinwinkel. Dat is het vandaag immers nog. Wij moeten waakzaam blijven. Dat betekent dat er geen communicerende vaten zijn. Als er een verdere escalatie is op de Westelijke Jordaanoever, moeten we nieuwe stappen durven zetten.

  Onze partij denkt in dat verband ook aan een handelsverbod vanuit de nederzettingen naar de Europese Unie en naar België.

  De stappen naar een duurzame vrede en een tweestatenoplossing zijn cruciaal, met een erkenning van Palestina. Laten we echter eerst starten met de menselijkheid.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. UNRWA is inderdaad onontbeerlijk en niet vervangbaar. Er zijn geen alternatieven.

  De ellende voor de Palestijnen is nog lang niet voorbij. In Gaza en bij de familieleden van de gegijzelden heerst nu hoop. Op de Westelijke Jordaanoever is er echter niets veranderd. Er is daar geen enkel zicht op vooruitgang. Sterker nog, met de nieuwe president in de Verenigde Staten is het einde helemaal niet in zicht.

  Iedereen in Europa moet een keuze maken. Voeren wij de druk verder op – die keuze meen ik uit uw antwoord te kunnen opmaken – of kijken we de andere kant uit?

  Mijnheer de minister, voor Vooruit is het heel helder: er is nood aan duurzame vrede. Dat kan enkel, zoals u ook hebt aangegeven, door een tweestatenoplossing. Wij blijven daarvoor pleiten. Wij zullen daar hard voor blijven strijden.

  Nabil Boukili:

  Monsieur le ministre, vous avez répondu à plusieurs questions, sauf une: les sanctions. Pourquoi pas de sanctions? Vous dites que la Belgique tient au respect du droit international. Alors, il faut être cohérent: quand ce droit international est violé, il faut sanctionner ceux qui le violent sinon cela n'a pas de sens de dire que la Belgique respecte le droit international.

  Vous avez parlé d'une guerre atroce. Je rappelle que ce n'est pas une guerre mais un génocide, monsieur le ministre. C'est un génocide et ce n'est pas moi ou le PTB qui le disons: la Cour internationale de Justice a prévenu du génocide; la Cour pénale internationale a émis un mandat d'arrêt contre Netanyahu; l'ONU a fait un rapport sur le génocide; Oxfam a fait un rapport sur le génocide. Même le monde académique belge s'est mobilisé: 6 700 signatures dans le monde académique belge pour dénoncer le génocide et le manque de sanctions. Ils appellent à sanctionner Israël. Quand allez-vous bouger sur ce sujet? Si vous voulez être cohérent avec votre respect du droit international, il faut le faire parce que pour l'instant, c'est seulement du bla-bla.

  Rajae Maouane:

  Merci, monsieur le ministre, pour vos réponses. Malheureusement, vous l'avez dit, à Gaza, le droit international a été réduit en poussière, emporté par les bombes. Netanyahu et ses complices doivent finir en prison comme les criminels de guerre qu'ils sont. Il ne faut pas oublier ce qui s'est passé. On n'oubliera pas les 300 journalistes tués, on n'oubliera pas la famine organisée, on n'oubliera pas les civils brûlés vifs, on n'oubliera pas le système hospitalier détruit, on n'oubliera pas les camps de réfugiés bombardés, on n'oubliera pas l'aide humanitaire bloquée, on n'oubliera pas le génocide perpétré. On continuera à se battre pour que justice soit rendue, que les criminels soient derrière les barreaux. On continuera à se battre pour que la colonisation s'arrête et pour que l'État de Palestine soit enfin reconnu.

  Christophe Lacroix:

  Monsieur le ministre, je vous remercie de votre réponse.

  Je suis heureux, car je sens que notre pays est volontaire et qu'il soutiendra le processus des futures négociations. Je reste cependant inquiet quant au respect du droit international. Vous avez été clair. J'espère que le futur gouvernement Arizona le sera tout autant que vous et que vous resterez, le cas échéant, ministre des Affaires étrangères.

  J'entends bien que la notion de crime de génocide à Gaza ne fait plus aucun doute. Six mille sept cents universitaires ont signé une lettre ouverte cette semaine, rappelant ce génocide et appelant à des sanctions. Vous avez été clair également sur le respect du droit international. Cela signifie que si on ne le respecte pas, on doit être sanctionné. Israël devra l'être. Il faudra par conséquent faire preuve d'une capacité de résister à toutes les pressions. Et j'espère qu'au sein de l'Arizona, vous parviendrez à vous mettre d'accord sur tout ce que vous avez dit aujourd'hui.

  Jean-Luc Crucke:

  Monsieur le ministre, je tiens à le souligner, vous attestez de votre connaissance et de votre maîtrise du dossier. Les contacts que vous nouerez dans les prochains jours prouvent aussi que Bruxelles, ce petit pays qu'est la Belgique, et l'Union européenne ont un rôle à jouer. Je veux soutenir les démarches qui sont les vôtres.

  Je pense qu'il ne faut pas se tromper. L' État d'Israël a droit à la reconnaissance de sa souveraineté et à la paix, mais les Palestiniens ont aussi le droit de vivre en paix. Donc, ce que je voudrais tant voir en réalité, pour ces deux États, et seule la constance de l'Union européenne permettra de le montrer, c'est que c'est la nuance qui apporte des solutions. Nous, Les Engagés, c'est aussi en ce sens que nous entendons soutenir votre travail.

  Staf Aerts:

  Mijnheer de minister, een constructieve houding is belangrijk als wij de inwoners van Gaza willen helpen, als we ervoor willen zorgen dat zij opnieuw humanitaire hulp krijgen en als we willen bijdragen aan de heropbouw aldaar. Daarvoor is er alleszins een staakt-het-vuren nodig. Komt dat er niet omdat Israël zich terugtrekt van de tafel en er de stekker uit trekt, dan moeten we fors reageren, zoals tegen Rusland, toen Poetin Oekraïne is binnengevallen. Dan moeten we het hele gamma aan maatregelen om Israël onder druk te zetten, uit de kast halen. Dan moeten we het Europees handelsakkoord met Israël stopzetten, de import van producten uit de bezette gebieden verbieden, de genocide aldaar politiek erkennen en ook de Palestijnse staat erkennen – ik heb de instemming van velen genoteerd –, want dat laatste blijft meer dan ooit van belang voor een duurzame oplossing voor het geweld in de regio.

• Vraag: Het rapport waarin Amnesty International Israël beschuldigt van genocide in Gaza

  internationale politiek en migratie

  Het rapport waarin Amnesty International Israël beschuldigt van genocide in Gaza
  

  Beantwoord door

  open vld Alexander De Croo (Eerste minister)
  

  op 5 december 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  België erkent zowel de onaanvaardbare Hamas-aanval van 7 oktober als Israël’s disproportionele reactie—met schendingen van internationaal recht—maar wacht het oordeel van het Internationaal Gerechtshof (dat al plausibiliteit zag voor genocide) af, terwijl het wel juridisch tussenkomt om de Genocideconventie te verduidelijken. Amnesty’s genocide-beschuldiging bevestigt voor de socialisten de noodzaak om actief het hof te steunen en wapenexport te blokkeren, wat België al doet en andere landen oproept te volgen. Humanitaire hulp (zoals evacuatie van Gaza-patiënten) blijft cruciaal, maar politieke druk om het geweld te stoppen moet volgens de oppositie dringend opvoeren. De premier benadrukt dat onmiddellijke vrede en onbeperkte hulptoegang prioriteit hebben, ongeacht de juridische uitspraak.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de voorzitter, mijnheer de premier, collega’s, Israëlische spindoctors draaien overuren. Het valt wel mee, niets te zien hier, we kunnen niet anders, argumenteren ze. Het is alsof ze de horror uit Gaza willen wegpraten. Het rapport van Amnesty International benoemt echter onze ergste vrees, want volgens het rapport is er geen sprake van een gewone oorlog, maar wel degelijk van een genocide. Willekeurige aanvallen, willekeurige doden, de volledige vernietiging van steden, dorpen en ziekenhuizen: Amnesty International heeft er maar één woord voor, namelijk genocide.

  Andere landen trokken al hun conclusies. Zuid-Afrika startte een zaak voor het Internationaal Gerechtshof. Het is nu onze plicht om dat gerechtshof alle steun te verlenen, zodat het zijn werk kan doen. Mijnheer de premier, wij zouden op dat proces spreken. Waar wachten we eigenlijk nog op? Voor de socialisten is de grens bereikt. Ja, we bieden voedselhulp en ja, we geven medische steun, maar dat is niet genoeg.

  Mijnheer de premier, wanneer laten wij onze stem horen in het Internationaal Gerechtshof en nemen wij de conclusies uit het Amnestyrapport mee in onze interventie?

  Alexander De Croo:

  Mevrouw Lambrecht, het is jammer genoeg niet de eerste maal dat we over dat vreselijke conflict in het halfrond spreken. Ons land heeft zeer vroeg duidelijk gemaakt dat de terroristische daad op 7 oktober onaanvaardbaar was, net zoals de disproportionele reactie van Israël met herhaalde schendingen van het internationaal recht, waaronder uithongering van de bevolking en gedwongen volksverplaatsingen.

  Een aantal landen hebben inderdaad een procedure aangespannen bij het Internationaal Gerechtshof. Dat zal moeten onderzoeken of er daadwerkelijk daden van genocide plaatsvinden. In het initiële oordeel heeft het hof de plausibiliteit met betrekking tot verplichtingen betreffende de genocideconventie voor Israël aanvaard. Conform de afspraak in de regering zal ons land in de procedure tussenkomen om de rechter bij te staan in de interpretatie van de genocideconventie. De uitspraak ten gronde gebeurt uiteraard door het hof.

  Welke ook de uitspraak van het hof is, die vreselijke oorlog moet stoppen. Er is teveel menselijk leed geweest en er moet onbeperkte toegang voor humanitaire hulp komen. Het geweld moet eindelijk stoppen.

  U refereert aan het rapport van Amnesty International. Welnu, daarin roept de organisatie landen op om exact hetzelfde te doen als ons land, namelijk ervoor zorgen dat de export van wapens naar Israël stopt. Ons land heeft steeds de positie ingenomen dat mensen moeten worden beschermd, aan welke zijde ook van het conflict. We hebben ook daden gesteld in de juridische procedure en initiatieven genomen om de export van wapens stop te zetten. Ik nodig andere landen uit om ons daarin te volgen.

  Annick Lambrecht:

  Mijnheer de premier, bedankt voor uw antwoord. Terwijl het vandaag op sommige banken nog altijd stil blijft, doen de socialisten wel wat ze kunnen. Afgelopen week nog besloten minister Vandenbroucke en de regering om opnieuw jonge patiënten uit Gaza te evacueren, omdat zij ter plaatse in hun land niet veilig geholpen worden. Dokters die daar levens redden, weten immers dat hun eigen leven op het spel staat. Mijnheer de premier, u beaamt dat dat walgelijk conflict moet stoppen. Dat kan snel, als we de druk maar hoog genoeg blijven houden. Wij geven de strijd nooit op.

• Vraag: Het verbod op enige activiteit van UNRWA op Israëlisch grondgebied

  Vraag: De situatie in het Midden-Oosten

  internationale politiek en migratie

  Het verbod op enige activiteit van UNRWA op Israëlisch grondgebied
  De situatie in het Midden-Oosten
  Midden-Oosten: UNRWA-activiteiten op Israëlisch grondgebied summaryExplanation

  Beantwoord door

  MR Hadja Lahbib (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken, Buitenlandse Handel en Federale Culturele Instellingen)
  

  op 7 november 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Annick Lambrecht en Sofie Merckx bekritiseren scherp Israël voor wat zij een voortgezet, escalerend geweld in Gaza noemen, met opzettelijke blokkade van voedselhulp en het verbod op UNRWA dat volgens hen enkel tot meer doden leidt, terwijl Merckx spreekt van een "genocide" en 43.400 slachtoffers. Minister Lahbib bevestigt de humanitaire crisis en de dramatische afname van hulp (slechts 30 van de benodigde 500 vrachtwagens per dag), benadrukt diplomatieke druk via de VN en verdedigt UNRWA’s onvervangbare rol, maar Merckx en Lambrecht eisen concrete sancties in plaats van "mooie woorden", verwijzend naar Spanje dat al militaire transporten weigerde. Lahbib stelt dat België internationaal opkomt voor onbelemmerde hulp en Israëls verantwoordelijkheid als bezettende macht, maar de oppositie vindt dit ontoereikend zolang er geen daadkrachtige stappen zoals sancties volgen.

  Annick Lambrecht:

  Mevrouw de minister, ook vanwege onze fractie proficiat gewenst. We wensen u heel veel succes.

  De situatie in Gaza dreigt alleen maar erger te worden in 2025. Na het vernietigen van scholen, ziekenhuizen, woningen, het massaal op de vlucht doen slaan van inwoners, het bombarderen van tentenkampen op plaatsen waar men zich veilig waande, is het blijkbaar voor de extreemrechtse regering van Netanyahu nog altijd niet genoeg. Er is nog niet genoeg geweld, er zijn nog niet genoeg doden. Dat heeft allang niks meer met het conflict tussen twee strijdende partijen te maken. Het verbieden van voedselhulp heeft eigenlijk maar een enkel doel: mensen die geen kant meer op kunnen nog meer treffen.

  Collega’s, de wereld wordt elke dag grimmiger en het ondermijnen van een VN-instantie zoals UNRWA is de zoveelste horror in het Gaza-conflict. Het resultaat zal nog meer onschuldige slachtoffers en zeker nog meer doden zijn. Iedereen kan online de vreselijke beelden meevolgen en zien hoe afhankelijk men daar ter plaatse in Gaza van onze noodhulp is.

  Mevrouw de minister, ik heb voor u de volgende vraag. Zal de voedselhulp nog ter plaatse in Gaza geraken als de nieuwe wet in werking treedt op 1 januari? Zal de vrije toegang van hulpgoederen gegarandeerd kunnen worden door u?

  Sofie Merckx:

  Monsieur le président, madame la ministre, le peuple palestinien, c'est 75 ans d'apartheid, d'occupation. Ce sont des millions de réfugiés dans le monde entier et, depuis un an, c'est aussi un génocide qui est en cours. Il y a déjà eu 43 400 morts. À chaque fois qu'on pense avoir tout vu de la part d'Israël (bombardements d'hôpitaux, bombes au phosphore, meurtres de journalistes, mutilations et décès d'enfants), Israël fait ou veut faire quelque chose de nouveau. Le dernier élément, dont ma collègue a parlé, c'est la décision d'expulsion de l'Office de secours et de travaux des Nations Unies pour les réfugiés de Palestine dans le Proche-Orient (UNRWA) des territoires palestiniens.

  Toutefois, alors que ceci se passe, je constate aussi quelque chose de positif. C'est le fait que nous sommes de plus en plus nombreux, tant en Belgique qu'en Europe ou dans le monde entier, à dire qu'on ne peut plus accepter cela. Ce matin encore, un sondage de 11.11.11 démontrait que 54 % de la population belge demandent qu'il y ait enfin des sanctions contre Israël.

  Madame la ministre, mes questions sont simples. Combien de morts faut-il encore? Combien de crimes faut-il encore? Combien d'enfants doivent-ils encore être mutilés? Combien d'enfants devront-ils encore mourir avant que vous ne preniez vos responsabilités pour défendre les droits du peuple palestinien?

  Hadja Lahbib:

  Mesdames les députées, la situation dans le Nord de Gaza est dramatique. Les conditions de vie y sont de plus en plus inhumaines, l'aide humanitaire ne parvenant plus suffisamment depuis trop longtemps.

  J'ai donné des instructions très claires à nos ambassades dans la région, en leur demandant d'intensifier les contacts diplomatiques pour rallier d'autres États et organisations internationales à la nécessité de faire pression pour que le gouvernement israélien respecte le droit international et permette l'accès de l'aide à Gaza, en particulier au Nord de Gaza. Je ne rentrerai pas dans les détails car il s'agit de démarches diplomatiques qui sont en cours.

  Ik wil hieraan toevoegen dat het leveren van humanitaire hulp aan Gaza op het laagste niveau sinds 7 oktober 2023 zit. De Verenigde Naties vragen om 500 vrachtwagens per dag, maar we tellen momenteel 30 vrachtwagens per dag. Maandag liet Israël de secretaris-generaal van de VN in een officiële brief weten dat de operaties van UNRWA binnen drie maanden verboden zouden worden. Vervolgens werd een bijzondere VN-zitting in New York gehouden om te praten over UNRWA en de door de Knesset aangenomen wetten die UNRWA-operaties in de bezette gebieden zullen verbieden.

  Hier, la Belgique a pris la parole au nom de 123 pays, c'est-à-dire le groupe des Shared Commitments, en soutenant le mandat de l'UNRWA, en demandant l'accès humanitaire sans entrave et en insistant sur les responsabilités d'Israël en tant que force occupante et partie prenante au conflit. Aucune agence d'aide humanitaire – aucune! – n'est en mesure de remplacer l'UNRWA. Son mandat doit être préservé tant qu'une solution durable au conflit n'est pas trouvée. C'est le message que nous avons transmis et que nous continuerons à défendre sur la scène internationale, en invitant les autres États à partager cette position qui rappelle les principes universels du droit international humanitaire. Je vous remercie de votre attention.

  Annick Lambrecht:

  Mevrouw de minister, wanneer houdt het op? Het wordt elke dag erger, elke dag slechter. De allerlaatste organisatie die voedselhulp naar Gaza kon brengen, wordt nu ook verboden.

  De nood om het verschil te maken, was nog nooit zo groot. Het is echt essentieel dat u, zoals u vandaag doet – u moet dat vooral blijven doen en krachtiger doen – uw stem laat horen, omdat dit echt niet kan. Velen – het zijn er steeds meer – hebben de voorbije maanden laten horen dat het zo niet kan en dat het moet stoppen. De onschuldige slachtoffers zijn niet alleen, steeds meer mensen kunnen dit niet meer aanzien en aanvaarden. Vooruit zal altijd aan de kant van de onschuldige slachtoffers staan, keer op keer en zeker ook nu.

  Sofie Merckx:

  Madame la ministre, vous confirmez donc bien que, en exécutant cette décision, Israël bafoue tous les principes universels du droit humanitaire. Par conséquent, en effet, s'exprimer comme vous le faites devant les instances des Nations Unies est une chose positive mais qui ne suffit pas. Les gens attendent de vous que vous preniez des mesures concrètes et des sanctions. D'ailleurs ce matin, l'Espagne a interdit à un avion transportant une cargaison militaire de faire escale sur son sol. L'État d'Israël n'écoute pas les belles paroles mais agit en toute impunité. Il faut agir concrètement avec des sanctions pour mettre fin à ces agissements et cesser d'en être complice.

• Vraag: De escalerende situatie in Libanon

  Vraag: De situatie in Libanon

  Vraag: De escalerende situatie in het Midden-Oosten

  Vraag: De situatie in het Midden-Oosten

  internationale politiek en migratie

  De escalerende situatie in Libanon
  De situatie in Libanon
  De escalerende situatie in het Midden-Oosten
  De situatie in het Midden-Oosten
  Situatie in Libanon en het Midden-Oosten summaryExplanation

  Beantwoord door

  Georges-Louis Bouchez
  MR Hadja Lahbib (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken, Buitenlandse Handel en Federale Culturele Instellingen)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Annick Lambrecht (Vooruit) en Rajae Maouane (Ecolo-Groen) bekritiseren scherp dat België onvoldoende optreedt tegen Israël, dat volgens hen systematisch het internationaal recht schendt met aanvallen op Libanon en Gaza, waarbij burgerslachtoffers vallen zoals de negenjarige Fatima. Maouane en Peter Mertens (PVDA) vallen MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez fel aan omdat hij Israëlische aanvallen als "coup de génie" bestempelde, wat zij als goedpraten van oorlogsmisdaden en terrorisme afwijzen. Minister Lahbib (MR) benadrukt dat België via diplomatie en EU-resoluties een staakt-het-vuren nastreeft, maar erkent dat sancties door de vereiste EU-unanimiteit geblokkeerd worden, terwijl oppositiepartijen eisen dat België eenzijdig wapenembargo’s en economische sancties oplegt. De discussie ontaardt in emotionele beschuldigingen over selectieve verontwaardiging, met verwijten dat de regering te laf is om Israël aan te pakken zoals Rusland.

  Annick Lambrecht:

  Mevrouw de minister, ze was al bang voor bommen, maar nu kwam het gevaar van een totaal andere kant, namelijk van een bieper die beneden in de keuken ontplofte, gewoon thuis, in Libanon. De negenjarige Fatima overleed. Zoals zij zijn er velen en deze keer had Israël geen terroristische aanslag nodig om deze actie uit te voeren. Israël blijft het oorlogs- en internationaal recht schenden en daarom komt er geen einde aan dit conflict.

  Mevrouw de minister, uitspraken zijn nodig. Het is goed dat u hebt gezegd dat een de-escalatie noodzakelijk is, maar het kan krachtiger. Toen Israël Gaza binnenviel, maakte België een zeer krachtig statement door te verklaren aan de kant van de burgerslachtoffers te staan, dat het oorlogsrecht gerespecteerd moet worden en dat er onmiddellijk een staakt-het-vuren moet komen. Bijna een jaar later is er niets veranderd. Integendeel, het geweld in de regio is gigantisch geëscaleerd. Caroline Gennez en uw regering doen hun best met voedselpakketten, met tenten en met noodhulp. Dat is goed, maar ondertussen blijven de bommen vallen in Gaza en in Libanon. Nu staan er Libanezen in ellenlange files, op de vlucht voor de horror, wetende dat er nergens in Libanon een plaats is waar het veilig is.

  Mevrouw de minister, er is slechts één positief puntje, namelijk dat België niet meer alleen staat. We hoorden dat Frankrijk, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk (…)

  Rajae Maouane:

  Madame la ministre, la semaine dernière, vous nous parliez ici de droit international et vous nous disiez que "ce droit international était votre unique boussole, une boussole juste, une boussole équilibrée et non partisane". Je me demande où est passée cette boussole, madame la ministre. Quelle est cette boussole qui permet au président du Mouvement réformateur, votre parti, de parler de la mort d'enfants comme d'un coup de génie? Où est passée cette boussole, madame la ministre? Quelle est cette boussole qui permet de parler (…)

  (Protestations de M. Georges-Louis Bouchez)

  Monsieur le président, j'aimerais bien terminer mon intervention.

  Georges-Louis Bouchez:

  (…)

  Voorzitter:

  Mag ik de collega's vragen om de spreker aan het woord te laten?

  ( De heer Bouchez blijft protesteren. )

  Rajae Maouane:

  Non, monsieur Bouchez, ces attaques ne sont pas un coup de génie! Ces attaques sont une violation – encore une! – du droit international par le gouvernement israélien. Ces attaques sont ignobles et méritent une condamnation ferme et sans ambiguïté! Ces attaques ont tué des enfants, blessé des civils. Ces attaques sont des crimes de guerre. Quelle boussole faut-il au MR pour condamner non seulement ces attaques mais aussi les propos de son président?

  Après l'horreur absolue à Gaza, où les civils morts se comptent par dizaines de milliers, on voit des violations du droit international en Cisjordanie et au Liban, on voit que M. Netanyahu continue à semer la discorde, la haine et le chaos et nous mène vers un embrasement général de la région.

  Madame Lahbib, vous êtes ministre MR des Affaires étrangères. Quel regard portez-vous sur ces attaques? Quel rôle la Belgique va-t-elle jouer pour faire cesser cette folie de Netanyahu et prendre des sanctions diplomatiques et économiques, comme nous le demandons depuis de longs mois (…)

  Voorzitter:

  Ik heb u tien seconden extra gegeven. U hebt terecht die tien seconden gekregen omdat u onderbroken werd. Ik heb daar rekening mee gehouden.

  (Protest van mevrouw Maouane)

  Als u verder praat, wordt dat toch niet geregistreerd, mevrouw Maouane. Het geeft geen zin. U spreekt voor dovemansoren.

  Ik geef het woord aan de heer Lacroix.

  Madame Maouane, je vous ai donné dix secondes supplémentaires étant donné que vous avez été interrompue et je pense que vous avez donc eu droit aux deux minutes qui étaient les vôtres. La parole est donc à notre collègue Lacroix.

  Collega's, we krijgen natuurlijk een onduidelijkheid wanneer ik effectief meer spreektijd geef, met vragen als 'wanneer' en 'hoeveel'. Als iedereen de kans krijgt om de volle twee minuten ongestoord te gebruiken, hebben we dat soort discussies niet. Ik vraag iedereen om dat te respecteren. Door het geven van meer tijd aan de collega, die dat terecht opeiste, heb ik een compensatie gegeven voor die onderbreking.

  Christophe Lacroix:

  Monsieur le président, je vais tout de même prendre un peu de mon temps pour regretter l'incident qui vient de se passer à propos d'un événement aussi important. Je comprends parfaitement la colère de Mme Maouane. Vous avez absolument respecté le Règlement, certes, mais il faut que les éléments perturbateurs de cette Chambre le respectent également. Il me semble que c'est primordial pour assurer un débat démocratique dans cette Chambre. Quel est l'enjeu?

  (Applaudissements sur les bancs PS, PVDA-PTB et Ecolo-Groen)

  (Applaus op de banken van de PS, de PVDA-PTB en Ecolo-Groen)

  L'enjeu, c'est 41 000 morts. Et ici, on fait du cinéma: "Je n'ai pas dit cela exactement". Par qui le "coup de génie" a-t-il été prononcé? C'est une invention, une fake news ? Est-ce quelque chose que l'on a pensé? C'est inimaginable de qualifier de coup de génie une stratégie qui viole le droit humanitaire international. Ce n'est pas un coup de génie, ce sont des crimes de guerre.

  Madame la ministre, il y a une semaine vous nous avez annoncé triomphalement que la Belgique avait voté la résolution de l'ONU. Depuis cette semaine, il y a les événements au Liban. Qu'avez-vous fait pour mettre en application le contenu des résolutions de l'ONU? Quelles sanctions économiques avez-vous prises? Avez-vous appelé à cesser la colonisation par l'État d'Israël? Qu'avez-vous fait depuis tout ce temps? Quels sont les actes, quelles sont les sanctions en cohérence avec la résolution et avec le vote?

  J'attends vos réponses. Il faut arrêter avec les indignations à géométrie variable. "Tout le droit international, rien que le droit international": cela doit être notre boussole à nous, Belgique, à Gaza, à Beyrouth et à Kiev.

  Peter Mertens:

  Monsieur le président, madame la ministre, "un coup de génie"! C'est ainsi que Georges-Louis Bouchez et Theo Francken décrivent les crimes de guerre commis par Israël au Liban. Donc, faire sauter des milliers d'explosifs cachés dans des bipeurs et des radios, c'est "un coup de génie". Blesser 3 500 personnes dans les supermarchés et aux arrêts de bus, c'est "un coup de génie", selon vous! Créer un climat de terreur tel que toute une population vit dans la peur, c'est "un coup de génie"!

  Voorzitter:

  Collega’s, mag ik even? Mag ik ook even vragen de klok met de spreektijd stop te zetten?

  Ik zal de tijd stopzetten, omdat ik de heer Mertens niet langer dan twee minuten zal laten spreken. Ik heb daarstraks de tijd niet stopgezet. Daarom ben ik van de tweeminutenregel afgeweken.

  Collega’s, kunnen we nu allemaal een klein beetje de regels volgen? Ik vraag dus opnieuw de vraagsteller de tijd te laten gedurende de twee minuten spreektijd die hem of haar ter beschikking staan om zijn of haar standpunt te ontwikkelen.

  (Rumoer)

  Collega’s, ik houd altijd van een stevig debat.

  (…) : (…)

  De tijd loopt niet.

  (…) : (…)

  Ik kan u trouwens meegeven dat uw woorden niet geregistreerd zullen worden en dat ik voor de komende minuut en tweeëntwintig seconden de heer Mertens het woord verleen.

  Peter Mertens:

  Mener une guerre illégale et s’essuyer les pieds sur la Charte des Nations Unies, c’est ça, un coup de génie? Non, il ne s’agit pas d’un coup de génie, il s’agit d’un acte de terrorisme! (Brouhaha)

  Woorden die dat soort terroristisch gedrag goedpraten, doen ertoe. Woorden die oorlogsmisdaden goedpraten,…

  (Georges-Louis Bouchez en Stefaan Van Hecke begeven zich naar de voorzitter.)

  Voorzitter:

  Collega’s, we zitten hier in een orgaan waar diverse standpunten worden uitgewisseld. Het moet duidelijk zijn dat ik handel zonder onderscheid des persoons. Ik zal dat zeer consequent doen, ook al vinden sommigen – uiteraard – dat ze niet correct worden behandeld. Dat zal dan eerder liggen aan de eigen inschatting dan aan de feiten.

  Ik zal heel consequent en rechtlijnig zijn. Er zijn bepaalde regels na te leven, ook wanneer het thema’s betreft die de gemoederen meer dan gemiddeld opzwepen. We moeten ruimte geven aan de vragenstellers en aan de minister om hun standpunt en het thema te ontwikkelen. Degenen die daaromtrent vragen hebben, zal ik niet toestaan om het debat te onderbreken. Na het afronden van deze vragensessie zal ik hun het woord verlenen, zoals dat passend is. Gelieve u daarnaar te voegen.

  Peter Mertens:

  Dit soort toneeltje is gewoon een schande voor dit Parlement.

  U bent een blaam voor dit Parlement. (De spreker richt zich tot de heer Georges-Louis Bouchez.) Het gaat om honderden, duizenden mensen die het slachtoffer zijn van een regime dat een genocide aan het uitvoeren is. Woorden, mijnheer Bouchez en mijnheer Francken, doen ertoe. Woorden zijn belangrijk. Hoeveel doden moeten er nog vallen? 300 doden, niet belangrijk. 3.000 doden, niet belangrijk. 30.000 doden doen er allemaal niet toe. Daarom is mijn vraag aan deze regering en aan u, mevrouw de minister: wanneer zal de Belgische regering het terrorisme van de staat Israël veroordelen en de woorden veroordelen van diegenen die dat terrorisme goedpraten?

  Hadja Lahbib:

  Dames en heren volksvertegenwoordigers, ik dank u voor uw vragen.

  Tout d'abord, je voudrais partager avec vous le sentiment de désolation que je ressens à voir ce spectacle à côté de l'enjeu. Je ne sais en fait pas très bien de quoi on parle. S'agit-il de l'enjeu électoral du 13 octobre qui arrive ou de l'enjeu au Moyen-Orient? (Brouhaha)

  (…) : (...)

  Hadja Lahbib:

  Justement, parlons-en! Oui, des enfants meurent et c'est de cela qu'il faut parler.

  (Heel veel rumoer in het halfrond)

  Voorzitter:

  Maar enfin, collega's! Ik vraag opnieuw om de tijd even te stoppen.

  (De minister gaat door zonder micro.) Mevrouw de minister, uw tijd is gestopt en u krijgt die uiteraard terug.

  Ik heb de indruk dat opnieuw niet iedereen in staat is om op een ordentelijke manier een parlementair debat te voeren. Ik begrijp alle emotionele oprispingen, maar gelieve die te uiten op een manier die het Parlement waardig is.

  Mevrouw de minister, u krijgt opnieuw het woord.

  Hadja Lahbib:

  Je recommence. Je vais parler de la situation au Moyen-Orient et pas ailleurs. Cette situation n'a cessé de s'aggraver, la semaine dernière et cette semaine encore, avec des échanges de tirs des deux côtés, que ce soit dans le sud du Liban ou au nord d'Israël, jusqu'à Tel Aviv. L'escalade régionale, celle que nous voulions éviter à tout prix, est là. Les deux parties au conflit disent viser les infrastructures militaires mais touchent aussi les populations civiles. Cette violence, qui est directement liée à celle qui a embrasé Gaza il y a bientôt un an, ne fait qu'aggraver la situation. Des centaines de milliers de personnes – des Palestiniens, des Israéliens et des Libanais – sont en danger. Des populations sont déplacées et forcées de fuir pour survivre.

  Ce qui se passe au Liban et à Gaza nous conforte dans notre position, celle que je maintiens et que je défends, au nom de la Belgique, depuis le début, à savoir un cessez-le-feu immédiat, la libération des otages et la relance des négociations de paix. C'est la seule et unique voie à suivre pour apaiser cette région du monde qui a trop longtemps souffert et qui souffre depuis trop longtemps.

  Vous me demandez ce que j'ai fait. Comme la majorité des ministres des Affaires étrangères, j'ai multiplié les contacts diplomatiques, parce que c'est mon job, afin d'essayer d'obtenir la relance des négociations. Avant-hier encore, j'ai eu des contacts avec le ministre des Affaires étrangères libanais à qui j'ai rappelé l'importance de respecter la résolution du Conseil de sécurité 1701 qui, en 2006, a permis d'obtenir un cessez-le-feu entre Israël et le Liban. Je ferai la même chose avec le ministre des Affaires étrangères israélien.

  Le droit international doit être respecté, à commencer par le droit international humanitaire qui protège les populations civiles. Au nom de la Belgique, j'ai voté en faveur de toutes les résolutions appelant à la désescalade et à la paix. Par ailleurs, je soutiens pleinement l'appel qui a été lancé hier soir par les États-Unis, la France et l'Union européenne. Cet appel, qui demande un cessez-le-feu de 21 jours a été rejeté aujourd'hui par les deux parties. Alors voilà ce que j'ai fait! Je ne cesse de m'activer pour que le dialogue et la diplomatie reprennent leurs droits.

  J'aimerais aussi profiter de la tribune qui m'est offerte pour relancer un appel à tous les Belges qui se trouvent encore au Liban. Cela fait des mois que nous leur demandons de quitter la région et de ne plus s'y rendre. Malgré tout, nous avons encore 1 800 Belges présents au Liban. Il reste encore des lignes aériennes. De même, il est possible de quitter le pays par bateau commercial. Je leur demande donc de quitter le pays!

  Pour ce qui concerne des sanctions éventuelles, je vous l'ai dit et je le redis encore: la Belgique est très présente dans toutes les négociations européennes qui visent à sanctionner toutes les parties au conflit qui violent le droit international. Pour qu'une décision soit prise, je vous rappelle qu'il faut l'unanimité des Vingt-sept. Donc, nous poursuivons les négociations, mais l'unanimité est nécessaire pour que nous puissions prendre une décision.

  En tout cas, je reste convaincue que, plus que les sanctions, il importe de relancer les négociations, d'obtenir un cessez-le-feu et de libérer les otages, de sorte que les deux parties puissent enfin relancer la solution à deux É tats et permettre aux Israéliens, aux Palestiniens et aux Libanais de vivre en paix. Je vous remercie.

  Annick Lambrecht:

  Mevrouw de minister, vanaf dag één stond Vooruit aan de kant van de burgerslachtoffers, van á lle burgerslachtoffers. Het hart van iedereen die aan diezelfde kant staat, bloedt vandaag.

  Hoeveel leed moet er nog volgen? Ik roep op om nog hardere sancties te nemen. We zijn het allemaal eens als het gaat over sancties tegen Poetin, die de internationale regels aan zijn laars lapt. Waarom is dan het zo moeilijk om sancties te nemen tegen het regime van Netanyahu en zijn extreemrechtse partners? Ik vraag u met aandrang om de druk daarvoor op te voeren.

  Rajae Maouane:

  Madame la ministre, je vous remercie pour votre réponse.

  Aucun respect pour les civils tués, aucun respect pour le Parlement, voilà le sombre visage de ces autocrates et de cette future coalition Arizona! Ce n’est pas le visage de cette Belgique que nous voulons, que nous devons incarner et qui devrait être guidée par les droits humains.

  Que répondre aux dizaines de milliers de Belgo-Libanais dont les familles sont là-bas, et qui doivent entendre un leader politique francophone qualifier ces attaques et la perte de civils de "coup de génie"? Voilà la vraie question!

  En ce qui concerne la situation au Liban, je comprends votre malaise, vous y auriez gagné à vous distancer des propos tenus par votre président. À ce sujet, un Belgo-Libanais me disait: "Je ne suis même plus en colère, parce qu’être en colère, c’est croire encore, attendre quelque chose. Je suis juste triste car je sais que personne ne fera rien."

  Christophe Lacroix:

  Madame la ministre, selon la formule consacrée, merci, mais je vous rappelle que même si vous êtes en affaires courantes, vous avez le bénéfice des affaires urgentes également. Dès lors, prenez votre courage à deux mains et allez-y! Ne vous cachez pas derrière l’Europe, que vous connaîtrez bientôt! La Belgique peut, et vous devez aller plus loin et interdire, tout de suite, les produits des colonies, imposer un embargo total sur les armes et mettre en place des sanctions ciblées à l’encontre de ceux qui contribuent au maintien de cette occupation horrible.

  Mais il faut se réveiller! Il faut aller au boulot, il faut arrêter d’étudier! Si vous voulez étudier, vous faites comme Didier Reynders et vous prenez congé, parce que vous postulez pour un autre poste. Arrêtez, me dites-vous? Non, je n’arrêterai pas! Reprenez les drapeaux internationaux, vous verrez que vous ne ferez plus de confusion par rapport au drapeau libanais!

  Peter Mertens:

  We leven in een land met een regering die ontslag neemt, en met een andere regering die zich aan het vormen is, of die al gevormd is en al akkoorden afsluit, of niet afsluit. Ondertussen gaat de escalatie evenwel door. Ondertussen gaat ook de genocide door. Ondertussen gaat de slachting door. Ik hoor heel veel stemmen in dit Parlement die oproepen om als land verder te gaan. Dat verheugt mij. Ik hoor heel veel stemmen die zeggen dat we ons niet mogen verbergen achter de Europese Unie of achter de tijd en laten begaan. We moeten nu optreden. Nogmaals, dat verheugt mij. Daarom stel ik voor dat dit Parlement volgende week met een meerderheid beslist om economische en militaire sancties te treffen tegen Israël. Het mag niet alleen bij woorden blijven. Er moet in de praktijk gezegd worden dat België dit soort staatsterrorisme niet meer tolereert!

Voorstellen

Voorstellen ingediend door Annick Lambrecht als hoofdauteur.

Slechts een deel van alle voorstellen wordt getoond. Lopende voorstellen die nog niet zijn gestemd geweest worden niet weergegeven.

• Voorstel: Voorstel van resolutie over een actief Belgisch beleid om de toepassing van de doodstraf tegen te gaan en om bij te dragen aan het welslagen van het negende Wereldcongres tegen de doodstraf (juni 2026) (1435/7)

  Voorstel van resolutie over een actief Belgisch beleid om de toepassing van de doodstraf tegen te gaan en om bij te dragen aan het welslagen van het negende Wereldcongres tegen de doodstraf (juni 2026) (1435/7)

  Bekijk dossier 1435

• Voorstel: Voorstel van resolutie ter promotie van de combinatie fiets en trein (1085/4)

  Voorstel van resolutie ter promotie van de combinatie fiets en trein (1085/4)

  Bekijk dossier 1085

• Voorstel: Voorstel van resolutie over de oorlog, de hongersnood en de mensenrechtenschendingen in Soedan (1047/5)

  Voorstel van resolutie over de oorlog, de hongersnood en de mensenrechtenschendingen in Soedan (1047/5)

  Bekijk dossier 1047

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende het kwalificeren van het Islamitische Revolutionaire Garde Korps (IRGC) van Iran als een terroristische organisatie (206/4)

  Voorstel van resolutie betreffende het kwalificeren van het Islamitische Revolutionaire Garde Korps (IRGC) van Iran als een terroristische organisatie (206/4)

  Bekijk dossier 206

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van de heer Boualem Sansal (930/3)

  Voorstel van resolutie betreffende de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van de heer Boualem Sansal (930/3)

  Bekijk dossier 930

• Voorstel: Voorstel van resolutie over de huidige situatie in Gaza, op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem en over de hervatting van het Israëlisch-Palestijnse vredesproces (859/5)

  Voorstel van resolutie over de huidige situatie in Gaza, op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem en over de hervatting van het Israëlisch-Palestijnse vredesproces (859/5)

  Bekijk dossier 859

• Voorstel: Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 15 mei 2024 houdende bepalingen inzake digitalisering van justitie en diverse bepalingen II voor wat betreft de overheveling van het grondgebied van de voormalige gemeente Meulebeke naar het gerechtelijk kanton Tielt (539/3)

  Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 15 mei 2024 houdende bepalingen inzake digitalisering van justitie en diverse bepalingen II voor wat betreft de overheveling van het grondgebied van de voormalige gemeente Meulebeke naar het gerechtelijk kanton Tielt (539/3)

  Bekijk dossier 539

Stemmingen

Recente stemmingen van Annick Lambrecht in de plenaire vergadering.

Commissies

Annick Lambrecht is lid van de volgende commissies.