Kamerlid Britt Huybrechts (VB)

Mondelinge vragen

De 10 meest recente vragen gesteld door Britt Huybrechts in de plenaire vergaderingen.

• Vraag: De invoering van een antiachterlaatsysteem voor kinderzitjes

  De invoering van een antiachterlaatsysteem voor kinderzitjes
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  

  op 25 juni 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Britt Huybrechts (Vlaams Belang) bekritiseert dat cd&v en de meerderheidspartijen haar voorstel voor verplichte, goedkope alarmsystemen in kinderzitjes jarenlang weggestemd hebben, terwijl cd&v nu plots hetzelfde idee omarmt en zij dit als politiek opportunisme ziet. Minister Maxime Prévot erkent dat dergelijke systemen een nuttig vangnet kunnen zijn, maar benadrukt dat internationale regelgeving cruciaal is en dat preventie even belangrijk blijft als technologie. Huybrechts werpt tegen dat de vertraging door politieke spelletjes kinderlevens in gevaar brengt en dringt aan op onmiddellijke overname van haar voorstel, zonder partijbelang. Volgens haar toont cd&v pas interesse nu het politiek voordelig is, terwijl Vlaams Belang consistent kiest voor kinderveiligheid.

  Britt Huybrechts:

  Minister, de voorbije jaren werden we meermaals geconfronteerd met het verschrikkelijke nieuws van jonge kinderen die stierven doordat ze in een te hete wagen waren achtergelaten. Vaak gaat het om een tragische menselijke vergissing. Net daarom moeten we bekijken hoe bestaande technologie dergelijke drama's kan helpen voorkomen. Er bestaan namelijk alarmsystemen die het detecteren wanneer een kind in een voertuig achterblijft en de bestuurder onmiddellijk waarschuwen. Italië heeft die stap jaren geleden al gezet. Daar zijn dergelijke systemen verplicht voor jonge kinderen. Ze zijn bovendien spotgoedkoop.

  Daarom heeft Vlaams Belang hierover in de vorige legislatuur en ook deze legislatuur al een voorstel ingediend. Dat werd zowel vorige legislatuur als recent, eerder dit jaar, door alle meerderheidspartijen verworpen.

  Vandaag mochten we echter vaststellen dat cd&v plots met hetzelfde idee naar buiten komt. Blijkbaar heeft men daar eindelijk het licht gezien en beseft men dat het een goede maatregel is. Dat is natuurlijk positief nieuws, maar tegelijk bijzonder wrang. Dezelfde partij die vandaag het idee omarmt, heeft het de voorbije jaren meermaals weggestemd.

  Daarom heb ik de volgende vragen. Is het voorstel vooraf afgestemd met u of met de regering of speelt cd&v hier soloslim, terwijl die partij enkele maanden geleden nog beweerde dat politici zich beter niet op dit thema zouden profileren? Het kan verkeren. Bent u bereid om zelf werk te maken van een wettelijk kader hieromtrent?

  Als u hier effectief werk van wilt maken, wil ik u bovendien wat werk besparen, want u mag ons voorstel gerust kopiëren en opnieuw indienen. Voor ons maakt het namelijk niet uit wie er met de eer gaat lopen. Het belangrijkste is dat er geen kinderen meer sterven terwijl er allang betaalbare oplossingen bestaan.

  Maxime Prévot:

  Laat mij eerst stilstaan bij de families die met dergelijke drama's geconfronteerd worden. Het verlies van een kind is altijd een absolute tragedie, maar zeker in deze omstandigheden, die ons eraan herinneren hoe enkele minuten onoplettendheid onomkeerbare gevolgen kunnen hebben.

  Hoewel dergelijke ongevallen gelukkig zeer zeldzaam blijven, is één dodelijk slachtoffer er al een te veel. Daarom verdient elke oplossing die de veiligheid van kinderen kan vergroten onze zorgvuldige aandacht. Waarschuwingssystemen die aangeven dat er een kind in een voertuig aanwezig is, vormen in dat opzicht een veelbelovende mogelijkheid. Ze zullen de waakzaamheid van ouders nooit vervangen, maar ze kunnen een extra vangnet vormen in situaties van vergeetachtigheid, die helaas in verschillende landen zijn gedocumenteerd.

  Aangezien de normen voor voertuigen grotendeels op internationaal en Europees niveau worden vastgesteld, is het essentieel om binnen een geharmoniseerd kader te handelen. In de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties wordt momenteel gewerkt aan de ontwikkeling van een regelgevend kader voor deze systemen. België volgt die werkzaamheden op de voet en zal elke stap ondersteunen die de veiligheid van kinderen concreet kan versterken, maar naast technologie blijven preventie en bewustmaking van essentieel belang.

  Britt Huybrechts:

  Mijnheer de minister, ik weet dat de partijen van de regering-De Wever politieke spelletjes niet schuwen, maar een politiek spelletje op kap van kinderlevens is een nieuw dieptepunt. Zowel cd&v als alle andere meerderheidspartijen hebben ons voorstel voor alarmsystemen voor kinderzitjes dit jaar immers weggestemd. Vanmorgen doet cd&v dan alsof zij het warm water hebben uitgevonden. Men moet het maar durven. Daardoor is kostbare tijd verloren gegaan. Het is goed dat men ons nu wel wil volgen, want zoals u weet bestaan die systemen al. Ze werken en zijn spotgoedkoop. Kijk maar naar Italië. Neem ons voorstel dus gewoon over en wij zullen het met veel overtuiging goedkeuren, want in tegenstelling tot velen in het halfrond beoordelen wij wetgevend werk op zijn inhoud, niet op basis van de indiener. Als de enige echte gezinspartij van dit land zullen wij altijd blijven inzetten op de veiligheid van kinderen, niet alleen wanneer dat politiek goed uitkomt. Daarvoor moet u blijkbaar bij een andere partij zijn.

• Vraag: De door het Verenigd Koninkrijk opgelegde inreisverboden

  De door het Verenigd Koninkrijk opgelegde inreisverboden
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 13 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Britt Huybrechts bekritiseert de Britse regering-Starmer omdat die Filip Dewinter als democratisch verkozen parlementslid weigert, terwijl illegale migranten wel worden opgevangen, en ziet dit als een aanval op vrije meningsuiting en een gevaarlijk precedent om politieke critici te onderdrukken na Labour’s verkiezingsnederlaag. Jean-Luc Crucke bevestigt dat de weigering deel uitmaakt van een soevereine Britse beslissing om "onruststokers" tegen te houden en dat de ambassade geen verdere uitleg geeft, hoewel de minister om opheldering vroeg. Huybrechts benadrukt de hypocrisie door te wijzen op snelle verontwaardiging bij een mogelijk verbod voor een linkse politicus (Rousseau), maar trage reacties als het Vlaams Belang wordt getroffen, en stelt dat Starmer’s migratiebeleid en selectieve censuur zijn verkiezingsverlies verklaren. Volgens haar toont het incident dat kritiek op migratie in het VK harder wordt bestraft dan criminaliteit zoals grooming gangs of mensensmokkel.

  Britt Huybrechts:

  De linkse regering van premier Starmer heeft beslist om de reistoelating van Filip Dewinter in te trekken. Met andere woorden, een democratisch verkozen parlementslid mag het Verenigd Koninkrijk niet meer binnen. Terwijl duizenden illegale migranten jaarlijks zonder papieren met bootjes het Kanaal oversteken en worden opgevangen in hotels op kosten van de Britse belastingbetaler, mag een democratisch verkozen parlementslid uit een bevriend Europees land worden geweerd omdat hij kritisch is voor het desastreuze migratiebeleid van Labour.

  Misschien verklaart dat ook de zenuwachtigheid van de premier. Nog maar enkele dagen geleden werd zijn socialistisch pro-migratiebeleid bij de lokale verkiezingen volledig afgestraft door de Britse kiezer. Blijkbaar probeert men nu critici administratief te weren omdat men het politieke debat verloren heeft.

  Laat ons eerlijk zijn, enkele maanden geleden ging het over Eva Vlaardingerbroek, vandaag over Filip Dewinter, maar morgen kan het over eender wie gaan die een andere mening heeft. Dat is een gevaarlijk precedent, want vrije meningsuiting geldt niet alleen voor meningen die regeringen prettig vinden. Ze bestaat om alle meningen te beschermen. De fase van ochtendmisselijkheid is sinds deze week min of meer voorbij, maar van dit soort beleid word je spontaan opnieuw misselijk.

  In een democratie bestrijd je meningen met argumenten en niet met toegangsverboden. Daarom zou u de Britse ambassadrice op het matje moeten roepen, net zoals u de Amerikaanse ambassadeur op het matje hebt geroepen voor een mogelijk inreisverbod voor een socialistische politicus. Welke stappen zult u ondernemen om zowel nationaal als internationaal het fundamentele principe van vrije meningsuiting te beschermen, ongeacht uit welke politieke hoek die komt?

  Jean-Luc Crucke:

  Geachte collega, een ETA is nodig om het Verenigd Koninkrijk in te reizen, ongeacht het statuut van de reiziger of het al dan niet bezitten van een diplomatiek paspoort. Het ETA is vereist voor personen zoals alle EU-burgers die visumvrij het Verenigd Koninkrijk kunnen inreizen. We vernamen via sociale media dat aan een zevental personen een ETA werd geweigerd. Omdat het in het geval van de heer De Winter om een volksvertegenwoordiger gaat, heeft de minister van Buitenlandse Zaken zijn kabinet gevraagd de Britse ambassade te contacteren om de redenen voor die weigering beter te begrijpen. De ambassade heeft die specifieke weigering bevestigd. De Britse autoriteiten wensen echter geen toelichting te geven bij individuele gevallen.

  De Britse premier heeft gisteren verklaard dat hij "onruststokers zou beletten dit weekend naar Groot-Brittannië af te reizen voor een mars die dient om provocaties uit te lokken in Londen". We hebben van de Britse ambassade begrepen dat er een verband is tussen die verklaring en de weigering waarover in de media melding wordt gemaakt. We nemen akte van die soevereine beslissingen.

  Britt Huybrechts:

  In het Engeland van Starmer raakt men blijkbaar gemakkelijker illegaal met een bootje het land binnen dan legaal als democratisch verkozen parlementslid. Illegale migranten worden opgevangen in hotels, mensensmokkelaars hebben zo goed als vrij spel en jarenlang werd een schandaal zoals de allochtone grooming gangs onder de mat geveegd. Niet de echte criminelen, maar wie kritiek heeft op migratie wordt door Starmer plots beschouwd als een gevaar voor het land. Misschien ligt exact die socialistische wereldvisie mee aan de basis van zijn recente verkiezingsnederlaag. Wat vooral opvalt, is de hypocrisie. Toen er een inreisverbod was of dreigde voor Rousseau, stond heel België terecht op zijn achterste poten. Wanneer het over het Vlaams Belang gaat, duurt het allemaal erg lang voor er een reactie komt. Dat is het verschil tussen het Vlaams Belang en de rest. Wij zullen nooit toelaten dat mensen vanwege een democratische en vreedzame mening worden gediscrimineerd.

• Vraag: De Belgische houding ten aanzien van de afschaffing van het vetorecht in de EU

  De Belgische houding ten aanzien van de afschaffing van het vetorecht in de EU
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 16 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Britt Huybrechts (N-VA) bekritiseert dat de regering de unanimiteitsregel in de EU wil afbouwen, wat volgens haar het vetorecht van kleinere landen zoals België ondermijnt en de soevereiniteit uitholt, terwijl premier De Wever zich als voormalig Vlaams-nationalist niet aan zijn principes houdt. Jean-Luc Crucke (regering) verdedigt de hervorming door te wijzen op het regeerakkoord, dat gekwalificeerde meerderheid voor uitvoeringsbesluiten voorstaat om Europa’s geopolitieke slagkracht te vergroten, en stelt dat unanimiteit de EU verzwakt door blokkades en afhankelijkheid van de VS. Huybrechts beschuldigt De Wever ervan zijn idealen te verloochenen voor machtswinst en een toekomstige EU-post, en noemt de steun aan Von der Leyen en het opgeven van het vetorecht een verraad aan Vlaamse autonomie. Zij positioneert het Vlaams Belang als enige echte verdediger van Vlaamse belangen tegen deze "Europese superstaat".

  Britt Huybrechts:

  Mijnheer de minister, ik had deze vraag graag aan de premier gericht, maar hij stuurt opnieuw zijn kat. Ik heb dus een kader bij me met zijn foto. Op die manier is hij er toch een beetje bij. (Mevrouw Huybrechts zet een foto van de eerste minister op tafel)

  De voorbije week horen we steeds luidere stemmen binnen de regering om de unanimiteitsregel in de EU af te bouwen. Ook de minister van Buitenlandse Zaken pleit openlijk voor een systeem waarbij lidstaten hun vetorecht verliezen. Nochtans is die unanimiteit net de fundamentele garantie dat kleinere landen, zoals België, niet simpelweg overstemd worden door de grotere lidstaten.

  Als dat principe verdwijnt, dreigt een situatie waarin we geen echte beslissingsmacht meer hebben, maar verplicht worden om beslissingen te volgen die elders worden genomen. Dan evolueren we van samenwerking tussen soevereine staten naar een systeem waarin men blind moet luisteren naar wat Brussel, in het bijzonder Ursula von der Leyen, ons oplegt.

  De premier profileerde zich jarenlang als Vlaams-nationalist en als verdediger van het zelfbeschikkingsrecht, maar wat we vandaag zien, is het tegenovergestelde.

  Hoe rijmt de premier de uitspraken van de minister met het regeerakkoord, dat expliciet voorziet in het behoud van de unanimiteit? Hoe garandeert hij dat België als kleinere lidstaat niet verwordt tot een volgzame uitvoerder van beslissingen die voornamelijk door grotere landen of door von der Leyen worden opgelegd? Is hij als voormalig Vlaams-nationalist nog bereid om op te komen voor het zelfbeschikkingsrecht van natiestaten, of kiest hij ervoor om zonder verzet mee te gaan in deze machtsverhouding, in de hoop dat dat later beloond wordt met een postje binnen de EU?

  Jean-Luc Crucke:

  Geachte collega, u moet misschien oppassen met katten, want naar het schijnt hebben zij een goed geheugen. Iedereen doet natuurlijk wat hij wil.

  In het regeerakkoord staat: ʺ Om efficiënter te kunnen optreden, bepleiten we een hervorming van de besluitvorming op het vlak van het Europese buitenlandse beleid. Daarbij stellen we voor het strategische kader, de strategische belangen en beginselen en de algemene richtsnoeren, inclusief het veiligheids- en defensieoptreden, bij unanimiteit vast te stellen, maar uitvoeringsbesluiten en sancties met gekwalificeerde meerderheid te nemen. ʺ Einde citaat. Deze regering heeft de deur geopend naar pragmatische benaderingen, omdat in de Raad van de Europese Unie de gekwalificeerde meerderheid het principe is en unanimiteit de uitzondering. Voor het buitenlandse beleid geldt helaas precies het omgekeerde, met geblokkeerde besluitvormingsprocessen en een Europa dat steeds minder weegt op het internationale toneel en niet in staat is met krachtige stem te spreken over de grote mondiale conflicten als gevolg. De geopolitieke situatie vereist evenwel juist dat Europa zich geëngageerd opstelt en tegenover zijn gesprekspartners kracht en geloofwaardigheid toont. Dat is een echte handicap die ons verzwakt. Bovendien richten derde landen zich steeds vaker tot de Verenigde Staten om een conflict te laten beslechten of op te lossen. Daarnaast ontstaan steeds meer coalitions of the willing om het frequente obstakel van de unanimiteit bewust te omzeilen. We willen dat nu corrigeren.

  Britt Huybrechts:

  Minister, nadat de N-VA de onverkozen keizerin von der Leyen steunde in het Europees Parlement, zet De Wever nu de deur open naar een Europese superstaat, ondanks de verkiezingsbelofte. ʺ Zo dicht mogelijk bij de Vlaming beslissen ʺ , zegt eerste minister De Wever. Hij trekt nu echter zo ver mogelijk weg van die burger, want het vetorecht opgeven betekent dat kleinere landen zoals België, en zeker Vlaanderen, niets meer te zeggen zullen hebben. Laten we eerlijk zijn, De Wever heeft zijn principes – als hij die nog had – vorig jaar ingeruild om premier te kunnen worden. Vandaag verkoopt hij niet alleen zijn overtuiging, maar ook Vlaanderen aan de Europese Unie, in de hoop daar later voor beloond te worden met een postje. Daar zal het Vlaams Belang, als enige echte Vlaams-nationalistische partij van dit land, zich altijd tegen verzetten. Ik had de vraag graag aan eerste minister De Wever zelf gesteld, maar opnieuw lijkt democratie hem niet te interesseren.

• Vraag: De veroordeling van de federale ombudsman van de luchthaven en de oproep tot zijn ontslag

  economie en werk

  De veroordeling van de federale ombudsman van de luchthaven en de oproep tot zijn ontslag
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Britt Huybrechts (Vlaams Belang) bekritiseert de ombudsman van Zaventem vanwege herhaalde veroordelingen voor belaging en laster tegen de luchthavenleiding, belangenverstrengeling als voormalig bestuurder van een actiegroep en het ontbreken van een duidelijk mandaat, en eist zijn definitieve ontslag plus hervormingen die eerder door het Parlement werden weggestemd. Minister Crucke bevestigt dat de FOD Mobiliteit ontslag aanbeveelt na de tweede veroordeling, maar wacht op het vonnis voor definitieve actie, en kondigt aan de regelgeving te herzien om de onafhankelijkheid van de functie te versterken. Huybrechts stelt dat de weigering van partijen als N-VA en Vooruit om haar hervormingsvoorstel te steunen hun hypocrisie blootlegt, nu de minister alsnog soortgelijke maatregelen neemt. Volgens haar toont het dossier zowel het falen van de ombudsman als het gebrek aan politieke verantwoordelijkheid voor de leefbaarheid rond Zaventem.

  Britt Huybrechts:

  Mijnheer de minister, de ombudsman van de luchthaven van Zaventem bekleedde bijna 25 jaar een functie die draait om neutraliteit en vertrouwen. Toch is de huidige ombudsman al jaren een erg omstreden figuur. Eerst bleek dat hij jarenlang bestuurder was van een bewonersvereniging die tegen de luchthaven ageert, wat hij als ombudsman expliciet niet mag doen. Daarna volgde een eerste veroordeling door de rechtbank voor belaging en laster tegen de luchthaven. Dat is nog maar het topje van de ijsberg, want een en ander was zo ernstig dat u hem onder onze druk tijdelijk hebt geschorst.

  Gisteren volgde een nieuw onsmakelijk hoofdstuk, want hij is nogmaals veroordeeld voor nieuwe feiten tegenover de luchthavenleiding. Dat is geen 1 aprilgrap. Men zou denken dat een ezel zich geen tweede keer aan dezelfde steen stoot. Een ombudsman die zich mogelijk schuldig maakte aan belangenvermenging en meerdere correctionele veroordelingen op zijn conto heeft, kan onmogelijk nog geloofwaardig functioneren.

  Daarnaast toont het dossier nog iets anders. Een ombudsman zonder mandaat, zonder duidelijke evaluatie en zonder sterke wettelijke basis is gedoemd om te mislukken. Dat is exact waarom wij enkele weken geleden nog broodnodige hervormingen hebben voorgesteld, die door het Parlement werden weggestemd.

  De vraag vandaag is niet langer of er een probleem is, maar of u het wilt oplossen. Mijnheer de minister, zult u de ombudsman nu definitief ontslaan? Zult u alsnog werk maken van de hervormingen die wij enkele weken geleden hebben voorgesteld?

  Jean-Luc Crucke:

  Geachte collega, ik heb gisterenochtend vernomen dat de bemiddelaar, de heer Touwaide, veroordeeld is tot een gevangenisstraf van één jaar zonder voorwaardelijke vrijlating wegens vermeende gevallen van intimidatie.

  De bemiddelaar was voor een maand geschorst, Die beslissing had ik gevraagd en werd door zijn werkgever, de FOD Mobiliteit en Vervoer, bevestigd. Zodra ik kennisnam van de rechterlijke uitspraak, heb ik mijn administratie om een kopie van het vonnis gevraagd, zodat ik het volledig kan analyseren. Op dit moment beschik ik daar nog niet over, aangezien noch ik, noch mijn administratie partij was in de procedure.

  Volgens de informatie in de pers zal de heer Touwaide beroep aantekenen tegen de beslissing. Dat beroep heeft een schorsende werking. Niettemin lijkt de veroordeling de tweede te zijn voor soortgelijke feiten. Aangezien de functie van ombudsman berust op de onbetwistbare integriteit van de persoon die die functie uitoefent, en op het noodzakelijke vertrouwen dat hem omringt, heb ik de voorzitter van de FOD Mobiliteit en Vervoer gevraagd de situatie te analyseren. De FOD beveelt ontslag aan, een optie waarmee ik instem. Overigens, sinds de schorsing van de heer Touwaide wordt de taak van de dienst waargenomen door een ander lid van de dienst. Tegelijkertijd heb ik een herziening van de regelgeving opgestart om de functie van luchthavenombudsman nader te omschrijven en de onafhankelijkheid van zijn taak te waarborgen.

  Britt Huybrechts:

  Minister, bedankt dat u overweegt om de ombudsman te ontslaan en dat u het Vlaams Belang alweer gelijk geeft. Ik ben ook blij dat u overweegt om het voorstel dat wij hebben ingediend, uit te voeren. Een ombudsman die al 25 jaar zonder controle in functie blijft met twee veroordelingen, bewijst niet alleen zijn eigen falen, maar ook de noodzakelijke en dringende hervorming van hele systeem. Dat is exact wat wij enkele weken geleden hebben voorgesteld en wat door iedereen in de zaal werd weggestemd. Waarom zeggen de N-VA, Vooruit en Anders. in de pers het ene, maar tonen ze met hun stemgedrag het tegenovergestelde? Het dossier legt dus niet alleen het falen van één man bloot, maar ook uw hypocrisie. U zou zich nu allemaal één voor één moeten schamen. De luchthaven van Zaventem en haar werknemers en reizigers zijn immers te belangrijk, net als de leefbaarheid in de Vlaamse Rand en in Vlaams-Brabant. Zij verdienen een ombudsdienst die bruggen bouwt, niet één die ze afbrandt.

• Vraag: De conclusies van de Nationale Veiligheidsraad inzake de dronedreiging

  Vraag: De bijeenkomst van de Nationale Veiligheidsraad naar aanleiding van de gespotte drones

  Vraag: De schending van ons luchtruim door drones en de beslissingen van de Nationale Veiligheidsraad

  Vraag: De Nationale Veiligheidsraad

  Vraag: De bijeenkomst van de Nationale Veiligheidsraad naar aanleiding van de gespotte drones

  Vraag: De bijeenkomst van de Nationale Veiligheidsraad naar aanleiding van de gespotte drones

  Vraag: De hybride aanvallen tegen België

  Vraag: De Nationale Veiligheidsraad

  Vraag: De Nationale Veiligheidsraad

  veiligheid, justitie en defensie

  De conclusies van de Nationale Veiligheidsraad inzake de dronedreiging
  De bijeenkomst van de Nationale Veiligheidsraad naar aanleiding van de gespotte drones
  De schending van ons luchtruim door drones en de beslissingen van de Nationale Veiligheidsraad
  De Nationale Veiligheidsraad
  De bijeenkomst van de Nationale Veiligheidsraad naar aanleiding van de gespotte drones
  De bijeenkomst van de Nationale Veiligheidsraad naar aanleiding van de gespotte drones
  De hybride aanvallen tegen België
  De Nationale Veiligheidsraad
  De Nationale Veiligheidsraad
  Beslissingen en bijeenkomsten van de Nationale Veiligheidsraad over dronedreiging, luchtruimschendingen en hybride aanvallen in België summaryExplanation

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 6 november 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Parlementsleden bekritiseren de trage en onvoldoende reactie van de regering op de gerichte drone-aanvallen boven militaire bases, luchthavens en kritieke infrastructuur, die volgens velen deel uitmaken van een Russische hybride oorlogsvoering om België te intimideren vanwege zijn steun aan Oekraïne, NAVO-lidmaatschap en huisvesting van Euroclear. Minister Quintin kondigt een drieledige strategie (detectie, identificatie, neutralisatie) aan, met versterkte samenwerking tussen Defensie, politie en inlichtingendiensten, een modernisering van het National Air Security Center tegen 2026 en een verplichte drone-registratie, maar critici zoals Huybrechts (N-VA) en Lacroix (MR) noemen de maatregelen "te laat, onvoldoende gefinancierd" (slechts 50 miljoen voor militaire sites) en wijzen op jarenlange onderinvestering in luchtruimbeveiliging. Terwijl sommigen zoals Ducarme (MR) en De Vreese (Open Vld) pleiten voor een gecentraliseerd antidrone-agentschap en betere Europese coördinatie, waarschuwt Boukili (PTB) voor overhaaste beslissingen zonder harde bewijzen over de daders, terwijl Lasseaux (Ecolo) en Weydts (Vooruit) benadrukken dat eenheid en vertrouwen in de diensten cruciaal zijn om de democratie te verdedigen.

  Paul Van Tigchelt:

  Mijnheer de minister, drones, drones, drones! Meer nog dan de stilstand van de regering waren zij de voorbije dagen hét gespreksonderwerp.

  Er is economische schade, er heerst ongerustheid, angst en verwarring. Dat is uiteraard precies de bedoeling van degenen die drones op ons afsturen. Het betreft geen spionage, zoals ik de minister van Defensie enkele dagen geleden hoorde zeggen. Het zou namelijk bijzonder slechte spionage zijn uit een goedkope B-film. Het is pure provocatie, intimidatie en angstzaaierij, en dat lijkt me typerend voor de agressieve houding van de Russen de voorbije maanden, mijnheer de minister.

  Het is daarom goed, zeer goed zelfs, dat u de premier hebt gevraagd om de Nationale Veiligheidsraad samen te roepen. Het is bizar dat u dat zelf moest vragen. Even bizar is het dat de premier tot begin september heeft gewacht om de Nationale Veiligheidsraad, het hoogste veiligheidsorgaan van ons land, voor de eerste keer samen te roepen, terwijl de dreigingen zich blijven opstapelen. Nu zijn dan inderdaad de provocaties in de lucht begonnen.

  De bevolking, mijnheer de minister, heeft recht op antwoorden en ik hoop dat u die hier zult geven. Dat is belangrijk.

  Ten eerste, wat hebben de inlichtingen- en veiligheidsdiensten u meegedeeld, voor zover u dat hier kunt delen? Hebben zij een verklaring gegeven voor de acuut toegenomen aanvallen? Hebben zij verwezen naar iets als Euroclear of naar uitspraken van bepaalde leden van de regering?

  Ten tweede, hebben onze inlichtingen- en veiligheidsdiensten advies gegeven over onze houding en communicatie ten opzichte van Rusland? Zijn daarover afspraken gemaakt?

  Ten derde, zijn er afspraken gemaakt tussen politie en Defensie over de detectie, identificatie en neutralisatie, mijnheer de minister? Belangrijker nog dan de aankoop van het juiste materieel is eenheid van commando; dat is de essentie. Zeg het ons, mijnheer de minister.

  Maaike De Vreese:

  Om heel evidente redenen, met name de aanwezigheid van de Europese instellingen, de NAVO en Euroclear, zijn wij een aantrekkelijk doelwit. Als er iemand klaar moet zijn om zich tegen drones te wapenen, dan zijn wij het. Het is dan ook positief dat de Nationale Veiligheidsraad samenkwam. We moeten voorbereid zijn en een plan van aanpak hebben.

  Collega's, tot nu toe was er geen plan. Onder de vivaldiregering hebben we veel kostbare tijd verloren. Cruciaal is wie welke taken opneemt en op welke manier men zal samenwerken. Defensie heeft een federaal antidroneplan uitgewerkt voor militaire domeinen, maar het burgergebied, de kritieke infrastructuur en onze luchthavens ressorteren tot uw bevoegdheid. Er is een politionele aanpak nodig. Onze lokale politiediensten worden momenteel overstelpt met meldingen en zij moeten ondersteund worden. We moeten zo snel mogelijk het luchtbewakingscentrum, waar alle betrokken diensten samenkomen, volledig operationeel krijgen. Dat werkt. We doen dat al in Zeebrugge met het Maritiem Informatiekruispunt. Wat voor de zee kan, kan ook voor de lucht.

  De incidenten tonen een duidelijke nood aan een gecoördineerde aanpak aan, niet alleen nationaal maar ook grensoverschrijdend. Bovendien is juridische duidelijkheid nodig. Of de politie een drone uit de lucht mag halen, mag geen vraagstuk zijn. In deze tijden moet dat een evidentie zijn.

  Minister, hoever staat u met uw plannen?

  Denis Ducarme:

  Monsieur le ministre, nous sommes évidemment frappés par ces attaques inédites de drones sur notre territoire. Depuis maintenant 10 jours, des bases militaires et des aéroports ont été survolés. D'autres infrastructures suivront, parce que cela ne va sans doute pas s'arrêter.

  Les Belges doivent-ils être impressionnés par ces attaques vraisemblablement russes? Non, mais il faut les prendre au sérieux. C'est ce que vous avez fait en mobilisant le Conseil national de sécurité (CNS). Ce dernier est le bras armé protecteur au sommet de l'État. Pour rappel, il s'est réuni dans le cadre des attentats, du covid ou de la crise énergétique liée à la guerre en Ukraine. C'est donc vraiment l'organe adapté à la réponse. Il réunit le kern, l'ensemble des ministres régaliens et les services de renseignement. Dès lors, je vous remercie de l'avoir mobilisé.

  Vous allez nous donner des informations relatives aux diagnostics mais aussi au traitement envisagé face à cette menace: identification, détection, destruction.

  Je tiens à souligner que nous venons de loin en la matière, même si nous ne partons pas de zéro. Comme vous, j'ai observé l'expertise dans un certain nombre de pays européens, en France en particulier. Elle a eu de très bons résultats s'agissant de la protection de son espace aérien durant les Jeux olympiques.

  Au-delà des décisions du CNS, allez-vous rencontrer un certain nombre de vos homologues étrangers?

  Britt Huybrechts:

  Mijnheer de minister, er is nog steeds geen begroting, maar deze keer heeft de regering geluk. De drones die boven ons land vliegen, vormen een ernstige bedreiging voor onze veiligheid, en voor de regering komt die bliksemafleider op het juiste moment. Plots gaat het immers niet meer over haar totale falen of over de gaten in de begroting, maar wel over de gaten in ons luchtruim.

  En dan komt het veiligheidstheater, waar niemand nog de regie in handen heeft. In de Strategische Visie van minister Francken komt het woord drone amper voor, en als het er al in staat, dan is het voor 2032. Bovendien is de detectie gebaseerd op radiofrequentie, een techniek die vandaag al duidelijk achterhaald is. En heel stoer verklaart minister Francken dat hij Moskou wel zal aanpakken, maar ons eigen luchtruim blijft onbeveiligd.

  De waarheid is simpel: het probleem vandaag is niet alleen de overvliegende drones, het probleem is dat de regering onvoldoende heeft geïnvesteerd in ons luchtruim en in onze veiligheid, noch in detectie, noch in neutralisatie. Alles wat nu komt, is achterhaald en veel te laat. De regering-De Wever bespaart liever op onze mensen, maar voor politieke showtjes, zoals de Theo Francken F-35-show, is er wel altijd geld.

  Mijnheer de minister, wie zit hierachter? Welke bewijzen hebt u daarvan? De conclusie van minister Francken na de Nationale Veiligheidsraad was dat we het luchtruim wel vanaf januari zullen versterken. Waarom gebeurt dat pas vanaf januari? Wat met de komende maanden? Zijn onze mensen nog wel echt veilig?

  Franky Demon:

  Sinds 30 oktober is het duidelijk dat onze veiligheid wordt bedreigd door drones boven kazernes en luchthavens. Er zijn cyberaanvallen op onze systemen en fake news zaait verwarring bij onze burgers. Dit is geen toeval meer, dit is georganiseerd. Daarom moeten wij ons ook beter gaan organiseren. Voor cd&v kan ons antwoord zich niet beperken tot het militaire aspect. Veiligheid is veiligheid. Wat we investeren in defensie moet ook onze binnenlandse veiligheid versterken. De dreiging stopt niet aan de kazernepoort, zoveel is duidelijk. Het kan niet zijn dat wanneer een drone over een militaire basis vliegt Defensie daarvoor bevoegd is, maar zodra die drone zich daarbuiten bevindt, hij onder de verantwoordelijkheid van de burgemeester valt.

  Defensie, politie, inlichtingsdiensten en lokale besturen moeten als één team werken, met dezelfde informatie en dezelfde strategie. We moeten voorbereid zijn. Daarom is een duidelijk plan van aanpak, met afspraken tussen Defensie, binnenlandse besturen en lokale besturen, meer dan ooit nodig. Dat plan moet waterdicht zijn. Het defensiebudget is er. Zorg ervoor dat die middelen ook de politie en de civiele veiligheid versterken, want veiligheid is overal noodzakelijk. De Russen houden ook geen rekening met het verschil tussen Kleine-Brogel, Brussels Airport of Oostende.

  Welke afspraken heeft de Nationale Veiligheidsraad gemaakt om met een zo breed mogelijk plan een zo breed mogelijke aanpak te realiseren, zodat alle locaties in ons land beschermd blijven?

  Axel Weydts:

  Mijnheer de minister, ons land is deze week het slachtoffer van een aanval in de hybride oorlog, zoveel is duidelijk. Er zijn drones boven onze militaire domeinen, drones boven onze luchtmachtbasissen en drones boven onze nationale luchthaven in Zaventem. Daarnaast zijn er al een hele week cyberaanvallen en is er al een hele week beïnvloeding op sociale media.

  Beste collega's, dit is niet onschuldig. De cyberaanvallen schaden onze koopkracht en onze zorginstellingen. Een stilgelegde luchthaven kost onze economie handenvol geld. De combinatie van drones en vliegtuigen is ronduit gevaarlijk. Dit kan leiden tot ongelukken.

  Het is heel duidelijk – ik herhaal het –, iemand is ons hier aan het testen en pesten. Het is ook duidelijk dat we ons niet mogen laten intimideren, dat we het hoofd koel moeten houden, kalm moeten blijven en dit vooral gecoördineerd moeten aanpakken. Daarom ben ik heel blij dat de Nationale Veiligheidsraad vandaag is samengekomen.

  Mijnheer de minister, ik heb slechts één heel eenvoudige vraag voor u. Kunt u toelichten wat daar werd beslist om de veiligheid van ons allen te verbeteren?

  Stéphane Lasseaux:

  Monsieur le ministre, ces derniers jours, notre pays a connu des survols de nos aéroports et de nos installations militaires par des drones, des cyberattaques et des opérations de désinformation.

  Soyons clairs, la Belgique subit actuellement une série d'attaques hybrides coordonnées, venant probablement d'une puissance étrangère. Pourquoi? Parce que nous soutenons l'Ukraine, parce que nous hébergeons l'OTAN et l'Union européenne, parce que nous sommes des fervents défenseurs de la démocratie et de la liberté.

  L'objectif de ces actions: nous intimider, nous obliger à changer de politique. Quelle prétention, quelle hubris! Du duc d'Albe à Joseph II, de Napoléon à Guillaume d'Orange, du Kaiser à Adolf Hitler, beaucoup ont cru pouvoir faire plier définitivement le peuple belge. Non, nous n'avons pas plié. De tout cela résulte notre devise: l'union fait la force.

  En ces temps de trouble, ces mots doivent résonner. Nous devons reconnaître que nous avons été dépourvus face à l'intrusion des drones. C'est clair. Nous payons trop d'années de négligence de la mission fondamentale de l'État: assurer la sécurité de la population face aux menaces internes et externes.

  Sans défense active, pas de paix. Notre État va faire face, avec ses alliés de l'OTAN et de l'Union européenne. Nous développons un plan stratégique d'ampleur et nous procurons les moyens qui permettront de protéger nos infrastructures essentielles et militaires et de faire face à ce nouveau type de menace. Préparer et assurer face aux attaques hybrides sera un des enjeux essentiels des prochaines années.

  Monsieur le ministre, nos citoyens sont inquiets. Un Conseil national de sécurité s'est réuni en urgence ce matin. Il a pris des mesures positives pour faire face à la situation. Néanmoins, la protection de notre espace aérien et des infrastructures critiques face à la menace de drones demande des mesures structurelles à moyen terme. Quelles mesures sont-elles envisagées pour assurer la protection de toutes nos infrastructures critiques – j'insiste sur le mot "toutes" – et dans quel délai?

  Nabil Boukili:

  Monsieur le ministre, il est évident que les événements que nous connaissons depuis quelque temps – à savoir des drones qui survolent des zones sensibles – constituent un danger, notamment pour nos aéroports. Du reste, en 2024, 31 000 drones avaient déjà été signalés au-dessus de zones sensibles. Donc, le problème n'est pas récent.

  Nous nous heurtons à un véritable problème de réglementation, puisque 200 000 drones ont déjà été vendus dans le Benelux et que seuls 37 000 pilotes ont été enregistrés. J'aimerais dès lors savoir ce qui est prévu à cet égard.

  À votre sortie du Conseil national de sécurité, monsieur le ministre, vous avez appelé au calme. Je ne peux que vous rejoindre sur ce point: nous devons en effet garder la tête froide. Il ne serait d'aucune utilité de céder à la panique, et il faut éviter de prendre rapidement des décisions malencontreuses ou qui rateraient leur cible. Entre-temps, nous devons attendre les résultats de l'enquête. Ce dont nous avons besoin avant tout est de connaître la vérité. S'agit-il de simples signalements? Concernent-ils uniquement des drones? M. Francken avait en effet indiqué que certains signalements visaient des avions qui volaient à basse altitude.

  Par conséquent, des éclaircissements sont nécessaires. Quels drones étaient impliqués? Qui les pilotait? Et dans quel but? La seule chose dont nous soyons certains, pour l'instant, monsieur le ministre, est que nous ne savons pas grand-chose. Nous devons examiner la situation avant de tirer des conclusions.

  Monsieur le ministre, vu qu'une enquête est en cours, disposez-vous déjà d'éléments susceptibles d'éclaircir aujourd'hui la situation?

  Christophe Lacroix:

  Monsieur le ministre, y a-t-il encore un pilote dans l'avion Belgique? Y a-t-il encore un ministre fédéral de l'Intérieur dans ce pays? Votre gouvernement est incapable d'adopter un budget mais aussi d'assurer la sécurité des Belges sur terre et dans les airs. Les trafiquants de drogue prennent le pays en otage. Quel est votre réponse en tant que chef de la police? Des policiers en plus? Non. Des moyens en plus pour la Justice? Non. Mais vous téléphonez à Theo Francken et vous lui dites: "Refile-moi tes jeunes recrues du service volontaire pour les mettre dans la rue dès 2027". Il faut arrêter ces improvisations ou ces formes de sparadraps. Vous êtes ministre, nous avons besoin d'action, monsieur le ministre.

  Face aux drones qui survolent nos infrastructures critiques – aéroports, casernes, camps militaires, centrales nucléaires, etc. –, c'est rebelotte! Pendant que des drones prennent le ciel belge à l'assaut, on ne vous voit pas. Ce sont des camionnettes de la police locale, mes petits policiers locaux – je suis également bourgmestre – qui ont dû littéralement courser ces drones alors qu'ils s'évanouissaient dans la nature. C'est quand même un comble. C'est le pays de Magritte. Je n'arrête pas de le répéter.

  La fermeture de nos aéroports bruxellois et liégeois cette semaine a créé un chaos sécuritaire une fois de plus. Éviter de tels survols relève de votre responsabilité et de celle du ministre Crucke également. Cela fait des semaines que ces incidents se multiplient et il aura fallu en arriver là pour qu'enfin, eindelijk , le premier ministre convoque ce matin un Conseil national de sécurité.

  Je n'ai qu'une question à vous poser, parce qu'au-delà de la question de savoir qui se cache derrière ces drones, il faut évidemment faire toute la lumière et surtout garantir la sécurité de nos concitoyens et de nos sites critiques. Monsieur le ministre, qu'a-t-il enfin été décidé au Conseil national de sécurité pour assurer la sécurité des Belges et de nos infrastructures civiles?

  Bernard Quintin:

  Mijnheer de voorzitter, mesdames et messieurs les députés, je vous remercie pour vos très nombreuses questions sur ce sujet.

  Mardi soir, plusieurs vols de drones ont été constatés au-dessus de plusieurs aéroports, celui de Zaventem – qui n'est pas seulement un aéroport civil, mais aussi militaire avec celui de Melsbroek – ainsi que ceux de Liège et Anvers. Des vols de drones ont également été constatés au-dessus de plusieurs bases militaires et installations critiques et sensibles. Il s'agissait d'une action organisée, concertée par ce qu'on appelle en langage diplomatique "des acteurs inamicaux".

  Naar aanleiding van deze gebeurtenissen heb ik de eerste minister gevraagd de Nationale Veiligheidsraad samen te roepen. Die vergadering heeft vanochtend plaatsgevonden. Ze gaf ons allereerst de kans de rapporten van de veiligheidsdiensten te analyseren. Ik wil hier graag hun uitstekende werk en hun goede samenwerking benadrukken.

  Je n'entrerai évidemment pas dans les détails pour des raisons de sécurité évidentes. Ce Conseil national de sécurité a permis de continuer et de faire aboutir une bonne partie du travail déjà entamé depuis plusieurs mois entre administrations et cabinets responsables, contrairement à ce que j'ai pu entendre.

  À la suite du CNS de ce matin, je vous confirme notre stratégie en trois axes: détecter, identifier et neutraliser. Au niveau de la détection, face à une menace qui évolue de jour en jour, nos installations doivent être modernisées et renforcées pour être toujours plus performantes.

  Dit valt onder de verantwoordelijkheid van Defensie, maar ook die van skeyes, die allebei over zeer specifieke expertise, financiële middelen en toestellen beschikken.

  Mijn collega van Defensie heeft ons vanmorgen een voorstel gepresenteerd om de middelen van het leger op dit vlak te versterken. Die middelen zullen uiteraard ook voor de beveiliging van onze kritieke en gevoelige sites kunnen worden ingezet, zowel op civiel als op militair vlak, zoals in het regeerakkoord werd bepaald.

  C'est ce que nous appelons, dans le langage convenu, le dual use de ces moyens.

  Je vous confirme par ailleurs que le Conseil national de sécurité a décidé d'adapter, en fonction du plan stratégique de la Défense, le Centre national de sécurité de l'espace aérien (NASC), situé à Beauvechain, d'ici le 1 er janvier 2026. Lorsqu'un drone est détecté, il faut pouvoir l'identifier. Nous avons donc décidé la mise en place d'un système d'enregistrement de drones et de leurs opérateurs plus large et plus performant que le système actuel, et ce, sous la houlette du ministre de la Mobilité. Cela doit nous permettre d'opérer beaucoup plus rapidement la distinction entre une utilisation agréée et une utilisation potentiellement malveillante, ainsi que de faciliter l'identification des opérateurs de drones.

  Une fois détecté et identifié, et s'il est avéré que le drone représente un danger, il faut pouvoir le neutraliser. Sans préjudice des obligations des acteurs privés, les drones suspects sur l'ensemble du territoire national peuvent, lorsque cela est jugé nécessaire pour des raisons de sécurité, d'intégrité territoriale et de souveraineté ou pour la protection du droit à la vie, être neutralisés, selon le cas, par une intervention policière ou militaire, en veillant à prévenir et à limiter autant que possible les dommages collatéraux.

  Pour ce qui concerne le reste de l'espace public, la police a un rôle central à jouer, qu'elle soit fédérale ou locale. Il n'y a pas de petite police, monsieur Lacroix. J'ai demandé d'adapter et de renforcer le cadre de contrôle et d'intervention de la police à ce phénomène. Celui-ci permettra à nos forces de l'ordre d'intervenir justement dans un cadre solide et clair, implémenté tant au niveau de la police fédérale que locale ainsi que par le Centre de crise national.

  Nous évaluerons les moyens matériels et humains nécessaires pour la lutte contre les drones en nous appuyant également sur les moyens renforcés de l'armée.

  Dit moet het mogelijk maken om sneller het onderscheid te maken tussen recreatief gebruik en potentieel vijandig gebruik en om de identificatie van droneoperatoren te vergemakkelijken.

  Met betrekking tot de kritieke en gevoelige infrastructuur en de militaire sites zullen de expertise en de bijkomende middelen van het leger ons in staat stellen om ons arsenaal aanzienlijk te versterken.

  Tegelijkertijd zullen we deze kwestie ook op Europees niveau aankaarten. Ik ben in gesprek met landen die recent met dezelfde problematiek werden geconfronteerd, met name Denemarken, Duitsland en Nederland, en met de Eurocommissaris voor Binnenlandse Zaken, de heer Brunner. Mijn diensten hebben ook contact gehad met Polen, Duitsland, Denemarken en Litouwen.

  Enfin, je peux vous annoncer que le sujet sera à l'agenda du Conseil Justice et Affaires intérieures des 8 et 9 décembre prochains à Bruxelles.

  J'aimerais ici terminer par un message clair. Nous comprenons évidemment l'inquiétude que ce phénomène peut représenter et certainement dans le contexte international. Ce gouvernement et l'ensemble des services de l'État prennent les choses en main avec calme et détermination et dans le cadre d'une communication maîtrisée. Nous pourrons pour cela nous appuyer sur une stratégie coordonnée et une volonté sans faille. Je vous remercie.

  Paul Van Tigchelt:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw gedetailleerd antwoord. Ik heb drie opmerkingen.

  Ten eerste, we hebben nood aan één baas in het luchtruim. Boven de kazerne is Defensie bevoegd, maar eenmaal het kazerneterrein verlaten, moet het werk door de combi of helikopter worden uitgevoerd. Dat is onwerkbaar.

  Ten tweede, u hebt terecht verwezen naar de internationale aanpak. Het is heel goed dat u die initiatieven neemt. Er werd verwezen naar het Maritiem Informatiekruispunt, maar ik kan u meer vertellen, collega De Vreese. De vorige regering heeft geïnvesteerd in het North Sea Platform. Dat is een platform om op een beveiligde manier informatie in realtime uit te wisselen.

  Ten derde, we weten allemaal dat het gemakkelijker gezegd dan gedaan is om een dergelijk toestel te neutraliseren. We beschikken echter over een groot voordeel. Onze privésector, dus onze bedrijfswereld, is klaar om met ons te experimenteren. Wij hebben DronePort in Sint-Truiden. Ga daarmee alstublieft aan de slag. Dat is een opportuniteit voor onze veiligheid.

  Maaike De Vreese:

  Collega’s, nog niet zo lang geleden associeerden we drones met iets dat we onder de kerstboom legden als cadeautje, als speelgoed voor onze kinderen. Nu bevinden we ons in een volledig andere situatie, waarbij we moeten wensen dat onder de kerstboom voor onze veiligheid en voor onze inlichtingendiensten antidronecapaciteit klaarligt.

  Mijnheer de minister, daarvoor moeten we de krachten bundelen. Dat hoeft inderdaad niet allemaal vanuit de overheid te komen. We hebben heel wat mooie technologiebedrijven die klaarstaan om samen te werken, niet alleen met onze politiediensten, maar ook met Defensie.

  De tijd is rijp om die krachten te bundelen, want de uitdagingen op dat vlak zijn heel erg groot.

  Denis Ducarme:

  Monsieur le ministre, nous ne devons donc pas avoir peur. Nous devons prendre cela au sérieux.

  Nous aurions sans doute pu être un peu mieux protégés, monsieur Lacroix. Si, en matière de lutte contre les drones, au niveau du département de la Défense, sous la précédente législature, davantage d’initiatives avaient été prises, peut-être serions-nous mieux protégés. Votre intervention est un peu fort de café, monsieur Lacroix; je pense, en effet, que votre parti a une grosse responsabilité en la matière.

  Pour terminer, monsieur le ministre, j’appelle tout de même de mes vœux – au-delà de ce que vous avez provoqué aujourd'hui, c'est-à-dire la coordination des moyens de réaction – la mise en place dans notre pays d'un seul département anti-drones. C’est ainsi que cela fonctionne dans les autres pays. Selon moi, c’est ainsi que nous devrons fonctionner. Par ailleurs, pour faire la transparence également pour les Belges, je demanderai au Comité R un rapport sur l’origine de la menace.

  Britt Huybrechts:

  Minister, van geen zakenkabinet en geen orde op zaken gaan jullie naar meer taksen voor de Vlaming, naar een peperduur migratiebeleid met gaten, naar gaten in ons luchtruim en in onze veiligheid.

  Eigenlijk is er maar één ding dat u en uw collega-minister Francken nu nog kunnen doen: neem de verantwoordelijkheid op voor jullie falend beleid, de gemiste investeringen en achterhaalde beslissingen, en neem ontslag.

  Maar kijk, de goede vriend van Bart De Wever, de Koning, gelooft misschien nog in jullie. De bevolking echter allang niet meer.

  Als ik deze foto zie, meen ik dat u er zelf niet meer in gelooft. De drones vliegen in het rond, maar de regering blijft hangen.

  Franky Demon:

  Mijnheer de minister, u gaf het vanmorgen zelf al aan, en u herhaalde het op het einde van uw antwoord: de kalmte bewaren is belangrijk.

  Naast kalmte is er ook nood aan voorzichtigheid. We dienen onze woorden zorgvuldig te wikken en te wegen. We hoeven niet alle kaarten op tafel te leggen wanneer we weten dat we in het oog gehouden worden. We moeten beseffen dat elke uitspraak, van mij, van u en van uw collega’s, tegen ons gebruikt kan worden. Laten we vooral dus geen olie op het vuur gooien. Laten we samenwerken aan een gemeenschappelijke nationale strategie om ons te wapenen tegen die nieuwe hybride dreiging.

  Axel Weydts:

  Mijnheer de minister, dank u voor uw antwoorden.

  Ik wil mijn repliek beginnen met een vraag aan de collega’s van zowel de N-VA als de MR. Stop alstublieft met naar het verleden te verwijzen, stop alstublieft met naar Vivaldi te verwijzen. Dit gaat over onze veiligheid. Dit overstijgt regeringen. Dit overstijgt partijbelangen. Het NASC is opgericht onder minister Dedonder, onder de vivaldiregering. Dus, alstublieft, de situatie is veel te ernstig om er politieke spelletjes van te maken.

  Mijnheer de minister, we moeten dat nauwgezet blijven opvolgen, gecoördineerd en gedisciplineerd. Ik en mijn fractie hebben althans alle vertrouwen in onze diensten, alle vertrouwen in ons defensiepersoneel, alle vertrouwen in ons politiepersoneel. We weten immers wat we hier verdedigen: we verdedigen onze welvaartsstaat, we verdedigen onze democratische waarden, we verdedigen onze solidariteit.

  Stéphane Lasseaux:

  Merci monsieur le ministre pour vos réponses. Je voudrais ici témoigner de toute la confiance qu'on peut porter à l'ensemble de nos forces armées, soit à notre Défense, qui fait face aux ennemis extérieurs; confiance en notre sécurité intérieure et interne telle qu'elle est sainement sollicitée; confiance en nos services de renseignement qui, chaque jour, sont sur la brèche; confiance en notre diplomatie qui travaille sans relâche au renforcement de nos alliances; aussi et certainement confiance en nos citoyens qui soutiennent cette assemblée et, par elle, l'action du gouvernement.

  Tous ensemble, nous devons faire en sorte que, toutes et tous, nous puissions protéger une démocratie que nous défendons et certainement aussi nos libertés.

  Je voudrais dire à tous: restons vigilants , keep calm and carry on. C'est ce qu'on disait lors du dernier conflit mondial, mais c'est ainsi que nos adversaires connaîtront la défaite. Nous ne plierons pas, l'union fait la force, rassemblons-nous tous, ici, ensemble, pour pouvoir défendre notre Belgique.

  Nabil Boukili:

  Monsieur le ministre, j'attendais une réponse sur l'avancée de l'enquête et s'il y avait des éléments déjà disponibles pour pouvoir dissiper un peu le flou dans lequel on est aujourd'hui.

  Avant de prendre des décisions et avant d'agir, il faut d'abord établir la vérité et savoir ce qui se passe concrètement pour ne pas prendre des mauvaises décisions, pour ne pas faire de mauvais investissements et ne pas céder à la panique. Parce que la panique peut être instrumentalisée par ceux qui ont d'autres intérêts, par les marchands d'armes qui veulent vendre tous azimuts leurs armes, par les défenseurs de la course à l'armement, qui vont utiliser cet épisode pour renforcer leur idée d'achats militaires. Donc, nous devons rester calmes, garder la tête froide et ne pas agir dans la précipitation, mais agir seulement quand on est sûr des informations que nous avons.

  Christophe Lacroix:

  Monsieur le ministre, le collègue Weydts demandait au collègue Ducarme d'être fair-play. C'est attendre l'impossible, c'est comme attendre un budget pour l'Arizona. Cela étant dit, monsieur le ministre, c'est magnifique, uitstekend, proficiat! Bonne nouvelle, bonne nouvelle! On va enfin interdire les drones illégaux, c'est magnifique! Et on a obtenu 50 millions d'euros, mais qui ne concernent que les sites militaires. Rien pour le civil, rien pour la police fédérale, pas un euro pour l'Intérieur. En tant que petit bourgmestre d'une petite commune avec une petite police qui n'est pas équipée pour lutter contre les drones, je dis que ma petite police locale, que je chéris, va devoir être en état d'alerte devant la centrale nucléaire de Tihange si un survol des drones se manifeste. Vous trouvez ça normal? Moi, pas. C'est le job de la police fédérale, c'est votre travail, agissez!

• Vraag: De humanitaire hulp aan Libanon

  Vraag: De repatriëring uit Libanon en de humanitaire hulp

  Vraag: De screening bij evacuaties uit Libanon

  Vraag: De humanitaire hulp en de repatriëringen uit Libanon

  Vraag: De situatie in het Midden-Oosten

  Vraag: De escalatie van de crisis in het Midden-Oosten en de evacuatie van Belgische burgers

  Vraag: De situatie in het Midden-Oosten

  Vraag: De opflakkering van het geweld in het Midden-Oosten

  internationale politiek en migratie

  De humanitaire hulp aan Libanon
  De repatriëring uit Libanon en de humanitaire hulp
  De screening bij evacuaties uit Libanon
  De humanitaire hulp en de repatriëringen uit Libanon
  De situatie in het Midden-Oosten
  De escalatie van de crisis in het Midden-Oosten en de evacuatie van Belgische burgers
  De situatie in het Midden-Oosten
  De opflakkering van het geweld in het Midden-Oosten
  Midden-Oosten crisis, evacuaties en humanitaire hulp. summaryExplanation

  Beantwoord door

  MR Hadja Lahbib (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken, Buitenlandse Handel en Federale Culturele Instellingen)
  Vooruit Frank Vandenbroucke (Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid)
  

  op 3 oktober 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De discussie draait om de escalerende crisis in het Midden-Oosten, met focus op Libanon en Israël, waar geweld honderden doden en een miljoen vluchtelingen veroorzaakt, terwijl België noodhulp (B-FAST), repatriëring van 1.800 Belgen en een staakt-het-vuren prioriteert. Belangrijkste standpunten: Ministers Lahbib en Vandenbroucke bevestigen onmiddellijke repatriëring (via Nederland, MEA en Defensie), 150.000 euro medische hulp en pleidooien voor de-escalatie in EU-verband, maar sancties tegen Israël (gevraagd door oppositie) blíjven uit. Kritiek komt van Groen (selectief geweldsvertoor), VB (screening geradicaliseerden), PTB/PVDA (België "medeplichtig" via EU-Israël-akkoord) en N-VA/CD&V (diplomatie eerst). Kern: Humanitaire actie loopt, maar politieke oplossing (tweestaten, staakt-het-vuren) en strengere houding tegen Israël blijven omstreden.

  Voorzitter:

  U bent misschien verbaasd dat minister Vandenbroucke hier zit om op het thema te reageren. Dat heeft te maken met het feit dat niet alleen mevrouw Depraetere is vervangen omdat ze is toegetreden tot de Vlaamse regering, maar dat ook collega Gennez nu deel uitmaakt van die regering en ons eveneens heeft verlaten. De heer Vandenbroucke heeft haar bevoegdheden overgenomen.

  Fatima Lamarti:

  Collega's, iedereen wordt geraakt door wat er vandaag in het Midden-Oosten gebeurt. Het geweld ontziet ginder niemand, ook niet journalisten, die strijden voor de waarheid. Ook al wie daar vrienden, kennissen of familie heeft, wordt erdoor geraakt.

  Soms lijkt het alsof het conflict in het Midden-Oosten onze samenleving enkel verdeelt. Politieke partijen die campagne voeren op conflicten helpen niemand vooruit. Wij maken een andere keuze: geen loze woorden aan de zijlijn, maar actie op het terrein. Vooruit kiest namelijk de kant van de burgerslachtoffers, zeker nu er elke dag honderden burgerslachtoffers bij komen.

  Terwijl Israël Libanon bombardeert, vluchten gezinnen met kinderen voor het geweld. Libanon redt het niet alleen. Woorden zijn niet voldoende. Daarom pleitte mijn collega Lambrecht vorige week ook voor sancties en een onmiddellijk staakt-het-vuren. Dat is evenwel nog geen oplossing voor de slachtoffers vandaag. Gelukkig kondigt u, mijnheer de minister, aan om te doen waar België goed in is, namelijk noodhulp verlenen. Wij deden het de afgelopen jaren in Turkije, Gaza en nu in Libanon. Met B-FAST redden we levens, als we effectief kunnen zijn.

  Hoe garandeert u die effectiviteit? Waar gaan onze mensen aan de slag? Met wie werken zij samen? Hoe redden wij zoveel mogelijk mensen?

  Staf Aerts:

  Mijnheer de voorzitter, mijnheer en mevrouw de minister, collega's, het conflict in het Midden-Oosten is de afgelopen weken nog verder geëscaleerd. Dat verontrust me enorm, want ik vrees dat Israël van Libanon een tweede Gaza zal maken. Vorige week waren er ontploffende biepers. Ondertussen is het Israëlische leger Libanon binnengetrokken en werd Beiroet gebombardeerd. Op een week tijd vielen er honderden doden en er zijn naar schatting 1 miljoen mensen op de vlucht. Het is overduidelijk dat er een de-escalatie, een staakt-het-vuren in het Midden-Oosten nodig is. We roepen alle conflictpartijen daartoe op. Voor alle duidelijkheid, ook Iran moet stoppen met het afvuren van raketten op Israël, wat absoluut veroordeeld moet worden.

  Het grootste slachtoffer is natuurlijk de lokale bevolking. Die mensen worden gebombardeerd, moeten vluchten en lijden honger. Libanon was al een erg arm land met ontzettend veel vluchtelingen.

  Daarom doe ik de volgende oproep. België moet, ten eerste, de noodkreet van de Verenigde Naties om humanitaire steun te bieden, ondersteunen. Ten tweede, het is goed dat we repatriëren, maar zorg ervoor dat we het niet aanpakken zoals destijds in Afghanistan. Zorg ervoor dat we dus niet enkel Belgen, maar ook andere mensen repatriëren. Red voldoende mensenlevens; dat is absoluut onze morele plicht. Ten slotte, vandaag wijst men mensen door naar commerciële vluchten voor repatriëring, maar die tickets zijn peperduur en die vluchten zijn praktisch volgeboekt. Mevrouw de minister, wanneer start u de repatriëring via het Belgisch leger op?

  Britt Huybrechts:

  Mijnheer de minister, mevrouw de minister, met de gecoördineerde aanvallen waarbij biepers van duizenden leden van de terroristische organisatie Hezbollah tot ontploffing werden gebracht en waarbij ook verschillende doden vielen, escaleerde het conflict verder. De actie werd nadien nog eens herhaald, maar dan met walkietalkies. De situatie in Libanon is dan ook zeer gespannen. Vanochtend las ik nog in de krant dat een Belgische journalist en cameraman gewond zijn geraakt bij een incident.

  Het Vlaams Belang is dan ook zeer verheugd om te horen dat u eindelijk van plan bent om evacuatieplannen op te stellen, maar wij hebben wel een aantal kritische noten. Wij moeten er eerst en vooral voor zorgen dat onze landgenoten zo snel en veilig mogelijk terugkeren naar België. Wij moeten echter ook opletten wie zij zijn. Daarom vragen wij dat deze geëvacueerde Belgen worden gescreend op eventuele vormen van radicalisering en dat wordt bekeken of zij contact hebben gehad met terroristische organisaties als Hezbollah en andere. Dat is de enige manier om de Belgen hier in België veilig te houden en het conflict niet te importeren in ons Belgenland.

  Weet u hoeveel Belgen er zullen terugkeren?

  Bent u van plan om deze screening serieus te nemen en dus de geëvacueerde Belgen te screenen op eventuele vormen van radicalisering of contact met terroristische organisaties als Hezbollah en andere?

  Bent u bereid om deze screening ook verder te zetten, eventueel in samenspraak met de eerste minister?

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de minister, mevrouw de minister, wie vrede en diplomatie predikt, wordt blijkbaar persona non grata. Dat is wat VN-secretaris-generaal Guterres de voorbije week heeft ondervonden. Hij wordt door Israël persona non grata verklaard. Hij heeft gisteren in de VN-Veiligheidsraad nochtans duidelijke woorden gesproken. Hij zei: "Een inferno waar de ene aanval de andere rechtvaardigt, leidt slechts tot meer leed van burgerslachtoffers."

  Iran gooit uiteraard meer olie op het vuur. Mevrouw de minister, u hebt dat duidelijk veroordeeld, maar ik denk dat ze in Teheran en Tel Aviv nog altijd niet onder de indruk zijn en andere prioriteiten hebben. Dat heeft natuurlijk te maken met een aantal bondgenoten. Ik denk concreet aan de VS, die door de verkiezingskoorts worden verlamd. Daardoor springt Israël in een gat en krijgt het meer speelruimte.

  Ik hoorde vandaag op de radio dat er een soort van hoerastemming heerst. Ik vind dat totaal ongepast. Wij moeten uiteraard niet pleiten voor een militaire uitbreiding van het conflict, maar voor vrede, voor de-escalatie en voor vredesonderhandelingen.

  Ik heb hier al een twintigtal keer hetzelfde gezegd, maar ik ga die plaat nooit afzetten. Wij moeten pleiten voor een onmiddellijk staakt-het-vuren. Wij moeten pleiten voor een tweestatenoplossing. Wij moeten pleiten voor een onmiddellijke vrijlating van de gijzelaars. Ik hoop dat u deze plaat ook niet afzet in de Europese Raad en ook niet in de Raad Buitenlandse Zaken, waar u voor dezelfde zaken zou moeten pleiten.

  Mijnheer de minister, mevrouw de minister, welke positie neemt België vandaag concreet in?

  Wij hebben het goede nieuws van de repatriëring vernomen. (…)

  Nabil Boukili:

  Monsieur le président, madame et monsieur les ministres, cette dernière année, Israël a montré son vrai visage, en tout cas, à ceux qui sont aveugles depuis septante-cinq ans. Depuis un an, un génocide se déroule devant nos yeux. À croire qu'ici, en Europe, on a oublié ce que signifie un génocide, vu une telle passivité et inaction. On parle de 41 000 morts, sans compter les disparus ni les corps qui se trouvent sous les décombres, en plus de la famine et des maladies avec leurs conséquences sur les générations à venir!

  Depuis deux semaines, c'est le peuple libanais: plus de 1 000 morts, plus de 6 300 blessés. Aucune réaction! Désormais, nous voyons la région s'embraser complètement. Le seul responsable de cette situation est l' É tat colonial d'Israël. Il en est responsable parce qu'il est impuni. Et nous ne sommes pas simplement passifs; le pire est que nous sommes complices. En effet, lorsque les États-Unis fournissent 20 milliards de dollars d'armements qui tuent les enfants palestiniens et le peuple libanais et que l'Union européenne conclut un accord d'association, ils participent à l'économie de guerre israélienne. Nous sommes complices du génocide, des crimes de guerre au Liban et de l'embrasement du Moyen-Orient. C'est inacceptable!

  Madame la ministre, quand allez-vous mettre fin à notre complicité avec ces crimes de guerre et imposer un embargo militaire contre Israël? Quand allez-vous mettre fin à cette complicité en arrêtant le commerce (…)

  Jean-Luc Crucke:

  Monsieur le vice-premier ministre, madame la ministre, la semaine passée déjà, je m'inquiétais au sujet du sort des ressortissants belges au Liban. Même si je lis parfois que certains voient plus clair, je crois qu'il ne fallait pas être grand clerc pour comprendre que l'introduction des forces israéliennes sur le territoire libanais ne se ferait pas à la vitesse éclair.

  Aujourd'hui, nous sommes face à nos responsabilités. Il y a 1 800 ressortissants qui sont toujours présents, dont 100, dites-vous, souhaitent quitter le territoire libanais. Le gouvernement s'est enfin réuni – certes par voie électronique – et a décidé qu'il y avait trois modalités, la première étant les vols commerciaux. Y a-t-il encore aujourd'hui des vols commerciaux qui pourraient être pris par ces ressortissants dans des conditions de prix décentes? Deuxième modalité, l'aide militaire provenant des partenaires étrangers, comme les Pays-Bas. Avons-nous des garanties de présence sur ces avions pour les Belges? Quel est le pourcentage? Combien de sièges? Et, troisièmement, l'intervention éventuelle de l'aviation et des forces militaires sur le territoire.

  Cette troisième option n'est-elle pas à privilégier si nous voulons permettre à ces ressortissants de pouvoir revenir chez eux, chez nous, dans des conditions qui sont sûres? Ce conflit ne s'arrêtera pas; et, si nous ne prenons pas les devants, si la préparation n'est pas immédiate – en termes d'urgence, le gouvernement a l'obligation de réagir –, …je ne souhaite pas le pire, mais je ne voudrais pas qu'on puisse l'imaginer.

  Voorzitter:

  Bedankt, mijnheer Crucke.

  Collega's, gelieve allemaal op uw woorden te letten, want behalve de talloze kijkers thuis bevindt er zich een hele groep jonge mensen in de tribune.

  Michel De Maegd:

  Madame la ministre, monsieur le ministre, le Liban est à feu et à sang, une nouvelle fois. Un drame pour les civils, un de plus depuis plusieurs décennies. Politiquement, chers collègues, à travers l'élimination du chef du Hezbollah, c'est le régime iranien qui a été visé en plein cœur, un régime qui, ne l'oublions pas ici, ne vise qu'une chose: l'anéantissement total d'Israël.

  Israël a aussi encore été durement touché ces derniers jours, par des attentats meurtriers à Tel-Aviv, par des tirs de missiles venant des Houthis au Yémen et, enfin, par l'envoi de 200 missiles balistiques en provenance de l'Iran, heureusement pour la plupart neutralisés. Imaginez, un instant, s'ils avaient atteint leur cible, quel désastre cela aurait été pour la population civile en Israël. Personne ne devrait, chers collègues, accepter le terrorisme, et nous devons aussi comprendre qu'Israël lutte pour sa survie. C'est un combat existentiel.

  Néanmoins, il faut être clair. Promouvoir la sécurité de l'État d'Israël et de sa population ne signifie pas soutenir aveuglément la politique menée par le gouvernement Netanyahou.

  À ce propos, les événements de ces derniers jours nous font craindre une escalade encore plus importante qui fera encore plus de victimes dans la région, à Gaza, en Cisjordanie, au Liban et en Israël – victimes que mon groupe déplore toutes.

  Alors pour faire taire le fracas des armes, une réponse diplomatique est indispensable. C'est une responsabilité de la communauté internationale toute entière. Celle-ci n'est pas exempte de reproches en ayant fermé les yeux depuis un an sur les tirs quotidiens de missiles venant du Hezbollah.

  Dans ce contexte, madame et monsieur les ministres, voici mes questions. Nous accordons une grande importance à la sécurité des Belges qui sont toujours présents au Liban. Vous avez annoncé en avoir identifié une centaine qui désirent rentrer chez nous. Ce nombre a-t-il évolué depuis hier? Dans quels délais ces rapatriements auront-ils lieu? Nous apprenons aujourd'hui que deux journalistes belges ont été blessés. Avez-vous plus d'informations à leur propos? Enfin, quelle aide humanitaire sera mobilisée en faveur de la population libanaise qui souffre depuis tant de mois?

  Christophe Lacroix:

  Madame la ministre, chaque semaine, nous devons malheureusement vous interpeller. Chaque semaine, nous devons dénoncer votre absence de courage politique dans ce dossier. Toujours pas de sanctions contre Israël ni de reconnaissance de la Palestine; toujours pas d'aide massive au Liban. La situation au Proche-Orient est à tel point dramatique que le risque d'embrasement mondial n'est aujourd'hui plus une menace mais une réalité. Nous y sommes, madame la ministre. Nous sommes véritablement à un point de bascule géopolitique. Nous sommes au-delà des 41 000 morts et des 90 000 blessés dont 90 % sont des victimes collatérales, des victimes civiles, rappelons-le.

  Madame la ministre, au Parti Socialiste, nous avons toujours condamné la violence d'où qu'elle vienne, que ce soit bien clair. Nous avons toujours dit que le droit international devait être notre boussole partout dans le monde. Nous avons toujours dit que l' É tat d'Israël le bafoue allègrement et que nous devions agir résolument pour le contraindre à un cessez-le-feu. Sur Gaza, et maintenant sur le Liban mais également sur la Syrie. Mais où le premier ministre israélien s'arrêtera-t-il? Cela ne peut plus durer. Madame la ministre, nous sommes véritablement à un tournant de l'histoire. La réaction du régime théocratique iranien, que nous condamnons avec autant de force, nous laisse malheureusement présager du pire.

  J'ai trois questions et j'aimerais à nouveau vous demander ceci: quand allez-vous porter au gouvernement le dossier des sanctions à l'égard d'Israël pour les forcer à revenir à la paix et à la stabilité dans la région? Il faut reconnaître l' É tat de Palestine pour forcer une solution à Gaza aussi. Pour le Liban, des facilités consulaires et une possibilité de rapatriement par la Défense belge seront-elles mises en place pour les 1 800 Belgo-libanais présents sur le territoire? Des solutions d'accueil et des visas humanitaires seront-ils envisagés pour leurs familles? Et quelle aide humanitaire est prévue pour le million de déplacés que compte le Liban, qui connaît un bilan désastreux depuis de très nombreuses années?

  Hadja Lahbib:

  Monsieur le président, mesdames et messieurs les députés, je vous remercie pour vos questions. Je voudrais tout d'abord reprendre une des questions principales. Sachez que, dès demain, des Belges seront à bord d'avions pour quitter le Liban.

  La situation au Moyen-Orient nous préoccupe chaque jour, chaque instant, de jour comme de nuit. La communauté internationale, dans son ensemble, n'est pas parvenue à éviter l'escalade de la violence. L'Histoire retiendra sans aucun doute ceux qui étaient aux commandes, qui auraient pu arrêter cet engrenage et qui n'ont pas choisi d'emprunter le chemin de la paix, celui qu'au nom de la Belgique, je n'ai cessé de défendre depuis le premier jour de ma prise de fonction. Mais l'escalade est là et toute la région est au bord d'un embrasement général.

  Dinsdagavond lanceerde Iran bijna tweehonderd ballistische raketten richting Israël. Ik heb de aanval onmiddellijk veroordeeld en opgeroepen tot de-escalatie en tot bescherming van burgers. Wij hebben ook bijgedragen aan een verklaring namens de Europese Unie waarin wij alle partijen oproepen tot terughoudendheid.

  La situation humanitaire s'aggrave. La Belgique va évidemment répondre, dans le cadre du programme B-FAST, à la demande d'assistance introduite par les autorités libanaises afin d'appuyer les hôpitaux publics. Un budget de 150 000 euros est réservé pour l'achat de matériel médical. À cela s'ajoutera du matériel issu du stock stratégique de la Santé publique. L'envoi de ce matériel est déjà en cours de préparation.

  En ce qui concerne la situation plus générale des Belges au Liban, suite à ma demande, le Conseil des ministres a adopté, hier, un ensemble de mesures qui visent à leur venir en aide. Dès demain, comme je l'ai dit, des avions ramèneront des Belges du Liban. Dans le cadre d'une coordination européenne, des Belges rentreront entre autres par un avion dépêché par les Pays-Bas.

  Andere Belgen zullen Libanon verlaten dankzij plaatsen die zijn onderhandeld met Middle East Airlines (MEA), met bestemmingen als Cyprus en Istanboel.

  Il a aussi été décidé d'aider les Belges qui souhaitent quitter le Liban, si nécessaire, dans un second temps, par la mise en place de vols assistés par la Défense. Actuellement, il est prématuré de parler d'évacuation de non-combattants (NEO). En fonction de la situation sur le terrain, une approche graduelle sera mise en place car l'aéroport de Beyrouth est encore accessible aux vols civils et militaires. Je rappelle que nous sommes en concertation avec d'autres pays européens. La France par exemple, qui compte au Liban 20 000 de ses ressortissants, n'a pas commencé d'évacuation. Un navire est en route et devrait accoster ce week-end.

  L'ambassade belge de Beyrouth a contacté tous les Belges, résidents ou de passage, qui se sont inscrits dans les registres consulaires de Travellers Online afin de vérifier qui, parmi eux, souhaite quitter le Liban, et qui a besoin d'aide. Ce chiffre est évidemment en constante évolution. De zéro, nous sommes passés à 90, ensuite à 180 aujourd'hui. Ces personnes ont manifesté leur souhait de quitter le Liban. Bien sûr, nous leur accorderons toute l'aide nécessaire.

  Wat de journalist en de cameraman van VTM betreft, Robin Ramaekers en Stijn De Smet, wil ik mijn steun betuigen aan deze mensen die gisteren in Beiroet zijn aangevallen. Zij werden onmiddellijk bijgestaan door onze ambassade. Zij werden voor spionnen aanzien en in elkaar geslagen door lokale bewoners. Onze ambassade en onze medewerkers staan aan hun kant. Onze ambassadeur heeft hen vanmorgen bezocht.

  Je l'ai eu au téléphone. Il m’a informée que Robin Ramaekers a pu quitter l’hôpital et se trouve à l’hôtel. Nous les rapatrierons dès que leur état le permettra.

  Je connais ces deux journalistes. Ils m’ont accompagnée récemment encore au Moyen Orient. Je sais ce que c’est être reporter de guerre, pour l’avoir été moi-même. Je tiens à manifester toute mon empathie et mon soutien à leur égard. Les journalistes défendent la liberté de la presse et font partie des piliers de la démocratie.

  Notre message, pour le reste, demeure le même: la mise en place d’un cessez-le-feu, la libération des otages et laisser une chance aux négociations diplomatiques, qui sont la seule solution pour aboutir à une solution viable, à la solution à deux États. Nous soutenons (…)

  Frank Vandenbroucke:

  Mijnheer de voorzitter, collega's, de escalatie van het geweld in het Midden-Oosten zorgt vandaag voor een van de ergste humanitaire crisissen van de afgelopen 25 jaar. Op dit ogenblik leven miljoenen kinderen in voortdurende angst. Dat is het geval in Libanon en in Gaza, op de Westelijke Jordaanoever en ook in Israël. Tienduizenden doden zijn gevallen, de overgrote meerderheid vrouwen en kinderen, ook tienduizenden gewonden, en miljoenen mensen zijn op de vlucht. Laten we ons ook niet vergissen: de gevolgen daarvan zullen niet enkel in het Midden-Oosten gevoeld worden.

  Zonder respect voor het internationaal humanitair recht, zonder een goed functionerend systeem van de Verenigde Naties en, inderdaad, mevrouw Van Hoof, zonder respect voor de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, is binnenkort geen enkele burger in conflict nog beschermd. Ook in bijvoorbeeld Soedan, in de DRC en in Oekraïne worden altijd maar meer hulpverleners gedood, medische faciliteiten aangevallen en burgers uitgehongerd. De grenzen van het aanvaardbare worden steeds verlegd. Het is dus in ons aller belang, overal in de wereld, dat dit stopt.

  De spiraal van het geweld moet stoppen. Zoals mijn collega-minister al zei, de enige goede oplossing die vrede en veiligheid waarborgt voor iedereen, is een onderhandelde oplossing en een onmiddellijk staakt-het-vuren, zowel tussen Hezbollah en Israël als in Gaza. Ons land neemt daartoe mede het voortouw. Ik sluit mij aan bij wat gezegd is en ik kan u tevens meedelen dat op de Europese Raad van 17 en 18 oktober België ook zal pleiten voor een onmiddellijk staakt-het-vuren tussen Hezbollah en Israël.

  Maar inderdaad, ondertussen moeten we ook de onmiddellijke nood proberen te lenigen. Wij hebben beslist dat B-FAST een transport van medische middelen tot stand brengt. Het gaat over elementair materiaal zoals handschoenen, naalden en kompressen, alles wat nodig is, een beperkt pakket dat volgende week getransporteerd wordt. Mevrouw Lamarti, u vroeg terecht of dat effectief helpt. Welnu, belangrijk te weten is dat de Libanese regering de vraag gesteld heeft via de Europese Unie, via de Europese Commissie, die zorgt voor de Europese coördinatie. Dat is essentieel. Op die vraag bieden wij een antwoord. Wij zullen ook de garantie hebben dat het materiaal dat wij geven enkel gebruikt wordt in ziekenhuizen en medische faciliteiten die beheerd worden door de Libanese overheid. Dat is heel essentieel.

  Tot slot, wat de operationele actie betreft heb ik alle vertrouwen in B-FAST. We hebben in de afgelopen regeerperiode samen beslist om B-FAST een nieuw en sterker leven te geven en de nu voorliggende opdracht bewijst dat dat een goede beslissing was.

  Vanzelfsprekend is dat niet de enige humanitaire hulp die wordt geboden. Wij zijn een land dat heel belangrijke bijdragen levert. Dat gaat elk jaar over meerdere miljoenen euro's aan internationale fondsen, die snel en soepel kunnen optreden. Ik denk daarbij met name aan het noodfonds van de Verenigde Naties CERF. Ik denk aan het noodfonds van het Rode Kruis. Ik denk ook aan het humanitaire landenfonds voor Libanon. België geeft aan die fondsen elk jaar miljoenen euro's. Dat geld wordt nu soepel en onmiddellijk ingezet. U moet weten dat de voorbije twee weken die verschillende fondsen al 36 miljoen euro uit hun kas hebben gehaald om extra hulp te bieden in de humanitaire crisis die zich aandient in Libanon. Met andere woorden, het werken met die fondsen is heel essentieel.

  Onze gedachten zijn vanzelfsprekend bij de verschrikkelijke en onbeschrijflijke ellende die de burgerbevolking in het Midden-Oosten treft. De enige oplossing is onderhandelen en dus een staakt-het-vuren. Ondertussen moet België in Europees verband, maar ook op internationaal vlak, met bestaande internationale fondsen die wij heel stevig steunen, al het mogelijke doen om de nood te lenigen.

  Fatima Lamarti:

  Mevrouw de minister, mijnheer de minister, op het terrein maken onze helden het verschil. Dat zijn de mensen van B-FAST. Hoe groot de horror ook is, zij kijken nooit weg en blijven verder werken. Diezelfde moed zou de politiek moeten hebben in plaats van met twee maten en twee gewichten te meten. Alle vormen van geweld zou de politiek moeten veroordelen, maar dat gebeurt tot op heden nog steeds te weinig. Het is terecht dat mensen Iran veroordelen als dat land een rakettenregen op Israël afstuurt, maar dat Israël dag in dag uit in Gaza en Libanon kinderen, gezinnen en kwetsbaren treft, verdient dezelfde veroordeling. Wij moeten altijd aan de kant van de burgerslachtoffers staan. U zet vandaag een belangrijke stap, nu de rest nog. De mensen in het Midden-Oosten wachten erop.

  Voorzitter:

  Ik dank u voor uw eerste betoog in de Kamer, mevrouw Lamarti. (Applaus)

  Staf Aerts:

  Mevrouw de minister, u schetste de weg die u sinds uw aantreden hebt gevolgd en u steunt verklaringen om elk geweld te veroordelen, maar ik heb u nog niet streng horen zijn ten aanzien van Israël. Nochtans, wat is er het afgelopen jaar gebeurd – maandag is het een jaar na 7 oktober 2023? Er zijn 41.000 doden gevallen, een op de twee jonge kinderen is ondervoed en er zijn honderdduizenden mensen in Gaza op de vlucht. Het wordt tijd om de tactiek te veranderen en strenger te worden, want anders kunnen wij blijven humanitaire steun bieden. Humanitaire steun biedt men immers op een moment dat het te laat is. Dat is het gevolg van onze passieve houding. Ik verwacht van België een straffere houding. Groen verwacht dat wij ook ten aanzien van Israël een strengere houding durven aannemen. Er is in middelen voorzien – dat geeft u aan –, maar het is noodzakelijk om in extra middelen te voorzien, want dat is ook de vraag van de VN. Er moeten extra middelen worden vrijgemaakt om de Libanezen op het terrein te helpen, want zij zitten (…)

  Britt Huybrechts:

  (…) beginnen met het evacueren van onze mensen uit Libanon. Ik vind het alleen heel jammer dat ik geen antwoord gekregen heb op mijn allereerste vraag hier, inzake de screenings van eventuele geradicaliseerde Belgen. Ik hoop dat dit geen voorbode is met het oog op mijn toekomstige vragen, of een voorbode van hoe uw opvolger zal antwoorden in de nieuwe coalitie.

  Dit is enorm belangrijk om de eenvoudige reden dat wij dit conflict niet verder mogen importeren in ons land. Zo kunnen wij toekomstige terroristische aanslagen in België vermijden.

  Voorzitter:

  Ook voor collega Huybrechts was dit de eerste interventie in de Kamer. (Applaus)

  Els Van Hoof:

  Mevrouw de minister, mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoorden.

  Zoals u zei, de repatriëring van de Belgen moet goed verlopen zodat wij niet terechtkomen in toestanden als bij de evacuatie uit Afghanistan. Maar het is ook belangrijk dat wij humanitaire hulp bieden, al is die niet meer dan een pleisters op een gapende wonde die alleen maar gedicht kan worden door duurzame diplomatieke vredesonderhandelingen. Het internationaal recht is daarvoor onze bijbel.

  Iraanse raketaanvallen of Israëlische bombardementen zijn daar niet mee in overeenstemming. Die moeten stoppen.

  Deze plaat zetten wij van de cd&v-fractie niet af. Er is genoeg bloed gevloeid.

  Nabil Boukili:

  Chers collègues, il est quand même scandaleux d'entendre ici les éléments de langage "d'État génocidaire" repris par le MR. On a déjà entendu le MR qualifier de "coup de génie" l'assassinat terroriste d'enfants, d'innocents. Mais reprendre aujourd'hui le même vocabulaire, dire qu'Israël se défend... Aujourd'hui, celui qui lutte pour sa survie, c'est le peuple palestinien! Ce n'est pas Israël, chers collègues. Israël est l'agresseur dans la région!

  Madame la ministre, jouer l'impuissance face à la situation, c'est au mieux de l'hypocrisie, au pire de la lâcheté, parce que continuer à être membre de l'accord d'association Union européenne-Israël, c'est de la complicité dans les crimes de guerre israéliens et dans le génocide que commet Israël. Quand il s'agissait de la Russie, vous aviez pris des dizaines de sanctions. Et, aujourd'hui, vous vous trouvez impuissante face à Israël. C'est vraiment de l'hypocrisie totale.

  Jean-Luc Crucke:

  Madame la ministre, je vous remercie pour votre réponse.

  Je voudrais revenir à l'urgence dans l'actualité. On reparlera malheureusement encore du Moyen-Orient. L'urgence, c'est l'évacuation des ressortissants. Comme vous l'avez dit, dès demain, certains pourront quitter le pays mais le chiffre augmente de jour en jour, de minute en minute, et cela n'est pas étonnant. Je crois donc qu'on est dans ce qu'on appelle "la gestion de crise". C'est quelque chose que vous allez peut-être découvrir dans les semaines à venir.

  Sincèrement, l'Europe a des obligations également. Il figure dans les traités européens que les ressortissants européens doivent pouvoir quitter les lieux dans lesquels ils sont lorsqu'il y a une crise. Au lieu d'envoyer un avion sur place, ne faudrait-il pas aussi avoir une coordination européenne? Cela manque franchement et clairement. C'est plus qu'important.

  Michel De Maegd:

  Madame et monsieur les ministres, je vous remercie de vos réponses.

  Tout d'abord, je ne vais pas réagir aux outrances de l'extrême gauche et de tous ceux qui défendent des recettes simplistes – nous en avons l'habitude ici – à propos d'un conflit qui dure depuis des décennies. Je rappellerai qu'actuellement, Joe Biden – le principal allié d'Israël – ne parvient pas à obtenir un cessez-le-feu. J'invite donc chacun à la lucidité face à l'immense complexité de la situation.

  J'acte, bien sûr, avec soulagement que le plan de rapatriement est prêt et que B-FAST enverra rapidement une aide et du matériel sur place. Notre pays ne laisse jamais tomber ses ressortissants et vient toujours en aide aux populations qui en ont besoin.

  Politiquement, pour nous, il est clair que l'élimination d'Hassan Nasrallah constitue un espoir pour l'avenir du Liban. Son peuple n'aspire qu'à la liberté et à la paix, paix à laquelle aspire également le peuple israélien qui, je le rappelle encore – n'en déplaise aux extrémistes de gauche –, vit sous l'énorme menace du Hezbollah, du Hamas, mais aussi des Houthis du Yémen ainsi que de l'Iran.

  Et puis, notre objectif immédiat est de faire taire les armes. Je vous encourage donc, madame et monsieur les ministres, à plaider plus que jamais avec insistance à tous les niveaux afin de faire régner la paix. Je vous remercie.

  Christophe Lacroix:

  Monsieur le président, tout d'abord, je voudrais remercier le ministre Vandenbroucke pour son efficacité immédiate à la suite du travail de Mme Caroline Gennez qui, dans ce gouvernement, a toujours défendu avec force la reconnaissance de la Palestine et s'est battue sans cesse pour convoyer de l'aide humanitaire à Gaza. Bravo à Mme Gennez et bravo à vous, monsieur Vandenbroucke! Enfin, je voudrais rappeler que nous condamnons toute forme de violence à l'égard des victimes, tant de la part du gouvernement israélien, que je distingue d'Israël, que du Hamas, du Hezbollah libanais ou de l'Iran. Pour nous, la seule solution est diplomatique: il faut que les ennemis d'aujourd'hui s'assoient à table et négocient une paix durable. Il faut que le rapatriement des Belges soit immédiatement organisé. La Défense est prête. Et M. Crucke le sait très bien, puisqu'il a été bourgmestre: dans une gestion de crise, il faut être proactif et il convient d'envisager immédiatement les capacités maximales. On peut regretter aujourd'hui notre absence dans la région, en raison du retrait décidé en 2014 par le gouvernement Michel de la force de pacification de l'ONU sur place. C'est bien dommage!

Voorstellen

Voorstellen ingediend door Britt Huybrechts als hoofdauteur.

Slechts een deel van alle voorstellen wordt getoond. Lopende voorstellen die nog niet zijn gestemd geweest worden niet weergegeven.

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende de militaire bezetting van de EU-lidstaat Cyprus door Turkije (190/2)

  Voorstel van resolutie betreffende de militaire bezetting van de EU-lidstaat Cyprus door Turkije (190/2)

  Bekijk dossier 190

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende het verplichten van een alarmsysteem voor kinderzitjes in voertuigen, teneinde het achterlaten van kinderen te verhinderen (334/2)

  }

  Voorstel van resolutie betreffende het verplichten van een alarmsysteem voor kinderzitjes in voertuigen, teneinde het achterlaten van kinderen te verhinderen (334/2)

  Bekijk dossier 334

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende de restitutie van de door de Franse bezettende macht geroofde kunstwerken uit de Zuidelijke Nederlanden (604/2)

  }

  Voorstel van resolutie betreffende de restitutie van de door de Franse bezettende macht geroofde kunstwerken uit de Zuidelijke Nederlanden (604/2)

  Bekijk dossier 604

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende de overdraagbaarheid van het ouderschapsverlof op de langstlevende partner (225/2)

  }

  Voorstel van resolutie betreffende de overdraagbaarheid van het ouderschapsverlof op de langstlevende partner (225/2)

  Bekijk dossier 225

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende het vermijden van een maatschappelijke en sociaaleconomische isolatie van Limburg en zijn achterliggende regio's in een ruimere internationale context (595/3)

  }

  Voorstel van resolutie betreffende het vermijden van een maatschappelijke en sociaaleconomische isolatie van Limburg en zijn achterliggende regio's in een ruimere internationale context (595/3)

  Bekijk dossier 595

• Voorstel: Voorstel tot oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie belast met een onderzoek naar de vertragingen bij de werkzaamheden aan het station van Bergen, de desbetreffende budgetoverschrijdingen, de door het Rekenhof gedane vaststellingen en de rol en de aansprakelijkheid van de projectverantwoordelijken binnen de bij dit project betrokken organen (709/2)

  }

  Voorstel tot oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie belast met een onderzoek naar de vertragingen bij de werkzaamheden aan het station van Bergen, de desbetreffende budgetoverschrijdingen, de door het Rekenhof gedane vaststellingen en de rol en de aansprakelijkheid van de projectverantwoordelijken binnen de bij dit project betrokken organen (709/2)

  Bekijk dossier 709

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende de noodzaak dat de Belgische regering en de vertegenwoordigers van België in de organen van de Verenigde Naties weerwerk bieden aan de onjuiste bewering van de Volksrepubliek China dat uit resolutie 2758 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 25 oktober 1971 volgt dat Taiwan integraal deel uitmaakt van het grondgebied van de Chinese staat (278/2)

  Voorstel van resolutie betreffende de noodzaak dat de Belgische regering en de vertegenwoordigers van België in de organen van de Verenigde Naties weerwerk bieden aan de onjuiste bewering van de Volksrepubliek China dat uit resolutie 2758 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 25 oktober 1971 volgt dat Taiwan integraal deel uitmaakt van het grondgebied van de Chinese staat (278/2)

  Bekijk dossier 278

Stemmingen

Recente stemmingen van Britt Huybrechts in de plenaire vergadering.

Commissies

Britt Huybrechts is lid van de volgende commissies.