Kamerlid Francesca Van Belleghem (VB)

Mondelinge vragen

De 10 meest recente vragen gesteld door Francesca Van Belleghem in de plenaire vergaderingen.

• Vraag: De gedwongen terugkeer naar Afghanistan sinds het overleg met de taliban

  internationale politiek en migratie

  De gedwongen terugkeer naar Afghanistan sinds het overleg met de taliban
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 2 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Francesca Van Belleghem bekritiseert minister Van Bossuyt omdat slechts één Afghaanse crimineel in 1,5 jaar ministerschap gedwongen werd teruggestuurd, terwijl er dagelijks vier illegale Afghanen bijkomen die volgens haar criminaliteit plegen, en stelt dat het huidige tempo onvoldoende is om het probleem aan te pakken. Van Bossuyt verdedigt haar beleid door te benadrukken dat technische gesprekken met de taliban constructief verliepen, dat juridische voorwaarden voor uitzetting strikt worden nageleefd en dat er in 2025 al 25% meer gedetineerden in illegaal verblijf werden teruggestuurd, met een record van 959 uitzettingen in zes maanden. Van Belleghem werpt tegen dat het beleid faliekant tekortschiet, wijst op de toename van drugs- en seksueel geweld door illegalen en beschuldigt de minister ervan daders boven slachtoffers te verkiezen door traag te handelen. Van Bossuyt houdt vol dat pragmatische oplossingen voor reisdocumenten en uitzetting van gevaarlijke individuen prioriteit hebben, maar erkent impliciet dat concrete resultaten voor Afghanen beperkt blijven.

  Francesca Van Belleghem:

  26 januari 2025, minister, herinnert u het zich nog? Op de nationale tv zei toenmalig staatssecretaris Nicole de Moor dat ze een oplossing had om alle illegale Afghanen terug te sturen naar het land van herkomst. Intussen zijn we ruim 500 dagen later. In de periode waarin u minister bent, zijn er echter 2.168 illegale Afghanen bij gekomen. Dat zijn er gemiddeld 4 per dag bij, 4 illegalen, die onze straten onveilig maken, die zedendelicten plegen, die drugs dealen, die aan zwartwerk doen.

  In dezelfde periode, minister, zijn er in Duitsland al 138 Afghanen op het vliegtuig gezet, terug naar Kaboel. Dat aantal zal nog verder stijgen, want Duitsland zal per maand 3 chartervluchten vullen, en het zal ook lijnvluchten met illegale Afghanen vullen.

  Op 23 juni waren de taliban in Brussel voor een technisch overleg inzake de terugkeer. Mijn vraag is dus eigenlijk superlogisch. Zijn er effectief al illegale Afghanen gedwongen teruggestuurd naar het land van herkomst sinds dat overleg, eerder, of later?

  Zo ja, waren ook uw coalitiepartners toen op de hoogte van dat vertrek? Werd dat besproken in de ministerraad? U had dat destijds aangekondigd in de commissie.

  Is er eigenlijk al een regeringsstandpunt over het terugsturen van illegale Afghanen, wel of niet via de de-factoautoriteiten daar?

  Anneleen Van Bossuyt:

  Mevrouw Van Belleghem, twee weken geleden heb ik hier in de plenaire vergadering uitgelegd waarom de terugkeer van criminele Afghanen in illegaal verblijf noodzakelijk is. Onze regering zoekt een pragmatische oplossing om de nodige reisdocumenten te verkrijgen om die terugkeer mogelijk te maken.

  De technische gesprekken tussen enerzijds vertegenwoordigers van de Europese Commissie en 15 lidstaten, waaronder België, en anderzijds de-factoautoriteiten van Afghanistan zijn constructief verlopen en hebben de basis gelegd om de volgende stappen te zetten voor die terugkeer. Ik zal ook de nodige stappen nemen.

  Voor de regering is de uitzetting van gevaarlijke individuen in illegaal verblijf een absolute prioriteit, ongeacht het land van oorsprong, zolang aan alle juridische checks is voldaan.

  Ik kan u meedelen dat intussen een eerste veroordeelde Afghaanse drugscrimineel in illegaal verblijf vanuit een gesloten centrum gedwongen is teruggestuurd naar Afghanistan. Zijn beschermingsstatuut en zijn verblijfsrecht werden ingetrokken om redenen van openbare orde. Zowel het CGVS, de DVZ als de RVV oordeelde dat geen schending van artikel 3 EVRM aannemelijk was. De betrokkene was ook in het bezit van alle nodige documenten voor zijn terugkeer.

  De maatregelen die de regering neemt, werken. In 2025 werd 25 % meer gedetineerden in illegaal verblijf teruggestuurd na hun straf. Tot en met juni van dit jaar werden al 959 personen teruggestuurd, het hoogste aantal ooit na zes maanden. Vorige week werd dus de eerste Afghaanse crimineel in illegaal verblijf gedwongen teruggestuurd.

  Francesca Van Belleghem:

  Herinnert u zich dit lege blad nog, minister? Daarop staat het aantal illegale Syriërs dat u gedwongen hebt teruggestuurd. Wel, u mag daar nu één cijfer bij tellen, namelijk één. Op anderhalf jaar tijd dat u aan de macht bent, hebt u welgeteld één criminele illegale Afghaan gedwongen teruggestuurd. Als u aan dat tempo verdergaat, minister, zult u nog 3 098 jaar minister moeten blijven om alle illegale Afghanen terug te sturen naar hun land van herkomst. Elke dag komen er meer illegalen bij dan er vertrekken. Dat is de kern van de zaak. Sommige politici zijn dan verwonderd dat er meer seksueel geweld is of dat het drugsgeweld escaleert. Wel, minister, elke dag dat u nog langer wacht, kiest u voor de daders boven de slachtoffers.

• Vraag: De onenigheid in de regering over de terugkeerverordening

  De onenigheid in de regering over de terugkeerverordening
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 11 juni 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Francesca Van Belleghem bekritiseert minister Van Bossuyt omdat België zich bij de EU-terugkeerverordening onthoudt en daardoor volgens haar samen met Spanje het minst strenge migratiebeleid voert, terwijl Van Bossuyt eerder harde standpunten innam over asiel en terugkeer. Van Bossuyt verdedigt dat België weliswaar onthouding stemde door interne coalitiegeluiden (met name Les Engagés, die de verordening "onaanvaardbaar" noemen), maar stelt dat de regeling toch verplicht wordt en België al concrete maatregelen neemt zoals meer detentie en terugkeerakkoorden. Van Belleghem werpt tegen dat Les Engagés actief het terugkeerbeleid saboteert door rechtszaken, weigering van Afghanen-terugkeer en dwangsommen, en noemt hen "vijanden in eigen gelederen" die België in een geïsoleerde positie duwen.

  Francesca Van Belleghem:

  Meestal ontstaat er oproer na mijn tussenkomst en het is fijn dat het ook eens omgekeerd kan.

  Mevrouw de minister, ik geef u drie citaten: “Geen geloofwaardig asielbeleid zonder effectieve terugkeer”. Uw woorden. “Tachtig procent van de illegalen keert niet terug en dat is onaanvaardbaar.” Uw woorden. “België verwelkomt de terugkeerhubs buiten de EU.” Uw woorden.

  Vorig jaar nam premier De Wever voor het eerst deel aan de informele vergadering van de zogenaamde migratierealistische landen, met Italië, Nederland, Denemarken en Oostenrijk. Het is een schande dat de premier hier vandaag geen antwoord wil geven op deze regeringskwestie, want België schaarde zich toen aan de kant van de landen die migratie terecht ernstig nemen. Gisteren stond de Europese terugkeerverordening op de agenda van de voorbereidende vergadering van de EU-ambassadeurs, het Coreper. Dat is de allerlaatste stap voor de formele goedkeuring door de Raad van ministers.

  U wilde gisteren niet antwoorden op mijn vraag. Ik begrijp waarom, maar ik stel ze u vandaag gewoon opnieuw. Welk standpunt heeft de Belgische ambassadeur gisteren ingenomen? Welke andere landen onthielden zich en welke stemden tegen? Welk standpunt zal de Belgische delegatie innemen bij de formele stemming in de Raad van ministers?

  Anneleen Van Bossuyt:

  Mevrouw Van Belleghem, het klopt, het voorstel van terugkeerverordening dateerde van 2008. De terugkeerrichtlijn vervangen was absoluut nodig.

  België heeft actief gewogen op de onderhandelingen hierover. Ik denk bijvoorbeeld aan de mogelijkheid om er een levenslang inreisverbod in op te nemen en ook aan het invoeren van meer detentiegronden.

  Het is geen geheim dat er ook zaken in staan die voor sommige coalitiepartners moeilijker liggen. Daarover hebben we intern vaak heel stevig gediscussieerd. Daar we het niet over alle onderdelen van de tekst eens waren, volgde er eind 2025 een onthouding bij de stemming over het Raadsmandaat om in trialoge onderhandelingen te treden.

  De finale tekst is na de trialoog grotendeels ongewijzigd gebleven en daardoor was de kans klein om van een onthouding naar een voorstem te gaan, hoewel dat mijn voorkeur is. Ik heb dat ook duidelijk gemaakt binnen de regering.

  Ik verwijs graag naar uw verklaring van gisteren tijdens de plenaire vergadering. U zei toen dat België niet zal meedoen aan de terugkeerverordening. Nu, die verordening zal worden goedgekeurd, dus die wetgeving komt er sowieso, en daar een verordening rechtstreekse werking heeft, zullen we die niet alleen kunnen maar moeten toepassen. De bespreking over de modaliteiten van die toepassing zal binnen de regering gevoerd worden.

  Ik breng ook graag in herinnering dat we intussen wel degelijk stappen ondernemen inzake de terugkeer. Denk maar aan de uitbreiding van het aantal plaatsen in de gesloten centra, het grootste aantal teruggekeerde gedetineerde illegalen in de voorbije zeven jaar, de terugkeerakkoorden die we afsluiten met derde landen en volgende week ons wetsontwerp inzake de woonstbetredingen.

  Francesca Van Belleghem:

  Uw broek zakt toch af als u dat hoort. Alle landen in de Europese Unie voeren een strenger migratiebeleid, behalve Spanje, dat 500.000 illegalen regulariseert, en dit land, dat niet meedoet aan die terugkeerverordening. Dat is immers wat die onthouding betekent, mevrouw de minister. In de krant noemde u Les Engagés loyale partners. Ik zal u echter zeggen wat dat betekent. Voorzitter Verougstraete noemt de terugkeerverordening onaanvaardbaar. Minister Matz betaalt dwangsommen uit aan asielzoekers tegen uw wil in. Les Engagés blokkeert de terugkeer van illegale Afghanen en steunt rechtszaken tegen uw eigen regeringsbeleid. Dat is vier keer sabotage door uw eigen coalitiepartner en de reden waarom België vandaag aan de kant staat van het linkse Spanje. Mevrouw de minister, met zulke vrienden hebt u geen vijanden meer nodig.

• Vraag: Het verlenen van Belgische visa aan taliban

  Vraag: Het verlenen van visa aan taliban

  internationale politiek en migratie

  Het verlenen van Belgische visa aan taliban
  Het verlenen van visa aan taliban
  Het verlenen van Belgische visa aan talibanleden summaryExplanation

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Volgens Rajae Maouane (Écolo) heeft de Belgische minister van Asiel (N-VA) Anneleen Van Bossuyt op eigen initiatief de EU gevraagd de talibans uit te nodigen, wat België in een moreel en diplomatiek dilemma plaatst: het riskeert visa te verlenen aan een regime dat mensenrechten schendt (executies, vrouwenonderdrukking) en Afghaanse asielzoekers naar dat regime terug te sturen. Maouane bekritiseert dit als een "rode loper" voor terroristen en wijst op eerdere controverses (bv. visa voor Iraanse en Soedanese functionarissen). Francesca Van Belleghem (Vlaams Belang) beschuldigt de regering ervan 14 maanden lang te hebben gelogen over terugkeerbeleid: ondanks beloftes werden geen Afghaanse illegalen uitgezet, terwijl er 2.000 bijkwamen – wat ze linkt aan het ontbreken van diplomatieke contacten met de talibans, zelfs op technisch niveau. Ze stelt dat de regering eigen burgers verwaarloost ten gunste van criminele Afghanen (cijfers uit Duitsland aangehaald). Minister Maxime Prévot (cdH) ontkent diplomatieke erkenning van de talibans en claimt dat visa alleen in EU-kader (zetelbeleid) zouden worden verleend, mits formeel verzoek (nog niet ontvangen). Hij benadrukt de zoektocht naar een Europees mechanisme voor terugkeer, maar Maouane en Van Belleghem wijzen dit af als schijnheilig: volgens hen gaat het om een Belgische politieke keuze om mensen naar een moordend regime terug te sturen.

  Rajae Maouane:

  Monsieur le ministre, votre collègue la ministre de l'Asile et de la Migration vous met bien dans l'embarras aujourd'hui et, avec vous, la Belgique toute entière. Il y a quelques mois, elle a écrit à la Commission européenne pour lui demander d'inviter les talibans à Bruxelles! Résultat, la Belgique pourrait se retrouver à délivrer des visas et accueillir sur son sol des représentants d'un régime que nous ne reconnaissons même pas.

  Pour rappel, le régime des talibans exécute ses opposants, pratique le châtiment corporel et la conversion forcée, arrête arbitrairement, réprime les médias, réduit les femmes au silence et empêche les petites filles d'aller à l'école. Et ces faits sont documentés, ils ont encore été rappelés cette semaine par Amnesty International. C'est un régime dont certains dirigeants sont visés par la Cour pénale internationale. Et vous voici en train de dérouler le tapis rouge aux talibans pour mieux renvoyer les Afghans habitant en Belgique dans les bras de ces terroristes.

  Ce n'est pas la première fois qu'il y a un énorme malaise à cause de décisions qui sont prises par le MR ou la N-VA. Rappelez-vous, la ministre Hadja Lahbib, MR, avait octroyé un visa au maire de Téhéran, qu'on appelait "le boucher de Téhéran" et qui a pu se balader pépouze à Bruxelles. On se souvient aussi de la délégation soudanaise invitée par Theo Francken, qui était venue jusqu’au parc Maximilien pour identifier des exilés, des personnes qui avaient fui ce régime où elles risquaient la mort.

  Monsieur le ministre, je n'aurais jamais imaginé devoir, un jour, vous poser les questions que je vous pose aujourd'hui. Avez-vous été informé de cette initiative de la ministre? Si oui, quand? A-t-elle été validée par le gouvernement ou s'agit-il d'une décision unilatérale? Allez-vous octroyer des visas belges aux talibans? Enfin, avez-vous pleinement mesuré l'embarras diplomatique et moral dans lequel cette décision place notre pays?

  Francesca Van Belleghem:

  14 maanden lang, 10 keer, heb ik de minister van Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt, gevraagd waarom er nog geen enkele illegale Afghaan werd teruggestuurd. 14 maanden lang zei ze dat ze hun best gingen doen en dat ze aan het onderhandelen waren. We moesten nog even geduld hebben. Ze heeft haar showtje telkens kunnen opvoeren in de pers, maar intussen is er nog niemand teruggestuurd naar het land van herkomst.

  In diezelfde periode zijn er wel 2.000 illegale Afghanen bijgekomen. En afgelopen dinsdag bleek waarom er niemand teruggestuurd werd. Dinsdag verklaarde u in De Morgen dat het een regeringsstandpunt is dat er geen diplomatieke relaties zijn met Afghanistan, ook niet op technisch niveau.

  Begrijpt u eigenlijk de impact van die uitspraak? Dat betekent dat die 2.000 illegale Afghanen die er in die 14 maanden bijgekomen zijn, nooit ofte nimmer teruggestuurd zullen worden naar hun land van herkomst. Want zelfs al ontvangt de EU en niet België, een delegatie uit Afghanistan, als men daarna die illegale Afghanen wil terugsturen, heeft men Afghaanse papieren nodig. Maar als men geen diplomatieke relaties heeft met dat land, kan men die papieren nooit krijgen.

  Ik heb twee vragen, minister. Heeft de minister van Asiel en Migratie me 14 maanden aan een stuk aan het lijntje gehouden? Is het een regeringsstandpunt dat er nooit gesproken zal worden, ook niet op technisch niveau, met Afghanistan? Want dat impliceert dat er nooit illegale Afghanen teruggestuurd zullen worden naar Afghanistan.

  Maxime Prévot:

  Mevrouw Maouane, mevrouw Van Belleghem, het lijkt verrassend dat wij overwegen om vertegenwoordigers uit te nodigen van een regering die wij niet erkennen. Ik wil nogmaals benadrukken dat België de legitimiteit van het talibanregime niet erkent en bijgevolg geen diplomatieke relaties met de taliban onderhoudt. Als vertegenwoordigers van de-facto-autoriteiten, zelfs op technisch niveau, een visum voor België zouden aanvragen, zou dit bijgevolg systematisch worden geweigerd. De enige uitzondering hierop heeft betrekking op het zetelbeleid van ons land.

  La Belgique héberge en effet un grand nombre d'organisations européennes et internationales. Il nous revient l'honneur de les accueillir avec fierté, mais nous avons aussi le devoir de faciliter leur travail. Si l'une de ces institutions, par exemple la Commission européenne, dans le cadre de son mandat, devait faire formellement la demande à la Belgique de laisser venir sur son territoire des représentants des talibans, la Belgique, en tant que pays hôte, serait tenue, dans le cadre strict de cette politique de siège, de donner une suite favorable. À ce jour, nous n'avons toutefois reçu aucune demande de ce type.

  Met betrekking tot de inhoud van het dossier, ik begrijp dat mijn collega op zoek is naar een oplossing voor de vele Afghanen aan wie de toegang tot ons grondgebied is geweigerd en die zich hier illegaal bevinden. Gezien het talibanregime en de wandaden ervan, moet er echter in ieder geval gezocht worden naar een mechanisme dat op Europees niveau wordt voorzien en dat de absolute bescherming van de mensenrechten waarborgt.

  Rajae Maouane:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses.

  J'en comprends une partie. Pour le reste, je vois bien que vous essayez de noyer le poisson sous des éléments techniques. Soyons clairs, il ne s’agit pas ici d’une contrainte européenne, mais bien d’une initiative belge. La Commission européenne répond à la demande d’une ministre N-VA de votre gouvernement. C ’ est cette dernière qui a mis en place ce processus de toutes pi è ces.

  Technique ou pas, la discussion que nous devons avoir aujourd’hui porte sur le fait de savoir si nous voulons renvoyer des personnes vers un pays qui torture et exécute ses opposants, qui empêche les petites filles d’aller à l’école et qui pend les homosexuels. Avons-nous envie de renvoyer des personnes vers ce pays-là? Ce n’est pas digne de notre pays.

  Répondre sur le volet technique est une chose, répondre sur le volet démocratique en est une autre. Et je suis désolée de le dire, c’est votre collègue, membre de votre gouvernement, qui a pris l’initiative d’écrire à la Commission européenne.

  Francesca Van Belleghem:

  Ik noteer dat de arizonaregering nooit ofte nimmer illegale Afghanen zal terugsturen naar het land van herkomst. U vindt dus de belangen van die illegale Afghanen in dit land belangrijker dan de belangen van onze eigen bevolking. Laat het mij helder stellen. Afghanen worden in Duitsland 14 keer vaker verdacht van criminele feiten. Vorig jaar kwamen er 2.000 Afghanen bij en al die mensen moeten volgens u in dit land blijven. Ondertussen vertrekken in Duitsland quasi wekelijks vluchten – chartervluchten en lijnvluchten – om die illegale Afghanen terug te sturen. Hier is er stilte en onwil. Als er morgen een Afghaan vrijkomt uit de gevangenis die u had kunnen terugsturen, dan is dat uw verantwoordelijkheid. U zult die niet ontlopen. (Mevrouw Van Belleghem overhandigt een document aan minister Prévot.)

• Vraag: België als het walhalla van de massamigratie

  Vraag: De impact van het asiel- en migratiebeleid en de dalende asielcijfers

  internationale politiek en migratie

  België als het walhalla van de massamigratie
  De impact van het asiel- en migratiebeleid en de dalende asielcijfers
  België, migratiebeleid en veranderende asielstromen summaryExplanation

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 26 maart 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Francesca Van Belleghem (oppositie) bekritiseert het migratiebeleid als falend, wijst op vier "flops" (o.a. OCMW-uitkeringen van €7.000/asielzoeker, gebrek aan terugkeerbeleid) en eist strengere maatregelen naar Zweeds model, terwijl ze de minister beschuldigt van onvoldoende actie. Minister Anneleen Van Bossuyt benadrukt een daling van 36% in instroom dankzij crisismaatregelen (o.a. beperkt leefloon na 5 jaar, woonstbetredingen, versnelde terugkeer) en verwerpt Van Belleghems "simplistische" voorstellen als onrealistisch, maar erkent dat er nog werk is. Maaike De Vreese (regeringspartij) ondersteunt het beleid, wijst op reeds genomen stappen (fraudebestrijding, Europese samenwerking) en stelt dat Zweden pas nu verstrengt na jarenlange laxiteit, terwijl België al actie onderneemt. Van Belleghem houdt vol dat de minister burgers in de steek laat en eist verantwoording voor veiligheid en financiële onevenwichten.

  Francesca Van Belleghem:

  Mevrouw de minister, het strengste migratiebeleid ooit, dat is eigenlijk orwelliaanse nieuwspraak voor: het migratiebeleid is geen prioriteit. Op één week tijd hebt u vier keer geflopt, minister. Flop één, volgende week is het paasvakantie en dan zullen onze kinderen massaal aan de kust spelen, van De Panne tot Knokke, en dankzij u zal dat niet zijn met een emmertje en een schopje, maar tussen rubberbootjes, jerrycans, mensensmokkelaars en illegalen.

  Flop twee, de website van Fedasil is niet alleen in het Nederlands, Frans en Duits beschikbaar, maar ook in het Arabisch, Pashto en Somalisch. Wat staat daarop, minister? Daarop lezen we dat asielzoekers bij Fedasil een bankkaart krijgen, dat daar af en toe geld op wordt gestort en dat wie niet genoeg geld heeft, bij erkenning hulp bij het OCMW kan aanvragen. Dat is een open uitnodiging voor de hele wereld om hierheen te komen.

  Flop drie, vorig jaar ontvingen 1.426 asielzoekers samen maar liefst 10,3 miljoen euro van het OCMW. Dat is gemiddeld 7.000 euro per persoon.

  Flop vier, wanneer er op Europees niveau eindelijk iets wordt ondernomen om het terugkeerbeleid te verstrengen, is uw eigen regering het daar niet over eens, want cd&v heeft zich onthouden en Vooruit heeft tegengestemd.

  Terwijl u hier aanmoddert, gaat men in Zweden vele keren verder. Overheidsinstanties die vermoeden dat ze met een illegaal te maken hebben, zullen daar verplicht zijn om dat aan de immigratiediensten te melden. Migranten die hun schulden niet betalen of bijvoorbeeld drugs gebruiken, verliezen hun verblijfsvergunning.

  Minister, de tijd van vragen stellen is voorbij. Ik stel u wel een eis: doe uw job.

  Maaike De Vreese:

  Mevrouw de minister, de voorbije jaren was de instroom van illegale migranten in dit land veel te hoog. Daar waren wij het in de arizonaregering absoluut over eens. De instroom moet naar beneden. Daar maakt u ook werk van. De instroom is de voorbije maanden met 36 % gedaald. U zou aan de situatie een halt toeroepen en dat dat doet u met crisismaatregelen. De gezinshereniging werd fors verstrengd. Asielshoppen wordt tegengegaan. Ook algemene maatregelen zoals de beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd zullen op dat vlak hun werking doen.

  Dat is pas de start. Wij pakken fraude veel strenger aan. De wet op de woonstbetredingen komt er. Het aantal plaatsen in gesloten centra gaat omhoog. Migranten die hierheen komen, zullen eerst vijf jaar moeten bijdragen vooraleer zij sociale bijstand kunnen krijgen. Dat zijn slechts enkele maatregelen uit het regeerakkoord.

  Zweden wil inderdaad ook verstrengen. De Zweedse regering zit sinds 2022 aan de knoppen. Met verkiezingen in september 2026 in het verschiet, communiceert zij nu verschillende maatregelen. Ik begrijp dat zij het beleid verstrengt, want Zweden heeft een enorme impact ondervonden van de gigantische instroom door een veel te laks migratiebeleid in de voorbije jaren.

  Mevrouw de minister, wij kunnen veel leren van andere landen van de Europese Unie. Intussen stel ik wel vast dat heel veel van de door Zweden aangekondigde maatregelen in ons regeerakkoord opgenomen werden en dat wij ze nu al uitvoeren of zullen uitvoeren.

  Zult u uw Zweedse collega uitnodigen om toe te lichten hoe wij hier al voor een daling van 36 % zorgen?

  Anneleen Van Bossuyt:

  Mevrouw Van Belleghem en mevrouw De Vreese, dank u voor uw vragen.

  Mevrouw Van Belleghem, u valt eigenlijk in herhaling, maar ik heb er geen probleem mee om toe te lichten, heel graag zelfs, wat de regering onderneemt om na de chaos opnieuw orde te brengen in de aanpak van asiel en migratie. Afgelopen zomer werd het eerste crisispakket van kracht, met zichtbare resultaten op het terrein. Maand na maand dalen de instroomaantallen met ongeveer een derde. Dat is een sterke daling, die dubbel zo groot is als die op Europees niveau. Dubbel zo groot!

  Wat zit er nog in de pijplijn om het beleid te versterken? Ten eerste is er het wetsontwerp inzake de woonstbetreding, een broodnodige aanpassing om de gedwongen terugkeer effectiever te maken. Woonstbetreding was jarenlang onbespreekbaar, maar wij maken dat mogelijk.

  Ten tweede, vorige week werd in de ministerraad het sluitstuk goedgekeurd, met name de koppeling van het leefloon aan de integratie-inspanningen van vluchtelingen en de beperking van de toegang tot sociale bijstand voor nieuwkomers, namelijk pas na vijf jaar. Twee van uw vier flops mag u dus alvast schrappen. De teksten daaromtrent werden vorige week goedgekeurd in de ministerraad.

  Ik herinner u ook graag aan de versterking van de asiel- en migratiediensten met het oog op een snellere uitstroom uit het opvangnetwerk en met het oog op een snellere verwijdering van personen zonder verblijfsrecht.

  Bij het CGVS hebben we een veiligheidscel opgericht om sneller en beter aan de vragen tot opheffing of intrekking van het statuut bij feiten tegen de openbare orde, of in het belang van de nationale veiligheid gevolg te kunnen geven.

  Volgende week wordt in de commissie gestemd over het wetsontwerp dat een levenslang inreisverbod invoert, want voor wie onze regel met voeten treedt, is er geen plaats.

  We nemen extra maatregelen om de aantallen terugkeerders te verhogen. We werken aan maatregelen om de strijd tegen het oneigenlijk gebruik van procedures in de gesloten centra en in de gevangenissen aan te gaan. We blijven aan de Europese kar trekken voor de terugkeer naar Afghanistan.

  We zetten in op de verwijdering van illegale criminelen uit de gevangenis met 25 % meer als resultaat, het hoogste aantal in de voorbije zeven jaar, en we streven naar meer. De regering zal op korte termijn 250 illegale gedetineerden verwijderen.

  Zo zijn er nog vele andere maatregelen in de beleidsnota en het regeerakkoord om zowel de instroom beter te beheersen als de uitstroom doeltreffender te organiseren.

  Mevrouw De Vreese, u diende ook een zeer belangrijk wetsvoorstel in om de termijn te schrappen waarbinnen de Dienst Vreemdelingenzaken een intrekking van het statuut aan het CGVS kan vragen.

  Wat de Zweedse voorstellen betreft die de ronde doen, daar heb ik mij niet over uit te spreken. Dat is intern Zweeds. In Zweden staan binnenkort verkiezingen voor de deur en ik denk dat de voorstellen vooral in dat kader moeten worden gezien. Uiteraard ben ik altijd bereid te leren van andere Europese lidstaten wat mogelijk is binnen het Europees kader om de migratiedruk te verlichten.

  U hoort het: we hebben al veel gedaan, met resultaat. Er ligt nog veel werk op de plank. Mevrouw Van Belleghem, u blijft roepen van aan de zijlijn. U zet het ene na het andere onrealistische voorstel in de markt om op een blijkbaar magische manier de asielinstroom een halt toe te roepen of om met enkele vluchten iedereen die illegaal op het grondgebied is, terug te sturen. U maakt de mensen dingen wijs. Of u hier nu staat te zwaaien met screenshots, pamfletten of andere papieren, de wereld is helaas veel complexer dan enkele simplistische socialemediaposts kunnen bevatten.

  Ik voer beleid en ik boek vooruitgang. Er is de kant van de roepers, ik sta liever aan de kant van de doeners.

  Francesca Van Belleghem:

  Minister, schaduwminister, u bent altijd zichtbaar geïrriteerd als ik een vraag stel. Ik ben hier niet voor mijzelf, minister. Ik ben hier voor elk kind dat volgende week aan zee wil spelen, niet tussen de mensensmokkelaars en de rubberbootjes, maar met schepjes een zandkasteel wil bouwen. Ik ben hier voor elke gepensioneerde die niet kan rondkomen, terwijl er vorig jaar 1.400 asielzoekers gemiddeld 7.000 euro OCMW-steun hebben gekregen. Ik ben hier voor elke vrouw die ’s avonds niet meer alleen over straat durft te gaan en wacht tot haar iets overkomt.

  Minister, ik moet mij niet verantwoorden. U moet zich verantwoorden. Ik zal niet stoppen, ik zal niet rusten. Ik rust niet, zolang er in dit land mensen door u in de steek worden gelaten.

  Maaike De Vreese:

  De pijnlijke vaststelling, collega Van Belleghem, is dat u nog helemaal niets hebt verwezenlijkt. U hebt immers alleen aan de zijlijn gestaan. In de Zweedse coalitie en met deze minister heeft onze partij wel degelijk voor verstrengingen gezorgd. Het regeerakkoord staat er vol van. Dan is natuurlijk moeilijk om op een normale manier oppositie te voeren en met voorstellen te komen, des te meer omdat er nog enorm veel zal worden verwezenlijkt. Dat neemt niet weg, minister, dat we inderdaad moeten onderzoeken hoe andere EU-lidstaten overeenkomstig de richtlijnen te werk gaan. We moeten ook op Europees niveau trachten tot een verbreding te komen, zodat we het beleid kunnen voeren dat we willen voeren. Jammer genoeg stoten we immers nog te vaak op procedures bij het hof van beroep. (…)

• Vraag: Het onveiligheidsgevoel bij vrouwen

  Vraag: Het onveiligheidsgevoel bij vrouwen

  veiligheid, justitie en defensie

  Het onveiligheidsgevoel bij vrouwen
  Het onveiligheidsgevoel bij vrouwen
  Veiligheidsbeleving van vrouwen in de openbare ruimte summaryExplanation

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 12 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Phaedra Van Keymolen (cd&v) benadrukt dat acht op de tien vrouwen zich ’s avonds onveilig voelen en eist zichtbare politie, snelle interventies en betere opleidingen om straatintimidatie en seksueel geweld tegen te gaan, waarbij ze stelt dat vrouwen zich niet moeten aanpassen maar de overheid en samenleving verantwoordelijk zijn. Francesca Van Belleghem (Vlaams Belang) bekritiseert dat de politiek en media "seksuele roofdieren" uit specifieke migranten groepen—met name Syriërs, Afghanen en Somaliërs—niet benoemen, wijt het probleem deels aan het migratiebeleid en pleit voor zwaardere straffen, pepperspray en transparante criminaliteitscijfers over daders. Minister Bernard Quintin erkent de ernst van het probleem, kondigt verplichte politieopleidingen over gendergerelateerd geweld aan (vanuit het Verdrag van Istanbul) en benadrukt dat zowel daders als omstanders moeten worden aangepakt, met focus op sensibilisering en betere slachtofferbejegenning. Van Keymolen verwerpt Van Belleghems stelling dat daders vooral uit migrantenmilieus komen door te wijzen op witte daders zoals Epstein en Weinstein, terwijl Van Belleghem repliceert met de eis om "de olifant in de kamer" te benoemen en het veiligheids- en migratiebeleid scherp te bekritisieren als falend.

  Phaedra Van Keymolen:

  Mijnheer de minister, mijn vraag gaat wel degelijk over de onveiligheid bij vrouwen, niet alleen het gevoel van onveiligheid. Acht op de tien vrouwen voelen zich 's avonds niet veilig op straat. Bijna negen op tien vrouwen neemt bewust voorzorgsmaatregelen, zoals het ontwijken van bepaalde plaatsen, sleutels tussen de vingers houden of doen alsof ze aan het bellen zijn. Een op de drie vrouwen werd zelfs al betast. Dat zijn de cijfers, mijnheer de minister.

  Misschien nog het meest verontrustend is de dreiging dat wij dat normaal beginnen te vinden omdat het zo vaak gebeurt, omdat vrouwen zich daaraan al zo lang aanpassen. Veel vrouwen doen zelfs geen aangifte, omdat ze het gevoel hebben dat dat toch niets uithaalt. Dat is niet normaal. Veiligheid is een kerntaak van de overheid. Net daarom is er volgens cd&v grote nood aan zichtbare en nabije politie, aan agenten die aanwezig zijn op hotspots, rondom stations, in uitgangsbuurten en op het openbaar vervoer, aan agenten die snel kunnen ingrijpen en die goed opgeleid zijn om dergelijke situaties te herkennen en slachtoffers te begeleiden.

  Dat is niet alleen uw verantwoordelijkheid. Veiligheid is een verantwoordelijkheid van ons allemaal. Het begint met het respecteren van grenzen. Men moet zijn handen thuishouden, omstaanders mogen niet wegkijken en we moeten dat bespreekbaar maken.

  Vrouwen moeten zich altijd en overal veilig kunnen voelen, op straat, al joggend of al wandelend. Dat geldt trouwens niet alleen voor vrouwen, maar ook voor iedereen. Het komt echter niet de vrouwen toe om zich aan te passen, het komt ons hier allemaal toe om ervoor te zorgen dat de publieke ruimte veilig is.

  Mijnheer de minister, welke concrete acties zult u ondernemen om de veiligheid van onze dochters, onze partners, onze collega's, onze vriendinnen (...)

  Francesca Van Belleghem:

  Collega Van Keymolen, ik zal het bespreekbaar maken. Uitgescholden worden voor hoer of slet, commentaar krijgen over mijn décolleté, in mijn gat en in mijn borsten geknepen worden; ik heb het allemaal meegemaakt, en nog veel ergere dingen. Ik ben lang niet de enige. 82 % van de vrouwen voelt zich onveilig in het donker.

  De media en de politiek zeggen liever dat álle mannen het probleem zijn dan te benoemen wie die seksuele roofdieren eigenlijk zijn. In Nederland durven ze dat wel, daar houden ze die cijfers bij. Syriërs plegen vier keer meer seksuele misdrijven dan autochtone Nederlanders, Afghanen elf keer meer en Somaliërs maar liefst twintig keer meer.

  Jarenlang hebt u, cd&v, MR, N-VA, Vooruit en Anders. mensen geïmporteerd uit culturen waarin vrouwen tweederangsburgers zijn. Het hoeft dan niet te verbazen dat vrouwen als tweederangsburgers worden behandeld. Dat is de olifant in de kamer.

  Denkt u trouwens werkelijk dat daders tot inkeer zullen komen als ze slechts een straf met uitstel krijgen? De slecht gestrafte veroordeelden van gisteren zijn de daders van morgen.

  Mijnheer de minister, u bent bevoegd voor Veiligheid. Hoe zult u ervoor zorgen dat vrouwen, maar ook mannen, zich weer veilig voelen?

  Bernard Quintin:

  Mevrouw Van Keymolen en mevrouw Van Belleghem, elke vrouw die zich ’s avonds alleen onveilig voelt, betast, nageroepen, uitgescholden of geïntimideerd wordt, is er één te veel. Dat komt helaas nog veel te vaak voor. Het is duidelijk dat die vorm van onveiligheid een reële impact heeft op vrouwen en meisjes. Ze passen hun gedrag aan en mijden soms bepaalde plaatsen. Dat is onaanvaardbaar. Elke burger, man of vrouw, moet zich in ons land vrij en veilig kunnen bewegen, waar dan ook.

  Cijfers uit slachtofferbevragingen en gegevens van politiediensten tonen aan dat dit fenomeen bijzonder ernstig is en een geïntegreerde aanpak vereist. Als samenleving moeten we daar duidelijk op reageren. Dat vraagt een engagement van alle actoren in de veiligheidsketen, van preventie over repressie tot nazorg. Daders moeten consequent worden aangepakt en vervolgd.

  Het stopt echter niet bij de daders, want ook omstanders dragen verantwoordelijkheid. Wie getuige is van intimidatie, seksistisch gedrag of een aanval tegen vrouwen, op straat, in de openbare ruimte, op café of op de werkvloer, mag niet wegkijken. Niet reageren wanneer zulke feiten zich in de directe omgeving voordoen, versterkt het klimaat waarin vrouwen zich onveilig voelen. Het geeft daders bovendien het signaal dat ze ongestraft kunnen doorgaan. Dat mogen we niet tolereren.

  Sensibilisering en bewustmaking zijn essentieel. Ook professionals, van politie tot hulpverlening, moeten zich niet alleen bewust zijn van die problematiek, maar ook deskundig en betrokken ermee omgaan. Een correcte en respectvolle aanpak verhoogt het vertrouwen van slachtoffers en vergroot hun bereidheid om onveiligheid of misdrijven effectief te melden.

  Mevrouw Van Keymolen, de nabijheid van de politie is heel belangrijk voor alle partijen. Dat geldt zeker voor mij. Ik neem sinds een jaar maatregelen in dat verband. Wat de politie betreft, kan ik meedelen dat de herziene masteropleiding inzake gendergerelateerd geweld in al zijn vormen op 24 februari van dit jaar, dus binnen twee weken, van start gaat in een politieschool. Aansluitend worden ook traineropleidingen en opleidingen voor eindgebruikers, met name voor de politiemensen op het terrein, uitgerold binnen de politiescholen.

  Die opleidingen vloeien voort uit de actiepunten van het Verdrag van Istanbul, waartoe België zich heeft verbonden. Ze behandelen onder meer thema’s zoals straatintimidatie, seksuele misdrijven en de correcte houding van de politie tegenover slachtoffers, zowel bij aangifte als tijdens interventies. De opleidingen maken bovendien deel uit van het nationaal actieplan gendergerelateerd geweld en zijn voor de politie verankerd in de kadernota integrale veiligheid en het nationaal veiligheidsplan.

  Phaedra Van Keymolen:

  Mijnheer de minister, bedankt voor uw antwoord.

  Mevrouw Van Belleghem, ik zal het ook benoemen: Grab 'em by the pussy , Epstein, Weinstein, dat zijn blanke mannen. Daders dienen altijd gevat te worden, wat hun achtergrond, hun herkomst of hun overtuiging ook is. Meisjes en vrouwen verdienen veel beter dan uw tirade. Iedereen verdient een veilige publieke ruimte, vrouwen en mannen, iedereen, altijd.

  Francesca Van Belleghem:

  Het mag weer niet gezegd worden. Het probleem is niet de witte man in het praatprogramma die een onhandige vraag stelt. Het probleem zijn de daders en de ongemakkelijke realiteiten die niet benoemd mogen worden door de politiek. Verhoog de straffen op seksuele misdrijven en voer ze ook daadwerkelijk uit. Stop met die waanzinnige fopstrafjes. Zorg ervoor dat vrouwen zich kunnen verdedigen op straat en legaliseer pepperspray. Benoem de olifant in de kamer. Houd criminaliteitscijfers bij over de origine en cultuur van de daders. Ik vraag dat hier niet omdat ik mijn partijprogramma erdoor wil duwen. Ik vraag dat voor iedereen die slachtoffer is geworden van seksueel geweld en die in de steek gelaten werd door uw falend veiligheidsbeleid en uw falend migratiebeleid.

• Vraag: De onderhandelingen van de minister met de taliban

  Vraag: De onderhandelingen tussen België en de taliban over de gedwongen terugkeer naar Afghanistan

  Vraag: Gedwongen terugkeer naar Afghanistan

  De onderhandelingen van de minister met de taliban
  De onderhandelingen tussen België en de taliban over de gedwongen terugkeer naar Afghanistan
  Gedwongen terugkeer naar Afghanistan
  Terugkeer en onderhandelingen met de taliban over Afghanistan summaryExplanation

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Matti Vandemaele en Khalil Aouasti bekritiseren minister Van Bossuyt scherp voor haar plannen om met het talibanregime samen te werken bij deportaties van Afghaanse asielzoekers zonder beschermingsstatus, wat zij zien als legitimering van een regime dat vrouwen systematisch onderdrukt en mensenrechten schendt. Van Bossuyt verdedigt het beleid door te benadrukken dat enkel afgewezen asielzoekers worden teruggestuurd na individuele toetsing aan het non-refoulement-principe en wijst op Europese steun voor heropstart van terugkeerakkoorden, zonder het regime te erkennen, maar Vandemaele blijft vragen wat België de taliban in ruil biedt. Francesca Van Belleghem stelt dat het beleid faliekant faalt, met stijgende asielcijfers en slechts 131 effectieve terugzendingen naar andere EU-landen in een jaar tijd, terwijl Van Bossuyt de stijging relativeren probeert door te verwijzen naar dalingen bij andere nationaliteiten. Aouasti noemt de onderhandelingen met de taliban een moreel en historisch schandaal en waarschuwt dat menselijke verhalen achter statistieken verdwijnen.

  Matti Vandemaele:

  Mevrouw de minister, ik had onlangs een gesprek met een groep Afghaanse vrouwen. Een van die vrouwen zei dat ze haar dochter in het geniep heeft leren lezen en schrijven, omdat dat in Afghanistan niet is toegestaan. Ik heb gesproken met mensen die in het geniep les hebben gegeven. Ik heb gesproken met vrouwen die in het geniep lessen hebben gevolgd, omdat het niet mag van de taliban.

  Iedereen in deze zaal weet het: vrouwen zijn voor de taliban tweederangsburgers. Het gaat om een regime dat onze normen en onze waarden haat in elke vezel van zijn lijf.

  Ik kan die vrouwen niet beloven dat ik Afghanistan zal bevrijden van de taliban. Wat ik hen wel kan beloven, is dat ik u zal aanspreken, mevrouw de minister. Ik spreek u aan op uw waanzinnige plan om met dat regime samen te werken en het te legitimeren. U wilt talibangezanten op ons grondgebied toelaten en hen laten helpen bij de deportatie van hun landgenoten.

  Mevrouw de minister, de taliban onderhandelen uiteraard niet met u omdat ze u sympathiek vinden of omdat ze vinden dat u mooie ogen hebt. Ze onderhandelen omdat ze er iets voor terug willen krijgen. Dat brengt me bij mijn eerste vraag: wat krijgen de taliban van u terug? Wat krijgen zij van de regering in ruil voor deze samenwerking? Ik ben benieuwd.

  Intussen heeft het regime deze week aangekondigd dat het nog bonter en driester wordt, met lijfstraffen, klassenjustitie, slavernij en dergelijke meer. Het wordt alleen maar erger. Werk dus niet samen met zo’n regime, mevrouw de minister.

  Ik richt mij ook tot de vrienden van Les Engagés, cd&v en Vooruit: recht uw rug, bied weerstand, trek een streep in het zand en zeg: “Tot hier en niet verder, het is genoeg voor ons.” U hoeft het niet voor mij te doen. Doe het voor de miljoenen meisjes en vrouwen die elke dag opnieuw worden onderdrukt en vernederd. Dat is wat u moet doen, hier en nu.

  Khalil Aouasti:

  Madame la ministre, chers collègues, nous avons découvert cette semaine que vous avez envoyé le directeur général de l’Office des étrangers, M. Roosemont, en mission en Afghanistan – pas n’importe où: en Afghanistan –, avec le mandat précis de négocier pour renvoyer les Afghans présents en Belgique vers le régime des talibans.

  Madame la ministre, vous avez déclaré dans une interview: "La Belgique n’a aucune affinité avec le régime afghan." Heureusement! Vous y évoquez aussi des divergences de vision. Quel cynisme, madame la ministre!

  Laissez-moi vous décrire la vision du monde des talibans. Violations massives et systématiques des droits humains; persécution des femmes et des filles, qui sont privées d’accès à l’éducation, à la liberté d’expression, au travail et désormais à l’espace public; disparitions d’opposants et condamnations à mort arbitraires. Les Nations Unies qualifient l’Afghanistan ni plus ni moins que de régime de persécution.

  Dans ce contexte, madame la ministre et chers collègues, toute coopération avec les talibans devrait constituer une frontière morale, éthique, juridique et politique infranchissable. Madame la ministre, la fin ne peut justifier les moyens.

  Au regard du principe de non-refoulement consacré par la convention de Genève, vous ne pouvez accepter que la Belgique renvoie un être humain vers un État qui rétablit l’esclavage. Vous ne pouvez accepter que la Belgique renvoie une personne, même condamnée, vers un pays qui torture pour rendre justice. Vous ne pouvez accepter de renvoyer une femme vers un pays où le féminicide est une pratique socialement acceptable.

  Madame la ministre, comment vous justifiez-vous? Comment est-il possible que des contacts soient rétablis entre la Belgique et les talibans? Comment la Belgique garantit-elle le respect du principe de non-refoulement? À quel moment les talibans sont-ils devenus fréquentables pour votre majorité?

  Francesca Van Belleghem:

  Mevrouw de minister, een week voor u de eed aflegde als minister van Asiel en Migratie kondigde oud-staatssecretaris Nicole de Moor, de u welbekende huidige kabinetschef van minister Van Peteghem, aan dat ze een oplossing had gevonden om Afghanen terug te sturen naar Afghanistan. "Nicole de Moor maakt gedwongen terugkeer naar Afghanistan opnieuw mogelijk", kopte een krant een jaar geleden. Ze zei dat een jaar geleden en zou dat op vrij korte termijn doen.

  Intussen is die vrij korte termijn een vrij lange termijn geworden. Er zijn 375 dagen voorbij, en wat is het bilan? 1.600 illegale Afghanen hebben een bevel gekregen om het grondgebied te verlaten en 131 werden gedwongen teruggestuurd, niet naar Afghanistan, maar wel naar een ander land in de Europese Unie. Ze zijn dus nog in de EU. Intussen zijn er al 4.000 nieuwe asielaanvragen door Afghanen ingediend. Dat aantal ligt trouwens hoger dan onder de vorige regering.

  Oostenrijk heeft al illegale Afghanen teruggestuurd en Duitsland heeft er al effectief werk van gemaakt, maar bij u blijft het tot nog toe bij een blaadje papier. U hebt een brief gestuurd en de Dienst Vreemdelingenzaken is naar Afghanistan getrokken.

  Mevrouw de minister, wanneer zult u, in plaats van zendingen en brieven, illegale Afghanen daadwerkelijk terugsturen? En dan bedoel ik niet 10 of 20. Graag een antwoord.

  Anneleen Van Bossuyt:

  Mijnheer de voorzitter, mevrouw Van Belleghem, met bijna 4.000 geregistreerde verzoeken om internationale bescherming stonden de Afghanen op de eerste plaats in 2025. Sinds de inwerkingtreding van onze maatregelen is het aantal aanvragen wel sterk afgenomen ten opzichte van bijvoorbeeld Duitsland.

  Mijnheer Vandemaele, het spreekt voor zich dat mensen die effectief recht hebben op bescherming, die ook krijgen. Meestal gaat het om vrouwen. Mensen die recht hebben op bescherming, sturen we natuurlijk niet terug. Over die mensen gaat het niet. Echter, minder dan de helft van die 4.000 aanvragers had effectief recht op bescherming. Meer dan de helft van de Afghaanse verzoeken om internationale bescherming wordt dus afgewezen door het CGVS, een onafhankelijke instelling; ik beslis daar niet over. Wie geen recht heeft op bescherming, moet terug naar zijn land van herkomst, vrijwillig of gedwongen.

  Mijnheer Aouasti, ik herinner u eraan dat de DVZ voor wie geen recht heeft op verblijf in België steeds een toetsing aan artikel 3 uitvoert alvorens een terugkeer te organiseren.

  Monsieur Aouasti, le principe de non-refoulement est donc toujours évalué au cas par cas, pour chaque dossier.

  Eind vorig jaar nam ik op Europees niveau het initiatief om de terugkeer naar Afghanistan opnieuw op de Europese agenda te plaatsen. In mijn brief aan Europees commissaris Magnus Brunner riep ik op tot de deblokkering van de terugkeer naar Afghanistan. We staan voor een heel duidelijke keuze. Ofwel aanvaarden we de stilstand en gedogen we het illegaal verblijf van duizenden Afghanen, met alle gevolgen van dien voor onze samenleving en voor die mensen zelf, ofwel durven we de moeilijke gesprekken te voeren die nodig zijn om eindelijk duidelijkheid te scheppen over wat we met die vele duizenden Afghanen zullen doen in de Europese Unie zonder recht op bescherming. Het gaat over degenen zonder recht op bescherming, ik herhaal het nog een keer.

  Het feit dat ik voor mijn Europees initiatief steun kreeg van een ruime meerderheid van de lidstaten, is een duidelijk signaal dat het niet louter een Belgisch probleem is.

  De directeur-generaal van de Dienst Vreemdelingenzaken heeft, als vertegenwoordiger van twintig Europese landen, deelgenomen aan een verkennende administratieve missie naar Afghanistan, die werd georganiseerd door de Europese Commissie.

  Les contacts se déroulent au niveau technique et avec la Commission européenne, plus spécifiquement la Direction générale de la migration et des affaires intérieures (HOME), en collaboration avec les États membres intéressés.

  La Belgique n'a évidemment aucune affinité avec le régime des talibans en Afghanistan – et je l'affirme d'autant plus en tant que femme –, mais il existe sur la scène internationale des pays dirigés par des personnes ayant une vision de l'homme et du monde totalement différente de la nôtre et avec lesquels nous devons coopérer sur le plan administratif en raison de contacts dans le cadre du retour de leurs ressortissants, comme le Venezuela. Il ne s'agit en aucun cas d'une reconnaissance du régime taliban.

  Mijnheer Vandemaele, u toetert hier graag dat alles wat wij doen onmenselijk zou zijn. Wanneer burgemeesters, politici en burgers echter aan de alarmbel trekken na het zoveelste incident waarbij illegale Afghanen betrokken zijn, soms zelfs met dodelijke afloop, dan kijk ik niet weg. De regering is verplicht om de veiligheid van onze burgers en van onze samenleving te vrijwaren.

  De positie van België over de terugkeer naar Afghanistan en de diplomatieke en administratieve stappen die daartoe eventueel moeten worden genomen, zullen de komende weken aan de regering worden voorgelegd.

  Matti Vandemaele:

  Mevrouw de minister, ik dank u voor uw duidelijke antwoord.

  U steekt het niet onder stoelen of banken. Deze regering zal samenwerken met de taliban. U probeert dat nog weg te zetten als een technisch of administratief gegeven, maar het is regeringsbeleid. Het is een keuze van de huidige coalitie om met de taliban samen te werken. Deze regering erkent op die manier impliciet dat regime. Deze regering legitimeert het talibanregime door die samenwerking.

  Op mijn vraag over het tweerichtingsverkeer hebt u gewoon niet geantwoord. Wat krijgen de taliban van ons in ruil voor hun medewerking? Zij doen dat immers niet voor uw mooie ogen, zij willen daar natuurlijk iets voor terugkrijgen.

  Beste vrienden van Vooruit, van cd&v en van Les Engagés, als parlementsleden gaat u de geschiedenis in als zij die het talibanregime hebben gelegitimeerd en ermee hebben samengewerkt. Dat is wat u doet. Dat is een duidelijke beleidskeuze. Het is een schande. Schaam u.

  Khalil Aouasti:

  Madame la ministre, je vais être clair. Entre trouver une solution pour 3 000 êtres humains sur notre territoire, et traiter avec les talibans, je sais de quel côté de l'histoire je me situe. Je vais vous le dire aussi.

  Les Belges n'ont pas voté pour criminaliser l'étranger. Ils n'ont pas voté pour faire de notre police, à travers votre projet de visite domiciliaire, un ICE à la Belge. Ils n'ont pas voté pour que vous vous compromettiez, sous prétexte de politique migratoire. Car cela, c'est vous compromettre avec les talibans. Vous savez, Bertolt Brecht disait que le fascisme n'est pas le contraire de la démocratie, c'est son évolution en temps de crise. Et c'est ce que nous vivons ici. Il est terrible, ici, dans ce Parlement, de devoir rappeler qu'on ne quitte pas sa famille par plaisir, qu'on ne fuit pas par loisir. Derrière vos chiffres, derrière vos statistiques, il y a des visages, il y a des histoires, il y a des familles, il y a des blessures. Et surtout, il y a des vies humaines en jeu.

  Francesca Van Belleghem:

  Minister, u kunt zo goed goochelen met cijfers dat zelfs Houdini ertegen verbleekt. Ik zal u de echte cijfers geven. Onder uw beleid is het aantal asielaanvragen van Afghanen met 11 % gestegen, van 3.500 naar 4.000. De enige reden waarom het aantal asielaanvragen vorig jaar is gedaald, is omdat er minder asielaanvragen van Palestijnen en Syriërs waren. Het aantal aanvragen van Palestijnen daalde omdat u het linkse beleid van Vivaldi uitvoerde. De andere daling was bij de Syriërs. Als men alle andere nationaliteiten in de top van de aanvragen bekijkt, ziet men een stijging van de aanvragen uit Afghanistan, Eritrea, Turkije, Congo, Guinee, Kameroen en Burundi. Niet de daling van het aantal Palestijnen en Syriërs is het gevolg van uw beleid, maar de stijging bij alle andere nationaliteiten. Dat is uw bilan.

• Vraag: De terugkeer van Syriërs

  internationale politiek en migratie

  De terugkeer van Syriërs
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 22 januari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Francesca Van Belleghem bekritiseert dat België met een vrijwillige terugkeerstimulus van 5.000 euro (een "dikke wortel") en geen gedwongen terugkeer ("stok") Syriërs niet afschrikt, maar juist aantrekt door generieke sociale voordelen (leefloon, woning, zorg) die aantrekkelijker zijn dan terugkeer—terwijl vorig jaar slechts 217 Syriërs vrijwillig vertrokken (0,02% van de wereldwijde terugkeer) en 1.400 nieuwe asielaanvragen werden ingediend. Ze beschuldigt de regering van falend beleid: 0 gedwongen terugkeeren in 2023, ondanks >30.000 Syriërs in België, en wijst op 108 miljoen euro aan leeflonen (2024) als "magnetische" factor voor migratie. Minister Jan Jambon (namens Nicole Van Bossuyt) verdedigt het nieuwe, degressieve terugkeermodel (met hogere premies voor snellere terugkeer en stopzetting bij misbruik) en kondigt een gedwongen-terugkeermissie naar Syrië in 2026 aan, maar benadrukt dat België niet alleen staat: EU-landen zoals Denemarken bieden 30.000 euro per persoon—zonder dat dit massale terugkeer garandeert. Van Belleghem ontkent elk effect en herhaalt haar stelling dat België’s sociale systeem "walhalla voor massamigratie" blijft zolang toegang behouden blijft.

  Francesca Van Belleghem:

  Mijnheer de minister, sinds de val van Assad keerden wereldwijd 1,2 miljoen Syriërs terug naar hun land van herkomst. Het aandeel van België in die 1,2 miljoen bedraagt 0,02 %. Vorig jaar keerden 217 Syriërs terug. Intussen zijn er, terwijl er 217 terugkeerden, 6 keer meer bijgekomen, want 1.400 Syriërs dienden een asielaanvraag in. Welk dictatoriaal regime er in Syrië ook aan de macht is, Syriërs blijven toestromen in dit land en bijna niemand keert terug. Nu houdt u hun een dikke, vette wortel van 5.000 euro voor de neus om vrijwillig terug te keren.

  U hebt echter niet alleen een dikke, vette wortel nodig, maar ook een stok achter de deur. Als er geen gedwongen terugkeer is, zullen die mensen ook niet vrijwillig terugkeren. Bovendien staan ze hier binnen de kortste keren terug.

  Wat denkt u immers dat aantrekkelijker is: levenslang een leefloon ontvangen, levenslang een sociale woning krijgen, gratis onderwijs en gratis medische zorg of eenmalig een premie van 5.000 euro ontvangen? Op die vraag hoeft u straks al niet meer te antwoorden, mijnheer de minister, want iedereen kent het antwoord.

  Wanneer gaat u werk maken van deze problematiek? Wanneer gaat dit land werk maken van het gedwongen terugsturen van Syriërs naar het land van herkomst, zonder daarbij te wachten op de Europese Unie? Hoe zult u ervoor zorgen dat die premie van 5.000 euro er niet toe leidt dat nog meer Syriërs naar dit land komen? Ik dank u.

  Jan Jambon:

  Mevrouw Van Belleghem, de minister van Asiel en Migratie, mevrouw Van Bossuyt, is momenteel verhinderd om hier te antwoorden. Ze neemt deel aan de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken, in dezelfde straat als wij en hier niet zo ver vandaan, waar onder andere de terugkeer van Syriërs naar hun land van herkomst op de agenda staat. Ik geef daarom in haar naam een antwoord op uw vraag.

  De door minister Van Bossuyt aangekondigde aanpassing van de regeling voor vrijwillige terugkeer naar Syrië kadert in een volledig nieuw model van re-integratiesteun. Daarbij zullen we meer differentiëren op basis van nationaliteit en hanteren we een degressief model, naargelang de betrokkene zich al dan niet nog in een asielprocedure bevindt en al dan niet beroep aantekent na een negatieve beslissing. Hoe sneller mensen terugkeren naar het land van herkomst, hoe beter dat is voor de mensen zelf en hoe minder de opvangkosten oplopen. Als misbruik wordt vermoed, zetten we de steun stop, zoals eerder gebeurde voor Moldavië en Brazilië.

  Met dit beleid staan we overigens niet alleen. Meerdere EU-lidstaten passen een gelijkaardig systeem toe, vaak met veel hogere bedragen. Denemarken bijvoorbeeld – een land waarmee u vaak de vergelijking maakt – voorziet een terugkeerondersteuning van 30.000 euro per persoon.

  Deze regering investeert ook fors in gedwongen terugkeer. In het voorjaar van 2026 is in dat kader een missie naar Syrië gepland, om ter plaatse de terugkeer met de autoriteiten te bespreken. Terugkeer is jarenlang de achilleshiel van het asiel- en migratiebeleid geweest. Wij grijpen daarom nu in. Mensen die hier niet horen te zijn, moeten sneller vertrekken, zeker wanneer ze onze veiligheid bedreigen. Zo kunnen we de druk op onze samenleving eindelijk verlichten, dixit de minister van Asiel en Migratie.

  Voorzitter:

  Mevrouw Van Belleghem, u hebt een scorebord bij, zie ik.

  Francesca Van Belleghem:

  Vorig jaar, een dikke vette nul! (De spreker toont bij elk vernoemd bedrag een groot bord met de cijfers erop.) Nul Syriërs zijn gedwongen teruggestuurd naar hun land van herkomst. We lazen in de pers dat na de val van Assad Syriërs massaal vrijwillig zouden terugkeren. Hoeveel zijn er teruggestuurd? Dat waren er 217! Ik zal u zeggen hoeveel Syriërs er in dit land wonen. Meer dan 30.000! Ik zal u ook zeggen waarom ze niet vrijwillig terugkeren naar hun land van herkomst. Omdat in 2024 meer dan 10.000 Syriërs een leefloon kregen, goed voor 108 miljoen euro! Zolang onze sociale zekerheid blijft openstaan voor de hele wereld, blijft België het walhalla voor massamigratie, minister. Dat is de waarheid. Ik heb dat vorige week gezegd en ik zal dat blijven zeggen.

• Vraag: België als het walhalla van de massamigratie

  internationale politiek en migratie

  België als het walhalla van de massamigratie
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 15 januari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Francesca Van Belleghem (N-VA) bekritiseert minister Van Bossuyt omdat zij ondanks een daling van slechts 13% asielaanvragen een "goednieuwsshow" houdt, terwijl landen als Hongarije en Duitsland veel strengere resultaten boeken, en eist asielquota zoals eerder beloofd in het N-VA-actieplan. Van Bossuyt verdedigt haar beleid door te wijzen op een daling van 28% sinds haar crisismaatregelen in 2025, een sterke afname van dubbele asielaanvragen (81%) en benadrukt dat België het nu beter doet dan het Europees gemiddelde, met verdere maatregelen in aantocht. Van Belleghem repliceert scherp dat de burger niet tevreden is met 35.000 asielzoekers en een nieuw centrum in Schilde, en noemt België nog steeds een "walhalla voor massamigratie", inclusief legale routes zoals gezinshereniging. De minister stelt haar aanpak als effectief voor, terwijl Van Belleghem het als onvoldoende en symbolisch afdoet.

  Francesca Van Belleghem:

  Mevrouw de minister, uitgerekend op dezelfde dag dat de inwoners van Schilde een nieuw asielcentrum door de strot geramd kregen, pakte u uit met de grote goednieuwsshow. Terwijl in Duitsland het aantal eerste asielaanvragen gehalveerd is, viert u feest om een schamele daling van 13 %. Het contrast met Hongarije kan niet groter zijn want dat telt amper 50 asielaanvragen, terwijl wij er nog altijd 35.000 hebben.

  Wat mij nog het meest verbaast, is dat in 2023, toen wij ook 35.000 asielaanvragen telden, uw partijgenoot Theo Francken België nog het walhalla voor massa-immigratie noemde. Met vrijwel identieke cijfers bent u plots goed bezig. Wat zal het zijn? Straffer nog, in 2021, toen wij 26.000 asielaanvragen telden, lanceerde de N-VA een groot actieplan om ons uit de asielcrisis te loodsen. Punt drie van dat asielactieplan was de invoering van quota. Van die quota horen wij plots niets meer. Wanneer zullen die asielquota er komen? Overigens, het enige aanvaardbare quotum dat is 0 asielzoekers; of misschien 50, zoals Hongarije, dat is ook nog aanvaardbaar. Wanneer zult u werk maken van asielquota?

  Anneleen Van Bossuyt:

  Mevrouw Van Belleghem, sta me toe uw houding als vreemd te beschouwen. Als wij het al over iets eens zijn, dan is het toch dat de asielinstroom in ons land naar beneden moet. Als dat dan gebeurt, is dat voor u niet goed. Dat is toch wel straf.

  Ik wil u eraan herinneren dat ik een crisis heb geërfd en dat de voorspelling aan het begin van de legislatuur, dus elf maanden geleden, opliep tot maar liefst 50.000 asielaanvragen bij ongewijzigd beleid.

  Daarom ben ik meteen uit de startblokken geschoten en heb ik, met resultaat, in een sneltempo crisismaatregelen door het Parlement geloodst. Sinds de invoering van die crisismaatregelen in augustus 2025 is de instroom gedaald met 28 %. De instroom van asielzoekers die al een erkenning hebben in een andere lidstaat, is zelfs zo goed als stilgevallen. Dat was een van onze maatregelen en die instroom is gedaald met 81 %.

  U hebt die cijfers opgevraagd, dus u zou dat kunnen weten. Uiteraard surfen we mee op de dalende Europese trend, dat klopt. Die dalende Europese trend was er echter ook al onder Vivaldi en toen gingen de cijfers in België nog omhoog. Nu doen we het zelfs beter dan het Europees gemiddelde.

  Beste collega’s, we komen van ver. We hebben al veel gedaan, maar we zullen vooral nog veel doen. Die cijfers moeten absoluut nog verder naar beneden. Daarom komt ons volgende pakket maatregelen er binnenkort aan. Geloof me, we zitten niet stil. U mag gerust blijven roepen vanop de zijlijn, mevrouw Van Belleghem. Ik werk gewoon verder.

  Francesca Van Belleghem:

  Mevrouw de minister, ik was een tijd geleden in Spa. Daar is een oud hotelletje met een herdenkingsplaat voor Georges Krins. Hij deed mij aan u denken, want Georges Krins was de eerste violist op de Titanic. Net zoals hij blijft u zo lang mogelijk doorspelen. Verwacht echter niet van de burger dat hij tevreden is met de muziek, met de goednieuwsshow die u hier vandaag opvoert. Verwacht niet van de burger dat hij tevreden is dat er nog maar eens 35.000 asielzoekers naar ons land komen en dat u in Schilde een nieuw asielcentrum hebt geopend. België blijft vandaag het walhalla voor massamigratie. Niet alleen illegale migratie via asiel, maar ook legale migratie via gezinshereniging en arbeidsmigratie. Dat is de waarheid en niets anders dan de waarheid.

• Vraag: Het aanhoudende geweld in en om asielcentra

  veiligheid, justitie en defensie

  Het aanhoudende geweld in en om asielcentra
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 18 december 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Francesca Van Belleghem (Vlaams Belang) wijst op de oververtegenwoordiging van vreemdelingen in zeden- en geweldsdelicten (1 op 4 verdachten, frequente mesincidenten in asielcentra) en kritiseert het gebrek aan harde strafmaatregelen, zoals symbolische posters en transfers als "fopstraffen". Minister Anneleen Van Bossuyt benadrukt dat geweld strikt wordt bestraft (uitzetting uit opvang, samenwerking met politie/justitie) en dat incidenten dalen, maar erkent dat preventie en veiligheid centraal staan—menselijkheid en handhaving gaan hand in hand. Van Belleghem herhaalt haar migratiekritische standpunt als reden voor haar VB-lidmaatschap, gekoppeld aan persoonlijke ervaringen met intimidatie door vreemdelingen.

  Francesca Van Belleghem:

  Mevrouw de minister, feministen van links noemen conservatieven vrouwenhaters. De pijnlijke realiteit is echter dat die voorvechters van vrouwenrechten al jarenlang, en nog steeds, mensen importeren die geen respect hebben voor vrouwenrechten. Een op de vier verdachten van zedenfeiten is een vreemdeling. Dat is een forse oververtegenwoordiging in verhouding tot hun aandeel in de bevolking. Het is verschrikkelijk, maar ik kan niet anders dan verwijzen naar de verschrikkelijke verkrachting die gisteren in Kortrijk heeft plaatsgevonden en die werd gepleegd door een Rwandees. Het gaat bovendien niet alleen om zedenfeiten. Om de negen dagen wordt in een asielcentrum een mes getrokken. Elke maand zijn er honderd zware geweldsincidenten, waaronder vechtpartijen, steekpartijen, vandalisme en bedreigingen.

  Mevrouw de minister, u bent politiek verantwoordelijk voor dat geweld. Wie geweld pleegt, krijgt vandaag een fopstrafje: een transfer naar een ander asielcentrum of een uitsluiting uit de opvang. Die maatregel bestond al voordat u minister werd. U besefte dat een fopstrafje alleen onvoldoende was en kwam daarom met een fopposter. (Mevrouw Francesca Van Belleghem toont een poster.) Op die poster staat dat geweld, messen en steekwapens niet zijn toegestaan in asielcentra.

  Mevrouw de minister, denkt u werkelijk dat dat soort belachelijke posters zal leiden tot een daling van het aantal geweldincidenten door asielzoekers?

  Anneleen Van Bossuyt:

  Mijnheer de voorzitter, mevrouw Van Belleghem, laat mij meteen heel duidelijk zijn: geweld in opvangcentra, zowel tegenover personeelsleden als tegenover medebewoners, evenals geweld ten aanzien van de buurt die mensen opvangt, keur ik ten stelligste af. Onze opvang is bedoeld voor mensen die bescherming zoeken en respect voor de lokale gemeenschap die hen opvangt, is daarbij essentieel. Wie zich niet aan die regels houdt en onze gastvrijheid misbruikt, heeft geen plaats in onze opvang, noch in ons land.

  Fedasil treedt bij incidenten met geweld consequent en kordaat op. Bij fysieke agressie wordt er steevast voor gezorgd dat de dader het opvangnetwerk verlaat. Daarmee wordt niet alleen de veiligheid van andere bewoners en van het personeel beschermd, maar wordt ook een duidelijk signaal gegeven dat geweld nooit wordt getolereerd. Bij agressie worden ook de andere asielinstanties betrokken, zodat ook zij de nodige stappen kunnen ondernemen in het licht van de lopende procedure van de betrokkene. Daarnaast wordt er natuurlijk ook nauw samengewerkt met de politie en met het gerecht.

  Tegelijkertijd wordt er sterk ingezet op preventie en opvolging. U vindt dat misschien allemaal belachelijk, maar er worden wel degelijk zaken gedaan. De samenwerking met lokale besturen en politiezones wordt versterkt. U duidt nu één aspect aan, maar er gebeuren verschillende zaken. Zo is er ook informatie-uitwisseling met de politie en met justitie.

  Mevrouw Van Belleghem, ondanks de hoge druk op het opvangnetwerk zien we dalende cijfers – u kunt het opzoeken - van het aantal incidenten. Laat mij duidelijk zijn, elk incident is er uiteraard een te veel, maar ik wil er toch op wijzen dat incidenten eerder de uitzondering zijn dan de regel.

  Ik benadruk graag dat menselijkheid en veiligheid absoluut hand in hand gaan. Een menselijk opvangbeleid kan alleen bestaan als het ook een veilig opvangbeleid is.

  Francesca Van Belleghem:

  Weet u waarom, minister, ik me bij het Vlaams Belang heb aangesloten? De reden is niet dat ik uit een Vlaams nest kom of dat mijn ouders Vlaams Belangers waren, integendeel. De reden is dat ik in mijn studententijd in Kortrijk en Leuven bijna elke avond werd nagefloten, aangesproken of lastiggevallen. Ik hoef er geen tekening bij te maken, mevrouw de minister, het ging niet om Jan, Pol of Piet. Vreemdelingen zijn fors oververtegenwoordigd in zedenfeiten: een op vier. Om de negen dagen is er een mesincident in de asielcentra. Het Vlaams Belang is de enige partij die dat luidop durft te zeggen. Daarom ben ik lid van het Vlaams Belang.

• Vraag: De Poolse weigering om te voldoen aan de solidariteitsplicht in het kader van het EU-migratiepact

  internationale politiek en migratie

  De Poolse weigering om te voldoen aan de solidariteitsplicht in het kader van het EU-migratiepact
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 13 november 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Tien jaar na de aanslagen in Parijs kritiseert Van Belleghem (Vlaams Belang) het EU-migratiebeleid, dat België dwingt tot opvang of hoge boetes (€20.000 per geweigerde migrant), terwijl landen als Polen en Oostenrijk weerstand bieden door asielstoppen of weigeringen. Minister Van Bossuyt (N-VA) benadrukt dat België al boven zijn *fair share* opvangt, financiële solidariteit verkiest boven extra opvang, en eist dat grenslidstaten (Griekenland, Italië) hun Dublinverplichtingen nakomen om secundaire migratie te stoppen. Van Belleghem valt hard uit: ondanks N-VA’s EU-kritiek in het verleden, blijft België gevangen in een systeem dat massamigratie, criminaliteit en sociale lasten verergert, terwijl burgers dit beu zijn. De kernconflict blijft: EU-loyaliteit vs. nationale soevereiniteit in migratiebeheer.

  Francesca Van Belleghem:

  Mevrouw de minister, vandaag, 13 november, herdenken we de gruwelijke terreuraanslagen in Parijs. Tien jaar geleden vermoordden islamitische terroristen, onder wie Salah Abdeslam, 129 mensen en verwondden zij er meer dan 350. Tien jaar na Wir schaffen das moeten we vaststellen dat Europa vooral zichzelf heeft afgeschaft, zijn cultuur, zijn identiteit en vooral zijn zekerheid.

  Intussen blijven elk jaar 30.000 à 40.000 asielzoekers naar dit land komen, op zoek naar bed, bad en brood, en dankzij minister Van Bossuyt ook naar zon, zee en strand in het asielcentrum in Bredene. De Europese Unie legt ons nu met het EU-migratiepact een valse keuze op. Ofwel vangen we nog meer asielzoekers op, ofwel betalen we 20.000 euro per geweigerde migrant. Dat pact zorgt dus voor meer migratie en meer kosten.

  Andere lidstaten tonen echter dat verzet wel degelijk werkt. Finland voerde een asielstop in. Oostenrijk beperkt gezinshereniging, tegen de Europese regels in. Griekenland stuurt asielzoekers gewoon door naar ons. Polen heeft nu verklaard te weigeren extra migranten op te nemen en zal er ook niet voor betalen.

  Mevrouw de minister, wanneer zult u eens kiezen voor de belangen van onze eigen burgers in plaats van slaafs de dictaten van de Europese Unie te volgen?

  Anneleen Van Bossuyt:

  Mevrouw Van Belleghem, ik heb gisteren in de commissie toegelicht dat bepaalde lidstaten op basis van hun specifieke situatie door de Europese Commissie zijn onderverdeeld in categorieën naargelang hun migratiedruk. Cyprus, Spanje, Griekenland en Italië vallen hieronder vanwege de acute druk aan de buitengrenzen. Polen en Tsjechië behoren tot de categorie vanwege het enorme aantal Oekraïense ontheemden.

  Met betrekking tot België erkent de Europese Commissie dat het land bijzonder zwaar getroffen wordt door secundaire migratie, met een uitzonderlijke druk op ons opvangsysteem tot gevolg. Bovendien erkent de Europese Commissie dat België meer dan zijn fair share levert, het betreft dan de verhouding tussen het aantal asielzoekers dat we opvangen en ons bevolkingsaantal en bbp.

  Polen behoort tot de categorie die een vermindering van bijdragen kan vragen. Het is dus niet zo dat het eenvoudigweg weigert te betalen.

  België blijft een loyale Europese partner, maar ons opvangsysteem zit nog steeds overvol. We verkiezen daarom om financiële bijdragen te betalen in plaats van extra asielzoekers op te nemen. Zo helpen we lidstaten aan de buitengrenzen om structurele maatregelen te nemen, zodat er niet langer naar België wordt doorgereisd. Solidariteit kan niet zonder verantwoordelijkheid. Lidstaten die solidariteit ontvangen, moeten hun Dublinverplichtingen naleven. Wij verwachten dat zij de komende maanden tastbare vooruitgang boeken. Alleen zo kunnen we tot echte resultaten komen en blijft het Dublinsysteem werkbaar.

  Wat de omvang van de solidariteitspool betreft, die wordt de komende weken verder onderhandeld tussen de lidstaten. Ik zal er alvast alles aan doen om onze eigen bijdragen zo veel mogelijk te beperken.

  Francesca Van Belleghem:

  Mevrouw de minister, ik had eigenlijk wel verwacht dat de N-VA tijdens de onderhandelingen over migratie haar broek zou aftrekken, maar u staat hier eigenlijk allemaal in uw blootje. Gisteren nog zei een N-VA-collega in de commissie dat de oplossing niet binnen de Europese Unie ligt, maar vandaag komt u mij het tegenovergestelde vertellen. Wie gelooft dat nog? Ondertussen blijft de realiteit keihard: 30.000 asielzoekers, 40.000 gezinsmigranten, 200.000 illegalen. Vreemdelingen zijn bovendien oververtegenwoordigd in de criminaliteit, in de werkloosheid en in de sociale uitkeringen. Mevrouw de minister, dit land is het spuugzat en ik zal mij daar altijd tegen verzetten. Dat is niet uit haat, maar uit liefde voor onze kinderen en voor onze kleinkinderen.

Voorstellen

Voorstellen ingediend door Francesca Van Belleghem als hoofdauteur.

Slechts een deel van alle voorstellen wordt getoond. Lopende voorstellen die nog niet zijn gestemd geweest worden niet weergegeven.

• Voorstel: Voorstel van verklaring tot herziening van artikel 110 van de Grondwet wat betreft het genaderecht (979/2)

  }

  Voorstel van verklaring tot herziening van artikel 110 van de Grondwet wat betreft het genaderecht (979/2)

  Bekijk dossier 979

• Voorstel: Wetsvoorstel tot oprichting van een politiezone Brussel-Hoofdstad (588/3)

  Wetsvoorstel tot oprichting van een politiezone Brussel-Hoofdstad (588/3)

  Bekijk dossier 588

• Voorstel: Wetsvoorstel tot oprichting van een politiezone Brussel-Hoofdstad (588/3)

  Wetsvoorstel tot oprichting van een politiezone Brussel-Hoofdstad (588/3)

  Bekijk dossier 588

• Voorstel: Voorstel tot instelling van een parlementaire onderzoekscommissie belast met het onderzoek naar het gefaalde digitaliseringsproject i-Police (1351/2)

  }

  Voorstel tot instelling van een parlementaire onderzoekscommissie belast met het onderzoek naar het gefaalde digitaliseringsproject i-Police (1351/2)

  Bekijk dossier 1351

• Voorstel: Voorstel van bijzondere wet tot wijziging van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse instellingen teneinde de wijze van vorming van de regering van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest en de wijze van aanstelling van de gewestelijke staatssecretarissen te herzien voor het geval dat er tussen de taalgroepen in het Parlement van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest geen overeenstemming kan worden bereikt (851/2)

  }

  Voorstel van bijzondere wet tot wijziging van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse instellingen teneinde de wijze van vorming van de regering van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest en de wijze van aanstelling van de gewestelijke staatssecretarissen te herzien voor het geval dat er tussen de taalgroepen in het Parlement van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest geen overeenstemming kan worden bereikt (851/2)

  Bekijk dossier 851

• Voorstel: Voorstel tot herziening van de Grondwet met het oog op de invoering van een nieuw stelsel van bevoegdheidsverdeling tussen de federale overheid en de deelstaten (I) (382/3)

  }

  Voorstel tot herziening van de Grondwet met het oog op de invoering van een nieuw stelsel van bevoegdheidsverdeling tussen de federale overheid en de deelstaten (I) (382/3)

  Bekijk dossier 382

• Voorstel: Voorstel tot herziening van de Grondwet met het oog op de invoering van een nieuw stelsel van bevoegdheidsverdeling tussen de federale overheid en de deelstaten (II) (383/2)

  }

  Voorstel tot herziening van de Grondwet met het oog op de invoering van een nieuw stelsel van bevoegdheidsverdeling tussen de federale overheid en de deelstaten (II) (383/2)

  Bekijk dossier 383

• Voorstel: Voorstel van bijzondere wet tot wijziging van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse instellingen, teneinde asymmetrische bevoegdheidsoverdrachten aan de Gemeenschappen en de Gewesten mogelijk te maken (312/2)

  }

  Voorstel van bijzondere wet tot wijziging van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse instellingen, teneinde asymmetrische bevoegdheidsoverdrachten aan de Gemeenschappen en de Gewesten mogelijk te maken (312/2)

  Bekijk dossier 312

• Voorstel: Wetsvoorstel tot opheffing de wet van 17 augustus 2013 voor wat betreft de afschaffing van het Federaal Migratiecentrum (MYRIA) (995/2)

  }

  Wetsvoorstel tot opheffing de wet van 17 augustus 2013 voor wat betreft de afschaffing van het Federaal Migratiecentrum (MYRIA) (995/2)

  Bekijk dossier 995

• Voorstel: Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wat de vestiging van vreemdelingen in bepaalde steden en gemeenten betreft (864/2)

  Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wat de vestiging van vreemdelingen in bepaalde steden en gemeenten betreft (864/2)

  Bekijk dossier 864

Stemmingen

Recente stemmingen van Francesca Van Belleghem in de plenaire vergadering.

Commissies

Francesca Van Belleghem is lid van de volgende commissies.