Kamerlid Koen Metsu (N-VA)

Mondelinge vragen

De 10 meest recente vragen gesteld door Koen Metsu in de plenaire vergaderingen.

• Vraag: Het repatriëren van IS-strijders

  veiligheid, justitie en defensie

  Het repatriëren van IS-strijders
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  Vincent Van Quickenborne
  

  op 11 juni 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Koen Metsu bekritiseert de dure repatriëring van twaalf IS-terroristes en hun kinderen in 2021-2022 door toenmalig minister Van Quickenborne, waarbij tien vrouwen intussen vrij zijn, en vraagt of de huidige regering zich houdt aan het regeerakkoord dat verdere repatriëring uitsluit. Minister Prévot bevestigt dat de regering actieve repatriëring stopzette omwille van veiligheid, maar onderzoekt een recent vonnis dat terugkeer van een moeder en kind afdwingt, terwijl Metsu benadrukt dat de geïnterviewde vrouwen geen berouw toonden en nationaliteitsontneming steunt. Van Quickenborne verdedigt de repatriëring als humanitair noodzakelijk voor de kinderen en beschuldigt Metsu’s partij ervan onder Francken visa tegen betaling te hebben verleend, wat Metsu afwijst door te stellen dat de vrouwen bewust hun kinderen als drukmiddel gebruikten en geen afstand namen van IS. Metsu wijst elke verantwoordelijkheid af en herhaalt dat de vrouwen schuldig zijn, ondanks het kinderargument.

  Koen Metsu:

  Mijnheer de minister, in de reportage Vrouwen van IS staat toch wel een ietwat vreemde passage van Alexander De Croo. Als eerste minister besliste hij om over te gaan tot een zeer dure repatriëring van IS-terroristes en hun kinderen en hij verdedigt die beslissing ook. "Ik sta nog altijd achter de beslissing van toen", verklaarde hij. In 2019, toen Alexander De Croo nog minister van Buitenlandse Zaken was, stelde hij dat deze terroristen daar berecht moesten worden: “Irak is klaar om die terroristen, vrouwen of mannen, ginds te berechten. Er is ook een tribunaal." Waarom mogen we geen onderscheid maken tussen vrouwen en mannen? De Koerdische veiligheidsdiensten waarschuwden ons: "Lieve Belgen, onderschat het niet. Jullie queen bees zijn erger dan zeer veel mannelijke terroristen en jullie moeten hen op dezelfde manier behandelen.”

  Wat gebeurde er echter in 2021 en 2022? De toenmalige minister van Justitie, Vincent Van Quickenborne, ging toch over tot een dure repatriëring van wel meer dan 2 miljoen euro. Twaalf IS-terroristes kwamen terug met hun 26 kinderen, onder het mom dat we hen hier zouden kunnen berechten, dat ze hier achter slot en grendel zouden zitten en dat we hen hier zouden kunnen opvolgen, terwijl de bewijslast ginds lag. Het resultaat is dat tien van die twaalf al op vrije voeten zijn. De laatsten staan eigenlijk te popelen en zijn ook klaar om opnieuw de maatschappij in te gaan.

  Mijnheer de minister, in het regeerakkoord staat duidelijk dat deze coalitie niet zal overgaan tot een onnodige repatriëring van terroristen van Islamitische Staat. Blijft u nog steeds bij dat standpunt?

  Maxime Prévot:

  Mijnheer Metsu, dank u voor uw vragen met betrekking tot de bijstand aan Belgische burgers die in Syrië in detentie verblijven.

  In een recent arrest van 8 juni heeft het Hof van Beroep te Brussel de Belgische Staat veroordeeld om de nodige procedures in werking te stellen zodat een moeder en haar minderjarige dochter, beiden van Belgische nationaliteit, de grenzen kunnen oversteken om naar België terug te keren.

  Na een beslissing van de Nationale Veiligheidsraad in maart 2021 heeft de vorige regering vier evacuatieoperaties uitgevoerd vanuit kampen in Syrië, waarbij moeders en kinderen die aan bepaalde criteria voldeden, werden teruggehaald. Overeenkomstig de bepalingen van het regeerakkoord heeft de huidige regering haar beleid ter zake herzien en beslist om de terugkeer van personen die zich hebben aangesloten bij terroristische groeperingen niet langer te vergemakkelijken. Dat gebeurt in het belang van de veiligheid van ons land.

  Onze regering heeft immers de plicht de veiligheid te waarborgen, zowel voor onze diensten in de regio als voor onze bevolking hier. We nemen akte van de uitspraak van het Hof van Beroep te Brussel. Onze diensten en juridische adviseurs onderzoeken die momenteel. De regering zal zich binnenkort uitspreken over de wijze waarop daaraan gevolg zal worden gegeven. Ik dank u.

  Koen Metsu:

  Mijnheer de minister, bedankt. Ik leid uit uw antwoord af dat we niet zullen overgaan tot een actieve repatriëring.

  In 2020 was ik zelf in Syrië, in Al-Hol en Al-Roj, samen met collega Georges Dallemagne. Wat wij daar hebben gezien, is huiveringwekkend. Niet alleen de leefomstandigheden waren huiveringwekkend, ook de houding van die terroristen was huiveringwekkend. We hebben hen alle twaalf mogen interviewen. Niemand toonde berouw. Ze zijn allemaal terug gerepatrieerd naar België.

  In het regeerakkoord staat ook dat we de Belgische nationaliteit kunnen afnemen van terroristen. Die hebben in onze samenleving namelijk niets meer te zoeken. Mijnheer de minister, u hebt onze volledige steun om u aan het regeerakkoord te houden. Hier is geen plaats voor terroristen. Bedankt.

  Persoonlijk feit

  Fait personnel

  Vincent Van Quickenborne:

  Mijnheer de voorzitter, collega's, de heer Metsu heeft mijn naam genoemd. Ik wil daar kort op reageren, want het Reglement voorziet dat iemand die genoemd wordt het recht heeft om te reageren.

  Mijnheer Metsu, de vorige regering heeft dat gedaan om humanitaire redenen, in het belang van kinderen, minderjarigen, die daar opgesloten zaten. Weet u wat uw staatssecretaris, de heer Francken, heeft gedaan? Hij heeft visa uitgedeeld, tegen betaling. Dat is de realiteit. Dat is het verschil tussen wat u hier komt verklaren en de realiteit.

  Mijnheer Metsu, als u dat soort uitspraken doet, dan kijkt u best naar de realiteit. De reportage op televisie heeft zwart op wit aangetoond dat dat een heel moeilijke overweging was, dat het belang van de kinderen werd gerespecteerd en dat die operatie ons land geen schade heeft berokkend. U hebt daarover heel grote woorden gebruikt in de vorige legislatuur, maar uiteindelijk beantwoordt wat u hebt verklaard niet aan de realiteit.

  Ik ben benieuwd of u bereid bent om datgene te verdedigen wat uw staatssecretaris, de heer Francken, heeft gedaan, met name visa uitdelen tegen betaling. Ik ben benieuwd naar uw antwoord.

  Koen Metsu:

  Mijnheer Van Quickenborne, in december 2020 kwamen we terug van Syrië en ik kwam u hier in de coulissen tegen. U was toen minister van Justitie en ik zei tegen u dat we die 12 terroristen hadden geïnterviewd, dat we opnames hadden en vroeg of ik u op informele manier mocht debriefen. U keek weg en zei letterlijk dat dat niet nodig was, dat u het wel zouden regelen, onder het mom van het belang van de kinderen. We zouden een debat over de kinderen niet winnen. Elk kind is per definitie onschuldig, maar de mama's en de papa's, als men die al mama en papa kan of mag noemen, die zijn schuldig. Die vrouwen hadden afstand kunnen nemen van hun kind, als het hen echt om hun kinderen te doen was, maar dat vergeet u er natuurlijk bij te zeggen. Eén dame heeft dat gedaan. Zij heeft gezegd: mijn kind mag terugkeren en ik blijf hier, want misschien ben ik wel schuldig. Daarna hebben ze gezegd: dit gaan we niet meer doen. We gaan ons lot verbinden aan dat van onze kinderen. Als ze onze kinderen komen halen, zullen ze ons ook moeten meenemen, met alle gevolgen van dien. Ik denk dus niet dat ik mij hier moet verantwoorden, mijnheer de toenmalige minister.

• Vraag: De oprichting van een garantiefonds

  De oprichting van een garantiefonds
  

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 26 maart 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Koen Metsu dringt aan op de onmiddellijke uitvoering van het garantiefonds voor terreurslachtoffers (beloofd in regeerakkoord punt 151), dat volgens hem nog steeds niet is gerealiseerd ondanks eerdere wetsvoorstellen en de oproep van ex-minister Geens, en benadrukt dat de Staat sterker staat dan individuele slachtoffers bij het terugvorderen van schadevergoedingen bij verzekeraars. Minister Verlinden kondigt weliswaar een uniek contactpunt aan voor begeleiding en financiële hulp (gefundeerd door daders), maar vermijdt concrete timing voor het garantiefonds, waar Metsu kritisch op ingaat door te stellen dat haar antwoord naast de kwestie gaat en hij nieuwe wetgeving aankondigt om druk te zetten. Beide benadrukken de urgentie van daadkracht, maar Metsu bekritiseert het gebrek aan voortgang terwijl Verlinden structuurverbeteringen als stap vooruit presenteert.

  Koen Metsu:

  Mevrouw de minister, een herdenking mag geen herhaling zijn van spijtbetuigingen. Het is de eerste plenaire vergadering na de herdenking van vorige zondag en het is tijd om door te pakken. Afgelopen vrijdag mocht ik hier zelf enkele slachtoffers van de aanslagen in Maalbeek en Zaventem ontvangen. Ik zei het vorige week ook, die getuigenissen gaan door merg en been, ze kruipen onder de huid. Ik wil ook de collega’s bedanken die aanwezig waren en de moed hadden om naar die getuigenissen te luisteren.

  Gewezen minister Koen Geens, die tijdens die aanslagen minister van Justitie was, gaf zondag op de VRT commentaar en beklemtoonde nogmaals het belang van het garantiefonds voor terreurslachtoffers. Dat fonds staat nu in het regeerakkoord, onder punt 151, maar het blijft tot op heden nog steeds geschreven woord, het is niet in de praktijk omgezet.

  Het artikel over het garantiefonds stelt de terreurslachtoffers te ontzorgen en financieel bij te staan. Vervolgens zal de Staat het geld terugvorderen bij de verzekeringsmakelaars, want onze positie is natuurlijk veel sterker dan die van Karen Northshield, Aristide Melissas, Valérie Gerard en Myriam Geuning, die allemaal hun verhaal zijn komen doen.

  Mevrouw de minister, het staat in het regeerakkoord, iedereen is er klaar voor en het werd nog eens onderstreept door de parlementaire onderzoekscommissie. Wanneer wordt dat garantiefonds realiteit?

  Annelies Verlinden:

  Tien jaar na de aanslagen blijft het leed bij de slachtoffers en hun nabestaanden tastbaar en beklijvend. Het voorbije jaar hebben mijn medewerkers en ik uitgebreid gesproken met slachtoffers. Hun boodschap is duidelijk: blijf naar ons luisteren, maar vooral ook handelen. Dat doen we.

  Sinds 2016 vragen slachtoffers en hun verenigingen een uniek contactpunt. Ook de parlementaire onderzoekscommissie noemde dat de belangrijkste aanbeveling. Vandaag is het hulpverleningslandschap versnipperd, waardoor slachtoffers zelf hun weg moeten zoeken tussen diensten en overheden en hun verhaal telkens opnieuw moeten doen. Dat is ondraaglijk.

  Tot nu toe bleef die terechte vraag zonder uitvoering. We doorbreken nu die stilstand en bieden de slachtoffers een duidelijk aanspreekpunt van waaruit ze worden geholpen en bijgestaan, zo lang als nodig is.

  Het unieke contactpunt wordt ondergebracht bij het secretariaat van de Commissie voor financiële hulp aan slachtoffers van opzettelijke gewelddaden, waar de nodige expertise al is opgebouwd. We werken dus verder op bestaande structuren, met als voordeel dat we snel kunnen schakelen. Het fonds zal ook instaan voor de toekenning van de financiële hulp aan de terreurslachtoffers en wordt gestijfd door daders van misdrijven. Het contactpunt zal de slachtoffers bovendien proactief begeleiden in alle stappen, niet alleen de juridische en administratieve stappen, maar ook bij hun contacten met ziekenhuizen, verzekeraars en overheden.

  We bereiden de teksten nu voor samen met alle betrokken actoren. In het koninklijk besluit zullen we opnemen dat het beheerscomité en het expertisecentrum ook werken aan de vereenvoudiging van de procedures, zodat die voor slachtoffers en nabestaanden begrijpelijker worden.

  De essentie is immers duidelijk: slachtoffers verdienen ondersteuning en begeleiding op maat. We kunnen, we moeten en we zullen beter doen. We zetten slachtoffers centraal, want zij verdienen ons grootste respect.

  Koen Metsu:

  Mevrouw de minister, bedankt voor uw antwoord. Het ging over het uniek loket. Mijn vraag gaat natuurlijk over het garantiefonds, wat iets helemaal anders is. Dat staat ook in het regeerakkoord, bij punt 151. In 2021 heb ik zelf met enkele collega’s een wetsvoorstel ingediend om dat garantiefonds te operationaliseren. Dat is tot op heden dode letter gebleven. Ik wil u eraan herinneren dat de slachtoffers in Zaventem en Maalbeek willekeurig zijn gekozen. Dat had iedereen kunnen zijn. Het ging om een aanslag op de Staat. Ik hoop oprecht dat bij de volgende herdenking de slachtoffers hier opnieuw het woord mogen nemen en u mogen bedanken, omdat de Staat opnieuw een bondgenoot is van onze terreurslachtoffers. We zullen dan ook opnieuw een wetsvoorstel indienen om het garantiefonds werkelijkheid te maken.

• Vraag: De herdenking 10 jaar na de terreuraanslagen en de bejegening van de slachtoffers

  Vraag: De terugvordering van uitkeringen van terreurslachtoffers door de FPD

  Vraag: De terugvordering van uitkeringen van terreurslachtoffers door de FPD tien jaar na de aanslagen

  Vraag: De schadeloosstelling van de slachtoffers van de terreuraanslagen

  veiligheid, justitie en defensie

  De herdenking 10 jaar na de terreuraanslagen en de bejegening van de slachtoffers
  De terugvordering van uitkeringen van terreurslachtoffers door de FPD
  De terugvordering van uitkeringen van terreurslachtoffers door de FPD tien jaar na de aanslagen
  De schadeloosstelling van de slachtoffers van de terreuraanslagen
  Herdenking, schadeloosstelling en terugvordering van uitkeringen terreurslachtoffers summaryExplanation

  Beantwoord door

  N-VA Theo Francken (Minister van Defensie)
  

  op 19 maart 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Tien jaar na de aanslagen op Zaventem en Maalbeek bekritiseren slachtoffers en parlementsleden dat de staat hen "in de steek liet", ondanks beloftes uit de parlementaire onderzoekscommissie waarvan slechts zeven van de 46 aanbevelingen zijn uitgevoerd, terwijl 30 onuitgevoerd bleven. Slachtoffers ontvingen recent ten onrechte terugvorderingsbrieven voor herstelpensioenen (14 gevallen bevestigd als administratieve fout door minister Francken), wat volgens hen "een tweede victimisatie" betekent, terwijl ze al jaren wachten op concrete steun zoals een Frans-geïnspireerd compensatiefonds en een uniek loket. Francken erkent de "schandelijke" vertragingen, belooft herstel van de fouten en snellere afhandeling dankzij extra personeel en betere samenwerking tussen diensten, maar slachtoffers zoals Walter (via Life for Brussels) eisen daden in plaats van "woorden en excuses", met name voor psychologische zorg, juridische erkenning van trauma’s en financiële zekerheid. Tijdens de aanstaande herdenking blijft de spanning hoog, met kritiek dat ceremoniële stilte en medeleven niet volstaan zolang systeemfouten en bureaucratische obstakels het herstel blijvend blokkeren.

  Koen Metsu:

  Mijnheer de minister, tien jaar geleden werden we allemaal geconfronteerd met de meest brutale terreurdaad die onze generaties tot op heden hebben gekend. IS-terroristen viseerden toen onze nationale luchthaven en een metrostation op een steenworp van hier, met als enig doel om zo veel mogelijk lukrake slachtoffers te maken. 33 doden, meer dan 300 gewonden en dan heb ik het nog niet over de hulpverleners, de families, de kennissen en de geliefden die allemaal rechtstreeks of onrechtstreeks ook getroffen werden.

  Vanmorgen was ik op een bijeenkomst van Life for Brussels, de vereniging die het lot van de terreurslachtoffers behartigt. Daar hebben ze een zin herhaald van enkele jaren geleden: l'État nous a abandonnés , de Staat heeft ons in de steek gelaten.

  Ze kwamen ook nog eens terug op de parlementaire onderzoekscommissie. Die was fantastisch, geweldig. De adviezen die toen werden geformuleerd, waren het heilmiddel. Waarom is het evenwel zo moeilijk om die in de praktijk om te zetten?

  Die minuut stilte zoals daarnet is belangrijk, want we moeten er altijd zijn voor elkaar. Ik moet echter zeggen dat de slachtoffers wachten op daden. Ze wachten tien jaar na datum niet alleen op woorden. Beeldt u zich in dat u 3.650 keer wakker wordt en u zich telkens afvraagt of u vandaag een dossier in een dossierkast zult blijven, of dat u opnieuw mens zult worden en u stilaan aan uw herstel zult kunnen beginnen denken.

  Enkele slachtoffers kregen enkele weken geleden een brief in de bus met een terugvordering van het herstelpensioen. Terwijl ze dachten dat die brief misschien een lichtpunt was aan het einde van de tunnel, moesten ze door een administratieve fout geld terugbetalen aan de staat.

  Mijnheer de minister, kunt u dat ophelderen? (…)

  Anja Vanrobaeys:

  Mijnheer de minister, 22 maart 2016 staat voor eeuwig in mijn geheugen gegrift. Ik was op weg naar het werk toen ik met de metro aankwam in Schuman en achter mij de knal in Maalbeek hoorde. Voor mijn collega's en mijzelf was het de hele dag bang afwachten of iedereen hier wel veilig zou aankomen. Die angst is echter niets vergeleken met wat de slachtoffers in Zaventem en Maalbeek meemaakten. Dat waren ook mensen die op weg waren naar hun werk, school of familie of die misschien op vakantie waren. Hun leven was in één seconde weg of werd onherroepelijk veranderd.

  Deze week hebben we in het Parlement hun verhalen gehoord, verhalen van pijn, verdriet, maar ook van enorme veerkracht. Naast die veerkracht hoorde ik echter ook iets anders, namelijk diepe teleurstelling. Al tien jaar worden zij van het kastje naar de muur gestuurd. Daarbovenop krijgen ze nu brieven dat ze 10.000 tot zelfs 100.000 euro van hun herstelpensioen moeten terugbetalen. Dat herstelpensioen is een erkenning van het leed van mensen met zware letsels, van mensen die hun geliefde verloren, van mensen voor wie er een leven vóór en een leven na 22 maart 2016 is.

  Mijnheer de minister, de Pensioendienst erkent dat er fouten zijn gemaakt, maar voor de slachtoffers zorgen die fouten voor onterechte paniek en angst, terwijl zij rust en respect nodig hebben. Wat is er fout gelopen? Hoe kan het dat slachtoffers dergelijke brieven krijgen? Wat zult u daaraan doen? Garandeert u dat die fouten rechtgezet en nooit meer gemaakt zullen worden?

  Pierre Jadoul:

  Monsieur le ministre, la Belgique se souvient, dix ans plus tard, des attentats du 22 mars. Une commission d’enquête parlementaire avait été mise en place très rapidement: 4 rapports, 900 pages, avec 46 recommandations prioritaires adoptées dans un délai d’un an et demi.

  Malheureusement, à entendre les victimes, le constat est cruel. Sept de ces recommandations ont été concrétisées, neuf ont été mises sur le métier sans aboutir, et trente sont restées lettres mortes. L’ASBL Life for Brussels – en charge d'accompagner les victimes dans le dédale des démarches, procédures et expertises – dénonce le gouffre entre les promesses écrites et la réalité du terrain, qui rend le rituel des commémorations amer. Elle poursuit en affirmant qu’il est en effet contradictoire, voire insupportable, d’honorer les victimes lors de cérémonies officielles et de les abandonner le reste de l’année face à un système qui les asphyxie.

  Monsieur le ministre, en matière d’asphyxie, le Service fédéral des Pensions (SFP) a fait très fort. Pour reprendre un vocable utilisé dans le cadre des débats budgétaires que nous avons eus ces dernières 36 heures, une médaille doit certainement lui être délivrée. Comment le SFP a-t-il pu en venir à émettre des lettres tendant à obtenir le remboursement de montants de la part de ces victimes?

  Monsieur le ministre, sommes-nous bien d’accord que ces courriers du SFP constituent une erreur? Il a présenté ses excuses, mais pouvez-vous confirmer à notre Assemblée qu’il s’agit effectivement d’une erreur? S’agissait-il d’un revirement d’appréciation du SFP ou d’un réveil tardif de celui-ci? Partagez-vous la conviction que ces courriers doivent être considérés comme non avenus, et le confirmez-vous expressément?

  Roberto D'Amico:

  Monsieur le ministre, ce dimanche, nous commémorons les dix ans des attentats de Bruxelles. Je voudrais commencer par témoigner toute ma solidarité et mon empathie envers les victimes, leurs familles, les premiers secours et les intervenants, les travailleurs de l'aéroport, ceux de la STIB et toutes ces personnes pour qui la vie est un parcours du combattant depuis ce 22 mars 2016.

  Je sors de la conférence de presse de Life for Brussels où j'ai rencontré notamment Walter, une victime, quelqu'un d'épuisé moralement et psychologiquement. Il m'a dit textuellement qu'il en avait marre des promesses et qu'après dix ans, il fallait passer aux actes.

  On vient d'apprendre que le Service fédéral des Pensions présente ses excuses pour avoir illégalement demandé des remboursements d'allocations aux victimes. Encore heureux, c'est la moindre des choses!

  Par ailleurs, de nombreuses recommandations de la commission d'enquête doivent encore être mises en place, notamment un fonds pour l'indemnisation, un statut spécial pour les enfants comme en France, des aides dans les frais des médecins experts, le subventionnement des associations d'aides aux victimes qui pallient les manquements de l'État et n'oublions surtout pas les premiers intervenants.

  Le sentiment qu'éprouvent de nombreuses victimes, c'est que l'État les a abandonnées. Monsieur le ministre, je sais que vous avez reçu récemment les associations de victimes. Elles se sont senties écoutées; c'est en tout cas ce qu'elles m'ont dit.

  Dans votre accord de gouvernement, vous aviez indiqué que vous alliez mettre en place un fonds d'indemnisation pour venir en aide aux victimes du terrorisme, comme en France. Mais cela fait déjà dix ans que les victimes attendent. Allez-vous enfin agir? Ou l'État belge attendra-t-il encore dix ans?

  Theo Francken:

  Mijnheer de voorzitter, geachte Kamerleden, deze week is het tien jaar geleden dat ons land werd getroffen door de aanslagen in Maalbeek en Zaventem. Voor velen blijft dat een dag die niet voorbijgaat. Het is een dag die families uit elkaar heeft gerukt en levens blijvend heeft veranderd. Tien jaar laten voelen we zeker in Brussel en Vlaams-Brabant, maar eigenlijk in heel het land, in heel Europa zelfs, nog steeds die pijn. Het is een litteken dat blijft, ook en misschien wel vooral een litteken op onze democratie.

  Net daarom komt het extra hard aan wanneer slachtoffers vandaag geconfronteerd worden met administratieve fouten of onduidelijkheden in de uitvoering van hun rechten. Dat is niet wat zij mogen verwachten van de overheid. Dat is ook niet hoe wij ermee willen omgaan, laat me daarover heel duidelijk zijn.

  J'ai pris connaissance de demandes de remboursement de pensions de dédommagement dans un nombre limité de dossiers de victimes des attentats du 22 mars. Le Service fédéral des Pensions m'a confirmé qu'il avait commis une erreur et que, dans 14 dossiers, les lettres demandant un remboursement avaient été envoyées à tort. C'est une grave erreur.

  Ik wil daarover geen misverstand laten bestaan. Het is nooit de bedoeling geweest dat reeds uitbetaalde herstelpensioenen op die manier zouden worden teruggevorderd. Het systeem is immers duidelijk. Het gaat om een residuaire vergoeding, waarbij andere vergoedingen in rekening worden gebracht, om dubbele compensatie te vermijden. Maar dat moet correct, zorgvuldig en vooral menselijk gebeuren.

  Hier is informatie over aftrekbare bedragen in sommige dossiers te laat doorgestroomd. Daardoor zijn verkeerde administratieve conclusies getrokken en foutieve brieven verstuurd. Dat is intussen erkend door de pensioenadministratie zelf, zoals u vanochtend hebt kunnen lezen.

  L'important est que cette situation sera rectifiée. Les 14 personnes concernées ont été ou en seront informées personnellement. Lorsque des montants ont été indûment retenus ou réclamés, cela sera corrigé et les sommes seront remboursées. En outre, les 43 dossiers supplémentaires pour lesquels une confusion était possible feront l'objet d'une nouvelle communication claire, afin qu'il ne reste aucun doute.

  Ik zet graag in de verf wat er de afgelopen maanden wel al is gebeurd. Dit jaar zijn er drie extra medewerkers gestart bij de administratie om de dossiers sneller te behandelen en de bestaande achterstand weg te werken. De digitale ondersteuning via de gegevensbank T.E.R. wordt verder uitgebouwd, zodat gegevens tussen diensten sneller en veiliger kunnen worden uitgewisseld. Defensie levert daarvoor drie extra medewerkers. Dat komt erop neer dat Defensie zes medewerkers op haar kosten bij de pensioendienst heeft gezet om de dossiers sneller te kunnen afhandelen.

  Er werd wetgevend ingegrepen, zodat de commissies die de dossiers behandelen, opnieuw rechtsgeldig kunnen worden samengesteld. De commissies werden samengesteld uit onder andere slachtoffers van oorlog of terreuraanslagen, maar de regeling was een verschrikkelijk kluwen. Op een bepaald moment konden de commissies zelfs niet meer rechtsgeldig samenkomen, omdat ze niet meer rechtsgeldig waren samengesteld en kon er dus geen enkel beroep worden behandeld. Dat probleem is ondertussen opgelost. We hebben ons niet beperkt tot kleine technische aanpassingen, maar hebben het systeem, dat jarenlang onder druk stond, hersteld.

  Parallèlement, nous avons renforcé les contacts entre le Service fédéral des Pensions, Medex et la Défense, précisément pour éviter autant que possible ce genre d'erreur à l'avenir, et pour mieux aligner les procédures.

  Overigens staan mijn kabinet en ikzelf in contact met de slachtofferorganisaties; ik kon recent nog lang met vertegenwoordigers ervan spreken. We proberen de signalen uit het veld snel op te pikken en het beleid bij te sturen waar nodig. Tien jaar na de aanslagen dragen veel mensen nog altijd de gevolgen van wat hen toen is overkomen. Als overheid hebben we de plicht om ervoor te zorgen dat de betrokkenen correct, snel en met respect worden behandeld. Wanneer er fouten gebeuren, moeten we die niet verbergen, maar erkennen en rechtzetten.

  Het klopt dat er na tien jaar nog veel te veel dossiers hangende zijn. Dat is een schande. Als oppositielid heb ik daar veel kritiek op gehad, net als andere collega’s. Ik probeer dat nu recht te zetten. We hebben al heel wat ingrepen gedaan. Ik rapporteer daar ook geregeld over in de commissie. Dat heb ik enkele weken geleden nog gedaan bij de bespreking van de beleidsnota. Ik zal dat blijven opvolgen, want voor mij, des te meer als vertegenwoordiger van Vlaams-Brabant blijven de aanslagen littekens voor de luchthavengemeenschap en voor de gemeenschap rond het metronet. Mijn persoonlijke gesprekken intussen met veel van de slachtoffers raken mij tot in de kern van mijn ziel.

  En tant que ministre, je suis impliqué dans ce dossier et je me suis engagé dès le début à rattraper le retard et à améliorer les procédures.

  De voorbije jaren zijn duidelijke stappen gezet ter versterking van de betrokken administraties en ter verbetering van hun onderlinge samenwerking.

  Koen Metsu:

  Mijnheer de minister, dat is een forse verklaring en wij zijn daar ook wel klaar voor.

  Voor mij is het absoluut geen detail dat Medex, onze medisch gerechtsdeskundige, heel vaak oog heeft voor het feit dat slachtoffers bijvoorbeeld prothesen nodig hebben, maar vergeet dat slachtoffers een trauma te verwerken hebben. Zo konden we vanochtend nog leren uit het onderhoud met Life for Brussels vanochtend, waar enkele parlementsleden bij aanwezig waren. Trauma’s en PTSD worden al te vaak onderschat. Ik dank u omdat u daaraan herinnert. Hoe gek kan het zijn dat slachtoffers van terreurdaden vandaag zelf rechtszaken moeten starten, omdat ze al een decennium lang op rechtvaardigheid wachten.

  Morgen is er de herdenking. Ik kan u vertellen dat ze heel pittig wordt, want de slachtoffers komen spreken. Hun getuigenis kruipt onder uw huid en u vergeet u die uw hele leven niet. Dat kan ik u vertellen. Ik ben heel dankbaar dat u morgen ook komt spreken, dat wij en de slachtoffers elkaar in de ogen kijken en dat wij elkaar eindelijk kunnen omarmen.

  Anja Vanrobaeys:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord.

  U erkent de fout en zult ze rechtzetten. Het is niet de manier waarop wij met slachtoffers willen omgaan, maar het is spijtig genoeg gebeurd. Ik hoop dat de fout zo snel mogelijk wordt rechtgezet, want de slachtoffers maken het ergst denkbare mee. Daar hoef ik u niet van te overtuigen. Zij moeten net kunnen rekenen op een sterke, zorgzame overheid, die hen beschermt. Eigenlijk worden zij een tweede keer slachtoffer, deze keer van een overheid, die hen zou moeten beschermen, en dat zou niet mogen gebeuren.

  Ik heb daarnet van de minister van Justitie gehoord dat er ook een uniek loket komt. Ik verneem van u dat u stappen zet. Ik hoop dat we eindelijk beland zijn bij een keerpunt waarbij men werk maakt van alle aanbevelingen van de onderzoekscommissie, zodat de slachtoffers niet langer zelf hun weg hoeven te zoeken en kunnen rekenen op de zorg en de ondersteuning, waarop zij recht hebben.

  Pierre Jadoul:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour la clarté de votre réponse. Nous pouvons être rassurés par l’écho que vous nous donnez. L’erreur est humaine et la reconnaître est important, même si nous aurions évidemment préféré qu’elle ne se produise pas dans ce type de situation. Le moment est venu – et je me réjouis de la présence de la ministre de la Justice dans nos débats – de sortir de la logorrhée dont cette enceinte a encore été le théâtre – le mot est choisi à dessein – au cours des discussions budgétaires des dernières 36 heures, et de faire preuve de respect à l’égard des victimes et de leurs proches. Il s’agit également de faire preuve d’une cohérence efficace dans le traitement des dossiers qui les concernent. J’ose croire que le gouvernement en fera une priorité dans les semaines et les mois à venir.

  Roberto D'Amico:

  Monsieur le ministre, je me réjouis d’entendre que le SPF reconnaît son erreur. Toutefois, pour avoir échangé avec Walther tout à l’heure, je peux vous dire que lorsqu’il a reçu cette lettre, il n’en dormait plus. Il est déjà une victime – victime des attentats – et cette situation a ravivé ses souffrances. L’erreur est aujourd’hui reconnue, mais il existe d’autres difficultés, notamment du côté des assurances. Celles-ci cherchent à boucler et bâcler les dossiers – ce sont les termes mêmes des victimes. Plusieurs d’entre elles m’ont indiqué souhaiter la mise en place d’un guichet unique ainsi que d’un fonds d’indemnisation. Je vous avais déjà interrogé à ce sujet, notamment à propos d'un calendrier, pour pouvoir apporter des réponses à ces victimes.

Voorstellen

Voorstellen ingediend door Koen Metsu als hoofdauteur.

Slechts een deel van alle voorstellen wordt getoond. Lopende voorstellen die nog niet zijn gestemd geweest worden niet weergegeven.

• Voorstel: Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, voor wat de oprichting van een politiezone Brussel-Hoofdstad betreft (746/2)

  Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, voor wat de oprichting van een politiezone Brussel-Hoofdstad betreft (746/2)

  Bekijk dossier 746

• Voorstel: Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, voor wat de oprichting van een politiezone Brussel-Hoofdstad betreft (746/2)

  Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, voor wat de oprichting van een politiezone Brussel-Hoofdstad betreft (746/2)

  Bekijk dossier 746

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende de publicatie van het Belgische hoofdstuk van de NAVO Defence Planning Capability Review (DPCR) (373/5)

  Voorstel van resolutie betreffende de publicatie van het Belgische hoofdstuk van de NAVO Defence Planning Capability Review (DPCR) (373/5)

  Bekijk dossier 373

Stemmingen

Recente stemmingen van Koen Metsu in de plenaire vergadering.

Commissies

Koen Metsu is lid van de volgende commissies.