Verslag plenaire vergadering 28 mei 2026 (14h15)

Mondelinge vragen

De vragen die gesteld werden tijdens deze vergadering.

• Vraag: De initiatieven van de eerste minister om een rentesneeuwbal te voorkomen (Q56001711P)

  Vraag: De peiling van de VRT en De Standaard naar het draagvlak voor de regeringsmaatregelen (Q56001719P)

  Vraag: Het gebrek aan draagvlak voor de indexsprongen (Q56001724P)

  Vraag: De peiling van de VRT en de Standaard naar het draagvlak voor de regeringsmaatregelen (Q56001725P)

  Vraag: De onenigheid over de centenindex (Q56001733P)

  economie en werk

  De initiatieven van de eerste minister om een rentesneeuwbal te voorkomen
  De peiling van de VRT en De Standaard naar het draagvlak voor de regeringsmaatregelen
  Het gebrek aan draagvlak voor de indexsprongen
  De peiling van de VRT en de Standaard naar het draagvlak voor de regeringsmaatregelen
  De onenigheid over de centenindex
  Peilingen en maatregelen rond economisch beleid en draagvlak summaryExplanation

  Gesteld door

  Anders. Arthur Orlians
  PVDA-PTB Raoul Hedebouw
  Ecolo-Groen Jeroen Van Lysebettens
  Anders. Kjell Vander Elst
  VB Barbara Pas
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De oppositie bekritiseert premier De Wever scherp voor zijn onpopulaire begrotingsmaatregelen—met name de centenindex, die volgens peilingen door 70% van de bevolking, sociale partners, werkgevers en zelfs coalitiepartners wordt afgewezen, maar desondanks wordt doorgedrukt. Critici (Hedebouw, Van Lysebettens, Pas) beweren dat de regering democratisch gezag mist (maatregelen stonden niet in verkiezingsprogramma’s), koopkracht aantast (dubbele indexsprong: centenindex plus stiekem voorbereide "afgevlakte index") en economische groei ondermijnt door extra belastingen op bedrijven en burgers, terwijl alternatieven van sociale partners genegeerd worden. De Wever erkent de ernst van het begrotingstekort (5,8% in 2029, schuld 122%) en de dreigende rentesneeuwbal, maar wijst op positieve signalen van ratingbureaus voor zijn langetermijnbeleid en roept op tot snelle, pijnlijke saneringen—zelfs als die onpopulair zijn—om de welvaartsstaat te redden. Hij ontwijkt concrete antwoorden over de rente- en groeistrategie, benadrukt geheimhouding tijdens onderhandelingen en verdedigt de maatregelen als "algemeen belang", terwijl oppositie en coalitiepartners hem hypocrisie en koppigheid verwijten.

  Arthur Orlians:

  Beste premier, u bent naar eigen zeggen premier van dit land geworden om de begroting te redden en om het rotten te stoppen. De waarheid is echter dat de begroting elke dag slechter en slechter wordt. Uit het Rapport van het Rekenhof leren we dat we nu de slechtste begroting hebben van heel de eurozone, dat het begrotingstekort en de schuldgraad de komende jaren nog zullen oplopen tot 5,8 % respectievelijk 122 % en dat een rentesneeuwbal gevaarlijk dichtbij komt.

  De rente op onze schuld dreigt sneller te stijgen dan onze economische groei of de inflatie. Daarom zijn mijn vragen heel duidelijk.

  Ten eerste, welke begrotingsinspanningen zijn er volgens u nog nodig om een rentesneeuwbal te vermijden? Is het bedrag van 7 miljard, waarnaar u op zoek zou zijn, genoeg? Veel experts waarschuwen dat de uitdaging eigenlijk veel groter is.

  Ten tweede, hoe zult u de economische groei versterken? Dat is minstens even belangrijk als begrotingsmaatregelen ter waarde van 7 miljard, waarbij het ongetwijfeld alleen maar gaat om nieuwe taksen, taksen op bedrijven en nieuwe regels, om de rentesneeuwbal te voorkomen.

  Raoul Hedebouw:

  Mijnheer de premier, veel smelt vandaag weg door het warme weer. Ook het draagvlak voor uw beleid smelt weg. Uit de peiling van de vrt en De Standaard in verband met de maatregelen die u hebt genomen, blijkt dat er voor de centenindex, de aanval op de koopkracht van wie meer dan 4.000 euro bruto verdient, 30 % steun is in België. Twee derde van de ondervraagden is tegen de centenindex en toch wilt u die hier vandaag goedkeuren. Een btw-verhoging krijgt 20 % steun en acht op de tien Belgen zijn er dus tegen, maar toch wilt u de goedkeuring forceren.

  Beste collega's, interessant in die peiling is de evolutie in één jaar tijd. Zo is het draagvlak voor de malus op pensioenen, die vandaag ter stemming ligt, in één jaar tijd met 10 à 12 % afgekalfd.

  Specialisten veronderstellen dat, nu de inhoud van de hervormingen het voorbije jaar duidelijk is geworden, de steun onder de burgers afneemt. Met andere woorden, hoe meer de mensen begrijpen wat uw beleid inhoudt, hoe meer informatie daarover in de gemeenschap circuleert, hoe meer de mensen beseffen dat ze daar niet achter kunnen staan.

  Men heeft ook gepeild naar de houding van de ondervraagden ten opzichte van het sociaal protest. In Vlaanderen bijvoorbeeld steunde vorig jaar 59 % het sociaal protest, vandaag is dat 67 %. Mijnheer de eerst minister, het sociaal protest is vandaag inderdaad de locomotief van onze samenleving.

  Mijnheer de premier, u hebt de strijd om de publieke opinie verloren. Ik vraag u om daaruit conclusies trekken bij de stemming die u vandaag wilt forceren.

  Jeroen Van Lysebettens:

  Collega's, mijnheer de premier, niemand steunt de centenindex, de werkgevers niet, de werknemers niet, de mensen niet. Uit een bevraging van De Standaard en de VRT blijkt dat 70 % van de mensen niet achter dat voorstel staat, maar de regering volhardt in de boosheid. Flashback naar vorige week: de afgevlakte index van de sociale partners is in uw ogen, premier, en in die van minister Vandenbroucke onrechtvaardig. Die index treft sommigen zelfs dubbel: de kleine pensioenen, de kleine lonen enzovoort. Daarom houdt Arizona vast aan de centenindex, dixit minister Vandenbroucke en de premier. Gisteren kreeg minister Vandenbroucke een eenvoudige vraag. Kan hij garanderen dat er tijdens de komende begrotingsonderhandelingen geen aanpassingen aan de index komen? Geen antwoord, alleen de mantra dat de regering vasthoudt aan de centenindex.

  Vandaag echter kunnen we lezen dat de federale regering via Statbel al twee jaar werkt aan die zogenaamde afgevlakte index in het kader van de Europese harmonisering. Dus terwijl men het voorstel van de sociale partners in de media afbrandt, wordt in het geniep in de achterkamers hetzelfde voorbereid, niet zoals de sociale partners om de middenklasse beter te beschermen, maar wel om een dubbele besparing op kap van de mensen door te voeren, eerst via de centenindex en daarbovenop via de afgevlakte index. Dat is precies het voorstel dat u hebt weggezet als asociaal en onverantwoord. Collega's, die hypocrisie is toch hallucinant?

  Mijnheer de premier, wat is nu echt het plan van de regering, de middenklasse twee keer laten betalen, eerst via de centenindex en dan nog eens via de afgevlakte index?

  Kjell Vander Elst:

  Mijnheer de premier, u weet ongetwijfeld wat er vandaag op het menu staat van het Parlement. Dat is het soepkieken van de cd&v, de zoveelste trofee van Vooruit, de centenindex. Uw coalitiepartners zijn tegen, vakbonden en werkgevers zijn tegen, zelfstandigen, ondernemers, mensen en bedrijven die dat allemaal moeten implementeren zijn tegen, alle economen zijn tegen. Uit de bevraging van de VRT blijkt nu dat ook de bevolking tegen die maatregelen is. De mensen hebben hun buik vol van al dat broddelwerk, van al die lelijke kamelen, van de btw-brol tot het gedrocht van die centenindex.

  Iedereen zegt: doe dat niet. Dat complexe gedrocht zal de mensen geld kosten en de loonkosten ook doen stijgen. Het is onwerkbaar en het is eerlijk gezegd een simpele, platte belastingverhoging.

  Het ergste van al, mijnheer de premier, is dat er een alternatief van de sociale partners op tafel ligt, een alternatief dat eenvoudiger, eerlijker en beter voor de begroting is. Een akkoord tussen vakbonden en werkgevers, dat is historisch in dit land, maar u en uw partij, samen met de socialisten, aan het handje van meester Frank, doen koppig voort met dat complex gedrocht, tegen beter weten in.

  Dat moet er allemaal door. We hebben nog een paar dagen, want 1 juni staat voor de deur. Een heel belangrijke sector in dit land zegt nu al dat ze dat niet gerealiseerd, niet geïmplementeerd krijgt. De energiesector, FEBEG, krijgt dat niet geïmplementeerd. Klopt het, mijnheer de premier, dat een van de belangrijkste sectoren in dit land dat niet geïmplementeerd zal krijgen?

  Mijnheer de premier, u hebt nog een laatste kans. De stemming heeft nog niet plaatsgevonden, het is nog niet te laat. Zult u koppig blijven doorduwen en dat soepkieken uitvoeren, of zult u over uw eigen schaduw heen stappen en rond de tafel gaan zitten met de sociale partners?

  Barbara Pas:

  België is het enige land ter wereld waar meer dan de helft van het loon naar de Staat gaat. Het is dan ook niet meer dan logisch dat de burgers graag minder belastingen willen. Dat werd hun onder andere door u beloofd voor de verkiezingen, maar vandaag krijgen ze van u en uw regering btw-verhogingen, extra taksen, extra accijnzen, een centenindex en een meerwaardetaks die zelfs de PS niet durfde invoeren.

  Mijnheer de premier, niet alleen het Vlaams Belang kan uw maatregelen niet smaken, zoals uit de resultaten van De Stemming blijkt, brokkelt ook de maatschappelijke steun massaal af. Een overgrote meerderheid kant zich tegen de centenindex. Dat is uiteraard niet te verwonderen. Dat gemorrel aan de index zorgt voor extra kosten voor de werkgever en treft ongeveer de helft van de werkende bevolking, vooral Vlamingen.

  De bevraging van de VRT weerspiegelt zich ook in het gebrek aan draagvlak ervoor binnen uw eigen regering. Naast uzelf en Frank Vandenbroucke is er blijkbaar niemand die uw dubbele indexsprong nog steunt: twee derde van de bevolking niet, de sociale partners niet, maar ook uw eigen coalitiepartners niet. Enerzijds is het een soepkieken dat zo snel mogelijk verdronken moet worden, maar anderzijds gaat cd&v straks wel op het groene knopje drukken om het goed te keuren. Tjeven blijven tjeven.

  Mijnheer de premier, uw regeringsleden blijven elkaar tot vandaag nog altijd tegenspreken over de vraag of de centenindex opnieuw op tafel zal komen te liggen of niet. Kunt u daar eindelijk duidelijkheid over geven? Waarom blijft u in godsnaam vasthouden aan zo’n slecht idee waar totaal geen draagvlak voor is?

  Voorzitter:

  Voilà, mijnheer de premier, daarmee hebben we vijf vragen. Dat geeft u ook vijf minuten om erop te reageren.

  Bart De Wever:

  Mijnheer Orlians, proficiat met uw eerste tussenkomst in dit vragenuurtje. Ik dank u ook om mij te herinneren aan wat mijn voorganger heeft nagelaten. De toestand is inderdaad niet goed. De macro-economische omstandigheden waarin wij moeten werken, zijn tamelijk dramatisch en zullen op korte termijn spijtig genoeg niet verbeteren.

  Ik begrijp dat u mij veel vragen stelt over hoe we dat gaan aanpakken, al gingen de meeste vragen eigenlijk over de programmawet. Ik denk echter dat u daar toch al grondig over gediscussieerd hebt en dat we daar straks over zullen stemmen. Laten we naar de toekomst kijken. U zult wel begrijpen dat ik daarover nu nog niet in detail kan treden. Ik kan alleen toejuichen dat de ernst van het begrotingsprobleem nu echt wel bij iedereen lijkt door te dringen, ook bij de partijen die jarenlang, om niet te zeggen decennialang, in ontkenning hebben geleefd over het probleem en de wonden hebben laten etteren tot de bijzonder ernstige toestand van vandaag.

  Ik mag hopen dat diezelfde partijen geïnspireerd worden om de uitrol van sanerende maatregelen niet langer nodeloos te vertragen. Dat zou geweldig helpen. De rapporten van de ratingbureaus – ik beveel u allen de lectuur daarvan aan – duiden het trage parlementaire doorloopproces immers als een zwak punt aan. Het kan erg amusant zijn om hier te filibusteren, maar dat is niet bepaald in het algemeen belang. Wel in het algemeen belang zijn de maatregelen die deze regering het voorbije anderhalf jaar heeft genomen. Die maatregelen worden door de ratingbureaus wel bejubeld als zeer positief, in het bijzonder op de lange termijn. Lees het rapport van Fitch daarover eens. Dat rapport is eigenlijk zeer inzichtelijk over wat ze goed vinden – met name ons beleid – en waar ze de risico’s zien. De waarheid heeft echter haar rechten. De geopolitieke en macro-economische toestand is dermate problematisch, dat wat wij tot heden gedaan hebben onvoldoende is om op korte termijn, met 2029 als perspectief, uit de problemen te komen.

  Daarom zijn wij begonnen met de voorbereidingswerken van een nieuwe begrotingsoefening voor het budget van volgend jaar en het meerjarenbudget, met als doelstelling het begrotingstekort opnieuw structureel met meerdere miljarden te reduceren. Ik heb uiteraard persoonlijk ideeën over hoe we dat zouden kunnen doen en waar we die miljarden kunnen vinden, maar als eerste minister kan ik hier enkel spreken namens de regering. Binnen de regering en de meerderheid moet daarover eerst nog een akkoord worden gevonden. Dat oogt – dat hebt u uitgebreid toegelicht met citaten en verwijzingen – uiteraard bijzonder moeilijk. Het tegendeel zou wel zeer eigenaardig zijn, gezien de toestand.

  Als we dat akkoord bereiken, zullen we zoals altijd naar dit Huis komen om daar in alle transparantie over te debatteren. Tot zolang beroep ik mijzelf alleszins op de discretie van de lopende onderhandelingen. Ik roep iedereen aan de kant van de meerderheid op om die maximaal te helpen respecteren. We zullen zien. Ik denk alleszins dat het helpt om de slaagkansen te behouden.

  Wat het draagvlak betreft, er is veel discussie geweest over specifieke maatregelen. Als men een sanering van deze omvang moet doen, wellicht de grootste sinds de Tweede Wereldoorlog in dit land, is het redelijk onvermijdelijk dat als men daar met vijf partijen over onderhandelt in dit zeer complexe land, er maatregelen zullen doorkomen die niet populair zijn bij de ene of de andere zijde van het politieke spectrum.

  Ik moest even glimlachen toen iemand zei dat de centenindex de trofee van Vooruit was. Als men lang genoeg leeft, maakt men alles mee. Ik denk niet dat dat echt waar is.

  Er zullen dus ook maatregelen bij zijn die niemand heel leuk vindt. Ik schrik er zelf nog van dat 20 % van de bevolking ze steunt, omdat ze gewoon niet aangenaam zijn. Er is een waarheid waar men niet aan ontsnapt. Saneren in dit land is geen walk in the park . Het is geen aangename wandeling. De uitdaging is om het draagvlak te behouden. Het toverwoord is handelen in het algemeen belang.

  Ik stel wel vast, mijnheer Hedebouw, dat u zedig zwijgt over de maatregelen waarvoor bij de bevolking wél een enorm draagvlak gemeten is, zoals de aanpak van de werkloosheid en de langdurige ziekte. Daarover hebt u niets vermeld. Daar blijkt een enorme appreciatie voor te bestaan.

  Alleszins zal de regering de komende tijd opnieuw werk maken van een zo gebalanceerd en rechtvaardig mogelijk pakket aan maatregelen, telkens met het algemeen belang voor ogen: een gezonde begroting en een economie die onze welvaartsstaat veiligstelt voor onze kinderen en kleinkinderen. Dank u wel.

  Arthur Orlians:

  Mijnheer de premier, ik dank u voor uw antwoord.

  De rentevraag en hoe u daarmee zult omgaan in de toekomst, hebt u niet echt beantwoord. Ik begrijp uiteraard de discretie, maar de beste manier om het renteprobleem aan te pakken, is het begrotingstekort aanpakken. Wij zien dat dat tot nu toe alleen maar gebeurt met extra inkomsten en extra taksen.

  Er wordt hier gevraagd en gehoopt dat wij vanuit de oppositie de saneringsvoorstellen mee zullen goedkeuren en niet verder zullen vertragen. Dat zullen wij absoluut doen. Wij vinden de centenindex echter geen sanering. Wij vinden dat een platte belastingverhoging, die geen goed idee is.

  Voorzitter:

  De heer Orlians laat zijn verschijning hier niet ongemerkt voorbijgaan. Hij heeft gisteren eigenlijk al voor het eerst het woord tot ons gericht, maar stelt nu wel zijn eerste officiële vraag. Het is de eerste van ongetwijfeld vele vragen.

  (Applaus.)

  De heer Hedebouw is, naar ik meen, geen beginneling.

  Raoul Hedebouw:

  Monsieur le premier ministre, c’est fou. Vous êtes en train de dire: "Je sais que je prends plein de mesures dont aucun Belge ne veut, même pas 20 %". Et vous foncez quand même. C’est fou à quel point vous mettez la démocratie de côté.

  Ce n’était déjà même pas dans vos programmes. Les gens n’ont pas voté pour augmenter la TVA. Les gens n’ont pas voté pour un malus pension. Ce n’était pas dans vos programmes. Les gens n’ont pas voté pour la taxe sur l’indexation des salaires. Ce n’était pas dans vos programmes, donc il n’y avait pas de légitimité.

  Un sondage montre que cela diminue encore; et vous foncez. C’est fou. D’autant plus – et là, vous n’avez pas réagi – que le soutien au mouvement social est passé de 55 ou 60 % à 70 ou 80 %, selon les régions. C'est-à-dire que plus vous attaquiez les manifestations, plus les gens soutenaient. Plus vous pointiez du doigt tout le mouvement social que se mobilisait, plus les gens ont apporté leur soutien. Aucune réponse à cela.

  Vous me dites que les mesures tapant sur les plus faibles sont plus succesvol . Évidemment: vous divisez le peuple pour mieux régner. Mais vous n’avez aucune légitimité; et vous avez encore quelques heures pour recoller avec la démocratie.

  Jeroen Van Lysebettens:

  Collega’s, ziehier het plan-Arizona. Vandaag stemt u over de centenindex, morgen verspreidt de premier zijn nieuwe besparingsnota met de afgevlakte index, de volgende besparing op de koopkracht. 1 mei is voorbij, Rerum novarum is afgelopen en zo ook de sociale bekommernissen van de premier en zijn bende. Of ze nu tot Vooruit of cd&v behoren, allemaal willen ze de koopkracht van de mensen verder beperken. Collega’s, er is één manier om die evolutie te voorkomen, namelijk door straks die centenindex weg te stemmen en aan de slag te gaan met de sociale partners om de koopkracht te beschermen.

  Kjell Vander Elst:

  Dank u, premier, voor uw antwoord. U zegt dat u maatregelen nodig hebt om de loonkosten te doen vertragen, maar die centenindex zal die loonkosten doen stijgen. Op de vraag over de invoering van die index op 1 juni in heel belangrijke sectoren die daar niet klaar voor zijn, geeft u geen antwoord. 1 juni is al binnen een aantal dagen. Ik hoop dat u dat beseft. Voor de rest is uw antwoord wel duidelijk. U doet koppig voort en gaat de zoveelste lelijke kameel invoeren. Wie onderneemt, moet bloeden en wie de handen uit de mouwen steekt, zal moeten betalen.

  Collega’s, ik begrijp absoluut niet de collega’s van Arizona en specifiek van cd&v. Ik hoor heel veel stoere, ronkende verklaringen, heel veel woorden, maar zie weinig daden. Straks zult u van Arizona allemaal braaf op dat groene knopje duwen. Daar is maar één woord voor, hypocrisie. Gelukkig heeft de bevolking dat door.

  Barbara Pas:

  Uw taksmaatregelen hebben geen draagvlak. U beloofde in ruil 1.000 euro netto extra loon tegen 2030. Door die extra energietaksen, door die centenindex en door allerhande belastingen zullen onze mensen net niet meer, maar minder overhouden. Het ergste is dat u daarmee helemaal geen gezonde begroting krijgt. U hebt het grootste begrotingstekort van de hele eurozone. Uw plannen om het roer om te gooien, zijn zo ongeloofwaardig dat de kredietratings van België voor het eerst in vijftien jaar werden verlaagd. Doe wat u moet doen, mijnheer de premier. Doe wat u de kiezer beloofde en dat is orde op zaken stellen door institutioneel te hervormen, door fiscale autonomie in plaats van telkens opnieuw in de zakken van de Vlamingen te zitten, terwijl dat nergens voor nodig is.

• Vraag: De vrije meningsuiting versus de racismewetgeving (Q56001713P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De vrije meningsuiting versus de racismewetgeving
  

  Gesteld door

  VB Alexander Van Hoecke
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Alexander Van Hoecke bekritiseert dat burgers in België strafrechtelijk vervolgd worden voor het leggen van een link tussen massamigratie en criminaliteit, zelfs als ze zich baseren op cijfers en studies, en noemt dit een praktijk die thuishoort in autoritaire regimes. Premier Bart De Wever deelt niet de sympathie voor de betrokkene maar beaamt dat vrije meningsuiting enkel beperkt mag worden bij oproepen tot geweld en stelt voor de antiracismewetgeving te herzien om misbruik te voorkomen. Van Hoecke benadrukt dat zijn partij een wetsvoorstel zal indienen om de vrijheid van meningsuiting te herstellen en roept andere partijen op dit te steunen, verwijzend naar het risico dat iedereen straks voor een mening vervolgd kan worden. De Wever nodigt het parlement uit de wetgeving kritisch te evalueren maar wijst erop dat de beslissing bij de wetgevende macht ligt.

  Alexander Van Hoecke:

  Mijnheer de premier, u bent vandaag eerste minister van een land waar iemand die bepaalde woorden gebruikt of zelfs bepaalde cijfers aanhaalt, in de gevangenis kan vliegen. Afgelopen week werd een burger van dit land strafrechtelijk veroordeeld, omdat hij gebruikmaakte van zijn vrijheid van meningsuiting. Hij riep nochtans niet op tot geweld, maar haalde cijfers en studies aan, op basis waarvan hij zijn mening vormde.

  Ik wil het van in het begin heel duidelijk gezegd hebben: het interesseert me vandaag niet wat iemand denkt over de mening van die burger. Daar gaat het hier vandaag niet over. Waar het hier vandaag over gaat, is dat zo goed als iedere burger in dit land die massamigratie linkt aan criminaliteit, vanaf deze week strafrechtelijk vervolgd kan en zal worden. Het maakt niet uit welke cijfers men gebruikt of welke studies men aanhaalt, als men een mening verkondigt die – laten we een kat een kat noemen – bepaalde linkse partijen, figuren of rechters niet aanstaat, kan men daarvoor als een ordinaire crimineel vervolgd worden. Dergelijke praktijken horen thuis in autoritaire regimes, in Rusland, in China, in Cuba, in Iran.

  Mijnheer de premier, legt u zich daarbij neer? Aanvaardt u de schande dat u premier bent van een land, waar zoiets gebeurt?

  Wat zult u eraan doen? Zult u de wetgeving aanpassen? Hoe zult u ervoor zorgen dat de vrijheid van meningsuiting hersteld wordt en dat de antiracismewetgeving nooit, maar dan ook nooit, meer misbruikt kan worden om mensen het zwijgen op te leggen?

  Bart De Wever:

  Mijnheer Van Hoecke, als eerste minister zal ik uiteraard geen commentaar geven op individuele vonnissen, maar dat hebt u ook niet gevraagd.

  Terwijl ik op geen enkele manier uw sympathie voor het individu in kwestie of voor diens uitspraken deel, ben ik het met u eens dat dat niet relevant is. Mijn persoonlijk standpunt over de vrije meningsuiting – ik kan niet als eerste minister spreken, want er is geen regeringsstandpunt – is genoegzaam bekend. Mijn oordeel is dat die best zo min mogelijk wordt ingeperkt. Het beste wapen tegen een verwerpelijk idee is een beter idee. Zolang men niet oproept tot geweld, moet een woord met een woord worden bestreden en niet met een rechtbank. In die zin strookt mijn persoonlijk standpunt nogal met de reactie van de Kamervoorzitter hierover gisteren aan de pers. Dat laat zich niet in twee minuten vatten, want het is een bijzonder belangrijk debat vol nuances, maar die kans – ik ben het eens met de Kamervoorzitter – mag ik niet laten liggen.

  Ik denk dus dat het geen oninteressante oefening zou zijn om de wetgeving inzake opiniedelicten tegen het licht te houden. Dan kan er worden nagegaan of die niet voor een interpretatie vatbaar is die de vrijheid van meningsuiting onwenselijk inperkt. Ik denk dat u wel kunt raden wat ik daarover denk, maar het is uiteraard aan u allen. U bent de wetgevende macht. Als u die oefening wilt doen, dan kan ik u alleen uitnodigen, collega's, om dat met de andere fracties te bespreken, de wetgeving tegen het licht te houden en u daar op een serene manier ten gronde over te buigen. Ik zal u zeker niet tegenhouden.

  Alexander Van Hoecke:

  Mijnheer de eerste minister, ik dank u voor uw antwoord. Ik zal het nog een keer zeggen. Het interesseert mij geen bal en het mag niemand een bal interesseren wat die uitspraken juist waren. Wat ertoe doet, is dat iemand veroordeeld is als een crimineel vanwege een mening, vanwege het leggen van een link tussen massamigratie en criminaliteit. Ik wil dat iedereen dat heel goed begrijpt. Vandaag is het Dries Van Langenhove, morgen bent u het. Onze partij is daar al jaren glashelder over: de vrijheid van meningsuiting stopt enkel wanneer men oproept tot geweld. Aan alle andere meningen moet men uiting kunnen geven, of men die nu leuk vindt of niet. Dat komt met de vrijheid van meningsuiting. Ik heb u en andere partijen hier eindelijk hetzelfde horen zeggen, maar tussen woord en daad zit er natuurlijk een groot verschil. Wij zullen de daad bij het woord voeren. We hebben een wetsvoorstel opstellen en zo snel mogelijk indienen. Zoals de premier net zei, reken ik op de steun van alle hier aanwezige fracties. (…)

• Vraag: De achteruitgang van de industriële economie en het verlies van jobs in Europa ten gunste van China (Q56001716P)

  Vraag: Het banenverlies door de Chinese economische oorlog (Q56001726P)

  economie en werk

  De achteruitgang van de industriële economie en het verlies van jobs in Europa ten gunste van China
  Het banenverlies door de Chinese economische oorlog
  De impact van Chinese economische dominantie op Europese industrie en werkgelegenheid summaryExplanation

  Gesteld door

  N-VA Katrijn van Riet
  DéFI François De Smet
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Katrijn van Riet en François De Smet benadrukken dat Europese industrie (o.a. chemie, staal, technologie) jobs en competitiviteit verliest door hoge energiekosten, overregulering en oneerlijke Chinese concurrentie (massale subsidies, dumpingpraktijken), terwijl de VS en China agressief hun industrie uitbouwen. Minister Clarinval beaamt de crisis—Europa verloor sinds 2000 de helft van zijn industriële meerwaarde—en wijst op federale maatregelen (flexibere arbeidsmarkt, lagere sociale lasten, kernenergie, MAKE 2025-2030) en Europese actie (aanpassing ETS, antidumpinginstrumenten), maar erkent dat energie en deregulering cruciaal zijn. De Smet bekritiseert dat Clarinvals e-commerceplan ontoereikend is voor de industriele dreiging en pleit voor strategische Europese voorkeursbeleid (bv. aanbestedingen) zonder het sociale model te ondermijnen, terwijl Van Riet drong aan op versnelde actie om kennis, innovatie en jobs in Europa te behouden. Clarinval benadrukt dat soevereiniteit en billijke concurrentie essentieel zijn, maar De Smet waarschuwt dat China’s economische agressie even gevaarlijk is als Russische dreigingen en eist een krachtiger EU-antwoord.

  Katrijn van Riet:

  Mijnheer de minister, jobs, jobs, jobs, daar draait het om. Competitiviteit, innovatie, productiviteit, dat is echt dé welvaartstak waarop we met z'n allen zitten. Die tak begint echter meer en meer serieuze barsten te vertonen.

  De fundamentele vraag blijft hoe we ervoor zorgen dat produceren in Europa opnieuw aantrekkelijk wordt? Onze industrie kreunt onder torenhoge energiekosten, zware regelgeving en een gebrek aan competitiviteit. Chemiereuzen zoals BASF, Bosch en Siemens moeten besparen, afdelingen sluiten of jobs schrappen, niet omdat onze kennis verdwenen is, maar omdat produceren in Europa stilaan duurder en moeilijker wordt dan bij onze concurrenten.

  Terwijl we onszelf in Europa vastketenen met steeds meer regels, bouwen vooral landen als China en de Verenigde Staten hun industrie verder uit. Gelukkig groeit eindelijk het besef dat Europa zich moet herpakken. Onze energieafhankelijkheid maakt Europese bedrijven kwetsbaar en jaagt de productiekosten omhoog. Net daarom is het cruciaal dat Europa meer inzet op eigen energieproductie. Onze regering zet de fouten uit het verleden recht. We nemen onze energie opnieuw in eigen handen en zetten in op kerncentrales en hernieuwbare energie.

  Energie alleen zal echter niet volstaan. Europa zal zijn klimaatagenda realistischer moeten maken, moeten dereguleren en zijn interne markt moeten versterken. Gelukkig hebben we met deze premier en deze regering een duidelijke stem in Europa.

  Mijnheer de minister, hoe zorgen we ervoor dat produceren in Europa opnieuw aantrekkelijk wordt? Hoe houden we de jobs hier?

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, vous avez sorti un plan e-commerce qu'il faut pouvoir saluer. Taxer les petits colis chinois à trois euros, c'est nécessaire, mais cela ne répond qu'à la partie la plus visible du problème. En effet, la menace chinoise, c'est pas seulement Shein ou Temu, c'est aussi la menace sur nos usines, nos laboratoires, notre acier, notre chimie. En un an, l'industrie technologique de notre pays a perdu 6 700 emplois. L'emploi industriel dans notre pays représente désormais moins de 10 % de l'emploi intérieur. Et encore plus inquiétant, ce recul est plus sensible chez nous que par exemple en Allemagne ou aux Pays-Bas. Agoria parle même d'alerte rouge.

  La raison est connue, la Chine subventionne massivement sa production industrielle, génère des surcapacités qui sont colossales et déverse ses surplus sur nos marchés à des prix que nos entreprises ne peuvent bien entendu pas concurrencer. Ce que vous vous faites, lutter contre les colis non conformes et contre la fraude TVA à l'importation, est utile. Le cadre européen du 1 er juillet va aussi dans le bon sens. Mais cela ne suffit pas à protéger par exemple Umicore, ni essenscia, ni les sous-traitants automobiles en Flandre, en Wallonie et ailleurs.

  Monsieur le ministre, votre plan e-commerce est ciblé sur la distribution. À quand un plan équivalent pour l'industrie manufacturière exposée aux importations chinoises subventionnées? Je pense à l'acier, à la chimie, aux batteries, aux équipements électriques. Votre plan MAKE 2025-2030 contient-il des mesures concrètes pour les secteurs sous pression concurrentielle de la Chine? Enfin, la Belgique va-t-elle défendre au Conseil européen un renforcement des instruments antidumping, une préférence européenne – pourquoi pas? – dans les marchés publics stratégiques et des conditions d'accès aux marchés liés aux investissements productifs en Europe?

  Les petits colis, c'est bien et cela touche tout le monde. Mais cette concurrence avec la Chine est de nature existentielle pour notre économie. Il faut beaucoup mieux et beaucoup plus fort.

  David Clarinval:

  Mijnheer de voorzitter, collega's, wanneer groepen zoals BASF, maar ook andere grootindustriële spelers te maken krijgen met structurele moeilijkheden moeten wij reageren. Dat is de boodschap die wij, de eerste minister en ikzelf, hebben herhaald tijdens de top in Antwerpen.

  Sinds het jaar 2000 heeft Europa bijna de helft van de door zijn industrie gegenereerde meerwaarde zien verdwijnen, wat zijn competitiviteit en economische soevereiniteit verzwakt. De internationale concurrentie is sterk toegenomen, met name met China en de Verenigde Staten, die lagere energiekosten, massale investeringen in technologieën en een bijzonder offensieve industriële strategie combineren.

  Wij stellen ook vast dat bepaalde internationale praktijken, met name de massale industriële overcapaciteit ondersteund door buitenlandse overheidssteun, oneerlijke concurrentie creëren voor onze Europese ondernemingen en inderdaad zelfs tot dumping leiden. Europa mag niet naïef zijn ten aanzien van die realiteit. Wij moeten onze economische belangen gecoördineerd en vastberaden verdedigen en tegelijk een open economie op basis van billijke regels blijven steunen.

  Als federaal minister van Economie verdedig ik een markt met eerlijke concurrentievoorwaarden.

  Dans le même temps, en Europe, nos entreprises doivent faire face à des coûts de l'énergie très élevés et à des contraintes réglementaires importantes, qui pèsent sur leur compétitivité. Les industries énergivores ont bien un avenir en Europe, mais nous devons prendre des mesures pour nous en assurer.

  Au niveau fédéral, la modernisation du marché du travail a été mise en œuvre, avec par exemple l'assouplissement du travail de nuit dans certains secteurs, l'extension des heures supplémentaires ou encore l'annualisation du temps de travail, mais également la diminution des cotisations sociales. Nous avons également lancé MAKE 2025-2030, qui place la relance industrielle au cœur de notre stratégie économique.

  La question énergétique est bien évidemment centrale. La mise en place d'une norme énergétique de plusieurs centaines de millions d'euros décidée par le gouvernement constitue un levier essentiel pour renforcer la compétitivité de notre industrie en diminuant les coûts énergétiques. Par ailleurs, le travail mené par le collègue Bihet sur le nucléaire afin de garantir une production énergétique stable, compétitive et décarbonée est indispensable si nous voulons préserver notre industrie et nos emplois en Europe.

  Au niveau européen également, plusieurs instruments doivent être adaptés, voire gelés, afin d'éviter une désindustrialisation progressive. Je pense notamment, madame la députée, à l'Emissions Trading System (ETS), qui représente, vous avez raison, une perte de compétitivité majeure pour nos industries.

  Madame et monsieur les députés, l'enjeu dépasse aujourd'hui la seule compétitivité économique. Monsieur De Smet, vous avez raison, il s'agit aussi de préserver notre souveraineté industrielle, notre autonomie stratégique et nos emplois car, sans industrie forte, il n'y aura ni autonomie économique ni prospérité durable en Europe.

  Katrijn van Riet:

  Dank u voor uw antwoord, mijnheer de minister.

  Iedereen weet dat wij met ongelijke wapens strijden. China subsidieert massaal zijn industrie. Wij hebben inderdaad al enkele stappen gezet. U hebt ze net opgenoemd. Wij moeten echter doorgaan. Wij moeten nu reageren. Als de trend zich immers doorzet, verliezen wij niet alleen meer strategische onafhankelijkheid, maar ook kennis, innovatie, investeringen in onze economie en vooral ook jobs.

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses, que je rejoins en partie. Comme Européens, nous découvrons que, sur notre défense, sur l'énergie et sur l'industrie, nous sommes ultra-dépendants du reste du monde. Vous avez bien fait de rappeler que l'énergie est évidemment l'une des clés. Je pense aussi qu'on doit sortir d'une phase de sidération. De la même manière qu'on doit s'autonomiser sur notre défense parce qu'il y a des acteurs extérieurs, comme la Russie, qui sont objectivement menaçants, il faut aussi regarder la Chine comme une menace économique, à mon avis, du même niveau. Le seul point sur lequel je ne vous rejoins pas, c'est que vous misez à ce point sur la flexibilisation du travail. Ce qui fait de nous, Européens, un continent fort de consommateurs mais aussi d'acteurs, c'est aussi le fait qu'on a un modèle social précieux. Il y a moyen, j'en suis sûr, de protéger nos emplois et notre industrie, sans brader le contrat social et sans aller vers des normes sociales à la chinoise.

• Vraag: De terugval van de opbrengsten in de strijd tegen zware fiscale fraude (Q56001717P)

  Vraag: De dalende inkomsten van de strijd tegen fiscale fraude (Q56001718P)

  economie en werk

  De terugval van de opbrengsten in de strijd tegen zware fiscale fraude
  De dalende inkomsten van de strijd tegen fiscale fraude
  Afnemende effectiviteit in de aanpak van fiscale fraude summaryExplanation

  Gesteld door

  Vooruit Niels Tas
  cd&v Koen Van den Heuvel
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Tas en Van den Heuvel bekritiseren dat België met de slechtste begroting van Europa en dalende fraudebestrijdingsresultaten (laagste in 10 jaar) onvoldoende actie onderneemt, terwijl fraudeurs volgens hen straffeloos geld onttrekken aan eerlijke belastingbetalers—met de middenklasse als slachtoffer. Jambon verdedigt zijn aanpak, wijzend op concrete maatregelen (o.a. antimisbruikwetten, FIOD-oprichting, digitale tools en extra aanwervingen) en benadrukt dat procedurele vertragingen (rechtzaken) en compliance (minder conflictmodel) de cijfers vertekenen, maar belooft hard op te treden tegen georganiseerde fraude. Tas (Vooruit) blijft sceptisch en eist extra maatregelen, verwijzend naar succesvollere sociale fraudebestrijding onder Beenders, terwijl Van den Heuvel (CD&V) hamert op structurele inkomstenverhoging zonder nieuwe belastingen en waarschuwt voor politiek gemakzucht ("Griekse geschenken"). De minister houdt vol dat zijn loyale uitvoering van afspraken voldoende is, maar kritiek op gebrek aan resultaten blijft.

  Niels Tas:

  Mijnheer de minister, steeds meer mensen maken zich zorgen over hun eigen portefeuille, maar ook over die van de overheid. Dat is terecht, want België heeft nu officieel de slechtste begroting in Europa. Deze regering staat dus voor een historische keuze. Schuiven we, net als vorige generaties politici, de rekening en de problemen door naar onze kinderen en kleinkinderen, of pakken we deze uitdaging met beide handen aan?

  De cijfers over de aanpak van fiscale fraude in dit land schetsen voorlopig geen fraai beeld. Terwijl gewone mensen elke dag keihard werken en hun eerlijk deel bijdragen, is er een kleine groep valsspelers, fraudeurs en criminelen die er alles aan doen om aan hun eerlijk deel te ontsnappen. Het strafste van al is dat het hen nog lukt ook. Zij nemen geld af van wie wel eerlijk bijdraagt.

  Daarom hebben we samen bij het begin van deze regering afgesproken om niet één, maar drie versnellingen hoger te schakelen, met een verstrengde aanpak en extra digitale tools, met extra inspecteurs en met de oprichting van een nationaal fiscaal parket.

  De resultaten blijven echter uit, want voor het tweede jaar op rij heeft de BBI, de fiscus, veel te weinig binnengehaald. Voor het tweede jaar op rij gaat het om het laagste cijfer en het absolute dieptepunt in meer dan tien jaar fraudebestrijding.

  Mijnheer de minister, onze strijd is nog lang niet gestreden. Zult ook u mee een voortrekker zijn en bijkomende maatregelen naar voren schuiven, of zult u de geschiedenisboeken ingaan als de minister die valsspelers hun gang heeft laten gaan?

  Koen Van den Heuvel:

  Mijnheer de minister, zoals u weet is de budgettaire toestand in ons land alarmerend. Om het Europese uitgaventraject te respecteren, moet er minstens 7 miljard worden gevonden. Het Rekenhof spreekt van een inspanning van 15 à 20 miljard als we het tekort duurzaam willen terugdringen tot ongeveer 3 % van het bbp.

  Collega’s, het is veelzeggend dat de schuldratio van Griekenland, een land dat 15 jaar geleden nog op de rand van het faillissement stond, in 2029 onder de schuldratio van ons land zal duiken. Hoeveel alarmbellen moeten er nog afgaan? Om de begroting duurzaam op orde te krijgen, mag het geen of-ofverhaal worden, maar moeten het een en-enverhaal worden. De uitgaven zullen moeten worden beheerst en ook de inkomsten zullen op peil moeten blijven.

  Om de inkomsten op peil te houden, is de strijd tegen de fiscale fraude een absolute prioriteit. Zo rekenen we op 600 miljoen extra inkomsten in 2029 door de strijd tegen de fiscale fraude. Het Rekenhof zegt ons in het jongste rapport evenwel dat er nog enige onduidelijkheid bestaat over de concrete uitvoering van dat actieplan.

  Collega's, in plaats van steeds opnieuw nieuwe belastingen uit te vinden, moeten we eerst en vooral ervoor zorgen dat fraudeurs worden aangepakt en dat inkomsten niet langer wegvloeien via allerlei achterpoortjes en koterijen. Elke euro belastinggeld die niet binnenkomt, zal immers door de middenklasse moeten worden opgehoest. Dat is voor cd&v onaanvaardbaar.

  Mijnheer de minister, wat is de stand van zaken met betrekking tot het actieplan tegen fraudebestrijding?

  Jan Jambon:

  Collega's, ik kan u geruststellen, want fraudebestrijding blijft ook voor mij een absolute prioriteit.

  Ik wil u wel vragen om naar álle cijfers te kijken, want de resultaten worden soms sterk beïnvloed door uitzonderlijke dossiers of door betwistingen voor hoven en rechtbanken.

  We hebben meerdere acties ondernomen in de strijd tegen fraude. Ik som ze even op. De programmawet van vorig jaar bevatte antimisbruikbepalingen voor de effectentaks. We hebben daarmee de aanbevelingen van het Rekenhof uit 2024 omgezet in wet. We hebben datamining op het CAP mogelijk gemaakt. Velen onder u zullen zich de debatten daarover nog herinneren. Er is al een operationeel actieplan voor fiscale en sociale fraudebestrijding in uitvoering, een vruchtbare samenwerking met collega Beenders. Het actieplan tegen witwassen, het zogenaamde GAFI-actieplan zal ik nog voor deze zomer naar de ministerraad brengen. Eerder al, namelijk volgende week, staat het wetsontwerp over de oprichting van de FIOD, de Financiële Opsporingsdienst, ook op de agenda van de ministerraad. Ook daarvoor zullen bijkomende aanwervingen plaatsvinden. Daarnaast zetten we stappen om de verschillende colleges en comités voor fraudebestrijding samen te voegen en zo efficiënter informatie te delen. Zoals u weet, versterken we ook de BBI en de controleurs van de douane in hun strijd. Om die controlecapaciteit op peil te houden, stellen we volgende maandag al een hele reeks nieuwe vacatures open.

  Met andere woorden, er is al veel werk verzet en er staat nog veel werk in de steigers. Ik voer steeds en loyaal de gemaakte afspraken uit en ik zal dat blijven doen. Zelfs de PS toonde zich in de commissie tevreden over onze antifraudeplannen, al had ik daar niet op gerekend.

  Naast fraudebestrijding bestaat er natuurlijk zoiets als compliance, want niet elke belastingplichtige is een verdachte. We moeten af van het conflictmodel. We moeten willen inzetten op verdere digitalisering, zoals we bijvoorbeeld gedaan hebben met de uitrol van e-facturatie, de verdere uitbreiding van PEPPOL, maar ook meer samenwerking en meer horizontaal toezicht. Wie alles correct doet, verdient immers ons vertrouwen.

  Verder moeten we er rekening mee houden dat steeds meer zaken worden aangevochten voor de rechtbank. Dat doet zich ook inzake fraudebestrijding voor, wat het verschil verklaart tussen inkohieringen en effectieve inningen. Daarom blijft het belangrijk dat we bijvoorbeeld blijven werken aan procedurele verbeteringen om het aantal geschillen naar beneden te krijgen.

  Kortom, alles zal in het werk gesteld worden om de keten van georganiseerde fiscale criminaliteit te kraken, want tegen diegenen die er bewust voor kiezen om te frauderen, zullen we hard optreden. Dat is de collectieve opdracht van deze regering en ik zal die loyaal uitvoeren.

  Niels Tas:

  Mijnheer de minister, bedankt voor uw antwoord. Onder druk van Vooruit heeft deze regering al tal van maatregelen genomen, waarnaar u ook hebt verwezen, maar de cijfers spreken boekdelen. Er zullen nog bijkomende maatregelen nodig zijn om de in de begroting voorziene opbrengsten in de strijd tegen fiscale fraude ook te behalen.

  U kunt een voorbeeld nemen aan minister Beenders, die ervoor zorgt dat we in de strijd tegen sociale fraude voorliggen op de begrotingscijfers en tegen 2030 zelfs 300 miljoen euro extra zullen ophalen. We nemen met Vooruit onze verantwoordelijkheid in deze regering, maar wel op één voorwaarde, namelijk dat de inspanningen eerlijk en rechtvaardig verdeeld worden. Valsspelers moeten eruit, want wie wel netjes bijdraagt, verdient bescherming.

  Koen Van den Heuvel:

  Mijnheer de minister, dank u wel voor uw heldere antwoord. Ik was alleen lichtjes verontrust toen u zei dat de PS u hiervoor bloemetjes toewerpt, want als de Grieken met geschenken komen, wees dan op uw hoede, luidt de klassieke waarschuwing. Dat geldt in dit dossier misschien ook. Alle gekheid op een stokje, het is een absolute prioriteit om daar werk van te maken. Een duurzame sanering van onze begroting is alleen mogelijk als de uitgavenkant onder controle blijft en tevens de ontvangsten op peil blijven. Daarom is fraudebestrijding voor ons een absolute prioriteit. Het kan niet langer dat belastinggeld wegstroomt via allerlei achterpoortjes en koterijen, want de middenklasse is daarvan het grootste slachtoffer en dat is voor ons onaanvaardbaar. Ik wens u veel moed en daadkracht in de strijd tegen de fiscale fraude.

• Vraag: De problemen met rellende 'jongeren' bij de opening van het zomerseizoen (Q56001712P)

  Vraag: Het geweld aan de Vlaamse kust (Q56001714P)

  Vraag: Het geweld aan de kust (Q56001715P)

  Vraag: De ongeregeldheden en het geweld aan de Belgische kust (Q56001728P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De problemen met rellende 'jongeren' bij de opening van het zomerseizoen
  Het geweld aan de Vlaamse kust
  Het geweld aan de kust
  De ongeregeldheden en het geweld aan de Belgische kust
  Geweld en ongeregeldheden aan de Belgische kust tijdens het zomerseizoen summaryExplanation

  Gesteld door

  VB Ortwin Depoortere
  N-VA Maaike De Vreese
  cd&v Franky Demon
  MR Victoria Vandeberg
  

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Parlementsleden bekritiseren herhaaldelijk zomergeweld door voornamelijk allochtone relschoppers (o.a. in kustgebieden, openbaar vervoer en recreatiedomeinen) en eisen strengere repressie, waaronder nultolerantie, harde straffen, huisarrest en nationale toegangsverboden. Depoortere (VB) en De Vreese (N-VA) wijten de problemen aan gebrek aan integratie, lakse handhaving en "linkse PS-politiek", terwijl Demon (CD&V) dringt op snelle invoering van zijn wetsvoorstel voor domeinverboden. Minister Quintin kondigt bodycams voor vervoerspersoneel, versterkte politie-inzet en justitiële vervolging aan (vier verdachten al opgepakt na tramincident in De Haan), maar kritiek blijft dat maatregelen te laat en fragmentarisch zijn. Vandeberg (MR) benadrukt respect voor openbare orde en versterkte samenwerking tussen politie en De Lijn.

  Ortwin Depoortere:

  Op het gevaar af door een activistische rechter te worden veroordeeld, zal ik vandaag toch even de zaken benoemen zoals ze zijn.

  Mijnheer de minister, u kunt er gif op innemen dat bij de eerste zomerse temperaturen de meestal allochtone relschoppers naar Vlaanderen afzakken om het bont te maken aan de kust, op het openbaar vervoer en in onze recreatiedomeinen. Ik geef u een kleine, zeker niet volledige opsomming, minister: de trein tussen Melle en Aalst, recreatiedomein De Ster in Sint-Niklaas, het Zilvermeer in Mol, het strand van Knokke, het zwembad in Hasselt en de vechtpartij op een tram in De Haan.

  Het enige antwoord van u en van N-VA-minister De Ridder deze week was de aankondiging van de invoering van bodycams voor het personeel van het openbaar vervoer, misschien tegen het einde van het jaar. Dat is te laat en te weinig, mijnheer de minister. Er circuleren trouwens al genoeg gevechtsfilmpjes op sociale media om dit te kunnen achterhalen.

  Mijnheer de minister, gezien de systematiek van de terugkerende gevechten en rellen, gezien telkens dezelfde daders van meestal allochtone afkomst in het vizier komen en gezien de toenemende onveiligheid voor Vlaamse gezinnen, vraag ik u wanneer de regering de ernst van de situatie wil inzien en met een totaalaanpak zal komen om deze allochtone relschoppers te stoppen.

  Maaike De Vreese:

  Collega’s, elke zomer is het opnieuw hetzelfde liedje. Brusselse jongeren, heel vaak van allochtone afkomst, zakken af naar onze kust. Dat gebeurt inderdaad ieder jaar opnieuw. Het is geen nieuw fenomeen want wij zien het ook in onze recreatiedomeinen, op het openbaar vervoer, aan De Ster in Sint-Niklaas, aan de Blaarmeersen. Er zijn massale vechtpartijen. Ook op oudejaar zien wij hier in Brussel elk jaar opnieuw dezelfde jongeren en dezelfde amokmakers.

  Tegen dergelijke geweldplegers moeten wij hard en heel kordaat optreden via nultolerantie, harde straffen en huisarrest. Komende zomer zijn zij absoluut niet welkom aan onze kust.

  Het is een groot probleem, dat ook dieper ligt. Het gaat om een probleem van gebrek aan integratie, gebrek aan ouderlijke verantwoordelijkheid en gebrek aan respect voor gezag, voor onze diensten, voor onze politie en voor de mensen van De Lijn.

  Mijnheer de minister, onze lokale politiezones staan komende zomer voor een heel grote uitdaging. Dat weet u ook. Collega's, weten jullie hoeveel dagjestoeristen er tijdens de twee zomermaanden afzakken naar onze kust? Dat zijn er 6 miljoen. Er komen 6 miljoen dagjestoeristen naar onze kust. Ondertussen moet onze politie bezig zijn met grote georganiseerde criminaliteit, mensensmokkel en transmigratie. Daar bovenop komen dan nog eens die relschoppers, die jongeren die vanuit Brussel afzakken naar onze kust. Onze politie heeft echt wel iets anders te doen.

  Ik heb u al gevraagd naar een zomeractieplan en naar een plan van aanpak voor onze kustgemeenten. Welke extra steun zult u inzetten aan onze kust? Hoe zult u ervoor zorgen dat die relschoppers wel degelijk gestraft worden?

  Franky Demon:

  Mijnheer de minister, de beelden van het geweld op de kusttram in De Haan afgelopen weekend zijn hallucinant. Zeven gewonden, reizigers die zich onveilig voelden en de politie die zelfs opnieuw moest tussenkomen bij compleet ontspoord gedrag.

  Dergelijke incidenten beperken zich niet tot de kust. Ook vanuit recreatiedomeinen komen er signalen. Overlast, agressie en intimidatie nemen toe zodra het mooi weer wordt. Gezinnen moeten naar de kust of naar een recreatiedomein kunnen trekken, zoals de Gavers, het Klein Strand en de Blaarmeersen, zonder schrik te hebben voor amokmakers. Als ouder zou men toch niet steeds bang moeten zijn voor eventuele vechtpartijen terwijl zijn kind aan het spelen is? Voor cd&v moet wie het een goed idee vindt om gezinnen te intimideren daarvan ook de gevolgen dragen. Aan wie de boel op stelten zet in recreatiedomeinen, moet verboden worden om daar ooit nog één voet binnen te zetten. Dat geldt voor alle domeinen en alle amokmakers.

  In het regeerakkoord hebben we afgesproken dat we werk zouden maken van nationale toegangsverboden. Mijn wetsvoorstel ligt al lang klaar. Die wetgeving is nodig. Iedere zomer vallen er immers slachtoffers en vinden er incidenten plaats. Deze zomer worden er 6 tot 8 miljoen toeristen verwacht aan de kust en ook in onze recreatiedomeinen mogen we recordaantallen verwachten.

  Mijnheer de minister, laat ons ervoor zorgen dat iedereen kan genieten van een veilige vakantie in eigen land. Kan mijn wetsvoorstel voor een toegangsverbod voor recreatiedomeinen wat u betreft volgende week ter stemming worden voorgelegd? Welke bijkomende maatregelen zult u zelf nog nemen?

  Voorzitter:

  Ik heb de heer Demon te lang aan het woord gelaten.

  Victoria Vandeberg:

  "Sur la plage abandonnée, coquillages et crustacés", monsieur le ministre, je vous laisse mettre ces quelques paroles en musique. Pour revenir au récit de ce week-end, on aurait pu rediffuser la bande-son de Brigitte Bardot – malheureusement, de manière beaucoup moins romantique. Lors de leurs interventions, des agents De Lijn ont été agressés et blessés, tout comme des agents de la police locale. Une multitude d'autres incidents survenus à la Côte ont émaillé ce week-end: bagarres en tout genre, incivilités de masse, dégradations, des lieux publics comme les plages laissés dans un état lamentable après le départ de certains visiteurs. Notre Côte belge mérite mieux qu'un concert d'incivilités à ciel ouvert chaque fois qu'un rayon de soleil pointe le bout de son nez.

  Cette mauvaise comédie estivale pose finalement une question: celle du respect de l'espace public, de l'autorité, de la sécurité, mais également celle de la tranquillité des riverains et de l'image donnée par notre littoral. Cette mélodie d'été se transforme tout doucement en cacophonie qui se répète chaque week-end, à l'approche de l'été. Cela ne peut plus continuer.

  Monsieur le ministre, savez-vous si les zones de police qui incluent des lieux de haute affluence tels que ceux de la Côte ont élaboré des plans d'intervention spécifiques qu'elles peuvent appliquer pour anticiper de tels débordements lors de ces week-ends?

  Ensuite, vous avez annoncé l'arrivée de bodycams . Pensez-vous qu'elles auraient pu servir à ces agents lors du week-end dernier? Ne jugez-vous pas indispensable de renforcer les sanctions lorsque des violences sont perpétrées contre des agents publics, mais également de durcir le principe du casseur-payeur?

  Enfin, il nous paraît logique que Securail puisse renforcer sa présence lors des grands week-ends d'affluence. Je sais que cela relève de votre collègue. Mais avez-vous des informations sur les raisons pour lesquelles cela n'a pas été mis en œuvre?

  Voorzitter:

  Monsieur le ministre, vous avez cinq minutes pour répondre.

  Bernard Quintin:

  Mevrouw De Vreese, mevrouw Vandeberg, mijnheer Depoortere, mijnheer Demon, laat mij beginnen met die vreselijke feiten aan de kust en op andere plaatsen in België krachtig te veroordelen. Een tramchauffeur en meerdere controleurs van De Lijn werden zwaar toegetakeld na een controle op vervoersbewijzen. Zeven mensen raakten gewond, vijf medewerkers van De Lijn en twee politieagenten. Dat is totaal onaanvaardbaar.

  Handen af van onze buschauffeurs, controleurs en politie. Zij doen elke dag hun werk om onze samenleving draaiende te houden. Zij zorgen ervoor dat mensen veilig en comfortabel op hun bestemming geraken. Wie geweld gebruikt tegen mensen die de maatschappij dienen, moet dat voelen.

  Concernant l'enquête policière, je peux vous communiquer les informations suivantes. Un quatrième suspect s'est présenté hier à la police. Il s'agit d'un homme de 19 ans, arrêté sur place et conduit au commissariat de la zone de police de Bredene. Aujourd'hui, 28 mai, il est interrogé par la police. Lundi, un deuxième et un troisième suspects avaient été interpellés, le premier ayant été arrêté directement lors des faits. Les quatre suspects comparaîtront demain devant le juge d'instruction de Bruges.

  Volgens de politie zijn alle verdachten van de feiten op de tram dus intussen opgepakt. Zij worden morgen voorgeleid voor de onderzoeksrechter.

  Je compte désormais sur la justice pour mener une enquête approfondie et prononcer les peines appropriées. De tels faits sont scandaleux et ne peuvent rester impunis.

  Het gaat immers niet alleen over één incident op één tram. Wie buschauffeurs, lijncontroleurs, hulpverleners of politiemensen aanvalt, tast het gezag van de overheid aan en ondermijnt het vertrouwen in de samenleving. Dat kunnen we nooit aanvaarden.

  Helaas staat het incident niet op zichzelf. Agressie tegen personeel op het openbaar vervoer is een terugkerend probleem. In 2023 hebben de Vlaamse en federale regering samen een actieplan tegen agressie op bussen en trams uitgewerkt. Dat plan kiest voor een geïntegreerde aanpak, met preventie, handhaving en vervolging. Concreet wordt vooropgesteld dat de samenwerking tussen De Lijn en de politie wordt versterkt. Ook de uitwisseling van camerabeelden moet worden verbeterd en sneller en digitaal aangifte doen moet mogelijk worden gemaakt. Het busverbod voor amokmakers bestaat al en moet, waar nodig, meer worden toegepast.

  L'un des axes d'action consistait également à permettre l'usage de bodycams . Ce point s'est entretemps concrétisé. Vendredi dernier, le Conseil des ministres a donné son feu vert à mon projet de loi sur l'utilisation de ces bodycams . Nous permettons ainsi notamment au personnel de De Lijn, de la SNCB, de la STIB et de la TEC, mais également par exemple aux pompiers – eux aussi trop souvent victimes de violences – d'utiliser des bodycams . Le message est clair: ceux qui nous protègent et servent la société doivent eux-mêmes être protégés.

  Bodycams zijn geen wondermiddel, maar wel een belangrijk instrument. Ik spreek tegen dat de maatregel te weinig en te laat zou zijn Bodycams vormen een goed instrument op het gepaste moment. Ze kunnen helpen om incidenten te de-escaleren, feiten objectief vast te stellen en geweld beter te bewijzen. We zien immers nog te vaak dat dossiers vastlopen omdat het woord van het slachtoffer tegenover dat van de dader staat. Camerabeelden kunnen daarin een cruciale rol spelen. Wie geweld pleegt tegen buschauffeurs, lijncontroleurs, treinbegeleiders, hulpverleners en politiemensen, moet weten dat daaraan zware gevolgen verbonden zijn.

  Repressie alleen volstaat echter niet. We moeten ook opnieuw duidelijk maken dat respect voor mensen die onze samenleving draaiende houden, een evidentie moet zijn. Niemand mag bang zijn om zijn werk te doen, niet op een tram, niet op een bus en niet op straat. Daarom wil ik mijn steun uitspreken aan alle medewerkers van De Lijn, de hulpdiensten en de politie die zondagavond tussenbeide zijn gekomen. Zij verdienen respect, bescherming en steun, geen geweld.

  In de zomer trekken 6 à 8 miljoen mensen naar de Belgische kust. Er staan maatregelen op stapel voor te kleine politiezones aan de kust en op andere plaatsen in ons koninkrijk. Ik zeg het, ik herhaal het, het zal veranderen. Er is steun van de federale politie. Er zijn plannen gemaakt voor deze zomer.

  Ortwin Depoortere:

  Mijnheer de minister, het gaat niet alleen over incidenten op de tram, trein en bus, maar ook over herhaalde incidenten, bijna overal in ons land. U zegt dat repressie alleen niet volstaat, maar er is zelfs nog geen begin van repressie. Het Vlaams Belang heeft 117 voorstellen gebundeld in een veiligheidsbrochure. Ik som er enkele op. Eerst en vooral moet men het probleem benoemen. Het zijn geen jongeren, maar hoofdzakelijk allochtone relschoppers. Zeg dat dan ook. Geef hun een lik-op-stukbeleid met een VIP-behandeling: very irritating policing . Maak ook werk van een nationale zwarte lijst, opdat we die relschoppers kunnen weren van plaatsen waar ze niet moeten zijn. Bestraf vooral dat allochtone crapuul. Vandaag is er meer kans om veroordeeld te worden voor een mening dan voor het in elkaar slaan van onschuldige burgers. Daar gaat het over, mijnheer de minister. De multiculturele samenleving is een nachtmerrie geworden. Het is tijd om de voorstellen van het Vlaams Belang in te voeren.

  Maaike De Vreese:

  Mijnheer de minister, respect voor mensen start inderdaad bij de opvoeding. Het resultaat van een gebrekkige opvoeding van Brusselse jongeren en ouders die niet optreden tegen het wangedrag van hun kroost wordt nu in het ganse land zeer duidelijk. Mocht mijn zoon zulke feiten plegen, dan kreeg hij twee maanden huisarrest. Het jarenlange linkse en lakse PS-beleid heeft hier ook een aandeel in. Er werd altijd gezegd dat integratie en inburgering niet nodig waren en niet verplicht moesten worden. Men laat hen maar doen en in het geval van incidenten wordt er niet gehandhaafd. Die burgemeesters laten maar betijen.

  Mijnheer de minister, de gevolgen daarvan zijn te zien in de rest van het land, waaronder in Vlaanderen aan de kust. Gelet op de uitdaging waarvoor onze kustburgemeesters vandaag staan, vraag ik u volop ondersteuning van de federale politie te voorzien in de strijd tegen de georganiseerde criminaliteit en om deze relschoppers hard aan te pakken.

  Franky Demon:

  Mijnheer de minister, mensen willen gewoon op een veilige manier genieten van een dag aan zee of in een recreatiedomein. Laten we daar samen voor zorgen. Lokale besturen trekken vandaag aan de alarmbel. De gouverneur van West-Vlaanderen, Carl Decaluwé gaf in de commissie tijdens de hoorzitting over transmigratie duidelijk aan dat extra politiemensen nodig zullen zijn deze zomer.

  Voor alle problemen aan de kust zijn er nu slechts 28 federale politiemensen. Die moeten als het ware van Oostende tot Blankenberge opereren. Ik begrijp het, 28 is een inspanning, maar deel die door alle kustgemeenten en u zult snel zien wat dit maar opbrengt. We hebben meer hulp nodig.

  Daarnaast moeten we eindelijk ook doen wat afgesproken is in het regeerakkoord. Wie zware overlast veroorzaakt in een recreatiedomein moet ook elders geweerd kunnen worden. Mijn wetsvoorstel ligt klaar. Ik reken graag op uw steun.

  Victoria Vandeberg:

  Je vous remercie, monsieur le ministre, pour vos réponses, que j’ai bien entendues. J’espère que les autres collègues pourront également les entendre, notamment en ce qui concerne le renfort que vous avez annoncé pour cet été, ainsi que les autres mesures évoquées. Je pense en particulier aux bodycams qui contribueront à renforcer la sécurité, au soutien dont nous avons parlé et à la collaboration renforcée entre De Lijn et la police. Tout cela doit évidemment participer à une responsabilisation qui fait partie de la réponse, et en est même au cœur. Nous avons également évoqué l’éducation. C'est une bonne chose, mais au-delà de la prévention, cela ne suffit plus, comme vous l'avez rappelé. Pour le MR, il n’y a aucune ambiguïté: agresser des agents et dégrader l’espace public n’est plus acceptable. Le littoral ne peut pas devenir une zone de non-respect, mais doit rester un endroit o ù il fait bon vivre et se balader. Je vous remercie pour vos réponses et pour les actions que vous entreprenez.

• Vraag: De brand in Tubeke en de afkondiging van het rampenplan (Q56001730P)

  De brand in Tubeke en de afkondiging van het rampenplan
  

  Gesteld door

  PS Dimitri Legasse
  

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Dimitri Legasse bekritiseert het volledig ontbreken van federale coördinatie tijdens de giftige brand in Tubize, met chaotische BE-Alerts, tegenstrijdige communicatie en paniek door willekeurige waarschuwingen, ondanks de grensoverschrijdende impact; hij vraagt zich af waarom de federale overheid niet ingreep om de crisisbeheersing en informatieverspreiding te stroomlijnen. Minister Bernard Quintin ontkent coördinatieproblemen en wijst op de inzet van federale middelen (o.a. politiehélicopters, beschermingsdiensten) en lokale samenwerking, maar valt Legasse aan door diens kritiek af te doen als politiek gemotiveerd en paniekzaaierij, terwijl hij de burgemeester van Tubize verdedigt. Legasse bestrijdt die bewering en benadrukt dat hij als naburige burgemeester geen enkele federale opvolging kreeg ondanks de grote schaal van de ramp, met onduidelijke confinementsberichten tot ver buiten de brandzone, en beschuldigt Quintin zelf van polemiek in plaats van verantwoording te nemen. De discussie draait om verantwoordelijkheidsvermijding (federale vs. lokale bevoegdheden) en communicatiefalen tijdens noodsituaties.

  Dimitri Legasse:

  Monsieur le ministre, où était le fédéral? Où était le fédéral pendant qu'un incendie ravageait un entrepôt à Tubize avec des fumées potentiellement toxiques, visibles à des dizaines de kilomètres à la ronde, et la présence d'amiante? On parle d'une catastrophe qui a concerné plusieurs communes, plusieurs provinces, plusieurs zones de secours, dans une zone densément peuplée, densément habitée, à cheval entre la Wallonie et la Flandre.

  La coordination a été totalement inexistante, entre la communication très personnelle du bourgmestre MR de Tubize, les SMS de BE-Alert envoyés tous azimuts, certains ayant reçu un SMS qui disait "restez à l'intérieur, si vous le pouvez", d'autres ayant reçu un SMS disant "si vous êtes concernés", sans savoir s'ils étaient concernés évidemment. Ce sont autant d'informations lacunaires, et surtout l'absence d'une coordination fédérale. Cela a été la panique totale, entretenue de manière inconsciente, j'imagine, par un bourgmestre, masque FFP2 vissé sur le visage dans une interview télévisée. À l'heure des réseaux sociaux, monsieur le ministre, il faut pourtant, me semble-t-il, tout faire pour ne pas amplifier un climat d'insécurité et de panique.

  En tant que bourgmestre de la commune voisine, j'aimerais redire ma solidarité avec les Tubisiens et les Tubisiennes qui ont été concernés. J'aimerais aussi dire un immense merci aux services de secours, aux pompiers, à la protection civile, à la police, aux acteurs de terrain qui ont fait un travail exceptionnel. Leur engagement exemplaire, pourtant, ne peut occulter des manquements dans la gestion de la crise. Cet incendie n'a pas été un simple incident local. Cet incendie interroge la chaîne complète de responsabilité.

  Monsieur le ministre, comment justifiez-vous cette course panique et surtout l'absence de réaction du fédéral pour coordonner les secours et la communication à la population qui était légitimement attendue par la population inquiète?

  Bernard Quintin:

  Monsieur Legasse, je vais tenter de répondre aux questions sans rentrer dans les considérations de politique locale qui sont les vôtres. Je vois que votre mauvaise relation avec le bourgmestre de Tubize semble plus importante que l'exposé exact de ce qui s'est passé.

  En effet, un incendie très grave s'est produit. Le plan communal d'urgence a été activé, et grâce à l'excellente collaboration entre les zones de secours du Brabant wallon, du Brabant flamand, du Hainaut Centre, le Siamu, la protection civile, la police fédérale – ne vous en déplaise – et les équipes spécialisées de mesure, la situation a pu être maitrisée.

  La situation a pu être maitrisée, ne vous en déplaise, monsieur Legasse. On a pu contenir, entre autres grâce à un hélicoptère qui, ne vous en déplaise aussi, appartient bien à la police fédérale qui, ne vous en déplaise, est sous mon autorité.

  Il y avait de la coordination. Les contacts ont été pris, peut-être pas avec vous, mais vous n'êtes pas encore bourgmestre de Tubize.

  Je vais adresser ma reconnaissance et mon respect à l'ensemble des intervenants mobilisés. Il ne s'agit pas de créer la panique. C'est plus ou moins ce que vous faites maintenant. Le bourgmestre a agi dans le cadre de ses responsabilités. J'ai agi dans le cadre de mes responsabilités pour être certain que tous les moyens qui devaient être mis en œuvre, tant au niveau des pompiers qu'au niveau de la police fédérale et des autres services, en ce compris la protection civile qui dépend aussi du pouvoir fédéral comme vous le savez, soient présents sur place pour la maitrise d’un très important incendie, qui a eu lieu et duquel la population devait être aussi protégée. Je vous remercie.

  Dimitri Legasse:

  Monsieur le ministre de la Sécurité, permettez-moi vraiment de m'interroger. Où étiez-vous face à cet incendie d'une ampleur inouïe? Il y avait un hélicoptère. Je ne vous ai pas parlé d'hélicoptère. Monsieur le ministre, je n'ai pas été élu pour faire paniquer à chaque événement. Au contraire, en situation de crise, nous devons garder notre sang froid et garantir la sécurité de toutes et tous. Je prends très à cœur ma fonction de bourgmestre et je dois assurer la sécurité des habitants de ma commune; et croyez-moi, j'y consacre beaucoup d'énergie. Je n'ai reçu aucun coup de fil, alors qu'il y avait des BE-Alert du Brabant flamand, des BE-Alert par ailleurs qui tombaient et annonçaient qu'il fallait confiner, s'enfermer chez soi jusque Seneffe, jusque Nivelles, jusque Écaussinnes. Très sincèrement, il ne s'agissait pas pour moi de créer une polémique. C'est vous qui la créez. J'en suis réellement navré et je ne vous remercie pas.

• Vraag: De veiligheid aan overwegen (Q56001722P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De veiligheid aan overwegen
  

  Gesteld door

  Les Engagés Aurore Tourneur
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Na de dodelijke botsing tussen een trein en schoolbus in Buggenhout – met vier doden, waaronder twee kinderen – benadrukken zowel Aurore Tourneur als minister Jean-Luc Crucke dat het onderzoek naar de exacte oorzaak nog loopt, maar dat elk ongeluk aan overwegen onaanvaardbaar is. Crucke stelt dat de veiligheidssystemen functioneerden en wijst op risicogedrag als frequente oorzaak, terwijl hij pleit voor versterkte sensibiliseringscampagnes naast technische maatregelen; hij erkent dat "risico nul" onhaalbaar is, maar eist maximale inspanning. Tourneur vraagt om concrete vooruitgang in Infrabels plan om de 1.621 resterende overwegen (waarvan 460 sinds 2005 gesloten) te saneren en roept op tot betere samenwerking met lokale besturen, die volgens haar soms terughoudend zijn bij aanpassingen. Crucke beaamt het belang van lokaal overleg, maar houdt vol dat gedragsverandering net zo cruciaal is als infrastructuur.

  Aurore Tourneur:

  Monsieur le ministre, notre pays a connu ce mardi matin à Buggenhout une tragédie liée aux passages à niveau. Cette collision entre un train et un bus scolaire a coûté la vie à quatre personnes dont deux enfants, et plusieurs autres personnes ont été gravement blessées.

  Onze eerste gedachten gaan uit naar de slachtoffers, naar hun families, naar hun naasten en naar alle mensen die door deze tragedie zijn getroffen, inclusief de treinbestuurder die, ook al is hij niet lichamelijk gewond geraakt, toch ook een slachtoffer van deze ramp is.

  En tant que parlementaires, il ne nous appartient pas de tirer des conclusions hâtives. Une enquête est en cours, qui devra établir les circonstances de l'accident.

  Ce drame rappelle toutefois une réalité essentielle. Les passages à niveau restent des points sensibles de notre réseau ferroviaire. Depuis plusieurs années, Infrabel mène une vraie politique active pour renforcer la sécurité et son objectif est clair: réduire le nombre d'accidents. Cela passe notamment par la suppression progressive des passages à niveau les plus dangereux. Depuis 2005, 460 passages ont été supprimés, et il en reste encore 1 621 sur notre réseau. Je sais que ces travaux sont complexes, qu'ils demandent du temps et des investissements importants, et je sais aussi que certaines communes expriment aussi des réticences face aux aménagements nécessaires.

  Pourtant, monsieur le ministre, même si le nombre d'accidents diminue progressivement, chaque accident reste un accident de trop. Pouvez-vous rappeler les mesures mises en œuvre par Infrabel pour améliorer la sécurité des passages à niveau? Pouvez-vous également nous indiquer où en est Infrabel dans ses objectifs de suppression et de sécurisation des différents passages à niveau?

  Jean-Luc Crucke:

  Merci, chère collègue. Je voudrais d'abord commencer par l'essentiel. Ce qui s'est produit à Buggenhout est un drame humain d'une extrême gravité. Dans un moment pareil, les mots sont insuffisants. Mes pensées vont avant tout aux victimes et à leurs proches, aux enfants, aux parents, aux familles qui traversent une épreuve inimaginable. Elles vont également aux passagers du train, confrontés à une scène d'une extrême violence, ainsi qu'à la famille du rail, qui, malgré ce choc, a fait preuve d'un grand professionnalisme, que je tiens à saluer. J'ai d'ailleurs tenu à leur exprimer directement mon soutien, notamment à travers un courrier adressé à Mme Dutordoir.

  Face à un tel événement, notre première responsabilité est la dignité. Une enquête est en cours et établira les circonstances exactes de cet accident. Il ne serait ni juste, ni responsable de spéculer aujourd'hui. Les premiers éléments indiquent que les dispositifs de sécurité étaient bien présents et fonctionnels, ce qui impose encore plus de prudence et de respect envers le travail des enquêteurs.

  Ce drame nous oblige également, et nous rappelle une réalité simple. Chaque accident à un passage à niveau est un accident de trop. Les chiffres peuvent s'améliorer, mais cela ne changera rien à l'essentiel: derrière chaque accident, il y a des vies humaines. Nous devons parler avec lucidité: dans de nombreux cas, ces accidents sont liés à des comportements à risque. Le rappeler, ce n'est pas accuser, c'est vouloir éviter que cela ne se reproduise.

  Notre réponse ne peut être uniquement technique, elle doit aussi être humaine. C'est pourquoi les campagnes de sensibilisation, qui sont essentielles, se poursuivront. Elles devront être renforcées, car changer les comportements, c'est sauver des vies.

  Mais nous devons aussi dire la vérité difficile. Le risque zéro n'existe pas, cela ne doit jamais être une excuse, mais une exigence de faire toujours plus pour protéger et responsabiliser chacun. Nous devons agir avec détermination, humilité, et surtout rester unis autour de l'essentiel: faire en sorte que de tels drames ne se produisent plus, ou en tout cas le moins possible.

  Aurore Tourneur:

  Merci, monsieur le ministre, pour ces mots pleins de sagesse et de dignité. Je pense que nous devons, plus que jamais, renforcer la collaboration avec les entités locales en matière d'aménagements d'Infrabel. Lors de votre dernière visite dans ma région, vous avez été à l'écoute des réalités locales, et je vous en remercie. Je vous invite à poursuivre dans cette voie et j'invite les bourgmestres à prendre la pleine mesure de la pierre importante qu'ils peuvent apporter à cet édifice pour améliorer durablement la sécurité de tous.

• Vraag: De hittedagen en het gebrek aan actie van de regering (Q56001723P)

  De hittedagen en het gebrek aan actie van de regering
  

  Gesteld door

  Ecolo-Groen Claire Hugon Lecharlier
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Claire Hugon Lecharlier bekritiseert de passiviteit van de regering bij extreme hitte, wijzend op de structurele ongerechtigheid (kwetsbare groepen lijden het meest) en het ontbreken van concrete plannen (geen federaal Sociaal-Klimaatplan, geen fossiele exitstrategie, gebrek aan investeringen). Ze beschuldigt de coalitie van leeg retorisch activisme (bv. sabotage offshore windenergie) en eist dringend actie tegen klimaatongelijkheid en winstbelasting voor multinationals. Minister Jean-Luc Crucke (Engagés) verdedigt de regering door te benadrukken dat het PNEC nu wel bestaat (eerder afgekeurd door de EU) en wijst op nieuwe maatregelen zoals het NEHAP-gezondheidsplan (hitte-alerts, ziekenhuismonitoring) en een versneld risicobeleid na het BCRA-rapport, plus Europese initiatieven zoals de Climate Change Europe-conferentie. Hij erkent regionale bevoegdheden maar focust op federale stappen. Lecharlier erkent goede bedoelingen maar noemt de aanpak onvoldoende en suggereert verborgen klimatscepticisme in de regering. Ze bekritiseert de prioriteitstelling: austere besparingen worden als "moedig" verkocht, terwijl klimaaturgentie – die nu al levens bedreigt – systematisch ondergesneeuwd wordt, ondanks loze retoriek over "toekomstige generaties".

  Claire Hugon Lecharlier:

  Monsieur le ministre, voici quelques semaines en Inde et au Pakistan, les températures dépassaient les 45 degrés. Avant-hier, à Uccle, plus de 30 degrés furent enregistrés. Cette semaine, toute l'Europe de l'Ouest suffoque. C'est inédit. En même temps, l'extraordinaire est en train de devenir la norme. De telles températures ne sont plus exceptionnelles, c'est la nouvelle normalité.

  Nous n'y sommes pas préparés. Notre pays et notre continent ont été construits pour un climat qui n'existe plus. Aujourd'hui, les vagues de chaleur comme celles que nous traversons constituent presque un détail au sein d'un dérèglement généralisé. Les canicules sont plus fréquentes, plus précoces, plus intenses, plus étendues et aussi plus meurtrières. Pendant que les climatiseurs tournent ici et dans les bureaux, que les plus nantis se rafraîchissent dans leur jardin, voire dans leur piscine, ce sont toujours les mêmes qui subissent de plein fouet les effets violents des chaleurs extrêmes: les personnes sans chez-soi, qui passent leurs journées sous des températures étouffantes avec parfois tous leurs vêtements sur le dos pour ne pas se les faire voler; les ouvriers; les livreurs; les travailleurs du bâtiment et de l'horeca; les travailleurs de rue; ceux qui travaillent dans des entrepôts surchauffés, les personnes âgées et les enfants, qui sont plus vulnérables à la chaleur; les familles qui vivent dans des logements trop petits, sans extérieur, mal isolés, qui deviennent de véritables fours, logements qui se trouvent souvent dans des quartiers où les espaces verts sont rares.

  Que fait l'Arizona face à ce phénomène? Je pense en particulier au ministre du Climat, ministre des Engagés, ce parti dont la couleur est passée de l'orange au turquoise pour remettre le climat au centre. Depuis le début de l'Arizona, nous avons droit à beaucoup de belles paroles, mais peu de mesures concrètes. Ainsi, il n'y a pas de plan d'investissement. Nous attendons toujours le Plan fédéral Social-Climat et celui de la sortie des énergies fossiles. À en croire le sabotage de l'éolien offshore, ce n'est pas près d'arriver! Nous attendons toujours également la taxation des surprofits indécents des multinationales qui contribuent au dérèglement et s'enrichissent sur le dos de nos concitoyens.

  Ma question s'intitulait: "Fortes chaleurs et inaction du gouvernement". Monsieur le ministre, quand l'inaction va-t-elle cesser?

  Jean-Luc Crucke:

  Je vous remercie, chers collègues.

  Il est parfois utile de regarder en arrière avant d’accuser déjà l’avenir. Que fait l’Arizona? Je souhaite simplement rappeler que, lorsque je suis arrivé, le Plan national énergie ‑ climat (PNEC) n’existait pas. Ce n’était pourtant pas un ministre Engagé, ni l’Arizona au pouvoir. Non seulement le PNEC n’existait pas, mais il avait été recalé par l’Europe.

  Aujourd’hui, il y en a un. Voilà ce que l’Arizona a réalisé en quelques mois. Ce n’est sans doute pas agréable à entendre, mais il est parfois nécessaire de rappeler certaines vérités.

  Face à cette réalité, l’inaction n’est pas une option. Le gouvernement fédéral a agi. À travers le Plan national Environnement-Santé (NEHAP), nous avons mis en place un dispositif coordonné pour limiter les impacts sanitaires de la chaleur et de l’ozone, avec une mobilisation renforcée des autorités lors des situations extrêmes.

  Mais nous allons plus loin. Après la publication du Belgium Climate Risk Assessment (BCRA) du Climate Risk Assessment Center (CERAC), j’ai immédiatement demandé à mon administration de préparer des mesures complémentaires pour renforcer la résilience de notre pays face aux événements climatiques extrêmes, suscitant même chez eux une certaine inquiétude face à l’urgence que je manifestais.

  En ce qui concerne la chaleur extrême, il s’agit notamment d’une meilleure surveillance dans les hôpitaux, de systèmes d’alerte plus précis et d’un accompagnement renforcé des personnes les plus vulnérables. Il y a effectivement aussi des responsabilités régionales, mais ce n’est pas à moi d’en parler ici.

  Avec mon collègue, le ministre Vandenbroucke, nous travaillons également au renforcement de ce NEHAP dans cette direction. C’est dans cet esprit que je coorganise la conférence Climate Change Europe la semaine prochaine à Bruxelles, au cours de laquelle la société civile européenne débattra de cette future stratégie européenne. C’est également une initiative que nous avons prise.

  Enfin, je porterai au niveau européen, lors d’un prochain Conseil, la parole de la société civile telle qu’elle aura été débattue lors de ce congrès.

  Claire Hugon Lecharlier:

  Je vous remercie, monsieur le ministre, pour vos réponses. Je pense que vous êtes effectivement de relativement bonne volonté, et vos intentions sont bien présentes. Mais je crois malgré tout que l’on pourrait aller largement plus loin. On pourrait presque croire qu’il y aurait des climatosceptiques au sein de ce gouvernement. Je ne vous vise évidemment pas. Depuis hier matin, j’entends la majorité se vanter de son courage politique en prenant des mesures d’austérité au nom du sauvetage des générations futures. Mais chaque jour d’inaction climatique met un peu plus en péril la possibilité même, pour ces générations futures, de vivre encore sur Terre dans des conditions dignes. Je pense qu'il fat aussi du courage politique pour enfin prendre suffisamment au sérieux la question sociale, économique et environnementale par excellence du XXIᵉ siècle. Ce matin, votre collègue des Engagés nous a dit: "Gouverner, c’est regarder la réalité en face avant qu’elle ne nous explose au visage." Il faut l’entendre, et il est urgentissime que ce gouvernement regarde plus en face la réalité climatique, qui est déjà en train de nous exploser au visage.

• Vraag: Onze soevereiniteit op het vlak van defensie na de terugtrekking van Amerikaanse troepen uit Europa (Q56001721P)

  veiligheid, justitie en defensie

  Onze soevereiniteit op het vlak van defensie na de terugtrekking van Amerikaanse troepen uit Europa
  

  Gesteld door

  Les Engagés Luc Frank
  

  Beantwoord door

  N-VA Theo Francken (Minister van Defensie)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Luc Frank waarschuwt voor een Amerikaans militair terugtrekkingsbeleid uit Europa (5.000 troepen uit Duitsland, minder steun in capaciteit) en bekritiseert dat sommige Belgische politici het defensiebudget willen verlagen, terwijl hij pleit voor herziening van OTAN-plannen, versterking van het Europese pilier binnen de OTAN (bv. herlancering Eurogroupe) en een omgekeerde strategie waarbij de OTAN de Europese autonomie moet stimuleren in plaats van andersom. Theo Francken ontkent een volledig Amerikaans vertrek en benadrukt dat hun strategische capaciteiten (o.a. kernafschrikking) onmisbaar blijven, ondanks een verschuiving van troepen naar Polen; hij noemt hoop op een versneld Amerikaans vertrek "irresponsabel" en waarschuwt dat Europa minstens 10 jaar nodig heeft om zelfstandig te opereren, met budgettaire gevolgen voor België. Frank houdt vol dat 2% defensie-investering essentieel is, wijst op Oekraïne als voorbeeld van zelfverdediging en dringt aan op Belgische betrokkenheid in vrijwillige coalities om zowel OTAN als EU-strategische autonomie te versterken.

  Luc Frank:

  Sehr geehrter Herr Präsident, monsieur le ministre, le désengagement des moyens américains au sein de l'OTAN a commencé: 5 000 militaires seront retirés d'Allemagne endéans les 6, voire les 12 mois. Des officiers européens remplacent des officiers américains dans des postes à responsabilités. L'hebdomadaire allemand Der Spiegel annonce qu'une réunion a récemment eu lieu à l'OTAN à Bruxelles. Au cours de cette réunion, les Américains auraient expliqué aux Européens que de nombreux moyens américains ne seraient plus disponibles dans l'avenir pour nos protéger: moins d'avions de combat, moins de navires de guerre, et surtout aucun sous-marin. Ceci s'ajoute à de nombreux propos du président Trump et des membres de son administration critiquant, voire insultant, l'OTAN. Il est clair que les États-Unis se désengagent de la défense de l'Europe. Mais jusqu'à quel point?

  Monsieur le ministre, il faut certainement que la Belgique redevienne un partenaire fiable au sein de l'OTAN. C'est la politique de ce gouvernement. Et pourtant, certains collègues demandent à nouveau de réduire le budget de la défense. C'est quelque chose que je ne comprends pas, et je n'adhère pas à cette idée.

  Cependant, étant donné la nouvelle posture militaire américaine qui se dessine, j'ai trois questions: premièrement, les plans militaires de l'OTAN et les engagements capacitaires des différents États membres ne doivent-ils pas être révisés? Deuxièmement, les États européens devront donc assumer plus de responsabilités pour la défense du continent. Dès lors, que pensez-vous de renforcer le pilier européen au centre de l'alliance, en relançant par exemple l'Eurogroupe de l'OTAN qui avait été supprimé en 1994? Troisièmement, ne devons-nous pas inverser la vision actuelle? Au lieu d'avoir une Union européenne qui travaille à renforcer l'OTAN, que pensez-vous d'une OTAN qui agit pour renforcer progressivement l'autonomie stratégique européenne?

  Theo Francken:

  Herr Frank, vielen Dank für Ihre Frage. Mein Deutsch ist nicht so gut wie das Deutsch unseres Premierministers. Deshalb werde ich auf Französisch antworten.

  La présence américaine en Europe reste cruciale pour la dissuasion militaire de l’OTAN. Il ne s’agit pas uniquement du nombre de soldats. Les États-Unis apportent à l’Europe des capacités stratégiques, dont nous manquons encore.

  (…) du traité de l’OTAN est davantage qu’un engagement sur papier. Elle démontre que les États-Unis sont réellement prêts à défendre l’Europe si celle-ci était attaquée. Il est donc essentiel que cette présence soit maintenue.

  Depuis la présidence Obama, les États-Unis parlent d’une réorientation stratégique vers l’Asie. Le président Trump ne dit rien de différent, seulement de manière plus brutale. Il faut toutefois distinguer les paroles des actes. Sur le terrain, nous observons moins un retrait général des Américains d’Europe qu’un déplacement de l’Allemagne vers la Pologne. Actuellement, les plans de l’OTAN sont en cours d’adoption. Le but est de confier davantage de responsabilités aux armées européennes pour la défense du continent européen. Cela impliquera des exigences supplémentaires pour notre armée. Et oui, cela aura des conséquences budgétaires, comme tout le monde le sait; mais même dans ce cadre, les Américains resteront présents en Europe.

  Je veux dès lors réagir fermement à ceux qui déclarent que les États-Unis ne seraient plus nos alliés. Ils le sont toujours, et heureusement. Oui, il existe des tensions. C’est sûr. Oui, il y a des désaccords; mais ceux qui semblent espérer un départ accéléré des Américains font preuve d’irresponsabilité.

  Les forces européennes ont besoin d’au moins 10 années avant d’être prêtes pour un tel scénario; alors l’Europe a besoin de sang froid.

  Luc Frank:

  Sehr geehrter Minister, vielen Dank zunächst einmal dafür, dass Sie ein paar Worte auf Deutsch gesprochen haben. Ich muss sagen, dass Sie das sehr gut gemacht haben. Ich glaube, dass Sie auch das Potenzial und die Fähigkeit haben, demnächst Fragen auf Deutsch zu beantworten. La première chose que j’aimerais dire en réplique, c’est qu’il faut en tout cas garder le cap de 2 % au minimum. Sinon, nous n’arriverons pas à réaliser les objectifs que nous nous sommes nous-mêmes fixés et, surtout, qui ont pour but de défendre notre propre continent. Il faut aussi apprendre les lessons learnt des Ukrainiens, qui montrent très bien qu’il est possible de le faire soi-même. Autre chose, pour avoir une autonomie, il faut garder le cap: pour l’OTAN, pour l’Union européenne, mais aussi participer aux coalitions des volontaires. C’est très important. La Belgique a un rôle important à jouer. Il faut rester et garder ce moteur. Merci beaucoup.

• Vraag: De toename van het seksueel grensoverschrijdend gedrag ten aanzien van vrouwen (Q56001732P)

  De toename van het seksueel grensoverschrijdend gedrag ten aanzien van vrouwen
  

  Gesteld door

  MR Julie Taton
  

  Beantwoord door

  Vooruit Rob Beenders (Minister van Consumentenbescherming, Sociale Fraudebestrijding, Personen met een handicap en Gelijke Kansen)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Julie Taton bekritiseert dat vrouwen in Brussel zich in 2026 nog moeten autocensureren (bv. kledingkeuze bij zonnen) door een cultuur van intimidatie, ondanks bestaande wetten (zoals de loi Milquet tegen straatsexisme) en herziene strafbepalingen voor seksueel geweld, die volgens haar onvoldoende worden gehandhaafd. Minister Rob Beenders beaamt dat vrouwen zich onveilig voelen in de openbare ruimte en belooft een nationaal actieplan (te finaliseren in de herfst) met concrete maatregelen, in samenwerking met Justitie, Binnenlandse Zaken en gemeenschappen, waarbij hij benadrukt dat mannen én vrouwen moeten bijdragen aan een veiligere samenleving. Taton onderstreept uit eigen ervaring het systeem van "gewone geweld" tegen vrouwen en pleit voor dagelijkse aandacht (niet enkel symbolisch op 8 maart) en sororiteit als hefboom voor verandering. Beenders stelt gelijkwaardige kansen centraal maar geeft nog geen specifieke oplossingen, verwijzend naar lopende onderhandelingen.

  Julie Taton:

  Monsieur le ministre, aujourd'hui, en 2026, des femmes témoignent qu'elles doivent réfléchir à la manière dont elles peuvent s'habiller pour aller bronzer dans un parc à Bruxelles. Comment est-il possible qu'une femme en maillot de bain soit aujourd'hui perçue comme une provocation plutôt que comme une citoyenne libre?

  J'aurais souhaité poser ma question à Mme Verlinden parce que j'aurais voulu avoir la réponse judiciaire qui s'impose, et aussi parce qu'en tant que femme qui occupe une fonction régalienne dans un monde qui, on peut le dire, est encore bien macho aujourd'hui, elle aurait pu y être sensible.

  Rob Beenders:

  (…)

  Julie Taton:

  Non, ne soyez pas désolé!

  Monsieur Beenders, pensez-vous que la société belge prend suffisamment au sérieux le harcèlement quotidien, les regards insistants, les remarques et les gestes sexuels, et le sentiment d'insécurité que vivent tellement de femmes au quotidien dans l'espace public?

  La Belgique dispose d'un arsenal juridique qui sanctionne le sexisme de rue – c'est la loi Milquet de 2014 – et le harcèlement. En outre, le nouveau Code pénal a revu, il n'y a pas si longtemps, les infractions sexuelles. Mais on constate que le nombre d'infractions sexuelles reste toujours très élevé et que certains auteurs sont trop rapidement relâchés.

  Monsieur le ministre, concrètement, comment comptez-vous faire pour garantir le droit des femmes à occuper l'espace public sans devoir s'autocensurer? Une concertation avec vos homologues de la Justice, de l'Intérieur et des communautés est-elle envisagée?

  Rob Beenders:

  Merci beaucoup pour votre question, madame Taton.

  Je suis totalement d'accord avec vous. Nous devons veiller ensemble à ce que les femmes puissent se déplacer en rue librement et en toute sécurité. Donc non, ce n'est pas aux femmes de s'adapter.

  Les études confirment sans cesse que les femmes se sentent moins en sécurité que les hommes. Avec mes collègues, les ministres de l'Intérieur et de la Justice, nous nous attaquons à ce problème. Je coordonne un plan d'action national de lutte contre la violence liée au genre et nous travaillons actuellement à identifier des mesures concrètes en concertation avec toutes les parties prenantes. Pour moi, la sécurité dans l'espace public et la lutte contre le harcèlement de rue doivent être une priorité absolue de ce plan d'action. Il sera finalisé à l'automne. Je ne peux donc pas en dire beaucoup à ce sujet car nous négocions encore avec tous les partis politiques. Mais lorsqu'il sera prêt, je me ferai un plaisir de vous le présenter en commission.

  Par ailleurs, il importe que les hommes et les femmes participent à cette lutte aussi. C'est dans l'intérêt de tous de créer une société plus sûre et donc plus agréable. J'intégrerai ce point dans le nouveau plan d'action.

  Madame Taton, les remarques déplacées et les comportements inappropriés ont un impact. C'est une question d'égalité des chances. Soyez certaine que cela restera une priorité absolue de ma politique.

  Julie Taton:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. Vu mon passé professionnel et aujourd'hui en politique, j'ai connu très jeune les remarques déplacées, les jugements et aussi cette impression permanente qu'une femme a toujours ce besoin de se justifier d'être féminine ou tout simplement libre. Il est important de dénoncer tous les jours ce climat de violence ordinaire faite aux femmes, pas seulement le 8 mars, mais il est aussi très important de se serrer les coudes entre femmes, parce que la sororité a plus que jamais sa place dans notre société.

• Vraag: De lange doorlooptijden voor asielaanvragen (Q56001731P)

  internationale politiek en migratie

  De lange doorlooptijden voor asielaanvragen
  

  Gesteld door

  Vooruit Achraf El Yakhloufi
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  Matti Vandemaele
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  El Yakhloufi bekritiseert de gemiddelde wachttijd van 17 maanden voor asielbeslissingen als "mensonwaardig" en dringt aan op versnelling naar 6 maanden via het Europees Migratiepact, met steun voor efficiëntere procedures en duidelijke terugkeer voor afgewezenen. Minister Van Bossuyt wijt de vertraging aan de "erfde achterstand van Vivaldi" (57.000 openstaande dossiers) en benadrukt extra personeel (290+ medewerkers bij DVZ/CGVS) om de termijnen in te korten, ondanks 80% weigeringen die meer tijd vragen. Vandemaele (Groen) ontkent de schuldvraag en bekritiseert besparingen (1,8% op migratiediensten), terwijl El Yakhloufi (Vooruit) investeringen verdedigt en Groens "opengrenzenbeleid" afwijst als onrealistisch, met focus op strengere controle en integratie. De polarisatie blijft: versnelling vs. besparingskritiek.

  Achraf El Yakhloufi:

  17 maanden, 533 dagen, 12.792 uren, zo lang duurt het gemiddeld vooraleer men een antwoord krijgt op een aanvraag. Achter die aanvragen zitten mensen, vaders, moeders en kinderen. Vaders en moeders die de taal aan het leren zijn, waarschijnlijk een opleiding volgen. Kinderen die al een paar jaar lager onderwijs hebben gevolgd, mogelijk ook de kleuterschool. Zij hebben vriendjes gemaakt: Sarah, Lisa, Anneleen, misschien Achraf. Dat is wat er gebeurt. Soms krijgen zij pas na zeven jaar een antwoord, een antwoord op de vraag of zij al dan niet mogen blijven.

  Mevrouw de minister, ik denk dat u het met mij eens bent dat dit veel te lang is, dat dit een groot probleem is. Onze asielcentra zitten vol. Dat creëert chaos en het is mensonwaardig. Dat is voor niemand goed, daarvan wordt niemand beter, niet degenen die wel recht hebben om te blijven, niet degenen die geen recht hebben om te blijven, maar zeker ook niet de mensen hier, onze samenleving. Een correct asielbeleid moet mensen snel duidelijkheid geven, moet mensen snel zekerheid bieden.

  Volgende week zullen we over het Europees Migratiepact stemmen. Als gevolg daarvan zouden de asielprocedures korter moeten worden. In plaats van 17 maanden zou die termijn nog 6 maanden mogen bedragen. Mevrouw de minister, ik ben oprecht benieuwd of we daarin zullen slagen.

  Mijn vragen aan u zijn heel duidelijk. Zijn de diensten hierop voorbereid? Gaat u ervoor zorgen dat die asielprocedures korter worden? Dat is immers waar de mensen, de Vlaming en de Belg, echt achterstaan.

  Anneleen Van Bossuyt:

  Dank u wel, mijnheer El Yakhloufi. De reden voor de te lange doorlooptijd in asieldossiers is natuurlijk de enorme achterstand die ik van de vivaldiregering heb geërfd. Haar opengrenzenagenda, mijnheer Vandemaele, heeft deze crisis veroorzaakt.

  Jaarlijks kunnen de diensten ongeveer 30.000 dossiers verwerken. Bij mijn aantreden lagen er 57.000 dossiers op de stapel. Onder de Zweedse regering werd de werkachterstand bij het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) nochtans volledig weggewerkt. Het ging toen van 18.400 naar 5.000 dossiers bij het CGVS, wat beschouwd wordt als een normale werkvoorraad. Intussen zijn er dus opnieuw meer dan 25.000 dossiers.

  Een tweede factor is dat steeds meer asielaanvragen worden geweigerd. Ongeveer acht op de tien verzoekers krijgen momenteel geen asiel, wat een uitvoerige motivering en dus meer tijd vraagt. Een erkenning als vluchteling moet daarentegen niet worden gemotiveerd.

  Ik bespaar niet op de migratiediensten die de dossiers verwerken, integendeel zelfs. De groene leugens in de pers moet u dus absoluut niet geloven. Ik zal het u bewijzen. In 2025, dus vorig jaar, kreeg de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) een versterking met 185 medewerkers. Dit jaar komen daar nog eens 58 medewerkers bij. Bij het CGVS was er een opschaling met 47 voltijdse medewerkers en dit jaar komen daar nog eens twee keer 47 medewerkers extra bij. Ook voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RvV) is extra personeelsbudget voorzien.

  Daarmee zetten we alles in het werk om de doorlooptijd te verkorten, in het belang van zowel de asielzoekers als onze samenleving. We willen zo ook voldoen aan onze verplichtingen van het pact en tegelijk de vivaldiputten wegwerken.

  Achraf El Yakhloufi:

  Dank u wel, mevrouw de minister. Ik ben blij dat u het met mij eens bent. We moeten ervoor zorgen dat de procedures duidelijker en beter worden.

  Hoe komt dat? De mensen in ons land willen dat migratie duidelijker wordt. Ze willen dat er geen chaos meer is. We kunnen naar het verleden wijzen – dat is een keuze – maar ik ben samen met u in de regering gestapt om opnieuw grip te krijgen op migratie. We doen dat om duidelijkheid te brengen. De mensen die hier mogen blijven, moeten de kans krijgen om de taal te leren, te werken en bij te dragen aan onze samenleving. Daarom doen we dat. De mensen die geen recht hebben om hier te blijven – daar wil ik heel duidelijk in zijn – moeten terugkeren naar hun land van herkomst, zodat ze daar hun leven opnieuw kunnen opbouwen. Daarom doen we dat.

  Mevrouw de minister, 12 juni is niet meer veraf. Zeventien maanden is nu de gemiddelde termijn. We moeten enorm veel werk verzetten. Investeer in migratie. Zorg ervoor dat het efficiënter en beter wordt. Alleen zo zullen we ervoor zorgen dat de instroom daalt en de uitstroom toeneemt.

  Persoonlijk feit

  Fait personnel

  Voorzitter:

  Mevrouw de minister, hebt u de naam Vandemaele genoemd? Ik heb alleen Groen gehoord. Dan geef ik de heer Vandemaele het woord voor een persoonlijk feit. Gelieve er in de toekomst op te letten, mevrouw de minister.

  Matti Vandemaele:

  Mevrouw de minister, ik had verwacht dat u dat zou zeggen. Alles is de schuld van Vivaldi. Alles wat verkeerd gaat in het asiel- en migratiebeleid is de schuld van Vivaldi. Dat zegt u nu al twee jaar. U zult dat wellicht ook blijven zeggen tot het einde van de rit. Het is echter niet Vivaldi die nu 1,8 % bespaart op alle diensten, ook de diensten waarover het gaat. Het gaat dus niet alleen om besparingen bij Fedasil, maar ook bij het CGVS zijn er besparingen.

  Ik hoor collega El Yakhloufi zeggen dat we moeten investeren. Wat deze regering doet, is echter net het omgekeerde. U investeert niet, u bespaart. De besparingen in de meerjarenbegroting, zoals ze hier gepresenteerd zijn, zijn draconisch als het gaat over asiel en migratie. Hier het riedeltje komen afsteken dat men moet investeren, is gewoon onzin.

  Daarnaast wil ik u feliciteren, mijnheer El Yakhloufi.

  Voorzitter:

  Mijnheer Vandemaele, ik moet u het woord ontnemen. U hebt het woord gevraagd omdat de minister een persoonlijk feit heeft gecreëerd en u begint een polemiek met een collega. Dan is het einde zoek.

  Die felicitatie zal er dan afvallen, maar dit is niet de manier waarop we met een persoonlijk feit omgaan.

  Anneleen Van Bossuyt:

  Kort, mijnheer de voorzitter. Mijnheer Vandemaele, als u zegt dat er alleen maar wordt bespaard, dan zeg ik dat er bij Fedasil inderdaad heel veel zal worden bespaard, want wij willen die instroom naar beneden halen en dus minder opvangplaatsen hebben. U gaat echter zonder enige gêne op de radio zeggen dat wij besparen op personeel, terwijl ik hier net heb gezegd hoeveel extra medewerkers er bijkomen om meer dossiers te kunnen verwerken en op die manier de doorlooptijd te verkorten, in het belang van iedereen. Blijft u die leugens maar verkondigen. Wij zullen het tegendeel in de praktijk bewijzen.

  Voorzitter:

  Ik geef de heer El Yakhloufi nog het woord, maar ik zal de heer Vandemaele niet meer laten repliceren, want hij is buiten de techniek van het persoonlijk feit gegaan.

  Achraf El Yakhloufi:

  Mijnheer de voorzitter, eerst en vooral is het met ons en de huidige regering van bij het begin ons doel geweest om grip te krijgen op migratie. Waarom is dat? Vooruit is de partij die durft te benoemen dat er op migratie uitdagingen zijn. Ook de mensen die op ons hebben gestemd, geven duidelijk aan dat er opnieuw grip moet komen op migratie. Mijnheer Vandemaele, u kunt hier zagen en klagen, maar de feiten zijn heel duidelijk. De regering heeft geïnvesteerd in meer mensen die de procedures versnellen. Wij zorgen ervoor dat weinig tot geen mensen op straat slapen. Dat zijn wij aan het doen. Ik weet dat u met Groen liever Kumbaya zou willen zingen rond een kampvuur en alles maar toelaten. Wij zijn duidelijk een regering die ervoor wil zorgen dat migratie beter verloopt. Wij zullen de fouten uit het verleden vermijden want dat is wat u wilt en dat is niet waar wij voor staan.

• Vraag: De dividenduitkering van 10 miljard euro door Electrabel aan ENGIE (Q56001720P)

  Vraag: De dividenduitkering aan ENGIE (Q56001727P)

  De dividenduitkering van 10 miljard euro door Electrabel aan ENGIE
  De dividenduitkering aan ENGIE
  Dividenduitkering van Electrabel aan ENGIE summaryExplanation

  Gesteld door

  PVDA-PTB Peter Mertens
  PS Éric Thiébaut
  

  Beantwoord door

  MR Mathieu Bihet (Minister van Energie)
  

  op 28 mei 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Peter Mertens en Éric Thiébaut bekritiseren scherp dat Electrabel een recordwinst van 10,4 miljard euro naar Franse aandeelhouders overmaakt, terwijl Belgische burgers en bedrijven kampen met onbetaalbare energiefacturen, en eisen een overwinstbelasting en blokkering van deze geldstromen. Mertens noemt de relatie tussen de Belgische staat en ENGIE "toxisch" en waarschuwt tegen nieuwe miljardenbetalingen voor de nationalisering van kerncentrales, terwijl Thiébaut de regering beschuldigt van passiviteit door surprofits niet te belasten en onvoldoende steun te bieden. Minister Bihet verdedigt de transacties als financiële afhandeling van het Phoenix-akkoord (gesloten onder de vorige regering), waarbij Electrabel’s nucleaire verplichtingen naar Hedera werden overgedragen, en ontkent dat de winsten rechtstreeks gelinkt zijn aan de energiecrisis of olieprijzen. Mertens en Thiébaut blijven hameren op het gebrek aan actie en herhalen dat de regering wel degelijk maatregelen kan nemen maar weigert, zoals het belasten van overwinsten of het bevriezen van prijzen.

  Peter Mertens:

  Waar er wel geld is, is natuurlijk bij Electrabel. Het bedrijf heeft een recordwinst van maar liefst 10,4 miljard euro, de grootste ooit in de geschiedenis van ons land, geboekt, recordwinst die aan de aandeelhouders van Suez in Parijs werd uitgekeerd.

  Weet u, mijnheer de minister, waar die 10 miljard vandaan komt? Die komt van mensen die het moeilijk hebben hun huis te verwarmen, van kleine zelfstandigen die het moeilijk hebben hun zaak rond te krijgen, en van mensen die zich blauw betalen aan energiekosten. Zomaar eventjes 10,4 miljard gaat naar de aandeelhouders in Parijs!

  Ooit, beste minister, was Electrabel het kroonjuweel van de Belgische energiesector. Vandaag lijkt het meer op een jackpot, een geldautomaat voor de grote fortuinen in Frankrijk.

  Toen België Electrabel aan ENGIE verkocht, waren er ten minste nog wat garanties opdat Electrabel niet helemaal werd uitgekleed, namelijk de participaties. Maar wat gebeurde er door de ENGIE-deal? Ook die grendels zijn nu weg, want de garanties worden weggegeven; alles wordt vandaag aan Parijs verkocht. Nu gebeurt precies wat wij voorspeld hadden: het huis wordt verder leeggehaald en wij, de Belgen, blijven achter met de facturen.

  Mijnheer de minister, eigenlijk is de relatie tussen de Belgische Staat en ENGIE toxisch: ENGIE kleedt Electrabel uit, sleept de miljardenwinst naar Parijs en schuift de risico’s door naar de Belgische belastingbetaler. Zoiets heet een toxische relatie.

  Ik heb maar één vraag aan u. Hoe zult u zich terugtrekken uit die toxische relatie? U zult toch niet opnieuw miljarden op tafel leggen voor de nationalisatie van de kerncentrales? We hebben al drie keer betaald. We moeten geen eurocent meer aan ENGIE, mijnheer de minister.

  Éric Thiébaut:

  Monsieur le ministre, cela fait maintenant trois mois que les prix explosent, trois mois que les familles voient leurs factures grimper, trois mois que faire un plein ou remplir sa cuve à mazout est devenu un gros problème pour de nombreux citoyens, trois mois que les gens attendent des aides du gouvernement, trois mois que vous nous dites qu'il n'y a plus d'argent pour aider les gens, que les caisses sont vides.

  Aujourd'hui, nous apprenons qu'Electrabel va transférer plus de 10 milliards de dividendes vers la France. Ce montant de 10 milliards d'euros représente un record pour la Belgique, et marque surtout le symbole d'un gouvernement qui laisse filer des surprofits à l'étranger tout en demandant toujours des efforts supplémentaires à sa population. Pendant que les grands groupes énergétiques accumulent des bénéfices, vous imposez aux Belges des sauts d'index, une réforme injuste pour les citoyens, des efforts supplémentaires pour les travailleurs et les familles.

  C'est le choc des chiffres: d'un côté, 10 milliards d'euros qui s'envolent vers la France. De l'autre, un plan d'aide riquiqui pour les Belges.

  Le plus grave, c'est que vous refusez toujours de taxer les surprofits énergétiques. Pas le moindre euro n'a été récupéré sur ces profits exceptionnels alors que les factures explosent partout dans le pays.

  Ma question est simple, monsieur le ministre: quand allez-vous taxer enfin les surprofits pour aider concrètement les Belges?

  Mathieu Bihet:

  Monsieur le président, chers collègues, messieurs Mertens et Thiébaut, comme je l'avais déjà expliqué l'an dernier à vos collègues D'Amico, Hedebouw et Meunier, qui m'avaient interpellé sur le versement de dividendes intervenu précédemment, la signature des accords Phoenix engendre des conséquences directes d'un point de vue financier pour Electrabel, mais aussi pour ENGIE. Et je ne commenterai pas d'ailleurs les décisions internes d'une entreprise privée, d'autant plus que celles-ci ne sortent pas de nulle part.

  Cependant, comme les mêmes causes engendrent souvent les mêmes effets, et que vous commentez à nouveau les conséquences d'accords passés par le précédent gouvernement, vous devrez dès lors me permettre de me répéter quelque peu.

  Met het Phoenixakkoord, zoals onderhandeld en gesloten door de vorige regering, werd een plafond van 15 miljard euro voor een groot deel van de nucleaire aansprakelijkheden van Electrabel vastgelegd. Concreet komt het erop neer dat de aan het beheer van de gebruikte splijtstof verbonden financiële verplichtingen van Electrabel naar Hedera worden overgedragen.

  Vous trouverez d'ailleurs plus de détails sur le transfert d'actifs au sein d'Electrabel et le paiement du plafond dans l' Implementation Agreement, dont la version non confidentielle est disponible sur internet. À la date du closing , à savoir le 14 mars 2025, Electrabel a versé 11,5 milliards d'euros de "Cap" à Hedera. Ce paiement a donné lieu à la release of asset s. La seconde partie du paiement a, quant à elle, eu lieu à la relance des réacteurs fin de l'année 2025. Cette libération s'est effectuée par la vente des actions de la filiale Electrabel à Engie .

  L' Implementation Agreement prévoyait ensuite la manière dont Electrabel doit utiliser le produit de cette vente. D'abord, pour le paiement des montants forfaitaires pour les déchets de certaines catégories et les déchets du combustible nucléaire usé, et puis pour le remboursement de la dette en cours d'Electrabel envers E ngie , une partie de la créance restante ouverte en tant que prêt intragroupe à Engie , le solde pouvant être versé à Engie . C'est également précisé dans l'exposé des motifs de la loi du 26 avril 2024 portant la garantie de la sécurité d'approvisionnement dans le domaine de l'énergie et la réforme du secteur de l'énergie nucléaire que le groupe PS, et vous-même, monsieur Thiébaut, avez adoptée.

  Cette opération, en réalité, est de nature purement financière et est totalement distincte, monsieur Mertens, de la lettre d'intention que nous avons signée. L'opération est, elle aussi, complètement distincte de la production d'électricité telle que l'indique Engie aujourd'hui. Surtout, il me semble important de préciser, bien que je ne sois pas l'avocat d' Engie , qu'Electrabel ne produit, ni ne vend de produit pétrolier. Je pense donc que le lien, un peu populo, qui est fait entre la crise énergétique, la captation de potentiels surprofits et autres, dans le domaine de l'électricité, n'existe pas, à ce stade.

  La lettre d'intention est complètement distincte, comme dit plus haut, des opérations financières qui sont fixées par Electrabel. Ces opérations financières ne sont que la conséquence des accords Phoenix signés sous la précédente législature.

  Peter Mertens:

  U zegt dat u niets kunt doen. U kunt wel een overwinstbelasting, die naam waardig, invoeren, maar dat doet u niet. U kunt steun geven aan gezinnen, maar dat doet u niet. U kunt maatregelen opleggen om de miljardentransfer naar Parijs aan banden te leggen, maar dat doet u niet. Die 10 miljard euro die nu naar Parijs gaat, komt boven op de 6 miljard euro, die daar vorig jaar al heenging. In totaal gaat er dus 16 miljard euro naar Parijs op nauwelijks een jaar, een record. Die miljarden komen uit de zakken van gewone werkende mensen.

  Mijn centrale vraag luidde wat u zult doen aan die toxische relatie. Ik kan u immers al voorspellen dat ENGIE voor de nationalisering ook nog enkele miljarden zal vragen. Ik hoop dat de regering die extra miljarden niet zal betalen en nationaliseert zonder schadeloosstelling.

  Éric Thiébaut:

  Monsieur le ministre, ce qu'on lit dans la presse aujourd'hui, c'est que, si Electrabel a pu dégager 10 milliards de dividendes, c'est parce qu'Electrabel ne doit plus se tracasser de l'élimination des déchets nucléaires ayant été générés pendant des années. C'est grâce à vous qu'ils ont pu le faire.

  Mathieu Bihet:

  (…)

  Éric Thiébaut:

  Monsieur le ministre, des solutions existent pour aider les citoyens à faire face à la crise: vous pouvez bloquer les prix et taxer les surprofits, mais vous refusez toujours d'agir. L'argent existe, vous pouvez aller le chercher, mais ce sont malheureusement des poches auxquelles vous refusez de toucher.

Voorstellen

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

• Voorstel: Wetsontwerp houdende de pensioenhervorming (I)

  Wetsontwerp houdende de pensioenhervorming (I)

  Ingediend door

  overheid
  

  Bekijk dossier 1405

• Voorstel: Wetsontwerp houdende de pensioenhervorming (II)

  Wetsontwerp houdende de pensioenhervorming (II)

  Ingediend door

  unknown Chambre/Kamer (AUTEUR)
  

  Bekijk dossier 1406

Mededelingen

noNotices

Stemmingen

noVotes

Vorige vergaderingen