Verslag plenaire vergadering 2 april 2026 (14h17)

Mondelinge vragen

De vragen die gesteld werden tijdens deze vergadering.

• Vraag: De onenigheid binnen de regering over de crisis (Q56001557P)

  Vraag: De kakofonie binnen de regering met betrekking tot de crisis (Q56001559P)

  Vraag: De onenigheid binnen de regering rond de energieprijzen en de afschaffing van de Senaat (Q56001562P)

  Vraag: De explosieve stijging van de energieprijzen (Q56001563P)

  Vraag: De energieprijzen (Q56001580P)

  Vraag: De internationale geopolitiek en het EU-standpunt inzake energie (Q56001570P)

  Vraag: De energieprijzen (Q56001576P)

  Vraag: De energieprijzen (Q56001577P)

  Vraag: De evolutie van de energieprijzen (Q56001581P)

  klimaat, energie en landbouw

  De onenigheid binnen de regering over de crisis
  De kakofonie binnen de regering met betrekking tot de crisis
  De onenigheid binnen de regering rond de energieprijzen en de afschaffing van de Senaat
  De explosieve stijging van de energieprijzen
  De energieprijzen
  De internationale geopolitiek en het EU-standpunt inzake energie
  De energieprijzen
  De energieprijzen
  De evolutie van de energieprijzen
  Politieke verdeeldheid en energiecrisis in binnen- en buitenland summaryExplanation

  Gesteld door

  Anders. Steven Coenegrachts
  Ecolo-Groen Jeroen Van Lysebettens
  VB Barbara Pas
  PS Patrick Prévot
  PVDA-PTB Sofie Merckx
  MR Georges-Louis Bouchez
  Les Engagés Marc Lejeune
  cd&v Steven Matheï
  N-VA Bert Wollants
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De oppositie bekritiseert de regering scherp omdat ze niet ingrijpt tegen de recordhoge brandstof- en energieprijzen die gezinnen en bedrijven verstikken, terwijl buurlanden wel maatregelen nemen zoals prijsplafonds of belastingverlagingen. Volgens critici als Coenegrachts (N-VA), Prévot (PS) en Van Lysebettens (Groen) profiteert de overheid via extra btw-opbrengsten van de crisis en moeten meeropbrengsten en winsten van oliemaatschappijen worden herverdeeld via een omgekeerde cliquet of belasting op overwinsten, maar premier De Wever (N-VA) ontkent dat de staat rijker wordt en waarschuwt dat vraagstimulering de crisis alleen verlengt. De Wever benadrukt dat structurele oplossingen zoals kernenergie behouden, Europese regelgeving herzien en energie-onafhankelijkheid vergroten prioriteit moeten zijn, terwijl kortetermijnmaatregelen beperkt en gericht moeten blijven om de begroting niet verder te belasten. MR-voorzitter Bouchez pleit voor snelle steun aan werkenden maar ook voor realisme: fossiele afhankelijkheid blijft decennia nodig, en goedkope energie is cruciaal voor industrie en transitie. De discussie ontaardt in beschuldigingen van politiek theater (PS, VB) en tegenstrijdig beleid (bv. N-VA’s keuze voor Europese koolstoftaks), terwijl partijen als cd&v en Les Engagés tijdelijke, gefinancierde prijsplafonds voorstellen maar de regering weigert te zwichten voor "helikoptergeld" zonder duurzame impact.

  Steven Coenegrachts:

  Premier, vanochtend ben ik gaan tanken, samen met heel veel andere mensen die voor de auto geen alternatief hebben, mensen die met de auto hun kinderen naar school brengen, boodschappen doen en gaan werken. Probeer als verpleegkundige maar eens in het ziekenhuis te geraken als je shift om 6.30 uur begint.

  Die mensen hebben allemaal dezelfde vraag, premier. Waarom helpt deze regering mij niet? Waarom grijpt de regering niet in op de prijzen aan de pomp? Het antwoord op die vraag is heel simpel. De begroting van deze regering is aan het kapseizen. Om te vermijden dat die kapseist, zegt u: tank maar vol, tank mijn zakken maar vol met btw en accijnzen, dan lost alles zich vanzelf op.

  Wat is de realiteit? U rekent op een pakjestaks, maar Europa heeft die overgenomen. U rekent op een pensioenhervorming, maar u hebt die hier te laat ingediend. U rekent op twintig arizonataksen, maar die zijn hier nog niet goedgekeurd. U rekent op een btw-hervorming, maar u hebt er een stinkende kameel van gemaakt en we horen daar niets meer van.

  Voor veel mensen was dat slechte theater van de voorbije maanden een ver-van-mijn-bedshow. Dat speelde zich af in Brussel, in de Wetstraat. Vandaag voelen ze uw slechte theater rechtstreeks in hun portemonnee, waar het pijn doet. Er is wel een silver lining . Optimism is a moral duty . Ik voel consensus ontstaan voor een omgekeerde cliquet. De MR is voor, Vooruit is voor, Les Engagés is voor. Cd&v zegt: enerzijds en anderzijds, we zullen wel zien.

  Premier, zult u vrijdag eindelijk die omgekeerde cliquet invoeren?

  Jeroen Van Lysebettens:

  Mijnheer de premier, we worden geconfronteerd met een enorme aanbodschok in het energielandschap. Die treft de gezinnen, de bedrijven en uiteraard ook de overheid. Stijgende prijzen, stijgende inflatie, stijgende tekorten. Het is niet de eerste keer en het zal ook niet de laatste keer zijn, zolang jullie ons blijven vastkoppelen aan het fossiele infuus, dat afhankelijk is van de grillen van buitenlandse dictators.

  Terwijl de regeringspartijen over elkaar buitelen met allerlei ideeën en het ene voorstel na het andere lanceren, blinkt de regering, en zeker de minister van Energie, uit in nietsdoen en in uitstellen. Nochtans moeten jullie de energietransitie nu versnellen. Haal die 180 euro aan federale belastingen uit de elektriciteitsfactuur. Versterk het elektriciteitsnet en verhoog onze eigen productie via de uitbouw van windenergie op de Noordzee. Die is stopgezet vorige zomer en nog altijd niet opnieuw opgestart, terwijl hernieuwbare energie nooit vastzit in de Straat van Hormuz en niet afhankelijk is van de constante import uit het Midden-Oosten of Rusland.

  Dat is het meest evidente wat jullie nu moeten doen, namelijk onze windcapaciteit uitbouwen. Dat zeg ik niet alleen, dat zei ook Bart De Wever in Hamburg. Ook Vlaams minister-president Diependaele zei in Noorwegen dat we alle expertise hebben om in België offshorewindparken te bouwen. Herinner u dat wanneer u terug in België bent. Doe dat ook in onze Noordzee. Ga nu eindelijk aan de slag om onze economie robuuster te maken, onze energieonafhankelijkheid uit te bouwen en onze burgers mee te laten delen in de energiewinsten via burgerparticipatie en via een stabiele energiefactuur.

  Vandaar mijn vraag, premier. Zult u minister Bihet tot spoed aanmanen om eindelijk te werken en die windenergie te realiseren?

  Barbara Pas:

  Mijnheer de premier, u herhaalt regelmatig hoe moeilijk en zwaar uw taak wel is, bijna alsof u zelf niet voor de regering hebt gekozen. Blijkbaar geldt dat ook voor de oppositie. Voor de arizonaregering kunnen wij nooit goed doen. Als wij inhoudelijk terechte kritiek hebben, als wij ons verzetten tegen uw asociale en kille belastingverhogingen op gas en brandstof bijvoorbeeld of als wij zaken wegstemmen, zoals wij dat vandaag met volle overtuiging zullen doen met uw schandalige meerwaardebelasting, dan is dat obstructie. Als wij willen voorstemmen, is het weer niet goed. Franstaligen zijn voor de afschaffing van de Senaat, maar als het Vlaams Belang voor is, zijn zij tegen. Werkelijk alle redenen zijn goed voor de MR en Les Engagés om het enige kleine institutionele hervormingspunt in uw regeerakkoord te saboteren. Het zal plezant worden op het kernkabinet morgen, want dezelfde partijen koppelen daaraan ondertussen maatregelen om de energieprijzen te temperen, terwijl u weigert daarop in te grijpen.

  Mijnheer de premier, zou u met uw kibbelkabinet niet beter eens aan de burgers denken en eindelijk iets doen aan de stijgende energieprijzen? Ik heb hier vorige week verwezen naar Italië, Hongarije, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Griekenland, Portugal en Kroatië. Intussen hebben ook Australië, Polen, Zweden, Slovenië, Cyprus en Ierland energiemaatregelen genomen. Wanneer volgt u? Wanneer zult u eindelijk maatregelen nemen, door taksen te verlagen in plaats van te verhogen om tanken, gas en stookolie betaalbaar te houden?

  Misschien vraag ik beter ook ineens of u nog vóór de stemming in de Senaat morgen een etentje met Bouchez hebt gepland.

  Patrick Prévot:

  Monsieur le premier ministre, cela fait cinq semaines que les gens sont inquiets, que les gens passent à la caisse et que votre gouvernement regarde ailleurs. Je ne sais pas si vous avez fait le plein récemment. Moi oui, et, si vous l'aviez fait, vous auriez vu les mines déconfites des gens qui sont en train de faire le plein à la pompe.

  Entre le 28 février et aujourd'hui, le plein a pris plus de 20 euros. C'est 20 euros de plus juste pour aller travailler, conduire les enfants à l'école ou à la crèche. Et, pour remplir sa cuve à mazout, c'est 3 000 euros, uniquement pour se chauffer.

  Alors, oui, monsieur le premier ministre, à ce prix-là, les gens pensent à vous. Tous les jours, mais, je vous rassure, pas toujours en bien car, cinq semaines plus tard, qu'avez-vous fait? Rien. Même pas un geste, même pas un signal.

  Pendant ce temps-là, les pétroliers, eux, se portent très bien: 2,3 millions d'euros de profits excessifs chaque jour en Belgique, 2,3 millions d'euros par jour! Visiblement, eux, ils ont réussi à vous convaincre.

  Monsieur le premier ministre, quand vous entendez ces montants, ne pensez-vous pas qu'il y a de quoi financer des mesures concrètes? Aujourd'hui, ce que les gens voient, c'est un gouvernement lent et des factures très, très rapides. Et, aujourd'hui précisément, nous, le groupe PS, déposons un texte pour lequel nous demanderons d'ailleurs l'urgence. Notre proposition est claire: bloquer le prix des carburants et du mazout avec compensation, ce qui est faisable très rapidement. Puisque vous n'avez pas d'idée, nous vous en donnons.

  Monsieur le premier ministre, face à votre inaction, je n'aurai qu'une seule question. Qu'attendez-vous?

  Sofie Merckx:

  Monsieur le premier ministre, les gens sont en train de souffrir de la montée des prix de l'énergie. Une dame m'a ainsi envoyé un message m'indiquant qu'elle versait dans sa cuve à mazout 20 litres par 20 litres, car il lui est impossible de payer pour la remplir convenablement. Quelqu'un m'a également dit qu'il avait dû payer plus de 100 euros pour un plein afin d'aller travailler et d'accomplir des choses essentielles. Pendant que le peuple est en train de souffrir, vous ne faites rien. Plusieurs de nos voisins prennent des mesures, mais la Belgique n'a toujours rien décidé.

  Qu'avons-nous appris hier par la voix de M. Crucke sur le plateau de la RTBF? Nous avons appris qu'aucune mesure ne serait présentée demain en Conseil des ministres. Comment est-ce possible? Certes, Les Engagés et le MR montent au créneau et diffusent des vidéos sur les réseaux sociaux, mais rien de concret ne se décide.

  Pendant que les gens souffrent, certains en profitent. D'abord, les multinationales du pétrole font du bénéfice à crever, mais il y a aussi l' É tat. En effet, quand le prix à la pompe monte, les rentrées fiscales augmentent automatiquement, étant donné que la TVA est un pourcentage calculé sur le prix. Nous avons estimé que cela faisait environ 74 millions d'euros par mois. Qui les paie? Ce sont les gens, quand ils vont faire le plein.

  Monsieur le ministre, pouvez-vous me dire si figure à l'ordre du jour de demain une initiative relative aux rentrées fiscales? Pouvez-vous me confirmer l'existence de rentrées supplémentaires consécutives à la hausse des prix? Envisagez-vous, par exemple, de taxer les surprofits des multinationales du pétrole?

  Georges-Louis Bouchez:

  Monsieur le premier ministre, je trouve cette Assemblée assez extraordinaire en termes de pensée magique! Ceux qui vous disent aujourd'hui qu'on doit intervenir quant au prix de l'énergie et qui nous disent qu'on doit être autonomes, sont les mêmes qui ont lutté contre le nucléaire pendant plus de 25 ans – je regarde du côté gauche de l'hémicycle –, ce qui nous a amené aujourd'hui à cette situation de dépendance. Ce sont également ceux qui ont voté des législations comme RED III et ETS2 au Parlement européen, qui auront pour conséquence que le prix de 2 euros à la pompe sera le prix à l'avenir, c'est-à-dire le prix normal à partir de 2028.

  Monsieur le premier ministre, pendant ce temps-là, tous ceux qui viennent pleurer devant vous pour des interventions sont ceux qui qui s'opposent à ce que nous puissions participer à une coalition avec la France et la Grande-Bretagne pour sécuriser le détroit d'Ormuz, ce qui permettrait de libérer des quantités de pétrole sur le marché. Ce sont ceux qui nous ont demandé de boycotter la Coupe du Monde au Qatar, alors que nous avons plus que jamais besoin du Qatar pour notre approvisionnement en gaz. Ce sont ceux qui nous demandent de couper les relations avec les États-Unis, dont nous avons besoin pour notre approvisionnement énergétique.

  Monsieur le premier ministre, cette pensée magique les met manifestement fort mal à l'aise.

  À court terme – et vous connaissez notre position – , une intervention immédiate est nécessaire pour venir en aide aux femmes et hommes qui travaillent dans notre pays. Au-delà, nous devons également garantir une sécurité d'approvisionnement en pétrole et en gaz pour les années à venir ainsi que mettre un terme à ces législations européennes qui rendent l'énergie trop chère pour nos concitoyens.

  Marc Lejeune:

  Monsieur le premier ministre, 2,33 euros, c'est le prix d'un litre de diesel à la pompe ce matin. Pour beaucoup de nos concitoyens, ce n'est plus une hausse, c'est une impasse. C'est le travailleur qui hésite à prendre sa voiture pour aller travailler. C'est l'indépendant qui voit ses coûts exploser et son entreprise en péril. Les transporteurs, les soins à domicile, les aides ménagères, tout le monde est en difficulté. C'est la famille qui doit arbitrer entre se déplacer et boucler ses fins de mois.

  Dans le même temps, les contrats de fourniture d'énergie explosent. Face à cela, une question simple se pose: peut-on rester les bras croisés? La réponse est clairement non. Oui, nous devons aussi préserver nos finances publiques, c'est indispensable; mais non, nous ne pouvons pas accepter une telle escalade des prix sans réagir.

  Par ailleurs, comme l'indique l'Agence internationale de l'énergie, vu le risque potentiel de pénurie, on ne peut pas non plus se passer de recommandations visant à diminuer la consommation pour ceux qui le peuvent.

  Au-delà de cela, Les Engagés veulent être clairs: des solutions immédiates existent, comme nous le proposons depuis plusieurs semaines. En temps de crise, et de manière ciblée, nous proposons d'agir autour de différentes priorités: plafonner les prix et appliquer le cliquet inversé. En effet, nous plaidons pour le cliquet inversé afin d'aider la classe moyenne, plus particulièrement au moyen de mesures ciblées comme les aides aux gens qui en ont le plus besoin.

  Dans la réalité budgétaire que l'on connaît, il est hors de question de laisser exploser les coûts. Nous devons éviter des pics de prix insoutenables et faire baisser les prix à la pompe. Il faut aussi maintenir la TVA à 6 % sur le gaz et l'électricité, je le rappelle. Surveiller et empêcher les surprofits dans le secteur énergétique nous semble aussi prépondérant. Aujourd'hui, il faut agir concrètement, ici et maintenant.

  Monsieur le premier ministre, le gouvernement va-t-il freiner cette hausse des prix à la pompe à l'aide de mesures ciblées et temporaires, à l'inverse du gouvernement précédent, qui a laissé courir des mesures inutiles quand les prix sont revenus à la normale? Êtes-vous prêt à envisager un mécanisme de plafonnement des recettes fiscales, activable en période de crise, qui protège les citoyens sans mettre en péril les finances publiques?

  Nos concitoyens attendent des réponses (…)

  Steven Matheï:

  Mijnheer de premier, als politici komen we vaak onder de mensen. Momenteel houden twee zaken de mensen bezig. Ten eerste, de oorlog in het Midden-Oosten en de vragen wanneer die zal stoppen en wat we er nog van kunnen verwachten. Ten tweede, de hoge energieprijzen, de prijzen aan de pomp en de vraag of men beter kan overstappen van een variabel naar een vast energiecontract. Wij moeten oor hebben naar die grote bezorgdheid bij onze bevolking.

  Mijnheer de premier, u en uw regering hebben enkele weken geleden beslist om de prijzen te monitoren. Dat is absoluut een goede zaak. Ondertussen blijft de druk op de koopkracht stijgen. Voor ons moet u ook de meeropbrengsten bij de overheid, bijvoorbeeld door meer btw en meeropbrengsten bij bedrijven, in de gaten houden. Als er echt sprake is van meeropbrengsten, moeten die voor ons gaan naar degenen die ze het meeste nodig hebben, naar de ondersteuning van de gezinnen. Het kan niet dat de overheid, de bedrijven of eender wie rijker worden door de crisis, terwijl de gezinnen hun facturen niet kunnen betalen, hun verwarming een paar graden lager moeten zetten of tegen 70 km per uur op de snelweg naar hun werk moeten rijden.

  Mijnheer de premier, bent u van plan om ook de meeropbrengsten te monitoren? Welke gevolgen zulle u en uw regering daaraan koppelen?

  Bert Wollants:

  Collega’s, mijnheer de eerste minister, de energieprijzen houden de bevolking bezig en we hebben daar zeker begrip voor. Tegelijkertijd moeten we vaststellen dat het aanbod van gas en andere brandstoffen onder druk staat en dat zien we in de prijzen. Experts zijn daarover duidelijk. Zij zeggen dat als men daar nu op ingrijpt, men er alleen maar voor zorgt dat die prijzen langer hoog blijven.

  Dat is dus geen oplossing. Het zorgt er niet voor dat de burgers beter af zijn. Integendeel, men zorgt er net voor dat de miserie langer blijft duren. Men kan, zoals Vivaldi, helikoptergeld gaan uitstrooien. Vivaldi heeft daar indertijd 10 miljard euro tegenaan gegooid, maar wat heeft dat de burgers uiteindelijk opgeleverd? Economen zijn daar zeer duidelijk over. Dat was volgens hen een foute manier om dat dossier aan te pakken en dat moeten we dus ook niet meer doen.

  Er zijn natuurlijk altijd partijen die daar anders over denken en zeggen dat we de beurzen zo ver mogelijk moeten opentrekken en met geld moeten smijten om toch maar te tonen dat we iets doen. Laat ons eerlijk zijn, dat is niet de oplossing. Men moet daar met een verantwoorde blik naar kijken en het bredere plaatje in ogenschouw nemen, want dat is absoluut belangrijk.

  We moeten echter ook eerlijk zijn. Dit is niet de eerste energiecrisis en het zal jammer genoeg ook niet de laatste zijn. We moeten dus onafhankelijker worden en ervoor zorgen dat we dat ook effectief doen. We moeten niet zoals de vorige regering verbieden om nog kerncentrales te bouwen, maar integendeel onze nucleaire capaciteit uitbouwen en ervoor zorgen dat we op die manier weerbaarder worden.

  Mijnheer de eerste minister, het is duidelijk wat we moeten doen voor de toekomst, namelijk die veiligstellen. Het regeerakkoord voorziet dat ook. Daarom vraag ik u op welke manier u deze situatie wilt aanpakken en hoe de regering ervoor zal zorgen dat we weerbaar worden, in plaats van de zakken van onze burgers verder leeg te kloppen door extra belastingen te heffen ten gevolge van al dat sinterklaasbeleid.

  Bart De Wever:

  Mijnheer de voorzitter, collega's, dank u voor de vele vragen.

  Wat de energieprijzen betreft, uiteraard heb ik begrip voor de bezorgdheden die in de samenleving worden geuit en die velen onder u hebben verwoord. Sta mij toe enig realisme in het debat te brengen, evenals sereniteit en enig sérieux. Velen hebben hier beweerd dat de overheid rijk zou worden van de hogere energieprijzen. Dat is natuurlijk niet juist. Ik denk dat wie dat beweert, dat eigenlijk ook wel weet, maar die waarheid niet van mij zal aanvaarden. Daarom raad ik die mensen ten zeerste aan om de analyse van professor Peersman te lezen die vandaag verschenen is in Het Laatste Nieuws , een populaire krant. Professor Peersman wijst erop dat die prijsstijgingen er niet voor zorgen dat de inkomsten uit accijnzen stijgen. Integendeel, die dalen. De btw zal uiteraard wel stijgen, maar daar kom ik nog toe, collega. Ik vraag een beetje sereniteit, sérieux en geduld. Accijnzen worden immers niet procentueel per eenheid geheven. We mogen bovendien hopen dat de vraag zal terugvallen. Het enige zinnige dat men kan doen bij een supply shock is werken op de vraag en die naar beneden halen, niet de vraag stimuleren, want ik denk dat ongeveer elke econoom en expert zal zeggen dat dat zowat het domste is wat men kan doen.

  Voor de overheid wordt de energiefactuur uiteraard ook veel duurder. De inflatie zorgt voor een snellere indexatie van de ambtenarenlonen, pensioenen en uitkeringen.

  Last but not least, het zal u misschien opgevallen zijn dat de rente op de schulden die we moeten afbetalen door het publieke beheer van onze financiën in het verleden pijlsnel oploopt. Het gaat om kolossale bedragen, om vele miljarden extra kosten voor de overheid. Daartegenover plaatst u een zeer kleine meeropbrengst uit de btw. Wees eerlijk, dat is niet ernstig.

  De conclusie van alle experten is dan ook dat de staat niet verdient aan hogere energieprijzen. De staat scheurt er zijn broek aan, en nog geen beetje.

  Alle experten die ik ken, tenzij u er kunt aanhalen die iets anders zeggen, raden aan om op een aanbodcrisis niet te reageren met maatregelen die de vraag stimuleren. Vanuit de Nationale Bank van België kwam exact hetzelfde geluid. Gouverneur Wunsch verwoordde het treffend: in een aanbodcrisis onbezonnen de vraag stimuleren, is zoals olie op het vuur gooien.

  Met andere woorden, dat deze crisis budgettaire ruimte zou creëren om helikoptergeld uit te geven, klopt feitelijk niet. De begroting van het land is bovendien geen helikopter, maar een duikboot. In een helikopter kan men de deuren nog openzetten, in een duikboot zou ik dat afraden voordat die aan de oppervlakte gekomen is. Daar zijn we met onze publieke financiën nog lang niet.

  Je tiens également à souligner que même des mesures fortes n'auraient qu'un effet très limité pour la population. Prenons la proposition des communistes, traditionnellement ceux qui veulent dépenser le plus d'argent public. Cette proposition se traduit par un impact de seulement quelques euros par habitant. Celui qui pense pouvoir en tirer un gain politique auprès de la population vit dans l'illusion.

  Dans ce même cadre, je souhaite également remettre en perspective le grand scandale évoqué ici concernant le transfert prévu des accises de l'électricité vers le gaz. Celui-ci entraînerait, dans les mois à venir, un glissement de quelques euros par mois. Pour être clair, il s'agit d'un transfert qui, à terme, nous sera de toute façon imposé par l'Europe dans le but d'encourager l'utilisation de l'électricité par rapport au gaz, ce qui est intelligent. Compte tenu du contexte géopolitique actuel, je pense que ce n'est pas du tout une incitation déraisonnable. Bien au contraire!

  Cela étant dit, je considère bien sûr que nous devons agir d'urgence pour maîtriser nos prix de l'énergie de manière structurelle, tant au niveau national qu'au niveau de l'Europe. Concrètement, cela signifie contribuer à augmenter l'offre, par exemple en maintenant autant que possible les centrales nucléaires ouvertes. Le ministre Bihet et moi-même y travaillons activement.

  Mijnheer Van Lysebettens, van Groen, als u spreekt over een fossiel infuus, moet u weten dat u ons daar heel sterk aan gehangen hebt.

  Cela signifie aussi, comme l’a évoqué M. Bouchez, revoir les réglementations irréalistes – ce qui est en cours en ce moment même au niveau européen. En outre, la Commission européenne proposera prochainement une boîte à outils de mesures adaptées, ciblées et temporaires ( tailored, targeted and temporary ).

  Ook de meeropbrengsten, mijnheer Matheï, zullen daarin worden meegenomen, maar dat is ook iets ingewikkelder dan sommige leden van de oppositie het voorstellen. Uit die toolbox zullen wij kunnen putten.

  Si une action s’avère nécessaire, le gouvernement a convenu que cette action s’inscrira (…)

  Steven Coenegrachts:

  Mijnheer de voorzitter, de eerste minister wou meer ernst in het debat brengen, maar ik denk dat u zijn microfoon hebt afgezet, vooraleer hij daaraan kon beginnen.

  Mijnheer de premier, u werpt op dat de lonen door de inflatie stijgen, maar dat geldt voor alle bedrijven. De overheid zal meer betalen voor de energieprijzen van de kantoren, maar alle bedrijven moeten dat doen. Alleen is dat voor de overheid niet hetzelfde, want die krijgt automatisch de btw binnen van degenen die gaan tanken. De meeropbrengsten moet u via het omgekeerde cliquetsysteem teruggeven aan de mensen.

  U hebt morgen een keuze. Mijnheer Bouchez, mijnheer Matheï, mijnheer Prévot, mijnheer Wollants, staat u aan de kant van de overheid? Kiest u voor btw en taksen? Of staat u aan de kant van de burger en voert u het omgekeerde cliquetsysteem in? Dat is uw keuze morgen. Kies voor de burger.

  Jeroen Van Lysebettens:

  Mijnheer de premier, zoals altijd bent u heel goed in het benoemen wat niet werkt. Wat niet werkt, is inderdaad de stimulering van de vraag, als er een aanbodcrisis is. Wat ook niet werkt, mijnheer Bouchez, is nog wat meer stoken in de Straat van Hormuz en juichen voor president Trump, als hij daar weer begint te bombarderen. Wat ook niet werkt, mijnheer Matheï, is de overwinsten monitoren.

  We verwachten van de regering maatregelen die wel werken. Wat werkt wel? Meer windmolens installeren. De Prinses Elisabethzone ligt klaar om uitgebaat te worden. Zet minister Bihet, die ook niet werkt, wel aan het werk. Stimuleer de transitie en verlaag de elektriciteitsprijs. Er zit een bedrag van 46 euro per megawattuur aan belastingen in de elektriciteitsprijs. Voer de transitie door en belast de overwinsten. (…)

  Barbara Pas:

  Mijnheer de premier, u bent een goede communicator, maar het verschil tussen N-VA-communicatie en N-VA-beleid is hemelsbreed. Nog geen veertien dagen geleden kondigde uw partijvoorzitster op de nationale tv aan dat ze de Europese koolstoftaks wilde uitstellen. Gisteren heeft de N-VA dezelfde Europese koolstoftaks in het Vlaams Parlement goedgekeurd. Dat bedrog zal de Vlaming, die vandaag al moeite heeft om de prijzen aan de pomp te betalen, tot 600 euro kosten. U weigert, in tegenstelling tot een aantal landen, om in te grijpen.

  Ik ben blij dat het Vlaams Belang vandaag uw nefaste taksverhogingen heeft kunnen uitstellen. Ik hoop dat van uitstel afstel komt, want de Vlaming is al genoeg uitgeperst.

  Patrick Prévot:

  Monsieur le premier ministre, vous avez pris cinq minutes pour nous confirmer que vous ne feriez rien. En revanche, nous avons encore assisté à un beau sketch avec les partis de la majorité. Au MR, chaque semaine, on nous promet des mesures et, chaque semaine, cela fait "plouf": du vent, rien que du vent. Peut-être est-ce, dans le fond, une bonne nouvelle pour notre parc éolien. Du côté des Engagés, on a trouvé des solutions par la voix de Maxime Prévot, notamment: "Vous avez froid? Mettez un pull! Le plein est trop cher? Roulez moins!"

  Soyons sérieux, monsieur le premier ministre! Que dites-vous à l'aide-ménagère qui a besoin de son véhicule pour aller travailler? Que dites-vous aux petits indépendants qui ont également besoin de leur véhicule pour travailler? Et tout simplement aux femmes et aux hommes de notre pays pour qu'ils puissent se déplacer et aller travailler? Vous ne leur dites rien. En revanche, vous allez trouver un milliard pour les grandes entreprises consommatrices d'énergie, notamment celles du Port d'Anvers. Pendant ce temps, le MR et Les Engagés sont restés muets. Rien pour les PME! Pas un euro! Rien pour les ménages! Pas un euro, non plus! Alors, je vais vous le dire comme je le pense, monsieur le premier ministre: vous êtes un très mauvais (…)

  Sofie Merckx:

  Monsieur le premier ministre, je vous avais posé deux questions: existe-t-il des profiteurs de guerre et allez-vous les taxer? Vous n'en avez pas parlé. J'ai demandé quelles étaient les rentrées fiscales supplémentaires. Vous n'avez pas daigné répondre.

  Ce que vous dites, en réalité, est que vous n'allez rien faire – par exemple, en n'instaurant pas le cliquet inversé. C'est clairement ce que vous avez dit. Vous estimez que les propos du MR, des Engagés et même du cd&v relèvent du n'importe quoi. Bravo à vous! Que vous ne donniez pas raison au PTB, j'en ai l'habitude. En revanche, ce qui est grave, c'est que vous décidez que les gens vont devoir payer la guerre et ses conséquences. Voilà votre plan: vous voulez que les gens aient moins de revenus et paient pour la guerre. Mais quand les gens ont moins de revenus ( … )

  Georges-Louis Bouchez:

  Merci, monsieur le premier ministre. Je pense qu'il faut distinguer l'intervention immédiate, que le MR compte bien défendre avec détermination demain à la table du gouvernement, et la sécurisation de notre approvisionnement – ce qui est essentiel. Entre les avis des experts, la théorie et la réalité, il y a la vie des gens qui travaillent et qui n'ont plus que 20 euros à la fin du mois. Quand leur plein d'essence leur coûte 100 euros de plus, ils s'appauvrissent en travaillant, ce que notre gouvernement ne peut pas accepter, car c'était sa promesse de départ de mieux récompenser le travail.

  Ensuite, j'entends encore beaucoup de pensées magiques à propos de la transition. Savez-vous, chers collègues, que nous sommes dépendants à 75 % des énergies fossiles? Croyez-vous que dans cinq ou 10 ans nous parviendrons à descendre à 10 %? Jamais! Nous resterons à des taux élevés pendant un long moment, et c'est la raison pour laquelle nous avons besoin d'une énergie bon marché et abondante, pour le bien-être, l'industrie et la transition.

  Marc Lejeune:

  Merci, monsieur le premier ministre, pour vos réponses. Ici, nous parlons du court terme: nous devons en finir avec les impacts de la hausse des prix de l'énergie tant que la crise continue. Nous nous rendons bien compte qu'à moyen et long terme, ces mesures disparaîtront, en espérant que les prix redeviennent compétitifs et plus alléchants pour les consommateurs.

  Parallèlement, vous l'avez dit, nous devons continuer à avancer pour une plus grande autonomie énergétique – c'est la seule solution – en soutenant le nucléaire, l'éolien offshore et en favorisant la sobriété dans la consommation d'énergie fossile. La sobriété est bien sûr l'une des premières mesures que nous devons nous appliquer. Le cliquet inversé, les mesures ciblées momentanées que Les Engagés proposent aujourd'hui permettent de préserver les finances de l'État. C'est essentiel aussi pour nous. Mais, surtout, elles protègent nos concitoyens qui, pour l'instant, encaissent le choc de ce conflit, qu'ils n'ont pas demandé.

  Steven Matheï:

  Dank u wel voor uw antwoord, mijnheer de premier. De meeropbrengsten zijn natuurlijk het belangrijke thema. Ik ben blij dat u een opening gemaakt hebt zodat eventuele meeropbrengsten bij de bedrijven ook bij de gezinnen terechtkomen. Ik stel voor dat we voor de overheid hetzelfde doen. We kunnen analyses maken, maar ik meen dat we echt naar de cijfers moeten kijken.

  Welke maatregelen we ook nemen voor de mensen, het is belangrijk dat die tijdelijk, gericht en rechtvaardig zijn, zoals u trouwens vorige week in de commissie al hebt aangegeven.

  Bert Wollants:

  Dank u wel voor uw antwoord, mijnheer de eerste minister. Ik meen dat we eindelijk iemand gehoord hebben die, in plaats van paniekvoetbal te spelen, zoals sommigen hier, op een verantwoorde manier naar het dossier kijkt, om ervoor te zorgen dat we de energiefactuur niet nog verder in brand steken en dat we de stappen zetten die absoluut noodzakelijk zijn om onze toekomst veilig te stellen, volgende generaties te behoeden van al te grote afhankelijkheid van het Midden-Oosten voor gas en andere bronnen en eigen energie te kunnen blijven produceren. Die stappen moeten we nu doen. Die rit moeten we nu uitrijden. We moeten doen wat er in het regeerakkoord staat, namelijk gaan voor de toekomst en inzetten op kernenergie.

• Vraag: Het majeur probleem in verband met de afschaffing van de Senaat (Q56001558P)

  Vraag: De afschaffing van de Senaat (Q56001561P)

  Het majeur probleem in verband met de afschaffing van de Senaat
  De afschaffing van de Senaat
  Hervorming van het Belgische tweekamerstelsel summaryExplanation

  Gesteld door

  Anders. Sandro Di Nunzio
  DéFI François De Smet
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Sandro Di Nunzio (PVB) bekritiseert dat de MR en PS ondanks eerdere toezeggingen nu weifelen over de afschaffing van de Senaat, een kernpunt uit het regeerakkoord dat volgens hem symbool staat voor staatsonstvetting en besparingen, en stelt dat een mislukking de geloofwaardigheid van premier De Croo als hervormer ondermijnt. François De Smet (DéFI) verdedigt de Senaat als noodzakelijke tegenmacht en platform voor ethische hervormingen en langetermijndenken, noemt de afschaffingsplannen "irrationeel" en pleit voor hervorming in plaats van opheffing, terwijl hij de besparingsargumenten als ongefundeerd afdoet. Bart De Wever (N-VA) benadrukt dat de afschaffing democratisch gedragen wordt door 80% van de Senaatscommissie en hoopt op PS-steun, maar wijst erop dat het Vlaams Belang ondanks tegenstrijdige argumenten toch voorstemde, wat hij "bizar" noemt. Di Nunzio repliceert dat de regering zonder daadwerkelijke afschaffing als "belastingregering" in plaats van hervormingsregering de boeken in zal gaan en eist duidelijkheid van de wisselvallige meerderheidspartijen MR en Les Engagés.

  Sandro Di Nunzio:

  Mijnheer de premier, de afschaffing van de Senaat is iets wat letterlijk in uw regeerakkoord staat. Dat staat er onvoorwaardelijk in. Dat hebt u beslist met de N-VA, Les Engagés, cd&v, de MR en Vooruit. Wij vinden het goed dat dat erin staat, want dat betekent een ontvetting van de Staat en een goede besparing. Het is ook een goede symbolische zet, omdat het een besparing op de politiek, op de overheid is.

  Mijn partij steunt dat niet alleen, maar trekt dat ook. Wij hebben met de vorige regering de weg vrijgemaakt om ervoor te zorgen dat de Senaat kan worden afgeschaft en ook vandaag dienen wij het wetsvoorstel om die afschaffing te realiseren mee in.

  Wat hebben wij de afgelopen dagen echter gezien, mijnheer de premier? Quel sketch . We hebben de PS, die nog geen jaar geleden volmondig zei dat ze voor de afschaffing van de Senaat was, maar die vandaag tegenstemt. En dan de MR, wat met de MR? De MR ziet plots drogredenen om niet te moeten meestemmen, en dat voor een partij die staat voor een efficiëntere overheid en lagere belastingen, dat voor een partij waarvan de kabinetschef van de voorzitter boeken schrijft over een slankere overheid. Het is die MR die plots begint te twijfelen of het wel goed zou zijn om dat te doen. Goede vrienden van de MR, twijfel niet en stem mee voor de afschaffing, want als u niet meestemt, is dat een majeur probleem.

  Dat hebben de collega’s van de N-VA ook gezegd. Dat is dan niet enkel een probleem voor de N-VA, maar ook voor u als premier is dat een bijzonder groot probleem, want het is de enige grote institutionele hervorming die u hebt kunnen bekomen bij de onderhandelingen over het regeerakkoord. Het is ook de enige echte besparing die u zou kunnen bewerkstelligen.

  Mijn vraag is dus heel simpel. Zal de meerderheid de stemmen leveren die nodig zijn? Zo niet, bent u dan nog geloofwaardig en krijgt u nog iets gedaan met deze regering?

  François De Smet:

  Monsieur le premier ministre, chers collègues, je vais être honnête: moi, je trouve que la position visant à dire qu’il faut supprimer le Sénat, en ces temps de polarisation, est une position facile, parce que le Sénat est le bouc émissaire tout désigné à jeter aux ennemis du parlementarisme.

  Je vais tenter quelque chose qui n’est pas facile. Je vais essayer de défendre le Sénat en deux minutes. D’abord, même depuis les réformes de l’État, le Sénat était le moteur principal des principales réformes progressistes en éthique. Qu'il s'agisse de l'interruption volontaire de grossesse (IVG), de la procréation médicalement assistée (PMA), de l'euthanasie ou du mariage pour tous, ces réformes n'auraient pas pu aboutir seulement ici.

  Il fallait, à un moment, du temps long. Il suffit de voir, a contrario , chers collègues, à quel point cette Chambre seule n'arrive plus à avancer sur ce genre de dossier. Depuis combien de temps ne parvenons-nous pas à avancer sur la dépénalisation de l'IVG? J’aime bien le Sénat parce qu'il est l'opposé total de ce que la politique devient ici même, à savoir le refus du temps long, le refus de la réflexion, le règne des caméras et des petites phrases.

  Ensuite, je veux aussi défendre le Sénat parce que ceux qui veulent le détruire veulent surtout, en partie, un trophée, un morceau de la Belgique de 1830. Le Sénat, c'est le lieu de rencontre supposé des élus des communautés et des régions. C'est donc l'antithèse complète du confédéralisme; parce que le confédéralisme n'a pas envie que les élus des régions et des communautés travaillent ensemble. Il veut seulement que des gouvernements de régions travaillent ensemble et dessinent les lignes du pays.

  Quant à l'argument des économies, restons sérieux deux secondes. Quasiment tous les sénateurs sont payés par leur assemblée d'origine. À mon avis, le bâtiment est amorti depuis longtemps. Le seul coût réel du Sénat, c'est les dotations sénatoriales des partis politiques. Mais j'ai une bonne nouvelle pour vous: vous pourriez les supprimer dès maintenant. Je ne suis pas concerné. Nous n’avons pas de sénateur – mais peu importe. Vous pourriez les supprimer tout de suite. Cela, par exemple, vous ne le faites pas.

  Plutôt que de supprimer ce Sénat, monsieur le premier ministre, réformons-le. Ce n'est pas parce que vos partis ont décidé de ne plus rien faire du Sénat qu’il ne sert à rien. Au contraire. Mais il faut plus de courage pour transformer (…)

  Bart De Wever:

  Het gaat hier over een voorstel van wetswijziging dat voor alle duidelijkheid door senatoren is ingediend. Het voorstel is wel in het regeerakkoord opgenomen en wordt dus door de regering en zeker door mijzelf toegejuicht.

  Ik heb al meermaals bespiegelingen gegeven over de Senaat. Ik zal ze niet allemaal herhalen.

  Mijnheer De Smet, u hebt de Senaat verdedigd. Het zou volgens u schadelijk zijn voor België mocht de Senaat worden afgeschaft. U moet echter het commissieverslag lezen als u niet aanwezig was. Het Vlaams Belang heeft net het tegenovergestelde verklaard. Het is schadelijk voor Vlaanderen als de Senaat zou worden afgeschaft. Dat zou een herfederalisering betekenen. Ik ga ervan uit dat die stellingen niet allebei waar kunnen zijn en wellicht dus beide onwaar zullen zijn. U bent echter consequent. U bent tegen. Het Vlaams Belang heeft tegenargumenten gegeven, maar vervolgens toch voorgestemd, wat bizar is.

  Ce lundi, cette modification de loi a été approuvée en commission du Sénat par 16 voix pour, 3 contre et 1 abstention. C'est un résultat très clair: 80 % a voté pour. Demain, le Sénat votera en séance plénière sur cette modification de loi et, en cas d'approbation, celle-ci sera ensuite transmise à la Chambre. Si les partis votent de manière similaire à ce qu'ils ont fait en commission, cette modification de loi obtiendra une majorité beaucoup plus large que les deux tiers, étant largement soutenue donc sur le plan démocratique. En réalité, seul le PS semble encore s'opposer à la suppression du Sénat, alors que ce parti avait, en effet, encore indiqué récemment y être favorable. J'espère donc sincèrement que le PS changera d'avis.

  Mijnheer Di Nunzio, uw partij steunt het voorstel wel vanuit de oppositie, wat zeer wordt gewaardeerd. Het is een hervorming die uw partij in theorie al lang verdedigt, maar die zij naar goede gewoonte vanuit de meerderheid in de praktijk nooit heeft kunnen realiseren.

  Laat ons dus samen hopen dat het nu effectief anders zal zijn. Ik reken er ook op dat het morgen anders zal zijn.

  Sandro Di Nunzio:

  Mijnheer de premier, ik dank u voor uw antwoord.

  Die laatste tik was echter hoogst onnodig, want wij steunen die hervorming en trekken ze mee. Het was absoluut onnodig om dat hier te moeten aanhoren. Onder impuls van Stephanie D’Hose in de Senaat werd de weg geëffend. U blijft op de vlakte over de ambigue signalen die wij horen van partijen binnen uw meerderheid, in het bijzonder van MR en ook van Les Engagés.

  De afschaffing van de Senaat is een belofte die in uw regeerakkoord staat en die u moet waarmaken. U hebt ook verklaard dat u een hervormingsregering wilt zijn en dat u de financiën op orde zult brengen. Wat wij daarentegen zien, is taks na taks na taks, met de meerwaardetaks die wij deze namiddag ook zullen bespreken.

  Als u daar niet in slaagt, zal uw regering niet de geschiedenis ingaan als een hervormingsregering, maar als een belastingregering. Stem dus de violen gelijk en zorg ervoor dat de afschaffing van de Senaat effectief wordt goedgekeurd.

  François De Smet:

  Je vous remercie, monsieur le premier ministre, pour votre réponse.

  La quasi-totalit é des É tats f é d é raux dans le monde maintiennent deux chambres, non par archa ï sme, mais parce qu ’ il s ’ agit d ’ un contrepoids indispensable entre le pouvoir central et les entit é s f é d é r é es. Je trouve que cette course à la suppression du S é nat devient compl è tement irrationnelle.

  Ce qui est très rationnel, en revanche, c’est qu’il faudra réunir une majorité des deux tiers. Vous avez déjà tenté de l’obtenir pour moderniser la Cour constitutionnelle, et vous n’y êtes pas parvenu. Je ne vous vois pas y parvenir davantage cette fois pour supprimer le Sénat, et j’espère très sincèrement que vous n’y arriverez pas. J’espère au contraire que les partis représentés au Sénat vont se ressaisir, investir cette institution et peut ‑ ê tre la transformer: en faire, par exemple, l'instrument de contrôle des Comités de concertation, faire en sorte que le Sénat s'occupe beaucoup plus fortement des matières éthiques et qu'il se fasse le relais des propositions de loi qui pourraient être portées par des citoyens. Voilà ce que nous devrions faire, plutôt que de chercher à savoir qui sera le apte ou le plus prompt à supprimer cette assemblée qui est avec nous depuis 1830.

  Voorzitter:

  Mijnheer de premier, daarmee hebt u de klus geklaard voor vandaag, althans hier.

• Vraag: De loonmarge en de ondersteuning van de werknemers (Q56001564P)

  De loonmarge en de ondersteuning van de werknemers
  

  Gesteld door

  PS Sophie Thémont
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Sophie Thémont bekritiseert scherp dat de CEO van Jupiler (AB InBev) 85 miljoen euro verdiende – 1.500 keer het mediaanloon – terwijl arbeiders kampen met stijgende kosten, bevroren lonen en een gedeeltelijke indexblokkade door minister David Clarinval, die bovendien brandstofbelastingen verhoogde. Clarinval wijst verantwoordelijkheid voor topinkomens af ("privé-governance") en benadrukt stijgingen van het minimumloon (nu 1.000 euro netto meer dan in Spanje), 5,5% indexatie en extra maaltijdcheques, maar Thémont werpt tegen dat deze stijgingen onder voorganger Dermagne (PS) tot stand kwamen en dat Clarinvals MR de wet-96 (winstdeling) blokkeerde, waardoor winsten niet naar werknemers vloeien.

  Sophie Thémont:

  Monsieur le vice-premier ministre, qu’est-ce que le patron de Jupiler a bien pu faire pour gagner 85 millions d’euros sur une année? Ce n’est pas le seul grand patron dont le bonus se chiffre en dizaines de millions d’euros. Sur quelle planète vivent ces grands patrons pour s’auto-octroyer de tels salaires complètement déconnectés de la réalité du travail? Personne ne mérite un tel salaire et aucune réalité économique ne peut l’expliquer.

  Le chef d’équipe d’AB InBev, lui, est bien connecté à la réalité puisque, toute la journée, il se casse le dos pour charger des palettes, et tout cela pour un salaire à peine au-dessus du salaire médian. Savez-vous combien cela représente comme différence? Quatre-vingt-cinq millions par an contre le salaire médian, c’est 1 500 fois plus. Quel écart salarial indécent! Le quotidien du chef d’équipe, c’est un plein de diesel à plus de 100 euros pour aller travailler, une facture de chauffage qui explose, des soins de santé plus chers, une pension rabotée et un salaire bloqué. Cerise sur le gâteau, un double saut d’index partiel!

  Qu'allez-vous dire aux travailleurs de chez Jupiler? "Votre patron empoche 85 millions d’euros et moi, monsieur David Clarinval, je vous offre un double saut d’index partiel et, en pleine crise énergétique, j’augmente les taxes sur le mazout de chauffage et le gaz."

  Monsieur le ministre, revenez les pieds sur terre, essayez de comprendre le quotidien des travailleurs! Garantissez la pleine indexation automatique des salaires, bloquez les prix des carburants et, surtout, retirez votre double saut d’index!

  Avec l’avis assez assassin du Conseil National du Travail, regardez-moi dans les yeux, monsieur le ministre, allez-vous retirer votre blocage de l’indexation des salaires? Vous ne me regardez pas, donc apparemment non. Allez-vous augmenter le salaire des travailleurs qui font tourner notre économie?

  David Clarinval:

  Madame Thémont, en tant que ministre de l'Emploi, il ne m'appartient pas de commenter la politique de rémunération des entreprises privées. Ces questions relèvent de leur gouvernance interne et sont de l'entière responsabilité de leur conseil d'administration. C'est dans ces instances-là que le débat doit avoir lieu à propos de votre question.

  En revanche, le gouvernement peut agir sur le pouvoir d'achat des travailleurs. À cet égard, nous ne restons pas les bras croisés. Hier, une deuxième augmentation du salaire minimum est intervenue depuis l'entrée en action du gouvernement Arizona. Cela représente environ 45 euros net supplémentaires par mois pour les travailleurs concernés, et je m'en réjouis. Le gouvernement a également ajouté à cela la possibilité d'octroyer 2 euros de chèques-repas, soit un gain de plusieurs dizaines d'euros par mois.

  Ensuite, vous n'ignorez pas que les travailleurs ont obtenu un gain net de pouvoir d'achat immédiat de 5,5 % via l'indexation automatique des salaires.

  Toutes ces mesures nous permettent d'afficher un salaire minimum parmi les plus les plus élevés d'Europe, après le Luxembourg, l'Irlande, l'Allemagne et les Pays-Bas. Madame Thémont, notre salaire minimum atteint près de 1 000 euros de plus que le salaire minimum espagnol, qui est pourtant un modèle constamment plébiscité par votre parti. Je le répète, 1 000 euros de plus qu'en Espagne, pays que vous prenez comme référence!

  Notre ligne est claire: plus de salaire net pour les gens qui travaillent, plus de personnes à l'emploi et une économie suffisamment solide pour garantir ces avancées dans la durée.

  Sophie Thémont:

  Monsieur le ministre, vous dites ne pas pouvoir commenter les bénéfices des entreprises. Vous parlez du salaire minimum, mais qui a augmenté le salaire minimum? C'est grâce à Pierre-Yves Dermagne, un vrai ministre du Travail durant la Vivaldi. Vous dites ne pas pouvoir commenter les bénéfices des entreprises. Mais qui a bloqué la loi de 96? Je vous le donne en mille, c'est vous, c'est le MR! Quand les entreprises font des bénéfices, il faut également pouvoir redistribuer les bénéfices à celles et ceux qui travaillent.

• Vraag: De wet tot invoering van de doodstraf voor Palestijnen (Q56001574P)

  Vraag: De wet op de doodstraf voor Palestijnen (Q56001571P)

  De wet tot invoering van de doodstraf voor Palestijnen
  De wet op de doodstraf voor Palestijnen
  Wetgeving over doodstraf voor Palestijnen summaryExplanation

  Gesteld door

  Ecolo-Groen Rajae Maouane
  PVDA-PTB Nabil Boukili
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Rajae Maouane en Nabil Boukili bekritiseren scherp de nieuwe Israëlische wet die de doodstraf uitsluitend voor Palestijnen legaliseert, wat volgens hen een officiële institutionalisering is van bestaand structureel geweld, apartheid en systematische mensenrechtenschendingen zoals marteling en onterechte detenties. Minister Maxime Prévot bevestigt dat België en de EU de doodstraf principieel verwerpen, de wet als discriminerend en in strijd met internationaal recht "volledig verwerpen" en pleit voor herstel van Israël’s eerdere moratorium, maar benadrukt dat EU-sancties (zoals opschorting van het associatieakkoord) alleen mogelijk zijn bij voldoende steun van andere lidstaten. Maouane en Boukili wijzen de louter verbale veroordelingen af als ontoereikend en eisen concrete sancties, met name een Belgisch initiatief indien de EU blijft blokkeren, omdat Israël volgens hen straffeloos genocide, bezetting en nu ook juridische apartheid normaliseert zonder gevolgen voor de bilaterale relaties. Prévot beaamt dat België intern mandaat heeft om sancties te steunen, maar stelt dat verdere stappen afhangen van EU-brede consensus en regeringsoverleg.

  Rajae Maouane:

  Monsieur le ministre, le Parlement israélien vient d'adopter une loi qui légalise la peine de mort pour les Palestiniens. Il faut le dire clairement: l'État israélien n'a pas attendu de légaliser la peine de mort pour les Palestiniens, puisque ces personnes meurent déjà en détention ou sous les balles. Depuis des années, les otages palestiniens meurent en prison dans des conditions graves qui sont documentées: tortures, violences sexuelles, absence de soins.

  Cette loi ne crée pas une nouvelle réalité, elle rend officielle une violence qui existe depuis déjà trop longtemps. Pendant ce temps, certains responsables politiques israéliens s'en félicitent publiquement, sabrent le champagne et trinquent à la mort des Palestiniens. Israël franchit ainsi un cap supplémentaire dans l'horreur.

  Dans un contexte où des milliers de Palestiniens sont détenus sans procès, où des centaines d'enfants sont emprisonnés, où même des médecins, comme le docteur Hussam Abu Safiya, seul médecin dans un hôpital assiégé à Gaza, sont arrêtés, et où des milliers de civils ont été tués ces dernières années dans une impunité totale, instaurer une peine de mort différenciée selon l'identité, dans un système judiciaire déjà extrêmement inégalitaire, revient à officialiser qu'Israël est un État d'apartheid qui l'assume et s'en félicite même.

  Monsieur le ministre, l'article 2 de l'accord d'association entre l'Union européenne et Israël conditionne explicitement cet accord au respect des droits humains. Ma première question est rhétorique: la peine de mort est-elle conforme aux droits humains? Mes autres questions sont les suivantes. La Belgique est-elle prête, oui ou non, à soutenir la suspension de l'accord d'association entre l'Union européenne et Israël? La Belgique considère-t-elle encore qu'Israël, dans ces conditions, est un État allié?

  Nabil Boukili:

  Monsieur le ministre, après 78 ans de colonisation et de violence contre le peuple palestinien, après deux ans de génocide, cette semaine, on passe à une étape supérieure dans la barbarie. Cette semaine, le Parlement israélien a voté la peine de mort exclusivement pour les Palestiniens, une mesure qui sera jugée par des tribunaux dans lesquels le taux de condamnation est de 96 %. C'est une des lois les plus violentes et discriminatoires jamais inscrites dans son arsenal juridique. Israël s'octroie ainsi le droit de vie ou de mort sur les Palestiniens, tout en démantelant les garanties les plus élémentaires d'un procès équitable.

  Cette loi viole de multiples dispositions du droit international et sa mise en œuvre pourrait même constituer un crime de guerre. Elle marque surtout une escalade mortelle dans un système déjà largement documenté de torture et de répression contre les détenus palestiniens. Ce texte ne fait pas que confirmer une pratique existante, il lui donne un cadre légal. Alors que les Palestiniens sont déjà tués au quotidien, à l'intérieur et à l'extérieur des prisons, cette loi permettrait de le faire de manière légale. Cette loi a été dénoncée par l'organisation israélienne B'Tselem et par des parlementaires israéliens qui parlent eux-mêmes d'institutionnalisation de l'apartheid.

  Monsieur le ministre, vous avez twitté sur cette question, mais je n'ai pas lu de condamnation. Condamnez-vous l'adoption de cette loi par le Parlement israélien? Allez-vous enfin œuvrer pour des sanctions contre l' É tat d'apartheid israélien?

  Maxime Prévot:

  Madame la députée, monsieur le député, comme vous le savez, la Belgique, tout comme l’Union européenne, adopte une position de principe contre la peine de mort, dans tous les cas et en toutes circonstances. Comme je l’ai déjà indiqué, la peine de mort nie l’essence même de la dignité humaine et n’a pas sa place dans une société qui se veut libre et juste. C’est une violation du droit à la vie, qui n’a aucun effet dissuasif et qui rend irréversibles les erreurs judiciaires.

  À propos de la loi adoptée par la Knesset, la haute représentante de l’Union européenne, Kaja Kallas, a été très claire lorsqu’elle a affirmé – avec notre plein soutien – qu’il s’agit d’une grave régression par rapport aux engagements mêmes d’Israël, puisque le pays maintenait depuis longtemps un moratoire de facto à la fois sur les exécutions et sur les condamnations à mort. C’est pour cette raison que j’avais déjà exprimé notre totale réprobation et ma pleine condamnation – puisque vous appréciez le mot – la semaine passée, lors de l’adoption de cette législation par le Comité national de sécurité de la Knesset. Je partage d’ailleurs pleinement votre indignation, ainsi que celle de l’Union européenne, concernant le caractère discriminatoire de cette loi, qui vise principalement les Palestiniens.

  Je m’associe pleinement à l’appel européen enjoignant Israël à respecter sa position de principe antérieure, ses obligations en vertu du droit international, ainsi que son engagement envers les droits humains et les principes démocratiques, qui sont – je le rappelle – des éléments essentiels de l’accord d’association entre l’Union européenne et Israël. Nul doute que cette question sera portée à l’attention du prochain Conseil des Affaires étrangères. Depuis la décision du Conseil des ministres du 12 septembre dernier, j’ai mandat du gouvernement pour soutenir la suspension de l’accord d’association. Encore faut-il que suffisamment de pays europ é ens soutiennent cette perspective.

  Comme pays ayant lutté de longue date contre la peine de mort partout dans le monde, la Belgique ne peut que condamner cette législation et profondément déplorer la pente glissante vers l'abîme du respect du droit international et des droits humains dans lequel Israël s'engage davantage encore.

  Rajae Maouane:

  Merci, monsieur le ministre, pour vos réponses. Merci pour la condamnation claire et explicite; je pense que c'est le minimum minimorum dans ce cas de figure. Vous avez exprimé des préoccupations que nous partageons, vous avez rappelé le droit international, mais nous avons l'impression que le rappel du droit international à Israël se fait à chaque fois dans le vide. Aujourd'hui, ces rappels et ces condamnations ne suffisent plus.

  C'est largement insuffisant quand on voit la situation sur place. Le message qu'envoie l'Union européenne à Israël, c'est que ce pays peut instaurer une peine de mort discriminatoire, peut commettre un génocide, priver des millions de personnes de procès équitables, poursuivre la colonisation, poursuivre l'occupation, recommencer la même horreur qu'à Gaza au Liban, et continuer à avoir des relations privilégiées avec nous. Et, ça, c'est inacceptable. On ne peut pas le laisser faire.

  Concernant la Belgique et l'accord que vous avez évoqué, vos compétences ont été remplies, mais on attend l'action des autres ministres du gouvernement sur ces sanctions. Que fait le reste du gouvernement à propos des sanctions contre Israël?

  Nabil Boukili:

  Monsieur le ministre, je note ici que le gouvernement belge condamne explicitement cette loi discriminatoire et cette loi d'apartheid votée par la Knesset cette semaine. Je pense que la condamnation, c'est le minimum. Maintenant comment faire pour être cohérent avec cette condamnation? Il faut l'accompagner de sanctions. Jusqu'à quand va-t-on accepter les violations répétées d'Israël du droit international, des droits humains, sans prendre de sanctions? Quelle est notre ligne rouge pour agir? Les articles de l'accord d'association, lui-même, ne permettent pas ce que fait Israël aujourd'hui. Depuis deux ans, nous envoyons des rappels à Israël. Maintenant il faut agir, il faut passer aux actes. Et, si ça ne marche pas au niveau européen parce que certains pays apportent un soutien inconditionnel au régime d'apartheid israélien, il faut que la Belgique prenne le lead et se distingue par des positions et des sanctions au niveau belge.

• Vraag: De investeringsstrategie van het Belgische Sovereign Wealth Fund (Q56001578P)

  De investeringsstrategie van het Belgische Sovereign Wealth Fund
  

  Gesteld door

  Les Engagés Stéphane Lasseaux
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Stéphane Lasseaux bekritiseert het gebrek aan transparantie van het Belgische soevereine fonds SFPIM bij investeringskeuzes en dringt aan op versterkte ecologische transitie-investeringen, langetermijnstrategieën en handhaving van strenge ESG-criteria. Minister Jan Jambon bevestigt dat de SFPIM volgens het regeerakkoord 250 miljoen euro zal reserveren voor klimaat- en energietransitie, belooft strengere duurzaamheidsrapportage via de nieuwe beheersovereenkomst (na zomer 2024) en kondigt een gedeelde ESG-evaluatietool met regionale investeringsmaatschappijen aan in 2025. Lasseaux benadrukt namens Les Engagés dat de staat strategischer moet investeren in innovatie voor energieke onafhankelijkheid en herhaalt dat ecologische transitie een absolute prioriteit moet blijven. Jambon wijst erop dat concrete afspraken nog onderhandeld worden binnen SFPIM en de regering, zonder al garanties te geven over omvang of transparantiemechanismen.

  Stéphane Lasseaux:

  Monsieur le ministre, notre pays fait face à des chantiers considérables pour les prochaines années. La transition environnementale et énergétique doit plus que jamais être inscrite à l'ordre du jour. Au vu de l'actualité, qui nous montre le coût de notre dépendance aux énergies fossiles, il est impératif de pouvoir réagir. Pour relever ces défis, une politique d'investissement ambitieuse constitue une nécessité. C'est notamment la mission de notre fonds souverain, la SFPIM. Or, au-delà de la question des nominations qui sont assez régulièrement critiquées, il est impératif que sa transparence soit assurée. En effet, nous constatons aujourd'hui un manque de transparence énorme dans le choix des entreprises dans lesquelles elle investit. Par ailleurs, son contrat de gestion devra être renouvelé cette année.

  À ce sujet, sur le plan environnemental, pouvez-vous nous garantir la poursuite de la mission déléguée établissant un fonds spécifique dédié à la transition écologique? Envisagez-vous d'augmenter les sommes qui lui sont allouées? Comment comptez-vous améliorer la transparence des décisions d'investissement de la SFPIM, en particulier vis-à-vis de ce Parlement et de la société civile? Une stratégie à long terme pourra-t-elle être présentée à ce Parlement? Enfin, plus généralement, pouvez-vous garantir le maintien des avancées importantes qui sont consacrées par la charte CSR, c'est-à-dire l'introduction de critères environnementaux, sociaux et relatifs à la gouvernance lors du choix de ces investissements?

  Jan Jambon:

  Cher collègue, dans l'accord de gouvernement, un rôle très clair est attribué à la SFPIM dans le domaine de l'énergie.

  Je cite: "Le rôle et la stratégie de la SFPIM seront actualisés, en mettant l'accent sur une coopération structurelle encore plus poussée avec les sociétés régionales d'investissement lorsque cela s'avère pertinent et sur davantage d'investissements propres dans l'ancrage stratégique et dans des secteurs essentiels de la politique fédérale tels que la défense, l'aéronautique, le spatial, l'énergie, la santé publique, les services financiers et la cybersécurité".

  Il est donc demandé à la SFPIM d'investir dans des secteurs politiques fédéraux essentiels, comme l'énergie.

  L'actuelle convention de gestion, comme vous l'avez dit, arrive à échéance après cet été. Dans le cadre de la nouvelle convention de gestion, nous devrons conclure de nouveaux accords concernant l'utilisation des moyens d'investissement disponibles. Cette convention intégrera de nouveaux engagements et des exigences d'information en matière de durabilité.

  Ces discussions auront d'abord lieu au sein de la SFPIM puis au sein du gouvernement. Il ne m'est pas possible de me prononcer davantage à ce stade.

  Le gouvernement prévoit que, durant cette législature, la SFPIM consacrera un budget de 250 millions d'euros à la transition écologique, c'est-à-dire à des investissements dans des entreprises à la pointe de la transition et de l'adaptation environnementale, climatique et énergétique.

  En 2025 également, il a été décidé d'introduire un outil commun d'évaluation et de rapportage avec les sociétés d'investissement régionales. Dans le cadre d'un partenariat avec le secteur bancaire, les sociétés d'investissement auront accès à Kube ESG, une plateforme sécurisée pour l'échange de données ESG des entreprises. De cette manière, la collecte de données sera facilitée à l'avenir (…)

  Stéphane Lasseaux:

  Merci, monsieur le ministre, pour les réponses apportées. Comme dans d'autres urgences, dans d'autres secteurs également, la transition écologique est un défi immense et demande des investissements massifs. C'est tout le rôle de la SFPIM. Pour Les Engagés, la transition écologique est une priorité. Il est important que cela soit également le cas pour la SFPIM. De manière générale, l'État doit avoir un rôle de stratège, en utilisant des fonds pour valoriser l'innovation dans les secteurs stratégiques pour notre bien commun. C'est ce que nous faisons en ce moment et c’est ce que nous veillerons à continuer à faire pour l'avenir. La situation de la crise énergétique que nous connaissons aujourd'hui doit plus que jamais nous forcer à renforcer notre indépendance énergétique vis-à-vis de l'énergie fossile.

• Vraag: De wachtrijen op de luchthaven (Q56001566P)

  De wachtrijen op de luchthaven
  

  Gesteld door

  N-VA Bert Wollants
  

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Minister Bernard Quintin erkent de chronische wachtrijen en imagoschade op Brussels Airport en wijst op zijn zomerplan uit 2025, extra politiecapaciteit en geplande infrastructuurverbeteringen, maar stelt dat het uitstel van het Europese Entry Exit System en gebrek aan fusie tussen politiezones in Vlaams-Brabant de problemen verlengen. Bert Wollants (N-VA) bekritiseert de ontoereikende maatregelen, wijst op openbaar drugsgebruik en ontwrichtend gedrag zoals urineren op de luchthaven, en eist strenger toezicht plus het ontslag van een omstreden medewerker van de ombudsdienst die volgens hem met een gevangenisstraf voor intimidatie een "grens overschreed". Quintin benadrukt samenwerking met de luchthavenuitbater en andere ministers, maar Wollants dringt aan op snellere, drastischere oplossingen voor zowel veiligheid als openbare orde.

  Bert Wollants:

  Mijnheer de voorzitter, collega’s, mijnheer de minister, er wordt al maanden gewaarschuwd dat de manier waarop we de veiligheid op onze luchthaven aanpakken, leidt tot ellenlange wachtrijen en hoogoplopende frustraties. De afgelopen dagen misten zowat 600 mensen hun vlucht als gevolg van de grenscontroles. Vanochtend waren er opnieuw wachtrijen die opliepen tot ongeveer 70 minuten, terwijl er nog niet eens sprake is van een echte paasuittocht, want die moet nog komen. Het is belangrijk dat we de veiligheid op onze luchthaven nauwgezet bewaken, maar wat we de afgelopen tijd hebben gezien, is niet aanvaardbaar en kunnen we niet tolereren.

  Collega’s Bergers en De Vreese hebben in het verleden al meermaals aan de alarmbel getrokken. Er zijn toen maatregelen genomen, maar de vraag is of die vandaag nog volstaan. Tegelijk wordt onze luchthaven geplaagd met allerlei vormen van marginaal gedrag. Er bereiken ons beelden van mensen die ter plaatse publiekelijk hun behoefte doen, openlijk drugs gebruiken en zich bezighouden met andere ongepaste praktijken. Dat zijn zaken die we niet kunnen tolereren. We moeten resoluut de kaart van de luchthaven trekken en ervoor zorgen dat daar kordaat tegen wordt opgetreden.

  Mijnheer de minister, we rekenen erop dat u hier permanent toezicht op blijft uitoefenen en dat u de belangen van onze luchthaven en de luchthavengemeenschap blijft verdedigen om verdere stappen vooruit te zetten. Dat betekent dat we u slechts één eenvoudige vraag stellen. Welke maatregelen hebt u al genomen en wat kunt u doen om nog kordater op te treden tegen deze praktijken?

  Bernard Quintin:

  Mijnheer de voorzitter, mijnheer Wollants, het probleem van de lange wachttijden op de luchthaven van Zaventem is, zoals u weet, een oud zeer. En ik grijp in. Het is niet alleen onaanvaardbaar voor de reiziger, maar ook slecht voor het imago van onze nationale luchthaven. Die bezorgdheid deel ik met alle aandeelhouders van de luchthaven. Ik heb deze problematiek onmiddellijk aangepakt door in juni vorig jaar een zomerplan te lanceren. Dat plan heeft in 2025 bijgedragen tot een lichte verbetering van die historische situatie.

  Het beheer van de Schengengrenscontrole op Brussels Airport steunt op drie pijlers: voldoende politiecapaciteit, aangepaste infrastructuur en technische automatisering. Momenteel zijn er politieagenten in opleiding om de capaciteit verder te versterken. Omdat andere voorwaarden nog niet vervuld zijn, met name de uitrol van het Europese Entry Exit System en de registratie van biometrische gegevens, heb ik begin deze week samen met mijn collega voor Asiel en Migratie, mevrouw Anneleen Van Bossuyt, beslist dit uit te stellen. Ik heb daarover vanochtend een vergadering gehad met de luchthavenuitbater, de politie, Asiel en Migratie, de premier en andere partners. Luchthavenuitbater BAC werkt nu aan een concreet plan om de infrastructuur en de uitrusting bij vertrek en aankomst aan te passen, zodat die beter aansluiten op de groeiende passagiersstromen.

  Ik wil ook uw aandacht vestigen op de politiezorg binnen het luchthavengebouw. Dat is inderdaad ook een opdracht van de luchthavenpolitie. Er is een gemengde commissie met LPA, BAC en de gemeente Zaventem, maar vandaag ontbreekt er een sterke schakel. De politiezone Zaventem is te klein om die ondersteuning te bieden. Daarom wordt het tijd om werk te maken van de fusie van de politiezones in Vlaams-Brabant.

  Bert Wollants:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor het feit dat u blijvend aandacht hebt voor die problematiek en dat u ervoor zult zorgen dat er verbeteringen komen. Dat is voor ons en voor de luchthavengemeenschap heel belangrijk. Het is natuurlijk niet alleen op dit vlak dat we verbeteringen verwachten. We moeten kijken naar alles wat we voor de luchthavengemeenschap kunnen doen. We moeten over verschillende beleidsdomeinen heen goed blijven ondersteunen. Kijk maar bijvoorbeeld naar de ombudsdienst van de luchthaven. We weten dat die beruchte persoon al heel lang ontoelaatbaar gedrag stelt, dat daar problemen zijn en dat die nu zelfs een gevangenisstraf van een jaar heeft opgelopen voor het belagen van de topman van Brussels Airport. Laten we eerlijk zijn, voor dat soort praktijken is er maar één oplossing. Die ene oplossing is voor onze fractie het onmiddellijke ontslag van die man, zodat we eindelijk voor de omwonenden en voor de luchthavengemeenschap aan de kar kunnen trekken en ervoor kunnen zorgen dat we de juiste richting uitgaan en duidelijk een grens trekken.

• Vraag: De ongeregeldheden bij het bezoek van de vicevoorzitter van de EC aan Charleroi en de politieaanpak (Q56001579P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De ongeregeldheden bij het bezoek van de vicevoorzitter van de EC aan Charleroi en de politieaanpak
  

  Gesteld door

  MR Victoria Vandeberg
  

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Victoria Vandeberg bekritiseert dat radicale linkse activisten in Charleroi een cruciale EU-budgetoverleg met de Europese commissaris verstoorden, waardoor deze moest worden geëvacueerd, en vraagt zich af hoe men Wallonië kan verdedigen door dialoog met EU-instanties te blokkeren, terwijl ze de gebrekkige veiligheid en herhaalde normalisering van dergelijk geweld aan de kaak stelt. Minister Bernard Quintin bevestigt dat de politie het risico als laag inschatte en beperkte dwang gebruikte, maar betreurt dat de bijeenkomst moest worden verplaatst; hij benadrukt dat de EU-investeringen essentieel zijn voor het Hainaut en dat vrijheden niet door radicale groepen mogen worden ontnomen, terwijl hij afwijzing van tegengestelde meningen afkeurt als contraproductief voor economisch herstel. Vandeberg stelt dat burgemeester en politie falen door intimidatie toe te laten en eist dat officiële bijeenkomsten altijd veilig moeten doorgaan, zonder dat vrijheid van meningsuiting wordt misbruikt om democratische processen te saboteren, wat volgens haar ingaat tegen de verwachtingen van burgers die stabiliteit en verantwoordelijkheidszin eisen.

  Victoria Vandeberg:

  Monsieur le président, monsieur le ministre, chers collègues, hier à Charleroi, quelque chose s’est produit, qui devrait toutes et tous nous inquiéter. Il ne s’agit pas d’un simple incident ni d’une simple manifestation. Je vous pose la question: dans quelle démocratie des représentants politiques doivent-ils être exfiltrés pour qu’une réunion puisse se tenir?

  Ce mercredi, la visite du vice-président de la Commission européenne, chargé de la Cohésion, à Charleroi, à l’invitation du ministre-président wallon, a été fortement perturbée par une mobilisation de la gauche radicale. Une fois n'est pas coutume, plusieurs centaines de factieux se sont rassemblés, allant jusqu’à empêcher le bon déroulement de la réunion sur ce campus universitaire, lui-même financé par des fonds européens.

  Il ne s’agissait pourtant pas d’un événement anodin. Nous parlons d’une réunion essentielle pour la Wallonie: l’évaluation d’un pacte de centaines de millions d’investissements, ainsi que la préparation du budget européen et donc des moyens qui seront alloués demain à notre région et à notre pays. Comment prétendre défendre les intérêts de la Belgique et de la Wallonie si l’on refuse le dialogue avec ceux qui décident de ces financements?

  Rappelons aussi un principe fondamental de l’Union: un commissaire européen représente l’intérêt général et non des intérêts nationaux ou des appartenances partisanes. Refuser d’échanger avec un membre de la Commission, c’est refuser d’échanger avec l’Europe elle-même.

  Quelle solution est proposée par la gauche radicale? Une sortie de l’Union européenne, un "Belxit"? J’ai du mal à comprendre.

  Deux particularités marquent ces événements d'hier. D’abord, ils ne sont malheureusement pas isolés, car depuis plusieurs mois, nous assistons à une banalisation inquiétante. Ensuite, il y a la manière et le fait que ces personnes aient pu entrer dans les bâtiments. Comment cela est-il possible, monsieur le ministre? La sécurité était-elle suffisante? Les effectifs étaient-ils assez nombreux? Quel regard portez-vous sur ces événements?

  Bernard Quintin:

  Madame la représentante, merci pour votre question. Selon la zone de police de Charleroi, que j'ai interrogée ce matin, le risque ayant été évalué comme faible, il a été décidé que "le commissaire européen et le ministre-président wallon rentreraient par des accès discrets, de laisser libre cours à la liberté d'expression, et que l'usage de la force, à la demande des autorités universitaires, serait limité à sa stricte nécessité".

  Le dispositif était-il suffisant? Je pense que la réponse a été donnée hier. Je regrette cependant profondément qu'encore une fois, on ait dû déplacer le lieu d'une réunion. Il me semble que c'est plutôt la liberté de rassemblement qui a eu tendance à être limitée, en tout cas pour certains.

  Sur une note plus politique, je voudrais vous dire que l'objet de cette visite du vice-président de la Commission européenne, qui représente donc la Commission européenne et rien d'autre, était de venir constater les effets concrets des investissements, plus que substantiels, consentis par l'Union européenne via les fonds structurels européens pour la Belgique – la Wallonie, et singulièrement le Hainaut, sont largement bénéficiaires, en ce compris la même université de Charleroi et ses étudiants –, ainsi que d'aborder avec les autorités wallonnes les investissements futurs.

  Je conclurai en deux points. Premièrement, les libertés fondamentales sont valables pour tout le monde et ne peuvent être confisquées, comme c'est aujourd'hui trop souvent le cas, par des groupements, comme nous l'avons encore vu hier. Le rôle des forces de l'ordre est d'assurer l'exercice des libertés fondamentales pour tous. Deuxièmement, ce n'est pas en rejetant tout ce qui n'est pas soi ou qui ne pense pas comme soi que l'on assurera le redéploiement économique d'une région qui, si je suis bien informé, en a bien besoin.

  Victoria Vandeberg:

  Merci, monsieur le ministre, pour votre réponse. Il est évident que nos concitoyens attendent une sécurité assurée, une liberté d'expression également garantie, mais aussi un pays qui fonctionne, des services publics efficients, des responsables conscients de l'importance des investissements, y compris des autres niveaux de pouvoir, pour pouvoir avancer en Wallonie et en Belgique. Ils n'attendent évidemment pas des scènes de blocage ni des scènes d'intimidation envers un commissaire européen ou un ministre-président, scènes que le bourgmestre a laissé échapper à sa police. En tant que bourgmestre, peut-on vraiment accepter qu'une réunion officielle soit empêchée de la sorte? La réponse est clairement non. Tout aurait dû être mis en œuvre pour que cette réunion se déroule dans les meilleures conditions, et que la liberté d'expression ne soit pas, une fois de plus, entravée par des comportements d'intimidation. Il est clair que nos concitoyens n'attendent pas de nous du désordre, mais de la responsabilité.

• Vraag: De onveiligheid in treinstations (Q56001560P)

  Vraag: De agressie in treinen en treinstations (Q56001565P)

  Vraag: De veiligheid in de stations Brussel-Zuid en Brussel-Noord (Q56001582P)

  mobiliteit en transport

  De onveiligheid in treinstations
  De agressie in treinen en treinstations
  De veiligheid in de stations Brussel-Zuid en Brussel-Noord
  Veiligheid en agressie in Belgische treinstations en treinen summaryExplanation

  Gesteld door

  Vooruit Brent Meuleman
  N-VA Dorien Cuylaerts
  VB Frank Troosters
  

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De oppositie (Vooruit, N-VA en Vlaams Belang) bekritiseert de verslechterde veiligheid in Belgische stations, met dagelijks twee agressie-incidenten en een stijging van 30% geweld sinds corona, vooral in Brussel en Vlaamse steden zoals Gent en Aalst. Volgens hen falen eerdere beleidskeuzes, zoals de afbouw van de spoorwegpolitie onder N-VA (2015-2018), en ontbreekt het aan capaciteit, transparantie (Securail-cijfers worden niet gedeeld) en concrete actie, ondanks herhaalde noodkreten van veiligheidspersoneel. Ministers Quintin (Binnenlandse Zaken) en Crucke (Mobiliteit) beloven een "nationaal actieplan" met directe maatregelen: 20 extra spoorwegpolitie-agenten in Brussel, gemengde politie-militair patrouilles, bodycams voor Securail, betere cameratoegang voor politie en proefprojecten met toegangspoortjes in risicostations. Ze benadrukken samenwerking tussen Securail, politie en lokale overheden, maar erkennen dat structurele oplossingen (zoals snellere sancties en zwartrijderscontroles) nog moeten worden uitgewerkt. De oppositie blijft sceptisch en eist een brede, niet alleen Brusselse aanpak, met meer bevoegdheden voor Securail en snellere implementatie, terwijl Vlaams Belang 117 concrete voorstellen (o.a. registratie dadersafkomst, zwarte lijsten) aanreikt. De ministers benadrukken dat veiligheid "absolute prioriteit" is, maar concrete resultaten en cijfertransparantie blijven punt van discussie.

  Brent Meuleman:

  Heren ministers, in de krant van vandaag lezen we dat bijna alle Belgische stations de afgelopen tien jaar onveiliger zijn geworden. Gemiddeld worden elke dag twee mensen aangevallen in een trein of een station. Er zijn steeds meer slachtoffers van toenemende agressie en zinloos geweld. Dat is onaanvaardbaar en ronduit gevaarlijk, want elke dag nemen duizenden mensen de trein, waaronder kinderen op weg naar school, mensen op weg naar hun werk, senioren voor hun daguitstap.

  Het gaat om de veiligheid van ons allen en ook om de veiligheid van het treinpersoneel. Drie maanden geleden hebben meer dan honderd Securailagenten de alarmbel geluid. De onveiligheid in onze stations dreigt te ontsporen, zeiden ze toen. Vandaag staan we hier en slaan de Securailagenten opnieuw een noodkreet. Voor hen is toenemende agressie vanwege een paar rotte appels de dagelijkse realiteit.

  Met Vooruit stellen we heel duidelijk dat een veilige samenleving de eerste zorg is van een sterke overheid.

  Mijnheer de minister, u beloofde met een sterk actieplan te komen om de veiligheid in onze stations te waarborgen, maar op het terrein zien we daar nog niet veel van.

  Wat zult u ondernemen om de veiligheid in onze stations te verbeteren voor alle treinreizigers, voor de Securailagenten en voor de treinbegeleiders?

  Dorien Cuylaerts:

  Heren ministers, dat u met tweeën klaarzit, wijst op het belang van het thema. De situatie is zonet goed geschetst door mijn collega. Er zijn opnieuw bijzonder verontrustende cijfers over geweld op het spoor. Elke dag worden gemiddeld twee mensen het slachtoffer in een station of op een trein. Dat zijn geen statistieken, dat zijn mensen. Mensen zoals Tim en Bart, die maanden later nog altijd moeten leven met de gevolgen. Laten we eerlijk zijn, het is niet langer een gevoel van onveiligheid, het is vandaag gewoonweg onveilig. Sinds corona is het geweld alleen nog fors gestegen, in Vlaanderen zelfs met bijna 30 %. In Brussel is het probleem al langer gekend. Het is daar al lang duidelijk. Als voorbeeld noem ik Brussel-Zuid. Alleen al in dat station vindt een op de vijf interventies plaats. Daar blijft het niet bij. Ook Aalst, Gent, Lier en zelfs Kalmthout moeten eraan geloven. Dat is een heuse kettingreactie van onveiligheid.

  Securail voert meer dan honderd interventies per dag uit. Dat is het gevolg van een beleid dat te lang te laks is geweest op het vlak van veiligheid en migratie.

  Heren ministers, de signalen zijn niet nieuw. U weet dat. Op het terrein horen we telkens opnieuw dat er een tekort is aan capaciteit, aan slagkracht en aan duidelijkheid. Zulke incidenten laten sporen na bij de slachtoffers, mogelijk voor de rest van hun leven. We willen meer mensen op de trein krijgen, maar zonder veiligheid lukt dat niet.

  Daarom heb ik de volgende vragen. Erkent u dat de veiligheid op het spoor onder druk staat?

  Hoe kunnen we het vertrouwen bij de reizigers opnieuw opkrikken?

  Wanneer zal het veiligheidspersoneel eindelijk kunnen gebruikmaken van bodycams?

  Wat is de stand van zaken van het proefproject met toegangspoortjes in een aantal stations?

  Frank Troosters:

  Heren ministers, de krant Het Laatste Nieuws heeft vandaag een artikel gebracht dat duidelijk maakt dat de onveiligheid in bijna alle stations in de voorbije tien jaar toegenomen is. Het Vlaams Belang is daar niet door verrast. Het artikel deelt eigenlijk onze vaststellingen en de analyses die wij al lang brengen: de verhoging van het aantal feiten, die niet beperkt is tot het station van Brussel-Zuid, de toenemende drugsproblematiek en het toenemende wapengebruik.

  De problemen zijn bekend. Vooral over het gebrek aan mankracht bij Securail en bij de spoorwegpolitie heb ik meermaals vragen gesteld aan toenmalig minister De Crem, aan minister Verlinden, en ook al aan u.

  We kennen het probleem, want jaar na jaar blijkt dat de personeelskaders niet volledig worden ingevuld. Een tekort aan mankracht wordt vastgesteld. Die problemen zijn in het verleden ontstaan, na de afbouw van de spoorwegpolitie. Ik heb de cijfers meegebracht. Het klopt volledig. In 2015, onder de Zweedse regering, met NV-A minister Jan Jambon, waren er 724 agenten bij de spoorwegpolitie. Eind 2018 waren daar nog 465 agenten. De problemen die we na die afbouw vandaag kennen, hebben we dus te danken aan het toenmalige beleid van de N-VA.

  Ik heb een andere, vreemde vaststelling. Toen we met het Vlaams Belang de cijfers per station opvroegen, kregen we van de minister van Binnenlandse Zaken netjes een antwoord: per station het aantal feiten voor de lokale politie en het aantal feiten voor de spoorwegpolitie. Als ik het plaatje echter volledig wil hebben en ik aan de NMBS de cijfers van Securail vraag, krijg ik die niet. Ik krijg als antwoord gewoon een algemene, nietszeggende, uitleg. Ik vind dat zeer vreemd. Ik moet immers lezen dat de journalist van Het Laatste Nieuws blijkbaar nooit eerder gepubliceerde cijfers, tot tien jaar terug, kon inkijken.

  Mijnheer de minister, wat vindt u ervan dat die blijkbaar nooit eerder gepubliceerde cijfers niet ter beschikking van de parlementsleden zijn?

  Heren ministers, wat zullen jullie doen om de veiligheid in al de stations te verbeteren?

  Bernard Quintin:

  Mijnheer Meuleman, mevrouw Cuylaerts, mijnheer Troosters, voor deze regering is de veiligheid in en rond het openbaar vervoer een absolute prioriteit. Iedereen moet zich in ons land op elk moment van de dag veilig kunnen verplaatsen. Elke vorm van agressie of geweld in of rond stations is er een te veel. Laat daar geen enkele twijfel over bestaan. Wij treden daar kordaat tegen op.

  Bij de spoorwegpolitie heb ik een historisch capaciteitstekort geërfd, maar sinds het begin van mijn mandaat heb ik concrete maatregelen genomen om dat aan te pakken. Zo heb ik in december de capaciteit in de hoofdstad al versterkt met 20 extra agenten. Wij investeren ook in technologieën. De 8.000 camera’s van de NMBS zijn vandaag toegankelijk voor alle politiediensten, zowel federaal als lokaal. Vroeger was dat onmogelijk. Dankzij die camera’s kunnen we sneller ingrijpen, beter identificeren en efficiënter vervolgen.

  We gaan verder en sluiten nu ook een akkoord met Infrabel, zodat ook hun 4.500 camera’s kunnen worden ingezet in de strijd tegen geweld en criminaliteit.

  Daarnaast hebben we ook Securail, de veiligheidsdienst van de NBMS. Die staat in voor de veiligheid van reizigers en personeel in de stations, op de treinen en in de NMBS-gebouwen.

  Samen met mijn collega, de minister van Mobiliteit, Jean-Luc Crucke, heb ik afgesproken om de samenwerking tussen de spoorwegpolitie en Securail te versterken. Zoals voorzien in het regeerakkoord zal de operationele capaciteit van Securail onder mijn bevoegdheid worden gebracht, wat onze slagkracht op het terrein aanzienlijk zal vergroten. Voor mij is dat een cruciale maatregel om de versnippering van de veiligheid in en rond de stations aan te pakken. Dat staat hoog op de agenda van de vergadering die ik morgen zal hebben met collega Crucke.

  Zoals u weet, werk ik ook aan een wettelijk kader om het gebruik van bodycams door treinbegeleiders en Securailagenten mogelijk te maken. Bij de politie hebben die camera’s hun meerwaarde al bewezen. Ze werken ontradend bij agressie en geweld en zorgen tegelijk voor een sterkere bewijslast wanneer zich incidenten voordoen. Onze aanpak is duidelijk en wie denkt dat stations vrijplaatsen zijn voor geweld, drugs of intimidatie, vergist zich.

  Tot slot, maar zeker niet onbelangrijk, vanaf morgen zetten we in Brussel ook gemengde patrouilles in van politie en militairen. Agenten van de spoorwegpolitie en militairen zullen samen patrouilleren in en rond de trein- en metrostations in Brussel. De veiligheid van onze burgers stopt niet aan de ingang van de stations en/of op de trein.

  Burgers moeten zich veilig voelen in de stationsomgeving, in het station, op het perron, langs de sporen en op de trein. Dat veiligheidscontinuüm is voor mij onontbeerlijk en dat is een gedeelde verantwoordelijkheid van Securail, de spoorwegpolitie en de lokale politie.

  Wie overlast veroorzaakt of wie geweld pleegt, zal worden aangepakt. Dat is onze boodschap. Wie de regels niet respecteert, zal de gevolgen dragen. We kiezen resoluut voor veilige stations en voor een veilige reiziger. Ik dank u.

  Jean-Luc Crucke:

  Geachte leden, geweld in onze treinen en stations is geen perceptie – u hebt helemaal gelijk – maar een realiteit en die realiteit is onaanvaardbaar. We tellen vandaag gemiddeld twee agressies per dag op het spoorwegnet. Zo komt de hele belofte van openbare dienstverlening in het gedrang. Veiligheid is geen bijkomstig onderwerp. Het is de basisvoorwaarde om het vertrouwen van de burgers in de trein te behouden.

  We hebben nauw samengewerkt met minister Quintin. Concreet zullen we morgen al samenkomen met de CEO van de NMBS. Het doel is duidelijk, namelijk een echt nationaal actieplan uitwerken voor de veiligheid in de stations en de treinen. Dat plan zal steunen op concrete maatregelen die al worden uitgerold of in voorbereiding zijn.

  Om te beginnen versterken we de menselijke aanwezigheid op het terrein. Dat betekent meer politie in de stations, zichtbare patrouilles en een betere coördinatie met Securail. In dat kader heeft collega Quintin van de minister van Defensie bekomen dat het aantal militairen in de stations en metrostations in Brussel wordt verhoogd. Veiligheid moet zichtbaar zijn om afschrikkend te werken.

  Vervolgens willen we de toegang en de doorstroming in de grote stations beter controleren. Er zullen proefprojecten worden opgestart om te voorkomen dat bepaalde stations no-gozones worden, onder meer via toegangscontroles zoals het installeren van toegangspoortjes in gevoelige stations. Ik wacht nog op de studie van de NMBS voordat we dit jaar met die proefprojecten kunnen beginnen.

  Tegelijkertijd versnellen we de uitrol van technologische middelen, het delen van cameragegevens van de NMBS en Infrabel met de politiediensten en de invoering van bodycams voor het personeel. Het doel is voorkomen, sneller ingrijpen en doeltreffender sanctioneren.

  Naast die middelen is veiligheid vooral een kwestie van organisatie. We willen een veel coherentere veiligheidsketen met een versterkte coördinatie tussen de federale politie, de lokale zones en Securail, onder meer via een gedeeltelijke aansturing van Securail door Binnenlandse Zaken.

  Voor de grote stations, in het bijzonder in Brussel, willen we verdergaan met een globale aanpak. Veiligheid stopt niet op de perrons. Ze heeft ook betrekking op de omgeving, op fenomenen van marginaliteit en op de stedelijke realiteit. Daarom zullen we het Brussels Hoofdstedelijk Gewest de hand reiken om samen antwoorden uit te werken op die uitdaging.

  Publieke cijfers moeten gekend zijn en gepubliceerd worden. Daarover mag geen enkele twijfel bestaan. Alle cijfers waarover ik beschik, zullen worden gepubliceerd wanneer daarom wordt gevraagd.

  Wat de toegangspoortjes betreft, wachten we zoals gezegd op de studie van de NMBS om die proefprojecten te kunnen opstarten.

  Brent Meuleman:

  Heren ministers, uw antwoord boezemt mij vertrouwen in. Deze regering heeft aangegeven het probleem aan te pakken en ik merk dat er al heel wat initiatieven zijn genomen. Ik wil toch een belangrijk aandachtspunt meegeven. Er wordt vaak over Brussel gesproken. We hebben het over de 20 extra veiligheidsagenten, over camera’s en over militairen. We mogen echter niet vergeten dat er ook op andere plaatsen in ons land noden zijn op het vlak van veiligheid in de stations. Als ik naar mijn eigen provincie kijk, denk ik aan Aalst en Dendermonde. Ik las vanmorgen in de krant de cijfers over Gent-Sint-Pieters. Ook daar is werk aan de winkel. Overal in ons land moeten mensen veilig de trein kunnen nemen en zich veilig in de stations kunnen verplaatsen. Onze Securailagenten slaken vandaag een noodkreet en u moet daarmee aan de slag. Zij doen er alles aan om ervoor te zorgen dat kinderen veilig naar school kunnen gaan en dat mensen veilig op hun werk geraken, maar dan moet een sterke overheid er wel voor zorgen dat zij hun werk veilig kunnen doen.

  Dorien Cuylaerts:

  Heren ministers, ik dank u voor uw antwoord. Ik ben blij te horen dat veiligheid echt de hoogste prioriteit heeft voor iedereen hier in het halfrond en dat het van belang is dat mensen zich veilig kunnen voelen.

  U haalde terecht aan dat er vanaf morgen in de Brusselse stations militairen zullen patrouilleren. We mogen ons echter niet beperken tot symptoombestrijding. We moeten het probleem ook bij de wortel aanpakken. Daar moet zeker werk van worden gemaakt. Ik heb uit uw antwoord begrepen dat dat zeker wordt opgenomen.

  Het is immers van belang dat personen die rondhangen in de stations, sneller en kordater worden aangesproken. Er moet ticketcontrole zijn en de aanpak van zwartrijders moet worden opgedreven. De Securailagenten zouden meer interventiemogelijkheden moeten krijgen binnen een heel duidelijk kader.

  Welke weerstand er ook is van de NMBS-directie, de vakbonden of andere departementen, laat u niet tegenhouden en garandeer een snelle uitrol van maatregelen die rechtstreeks ingrijpen op het terrein.

  Frank Troosters:

  Heren ministers, ik dank u voor uw antwoord.

  Het Vlaams Belang vraagt al heel lang een structurele veiligheidsaanpak voor alle stations. Met de partij willen wij u daarbij ook helpen. Zondag hebben wij in Brussel een grote veiligheidsmeeting gehouden, waarop wij onze nieuwe veiligheidsbrochure hebben voorgesteld. Daarin staan 117 concrete voorstellen om de veiligheid te verhogen. Het gaat onder meer om het verhogen van de mankracht bij spoorwegpolitie Securail, het gebruik van bodycams, het uitbreiden van de bevoegdheden van veiligheidsagenten en een betere uitrusting, betere verweermiddelen, het versoepelen van omslachtige procedures, het registreren van de afkomst van daders en werk maken van een controleerbare zwarte lijst van stations en treinverboden. Er staan heel veel voorstellen in.

  De voorzitter van de veiligheidsmeeting en mijn dappere en strijdvaardige vriend en collega Ortwin Depoortere heeft speciaal voor u een exemplaar gesigneerd. Ik mag het u van hem overhandigen. Hopelijk kunt u daar inspiratie uit halen.

  (De heer Troosters overhandigt een brochure.)

  Voorzitter:

  Het betreft ongetwijfeld een collector’s item, maar nu is het de vraag wie van beiden het kleinood in ontvangst mag nemen.

• Vraag: De veroordeling van de federale ombudsman van de luchthaven en de oproep tot zijn ontslag (Q56001556P)

  economie en werk

  De veroordeling van de federale ombudsman van de luchthaven en de oproep tot zijn ontslag
  

  Gesteld door

  VB Britt Huybrechts
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Britt Huybrechts (Vlaams Belang) bekritiseert de ombudsman van Zaventem vanwege herhaalde veroordelingen voor belaging en laster tegen de luchthavenleiding, belangenverstrengeling als voormalig bestuurder van een actiegroep en het ontbreken van een duidelijk mandaat, en eist zijn definitieve ontslag plus hervormingen die eerder door het Parlement werden weggestemd. Minister Crucke bevestigt dat de FOD Mobiliteit ontslag aanbeveelt na de tweede veroordeling, maar wacht op het vonnis voor definitieve actie, en kondigt aan de regelgeving te herzien om de onafhankelijkheid van de functie te versterken. Huybrechts stelt dat de weigering van partijen als N-VA en Vooruit om haar hervormingsvoorstel te steunen hun hypocrisie blootlegt, nu de minister alsnog soortgelijke maatregelen neemt. Volgens haar toont het dossier zowel het falen van de ombudsman als het gebrek aan politieke verantwoordelijkheid voor de leefbaarheid rond Zaventem.

  Britt Huybrechts:

  Mijnheer de minister, de ombudsman van de luchthaven van Zaventem bekleedde bijna 25 jaar een functie die draait om neutraliteit en vertrouwen. Toch is de huidige ombudsman al jaren een erg omstreden figuur. Eerst bleek dat hij jarenlang bestuurder was van een bewonersvereniging die tegen de luchthaven ageert, wat hij als ombudsman expliciet niet mag doen. Daarna volgde een eerste veroordeling door de rechtbank voor belaging en laster tegen de luchthaven. Dat is nog maar het topje van de ijsberg, want een en ander was zo ernstig dat u hem onder onze druk tijdelijk hebt geschorst.

  Gisteren volgde een nieuw onsmakelijk hoofdstuk, want hij is nogmaals veroordeeld voor nieuwe feiten tegenover de luchthavenleiding. Dat is geen 1 aprilgrap. Men zou denken dat een ezel zich geen tweede keer aan dezelfde steen stoot. Een ombudsman die zich mogelijk schuldig maakte aan belangenvermenging en meerdere correctionele veroordelingen op zijn conto heeft, kan onmogelijk nog geloofwaardig functioneren.

  Daarnaast toont het dossier nog iets anders. Een ombudsman zonder mandaat, zonder duidelijke evaluatie en zonder sterke wettelijke basis is gedoemd om te mislukken. Dat is exact waarom wij enkele weken geleden nog broodnodige hervormingen hebben voorgesteld, die door het Parlement werden weggestemd.

  De vraag vandaag is niet langer of er een probleem is, maar of u het wilt oplossen. Mijnheer de minister, zult u de ombudsman nu definitief ontslaan? Zult u alsnog werk maken van de hervormingen die wij enkele weken geleden hebben voorgesteld?

  Jean-Luc Crucke:

  Geachte collega, ik heb gisterenochtend vernomen dat de bemiddelaar, de heer Touwaide, veroordeeld is tot een gevangenisstraf van één jaar zonder voorwaardelijke vrijlating wegens vermeende gevallen van intimidatie.

  De bemiddelaar was voor een maand geschorst, Die beslissing had ik gevraagd en werd door zijn werkgever, de FOD Mobiliteit en Vervoer, bevestigd. Zodra ik kennisnam van de rechterlijke uitspraak, heb ik mijn administratie om een kopie van het vonnis gevraagd, zodat ik het volledig kan analyseren. Op dit moment beschik ik daar nog niet over, aangezien noch ik, noch mijn administratie partij was in de procedure.

  Volgens de informatie in de pers zal de heer Touwaide beroep aantekenen tegen de beslissing. Dat beroep heeft een schorsende werking. Niettemin lijkt de veroordeling de tweede te zijn voor soortgelijke feiten. Aangezien de functie van ombudsman berust op de onbetwistbare integriteit van de persoon die die functie uitoefent, en op het noodzakelijke vertrouwen dat hem omringt, heb ik de voorzitter van de FOD Mobiliteit en Vervoer gevraagd de situatie te analyseren. De FOD beveelt ontslag aan, een optie waarmee ik instem. Overigens, sinds de schorsing van de heer Touwaide wordt de taak van de dienst waargenomen door een ander lid van de dienst. Tegelijkertijd heb ik een herziening van de regelgeving opgestart om de functie van luchthavenombudsman nader te omschrijven en de onafhankelijkheid van zijn taak te waarborgen.

  Britt Huybrechts:

  Minister, bedankt dat u overweegt om de ombudsman te ontslaan en dat u het Vlaams Belang alweer gelijk geeft. Ik ben ook blij dat u overweegt om het voorstel dat wij hebben ingediend, uit te voeren. Een ombudsman die al 25 jaar zonder controle in functie blijft met twee veroordelingen, bewijst niet alleen zijn eigen falen, maar ook de noodzakelijke en dringende hervorming van hele systeem. Dat is exact wat wij enkele weken geleden hebben voorgesteld en wat door iedereen in de zaal werd weggestemd. Waarom zeggen de N-VA, Vooruit en Anders. in de pers het ene, maar tonen ze met hun stemgedrag het tegenovergestelde? Het dossier legt dus niet alleen het falen van één man bloot, maar ook uw hypocrisie. U zou zich nu allemaal één voor één moeten schamen. De luchthaven van Zaventem en haar werknemers en reizigers zijn immers te belangrijk, net als de leefbaarheid in de Vlaamse Rand en in Vlaams-Brabant. Zij verdienen een ombudsdienst die bruggen bouwt, niet één die ze afbrandt.

• Vraag: De bescherming van consumenten die van energiecontract willen veranderen (Q56001572P)

  klimaat, energie en landbouw

  De bescherming van consumenten die van energiecontract willen veranderen
  

  Gesteld door

  Vooruit Oskar Seuntjens
  

  Beantwoord door

  Vooruit Rob Beenders (Minister van Consumentenbescherming, Sociale Fraudebestrijding, Personen met een handicap en Gelijke Kansen)
  

  op 2 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Oskar Seuntjens bekritiseert dat honderdduizenden Belgen door technische problemen en misleidende praktijken van energieleveranciers – zoals onterecht ingehouden welkomstkortingen – vastzitten in dure variabele contracten, terwijl ze juist zekerheid zoeken in de energiecrisis. Minister Rob Beenders beaamt dat consumenten door "perverse" voorwaarden en ontransparante prijswijzigingen vaak meer betalen na een switch, en noemt dit een vorm van misleidende klantenbinding; hij kondigt vijf maatregelen aan om facturen eerlijker en goedkoper te maken, die morgen in de regering besproken worden. Seuntjens benadrukt dat energieleveranciers de consument niet steunen en spreekt van "sjoemelkortingen", waarbij hij hoopt dat de regeringsmaatregelen de koopkracht beschermen. Beide benadrukken dat structurele oplossingen dringend nodig zijn om transparantie en vertrouwen in de energiemarkt te herstellen.

  Oskar Seuntjens:

  Beste minister, afgelopen dinsdag, 30 maart, zaten honderdduizenden Belgen gefrustreerd aan hun computerscherm. Het was bijna de laatste dag van de maand en de mensen wilden nog rap van energiecontract veranderen omdat ze schrik hebben voor de hoge energieprijzen die veroorzaakt zijn door Donald Trump en Netanyahu.

  Op die dinsdagavond, twee avonden geleden, hebben heel veel mensen zich geërgerd achter hun computer. Ze botsten immers op heel wat problemen. Enerzijds waren er veel websites die maar voor de helft werkten, anderzijds – wat nog erger was – hadden veel mensen het gevoel dat ze in de zak gezet zijn door hun energieleverancier.

  Wat willen die mensen vandaag vooral doen? Ze willen graag nog snel veranderen van een variabel contract naar een vast contract, omdat ze hopen dat dit hun energiefactuur toch wat meer kan stabiliseren in deze onzekere tijden. Wat blijkt echter wanneer ze dat willen doen? De welkomstkorting waarop ze zo gerekend hadden, krijgen ze mogelijk niet meer omdat ze zogezegd niet lang genoeg gebleven zijn. En wat doen ze dan? Dan hebben ze eigenlijk maar twee opties. Ofwel kiezen ze ervoor toch van energiecontract te veranderen en scheuren ze misschien hun broek doordat ze die korting niet krijgen terwijl ze daarop gerekend hadden. Ofwel kiezen ze ervoor, uit schrik die korting te verliezen, toch te blijven bij een variabel contract in plaats van te kiezen voor een vast contract dat misschien meer zekerheid biedt in deze onzekere tijden.

  Mijn vraag is heel eenvoudig, mijnheer de minister. Dit is een heel groot probleem. De mensen willen vooral duidelijkheid over hun energiecontracten. Wat zult u doen?

  Rob Beenders:

  Dank u wel voor uw vragen. Inderdaad, in de afgelopen weken is het vrij perverse verhaal naar boven gekomen dat mensen die al geswitcht waren omdat prijsvergelijkers de consumenten informeerden dat het beter zou zijn van contract te veranderen daar ze dan een goede besparing zouden doen op hun energiefacturen, nu de boodschap kregen dat als ze nog eens zouden veranderen van contract, ze hun welkomstkorting verliezen.

  Bij sommige contracten zou zo tot wel 800 euro gerecupereerd worden doordat de consument langer gebruik maakte van een gekozen contract waarbij hij ervan uitging dat hij er een besparing mee zou doen. Dat is redelijk pervers. In de cijfers zien we vandaag dat een op de twee gezinnen met een van de tien duurste contracten zit, ook al zijn we kampioen in het switchen.

  Belgen gaan ervan uit dat als ze veranderen van contract, ze minder moeten betalen, maar in de feiten zien we nu dat Belgen veranderen van contract maar meer moeten betalen. Dat komt onder andere omdat welkomstkortingen worden beloofd waaraan zulke strenge voorwaarden gekoppeld zijn dat bijna niemand er recht op heeft. In een internationale crisis, wanneer mensen bereid zijn om misschien iets meer te betalen om van een variabel naar een vast contract te gaan, krijgen ze eigenlijk de boodschap dat ze dat beter niet doen, omdat ze veel geld zullen verliezen als ze nu switchen. Dat lijkt bijna een manier om klanten op een misleidende manier te binden. Dat kan niet.

  We hebben de voorbije weken nog andere zaken gezien, zoals contracten waarvan de prijs plots werd gewijzigd zonder dat de klant werd geïnformeerd. Dat zijn allemaal perverse praktijken. Dat kan niet door de beugel. Morgen bespreken we in de regering, in tweede lezing, het pakket houdende koopkracht energie. Ik ga samen met collega Bihet met vijf maatregelen naar de regering. Het is de bedoeling om de stroomfactuur structureel eerlijker, transparanter, maar ook goedkoper te maken wanneer de consument de moeite doet om prijzen te vergelijken.

  Oskar Seuntjens:

  Mijnheer de minister, zoals u weet, zijn veel mensen vandaag oprecht bezorgd over hun energiefactuur. We zitten in een energiecrisis en op zo’n moment hoopt men dat energieleveranciers aan uw kant staan. Als dat niet zo blijkt te zijn, dan moet de regering of de minister wel aan de kant van de mensen staan om hen daartegen te beschermen. Ik ben blij te horen dat u dat morgen ook effectief wilt doen. We hebben het net gehad over de welkomstkorting, maar zoals u het beschrijft, denk ik dat we eerder over sjoemelkortingen moeten spreken. De mensen worden misleid. Dat mag absoluut niet de bedoeling zijn. Ik hoop echt dat het pakket maatregelen wordt goedgekeurd, zodat we de koopkracht van de mensen maximaal kunnen beschermen in tijden van energiecrisis. Dat is waarvoor we moeten gaan.

Voorstellen

noPropositions

Mededelingen

noNotices

Stemmingen

noVotes

Vorige vergaderingen