Verslag plenaire vergadering 20 februari 2025 (14h16)

Mondelinge vragen

De vragen die gesteld werden tijdens deze vergadering.

• Vraag: De bijeenroeping van de Nationale Veiligheidsraad n.a.v. het drugsgeweld in Brussel (Q56000440P)

  Vraag: Het regeringsbeleid in het licht van de onveiligheid en de drugshandel in Brussel (Q56000441P)

  Vraag: De schrijnende situatie in Brussel (Q56000442P)

  Vraag: De nood aan een gecoördineerde actie tegen het toenemende drugsgeweld in Anderlecht (Q56000446P)

  Vraag: De schietpartijen en de onveiligheid in Brussel (Q56000447P)

  Vraag: Het toenemende drugsgeweld in Brussel (Q56000451P)

  Vraag: De impasse in Brussel (Q56000452P)

  Vraag: De war on drugs (Q56000453P)

  Vraag: Het toenemende drugsgeweld in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (Q56000456P)

  Vraag: De schietpartijen en de onveiligheid in Brussel (Q56000457P)

  gezondheid en welzijn

  De bijeenroeping van de Nationale Veiligheidsraad n.a.v. het drugsgeweld in Brussel
  Het regeringsbeleid in het licht van de onveiligheid en de drugshandel in Brussel
  De schrijnende situatie in Brussel
  De nood aan een gecoördineerde actie tegen het toenemende drugsgeweld in Anderlecht
  De schietpartijen en de onveiligheid in Brussel
  Het toenemende drugsgeweld in Brussel
  De impasse in Brussel
  De war on drugs
  Het toenemende drugsgeweld in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
  De schietpartijen en de onveiligheid in Brussel
  Brusselse drugsgeweld en onveiligheid summaryExplanation

  Gesteld door

  VB Ortwin Depoortere
  Ecolo-Groen Rajae Maouane
  Anders. Alexia Bertrand
  Vooruit Brent Meuleman
  PVDA-PTB Julien Ribaudo
  cd&v Sammy Mahdi
  N-VA Maaike De Vreese
  PS Ridouane Chahid
  DéFI François De Smet
  MR Youssef Handichi
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 20 februari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De dramatische drugsoorlog in Brussel, met meerdere dodelijke schietpartijen in twee weken, domineert het debat, waarbij structurele onderfinanciering van politie en justitie (100 ontbrekende onderzoekers, verouderd materieel) en gebrek aan coördinatie tussen lokale, federale en Europese niveaus centraal staan. Premier De Wever belooft een integrale aanpak (van productie tot straatdealers, geldstromen en wapenhandel) via bestaande regeerakkoordplannen (o.a. fusie Brusselse politiezones, Kanaalplan, Stroomplan 2.0), maar critici – waaronder procureurs, politievakbonden en oppositie – wijzen op jarenlange bezuinigingen (MR/N-VA) en eisen concrete middelen nu (meer gespecialiseerde eenheden, betere loon- en werkomstandigheden, sociale preventie). Polarisatie heerst: repressieve partijen (N-VA, Vlaams Belang) pleiten voor hard optreden (legerinzet, razzia’s, strengere straffen), terwijl linkse stemmen (PTB, Vooruit) sociaaleconomische oplossingen (jeugdwerk, armoedebestrijding, alternatieven voor dealers) en langetermijninvesteringen in justitie/politie benadrukken. Brusselse politieke verantwoordelijken (o.a. PS) worden mede schuldig bevonden door nalatigheid (openbare drugspanden, gebrek aan lokale samenwerking), maar federale regeringspartijen ontlopen hun eigen verantwoordelijkheid voor chronisch onderbeleid niet. Uiteindelijk blijft de vraag: wie voert de regie? – met oproepen tot eenheid (Arizona-coalitie) die botsen op wederzijds wantrouwen en partijpolitieke schuldvragen.

  Ortwin Depoortere:

  Mijnheer de premier, de toestand in Brussel is dramatisch. Ik heb het dan niet enkel over de politieke impasse, maar vooral over de drugsoorlog die volledig uit de hand aan het lopen is. Criminelen lopen rond met oorlogswapens en drugsdealers promoten hun koopwaar publiek.

  Voor het geval dat u het nieuws misschien niet zou hebben gevolgd de afgelopen weken, geef ik u even een lijstje mee. Op 5 februari waren er schietpartijen in de Weidestraat en aan metrostation Clemenceau. Op 6 februari was er opnieuw een schietpartij aan Clemenceau met een gewonde. Op 7 februari was er een nieuwe schietpartij in de Peterboswijk met een dodelijk slachtoffer. Op 15 februari was er weer een schietpartij aan metrostation Clemenceau met opnieuw een dodelijk slachtoffer. Op 16 februari was er een schietpartij aan metrostation Sint-Guido en op 18 februari was er een bij een transportbedrijf in Anderlecht. Op 19 februari werden er nog meer aanslagen en schietpartijen aangekondigd via Snapchat.

  Ik voeg daar de reacties aan toe van de mensen op het terrein, die moeten instaan voor onze veiligheid. De reacties komen zowel van mensen van Justitie als van de politie. Ik citeer de procureur des Konings, Julien Moinil: "Het is rampzalig. Het is tijd om wakker te worden. De lokale politiezone Zuid moet nu het onderzoek doen met beperkte middelen terwijl er oorlogswapens worden gebruikt." Ik citeer nu de politievakbonden: "De politie is de afgelopen jaren veel te veel verwaarloosd." De korpschef van Brussel-Zuid, Jurgen De Landsheer, voegt eraan toe: "De oplossing kan niet enkel bij de politie liggen."

  De hamvraag vandaag is: waar blijft deze regering? Ik kwam niet verder dan wat wollige uitspraken van de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken. Ik citeer: "We zullen de maatregelen die reeds zijn voege zijn herbekijken, om te zien welke maatregelen eventueel moeten worden versterkt." Mijnheer de premier, waar bent u? Waarom ziet u de ernst van de situatie niet in? Waarom hebt u (…)

  Rajae Maouane:

  Monsieur le premier ministre, les Bruxelloises et les Bruxellois sont inquiets, très inquiets! Et moi aussi. On tire dans la rue, on tire à proximité des stations de métro, on tire sur des maisons, et la réponse de votre gouvernement, c'est plus de police. Or vos solutions ne fonctionnent pas. Les fusillades continuent, alors que la police est omniprésente. Nos enfants restent en danger parce que vous ne vous attaquez pas aux réels problèmes, aux véritables causes, et cette situation ne peut plus durer.

  Comment en sommes-nous arrivés là, monsieur le premier ministre? J'ai une devinette pour vous. Qui a dit: "ll n'y a pas assez d'enquêteurs, pas assez de policiers de proximité, pas assez de ressources pour la justice, et il y en a marre des effets d'annonce"? Ce n'est pas moi, ce n'est pas un gauchiste, mais il s'agit du procureur du Roi de Bruxelles. Et, comme lui, j'en ai marre des effets d'annonce de la droite.

  Encore aujourd'hui, nous payons les conséquences des coupes du gouvernement MR-N-VA dans la justice et dans la police. Rien qu'à Bruxelles, il manque au moins 100 enquêteurs pour la police judiciaire. La police locale, qui connaît le quartier, qui a la confiance du quartier, manque aussi de soutien. Vous avez aussi affaibli les douanes: Anvers, Zaventem, Bierset n'ont plus les moyens humains ou les moyens techniques pour faire face à l'afflux de marchandises illégales.

  À Bruxelles, nous subissons les conséquences directes de ce trafic. La précarité alimente la criminalité, en laissant le terrain libre aux narcotrafiquants. Sans perspectives, certains jeunes tombent dans ces réseaux par défaut. Il faut leur offrir des opportunités, il faut leur offrir des perspectives pour lutter contre la misère, le décrochage et l'abandon. La sécurité de toutes et tous est nécessaire et elle exige une réponse forte, une réponse durable; et non des opérations éphémères ou des effets d'annonce.

  Alors, monsieur le premier ministre, quelle est votre stratégie à long terme? Allez-vous renforcer la prévention, soutenir les associations, investir dans la santé mentale et les services sociaux pour couper l'herbe sous le pied aux trafiquants?

  Allez-vous donner à la police et à la justice plus de moyens pour agir sur le long terme?

  Alexia Bertrand:

  Mijnheer de premier, ik moet er geen tekening bij maken, u hebt de beelden gezien. We hebben allemaal de beelden gezien en die zijn schrijnend. We zagen een man met een kalasjnikov in het Brusselse metrostation Clemenceau.

  De voorbije jaren trok u terecht hard aan de alarmbel in Antwerpen. U weet als geen ander wat de impact is van drugsgeweld op wijken, op een stad en op de bewoners. Toen Antwerpen in brand stond, naar aanleiding van één dode, heeft de vorige federale regering onmiddellijk overleg gepleegd met u. Ze heeft alles op alles gezet. Er was onmiddellijk overleg. Wat is er gebeurd? De Nationale Veiligheidsraad kwam samen. De federale politie in Antwerpen werd versterkt met 100 agenten. De scheepvaartpolitie ging van 90 naar 215 agenten. Het parket en de correctionele rechtbank in Antwerpen werden versterkt. We hebben de haven extra beveiligd, met meer controles en meer boots on the ground. Er is een nationale drugscommissaris aangesteld, naar aanleiding van één dode. Dat was ook het juiste om te doen.

  Nu zien we zeven schietpartijen en twee dodelijke slachtoffers. Als burgemeester – u weet hoe nauw Antwerpen mij aan het hart ligt – had u gelijk. U verwachtte snelle en kordate actie. Brussel en de rand verwachten dat van u vandaag, als premier. Dat geweld is immers een olievlek. Mijnheer de premier, we hebben u echter niet gezien, we hebben u niet gehoord.

  U verwees twee jaar geleden naar het contrast tussen de middelen voor Antwerpen en voor Brussel. U vroeg meer middelen omdat Antwerpen met een crisissituatie kampte. Gaat u vandaag dezelfde logica toepassen voor Brussel? Wat gaat u concreet doen? Er waren zeven schietpartijen, met twee doden, mijnheer de premier.

  Brent Meuleman:

  Het ene moment loop je rustig naar je vaste metrohalte, kind aan de hand, klaar om aan de dag te beginnen, het volgende moment ben je terechtgekomen in een oorlogszone. Gelach wordt gegil. Dat is niet ver van ons gebeurd, niet lang geleden, hier vlakbij in Brussel.

  Mijnheer de eerste minister, het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. In het afgelopen jaar hebben er meer dan 80 schietincidenten plaatsgevonden. Het drugsgeweld word almaar driester, almaar bloediger. Executies op straat, kalasjnikovs die kogels afschieten.

  Dat kan niet meer, mijnheer de eerste minister! De mensen verwachten van ons dat er opgetreden wordt. Als het zo fout gaat, stellen we ons de vraag wat we hieraan gaan doen. Gaan we de lokale besturen met de vinger wijzen, zoals minister Verlinden gedaan heeft in de afgelopen week, of gaan we de verantwoordelijkheid opnemen die we kunnen opnemen?

  Laat het duidelijk zijn, de lokale besturen spelen een cruciale rol wanneer het gaat over veiligheid. Dat hoeft men mij en alle burgemeesters in het land niet te komen vertellen. Wij weten dat. De verantwoordelijkheid afschuiven en doorverwijzen naar de lokale besturen, dat helpt echter niemand vooruit.

  Voor Vooruit is veiligheid een absolute topprioriteit. Wie veel geld heeft, koopt zijn veiligheid, met hoge poorten, dure alarmsystemen, veel camera's en noem maar op. Wie echter een normale job heeft en in een normale wijk woont, zoals in Anderlecht, die rekent voor zijn veiligheid en voor de veiligheid van zijn kinderen op een sterke overheid. We moeten dus doen wat moet. Ook nu moet de federale gerechtelijke politie ingrijpen. Ook nu moet de justitie drugscriminelen snel opvolgen. Ook nu moeten we haast maken met het samenvoegen van de politiezones in Brussel.

  De mensen in Anderlecht vragen (…)

  Julien Ribaudo:

  Monsieur le premier ministre, sept fusillades en deux semaines! Je voudrais d'abord prendre du temps pour apporter mon soutien aux victimes et à leurs proches, mais aussi aux habitants d'Anderlecht et de Bruxelles qui vivent dans l'angoisse. Il y a un an, jour pour jour, une fusillade éclatait à dix mètres de l'école de mes filles.

  Monsieur le premier ministre, la sécurité est un droit, et même un droit fondamental, mais vous échouez à le garantir. Les gros trafiquants de drogue s'enrichissent et se sentent en totale impunité. La priorité doit aller à la lutte contre le crime organisé et le trafic de drogue. Il faut les arrêter. Pour ce faire, il importe de les toucher là où cela leur fait le plus mal: leur portefeuille. Voilà la priorité. Dans ce but, nos services publics doivent pouvoir accomplir leur travail. "Comment voulez-vous que j'arrête des auteurs si je n'ai pas d'enquêteurs spécialisés?" C'est ce qu'a déclaré à la presse le procureur du Roi de Bruxelles, en ajoutant qu'il en avait marre des effets d'annonce. Car, aujourd'hui, oui, vous faites des annonces à propos de moyens supplémentaires. Or ceux-ci sont trop faibles au regard des coupes que vos partis, le MR et la N-VA, ont opérées sous le gouvernement Michel.

  Et puis, monsieur le premier ministre, j'ai aussi lu dans l'accord de gouvernement que les renforts seraient surtout destinés à Anvers, mais c'est partout qu'ils sont nécessaires! Cela m'incite à dire que vos moyens sont déjà insuffisants.

  Il est essentiel de s'attaquer aux barons de la drogue, mais ces gens vivent de la misère d'autrui. Et vous, vous voulez mettre notre pays au régime pendant dix ans! Comment voulez-vous éradiquer ce fléau si vous ne parlez que d'austérité? Ce n'est pas d'austérité que nous avons besoin, mais d'investissements: dans la jeunesse, dans le travail social, dans la santé et l'enseignement. Il faut donc donner aux travailleurs les moyens de ne pas laisser la jeunesse dans les mains de ces trafiquants.

  Monsieur le premier ministre, je reprendrai la question du procureur du Roi: combien d'enquêteurs la police judiciaire fédérale (PJF) va-t-elle recevoir?

  Sammy Mahdi:

  Mijnheer de eerste minister, in de eerste plaats wil ik u bedanken voor de extra politie, die het de minister van Binnenlandse Zaken meteen mogelijk heeft gemaakt om kordaat op het terrein op te treden. Wij weten allemaal dat er geen magische oplossing bestaat. Er bestaat niet één maatregel die alles oplost, iedereen zal zijn steentje moeten bijdragen, en dus ook de burgemeesters, de PS-burgemeesters die vandaag in Brussel vzw's hun ding laten doen, die vandaag nalaten pizzeria's waar geen pizza's worden verkocht maar drugs worden verhandeld, te sluiten. Zij moeten optreden en ervoor zorgen dat daaraan iets wordt gedaan.

  Als we ervoor willen zorgen dat iedereen zijn deel doet, dan spreekt dat misschien toch in het voordeel van de Nationale Veiligheidsraad, waarbij we niet alleen kijken naar het federale niveau, maar ook naar de regio's. To take back control. Wij moeten weer controle krijgen over onze straten. Er moet een versterking komen van de federale politie en van de federale gerechtelijke politie. Dat zijn allemaal zaken die we federaal kunnen doen

  Tegelijkertijd moeten ook de andere politieke niveaus worden geresponsabiliseerd. Kijk naar Brussel momenteel. Hoe kunnen we de strijd tegen drugs voeren, als er gebruikersruimtes zijn, waarvan de Brusselse regering vindt dat het normaal is dat die er zijn? Dat krijg je mij niet uitgelegd.

  Er is geen magische oplossing, behalve misschien de volgende: geen gebruiker betekent geen dealer; geen dealer betekent geen schietpartij. Het normaliseren van drugs in onze samenleving moet een halt toegeroepen worden. In films, Netflixseries en ook Vlaamse series wordt drugs overal beschouwd als iets positiefs. Dat moet gestopt worden. En wij moeten op het federale niveau de strijd tegen drugs voeren.

  Mijnheer de eerste minister, welke maatregelen zullen wij nemen to take back control over onze straten?

  Maaike De Vreese:

  Mijnheer de eerste minister, collega's, elk nadeel heb zijn voordeel, zei ooit een groot filosoof. Met de arizonaregering stellen wij orde op zaken, met de neuzen in dezelfde richting, met een minister die onmiddellijk op het terrein was om actie te ondernemen, met een minister van Justitie die onmiddellijk daar was om mee het spoedoverleg in gang te steken.

  Brussel is inderdaad al twee weken lang het strijdtoneel van drugsbendes, maar als we dat willen aanpakken, zullen we dat op de verschillende niveaus, van het lokaal niveau tot het internationaal niveau, moeten aanpakken. Dat is wat hier in de discussie ontbreekt.

  Kijk naar het arizonaregeerakkoord. Alle maatregelen staan daar al in; we waren ons daarvan al bewust we moeten inderdaad de gerechtelijke politie versterken; we moeten inderdaad de politiezones in het Brusselse fusioneren; we moeten inderdaad de criminelen heel hard straffen en aanpakken; we moeten de focus leggen bij de drugsgebruikers. Zonder drugsgebruikers, geen afzetmarkt. Daar moeten we die criminelen treffen; in the pocket . We moeten hen treffen waar het geld zit. Ook op dat vlak zijn heel wat maatregelen gepland, die in deze legislatuur zullen worden uitgevoerd.

  Mijnheer de eerste minister, we kunnen hier inderdaad met de vinger naar iedereen wijze, al degenen die de voorbije decennia volledig in het debat afwezig waren, maar dat mogen we vandaag net niet doen. Vandaag moeten alle neuzen in dezelfde richting.

  Mijnheer de eerste minister, hoe zult u die eenstemmigheid tot stand brengen? Hoe zult u het lokaal niveau en het gewest meekrijgen? Hoe zult u de kwestie ook internationaal op de kaart zetten?

  Ridouane Chahid:

  Monsieur le premier ministre, je vous plains, parce que vous avez des partenaires de majorité qui sont amnésiques. Vous avez un président de parti qui vient nous expliquer ici que ce sont les bourgmestres socialistes qui sont responsables d'une compétence de Justice et d'Intérieur. Un président de parti qui a eu la compétence de la Justice sous l'Arizona; de l'Intérieur sous la Vivaldi, et de la Justice sous la Suédoise.

  Qu'avez-vous donc fait pour régler les problèmes en matière de Justice et d'Intérieur? Ça, c'est la vraie question. Aujourd'hui, M. Mahdi, nous avons un procureur du roi qui vous rappelle qu'il manque 100 enquêteurs spécialisés pour résoudre des problèmes de fond. Ça, c'est la vérité mais évidemment le socio-démocrate que vous êtes ne se retrousse pas les manches. Vous rejetez la faute sur les autres. Alors, M. le premier ministre, les prisons débordent, la Justice ne sait plus où donner du pied tellement elle manque de moyens. Aujourd'hui, à la police fédérale, allez y faire un tour, M. Mahdi, il y a des voitures qui ne démarrent pas. Elles ne savent pas démarrer parce qu'elles sont en panne. Elles ne savent pas démarrer parce que vous n'avez pas mis les moyens nécessaires. Cela, c'est la vérité! Mais où étiez-vous quand on a commencé à désinvestir dans la police et la justice pendant quatre ans d'affilée. Ça, c'est la réalité. Aujourd'hui, le cancer de nos quartiers, vous n'y avez pas trouvé de solution. (Vives protestations de MM. Bouchez et Mahdi) Ça c'est la réalité, M. Mahdi, alors ne venez pas rejeter la responsabilité sur les autres! Et ne vous excitez pas, M. Bouchez, votre tour viendra!

  Alors, monsieur le premier ministre: Quelle réponse allez-vous donner à la police judiciaire, à la justice? Et surtout, étant donné que l'on sait tous que le problème des narcotrafiquants est un problème européen, allez-vous initier une réunion du Conseil européen sur la matière pour faire en sorte que la lutte contre le trafic de drogue soit une question (...)

  (Clameurs échangées hors micro entre M. Bouchez et les bancs du PS)

  Voorzitter:

  Mijnheer Bouchez en anderen, ik wil er nogmaals op wijzen dat wij ons hier niet op de jaarmarkt van een of andere Waalse gemeente bevinden. Ik heb immers de indruk dat die sfeer stilaan in het Parlement begint door te dringen. Dat kan trouwens ook op Vlaamse jaarmarkten weleens het geval zijn.

  Er is hier een bepaalde manier van werken. Die bepaalde manier van werken stelt dat wie zich opgeeft om de vraag te stellen aan de eerste minister, zich op de sprekerslijst laat plaatsen. Dat is bijvoorbeeld het geval voor de heer De Smet, die nu zijn twee minuten spreektijd krijgt.

  Ik verzoek u hem gedurende die tijd ook te laten uitspreken.

  François De Smet:

  Merci, monsieur le président.

  Monsieur le premier ministre, nous devons tous être un peu plus humbles dans ce débat. Il en va de même pour vous, monsieur Mahdi! Franchement, si j'étais le président du parti qui a géré la sécurité de ce pays au cours des cinq dernières années, je serais un peu plus humble sur ce sujet. En effet, les fusillades actuelles à Bruxelles résultent principalement de l'échec des deux gouvernements précédents, à savoir la Vivaldi et la Suédoise.

  Nous sommes dix à intervenir sur ce sujet aujourd'hui, c'est très bien. Pour ma part, je suis intervenu tout au long de la dernière législature pour tenter d'alerter sur le fait que notre pays devenait un narco-État. Les autorités judiciaires ont fait de même, mais nous n'avons pas été écoutés.

  Rappelons les faits. Les problèmes de drogue et de grand banditisme sont d'abord du ressort de la police judiciaire fédérale. Comme les polices judiciaires à Anvers et à Bruxelles n'ont pas assez d'enquêteurs, les polices locales bruxelloises se retrouvent face à des kalachnikovs. Voici la vérité!

  Même si vous arrêtez cinq fois, dix fois, vingt fois ces dealers qui se tirent dessus pour un bout de trottoir et pour un territoire, nous savons tous qu'ils seront remplacés du jour au lendemain. Ce phénomène ne pourra pas être endigué si vous ne frappez pas les têtes, si vous ne frappez pas les portefeuilles, si vous ne confisquez pas l'argent, si vous ne confisquez pas les voitures de luxe et si vous ne démantelez pas les réseaux de trafic d'armes, de corruption et de blanchiment d'argent.

  Il faut plus de bleus dans les rues, mais il en faut surtout plus derrière les écrans. Je reconnais que cela peut sembler contre-intuitif. Une vision simpliste et populiste du dossier consiste à dire: "Il suffit d'arrêter les gens et il suffit d'avoir des solutions simplistes, comme par exemple la fusion forcée de zones de police." Cela ne marchera pas! Si vous voulez aider les zones de police locale, revoyez la norme de financement – cela tombe bien, c'est prévu dans votre accord – et faites-le vite! Pour le reste, laissez-les tranquilles et aidez plutôt le procureur du Roi de Bruxelles en lui donnant les moyens qu'il demande! Continuez également à apporter votre aide au procureur du Roi d'Anvers! Mais surtout, il est grand temps d'aider les riverains de Bruxelles, fatigués de ce genre d'effets d'annonce, qui veulent être secourus maintenant!

  Youssef Handichi:

  Monsieur le premier ministre, je suis le dernier à vous poser la question. Je suis le dernier, mais je ne serai pas le premier à faire un jeu de devinettes. Je ne vais pas faire la liste des tirs. La situation est beaucoup trop dramatique. Les gens et les travailleurs dans ces quartiers, monsieur Chahid – je pense que nous venons du même quartier, ou pas très loin –, à Anderlecht, veulent vivre en paix. Ils veulent prendre les transports en commun en sécurité. À 2 h ou à 7 h du matin, ils veulent vivre en paix. Les premières actions qui ont été menées sur le terrain vont dans ce sens-là. Il s'agissait d'apporter une réponse forte.

  Monsieur le premier ministre, vous avez une majorité qui vous soutient dans vos actions. Nous soutenons notre ministre de la Sécurité et de l'Intérieur dans les premières actions qui ont été menées. Sont-elles suffisantes? Nous sommes tous d'accord pour dire, non, elles ne le sont pas. C'est la question principale que j'ai à vous poser, monsieur le premier ministre: quelle est la suite de ces actions?

  Effectivement, les Bruxellois, les Anderlechtois vous regardent, les trafiquants vous regardent. À un moment donné, on devra cesser cette politique visant à demander qui a fait quoi, et on devra mener des actions concrètes. Il faut taper fort. Tolérance zéro vis-à-vis de ces crapules. Monsieur le premier ministre, nous sommes vraiment impatients de comprendre, de savoir et d'aller chercher ces crapules pour les mettre en prison et assurer la paix à tous les Bruxellois.

  Bart De Wever:

  Chers collègues, je vais commencer par donner raison à M. De Smet. Face à la criminalité organisée, je pense que tout le monde devrait être humble et serein. Il s'agit d'un fléau mondial et il n'y a pas de réponse facile. C'est la vérité. Comme vous le savez, notre niveau de menace est actuellement au niveau 3 sur une échelle de 4. Les services se trouvent donc déjà dans un état de vigilance renforcée.

  Le Conseil national de sécurité est un organe de coordination des politiques et non une entité opérationnelle. Le ministre de la Sécurité et de l'Intérieur ainsi que la ministre de la Justice sont en contact étroit avec les différents services et le parquet. Ils me tiennent régulièrement informés. Demain, ils feront un nouveau point de la situation lors du Conseil des ministres où, comme vous le savez, siègent également tous les membres permanents du Conseil national de sécurité. Si à un moment donné, nous constatons qu'il est nécessaire de convoquer un Conseil national de sécurité pour une coordination supplémentaire, je ne manquerai évidemment pas de le faire.

  Wat we de afgelopen weken hebben gezien aan Clemenceau is helaas geen onbekend tafereel. Het gaat hier over een bendeoorlog, waarbij bendes op straat met elkaar in de clinch gaan en daarbij grof geweld gebruiken. Dat is een tafereel dat helaas in heel wat Europese steden een trieste realiteit is geworden. We zien ook wat er in Nederland gebeurt, namelijk dat het drugsgeweld zich niet meer beperkt tot de steden, maar zich verder verspreidt. Dat is waarvoor ik in mijn vorige bevoegdheid inderdaad altijd heb gewaarschuwd.

  Het goede nieuws is dat er deze keer wel een plan klaarligt. Als u zegt dat de Nationale Veiligheidsraad moet bijeenkomen om een plan te maken, dan antwoord ik u van niet, want de bestrijding van de georganiseerde misdaad komt heel uitgebreid aan bod in dit regeerakkoord. Er is een plan en de middelen van de veiligheidsdepartementen zullen ook worden opgedreven.

  Het is mijn uitdrukkelijke ambitie om een integrale aanpak uit te rollen ten aanzien van de georganiseerde misdaad en in het bijzonder van de drugscriminelen. U zult begrijpen dat dit mij heel na aan het hart ligt. Het gaat over bronland of productiesite, logistiek, invoerhavens of luchthavens, geldstromen, ondermijning, bendevorming tot en met straatdealers en uiteraard ook over het geweld dat daarmee gepaard gaat. Dat moet allemaal aangepakt worden.

  Daarin past het heropnemen van zowel het Kanaalplan als het Stroomplan 2.0 en ook de fusie van de Brusselse politiezones zal bijdragen aan een efficiëntere bestrijding van de georganiseerde misdaad in onze hoofdstad. Ik hoop dus op de medewerking van alle burgemeesters. De lokale politie kan heel veel betekenen, zeker als het gaat over straatbendes en ondermijning. Ik denk dat ik heel goed geplaatst ben om u dat te vertellen. Het is dus zaak om het regeerakkoord resoluut uit te voeren.

  Deze problematiek vereist een structurele aanpak. Het geweld dat men vandaag in Brussel ziet, is niet het begin, maar wel het eindresultaat, het trieste gevolg van een lange criminele pijplijn. We moeten de droevige waarheid onder ogen zien, namelijk dat niemand kan beloven dat men dit op korte termijn structureel kan doen stoppen. Sereniteit is in deze echt wel geboden. Als we het structureel willen stoppen, dan zal iedereen moeten meewerken. Elke overheid zal moeten samenwerken.

  Ik ben daarvoor – letterlijk – al de wereld rond geweest. Ik heb met havens, overheden, anti-corruptiediensten en Justitie in diverse landen gesproken en de havens verenigd. Er is al zoveel voorbereidend werk verricht en er ligt zoveel klaar. Ik heb altijd goed en nauw samengewerkt met de vorige ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie. Er is al enorm veel voorbereid, nationaal en internationaal, waarvan ik nu hoop dat wij de vruchten zullen kunnen plukken. Ik heb tijdens mijn eerste meeting met de heer Costa al gezegd dat dit ook een Europese prioriteit moet worden, anders duwen wij het probleem alleen maar naar elkaar toe. Dat is echter helaas helemaal nog niet het geval. Wij hebben daarvoor iedere overheid nodig.

  C’est pourquoi je déplore également qu’il n’y ait toujours pas de gouvernement de plein exercice à Bruxelles pour mettre en œuvre des réformes structurelles de manière décisive avec nous. J’appelle encore une fois chacun à arrêter les jeux politiques et à assumer ses responsabilités pour la sécurité de nos citoyens. Merci.

  Ortwin Depoortere:

  Wie dacht dat met de N-VA in de regering veiligheid prioriteit nummer 1 zou worden, is eraan voor de moeite. Terwijl Antwerps premier Bart De Wever enkele jaren geleden zelf opriep om het leger in te zetten, blijft het nu oorverdovend stil. Hij gaat liever naar een patserfilm en zegt dat de drugsproblematiek is wat ze is.

  Mijnheer de premier, als het u menens is met de veiligheid van onze burgers, dan moet u de oplossingen van het Vlaams Belang in de praktijk omzetten, structureel en op korte termijn. Wij stellen een totaalaanpak voor met inzet van alle veiligheidsdiensten, desnoods ook met het leger, en een versterking van de gespecialiseerde politie-eenheden om de jarenlange onderfinanciering tegen te gaan. Houd desnoods grootschalige razzia's in die wijken, ga van deur tot deur, pak die criminelen op. Zet criminelen die hier illegaal zijn het land uit. Zorg opnieuw voor veilige straten voor onze bevolking!

  Rajae Maouane:

  Monsieur le premier ministre, je vous remercie pour vos réponses.

  J'ai été un peu frustrée parce que j'aurais aimé entendre que ce dont on a besoin, ce sont des services publics qui tiennent debout. J'aurais aimé entendre qu'on a besoin d'une police bien formée et présente au quotidien dans les quartiers, d'une justice qui a les moyens d'enquêter et d'un véritable travail de prévention. J'aurais aimé entendre qu'il faut protéger les quartiers, que les quartiers populaires aussi ont droit à la sécurité et que la réponse ne peut pas être seulement répressive.

  Malheureusement, votre gouvernement Arizona détricote le statut des policiers et diminue aussi la capacité à recruter des agents et des agentes.

  Le procureur du Roi n'a pas demandé plus de police et plus de chefs de police. Il a demandé davantage d'inspecteurs à la police fédérale. Il n'y en avait pas qui étaient disponibles. C'est un vrai problème.

  Et, quand j'entends certains partis qui sont au pouvoir depuis 25 ou 30 ans sans discontinuer, je continue à être inquiète et je me demande comment on va faire pour la suite. Parce qu'en fait, la sécurité ne se construit pas à travers des effets d'annonce; elle ne se construit pas à travers des opérations coup de poing, mais à travers de la répression, de la prévention et un travail main dans la main (...)

  Alexia Bertrand:

  Mijnheer de eerste minister, u hebt veel plannen. Wij willen echter concrete actie. Wij hebben u geholpen met concrete actie in Antwerpen. Welke middelen hebt u opgenomen in uw begrotingstabellen voor 2025 voor de politie? Dat is 26 miljoen euro. Dat staat in schril contrast met de 100 miljoen euro voor 2024, die wij hebben ingeschreven. Mijnheer de eerste minister, wij hebben u geholpen in Antwerpen. In Brussel zien of horen wij u niet. Wij hebben vier keer zoveel middelen uitgetrokken in 2024 dan u voor 2025 inschrijft.

  Brent Meuleman:

  Mijnheer de eerste minister, ik dank u voor uw antwoord en voor uw oproep tot sereniteit. Het Vlaams Belang kan daarvan nog wat leren.

  Collega’s, laten we alle theater achterwege laten, want dat komt ten koste van de veiligheid van de mensen. Laat het duidelijk zijn: iedereen moet zijn steentje bijdragen.

  Voor Vooruit is veiligheid een absolute topprioriteit. Hoe brengen mensen hun kinderen in godsnaam naar school, als zij elk moment in een schietpartij terecht kunnen komen? De inwoners van de betrokken wijken voelen zich niet veilig. Net om die reden hebben de regeringspartijen afgesproken dat meer centen en meer middelen naar Justitie en naar politie zullen gaan.

  Immers, collega’s, alleen door nu samen op te treden, zullen wij het geweld een halt kunnen toeroepen en ervoor kunnen zorgen dat de mensen opnieuw in leefbare wijken wonen en er veilig kunnen opgroeien.

  Julien Ribaudo:

  Monsieur le premier ministre, vous avez parlé de sérénité. Alors, moi, je m'amuse de voir la droite s'exciter comme ça sur les bancs, bien que vous ayez eu les dix derniers ministres de l'Intérieur.

  Monsieur le premier ministre, vous avez dit avoir un plan. Mais nous vous avons posé des questions concrètes et votre réponse était vague, très vague.

  Avez-vous écouté le procureur du Roi hier, quand il a parlé de donner plus de moyens? Les chiffres parlent d'eux-mêmes: à Bruxelles, il manque 137 policiers à la police judiciaire fédérale, sur 722; à Anvers, il en manque 95 sur 508. Et même la police locale, qui doit se charger de la police de proximité, est en sous-effectif. Comment voulez-vous lutter contre le narcotrafic si vous démantelez les services publics et si vous détériorez les conditions de travail de la police?

  Monsieur le premier ministre, vous ne pourrez pas lutter efficacement contre le crime organisé, ni garantir la sécurité des citoyens, si vous poursuivez dans cette direction.

  Sammy Mahdi:

  Dank u, mijnheer de eerste minister. U hebt terecht gezegd dat we verder kordaat moeten optreden.

  Mijn laatste boodschap geef ik in het Frans.

  Ce message s'adresse à certains jeunes de quartiers.

  À toi, petit dealer, qui essaies d'avoir de l'argent facile en trafiquant de la drogue. Toi, le petit dealer, alors que tes grands-parents et tes parents se sont cassé le dos pour travailler dans cette société, aujourd'hui, tu te retournes contre cette société. À toi, petit dealer, qui peut-être écoutes certains partis de gauche qui te disent que tu n'as aucune opportunité dans cette vie, je veux te faire passer un message. C'est qu'il y a deux options. Ou bien tu t'intègres, tu t'investis et tu prends les opportunités qui existent au sein de cette société. Ou bien tu feras face à un pouvoir politique qui ne tolérera pas qu'aujourd'hui, des jeunes menacent la sécurité pour eux-mêmes, pour les autres jeunes de quartiers et pour les parents. Pas avec nous, pas avec ce gouvernement! J'espère que tu l'as bien entendu!

  Maaike De Vreese:

  Het is fake news, mevrouw Bertrand. U zou beter moeten opletten en even luisteren. U verkoopt hier in het Parlement fake news. Dat weet u. U moet leren optellen. Het gaat om 110 miljoen erbovenop.

  Ik kan u één ding zeggen, collega's. De bendes hebben een heel slecht moment uitgekozen. Die criminelen hebben een slecht moment uitgekozen. Want wij zullen er staan. Arizona zal er staan, als één blok. Wij zullen zorgen voor een eenheid van commando. Het is met ons of het is tegen ons. Wie niet horen wil, zal voelen.

  We zullen dit allemaal samen doen. Daarom is het zo belangrijk en vraag ik ook die lokale besturen en het gewest om zich achter dat blok te scharen en zich niet weg te steken, maar om de strijd samen met ons aan te gaan.

  De voorzitter:

  Het zal u bekend zijn, mevrouw Bertrand, dat eventuele tussenkomsten of persoonlijke feiten aan bod komen na afloop van het debat.

  Ridouane Chahid:

  Monsieur le premier ministre, merci pour les réponses, mais vous n'avez pas répondu à un certain nombre de questions. Au mieux, vous avez lu la déclaration de gouvernement que vous aviez déjà lue il y a quelques jours. Mais la question est la suivante: est-ce vraiment avec 75 millions d'euros que vous allez apporter une réponse face à des narcotrafiquants qui brassent des milliards?

  Vous avez parlé de la police locale. Aujourd'hui, les polices locales, les sections locales de recherche se mettent à disposition pour aider la police fédérale, pour faire en sorte de trouver des solutions et de régler des problèmes de fond.

  L'appel du procureur du Roi est donc simple. Ce n'est pas une fusion des polices qui va régler le problème, mais c'est engager des enquêteurs. Il manque plus de 100 enquêteurs à la police judiciaire fédérale. C'est ce qu'ils attendent de vous.

  François De Smet:

  Monsieur le premier ministre, merci pour vos réponses. Il y a de bonnes choses. Mais sur la fusion des zones de police, pour rappel, les six zones bruxelloises font déjà partie du top 12 des zones les plus denses. Si vous les fusionnez de force, vous allez déstructurer une police de proximité, qui est une des rares choses qui fonctionnent dans l'ensemble.

  Non seulement les 19 bourgmestres, toutes couleurs confondues, sont contre. Le procureur du Roi vous dit que c'est une mauvaise idée. Le procureur général vous dit que c'est une mauvaise idée.

  De grâce, arrêtez avec ce qui ressemble de plus en plus à un nouveau BHV, à un totem communautaire absolument irrationnel, qui n'a pas de plus-value. Arrêtez de vous attaquer aux zones de police; attaquez-vous aux narcotrafiquants.

  Youssef Handichi:

  Tout d'abord, un petit message au PTB: au lieu de se poser la question de qui a eu quoi comme ministères ces 30 dernières années, peut-on être d'accord sur le fait que vous, vous n'avez jamais rien eu dans les mains? C'est un premier point.

  Ensuite, je m'adresse aux camarades de la gauche. Il faudrait peut-être faire la liste de vos compétences et voir où se trouve aujourd'hui M. Vervoort. Il est aux abonnés absents. M. Cumps à Anderlecht fait des effets d'annonce, mais où est la police locale?

  Effectivement, nous avons renforcé la présence des bleus. C'est une première réponse qui est nécessaire. Pas du tout de la prévention, mais de la répression. Comme je vous l'ai dit, à un moment donné, la peur doit changer de camp, monsieur le premier ministre. Vous avez une majorité qui vous soutient dans ce sens-là. Merci.

  Persoonlijk feit

  Fait personnel

  Alexia Bertrand:

  Het was uiteraard een persoonlijk feit, mijnheer de voorzitter. Wie vertelt hier nu fake nieuws? Ik heb hier de tabellen. Daar staat voor de ministerraad van 23 oktober 2020: plus 100 miljoen euro in 2024 voor de politie. Bij jullie is dat 26 miljoen euro. Dat is vier keer minder, bovenop natuurlijk. Wij zijn het eens, mijnheer Ronse. Het is 100 miljoen euro bovenop de middelen die voorzien waren. Wij hebben dus vier keer meer gedaan dan wat jullie gaan doen in 2025. Dat is een feit.

  Voorzitter:

  Het woord is aan mevrouw De Vreese. Het Reglement bepaalt dat de aangesprokene repliektijd krijgt. (Protest op de Open Vld-banken)

  Collega's, het zou fijn zijn als u allemaal het Reglement even bekijkt. Ik geef dus het woord aan mevrouw De Vreese.

  Maaike De Vreese:

  Collega Bertrand, u zou als geen ander de begroting moeten kennen. De verhoging van Vivaldi is natuurlijk mee in de begroting opgenomen. Daar doen we dit nog eens bovenop. Het is natuurlijk jammer en pijnlijk voor Open Vld om dit te horen, maar wij doen het er dus nog bovenop, dit in een context waarin uw partij een desastreuze begroting heeft achtergelaten. U gaat ons nu lesjes leren over de manier waarop wij in veiligheid moeten investeren, terwijl u in de voorbije legislatuur een put hebt achtergelaten. Het is een schande dat u op die manier durft tussen te komen.

  Voorzitter:

  Ik verwijs even naar artikel 55. Het is altijd toegestaan het woord te vragen voor het beantwoorden van een persoonlijk feit. De toelichting van het persoonlijk feit en het eventuele antwoord van een ander lid of een lid van de regering mogen samen niet meer dan vijf minuten van de tijd in beslag nemen.

• Vraag: De door de NBB uitgevoerde analyse van de begrotingsplannen van de regering-De Wever (Q56000448P)

  Vraag: De NBB en de begroting (Q56000450P)

  Vraag: De kritiek van de gouverneur van de Nationale Bank van België op het regeerakkoord (Q56000460P)

  economie en werk

  De door de NBB uitgevoerde analyse van de begrotingsplannen van de regering-De Wever
  De NBB en de begroting
  De kritiek van de gouverneur van de Nationale Bank van België op het regeerakkoord
  Analyse door NBB van regeringsbegroting en –akkoord summaryExplanation

  Gesteld door

  VB Wouter Vermeersch
  N-VA Axel Ronse
  Ecolo-Groen Dieter Vanbesien
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 20 februari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De kritiek op de begroting van premier De Wever is vernietigend: experten (Peersman, De Grauwe, Wunsch) en de Nationale Bank noemen de terugverdieneffecten van 8 miljard "ongeloofwaardig" en waarschuwen dat de hervormingen onvoldoende zijn om het tekort (41 miljard in zicht) en de exploderende sociale uitgaven (55% BBP, hoogste ter wereld) te beteugelen. De Wever erkent de gigantische budgettaire uitdaging (vergrijzing, arbeidsongeschiktheid +60%) en belooft het "bloeden te stelpen", maar geeft toe dat één legislatuur niet volstaat—wat oppositie en N-VA-koalitiepartners als verraad aan Vlaamse belangen bestempelen, omdat Vlamingen opnieuw zouden opdraaien voor Waalse tekorten. De kernvraag—of De Wever’s hervormingen structureel volhoubaar zijn of enkel symptoombestrijding—blijft onbeantwoord, terwijl de druk om transparantie (rapporten Planbureau) en versnelde hervormingen toeneemt.

  Wouter Vermeersch:

  Mijnheer de premier, eerder maakten begrotingsexperts brandhout van uw begrotingstabellen. Ik citeer professor Peersman: "Ik heb het nog nooit zo extreem gezien." Ook de Nationale Bank haalt de cijfers van uw regering stevig onderuit. De gouverneur van de Nationale Bank, Pierre Wunsch, is een aimabel man, maar zijn analyse van uw regeerkakkoord is snoeihard. De hervormingsplannen volstaan gewoonweg niet om de begroting op orde te krijgen. Het is verre van duidelijk of het begrotingstekort zal dalen. De miljarden aan terugverdieneffecten zijn volgens hem zeer onduidelijk. Dit land blijft veel te veel uitgeven, meer dan 55 % van het bbp. Door hoge schulden zullen ook de intrestbetalingen verder toenemen.

  Kortom, ook na het aantreden van uw regering blijven de voorzichten heel slecht. De financiële situatie is en blijft onhoudbaar. Bij een nieuwe schok komt dit land mogelijks opnieuw in het vizier van de financiële markten. We waren al een slechte leerling en nu worden we de slechtste leerling van de klas. Landen als Spanje, Portugal en zelfs Griekenland hebben betere cijfers dan u en uw regering. De Bart De Wever van voor de verkiezingen zou vernietigend zijn geweest voor een dergelijke regering.

  We kennen het standpunt van Bart De Wever, maar hoe reageert u, mijnheer de eerste minister De Wever?

  Axel Ronse:

  De Nationale Bank heeft ons vier medailles uitgereikt.

  Eerste medaille, België is het gulzigste land van alle niet-communistische regimes ter wereld: 55 % van de waren die we creëren, gaan in de pocket van de overheid.

  Tweede medaille, het grootste gat in de hand, schulden maken en op de poef leven.

  Derde medaille, België vreet het meeste weg van wat werkgevers betalen aan lonen; weg competitiviteit!

  Vierde medaille, medaille voor het land dat de uitkeringen het snelst heeft doen stijgen en dat er vooral ook voor heeft gezorgd dat werken onaantrekkelijk is.

  Vier medailles. Wie kunnen we vinden die zo'n land wil leiden, hervormen en terug gezond wil maken? Wie is er zo zot om dat te doen? Ik heb er mijn hoofd over gebroken. Wie? Er is team la lutte sociale , bestaande uit de PS en de PTB. La lutte sociale. C'est scandaleux ce qu'on fait! Zij willen de uitkeringen verder verhogen, den dop onbeperkt in de tijd, niets doen aan activering. On va pour plusieurs médailles!

  En dan is er team kookwekkertje. Dat wil nog vijf jaar applaudisseren voor team la lutte sociale . Nog dieper de dieperik in, nog meer medailles!

  En dan is er team Arizona. Eindelijk, enfin la réforme , enfin on est là . Dat team heeft gelukkig iemand gevonden die zo zot is om dat land te leiden. En de Nationale Bank zegt tegen die leider dat hij niet genoeg zal hebben aan vijf jaar, dat hij tien of vijftien jaar nodig zal hebben. Eigenlijk zegt de Nationale Bank dat we twintig jaar eerste minister De Wever nodig hebben. (Hilariteit)

  Mijnheer de eerste minister, mijn vraag aan u is heel simpel. Bent u bereid om de komende twintig jaar ons land te leiden?

  Dieter Vanbesien:

  Mijnheer de eerste minister, met uw toestemming keer ik even terug naar het hier en nu. U zei zelf dat het succes van de regering De Wever I zal bepaald worden door de mate waarin u erin slaagt het gat in de begroting te dichten. Een belangrijk onderdeel daarvan zijn de terugverdieneffecten. U rekent op bijna 8 miljard, een waanzinnig bedrag dat door ons al weken in vraag wordt gesteld. Wij vinden dat totaal niet geloofwaardig.

  Ik kan me inbeelden dat het u niet veel doet om kritiek op uw begroting te krijgen van mij en van mijn fractie. Integendeel, u vindt die waarschijnlijk voorspelbaar en u vindt het misschien zelfs een beetje amusant te kunnen sparren met de linkiewinkies die niet willen besparen en die – stel u voor – opkomen voor de zwakkeren in onze samenleving. Die kritiek van ons doet u hoegenaamd geen pijn.

  Maar dan kijk ik naar de experts die wat meer onafhankelijk zijn. Professor Economie Gert Peersman: "De regering rekent zich rijk met terugverdieneffecten; ik heb het nog nooit zo extreem gezien." Professor Economie Paul De Grauwe: "Die terugverdieneffecten, dat is een akte van geloof." Professor Arbeidseconomie Stijn Baert: "De regering zal de beoogde doelstellingen niet halen." Nu zegt gouverneur Wunsch van de Nationale Bank dat hij absoluut niet gelooft in de begroting die u wil indienen. De laatste keer dat ik het nagekeken heb, was de heer Wunsch geen lid van een of andere linkse hobbyclub. Als de heer Wunsch die kritiek geeft, doet het dus wel pijn.

  Mijnheer de eerste minister, vorige week hebben we u gevraagd om het regeerakkoord te laten doorrekenen door het Federaal Planbureau. U hebt dat geweigerd. U hebt erbij gezegd dat in de loop van de formatie alle scenario's reeds doorgerekend werden door verschillende instanties.

  Vandaar mijn vraag aan u: bent u bereid om het rapport over de terugverdieneffecten dat u toen ontvangen hebt te delen met het Parlement, ja of neen?

  Bart De Wever:

  Wat de Nationale Bank in haar rapport schrijft, is niet nieuw. Dat verslag gaat voor alle duidelijkheid uit van ongewijzigd beleid. Het is een herhaling van wat ze al jaren zegt: er is in dit land een explosie van de sociale uitgaven door de veel te hoge inactiviteit en de vergrijzing en dat maakt ons sociaal systeem onhoudbaar. De vorige spreker zei dat wij de zwakken niet zouden beschermen. Het tegendeel is echter waar: niks doen, is wellicht het ergste wat de zwakken in onze samenleving zou kunnen overkomen.

  Er komt nog bij dat de vorige regering, ondanks die realiteit de uitkeringsmassa gevoelig verhoogde. Ik wil toch ook nog eens de cijfers meegeven waarmee we nu van start moeten gaan. Het tekort in België in 2024 is -4,6 % van het bbp of 28 miljard, waarvan 20 miljard op entiteit 1, dat natuurlijk de bulk van de sociale uitgaven moet dragen. Als we het begrotingsbeleid van de vorige regering gewoon zouden voortzetten, zakken wij volgens de Nationale Bank naar een tekort van 41 miljard euro enkel voor entiteit 1. Een tekort van 41 miljard! Dat is een ongezien dieptepunt. Ik mag dus zeggen dat de budgettaire uitdaging waarvoor wij staan, gigantisch is.

  Onze eerste doelstelling, die ik ook in mijn regeerverklaring heb vermeld, is het rot te stoppen en het bloeden stelpen. De hervormingen die we daarvoor vooropstellen, zijn naar Belgische normen zeer ambitieus en absoluut noodzakelijk. Recent heeft de Studiecommissie voor de Vergrijzing ingeschat dat de budgettaire kosten van de vergrijzing nog sneller zullen stijgen dan wat in haar vorig verslag vermeld stond. De leeftijdsgebonden uitgaven stijgen in België op lange termijn nog veel sterker dan in de andere Europese landen. Het aantal personen dat meer dan een jaar arbeidsongeschikt is, is de voorbije tien jaar toegenomen met 60 % en zou in 2024 de magische grens van een half miljoen personen hebben overschreden.

  Wat de Nationale Bank vandaag zegt, is dat de plannen van Arizona goed zijn en dat ze het rampscenario waarop we afstevenen, zullen vermijden. Maar uiteraard zal er op dit elan nog lang moeten worden doorgegaan, al hoop ik geen twintig jaar, mijnheer Ronse, maar toch langer dan één legislatuur om het nominaal saldo te kunnen verbeteren, wat al een hele uitdaging wordt, en bovenal, het allerbelangrijkste, om dat saldo structureel gezond te krijgen. Dat strookt volgens mij helemaal met wat ik in de regeerverklaring heb gezegd en wat de ambitie van deze regering is. Wij zijn inderdaad vertrokken voor een sanering die we niet op vijf jaar zullen kunnen afronden, want dat is eerlijk gezegd onmogelijk, en dat weet u.

  De regering zal de komende jaren bovendien heel strikt de evolutie van de uitgaven moeten opvolgen en de beoogde effecten inderdaad moeten monitoren en indien nodig bijkomende maatregelen nemen. Laten we eerlijk toegeven dat ook de geopolitieke situatie ons kan nopen om nog aanzienlijke bijsturingen te doen. Daarin kunnen we best heel realistisch zijn, want dat komt misschien wel eens heel snel op ons af.

  De federale regering heeft in deze oefening uiteraard de grootste rol en zal met ambitieuze hervormingen die rol ook opnemen, maar ik roep uiteraard ook alle andere overheden op om hun verantwoordelijkheid op te nemen en hun financiën op orde te stellen. Daarbij richt ik mij in eerste instantie tot die regio die tot heden heeft nagelaten om een regering te vormen, maar niet heeft nagelaten om enorme tekorten op te stapelen.

  Wouter Vermeersch:

  Mijnheer de eerste minister, wanneer de rekeningen van België niet kloppen, gaat de rekening uiteindelijk naar de Vlamingen. Dat weet u. U en uw fractie hebben op dat vlak steeds de juiste analyse gemaakt. Wat heeft u en uw partij echter uiteindelijk gedaan? U hebt het Vlaams programma aan de kant geschoven om te kunnen deelnemen aan een Belgische regering. U noemde de Vlaming de meest gepluimde kip van allemaal. Nu staat u op het punt ze verder uit te benen tot op het bot.

  U zult wat dat betreft het Vlaams Belang op uw pad treffen en samen met ons een steeds groter wordende groep Vlamingen die het Belgische, Waalse en Brusselse potverteren op de kap van de Vlaamse belastingbetaler beu zijn. Mijnheer de eerste minister, beste N-VA, het is tijd voor echte hervormingen en om Vlaanderen nu eindelijk te bevrijden uit het Belgische financiële moeras.

  Axel Ronse:

  De Vlaming heeft gestemd om de werkloosheidsuitkering te beperken in de tijd, om ervoor te zorgen dat onze pensioenen betaalbaar zijn en om een gezondheidszorg te hebben die betaalbaar is. De Vlaming heeft ervoor gestemd dat wij hier over vijf jaar, tien jaar of twintig jaar niet meer staan met de vreselijke medailles van een gulzige overheid met een gat in haar hand, maar dat wij hier staan met medailles omdat veel mensen aan het werk zijn, de gezondheidszorg nog altijd betaalbaar is en mensen toegang hebben tot deftig onderwijs.

  Team la lutte sociale en team kookwekkertje, als het aan jullie ligt, gaan wij inderdaad nog vijf of tien jaar wachten en gaan wij hen hier weer hun ding laten doen. Dat leidt recht naar de afgrond.

  (…) : (…).

  Axel Ronse:

  Ik kan niet focussen op twee sprekers terwijl ik zelf spreek. Ik zal uw naam niet noemen, want ik wil geen persoonlijk feit uitlokken.

  Mijnheer de eerste minister, ik wil gewoon zeggen dat ik hoop dat u er voor de komende vijf, tien of twintig jaar voluit voor gaat. Wij hebben u nodig.

  Dieter Vanbesien:

  Meneer de premier, vragen over uw regering kunt u niet blijven beantwoorden door een sneer te geven naar een vorige regering. De vragen gaan over uw plannen. Ze gaan over uw bilan. U zegt dat u waarschijnlijk in de loop van de jaren zal moeten bijsturen op basis van veranderende realiteiten en geopolitieke uitdagingen. Maar de terugverdieneffecten die u nu hebt ingeschreven, zijn nu al ongeloofwaardig op basis van uw huidige cijfers en plannen. U start al verkeerd. U bent erin geslaagd een meerderheid te vinden die uw financiële plaatje verdedigt en gelooft. De heer Ronse is een uitstekende luitenant om dat de komende 20 jaar te doen. Maar het feit blijft dat de gouverneur van de Nationale Bank, de heer Wunsch, vandaag brandhout heeft gemaakt van uw begroting. Sta me toe af te ronden met een flauwe woordspeling. Uw financieel beleid is vooral gebaseerd op Wunschful thinking .

• Vraag: Het Europese overleg over Oekraïne en de Europese defensie (Q56000449P)

  Vraag: Het Europese overleg over Oekraïne (Q56000455P)

  veiligheid, justitie en defensie

  Het Europese overleg over Oekraïne en de Europese defensie
  Het Europese overleg over Oekraïne
  Europese veiligheidsstrategie summaryExplanation

  Gesteld door

  PVDA-PTB Peter Mertens
  cd&v Els Van Hoof
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 20 februari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De discussie draait om Europa’s afhankelijkheid van de VS en de dreiging van Trump’s pro-Russische houding, waarbij kritiek is op plannen voor extra Amerikaanse wapeninkopen (F-35’s) en de passiviteit tegenover Trump’s verdeel-en-heersstrategie (o.a. Oekraïne, Groenland). De Wever benadrukt meer Europese defensie-investeringen en eensgezindheid (steun aan Oekraïne, "vrede door kracht"), maar ontwijkt concrete antwoorden over wapenbestellingen. Mertens en Van Hoof waarschuwen voor blind vertrouwen in de VS en pleiten voor strategische autonomie, zonder de trans-Atlantische band volledig te verbreken. Kernpunt: Europa moet zelf veiligheid garanderen, maar blijft verdeeld over hoe om te gaan met Amerikaanse en Russische belangen.

  Peter Mertens:

  Mijnheer de eerste minister, in De Tijd zegt minister van Defensie Francken dat we ons beter wat zouden inspireren op het Amerikaanse model, dat de sociale zekerheid iets voor wussies is en dat we beter nog wat meer Amerikaans materiaal zouden bestellen.

  Ik heb het gevoel dat er in Europa een soort Stockholmsyndroom heerst, want sinds de eerste dag dat Donald Trump opnieuw president is geworden, heeft hij alleen maar gehandeld alsof de Europese lidstaten niet van tel zijn. Dat was al duidelijk in de Groenlandkwestie, een land vol mineralen dat al 800 jaar bij Denemarken hoort en waarvan Theo Francken trouwens zegt dat de Verenigde Staten het best mogen hebben. Er kwam daarop zo goed als geen reactie.

  Dat was ook duidelijk met de inmenging van Elon Musk in de politieke aangelegenheden in Europa, met name in Duitsland. J.D. Vance heeft dat nadien nog eens overgedaan. Er kwam daarop enkel een erg flauwe reactie. Dat is vandaag opnieuw het geval met de deal tussen Trump en Poetin over Oekraïne, waarbij Trump wil dat Europa de oorlogskosten draagt en hij met de kostbare grondstoffen kan gaan lopen. Get real , Trump is niet de vriend van de Europese Unie en zal dat ook niet worden. Het is niet door meer materiaal te bestellen bij Lockheed Martin dat Trump van mening zal veranderen.

  Mijn vraag aan u en aan deze regering is of deze regering nog steeds van plan is om, zoals Theo Francken beweert, extra F-35's in de Verenigde Staten te bestellen, F-35's die trouwens niet kunnen opstijgen zonder de toestemming van het Pentagon. Is ons land nog steeds van plan om meer militaire bestellingen bij de VS te plaatsen in de hoop dat Trump daardoor kalmeert?

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de premier, de mensen liggen wakker van de dagelijkse onheilsberichten die de wereld op zijn kop zetten. Donald Trump heeft duidelijk geen gebrek aan fantasie: Zelensky is een dictator en Oekraïne is verantwoordelijk voor de oorlog. Er is duidelijk een open lijn tussen Moskou en Washington. Trump lijkt wel een Russische onderhandelaar, bijna een communist, mijnheer Mertens.

  Moskou kan zich geen beter openingsbod indenken. Het vredesplan van Trump is duidelijk een capitulatie, terwijl we net nood hebben aan veiligheidsgaranties, zowel voor Oekraïne als voor Europa. Als kers op de taart lijkt het erop dat Oekraïne verdeeld wordt in Russische en Amerikaanse wingewesten, terwijl Oekraïne en de Europese Unie lijdzaam moeten toekijken. We vragen ons dus af of de Verenigde Staten nog een bondgenoot zijn.

  We hebben vandaag nood aan een Europese sense of urgency en aan eensgezindheid. Daarnaast zijn er meer investeringen in veiligheid en meer investeringen in defensie nodig. Ik ben het dus niet eens met de communistische partij hier. We moeten de duidelijke boodschap brengen dat er geen Oekraïense vrede komt zonder Oekraïne en dat er geen Europese veiligheidsregeling komt zonder Europa.

  Mijnheer de premier, wat werd er besproken tijdens de al dan niet virtuele digitale top in Parijs? Welke boodschap zal Macron brengen in Washington? Als er geen eensgezindheid is tussen de 27 lidstaten, is er dan bereidheid tot samenwerking tussen gelijkgezinde staten?

  Bart De Wever:

  Bedankt, collega Van Hoof, om alle vragen te stellen waarover wij gezworen hadden te zullen zwijgen. Ik zal mijn best doen.

  Mijnheer Mertens, het viel mij op dat er een langgerekte aanval op Trump was – daar is misschien een reden voor, het is nog altijd een NAVO-bondsgenoot – maar geen kwaad woord over Vladimir Poetin. Dat viel me wel op in uw tussenkomst.

  De eerste twee weken van mijn premierschap, dat nog twintig jaar zou moeten duren, waren alleszins redelijk vermoeiend. Er was de defensietop, er waren heel wat bilaterale contacten met regeringsleiders, er was een gesprek met de voorzitter van de Europese Raad, er was een onderhoud met de Oekraïense premier en gisteren was er de informele top van Macron in Parijs. Het waren drukke weken, met als voornaamste onderwerp uiteraard het onderwerp van uw vraag.

  In het laatste overleg in Parijs was de pertinente vraag die iedereen bezighield hoe een duurzame vrede er nu uit zou zien. Hoe kan die eruit zien? Wat is daarvoor nodig? Het is natuurlijk een zaak om die oorlog te doen stoppen, het is een andere om te verzekeren dat Rusland geen nieuwe aanvallen op Oekraïne of op het Westen zou kunnen lanceren. Ik herinner u aan de Minskakkoorden van 2014-2015, zeven jaar later door Rusland versnipperd met een brutale invasie.

  Het is dus alleszins zeker dat ons land meer defensie-inspanningen zal moeten leveren, om bij te dragen tot de veiligheid van ons continent. Inderdaad, ons defensiebudget zal stijgen en wij zullen op een verstandige manier met die centen omgaan, mijnheer Mertens.

  Ik denk dat in Europa heel wat beslissingen, die anders misschien heel veel tijd vragen, met betrekking tot de integratie van de markten, tot minder wapensystemen, tot intelligente keuzes over de eigen productie en intelligente keuzes over de aankoop weleens op korte termijn zouden kunnen worden genomen, maar het moet gebeuren.

  Ik moet discreet blijven over het overleg in Parijs, maar ik zal u de principes meegeven, waarvan iedereen wel weet heeft en die voor alle deelnemende naties enorm belangrijk zijn.

  Ten eerste moeten we de steun aan Oekraïne volhouden. Daarover waren we het allemaal eens. Ten tweede zal een deal zonder Oekraïne en zonder Europa nooit een aanvaardbare optie zijn en nooit tot een gewenst resultaat leiden. Men kan de Europeanen niet vragen een vredesbestand te verdedigen aan hun buitengrens waarover zij geen zeggenschap hebben gehad. Ik moest terugdenken aan de 18 e eeuw, namelijk aan 1713 en de vrede van Utrecht met Melchior de Polignac: "Nous traiterons de vous, chez vous, sans vous". Die vernedering weerklinkt nog altijd in de geschiedenis en die mag zich niet herhalen. Ten derde en ten slotte was iedereen het erover eens dat de Europese landen en bijkomende partners zoals Canada, het Verenigd Koninkrijk, Noorwegen en IJsland op korte termijn beslissingen moeten nemen om die posities kracht bij te zetten: peace through strength .

  President Macron heeft aangegeven de nodige contacten hiervoor te leggen. Hij heeft een leiderschapsrol opgenomen en zou coördineren met de EU en de NAVO. We zullen de lijnen met die partners heel kort houden.

  Het is alleszins zeker dat agressie richting Europa niet mag worden getolereerd en dat Rusland de agressor en Oekraïne het slachtoffer is. Het vrije democratische westen heeft maar een keuze, als het trouw wil blijven aan zijn waarden: Oekraïne steunen op weg naar een door hen aanvaardde en duurzame vrede. Dat zal ook de boodschap zijn die ik morgen uitspreek, wanneer ik president Zelensky zal spreken. Ik hoop dat ik die boodschap kan geven met de ondubbelzinnige steun van ieder lid in dit halfrond. Slava Ukraini! (Applaus)

  Peter Mertens:

  Mijnheer de eerste minister, het valt mij op dat u in het regeerakkoord heel veel spreekt over Poetin en wellicht is dat terecht. Over de Verenigde Staten staat er één belangrijke zin in dat regeerakkoord, namelijk dat het onze belangrijkste en beste bondgenoot voor wereldwijde stabiliteit is. Wel, ik mag hopen dat u noteert wat de president vindt over bijvoorbeeld Panama, dat u noteert wat hij vindt over bijvoorbeeld Groenland, een deel van de Europese Unie nota bene, dat u noteert wat de president denkt over Gaza, dat hij wil opkopen, en dat u beseft wat hij nu aan het doen is met Poetin, namelijk het onderling verdelen van Oekraïne en het roven van de grondstoffen. Dat is hetgeen gebeurt.

  Ik had een beetje zelfreflectie van de Europese leiders verwacht. Ook in ons land had ik een klein beetje zelfreflectie verwacht. Is het wel strategisch voor Europa om ons wagonnetje aan dat van de Verenigde Staten te blijven hangen? Is het wel strategisch om daar nieuw materiaal te bestellen? Daarop hebt u trouwens niet geantwoord en dat is heel duidelijk.

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de premier, om toch al een tipje van de sluier te lichten, ik nam in mijn vraag dezelfde positie in al u. Wat we nodig hebben en dit is wat mensen willen, is duurzame vrede. Mijnheer Mertens, mensen willen veilig zijn. Dat betekent ook investeren in Europese defensie. Wij moeten onze eigen belangen kunnen behartigen. Moeten we daarom de trans-Atlantische bruggen opblazen? Nee, maar we moeten wel onze eigen boontjes kunnen doppen, want het is heel duidelijk dat Europa solidair moet blijven met Oekraïne. Europa kan namelijk niet veilig zijn zonder een veilig en soeverein Oekraïne. Het is onze morele plicht om die waarden te verdedigen, zoals we altijd hebben gedaan, en we mogen Oekraïne dus niet in de steek laten.

• Vraag: De politieke patstelling in Brussel en de nefaste impact ervan op België (Q56000458P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De politieke patstelling in Brussel en de nefaste impact ervan op België
  

  Gesteld door

  MR Georges-Louis Bouchez
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 20 februari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Georges-Louis Bouchez (MR) bekritiseert dat de linkse partijen in Brussel na verkiezingsverliezen chaos zaaien, de regio institutioneel blokkeren en essentiële problemen zoals de 90 fusillades in 2024, een dubbel armoederisico en een budgettair tekort van 1,6 miljard negeren, terwijl ze volgens hem illegale migratie en criminaliteit in de hand werken door verkeerd sociaal beleid. Bart De Wever (N-VA) bevestigt dat Brussel de facto failliet is en dringt aan op een spoedige regeringvorming met structurele hervormen, waaronder politiefusies, strengere CPAS-controles en een "Plan Canal 2.0", waarbij hij het federaal ingrijpen rechtvaardigt door het "laxisme" van de Brusselse politiek die de internationale reputatie van de hoofdstad schaadt. Bouchez prijst De Wever als institutioneel verantwoordelijker dan de socialisten en benadrukt dat de Brusselse politiek nu haar verantwoordelijkheid moet nemen om federale bemoeienis te vermijden, met name door burgemeesters zoals die van Anderlecht te dwingen prioriteit te geven aan veiligheid boven "onterechte" sociale uitkeringen. Beide benadrukken dat de 20-jarige linkse dominantie in Brussel tot een diepe crisis leidde, met risico’s voor België en de EU-hoofdstadstatus.

  Georges-Louis Bouchez:

  Monsieur le président, je voudrais commencer en proposant une devinette aux collègues. Connaissez-vous la différence entre la gauche et la droite? Quand la droite perd les élections, elle se tait, elle va au Parlement et elle fait son travail d'opposition. Quand la gauche perd les élections, elle fout le feu à la rue, elle crée du bordel partout dans la société; et en plus, maintenant, elle bloque totalement une Région sur le plan institutionnel. C'est une grande différence.

  Cette Région est pourtant dans de graves difficultés. Malgré les graves difficultés de cette Région, nous avons pu voir récemment un vote, par exemple, pour sanctionner Israël et ne plus lui livrer des armes depuis Bruxelles. Cela tombe bien: il n'y a pas d'entreprise d'armement à Bruxelles. C'est vraiment un texte d'une utilité majeure.

  Pendant ce temps-là, cela leur permet de ne pas évoquer toute une série de vrais sujets comme la violence. Il y a eu 90 fusillades en 2024 à Bruxelles. Le ministre-président, Rudi Vervoort – pour lequel il faut d'ailleurs peut-être lancer un avis de recherche, monsieur le premier ministre –, nous expliquait qu'il n'y a pas de problème de sécurité à Bruxelles.

  Tout à l'heure, le PS voulait savoir quelle était sa responsabilité. Ils gèrent cette Région depuis 20 ans. Eh bien, figurez-vous, monsieur Chahid, que vous avez des collègues bourgmestres qui ne savent même pas qui réside dans certains logements. Le fait d'avoir favorisé l'immigration illégale par un soutien social fait qu'aujourd'hui, une partie des membres de cette immigration illégale alimente le crime organisé.

  Cette Région, dominée par la gauche depuis 20 ans, a un risque de pauvreté qui est le double de la moyenne nationale. Nous sommes aussi dans une Région où, sur un budget d'un peu plus de 7 milliards, le déficit est aujourd'hui de 1,6 milliard.

  Monsieur le premier ministre, ma question est très simple. Tous ces enjeux pour notre Région capitale comportent des risques pour la Belgique, des risques par rapport à notre statut de capitale des institutions européennes, des risques aussi sur le plan du budget. À ce titre-là, je voudrais les connaître et savoir la réponse que nous pouvons y apporter.

  Bart De Wever:

  Cher collègue, cher Georges-Louis, je vous remercie pour cette question. La formation d'un gouvernement bruxellois dure depuis plus de huit mois. C'est sans précédent!

  Le formateur bruxellois, David Leisterh, fait une ultime tentative pour mettre en place un gouvernement bruxellois. Comme vous le savez, chaque groupe linguistique doit former une majorité pour obtenir ce gouvernement. C'est une réalité constitutionnelle que chacun doit accepter et respecter, surtout le parti qui ose accuser les autres de se lancer dans des aventures communautaires. Il faut arrêter ce sketch!

  Les limites ont été largement dépassées, en termes de délai et en ce qui concerne la situation même à Bruxelles. La Région est virtuellement en faillite et risque même de ne plus pouvoir se financer. J'appelle donc à ce que le bon sens l'emporte et qu'un gouvernement bruxellois soit mis en place, engagé à être réformateur afin que le budget puisse enfin être assaini.

  Bruxelles a besoin de réformes structurelles fondamentales, non seulement sur le plan social et économique mais surtout en matière de sécurité. Les récentes fusillades en témoignent. Comme je l'ai annoncé tout à l'heure, le gouvernement fédéral prend les choses en main.

  L'accord de gouvernement fédéral prévoit notamment que les six zones de police actuelles fusionneront en une seule zone. De plus, nous allons développer et mettre en œuvre un Plan Canal 2.0. En outre, nous avons l'ambition d'avoir un contrôle beaucoup plus strict sur les CPAS, ce qui me semble particulièrement pertinent à Bruxelles.

  Il est temps de remettre de l'ordre dans la capitale! Il faut en finir avec le laxisme et la politique du laissez-faire. L'image de la capitale en souffre tant à l'intérieur du pays qu'au niveau international. J'en appelle au sens des responsabilités de tous les partis concernés.

  Georges-Louis Bouchez:

  Merci monsieur le premier ministre pour votre réponse claire. Je pense que nous vivons un moment d'histoire assez particulier où un premier ministre, issu d'un parti nationaliste flamand, est beaucoup plus respectueux des institutions et du fonctionnement institutionnel de ce pays que des socialistes, que des gens de gauche qui soit-disant répètent sans cesse aimer le pays et vouloir le faire fonctionner.

  Vous l'avez évoqué, M. le premier ministre, les réformes sont majeures. Et à cet égard, puisqu'on parlait des fusillades à Anderlecht, je tiens quand même à dire que le bourgmestre de cette commune, s'il était soutenu aussi par un gouvernement régional, pourrait faire autre chose que de distribuer des aides aux CPAS qui en l'occurrence sont indues plutôt que de lutter contre l'insécurité. Et aujourd'hui, mesdames et messieurs, je veux dire à tous les démocrates de ce pays que si l'on veut que Bruxelles ne rime pas avec tutelle, il est grand temps que la classe politique bruxelloise, dans son intégralité, prenne ses responsabilités car il est minuit moins une. Je vous remercie.

  Voorzitter:

  Bedankt, mijnheer de eerste minister, daarmee hebt u een hele reeks collega's al dan niet tevreden gesteld.

• Vraag: De komende 9-daagse staking bij de NMBS (Q56000454P)

  Vraag: De staking van het spoorpersoneel (Q56000462P)

  Vraag: De spoorstakingen (Q56000463P)

  mobiliteit en transport

  De komende 9-daagse staking bij de NMBS
  De staking van het spoorpersoneel
  De spoorstakingen
  Spoorstakingen bij de NMBS summaryExplanation

  Gesteld door

  Anders. Irina De Knop
  N-VA Dorien Cuylaerts
  VB Frank Troosters
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 20 februari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Een negendaagse roterende spoorstaking, georganiseerd door kleine vakbonden (OVS, ASTB), treft doelbewust pendelaars, studenten en kwetsbare reizigers, terwijl zelfs grote vakbonden en de NMBS de actie als onverantwoord en onevenredig afwijzen. Minister Crucke (Mobiliteit) benadrukt dat de staking niet overlegd is en belooft dagelijkse communicatie over beperkt treinverkeer (58% op zaterdag, minder op weekdagen), maar stelt dat sociale dialoog met de grote vakbonden (nog niet met stakende partijen) prioriteit heeft, zonder concrete maatregelen tegen toekomstige acties. Oppositieleden (Open Vld, N-VA, Vlaams Belang) eisen hardere maatregelen om herhaling te voorkomen, wijzen op structurele problemen (onbetrouwbaarheid, personeelstekort) en verdedigen de hervormingsplannen van de regering-Arizona, terwijl ze de vakbonden beschuldigen van privilegeverdediging en het gijzelen van werkwillend personeel. De treinreiziger blijft de hoofddupe, met afnemend draagvlak voor de NMBS.

  Irina De Knop:

  Meneer de minister, ik ben een beetje gevat door de tijdswijziging, maar goed.

  We staan aan de vooravond van een treinstaking, dames en heren, van maar liefst negen dagen. Enkele kleinere spoorvakbonden zijn voor een keer wel heel erg creatief geweest. Ze hebben nagedacht over hoe ze de pendelaars zo veel mogelijk kunnen treffen met zo weinig mogelijk inzet van de vakbonden. Daarom staken ze niet één dag, maar negen. Bovendien hebben ze bepaald dat ze één en ander roterend zouden doen, zodat iedereen overal ten lande geraakt wordt door hun actie. Als zelfs het ABVV die actie erover vindt, wil dat wel wat zeggen.

  Bij Open Vld vinden we trouwens, net als de NMBS zelf, dat dit totaal onaanvaardbaar, onverantwoord en buiten proportie is. Want wie zal hiervan het slachtoffer zijn? Opnieuw de treingebruiker, de mensen die gaan pendelen, de studenten en zelfs de mensen met een beperking. Nu, die mensen zijn al wat gewend bij het spoor. De treinen komen meestal niet op tijd, zijn meestal veel te laat en zitten overvol, maar dit slaat toch wel alles.

  Gelukkig, meneer de minister, hebben we sinds een aantal jaren onder liberale impuls de gegarandeerde dienstverlening. Dat is een klein hulpje. Al zal het voor de NMBS natuurlijk zaak zijn om erop toe te zien dat die gegarandeerde dienstverlening echt gewaarborgd wordt. Aan u zal het zaak zijn om erop toe te zien dat die vakbonden er niet iedere keer opnieuw voor zorgen dat het spoor lam ligt. Vandaar ook mijn vragen aan u, meneer de minister.

  Wat zult u doen om ervoor te zorgen dat die gegarandeerde dienstverlening echt gewaarborgd wordt? Moeten we deze niet uitbreiden om ervoor te zorgen dat mensen met een beperking ook op hun bestemming geraken?

  Dorien Cuylaerts:

  Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, toen ik zes maanden geleden aantrad in het Parlement, had ik nooit verwacht dat de NMBS zo vaak het onderwerp van discussie zou zijn. Hier staan wij echter opnieuw, net als vorige week wegens een nieuwe staking. De twee kleine vakbonden, OVS en ASTB, plannen een staking van maar liefst negen dagen. Ik had gehoopt dat zij na overleg alsnog bij hun zinnen zouden komen, maar helaas is dat niet gebeurd. Zij houden vast aan hun negen dagen. Zij noemen dat een braaf compromis. Ik ben benieuwd of de pendelaars dat ook op die manier zien wanneer zij hun trein alweer zien wegvallen. Zullen zij dat dan ook een braaf compromis vinden? Ik twijfel daaraan.

  Het spoorpersoneel dat wel wil werken, wordt immers simpelweg ook gegijzeld door die kleine minderheid. Het zijn immers vooral de treinbestuurders die zullen staken. Dat maakt dat een flink pak treinbegeleiders die dagen zelfs niet zal kunnen werken. De grote vakbonden vinden die staking hallucinant. Laten wij echter niet vergeten dat ook een overgrote meerderheid van het spoorpersoneel wel haar job met passie en toewijding uitvoert. Aan hen willen wij even onze expliciete dank uitspreken. Immers, slechts een handvol vakbondsmilitanten stookt de boel op en sleurt iedereen mee in die staking, die buiten proportie is.

  Mijnheer de minister, laat het dus duidelijk zijn. Niemand wil dat dit land geblokkeerd wordt door een kleine vakbond zonder verantwoordelijkheidszin. Welke maatregelen overweegt u om ervoor te zorgen dat dergelijke buitensporige acties niet langer het hele land kunnen platleggen?

  Frank Troosters:

  Mijnheer de minister, mijn eerste vraag aan u als nieuwe minister van Mobiliteit is geen aangename. Morgen start een negendaagse spoorstaking, die wordt georganiseerd door de vakbond OVS. Zoals u weet, zijn er bij die vakbond zeer veel treinbestuurders aangesloten. Een treinbestuurder - het woord zegt het al - bestuurt de trein. Als de treinbestuurders actie voeren, dan rijdt de trein niet. Wie gaat daar de dupe van zijn? Dat zijn natuurlijk de treinreizigers.

  Het blijft niet bij die actie van OVS. Ook de grote spoorvakbonden ACOD Spoor en ACV-Transcom hebben aangekondigd dat ze heel wat acties zullen voeren, tot zelfs in juli. Daar zullen ook stakingen bij zijn. De eerste staking werd al aangekondigd voor 31 maart.

  Zij doen dat omdat ze een signaal willen geven aan u als minister van Mobiliteit, die deel uitmaakt van de arizonaregering. Ze zijn namelijk een beetje ongerust en ontevreden over de plannen van de arizonaregering, waarover ze lezen in het regeerakkoord. Dat maakt dat er een lente en zomer van sociale onrust zal zijn bij het spoor.

  De treinreizigers zullen daar de dupe van zijn. Die treinreizigers werden de voorbije jaren al allerminst verwend inzake stiptheid, performantie, betrouwbaarheid en veiligheid. Nu krijgen ze dit er nog bij. Bovendien zorgen die acties ervoor dat het spoor als alternatief vervoermiddel minder aantrekkelijk wordt. Bovendien zullen ook weinig mensen zich geroepen voelen om treinbestuurder te worden, een job waaraan grote nood is.

  Ik heb begrepen dat u overlegd hebt met de vakbonden. Daaruit valt alleszins af te leiden dat dit niet heeft geleid tot het opschorten van de aangekondigde acties. Ik hoop dat daar nog beterschap in komt. Mijn bezorgdheid gaat echter vooral uit naar de treinreizigers. Mijnheer de minister, wat gaat u doen om ervoor te zorgen dat zij niet langer de dupe zullen zijn van de sociale onrust die uw arizonaregering bij het spoorpersoneel creëert?

  Jean-Luc Crucke:

  Geachte collega's, hartelijk dank voor uw vragen over de stakingsactie in de spoorwegsector. Ik heb het al benadrukt in mijn vorige interventie, de NMBS en Infrabel zijn autonome overheidsbedrijven. De sociale dialoog is een bevoegdheid die in de eerste plaats toekomt aan het bestuursorgaan en de sociale partners.

  Als minister van Mobiliteit ben ik echter alert voor de gevolgen van deze acties voor de gebruikers en voor het goede verloop van de sociale dialoog.

  Wat de status van de huidige staking betreft, is het belangrijk te benadrukken dat het een beweging is, geïnitieerd door een onafhankelijke vakbond. Die acties zijn gericht op bepaalde maatregelen waarin het regeerakkoord voorziet. Volgens de informatie van de NMBS, Infrabel en HR Rail worden deze stakingen als onaanvaardbaar, onverantwoord en onevenredig beschouwd, vooral omdat er geen voorafgaande overlegd werd gevraagd door de initiatiefnemers van de beweging. Ik deel dat standpunt helemaal.

  Wat het vervoersaanbod tijdens deze stakingsperiode betreft, geef ik u de beschikbare gegevens voor zaterdag 22 februari. Drie IC-treinen op de vijf en drie L- of S-treinen op de vijf zullen rijden. In totaal zal 58 % van de treinen rijden, vergeleken met een normale zaterdag. De impact van de staking varieert per dag en zal tijdens de weekdagen groter zijn dan tijdens het weekend. De NMBS-reisplanner wordt elke dag vóór een stakingsdag bijgewerkt om de reizigers zo goed mogelijk te informeren over de verkeersomstandigheden. De NMBS is van plan om gedurende de hele sociale beweging dagelijks te communiceren over het beschikbare vervoersaanbod.

  Ik benadruk het belang van de sociale dialoog en wijs erop dat overleg de beste manier is om deze problemen aan te pakken. Mijn inzet blijft die van een constructieve en open dialoog, om zowel de continuïteit van de openbare dienstenverlening als het respect voor de werknemers in de spoorwegsector te waarborgen. Het is zeker geen geschenk om met een staking van enkele dagen te leven, maar de slachtoffers van de staking zijn niet alleen degenen die u aanduidt, mevrouw De Knop, maar ook het publieke bedrijf, en wij moeten het publieke bedrijf verdedigen. Dat zal ik ook doen.

  Mevrouw Cuylaerts, het overleg is nog niet begonnen, hoewel enkele vakbonden al staken. Het gaat om enkele kleine vakbonden, dat is niet voor alle vakbonden het geval. Dat moet u weten en beseffen. Met de grote vakbonden zal ik het sociaal overleg zeker voortzetten.

  Irina De Knop:

  Mijnheer de minister, moeten ons ervan bewust zijn dat het draagvlak voor de NMBS bij iedere staking afneemt. Het geduld van de mensen is werkelijk op.

  De vakbonden blijven de privileges uit het verleden verdedigen, privileges die absoluut onhoudbaar zijn. Om het in de andere landstaal te zeggen: ça suffit , mijnheer de minister. De vakbonden hebben 8 maanden de tijd gehad het regeerakkoord naar links op te schuiven. Het is genoeg. Trop is te veel.

  Dorien Cuylaerts:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord.

  Het is heel duidelijk. De hervormingen zijn absoluut nodig en ik ben dan ook heel tevreden dat de nieuwe regering het lef heeft om verantwoordelijkheid te nemen. De maatregelen hadden al tientallen jaren geleden moeten zijn genomen. Zonder die ingrepen zullen de sociale zekerheid en de pensioenen simpelweg onbetaalbaar worden. De volgende generaties zullen de regering heel dankbaar zijn en ik ben blij dat we met de arizonacoalitie voor het juiste spoor kiezen.

  Frank Troosters:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. U mag verontwaardigd zijn, maar daar schieten de treinreizigers niets mee op. Uw voorganger, de heer Gilkinet, was een kampioen. Hij heeft namelijk het record gevestigd van het aantal treinstakingen tijdens zijn ministerschap. Dat is een negatief record en ik hoop dat u tijdens uw ministerschap dat record niet zult breken. Het Vlaams Belang verwacht geen negatieve records, maar hoopt dat u deze legislatuur zult zorgen voor positieve records op het vlak van stiptheid, veiligheid en performantie bij het spoor. De treinreizigers mogen absoluut niet de dupe worden van wat er bij het spoor gebeurt. Ik hoop dat u de dialoog kunt voortzetten en ervoor zorgt dat de aangekondigde acties worden opgeschort. De treinreizigers zijn al veel getroffen. Ze moeten sinds februari meer betalen, maar krijgen daarvoor alleen maar meer spoorellende in de plaats. Dat is onaanvaardbaar.

• Vraag: De betrekkingen tussen België en Rwanda (Q56000443P)

  Vraag: De situatie in Congo (Q56000461P)

  internationale politiek en migratie

  De betrekkingen tussen België en Rwanda
  De situatie in Congo
  Betrekkingen België en Centraal-Afrika summaryExplanation

  Gesteld door

  Les Engagés Pierre Kompany
  N-VA Kathleen Depoorter
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  

  op 20 februari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  België verwerpt de Rwandese beschuldigingen van ingérence en benadrukt zijn neutrale, principiële stand: respect voor internationaal recht, territoriale integriteit van Congo en mensenrechten, met stevige sancties tegen Rwanda (opschorting defensiesamenwerking, mijnbouwakkoorden en financiering) op de EU-agenda van 24 februari. Kernpunt: Rwanda’s steun aan M23-rebellen—verantwoordelijk voor humanitaire crisis (6,5 mln vluchtelingen, plunderingen, folter)—moet stoppen, terwijl ook Congo wordt aangespoord tot governance-hervormingen en dialoog voor een politieke (niet-militaire) oplossing. België, met historische banden, speelt een sleutelrol in internationale druk, maar N-VA eist onmiddellijke opschorting van alle ontwikkelingsgelden aan Rwanda zolang het geweld en plunderingen aanhouden.

  Pierre Kompany:

  Monsieur le ministre, ce 18 février, dans un communiqué baignant dans l'hypocrisie, le gouvernement rwandais a annoncé qu'il suspendait le programme d'aide bilatérale avec la Belgique. Le Rwanda nous accuse donc de politiser le développement, de prendre des mesures punitives unilatérales, de pratiquer une ingérence externe injustifiée et de mettre à mal le processus de médiation dirigé par les Africains. Il va même jusqu'à nous accuser d'orchestrer une campagne agressive, en coopération avec la République démocratique du Congo, pour saboter l'accès du Rwanda au financement du développement. Je ferai remarquer que le Rwanda est le premier exportateur de minerais de haute valeur. Je n'ai rien dit, mais cela signifie qu'il y a de l'argent.

  Visiblement, les dirigeants rwandais sont devenus maîtres dans l'art de projeter chez les autres leurs propres pratiques inacceptables, alors qu'ils se rendent eux-mêmes coupables de mesures punitives et d'ingérence extérieure vis-à-vis de leur voisin, à savoir la République démocratique du Congo, sapant ainsi les processus de médiation régionaux.

  Monsieur le ministre, que répondez-vous aux accusations fallacieuses proférées par cet É tat qui ne respecte rien? Quelle position avez-vous adoptée après la suspension du programme de coopération bilatérale? Quelles mesures allez-vous demander au Conseil des ministres de l'Union européenne du 24 février? Quelle position allez-vous défendre? Quel est le plaidoyer de la Belgique vis-à-vis des autorités congolaises pour qu'elles participent aussi à une solution pacifique?

  Kathleen Depoorter:

  Mijnheer de minister, collega's, de situatie in Congo blijft maar escaleren. De M23-rebellen, die gesteund worden door de Rwandese regering, hebben de steden Goma en Bukavu volledig in hun greep en rukken ook verder op naar de rest van het land. Het is dus echt wel een verontrustende situatie.

  Er zijn op dit moment ook heel wat vluchtelingen: 6,5 miljoen mensen zijn op de vlucht. Dat destabiliseert de hele regio van de Grote Meren. We horen ook van hulporganisaties dat de gezondheidstoestand heel ernstig is. Kinderen worden eveneens volledig aan hun lot overgelaten; 800.000 kinderen hebben geen toegang tot school, zelfs niet tot voedsel of tot zorg. Ondertussen blijft de Rwandese regering met de steun van die rebellen heel vrolijk verder doen. Ze plundert de rijkdommen van haar buurman, foltert de bevolking en respecteert de territoriale soevereiniteit van Congo absoluut niet.

  Een paar weken geleden stond ik hier ook. Toen vroeg ik naar een aantal sancties. Ik vroeg onder andere om de middelen voor ontwikkelingssamenwerking aan Rwanda op te schorten. Nu lijkt het, mijnheer de minister, dat president Kagame die vergadering heeft gevolgd, want hij vraagt net hetzelfde. Dus we hebben een akkoord. Er voltrekt zich echter een humanitaire ramp, dat weten we en dat verklaren we.

  Mijnheer de minister, zult u die middelen opschorten? Hoe zult u ze gebruiken? Hoe zult u er concreet mee omgaan?

  Maxime Prévot:

  Monsieur Kompany, mevrouw Depoorter, hartelijk bedankt voor uw vragen. De situatie ter plaatse is uiterst zorgwekend en onstabiel na de val van Goma, Bukavu en andere steden. Ondanks diplomatieke inspanningen op regionaal en internationaal niveau, wordt er nog steeds gevochten in Noord- en Zuid-Kivu. De M23-rebellen en het Rwandese leger zetten hun offensieven met weinig weerstand voort. Ook de gevolgen voor de regionale stabiliteit staan op het spel. Het geweld tegen burgers en de humanitaire gevolgen daarvan zijn onaanvaardbaar.

  S'agissant des réactions rwandaises, je pense qu'il faut regarder les choses de manière factuelle pour ne pas entrer dans des polémiques stériles. Avec quelles lunettes faut-il lire et comprendre la position de la Belgique? La question n'est pas de savoir si nous sommes pour les uns ou contre les autres; nous sommes simplement, constamment et fermement pour la défense du respect du droit international, pour le respect de l'intégrité territoriale, pour le respect des droits humains. C'est notre seul agenda et c'est précisément cela qui explique notre positionnement clair dans les enceintes internationales, sur la région des Grands Lacs, comme aussi d'ailleurs dans le conflit ukrainien ou encore au Moyen-Orient. Et nous ne rougissons pas des positions fortes que nous prenons.

  Il serait par ailleurs naïf de croire que nous sommes isolés et que nous soyons le seul pays qui souhaite prendre des mesures. Je note, par exemple, que le groupe international de contact dont nous faisons partie avec les é tats-Unis, la Grande-Bretagne, la Suisse, l'Allemagne, la France, les Pays-Bas et d'autres encore, a pris une position très ferme vis-à-vis du Rwanda, hier, dans son communiqué. Hier, toujours, des voix se sont encore élevées, y compris de pays africains, au Conseil des Nations Unies pour dénoncer la situation et appeler à une réaction de la communauté internationale. Tout ce dossier sera traité, à ma demande, au Conseil Affaires étrangères de lundi prochain, où nous cherchons à avoir une approche collective. J'y défendrai à nouveau l'importance de prendre des sanctions individuelles, de suspendre le dialogue sécurité-défense avec le Rwanda, de suspendre le mémorandum d'entente sur les matières premières critiques ou encore de suspendre le financement de l'armée rwandaise au Mozambique.

  Rwanda verwijt ons dat wij de samenwerking tussen de democratische strijdkrachten voor de bevrijding van Rwanda en het Congolese leger niet veroordelen. Niets is absurder, gezien het aantal communiqués dat België over het onderwerp heeft uitgegeven om de situatie aan de kaak te stellen. We hebben ook een groot aantal diplomatieke stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat alle samenwerking onmiddellijk wordt stopgezet. Ook voor ons is haatzaaien tegen een specifieke gemeenschap totaal onaanvaardbaar.

  Nous ne manquerons pas non plus de demander à la République démocratique du Congo des réformes en matière de gouvernance et de justice et de souligner l'importance de travailler sur les causes profondes du conflit. En outre, nous sommes très clairs vis-à-vis des autorités congolaises sur le besoin de saisir les opportunités de dialogue au niveau régional et national. Leur responsabilité pour arriver à la paix est également importante. Et je le dis et le répète, il n'y aura pas de solution militaire à ce conflit.

  Pierre Kompany:

  Monsieur le ministre, je crois que, si aujourd'hui les Congolais avaient branché leurs appareils pour écouter et voir peut-être ce qui se passe ici, ils auraient compris que la Belgique peut permettre à tout le monde de faire un pas en avant. Pourquoi la Belgique? Parce que la Belgique est ce pays qui est le mieux placé pour parler avec le Congo depuis longtemps. Tous les autres se sont ajoutés après la Première Guerre mondiale.

  Monsieur le ministre, vous semblez connaître l'adage qui dit et qui est chanté en Afrique: "Quand le mensonge prend l'ascenseur, la vérité prend l'escalier. Elle met du temps mais finit toujours par arriver." Nous sommes à l'heure où la vérité est en train d'arriver dans cette histoire de l'Est du Congo.

  Kathleen Depoorter:

  Mijnheer de minister, dat er diplomatieke oplossingen moeten worden geboden, defensiehulp moet worden stopgezet, dat de mensenrechten moeten worden gerespecteerd en dat er humanitaire hulp moet worden geboden, daarover zijn wij het absoluut eens. Laat het echter helder zijn dat voor de N-VA middelen voor ontwikkelingssamenwerking dienen om samen te werken aan een betere toekomst en aan een betere wereld en niet dienen ter sponsoring van wat er vandaag in Rwanda gebeurt, met name plundering, chaos en foltering.

• Vraag: De bezorgdheid over de hervorming van het ziekenhuislandschap (Q56000445P)

  Vraag: De risico's als gevolg van de hervorming van het ziekenhuislandschap (Q56000459P)

  gezondheid en welzijn

  De bezorgdheid over de hervorming van het ziekenhuislandschap
  De risico's als gevolg van de hervorming van het ziekenhuislandschap
  Zorgen en risico's van ziekenhuishervorming summaryExplanation

  Gesteld door

  Les Engagés Carmen Ramlot
  PS Ludivine Dedonder
  

  Beantwoord door

  Vooruit Frank Vandenbroucke (Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid)
  

  op 20 februari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De hervorming van het ziekenhuislandschap in Wallonië en Brussel zorgt voor onrust door tegenstrijdige berichten: het PS suggereerde massale sluitingen van spoeddiensten en nachtzorg, wat ziekenhuizen ontkenden, terwijl minister Vandenbroucke (Vooruit) benadrukt dat er *geen concreet plan* is maar wel *herstructurering nodig* naar minder acute opnames en meer dagzorg, gebaseerd op overleg met het veld—zonder gedwongen sluitingen. Dedonder (PS) wijst op bezuinigingsdreiging (2 miljard) en vrees voor kwaliteitsverlies, Ramlot (Les Engagés) steunt de minister maar eist aandacht voor plattelandszorg, terwijl Vandenbroucke mediapaniek afwijst als "schandalig" en belooft proximiteit en kwaliteit te verzoenen via sectoroverleg—zonder harde deadlines.

  Carmen Ramlot:

  Monsieur le ministre, la réforme du paysage hospitalier a fait l'objet d'une communication massive du Parti Socialiste, annonçant la suppression pure et simple des services d'urgences et des hospitalisations de nuit.

  Cela a causé un certain émoi au niveau de la population, mais également auprès des employés des hôpitaux, provoquant une réaction en chaîne. Les hôpitaux ont même été obligés de démentir ce que le Parti Socialiste avait dit. Il faut savoir que, si le plan annoncé par le Parti Socialiste se concrétisait, la moitié des hôpitaux en Wallonie et un tiers de ceux de Bruxelles seraient menacés. L'accord de gouvernement énonce pourtant bien que nous gardons la qualité et la proximité, et même que nous augmentons la qualité.

  Monsieur le ministre, il est vraiment temps de mettre fin aux atermoiements actuels et de faire la clarté dans toute cette affaire. D'où mes questions.

  D'où viennent les informations qui ont été données par le Parti Socialiste? Confirmez-vous que le seul accord que vous ayez validé est l'accord gouvernemental, au même titre que tous les partenaires de l'Arizona?

  Confirmez-vous également que vos guides seront la proximité, la qualité et le fait de tenir compte des spécificités du terrain?

  Quel est votre plan? Est-il déjà mis en œuvre? Pouvez-vous me dire quel est votre programme?

  Ludivine Dedonder:

  Monsieur le ministre, je vous interroge au sujet de la situation des hôpitaux parce que je suis inquiète. Parce que nous sommes inquiets. Parce que les directions, le personnel soignant et les patients sont inquiets.

  Vous avouerez quand même qu'il y a de quoi l'être quand, dans l'accord de gouvernement, on inscrit délibérément un montant inférieur aux besoins estimés par le Bureau du Plan pour les soins de santé et qu'ainsi se profilent deux milliards d'économies. Après les mauvaises nouvelles quant à leurs pensions, les membres du personnel soignant ne peuvent même plus imaginer une quelconque revalorisation salariale. La population doit craindre de payer plus cher les consultations chez le médecin et chez le dentiste; le prix des médicaments augmente. Maintenant, elle ne pourra même plus avoir accès à des soins de qualité et de proximité, avec la réforme du paysage hospitalier.

  Oui, il y a une réforme un paysage hospitalier! Monsieur le ministre, vous l'avez confirmé. Je vous cite: "Oui, des corrections, des rationalisations sont absolument nécessaires. Dans l'avenir, nous aurons besoin de moins de nuitées. On le voit déjà aujourd'hui. On peut, à un certain moment, se demander que faire de tous ces hôpitaux où on organise ces nuitées. Pouvons-nous les organiser de façon plus rationnelle?" Votre réponse a été oui. Car certains hôpitaux vont devenir trop petits. Car, oui, votre conseiller a présenté ce plan élaboré par Zorgnet-Icuro au Conseil fédéral des établissements hospitaliers le 25 janvier dernier. Car, oui, sur cette base, une carte effrayante qui montre toute une série d'hôpitaux qui vont disparaître a été publiée dans la presse écrite. Ce ne sont pas des fake news . Ce sont vos prévisions. Ce sont vos données.

  Monsieur le ministre, pouvez-vous m'affirmer les yeux dans les yeux que vous n'imposerez pas la fermeture de certains hôpitaux la nuit dans quelques mois et que vous n'allez pas réduire le nombre de services d'urgences?

  Frank Vandenbroucke:

  Chers collègues, les soins de santé doivent être accessibles et abordables pour tous. C'est pourquoi nous investissons dans les soins de santé dans l'intérêt des patients et dans l'intérêt du personnel soignant et c'est la raison pour laquelle nous réformons le secteur dans ce sens. Nous agissons de la sorte d'autant que les besoins évoluent vers moins d'hospitalisations aigues, plus de soins de longue durée et donc, si vous voulez aussi garantir l'accessibilité à des soins de qualité, il est essentiel d'adapter notre système aux besoins de demain. Une des réformes en cours a pour but de concentrer les soins lorsque les situations complexes le requièrent et vise à favoriser l'hôpital de jour quand c'est possible et souhaitable.

  En même temps, l'accord du gouvernement cite la proximité des soins comme un principe fondamental et, comme je l'ai déjà dit clairement dans ce Parlement, les détails qui circulent sur des hôpitaux menacés par des fermetures n'ont pas lieu d'être. On fait référence à des échanges et des présentations qui ont eu lieu entre certains experts d'octobre à janvier. Et en effet, le professeur Johan Kips, qui est un expert de mon cabinet, a participé à ces échanges. Il a présenté des scénarios et des possibilités, c'est absolument vrai mais en son propre nom. Et, comme je l'ai déjà dit ici, il n'y a aucune proposition de ma part et certainement pas de plan pour une raison simple: l'attitude fondamentale du gouvernement, c'est la concertation avec les acteurs; c'est se baser sur l'avis du secteur et des experts du secteur avant de prendre une décision et de lancer un plan. Un plan de réforme du paysage hospitalier viendra plus tard. Il sera basé sur cette concertation dans laquelle les collègues des Régions seront également impliqués. Il sera guidé par l'intérêt des patients et du personnel soignant. Il devra trouver un équilibre entre la proximité des soins quand c'est possible et leur qualité dans des situations complexes. Évidemment, la notion de proximité ne signifie pas la même chose en zone rurale ou en ville. C'est pourquoi nous chargerons des experts du secteur d'étudier toutes ces questions. Pour le reste, il n'y a aucun plan établi à ce stade.

  Madame Dedonder, que nous soyons dans la majorité ou dans l'opposition, notre devoir commun est d'agir dans l'intérêt de la population. La campagne de désinformation, menée avec force dans les médias et sur les réseaux sociaux, a pour unique conséquence de créer la panique au sein du personnel soignant et de la population des zones rurales. Ce que nous faisons est toujours dans l'intérêt des personnes les plus vulnérables et de notre système de soins. Ce dernier doit être garanti aussi pour demain. Croire que notre but est ailleurs, c'est se tromper. Le dire dans une telle campagne est tout simplement scandaleux! (Applaudissements sur les bancs de Vooruit et du MR)

  Carmen Ramlot:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. Et oui, madame Dedonder, les méthodes utilisées par le PS sont indécentes. Elles sont aussi irrespectueuses envers les citoyens et surtout les travailleurs.

  La réponse du ministre est très rassurante. Monsieur le ministre, je formule le vœu que vos guides soient la proximité, l'attention aux spécificités du terrain ainsi que la qualité des soins. Je désire vraiment vous faire confiance. Si ces guides vous accompagnent, nous atteindrons un résultat. Je compte évidemment sur vous pour tenir compte de l'hospitalisation en milieu rural et pour mener à bien cette réforme.

  Ludivine Dedonder:

  Monsieur le ministre, l'expérience et le temps m'ont appris à ne croire que les actes et pas vraiment les paroles. Dans vos paroles, au-delà de vos propos lors de la commission de la semaine dernière que j'ai pu citer, vous avez dit aujourd'hui qu'on trouvera un équilibre entre proximité et qualité quand c'est possible. Alors, moi, je crois qu'il n'y a pas de fumée sans feu. Nous continuerons donc à alerter et à mettre en garde. Et, madame Ramlot, Les Engagés avaient fait de la santé le grand combat pendant la campagne électorale. Force est de constater aujourd'hui que la santé, avec les pensions, sont les grandes sacrifiées de l'Arizona. Et pour ça, je vous dis un grand bravo!

• Vraag: De voor mindervalide personen niet waargemaakte minimale dienstverlening van de NMBS (Q56000444P)

  mobiliteit en transport

  De voor mindervalide personen niet waargemaakte minimale dienstverlening van de NMBS
  

  Gesteld door

  Vooruit Fatima Lamarti
  

  Beantwoord door

  Vooruit Rob Beenders (Minister van Consumentenbescherming, Sociale Fraudebestrijding, Personen met een handicap en Gelijke Kansen)
  

  op 20 februari 2025

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Fatima Lamarti (Vooruit) bekritiseert dat de NMBS tijdens de negen dagen staking geen assistentie biedt aan honderden mensen met mobiliteitsbeperkingen, wat volgens haar in strijd is met de wettelijke minimale dienstverlening en een basisrecht ontneemt, en eist dat de minister dit onmiddellijk garandeert. Minister Rob Beenders erkent het probleem, bevestigt dat minimale dienstverlening voor iedereen moet gelden en belooft samen met collega-minister Crucke en vakbonden een oplossing af te dwingen, waarbij hij benadrukt dat ook de vakbonden hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Lamarti benadrukt dat de NMBS met haar persbericht mensen met een handicap negen dagen buitensluit en eist dat zij niet langer als "uitzondering" worden behandeld, maar volwaardig meedoen in de samenleving. Beenders signaleert dat er al stappen worden gezet, maar Lamarti vindt dat een persbericht ontoereikend is en dringt aan op concrete actie.

  Fatima Lamarti:

  Mijnheer de minister, we hebben het daarnet gehad over de stakingen bij de NMBS. Ik zal het nu hebben over een doelgroep die in de kou dreigt te blijven staan. Zich kunnen verplaatsen naar zijn werk en terug naar huis na een lange dag is geen luxe, het is een basis. Voor niet iedereen is dat echter evident. Vele mensen hebben hulp nodig van anderen om ergens te geraken, anders geraken ze er niet.

  Vanaf morgen wordt er gestaakt. Dat is een recht. Dat moet men respecteren. Wat we echter ook respecteren in dit land is de minimale dienstverlening bij een staking. Niet iedereen heeft de luxe om voor negen dagen een taxi te boeken. Niet iedereen kan zich überhaupt zelfstandig verplaatsen per wagen.

  De minimale dienstverlening moet gelden voor iedereen. Of men goed te been is, of hulp nodig heeft, zich verplaatsen is een basisrecht. De NMBS zegt nu tegen honderden mensen: niet voor u, verplaats u maar niet, blijf maar negen dagen aan de kant staan.

  Voor Vooruit is dit onacceptabel. Met meer dan 130 aanvragen per dag is deze dienstverlening essentieel. Ze moet worden gegarandeerd. Mijnheer de minister, de wet is duidelijk. Het vervoer moet worden gegarandeerd. Als we solidair zijn met de stakers, moeten we ook solidair zijn met de mensen die nergens heen kunnen. Voor ons van Vooruit is het essentieel dat ook hun recht gegarandeerd wordt. Wat zult u daarvoor doen als minister van Gelijke Kansen?

  Rob Beenders:

  Collega Lamarti, de afgelopen dagen kwamen er verschillende reacties van mensen die assistentie nodig hebben bij het nemen van de trein. De NMBS antwoordde hen dat er tijdens de staking geen reservaties voor assistentie mogelijk zullen zijn. Dat heeft een grote impact op die mensen. Er is het grondrecht om te staken, maar daar bestaan een aantal uitzonderingsprincipes op. Daarom is er bij de NMBS de minimale dienstverlening. Het kan natuurlijk niet de bedoeling zijn dat die minimale dienstverlening weer een uitzondering op zichzelf gaat realiseren, waardoor de grondrechten van andere mensen in het gedrang komen.

  Wat ons betreft is het zeer duidelijk dat de minimale dienstverlening voor iedereen moet gelden, ook voor mensen die assistentie nodig hebben. Het feit dat die verhalen de voorbije dagen vrij talrijk naar buiten zijn gekomen, betekent dat dit een groot probleem is. Ik heb intussen de eerste contacten gelegd met mijn collega-minister Crucke, die bevoegd is voor Mobiliteit. Ik heb ook reeds samengezeten met de administratie.

  We zullen effectief stappen moeten ondernemen met de NMBS om aan te geven dat de minimale dienstverlening voor iedereen geldt en niet voor een bepaalde groep. Dat lijkt me een kwestie van gezond verstand. We zullen dit de volgende dagen bovenaan de agenda plaatsen en we hopen op de korte termijn een oplossing te vinden. Ik reken ook op het gezond verstand van de vakbonden. We hebben de eerste contacten met hen gehad. Zij zullen ook inspanningen moeten doen om bij die minimale dienstverlening deze oproep te ondersteunen, opdat mensen die assistentie nodig hebben die ook effectief zullen krijgen.

  Fatima Lamarti:

  Negen dagen lang, negen dagen niet mee mogen doen, negen dagen voelen dat je er niet bij hoort. Een persbericht van de NMBS is snel geschreven, maar het leed dat het veroorzaakt wordt nu langzaam verwerkt. Wel of geen handicap, iedereen doet ertoe. Vooruit staat voor een samenleving waarin iedereen mee kan, waarin iedereen die zijn best doet, moet worden gezien en beloond. Deze mensen verdienen het ook om op hun bestemming te raken. Zij verdienen meer dan een simpel persbericht. "Kom over negen dagen maar weer terug." Niet voor ons. Goed dat u er werk van maakt, mijnheer de minister. Dank u.

Voorstellen

noPropositions

Mededelingen

noNotices

Stemmingen

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

Moties ingediend tot besluit van de interpellatie van de heer Ortwin Depoortere over 'de dodelijke schietpartijen in Brussel'

73.0%

27.0%

yes (100) no (37) abstain (0)

totalVotes: 137/150

Bekijk stemmingsdetails

Vorige vergaderingen