Verslag plenaire vergadering 5 februari 2026 (14h21)

Mondelinge vragen

De vragen die gesteld werden tijdens deze vergadering.

• Vraag: De bescherming van pakjesbezorgers (Q56001384P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De bescherming van pakjesbezorgers
  

  Gesteld door

  Vooruit Anja Vanrobaeys
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Anja Vanrobaeys (Vooruit) bekritiseert de uitbuiting van pakjeskoeriers, die als schijnzelfstandigen onder extreme tijdsdruk en financiële risico’s werken, en dringt aan op een afdwingbaar plan om onderaanneming te beperken en koeriers als werknemers te beschermen. Minister David Clarinval erkent de hoge werkdruk en kondigt een evaluatie van de postwet aan, met hoofdelijke aansprakelijkheid voor opdrachtgevers bij misstanden en een verplichte verzekering voor zelfstandige koeriers, hoewel de uitvoering vertraagd is door wettelijke lacunes. Vanrobaeys reageert sceptisch en benadrukt dat Vooruit al jaren wacht op concrete maatregelen zoals tijdsregistratie en ketentransparantie om sociale bescherming af te dwingen. Clarinval belooft correcties en stakeholderoverleg, maar Vanrobaeys houdt vol dat toezicht en handhaving nu prioriteit moeten krijgen.

  Anja Vanrobaeys:

  Mijnheer de minister, stel u eens voor dat u op het werk een fout maakt en dat u daarvoor 8.000 euro moet betalen. Of stel u eens voor dat u uw opdracht in twee minuten klaar moet hebben. Stel u eens voor dat u voor die opdracht 1 euro krijgt. Dat is de dagelijkse realiteit van de pakjeskoeriers in ons land. Ze kloppen lange dagen, maar ze lopen elke maand de kans om tot 500 euro te moeten betalen voor zogezegd verdwenen pakjes.

  Wat is de reden? Ze zijn zogezegd zelfstandigen. Maar in werkelijkheid gaat het om schijnzelfstandigen, betaald per pakje, 250 leveringen per dag, een tijdsdruk die niemand hier aanvaardbaar zou vinden. En als het misloopt, draaien zij zelf op voor de kosten.

  WinWin is niet de eerste reportage die alarm slaat. Winwin levert niet het eerste bewijs dat in de pakjessector de risico’s systematisch worden doorgeschoven naar de zwakste schakel in de keten, onderaan: de pakjeskoerier.

  Ja, er is een pakjeswet, maar de wanpraktijken gaan gewoon door.

  Voor Vooruit is het al jaren helder: beperk de keten van onderaannemers. Maak de pakjesbedrijven verantwoordelijk en maak van de koeriers werknemers. Zo eenvoudig is het. Dat geeft bescherming aan de koeriers, maar dat geeft ook bescherming aan de consumenten die online kopen.

  Mijnheer de minister, mijn vraag is eenvoudig. Wanneer komt u met een duidelijk en afdwingbaar plan zodat de pakjeskoeriers onderaan de ladder niet langer voor alle risico’s moeten opdraaien?

  David Clarinval:

  Mevrouw Vanrobaeys, ik heb kennisgenomen van het artikel van de VRT over de pakjeskoeriers. Ik ben mij ervan bewust dat de werkdruk bij koeriers hoog kan liggen. De regels rond arbeidsduur, loon en veiligheid voor werknemers blijven evenwel onverminderd van toepassing.

  Momenteel werken we samen met de bevoegde kabinetten en onder leiding van het kabinet van minister Matz aan een evaluatie van het huidige kader van de postwet. Die evaluatie heeft tot doel de arbeidsomstandigheden van pakjesbezorgers merkbaar te verbeteren.

  Daarbij zal een hoofdelijke aansprakelijkheid worden ingevoerd, waarbij een vermoeden van aansprakelijkheid geldt wanneer wordt samengewerkt met onderaannemers die niet correct zijn aangemeld bij het BIPT. Bij veroordelingen voor mensenhandel of ernstige schendingen van arbeidsvoorwaarden, zoals zwartwerk, wordt de opdrachtgever hoofdelijk aansprakelijk.

  Bovendien voorzien we in een verplichte verzekering voor zelfstandige platformmedewerkers. De inwerkingtreding van die verzekering werd noodgedwongen uitgesteld, omdat de wetgeving in haar huidige vorm simpelweg niet uitvoerbaar is. Er zijn ernstige lacunes in de definiëring van het toepassingsgebied van de wet en in de definiëring van de verplichte verzekeringsprestaties. Ik werk dus momenteel aan de nodige correcties en zal de stakeholders daarbij betrekken. De uitstelperiode heeft geen impact op de verplichte ziekte- en invaliditeitsverzekering.

  Anja Vanrobaeys:

  Mijnheer de minister, ik ben blij dat u eindelijk met een evaluatie en een plan zult komen. Het is goed dat u daarvoor meer dan twee minuten hebt, dat u geen pakjeskoerier bent. Eigenlijk wachten we daar al jaren op. Onze minister van Vooruit, Rob Beenders, staat klaar om die pakjeswet te handhaven en te controleren, maar we wachten inderdaad op de evaluatie en een plan om die keten van onderaannemers bloot te leggen, zodat die effectief kan worden aangepakt. Wij wachten op de tijdsregistratie om de werkdruk te verminderen. Op die manier krijgen de pakjeskoeriers eindelijk de sociale bescherming en het eerlijke loon waarvoor ze elke dag hard werken. Vooruit zal daarop blijven toezien en vragen blijven stellen totdat het in orde is.

• Vraag: De diplomatieke betrekkingen met Iran (Q56001388P)

  De diplomatieke betrekkingen met Iran
  

  Gesteld door

  MR Georges-Louis Bouchez
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  Raoul Hedebouw
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Georges-Louis Bouchez bekritiseert het Belgische stilzwijgen over de onderdrukking in Iran, waar volgens hem 30.000 doden en 50.000 gevangenen vallen, en pleit voor een harde lijn: opzegging van het uitleveringsverdrag, uitzetting van de Iraanse ambassadeur en internationale actie, inclusief militaire opties. Minister Prévot wijst militaire interventies af als bespreekbaar in het openbaar, uit voorzorg voor Belgische gevangenen en diplomatieke kanalen, en betwijfelt of symbolische stappen zoals ambassadeurs uitzetten de Iraanse bevolking helpen. Bouchez repliceert dat Iran een unieke dreiging vormt als staatsponsor van terrorisme en onderdrukker van eigen burgers, terwijl Raoul Hedebouw (PTB) hem beschuldigt van dubbele standaarden door de Iraanse ambassadeur wel maar de Israëlische niet te willen uitzetten tijdens het "Palestijnse genocide". Bouchez werpt tegen dat Iran een terroristisch regime zonder democratische legitimiteit is, in tegenstelling tot Israël, en beschuldigt Hedebouws partij van antidemocratische opvattingen gelijk aan extreemrechts.

  Georges-Louis Bouchez:

  Monsieur le président, chers collègues, normalement, le rôle d'un gouvernement est de défendre ses ressortissants. Or, en Iran, on assiste actuellement exactement à l'opposé, puisque le gouvernement s'en prend à la vie de ses propres ressortissants. On parle aujourd'hui de près de 30 000 morts et de 50 000 détenus dans une indifférence assez grande, compte tenu de la gravité des faits.

  Aujourd'hui, on peut se dire qu'ils n'arriveront pas à s'en sortir seuls et que l'ensemble des démocraties de notre monde doivent se mobiliser pour les aider. Ce silence est d'autant plus regrettable et peut-être hypocrite lorsqu'on se souvient, dans cette Assemblée en juin 2023, à quel point certaines formations politiques avaient voulu combattre la ministre des Affaires étrangères de l'époque, qui avait simplement octroyé des visas à la suite de l'invitation du gouvernement bruxellois, gouvernement dans lequel les partis de gauche sont très majoritaires et uniquement présents. Finalement, à l'époque, on avait le sentiment que c'était la pire chose que le pays avait pu faire. Et, aujourd'hui, face à l'ensemble de ces crimes, c'est le silence et très peu de mobilisation.

  Monsieur le ministre, mes questions sont très simples. Qu'en est-il d'une intervention militaire de nos alliés américains? Disposez-vous d'informations à ce propos? Une coalition internationale est-elle envisageable? Par ailleurs, aujourd'hui, la Belgique doit clairement annuler le traité de transfèrement qui concerne l'Iran et notre pays, une demande d'annulation telle que déposée par Daniel Bacquelaine et Denis Ducarme. Enfin, monsieur le ministre, il est temps d'envoyer un signal clair en déclarant l'ambassadeur d'Iran en Belgique comme persona non grata . Nous ne pouvons plus collaborer avec ce régime.

  Maxime Prévot:

  Merci monsieur le président, et merci monsieur le parlementaire.

  Je n'ai pas d'élément qu'il me soit possible de communiquer publiquement quant à une intervention américaine potentielle dans la région. Vous imaginez bien que la sensibilité du sujet ne s'accommode pas d'une prestation en séance publique.

  S'agissant de la volonté que vous exprimez d'annuler le traité de transfèrement, je vous avoue être, à titre personnel et sous toute réserve d'analyse plus ample par mes services, circonspect si d'aventure cela devait amener à une sorte d'encouragement fallacieux des autorités iraniennes à procéder à nouveau à notre égard à la politique qui est la leur de prise d'otage en vue d'obtenir un échange. Mais je conçois qu'il soit utile de faire analyser la question par le ministère.

  S'agissant de la question de déclarer persona non grata l'ambassadeur d'Iran, là aussi j'avoue avoir plutôt des réserves dans la mesure où, inévitablement, cela s'accompagnerait de mesures de rétorsion similaires, et je ne pense pas que cela rendrait service, au-delà de la démarche symbolique qui pourrait nous ravir, à la population iranienne elle-même. Cela n'aiderait pas non plus nos compatriotes qui se trouvent dans ce pays si nous avions notre propre ambassadeur qui s'en trouvait par conséquence exclu, incapable de pouvoir faire bénéficier par ses oreilles, ses yeux et notre expertise ainsi que les canaux de communication, de l'ensemble des renseignements et informations qui sont importants et nécessaires.

  Du reste, je vois que, même avec la Russie, nous avons – et pourtant Dieu sait si nous sommes critiques à l'égard de la politique de Poutine – maintenu l'ambassadeur et ses services en Belgique. Donc je pense que, plus que jamais, si on doit dialoguer entre amis, (…)

  Georges-Louis Bouchez:

  Les rires des membres de la gauche montrent bien à quel point ils ne comprennent pas l'enjeu humanitaire, mais aussi l'enjeu de sécurité pour notre pays. Car faire tomber l'Iran, n'en déplaise à M. Hedebouw, puisque manifestement ce sont ses amis – mais n'hésitez pas! – ne vous en déplaise, c'est la plus grande force de déstabilisation de la région. C'est un pays qui a organisé des attentats sur notre territoire. C'est un pays qui soutient le Hamas et le Hezbollah et d'autres organisations terroristes.

  Je dois vous avouer, monsieur le ministre, que je ne comprends pas bien en quoi l’annulation de ce traité de transfèrement rendrait plus facile la prise d’otages. Ce serait au contraire l'inverse. Aujourd'hui, ils savent qu'ils peuvent prendre des ressortissants en otage en échange de certains détenus de droit commun iraniens.

  Nous devons donc stopper ces relations. Nous devons renvoyer l'ambassadeur, parce qu'il y a une grande différence avec la Russie ou d'autres pays: c'est que nous devons négocier avec ces pays. Nous ne (…)

  Fait personnel

  Persoonlijk feit

  Raoul Hedebouw:

  Je ne vais pas être très long, monsieur Bouchez, pour ce fait personnel. Je pense que beaucoup de gens du MR en ont honte aussi.

  Il est incroyable qu'aujourd'hui, on entende le MR demander d'expulser l'ambassadeur iranien, alors qu'à aucun moment donné, depuis deux ans que le génocide est en cours contre le peuple palestinien, à aucun moment donné, l'ambassadeur israélien n’a été expulsé de Belgique. C'est honteux, monsieur Bouchez! C'est honteux!

  Georges-Louis Bouchez:

  Vous savez, monsieur – et je ne citerai pas votre nom, comme ça, vous vous reconnaîtrez. Vous savez, je vais vous dire une chose.

  Il y a une différence fondamentale, et je l'ai dit tout à l'heure dans ma réponse: nous devrons négocier avec la Russie, par exemple. Nous devons être des acteurs de paix avec Israël. (Brouhaha)

  Ici, nous sommes face à un régime… Ne vous agitez pas. Nous sommes ici face à un régime qui tue sa propre population. Nous sommes ici face à un régime dont les gardiens de la révolution ont été placés sur la liste des organisations terroristes. Nous sommes face à un régime où il n'y a pas d'élections. Nous sommes face à un régime qui viole tous les droits fondamentaux.

  Ne vous en déplaise, monsieur Hedebouw, si Israël commet des crimes, Israël a un système judiciaire qui a condamné des militaires, qui a condamné des politiques. Ici, vous défendez un régime qui est la négation même de ce qu'est une démocratie libérale. Mais cela ne m'étonne pas, venant de vous, parce que votre parti est la négation même des valeurs du libéralisme. C'est la raison pour laquelle vous êtes aussi dangereux que l'extrême droite. Vous êtes des ennemis de la démocratie, et nous vous mettons sur le même pied qu'eux.

  Voorzitter:

  Merci chers collègues pour cette petite polémique.

• Vraag: De toegang tot noodhulp in de eigen taal (Q56001378P)

  Vraag: De toegang tot noodhulp in de eigen taal (Q56001385P)

  De toegang tot noodhulp in de eigen taal
  De toegang tot noodhulp in de eigen taal
  Toegang tot noodhulp in meertalige ondersteuning summaryExplanation

  Gesteld door

  N-VA Jeroen Bergers
  VB Kurt Moons
  

  Beantwoord door

  Vooruit Frank Vandenbroucke (Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Jeroen Bergers (N-VA) en Kurt Moons bekritiseren dat Nederlandstalige patiënten in de Vlaamse Rand door een arrest van de Raad van State niet langer naar Nederlandstalige ziekenhuizen mogen worden gebracht, zelfs bij medisch verantwoorde omwegen, wat volgens hen levensgevaarlijke gevolgen heeft door taalbarrières in Brusselse ziekenhuizen. Minister Vandenbroucke erkent het probleem en verdedigt zijn eerdere twaalfminutenregeling (2023), die door Brusselse ziekenhuizen werd aangevochten, maar stelt dat een juridisch robuustere oplossing nodig is dan enkel een ministerieel besluit, zonder concrete termijn te geven. Bergers wijst erop dat de N-VA een klaarliggend wetsvoorstel aanbiedt en bekritiseert dat Brusselse ziekenhuizen liever procederen dan in Nederlandstalige zorg te investeren, terwijl Moons dit een "historische vernedering" noemt en eist dat de minister onmiddellijk bindende sancties oplegt om mensenrechten te waarborgen. Vandenbroucke belooft actie maar benadrukt dat een structurele aanpak tijd vraagt, zonder verantwoordelijkheid te nemen voor de eerdere juridische tekortkomingen.

  Jeroen Bergers:

  Mijnheer de minister, zorg in eigen taal is betere zorg. Patiënten hebben het recht om te weten wat er aan de hand is. Ook voor artsen is het belangrijk dat ze hun patiënten kunnen verstaan om te weten welke symptomen ze vertonen en om de juiste zorgen te kunnen verstrekken. Wat dat betreft, stelt zich in de Brusselse ziekenhuizen al jarenlang een probleem. Heel wat ziekenhuizen kunnen totaal geen geneeskundige zorg verzekeren in het Nederlands.

  Tot voor kort bestond er een uitzonderingsmogelijkheid voor inwoners van de Vlaamse Rand. Zolang dat geen onredelijke vertraging met zich meebracht, konden zij vragen om naar een ziekenhuis te worden gebracht waar wel Nederlands wordt gesproken, in plaats van naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Over die uitzonderingsmogelijkheid heeft de Raad van State vier maanden geleden geoordeeld dat ze niet kan blijven bestaan, omdat ze niet werd bekrachtigd door een ministerieel besluit. Dat is een ernstig probleem. Inwoners van de Vlaamse Rand, Nederlandstaligen, verdienen ook kwalitatieve zorg in het Nederlands.

  Mijn vraag aan u, mijnheer de minister, is dan ook zeer duidelijk. Is dat arrest van de Raad van State volgens u correct en kunt u de situatie verhelpen met een ministerieel besluit, of is er meer nodig? Als er meer nodig is, willen wij u alvast helpen. De N-VA vindt het cruciaal dat zorg in het Nederlands mogelijk is voor Nederlandstaligen. Wij hebben daarom een wetsvoorstel opgesteld. Ik zal het u overhandigen om dat te garanderen.

  Kurt Moons:

  Mijnheer de minister, ik woon zelf reeds meer dan 35 jaar in de Vlaamse Rand. In die vele jaren heb ik het onderwijs achteruit zien gaan, woningprijzen zien stijgen en het Vlaamse gemeenschapsleven bijna zien wegkwijnen onder invloed van de Franstalige inwijking. Wat zich vandaag afspeelt in de Vlaamse Rand is allerminst een juridisch randverschijnsel, maar het is een gevaarlijke situatie op leven en dood. Nederlandstalige patiënten kunnen bij dringend ziekenvervoer niet langer afdwingen dat zij naar een Nederlandstalig ziekenhuis worden gebracht, zelfs wanneer dat binnen een omweg van twaalf minuten perfect mogelijk is en medisch verantwoord is. In momenten van angst en verwarring worden zij opnieuw overgeleverd aan Nederlandse taalanalfabeten.

  De Raad van State vernietigde die befaamde twaalfminutenregeling, een regeling die sinds 2023 een beperkte maar hoogst noodzakelijke correctie bood op een structureel probleem in de Vlaamse Rand. Deze vernietiging gebeurde niet omdat de regeling fout was, maar omdat ze juridisch slordig was uitgewerkt. De betreffende protocollen werden blijkbaar nooit formeel goedgekeurd door u, mijnheer de minister. Er is echter meer, het beroep kwam er na een klacht van de Franstalige Brusselse ziekenhuizen, die weigeren te investeren in Nederlandstalige zorg, maar wel verwachten dat Vlaamse patiënten zich aanpassen, zelfs in noodsituaties, en dit heeft mogelijk desastreuze gevolgen. Franstalige zorgverleners die complexe diagnoses moeten stellen, vinden het niet noodzakelijk de taal van hun patiënten te begrijpen. Dat is totaal onbegrijpelijk en medisch gevaarlijk.

  Mijnheer de minister, hoe verantwoordt u dat de Vlaamse patiënten vandaag opnieuw in een noodsituatie terechtkomen die hun veiligheid ondermijnt? Neemt u persoonlijk de verantwoordelijkheid voor het feit dat deze regeling in 2023 juridisch onduidelijk werd uitgewerkt? Hoe snel zult u welke stappen ondernemen om deze levensgevaarlijke beslissing van de Raad van State ongedaan te maken?

  Frank Vandenbroucke:

  Goede gezondheidszorg is gezondheidszorg die wordt gegeven in een taal die mensen begrijpen. Voor Vlamingen betekent dat het Nederlands, of ze nu in Brussel wonen, in de Rand of elders. Dat is absoluut essentieel.

  Precies daarom heb ik het in 2023, met de enthousiaste steun van de gouverneur van de provincie en de burgemeesters uit de regio, mogelijk gemaakt dat een ambulance een uitzonderlijke procedure kan volgen en, op aangeven van de patiënt, kan rijden naar een ziekenhuis waar die patiënt verzekerd is van dienstverlening in het Nederlands, ook al ligt dat ziekenhuis iets verder weg. Uiteraard gebeurde dat onder voorwaarden: de veiligheid van de patiënt moet gegarandeerd blijven en het ziekenhuis mocht niet overbelast zijn. Iedereen was daar zeer gelukkig mee en men ziet het gunstige effect daarvan ook in de cijfers. Ik was dan ook bijzonder teleurgesteld dat enkele Brusselse ziekenhuizen daartegen een klacht hebben ingediend, naar de Raad van State zijn gestapt en daar gelijk hebben gekregen.

  Ik denk echter niet dat het volstaat dat ik hier eenvoudigweg mijn handtekening zou onder zetten. Het is iets moeilijker dan dat. Het zou naïef zijn te denken dat dit probleem kan worden opgelost door louter te stellen dat we er een handtekening onder zetten en het een koninklijk besluit noemen. We hebben dat grondig bekeken en zijn van oordeel dat we dit fundamenteler moeten aanpakken.

  Het doel blijft hetzelfde: mensen moeten naar een ziekenhuis in de Rand kunnen gaan waar ze zich goed voelen wat betreft de taal waarin ze worden geholpen. Dat zal echter moeten gebeuren via een regeling die juridisch stevig en robuust is. Enkel mijn handtekening onder een tekst plaatsen zal dus niet volstaan. We zijn dat aan het bekijken.

  Ik vind het echter absoluut noodzakelijk dat een dergelijke regeling opnieuw wordt ingevoerd. Dat is voor mij essentieel en ik zal alles doen om dat mogelijk te maken. Dat zal nog enige analyse, studie en overleg vergen, maar ik vind dat absoluut nodig.

  Overigens hebt u gelijk dat hier ook een meer fundamentele uitdaging speelt met betrekking tot het taalgebruik en de taalverplichtingen in de Brusselse ziekenhuizen. Hoewel ik daarvoor geen rechtstreekse bevoegdheid heb, heb ik een aantal ziekenhuizen daarover al een aantal keer op de vingers getikt. Ik ben van oordeel dat we dat ook in de toekomst verder moeten blijven opvolgen.

  Jeroen Bergers:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord.

  Ik ben ervan overtuigd dat u het probleem wilt oplossen. Het arrest van de Raad van State was op zich vrij duidelijk. Ook de oplossing werd vrij duidelijk geschetst.

  In ieder geval ligt voor u een tekst die de zaak juridisch robuust kan oplossen. Of u dat op die manier doet of op een andere manier, interesseert mij niet zoveel. Wat mij en naar ik hoor ook u interesseert, is dat er een oplossing komt en dat Nederlandstaligen in het Nederlands zorg kunnen krijgen.

  Collega’s, het is immers hallucinant dat de Brusselse ziekenhuizen, die al jarenlang in overtreding zijn met de basisrechten van patiënten, meer tijd en meer middelen investeren in juridische procedures om patiënten te dwingen naar hun ziekenhuizen te komen dan die tijd en die middelen te investeren in het leren van Nederlands aan hun personeel en in het voorzien van basisrechten in hun ziekenhuizen, met name Nederlandstalige zorg voor Vlamingen in onze hoofdstad.

  Kurt Moons:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoorden. In de eigen taal geholpen worden in het eigen taalgebied is natuurlijk een communautaire eis, maar is in feite een basisvoorwaarde voor veilige zorg. Het is een mensenrecht. Het gaat hier niet over taalgevoeligheden of over symptomen, maar over diagnoses die verkeerd kunnen worden begrepen, met mogelijke schadelijke gevolgen voor de patiënt. Dat Vlamingen in 2026 opnieuw moeten vrezen dat zij in een noodzakelijke situatie niet worden begrepen, is een zoveelste historische vernedering. Dat dat alles gebeurt omdat de minister in 2023 half werk heeft geleverd, is des te schrijnender. De situatie vraagt geen begripvolle woorden, maar snelle daadkracht, zelfs als een en ander fundamenteel moet worden herbekeken. Wie mensenrechten ernstig neemt, corrigeert dit onmiddellijk met bindende sancties voor ziekenhuizen die structureel weigeren de taalwetgeving te respecteren. Alles minder dan dat aanvaarden, betekent dat Vlaamse patiënten risico lopen wegens hun taal. (…)

• Vraag: De begrotingsprognoses (Q56001382P)

  economie en werk

  De begrotingsprognoses
  

  Gesteld door

  Les Engagés Aurore Tourneur
  

  Beantwoord door

  cd&v Vincent Van Peteghem (Minister van Begroting)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Aurore Tourneur (meerderheid) verdedigt de pijnlijke maar noodzakelijke bezuinigingsmaatregelen van de regering-Arizona als moedig en structureel effectief, terwijl ze de vorige Vivaldi-coalitie beschuldigt van gebrek aan lef en het uitstellen van hervormingen, wat volgens haar leidt tot stijgende schuldkosten (tot 21 miljard euro tegen 2030). Minister Van Peteghem bevestigt dat de huidige hervormingen in pensioenen, fiscaliteit en arbeidsmarkt de schuldgroei afremmen—het begrotingstekort daalt van 43 naar 31,2 miljard—maar waarschuwt dat verdere inspanningen nodig zijn voor duurzame schuldstabilisatie, met extra investeringen in Defensie en Justitie als prioriteit. Tourneur reageert dat de kritiek van opposanten ongeloofwaardig is, aangezien zij in 30 jaar geen structurele oplossingen doorvoerden, terwijl de huidige regering in één jaar al zichtbare resultaten boekt. Beide benadrukken dat de maatregelen onvermijdelijk zijn voor de financiële toekomst, maar verschillen in toon: Tourneur claimt succes, Van Peteghem blijft voorzichtig over de langetermijnuitdagingen.

  Aurore Tourneur:

  Monsieur le ministre, je n'arrête pas d'entendre ces derniers jours les anciens membres de la coalition Vivaldi affirmer que les mesures qui sont prises par le gouvernement Arizona sont difficiles et inefficaces. Difficiles, oui, nous le disons. Tous les députés de la majorité ici présents ne prennent aucun plaisir à les voter, mais ils ont un sens aigu des responsabilités et les assument avec courage.

  Dire qu'elles sont inefficaces, c'est pousser le bouchon un peu loin. Qu'entend-on par une politique budgétaire efficace, monsieur le ministre, celle qui évite les décisions, qui reporte les réformes et laisse les problèmes s'aggraver, comme avant, en se cachant bien la tête dans le sable, ou celle qui s'attaque enfin au déséquilibre structurel, même quand c'est politiquement inconfortable?

  L'État fédéral consacre 12,2 milliards d'euros par an au paiement d'intérêts de sa dette, et ce sera 21 milliards d'ici 2030, si on n'agit pas. Cette dérive s'explique parce que la dette continue d'augmenter dans un contexte de croissance affaiblie, marquée par les tensions internationales, le vieillissement de la population et les nouveaux emprunts. Mais on paye aujourd'hui les intérêts du manque de courage politique de la Vivaldi. Sans nos mesures, la trajectoire ne serait pas de 21 milliards d'intérêts, mais irait bien au-delà.

  Monsieur le ministre, ma question est double. Pouvez-vous confirmer que la trajectoire engagée est la bonne et qu'elle permettra de stabiliser, puis de réduire la dette et sa charge d'emprunt? Pouvez-vous confirmer également qu'en l'absence de réformes courageuses prises depuis le début de cette législature, la situation financière de notre pays serait nettement plus préoccupante?

  Vincent Van Peteghem:

  Madame Tourneur, les défis budgétaires sont connus et nous n’hésitons pas à les relever. Si nous en sommes arrivés là, c’est en raison du report des réformes structurelles. Malheureusement, cet héritage continuera de peser sur nous pendant quelque temps encore. Dans les années à venir, le déficit budgétaire primaire restera en effet le moteur de la dette publique et des charges d’intérêts.

  Les réformes mises en œuvre par le gouvernement actuel dans les domaines des pensions, de la fiscalité et du marché du travail permettent enfin d’inverser cette tendance. Il ne s’agit pas là d’un détail, mais d’une condition indispensable à la viabilité financière de notre sécurité sociale. Par ailleurs, notre prospérité dépend de notre sécurité. C’est pourquoi ce gouvernement investit dans la Défense et dans la Justice. Et oui, ces investissements pèsent davantage sur notre dette et sur notre déficit.

  Les chiffres que j’ai présentés cette semaine en commission montrent que l’assainissement de nos finances publiques porte ses fruits. Il y a un an, le Comité de monitoring nous avait mis en garde contre un déficit qui, à politique inchangée, risquait d’atteindre environ 43 milliards d’euros, sans compter les investissements dans la Défense et la Justice. Grâce aux mesures actuelles, ce déficit sera ramené à 31,2 milliards d’euros.

  Sommes-nous déjà sortis d’affaire? Non! Une stabilisation durable du taux d’endettement n’est possible que si le déficit budgétaire primaire continue d’être résorbé. C’est bien ce que le gouvernement actuel entend faire, pour l’avenir de nos enfants et de nos petits-enfants. Et cet avenir sera meilleur demain!

  Aurore Tourneur:

  Merci monsieur le ministre. Vous ne me rassurez pas, car je n'étais pas vraiment inquiète. J'ai confiance. Vous l'avez dit, l'assainissement porte ses fruits. Vous confirmez simplement ce à quoi nous travaillons ensemble depuis des mois: redresser la barre budgétaire et inverser la tendance. Si ceux qui nous reprochent des réformes n'ont pas réussi à le faire en 30 ans, qu'ils ne viennent simplement pas nous dire aujourd'hui que ce que nous faisons en un an n'est pas magique. Nous travaillons, nous avançons avec courage pour assurer, comme vous l'avez dit, la pérennité d'un système qui ne tenait plus.

• Vraag: De balans na één jaar arizonaregering (Q56001371P)

  Vraag: De balans na één jaar arizonaregering (Q56001373P)

  Vraag: De balans na één jaar arizonaregering (Q56001379P)

  Vraag: De balans na één jaar arizonaregering (Q56001380P)

  Vraag: De balans na één jaar regering-De Wever (Q56001386P)

  Vraag: De balans na één jaar arizonaregering (Q56001389P)

  economie en werk

  De balans na één jaar arizonaregering
  De balans na één jaar arizonaregering
  De balans na één jaar arizonaregering
  De balans na één jaar arizonaregering
  De balans na één jaar regering-De Wever
  De balans na één jaar arizonaregering
  Eén jaar regeringsbeleid: Arizona en De Wever summaryExplanation

  Gesteld door

  PS Paul Magnette
  DéFI François De Smet
  N-VA Axel Ronse
  PVDA-PTB Raoul Hedebouw
  Anders. Alexia Bertrand
  Ecolo-Groen Sarah Schlitz
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Paul Magnette en Raoul Hedebouw bekritiseren scherp dat de regering-Arizona na één jaar de economie verzwakt met stijgende werkloosheid, dalend koopkracht en verdubbelde tekorten, terwijl beloften over belastingverlaging en loonsverhogingen gebroken werden en nieuwe heffingen juist de druk op burgers vergroten. François De Smet en Sarah Schlitz benadrukken dat de hervormingen ideologisch gedreven zijn, sociale rechten afbouwen en kwetsbare groepen raken, met een illiberale koers die migratie, justitie en arbeidsmarkt verhardt zonder echte oplossingen te bieden. Axel Ronse (N-VA) en Jan Jambon verdedigen daarentegen de "moedige hervormingen", zoals pensioen- en arbeidsmarktherzieningen, die volgens hen de schuld groeien afremmen en de economie toekomstbestendig maken, ondanks tegenvallende korte-termijnresultaten. Critici zoals Alexia Bertrand (Anders) wijzen op uitgestelde plannen, stijgende staatschuld en een gebrek aan concrete verbeteringen, terwijl Hedebouw de massale sociale protesten als teken ziet van groeiend verzet tegen het beleid.

  Paul Magnette:

  Monsieur le ministre, cela fait donc un an que votre gouvernement est installé. C’est tellement pénible que, en ressenti, on a l’impression que cela fait plutôt dix ans. Cela fait pourtant un an. Il y a un an, vous nous aviez promis la prospérité, des comptes qui allaient revenir à l’équilibre, le plein emploi qui allait s’annoncer et un fort soutien au pouvoir d’achat. On allait enfin récompenser les travailleurs.

  Un an plus tard, quand on prend les chiffres officiels, les chiffres européens et ceux de nos institutions comme la Banque nationale de Belgique et le Bureau fédéral du Plan, c’est tout l’inverse qui est en train de se produire. La prospérité? Notre taux de croissance est plus faible que dans tous les pays voisins et il y a des faillites en cascade. Le soutien au pouvoir d’achat? Trois Belges sur quatre disent que, depuis que votre gouvernement s’est installé, leur pouvoir d’achat s’est dégradé. Des pensionnés et des travailleurs vont subir une pluie de nouvelles taxes et un double saut d’index. Le taux d'emploi? Le taux d’emploi diminue, pour la première fois depuis très longtemps. Le chômage repart à la hausse. C'est plus de 25 000 chômeurs en plus en Wallonie au cours de la dernière année.

  Quant au déficit, c’est le comble du comble! Votre déficit, vous le faites doubler. Vous avez hérité d’un déficit de 18 milliards, qui vient au passage du tax shift du gouvernement MR-N-VA d’il y a dix ans. Quinze milliards, ce sont l’Office national de sécurité sociale (ONSS) et le SPF Finances qui nous le disent, votre ministère. Vous faites doubler ce déficit. Alors, monsieur Jambon, j’ai beau chercher, je n’ai pas trouvé un seul pays européen qui fasse pire! Avec votre gouvernement, la Belgique est en train de devenir l’homme malade de l’Europe.

  Ma question est donc très simple, monsieur le ministre. Quand allez-vous réagir? Quand allez-vous reconnaître que vos politiques ne marchent pas et changer radicalement de cap? C’est ce que les Belges attendent de vous.

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, pour moi le bilan de l'Arizona en un an, c'est trois choses.

  D'abord, c'est un rouleau compresseur idéologique qui se moque complètement des situations individuelles. Votre grande réforme, celle du chômage en deux ans, vous l'avez menée au pas de charge, brutalement, parce qu'il fallait une victoire idéologique rapide. Et peu importe les conséquences, peu importe le sort des travailleurs ALE, peu importe le sort des aidants proches, peu importe le fait qu'il n'y a pas d'emploi pour tout le monde alors que vous savez que c'est le cas, vous avez choisi de faire une réforme centrée sur le chômage et non sur l'emploi, et vous allez récolter de la précarité.

  Ensuite, et ça, ça va vous plaire, l'Arizona, c'est aussi la victoire culturelle du nationalisme flamand, bravo! C'est la régionalisation de la solidarité fédérale via le renvoi des exclus vers les CPAS. C'est la fin du Sénat, non pas par souci d'efficacité, mais parce qu'il fallait à la N-VA, comme trophée, un morceau de la Belgique de 1830. C'est encore la fusion des zones de police de Bruxelles, contre l'avis des Bruxellois. En fait, à la N-VA, je crois que vous n'en revenez pas d'avoir enfin trouvé des francophones, avec le MR et Les Engagés, assez dociles pour vous aider à démanteler ce pays tout en douceur. Encore bravo pour ça!

  Enfin, et peut-être surtout, l'Arizona, c'est une vraie régression en termes de droits humains. Et ça, c'est un festival! Vous contestez la jurisprudence de la Cour européenne des droits de l'homme. Vous essayez d'interdire des associations par voie extrajudiciaire. Vous ressuscitez les visites domiciliaires, pour qu'on puisse aller voir chez les gens si, par hasard, ils n'hébergent pas des migrants. Vous gardez des prisons surpeuplées. Vous négociez même avec les talibans, qui est le régime le plus moyenâgeux du monde, au rayon migration. C'est sans doute le premier gouvernement de ce pays qui soit fier d'être illibéral.

  Je pourrais en rajouter. Je pourrais dire que la première année de l'Arizona est la pire en matière de fusillades à Bruxelles, que vous n'êtes nulle part sur le nucléaire, mais aussi nulle part sur le renouvelable et que, même pour le budget, vous ne nous en sortez pas. En fait, l'Arizona, en un mot, monsieur le ministre, c'est un mirage, c'est un désert. Il nous appartient désormais de prouver que les citoyens méritent beaucoup mieux que ce mirage et de les en sortir.

  Axel Ronse:

  Mijnheer de minister, ik zou het niet beter kunnen zeggen dan Paul Magnette. Hij heeft 100 % gelijk. Hij gaf een mooi interview over één jaar Arizona. Weet u wat de titel van dat interview was? "Bart De Wever doet exact wat Vlaanderen wil." Dank u wel, Paul. Merci beaucoup . Hij doet niet alleen wat Vlaanderen wil, hij doet ook wat Wallonië nodig heeft. Les Engagés, le MR: bravo, grand bravo .

  Iedereen heeft de fameuze reportage over de Rue de Dison gezien. Iemand krijgt acht jaar lang een ziekte-uitkering wegens een gebroken enkel. Mensen die 20 jaar aan de dop zitten, verliezen nu hun uitkering, maar 13 % van hen is alweer aan het werk. Onze belastingdruk daalt.

  Migratie: mensen kunnen hier pas na vijf jaar sociale voordelen opbouwen. Als men gezinshereniging wil, moet men een echt loon kunnen tonen.

  Defensie: eindelijk zijn we bezig met de uitbouw van een deftige defensie, in een wereld die in brand staat, waar onze veiligheid niet meer verzekerd is en waarin bedrijven moeten vechten tegen Amerikaanse en Chinese bedrijven, met duurdere energie en hogere loonkosten.

  Dat doen we met de MR, met Les Engagés, met Vooruit, met cd&v en uiteraard met de N-VA. Dat is een fantastische regering.

  Mijnheer de minister, mijn vraag aan u is: doe zo voort.

  Voorzitter:

  Eindelijk een collega met een heel concrete vraag.

  Raoul Hedebouw:

  Un an d'Arizona: quel anniversaire, monsieur le ministre! Quel anniversaire! Pendant toute la campagne électorale, vous aviez promis deux choses. Avec le MR, Les Engagés et compagnie, vous aviez dit: "Nous allons revaloriser le travail, et il n'y aura pas de nouvelles taxes."

  U hebt tijdens de verkiezingscampagne twee beloften gedaan: het werk moest meer lonen en er zouden geen extra belastingen komen.

  Het werk moest meer lonen. U beslist echter, mijnheer de minister, om een malus op het vervroegd pensioen in te voeren van 200 à 300 euro voor al wie niet tot 67 jaar kan werken.

  Het werk moest meer lonen. U beslist echter om de indexering boven 2.600 euro netto af te schaffen.

  Het werk moest meer lonen. U valt bovendien de nachtpremies aan van al die werkende Belgen vandaag.

  Het werk moest meer lonen. U zult alle lonen in het land blokkeren. Dat zorgt ervoor dat 16 miljard euro per jaar uit de zakken van de werknemers naar het kapitaal gaat.

  Dat is wat het betekent als men zegt dat het werk meer moet lonen. Uw beloften worden met Arizona totaal niet nageleefd.

  La deuxième promesse que vous avez faite, c'est que les taxes n'allaient pas augmenter. On les a entendus: selon les messieurs Bouchez et Prévot, les taxes n'allaient pas augmenter.

  Les taxes n'allaient pas augmenter, mais vous augmentez les accises sur le gaz. Les taxes n'allaient pas augmenter, mais vous augmentez les accises sur les frites à emporter. Les taxes n'allaient pas augmenter, et vous avez augmenté la TVA sur les tickets pour aller au fitness, pour aller aux concerts, etc. Les taxes n'allaient pas augmenter, mais 1,3 milliard d'euros vont partir des poches des travailleurs dans la poche de l'État et des grands bourgeois.

  Et vous nous dites que les taxes n'ont pas augmenté. En fait, en un an, vous avez fait exactement le contraire de ce que vous aviez dit dans la campagne.

  U hebt gewoon het tegenovergestelde gedaan van wat u tijdens de campagne gezegd hebt. Dat noemt men in de politiek liegen. Dat is de reden waarom u geen draagvlak hebt voor uw maatregelen.

  Daarom stel ik u de vraag, mijnheer Jambon, zult u door (…)

  Voorzitter:

  Mijnheer Hedebouw, ik kan me voorstellen dat de heer Jambon uw vraag impliciet begrepen heeft.

  Alexia Bertrand:

  We hebben vernomen dat de eerste minister ziek is en niets is zo erg als ziek zijn op zijn eigen verjaardagsfeestje. Namens de Anders.-fractie wens ik hem veel beterschap toe.

  Mijnheer Jambon, de arizonaregering is intussen een jaar bezig. Ivan De Vadder duidt de eerste minister aan als de dominante figuur van de regering. Bij zijn internationale optredens over Euroclear en in Davos heeft hij punten gescoord. Hij krijgt 26 Europese leiders op één lijn, maar ondertussen gaat het in zijn regering alle richtingen uit.

  Mijnheer de minister, u zou de belastingen verlagen en de pensioenen hervormen. Wat zien we echter? De meerwaardebelasting is een monsterlijke koterij, de btw-hervorming is totale chaos en de pensioenhervorming is uitgesteld en laat op zich wachten.

  Uw regering zou Justitie moderniseren en de overbevolking aanpakken. Onder minister Verlinden is het aantal grondslapers echter opgelopen tot 600. Nog nooit waren het er zoveel en er wordt openlijk geruzied over de noodzakelijke aanpak.

  Op het vlak van mobiliteit zou de arizonaregering de NMBS klaarmaken voor de eenentwintigste eeuw. Wat gebeurt er onder de heer Crucke? De trein staat stil, de vakbonden staken en de pendelaar is opnieuw de dupe.

  Het regeerakkoord stipuleerde dat de levensduur van de kerncentrales op korte termijn verlengd zou worden met het oog op de energiebevoorrading. Met Atomic Boy staan we volgens De Tijd vandaag helemaal nergens.

  Voor de gezondheidszorg rolt u de rode loper weer uit voor minister Vandenbroucke. Er wordt daarin alsmaar meer geld geïnvesteerd, maar de dienstverlening gaat er niet op vooruit. Het systeem van de verhoogde tegemoetkoming ontspoort en het aantal langdurig zieken explodeert.

  Over één ding bent u het wel eens: meer controles, meer regels en meer taksen. Met de arizonaregering wordt het alleen maar complexer. (…)

  Sarah Schlitz:

  Monsieur le ministre, nous regrettons évidemment que le premier ministre ne puisse être parmi nous pour souffler sa première bougie. C'est sûr, il y a des vents contraires. La situation n'est pas simple et on ne peut pas vraiment dire que le cœur soit à la fête.

  Voici un an, alors que nous étions ici ensemble, le premier ministre nous invitait tous, tous les Belges, à une grande balade à vélo. Il nous disait que ce ne serait pas simple, qu'il y aurait comme une grosse côte, mais que, quand nous serions arrivés tout en haut, tous ensemble – nous avions quand même déjà des doutes car on ne part pas tous avec les mêmes chances, certains en tricycle, d'autres avec un pneu crevé et d'autres avec un super vélo électrique –, la vue serait magnifique, une fois l'effort collectif mené. Que constate-t-on un an plus tard? Le gouvernement semble avoir rangé les bécanes pour les troquer contre une grande partie de chasse dont les Belges sont les proies.

  Alors, cela a commencé avec les demandeurs d'emploi, entraînant dans le même lot des dégâts collatéraux: les travailleurs et travailleuses des ALE, les aidants proches, les travailleurs âgés licenciés, comme ceux de chez Cora qui ne retrouveront pas de travail et qui se retrouveront sur le carreau, les pensionnés évidemment, les parents dont toutes vos politiques rendent la vie plus compliquée chaque jour, les personnes migrantes, les jeunes dont vos politiques climatosceptiques obstruent complètement l'avenir, les fonctionnaires, les profs, les travailleurs des arts ou encore le secteur horeca avec vos dernières mesures de réforme fiscale.

  Alors, après un an, les Belges sont franchement très inquiets. Je constate qu'ils n'espèrent même plus que vous puissiez améliorer leur vie. Ce qu'ils espèrent, c'est ne plus être dans votre viseur et que le gouvernement ne s'occupe plus d'eux. Pourquoi toutes ces politiques? Pour répondre au chant des sirènes des lobbies et des multinationales, qui vous demandent chaque jour une main-d'œuvre moins chère, taillable et corvéable à merci.

  Monsieur le ministre, qu'allez-vous faire pour améliorer vraiment la vie des Belges?

  Jan Jambon:

  Mijnheer de voorzitter, collega's, zoals u weet, is de eerste minister geen grote fan van verjaardagsfeestjes en daarom heeft hij mij gevraagd om de vragen over te nemen. Dat is natuurlijk niet waar. De eerste minister is eergisteren ziek geworden en moet sinds gisteren het bed houden. Ik wens hem, ongetwijfeld in u aller naam, veel beterschap.

  Niemand zal ontkennen dat de regering is aangetreden in woelige tijden en ze viert haar eerste verjaardag ook in woelige tijden. Jaren van stilstand hadden dit land bijzonder kwetsbaar achtergelaten. Toen de regering een jaar geleden de eed aflegde, zat dit land budgettair en sociaal-economisch in een diepe put, nog los van de geopolitieke omstandigheden die het afgelopen jaar alleen maar grimmiger zijn geworden.

  Door dag en nacht te werken – en u kunt dat bijna letterlijk nemen –, kunnen we na een jaar al de eerste resultaten zien doorschemeren. Onze arbeidsmarkt is grondig hervormd en de werkloosheidsuitkering is eindelijk beperkt in de tijd. De betaalbaarheid van de pensioenen is grondig versterkt en de toename van de pensioenkosten zelf zal tegen 2060 gehalveerd zijn. Vergeleken met een ongewijzigd beleid is in deze legislatuur al 32 miljard aan schuldopbouw vermeden. De kernuitstap ging op de schop en wie werkt, zal op het einde van de legislatuur zo'n 100 euro netto per maand meer overhouden. Ten slotte eist dit land op internationaal niveau opnieuw zijn rol op, zeker als het erover gaat om onze eigen belangen te verdedigen en onze verantwoordelijkheid in de NAVO en op Europees niveau op te nemen om bij te dragen aan internationale stabiliteit en duurzame vrede.

  Cela signifie-t-il que le gouvernement peut se reposer sur ses lauriers ? Absolument pas. Nous n'y sommes pas encore.

  Le gouvernement est pleinement conscient de cette réalité. Sur le plan budgétaire, nous répondons désormais aux exigences de l'Europe. La première étape intermédiaire sur la route vers le sommet est ainsi atteinte. Cette étape n'a pas vocation à nous faire relâcher nos efforts. Elle doit au contraire nous permettre de veiller à ce que les réformes décidées jusqu'à présent soient pleinement mises en œuvre. À l'heure actuelle, le gouvernement travaille d'arrache-pied pour y parvenir.

  Lorsque ce sera fait, nous pourrons à nouveau lever les yeux vers l'objectif suivant. Car ne vous y trompez pas, chers collègues, il reste encore beaucoup de travail à accomplir. Après la norme européenne des dépenses, nous pouvons déjà apercevoir la prochaine étape.

  Comme au cours de l'année écoulée, le gouvernement continuera d'avancer et de surveiller attentivement l'impact ainsi que les éventuels effets indésirables de ces réformes. Mais ceux qui pensent que notre population s'en sortirait mieux en revenant aux vieilles recettes dont on a usé et abusé, et qui nous ont conduit à cette situation, se trompent lourdement. Nous devons persévérer. Nous devons poursuivre les réformes. La prospérité de tous les habitants de ce pays est en jeu, dixit le premier ministre.

  Paul Magnette:

  Merci, monsieur le ministre, mais quand je vous écoute, je suis encore un peu plus inquiet.

  Vous avez annoncé il y a quelques jours dans la presse que vous alliez bientôt prendre votre retraite. À vous écouter ici, on a l’impression que vous êtes déjà un peu en prépension.

  Vous prenez votre temps, tranquillement. Vous expliquez que la situation est compliquée, qu’il y a un héritage du passé. Il y a pourtant quelque chose qu’il faut regarder, monsieur le ministre, ce sont les faits. Les faits ne vous donnent pas raison.

  L’économie belge va très mal. Elle va beaucoup plus mal que toute une série d’autres économies européennes qui sont confrontées exactement à la même situation internationale que la nôtre. C’est le résultat de vos choix politiques, de vos choix politiques du passé que l’on continue à payer et de vos choix politiques d’aujourd’hui. Quand vous généralisez l’austérité, comment voulez-vous que cela aille bien? Quand les pensionnés vont perdre entre 1 000 et 1 500 euros, quand les travailleurs vont perdre 500 euros et quand des milliers de personnes vont perdre leurs droits, eh bien, ils vont moins dépenser. Les premières victimes seront les petits indépendants, les petites entreprises et le commerce de proximité (...)

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, il faut vous laisser une chose, c’est que vous assumez. En réalité, il y a deux types de partis dans cette coalition Arizona.

  Il y a ceux qui assument, grosso modo le MR et la N-VA. Vous savez que vous prenez des mesures horribles, mais vous les assumez pleinement parce que vous êtes dans votre schéma de guerre culturelle. Il y a ensuite les autres, ceux que j’appellerais les planqués, les planqués de la nuance, qui essaient de passer entre les gouttes.

  Je parle évidemment notamment des Engagés. Ce sont ceux qui regardent en l’air dès que l’on parle de droits humains, ceux qui ont approuvé la fusion des zones de police bruxelloises alors que même leurs bourgmestres sont contre, ceux qui ont changé d’avis sur les visites domiciliaires mais qui ont des larmes de crocodile lorsqu’ils parlent de régularisation en commission. Il faut donc être clair. Chaque mesure Arizona sera aussi le bilan des Engagés. L’exclusion des aidants proches, ce sera aussi Les Engagés. Le tapis rouge aux nationalistes, c’est aussi Les Engagés. Les visites domiciliaires, c’est aussi Les Engagés. Les négociations avec les talibans, c’est aussi Les Engagés.

  Vous n’allez pas vous en sortir pendant trois ans en jouant l’adoucissant moelleux de la lessive Arizona.

  Axel Ronse:

  Het is een bizar verjaardagsfeestje: alle andere sprekers vragen om in één generatie alle welvaart die de vorige generaties hebben opgebouwd, erdoor te draaien. Geen politieke moed om de pensioenfactuur aan te pakken. Geen politieke moed om de migratie aan te pakken. Geen politieke moed om meer mensen aan het werk te krijgen.

  De vijf arizonapartijen, Les Engagés, de MR, cd&v, Vooruit en de N-VA, hebben wel politieke moed. We doen dat onder één gezamenlijke vlag, namelijk de arizonavlag, en die is nog niet veranderd, namelijk een sociale welvaartsstaat in de geest van Daens, waarbij wij ervoor zorgen dat wie werkt, netto meer verdient en dat ondernemers zin hebben om te ondernemen, en waarbij wij heel de boel die hier is achtergelaten, opkuisen.

  Mijnheer de minister, ik ben blij dat u daarmee doorzet en ik hoop dat we nog veel verjaardagen mogen vieren.

  Voorzitter:

  Mijnheer Hedebouw, die woorden zult u ongetwijfeld ondersteunen, of misschien niet?

  Raoul Hedebouw:

  Mijnheer de minister, het is nu de eerste verjaardag van Arizona. Het tweede politieke feit – ik heb al gesproken over uw balans – is dat de sociale beweging nog altijd intens druk zet. Dat heb ik nog nooit gezien. In één jaar waren er dertien nationale mobilisaties. De strijd gaat in maart nog verder, met een grote betoging. Dat is du jamais vu , echt waar.

  C'est du jamais vu. Ce matin, j'étais présent au piquet. Je suis allé à Charleroi, j'ai été à la Sonaca, j'ai été à Strépy, je remercie tous les camarades pour leur accueil là-bas.

  Ils m'ont dit: "Dis un truc, Raoul. Dis-leur, à tous ces ministres. Dis-leur de notre part. Nous produisons la richesse dans ce pays. Que ces ministres viennent un jour travailler dans nos entreprises, où nous travaillons de 18h à 2h puis de 2h à 10h la nuit! Où nous travaillons dur! Un jour! Nous demander de travailler jusqu'à 67 ans, nous casser l'indexation de nos salaires, c'est tout à fait inhumain!"

  Je leur ai dit – et je vais vous le dire – qu'ils m'ont donné espoir que ce combat va continuer, monsieur le ministre des Pensions, pour vous faire reculer sur vos mesures "pension" qui n'ont pas encore été déposées ici au Parlement.

  Alexia Bertrand:

  Mijnheer de minister, u spreekt over de internationale politiek, maar wat telt, is wat hier gebeurt. Wat gebeurt hier? U beweert dat de pensioenen betaalbaar zijn, maar dat is niet waar. De implementatie van uw pensioenhervorming is uitgesteld tot 2027. De schuld blijft stijgen richting 120 % tegen 2029. De fiscale hervorming is uitgesteld tot de volgende legislatuur. Resultaten zijn er niet, of toch wel, namelijk taks, taks, taks. Daarover zijn jullie het wel eens.

  De industrie bloedt, de schuld stijgt, de begroting blijft ontsporen en er komen alleen maar nieuwe regels die alles nog complexer maken. Ik wil u wel geloven op uw woord, maar ik zal kijken naar uw daden. Het moet nu anders.

  Sarah Schlitz:

  Monsieur le ministre, depuis un an, en commission des Affaires sociales comme en commission des Finances – les deux commissions où nous nous retrouvons le plus souvent –, je me demande chaque fois comment vous osez. Vous prétendez vouloir créer de l’emploi et garantir à chacun un travail digne, parce que le travail permet de vivre dignement. Mais lorsqu’on ouvre le premier projet de loi que vous avez déposé, portant des dispositions diverses – vous adorez les lois-programmes et les dispositions diverses, des textes toujours incompréhensibles en espérant que les citoyens ne comprennent pas ce que vous êtes en train de faire –, on voit que la seule mesure du chapitre consacré à l’emploi consiste à exclure des chômeurs. Je me suis dit: "Wow, ça, c’est tout de même culotté!" Aucune mesure ne crée le moindre emploi. Ensuite, vous prétendez vouloir sauver la sécurité sociale, alors même que vous créez toute une série d'emplois qui la définancent structurellement, comme notamment les flexi-jobs et le travail des pensionnés et des étudiants. Aujourd’hui, même un enfant de 10 ans comprend que vos mesures sont incohérentes et (…)

• Vraag: Het meerwaardemonster (Q56001374P)

  Het meerwaardemonster
  

  Gesteld door

  Anders. Vincent Van Quickenborne
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Van Quickenborne bekritiseert de meerwaardetaks als een ondoorzichtig "meerwaardemonster" met negen tarieven in plaats van het beloofde uniforme tarief van 10%, dat volgens hem niet enkel miljardairs maar ook spaarders, jongeren en familiebedrijven treft en investeringen ontmoedigt. Hij stelt dat de maatregel de economie schaadt en pleit voor een eenvoudig systeem zoals in Estland, met één tarief zonder uitzonderingen, alsook voor beleggingsstimulansen zoals de Einsteinrekening. Minister Jambon reageert laconiek ("Ja"), waarna Van Quickenborne hem beschuldigt van onwetendheid, respectloosheid en het creëren van een onwerkbaar belastingcircus, verwijzend naar kritiek van ondernemers en burgers op sociale media. Van Quickenborne eist vereenvoudiging en noemt de huidige aanpak schandalig complex.

  Voorzitter:

  We hebben de heer Van Quickenborne nog niet zo heel veel gehoord, dus geef ik hem graag de gelegenheid om dat nu recht te trekken.

  Vincent Van Quickenborne:

  Mijnheer de minister, dag na dag, uur na uur wordt het dossier van de meerwaardetaks complexer.

  Collega’s, in het begin zei de minister dat het om één tarief ging, heel simpel, namelijk 10 %. Wanneer men echter die 272 bladzijden bekijkt, blijkt het te gaan om negen tarieven: 0 %, 1,25 %, 2,5 %, 5 %, 10 %, 16,5 %, 33 %, 33 % vermeerderd met gemeentetaks en zelfs 50 %.

  Iedereen zegt dat het de miljardairs zijn die zullen betalen, maar dat klopt niet. De ouders die sparen en beleggen voor hun kinderen zullen de meerwaardetaks moeten betalen. Mensen die beleggen om later een pensioen te hebben op het niveau van een ambtenarenpensioen, zullen de taks moeten betalen, mijnheer de minister. Jongeren die zeggen dat ze niet meer geloven in het spaarboekje omdat het geen rendement oplevert, zullen die taks moeten betalen, aangezien ze investeren in crypto en in ETF’s. Zij zullen allemaal de meerwaardetaks moeten betalen.

  Het probleem is het volgende. Vandaag staat in de krant dat familiebedrijven in hun voortbestaan worden bedreigd door de meerwaardetaks. Dat komt doordat een bakker die aan zijn kinderen een overdracht doet zonder dat daar ook maar één euro cash tegenover staat, toch de meerwaardetaks zal moeten betalen. Intussen blijft de regering echter doofstom, omdat Vooruit natuurlijk zijn symbool moet hebben, zijn trofee.

  De realiteit is dat intussen, koste wat het kost, de economie enorm veel schade oploopt. In plaats van mensen aan te zetten tot investeringen in beleggingen, worden ze weggejaagd naar spaarboekjes.

  De meerwaardetaks zet een rem op investeringen en op groei, mijnheer de minister. Deze meerwaardetaks is slecht voor onze economie. U zou beter iets anders doen, bijvoorbeeld de Einsteinrekening: elke maand 100 euro beleggen. Als men dat systematisch doet, van bij de geboorte tot de leeftijd van 65 jaar, bouwt men een kapitaal op van 1,4 miljoen euro. Dat is wat we zouden moeten aanmoedigen, maar u jaagt de mensen weg van beleggingen.

  Mijnheer de minister, collega’s, wie de meerwaardetaks grondig bekijkt en bestudeert – sommigen doen dat –, ziet dat ze een meerwaardemonster is geworden. Daarom heb ik maar één vraag voor u, mijnheer de minister, met betrekking tot die 272 bladzijden: begrijpt u het zelf nog?

  Voorzitter:

  Voilà, dat is een duidelijke vraag, mijnheer de minister.

  Jan Jambon:

  Ja.

  Voorzitter:

  Duidelijke vragen verdienen duidelijke antwoorden.

  Vincent Van Quickenborne:

  Mijnheer de minister, uw antwoord zegt veel over het respect dat u toont voor de mensen. Wat u hier duidelijk maakt, is dat u het niet begrijpt. Als u het wel zou begrijpen, dan begrijp ik niet waarom familiebedrijven vandaag in de krant om hulp vragen. Als u het zou begrijpen, dan begrijp ik niet waarom mensen met interne meerwaarden geconfronteerd worden met tarieven van 33 %. Als u het zou begrijpen, dan begrijp ik niet waarom er op X zoveel mensen zijn met vragen die onbeantwoord blijven. Op den duur ben ik het callcenter van deze regering geworden om op al die vragen te antwoorden. U zou zich eigenlijk moeten schamen, mijnheer de minister. Dat is de realiteit. De meerwaardetaks is zo complex, en dat in combinatie met uw btw-circus, dat trouwens nog altijd bezig is. Kijk naar het filmpje van Marc Coucke op Instagram. Dat is het resultaat van één jaar Arizona op het vlak van belastingen: complexer, complexer, complexer. Mijnheer de minister, maak het eenvoudig. Doe zoals in Estland: één tarief voor alles. Geen koterijen, geen uitzonderingen. Dat is wat wij voorstellen.

• Vraag: Pensioensparen en betaalbaar wonen (Q56001383P)

  economie en werk

  Pensioensparen en betaalbaar wonen
  

  Gesteld door

  cd&v Nawal Farih
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Nawal Farih (cd&v) wijst op de onbetaalbaarheid van woningen voor jonge Vlamingen (gemiddelde koopleeftijd 38-41 jaar, eigen inbreng van 96.000 euro nodig) en stelt voor om pensioensparen vrij te geven voor de aankoop van een eerste woning, om zo jonge kopers te ontlasten. Minister Jan Jambon onderschrijft het doel maar benadrukt dat woningaankoop een regionale bevoegdheid is en dat juridische hordes overwonnen moeten worden, hoewel hij het voorstel in overweging neemt naast plannen om pensioensparen transparanter en rendabeler te maken. Farih dringt aan op snelle actie, omdat woningbezit volgens haar de armoederisico’s met een derde vermindert en de huidige crisis jonge generaties onevenredig treft. Jambon belooft het voorstel te betrekken in lopende besprekingen, zonder concrete toezeggingen.

  Nawal Farih:

  Mijnheer de minister, acht op de tien jonge Vlamingen kunnen geen woning aankopen. De gemiddelde leeftijd waarop de eerste woning wordt aangekocht in ons land schommelt tussen 38 en 41 jaar. Het duurt tot zijn 38 of 41 jaar voor een Vlaming zijn eerste woning kan kopen.

  Dat hoeft ons niet te verrassen als we zien dat in het voorbije jaar de prijzen op de woningmarkt met liefst 6 % gestegen zijn. Dat wordt dan ook rechtstreeks vertaald in een eigen inbreng van 96.000 euro.

  Ik hoef het u niet te vertellen, er zijn niet veel mensen van 30 jaar die 96.000 euro hebben om hun eerste woning te kopen. Niet de jonge politieagent, niet de jonge zorgkundige, en zeker niet de jonge leerkracht.

  We hebben daarom met cd&v een plan ontwikkeld waardoor mensen die verantwoordelijkheid opnemen en die aan pensioensparen doen voor hun toekomst, dat potje ook kunnen gebruiken als eigen inbreng voor de aankoop van hun eerste woning. We zien het immers allemaal in onze steden en gemeenten: jonge mensen die afgestudeerd zijn, maar opnieuw thuis moeten gaan wonen tot hun 40 jaar, jonge mensen die genoodzaakt worden om een oude woning te kopen, met renovatieverplichtingen om u tegen te zeggen en met een renovatiefactuur waar we allemaal van achterover zouden vallen.

  Voorzitter: Wouter Vermeersch, ondervoorzitter.

  Président: Wouter Vermeersch, vice-président.

  Wij vragen dus gewoonweg: morgen moet beter. Zult u ons voorstel, waardoor we jonge mensen wat soelaas bieden doordat ze hun pensioensparen mee kunnen gebruiken voor hun eerste woningaankoop, steunen?

  Jan Jambon:

  Op een gesloten vraag kan men een gesloten antwoord geven, maar soms zijn de vragen nog niet eerder gesteld, mijnheer Van Quickenborne, en dan kan men wat ruimer antwoorden. Soms zijn de besprekingen nog niet gedaan en gaan ze nog voort.

  Mevrouw Farih, ik kom nu tot uw vraag. De regering wil het rendement van de pensioenspaarders inderdaad verhogen. Volgens de aanbevelingen in studies van de FSMA kan dat onder meer door het pensioensparen te vereenvoudigen, te zorgen voor meer transparantie en meer concurrentie op de markt. Er werd al een voorontwerp opgemaakt, dat nu in technische werkgroepen wordt besproken. De FSMA zal ook een tool ontwikkelen om vergelijkingen te maken.

  Wat uw specifiek voorstel betreft, kan ik mij volledig vinden in de doelstelling en in de betrachting om vooral jonge mensen aan te moedigen om te sparen en om een eigen woning te verwerven. Ik moet wel één opmerking maken. De verwerving van de eerste woning is in ons complexe land een regionale bevoegdheid. Daarvoor zal dus een juridisch sluitende oplossing moeten worden gezocht. Conclusie, we zullen uw voorstel meenemen in onze besprekingen en bekijken hoe we eventuele obstakels kunnen wegwerken.

  Nawal Farih:

  Mijnheer de minister, bedankt voor uw antwoord. Ik denk dat het belangrijk is om daar inderdaad snel op in te zetten, want de woonmarktcrisis mag geen crisis blijven voor de jonge generatie. We weten allemaal dat het bezit van een woning ervoor zorgt dat er maar liefst een derde minder kans is op armoede. Blijf dus inzetten op dat verhaal. Wij kijken met cd&v uit naar morgen beter.

• Vraag: De hervorming van de politiezones en de financiële gevolgen voor de gemeenten (Q56001375P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De hervorming van de politiezones en de financiële gevolgen voor de gemeenten
  

  Gesteld door

  ONAFH Jean-Marie Dedecker
  

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Jean-Marie Dedecker bekritiseert het plan van minister Bernard Quintin om het aantal politiezones van 180 naar 60 in te krimpen, omdat dit volgens hem de kloof met de burger vergroot, de lokale nabijheid aantast en de financiële lasten onevenredig bij gemeenten legt, zoals eerder bij de brandweerhervorming gebeurde. Quintin verdedigt zijn hervorming door te stellen dat versnippering leidt tot inefficiëntie en belooft betere interventiecapaciteit, zichtbaarheid en een herziene financieringsnorm, met eenmalige steun voor fuserende zones om middelen te bundelen en slagkracht te verhogen. Dedecker wijst dit af met buitenlandse voorbeelden zoals Nederland en Denemarken, waar centralisatie mislukte en nu opnieuw gedecentraliseerd wordt, en benadrukt dat lokale zones juist de burgernabijheid garanderen. Beide spreken elkaar tegen over de vraag of schaalvergroting de politie efficiënter maakt of de burger verder vervreemdt.

  Jean-Marie Dedecker:

  Mijnheer de minister, afgelopen week verklaarde u dat u de lokale politiezones van 176 naar 60 zou laten inkrimpen. Ik viel bijna van mijn stoel. De grote politiehervorming naar een federale en lokale politie, uitgevoerd in 2001 door uw partijgenoot Antoine Duquesne ingevolge het Octopusakkoord, kostte 20 miljard Belgische frank. Iedereen kreeg een loonsverhoging van 20 % en er waren zoveel graadverhogingen dat de politie een Mexicaans leger werd, met meer officieren dan soldaten.

  We zijn nu 25 jaar later. De federale politie zou instaan voor het gerechtelijke deel, de ordehandhaving en de ondersteuning van de lokale politie. Ondertussen is de federale politie na allerhande omzwervingen, denk maar aan de canapébenoemingen en recent nog aan i-Police, bijna in de palliatieve zorg beland.

  Wat is nu de oplossing? We keren terug naar de lokale zones. De lokale zones zullen waarschijnlijk het gelag moeten betalen. Het is niet omdat er in Brussel sprake is van malgoverno en de stad eindelijk één politiezone heeft, dat we hetzelfde elders moeten doen.

  U wilt bovendien minder politiezones. Een groot probleem van de politie is de kloof met de burger. Er zijn vandaag al politiezones waar het, na een oproep, een half uur duurt voor er een combi komt. Dat zal alleen maar erger worden. Bovenal zal men, omdat de federale financiën het niet meer toelaten, de lasten naar de gemeenten doorschuiven. Dat is mijn grote vrees.

  Bij de brandweerhervorming is men van 250 naar 35 korpsen gegaan. Op vijftien jaar tijd zijn voor de gemeenten de lasten van die brandweerkorpsen verdrievoudigd. In mijn eigen gemeente betaalden we in 2015 een half miljoen euro en nu anderhalf miljoen euro. Moeten we met de politiehervorming hetzelfde verwachten, mijnheer de minister?

  Bernard Quintin:

  Mijnheer Dedecker, ik wil de veiligheidsarchitectuur in ons land grondig hervormen. Vandaag is het politielandschap te versnipperd. Daarom heb ik de voorbije maanden gewerkt aan een wetsontwerp over de fusie van politiezones. Dat wetsontwerp wordt volgende week in commissie besproken. U bent zeker welkom.

  Mijn voorstel steunt op twee pijlers: de verhoging van de interventiecapaciteit en de versterking van de nabijheid en zichtbaarheid van de politie. Als burgemeester weet u hoe essentieel dat is. We zijn het daarover eens.

  Politiezones die fuseren, krijgen een eenmalige financiële injectie. Fusies hebben ook gevolgen voor de pluricommunale financiering, aangezien de verdeelsleutel van de gemeentelijke dotatie vastligt in een koninklijk besluit uit 2005. Vandaag gebeurt die verdeling meestal volgens de KUL-norm, die vaak onevenwichtig en niet langer aangepast aan de realiteit is. Na een fusie blijft de gemeentelijke dotatie momenteel twee jaar behouden. Die termijn wordt herzien in het wetsontwerp.

  Voorts heb ik mijn administratie en de ULB gevraagd te werken aan een herziening van de KUL-norm. Over enkele weken wens ik met een nieuwe financieringsnorm voor de politiezones naar de regering te stappen. Ons land telt vandaag ongeveer 180 politiezones. Mijn ambitie is om dat aantal op termijn meer dan te halveren, dus minder kolonels en generaals en meer soldaten op straat. De overlappende structuren leiden vandaag tot een versnippering van middelen en uiteindelijk tot minder veiligheid voor de burger. Door het aantal politiezones te verminderen, kunnen we zones versterken, middelen bundelen en de slagkracht van onze politie aanzienlijk verhogen.

  Jean-Marie Dedecker:

  Mijnheer de minister, ik ben het niet met u eens. Ten eerste, het zijn net de lokale zones die de slagkracht van de politie en de nabijheid van de politie bij de burger vormgeven. U wilt de lokale zones vergroten, waardoor u de nabijheid vermindert. Ten tweede, de financiële lasten komen altijd bij de gemeenten terecht. In alle jaren dat ik zelf burgemeester ben, heb ik van het federale niveau nog geen halve euro verhoging gezien. U zou ook eens naar het buitenland moeten kijken. Nederland heeft zijn 26 verschillende korpsen onder centraal beheer geplaatst en dat werd een drama. Het land is opnieuw bezig met decentralisatie. Denemarken deed iets gelijkaardigs: daar was er één korps voor twaalf districten. Dat leidde evenwel tot het verlies van de lokale aanwezigheid en tot bureaucratisering. Momenteel is Denemarken bezig om opnieuw te decentraliseren. Wat doen wij om de catastrofe van de federale politie op te vangen? Wij leggen de lasten op het lokale bestuur. Ik ben het daar niet mee eens. Ik kom volgende week (…)

• Vraag: Het toenemende jeugdgeweld (Q56001393P)

  veiligheid, justitie en defensie

  Het toenemende jeugdgeweld
  

  Gesteld door

  cd&v Franky Demon
  

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Franky Demon (cd&v) bekritiseert het toenemende extreme geweld tussen jongeren, zoals de recente brandstichting en groepsgeweld, en eist keihard overheidsoptreden naast ouders die volgens hem falen in opvoeding, met nadruk op meer politie-inzet zoals jeugdbrigades en kordate repressie. Minister Bernard Quintin herhaalt dat de gemeenschappen bevoegd zijn voor jeugdrecht maar benadrukt zijn mix van preventie (o.a. jeugdinspecteurs in 75% van de zones) en repressie, met lopende afstemming tussen wetgevingen en een oproep tot maatschappelijke verantwoordelijkheid, zonder concrete deadlines te noemen. Demon dringt aan op urgente actie en deadlines, verwijzend naar recente gevallen zoals groepsmishandeling en steekpartijen, en wijst op het aankomende wetsontwerp om wijkinspecteurs te verdubbelen als cruciale stap. Quintin blijft vaag over timing maar bevestigt dat alle mogelijke maatregelen worden onderzocht, zonder expliciete toezeggingen.

  Franky Demon:

  Mijnheer de minister, iemand die met benzine overgoten en in brand gestoken wordt, het lijkt wel een scène uit een Netflixserie. Helaas is het geen fictie, maar bittere realiteit. Een jongen van 15 jaar werd vorige week door drie leeftijdsgenoten in brand gestoken. Hij is fysiek en mentaal getekend voor het leven. Het zou een van onze kinderen kunnen zijn. Het is werkelijk walgelijk.

  Jammer genoeg is dat geen alleenstaand feit, want de laatste maanden waren er meer gevallen van ernstig geweld tussen jongeren. Telkens weer stel ik mij dan de vraag welke opvoeding die jongeren wel hebben gekregen. In de eerste plaats is het aan de ouders om hun kinderen op het juiste pad te houden, maar als deze zich niet kunnen gedragen, moet de overheid keihard optreden. We moeten laten voelen dat zinloos geweld geen plaats heeft in onze samenleving.

  Op het federale niveau heeft cd&v al meerdere keren gepleit om te investeren in meer nabije politiezorg en in het verbeteren van de relatie tussen jongeren en politie. De jeugdbrigades moeten waar nodig uitgebreid worden en meer onderzoeksmogelijkheden krijgen, maar de politie moet vooral kordaat optreden bij elk incident, want alleen zo wordt het morgen effectief beter.

  Voorzitter: Peter De Roover, voorzitter.

  Président: Peter De Roover, président.

  Mijn vragen zijn dan ook duidelijk. Welke initiatieven zult u nemen om het toenemende geweld tussen jongeren een halt toe te roepen en wanneer zult u deze initiatieven nemen om te voorkomen dat het geweld volledig ontspoort?

  Bernard Quintin:

  Mijnheer Demon, uw vraag verbaast mij een beetje. Ik heb gisteren tijdens de bespreking van mijn beleidsnota een vraag van uw fractiegenoot over hetzelfde onderwerp beantwoord, in uw naam en bij uw afwezigheid. Dat antwoord blijft nog altijd van toepassing en daarom zal ik het herhalen.

  We zijn allen geschokt door de recente feiten van extreem jeugdgeweld. Het is onvoorstelbaar dat zulke feiten zich kunnen voordoen. Zoals u ongetwijfeld weet, zijn de gemeenschappen bevoegd voor het jeugddelinquentierecht. Toch nemen wij ook op dat vlak onze verantwoordelijkheid.

  Binnen de hervorming van de strategische veiligheids- en preventieplannen krijgt het fenomeen jeugdcriminaliteit en jeugdgeweld een belangrijke plaats. Daarbij zetten we bewust in op een mix van preventieve en repressieve maatregelen. Preventie waar het kan, kordate handhaving waar het moet.

  Mijn kabinet heeft overlegd met de gemeenschappen, onder meer over de afstemming van de verschillende wetgevingen met betrekking tot jeugdrecht. Die afstemming is noodzakelijk, zeker wat de afhandelingsmogelijkheden op parketniveau betreft.

  Uit de bevraging die ik heb uitgevoerd blijkt dat ruim 75 % van de politiezones vandaag al werkt met jeugdinspecteurs. We onderzoeken nu op welke manier we dat percentage verder kunnen verhogen. Als minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken zal ik dan ook alle maatregelen nemen die ik kan nemen.

  Ik doe echter ook een oproep aan de gezinnen, die een zeer belangrijke rol te spelen hebben in opvoeding en preventie, en meer in het algemeen in wat ik graag de organisatie van de samenleving noem. Het is hier kwestie van een maatschappelijke aanpak.

  Franky Demon:

  Minister, de feiten van de afgelopen weken in Kampenhout-Sas, waarbij een 15-jarige jongen in elkaar geslagen werd terwijl een tiental andere jongeren het incident aan het filmen waren, en de steekpartij in Halle, waarbij een 16-jarige werd neergestoken door twee minderjarige broers, tonen pijnlijk aan hoe ernstig het geweld onder jongeren is. Ja, ik wil dit herhalen in deze plenaire vergadering. Dat geweld mag niet verder ontsporen. Het eist een kordaat optreden van de politie. Ik vraag om deadlines. Ik vraag u wanneer u effectief zult handelen. Wijkinspecteurs en jeugdbrigades zijn hierbij namelijk cruciaal. Voor het regeerakkoord werd door cd&v gevraagd om het aantal wijkinspecteurs te verdubbelen. Dat wetsontwerp staat volgende week op de agenda van de commissie. Dat stemt ons hoopvol. Enkel door in ons veiligheidsbeleid in te zetten op nabijheid zullen we er geraken, en (…)

• Vraag: De Europese initiatieven tot invoering van een leeftijdsgrens voor de toegang tot sociale media (Q56001390P)

  internationale politiek en migratie

  De Europese initiatieven tot invoering van een leeftijdsgrens voor de toegang tot sociale media
  

  Gesteld door

  Vooruit Funda Oru
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Vanessa Matz (Minister van Modernisering van de overheid, Overheidsbedrijven, Ambtenarenzaken, Gebouwenbeheer van de Staat, Digitalisering en Wetenschapsbeleid)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Funda Oru (Vooruit) pleit voor een Belgisch verbod op sociale media voor kinderen onder de 15, wijzend op internationale rechtszaken tegen techbedrijven zoals Meta en Google omwille van schadelijke content zoals kindermisbruik en verslaving, en dringt aan op snelle actie nu andere landen soortgelijke maatregelen nemen. Minister Vanessa Matz benadrukt dat een verbod alleen onvoldoende is en werkt aan een robuust wettelijk kader voor leeftijdsverificatie via Europese technieken, met aandacht voor een transversale aanpak waarbij preventie en educatie onder de bevoegdheid van de gemeenschappen vallen. Oru reageert dat België nu moet doorpakken en een voorbeeldrol kan spelen, gezien de groeiende internationale druk op platforms zoals TikTok en Roblox, en herhaalt dat het om meer gaat dan verslaving, maar ook om kinderveiligheid. Matz bevestigt haar inzet voor juridische en technische oplossingen, zonder concrete timing of afstemming met het Vooruit-voorstel te beloven.

  Funda Oru:

  Australië, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en nu ook Spanje. Al die landen voeren een verbod in op sociale media voor kinderen en jongeren. België zou ook in dat rijtje kunnen staan. Terwijl de geesten in andere landen stilaan rijpen, zijn wij bij Vooruit er al langer van overtuigd. Wat onze kinderen vandaag op sociale media zien, is giftig, gevaarlijk en verslavend. Samen met heel veel andere ouders maak ik mij vandaag enorm veel zorgen. We staan daarin niet alleen. We zien dat vandaag in Amerika, het land van de techgiganten, verschillende rechtszaken lopen tegen Meta, tegen Google en tegen andere socialemediabedrijven. De aanklachten, collega’s, zijn niet min. Ze zijn zwaar en heftig: pedofilie, kindermisbruik en seksuele uitbuiting, allemaal via socialemediaplatformen.

  Het mentale welzijn, de gezondheid en de veiligheid van onze kinderen en jongeren zijn voor ons bij Vooruit een absolute prioriteit. Daarom dienden we een voorstel in voor een verbod op sociale media voor kinderen en jongeren tot 15 jaar. Dat is simpel en heel duidelijk. We zien ook dat Europa zich vandaag over die kwestie buigt, met een verbod op sociale media en leeftijdsverificatie.

  Mevrouw de minister, ik heb maar één vraag. Een aantal maanden geleden hebt u hier ook heel duidelijk gezegd dat u ons voorstel steunt. Bent u vandaag al in overleg met Europa, met de Europese partners en met de socialemediabedrijven zelf, zodat we ook onze Belgische kinderen en jongeren beschermen en ouders daarin kunnen ondersteunen?

  Vanessa Matz:

  Mevrouw Oru, we hebben gisteren tijdens de voorstelling van de beleidsnota in de commissie voor Justitie lang gesproken over leeftijdsverificatie op sociale netwerken. Ik zal herhalen wat ik gisteren heb gezegd. De hoorzittingen over dit onderwerp zijn eergisteren afgesloten. De gesprekken waren leerrijk en hebben bijgedragen aan de vooruitgang van het werk dat we samen doen.

  Bepaalde landen, zoals Frankrijk en misschien ook Spanje, evolueren snel. Dat juich ik toe. Snel handelen en een verbod opleggen, is echter niet voldoende. Men moet immers ook werken aan concrete oplossingen. Dat is wat ik doe. Ik wil België voorzien van een robuust legislatief kader dat leeftijdsverificatie op digitale platformen invoert. Daarbij maak ik gebruik van een mechanisme dat expliciet door de Europese Commissie is erkend. Er bestaan verschillende Europese en Belgische technische oplossingen die op Europees niveau erkend zijn.

  Tot slot blijf ik overtuigd van de noodzaak van een transversale aanpak. Mijn administratie richt zich echter op de hefbomen waarover ik beschik. Het preventie- en educatieve luik behoort namelijk tot de bevoegdheden van de gemeenschappen. Ik ondersteun hun initiatieven. Wees gerust, mijn doel is helder: jongeren beschermen met een solide juridisch kader en technisch doeltreffende oplossingen.

  Funda Oru:

  Bedankt voor uw antwoord. Het is goed dat u hiermee aan de slag gaat, want we moeten vandaag écht doorpakken. Het ene na het andere Europese land legt immers die verslavende en schadelijke algoritmes van Meta en TikTok aan banden, onder andere met een verbod op sociale media voor kinderen en jongeren. Er lopen in Nederland nu zelfs onderzoeken tegen bijvoorbeeld Roblox, na heel wat alarmsignalen, en in de Verenigde Staten worden techgiganten op het matje geroepen. Nu is dus hét moment. Ook België kan een rolmodel zijn. Europa kan en moet stappen nemen om onze kinderen en jongeren te beschermen en ouders te ondersteunen. Ons voorstel daartoe ligt klaar. We rekenen er dan ook op dat u ermee aan de slag gaat. Het gaat immers niet alleen over schermtijd of verslaving, maar ook over de veiligheid van onze kinderen en onze samenleving.

• Vraag: De uitspraken van minister Van Bossuyt over de overbrenging van gevangenen naar Estland (Q56001376P)

  Vraag: Het bezoek aan Estland, de overbevolkte gevangenissen en de mogelijke overbrenging van gedetineerden (Q56001387P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De uitspraken van minister Van Bossuyt over de overbrenging van gevangenen naar Estland
  Het bezoek aan Estland, de overbevolkte gevangenissen en de mogelijke overbrenging van gedetineerden
  Overplaatsing van gevangenen naar Estland en gevangenisbeleid summaryExplanation

  Gesteld door

  VB Alexander Van Hoecke
  MR Victoria Vandeberg
  

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  België onderzoekt de verhuur van Estse gevangeniscapaciteit om de overbevolking in eigen gevangenissen (20% te veel, 4.200 illegalen gedetineerd) aan te pakken, maar Estland ontkent volgens minister Van Hoecke elke concrete afspraak en noemt het bezoek een loutere studiereis, wat de ministers Verlinden en Van Bossuyt negeren in hun antwoorden. Zij benadrukken wel dat technische gesprekken lopen voor een mogelijk toekomstig partnerschap (geïnspireerd op de Zweedse samenwerking met Estland), maar erkennen dat Estland pas na de verkiezingen van 2027 een beslissing kan nemen, terwijl Van Hoecke het dossier afdoet als een "lege doos" en een afleidingsmanoeuvre voor omstreden regeringsplannen zoals gratieverlening en strafverkorting voor gedetineerden. Victoria Vandeberg (MR) steunt het initiatief maar bekritiseert het gebrek aan concrete resultaten en waarschuwt tegen alternatieven die het "gevoel van straffeloosheid" versterken, terwijl de ministers wijzen op operationele vooruitgang zoals meer gedwongen terugkeer (stijging van 25%) en gesprekken met Kosovo als back-upoptie.

  Alexander Van Hoecke:

  Dames ministers, u bent samen op werkbezoek naar Estland getrokken. Het ging uiteraard niet om een vakantietrip, maar om een werktrip omdat u in Estland oplossingen hebt gezocht voor de overbevolking van onze gevangenissen.

  Dat is op het eerste gezicht niet onlogisch, want Estland kampt met het omgekeerde probleem. Dat land heeft geen overbevolking in de gevangenissen. Integendeel, er staat een gevangenis volledig leeg. Dat zou eventueel de druk op onze gevangenissen kunnen verlichten, door een deel van de 4.000 illegalen die hier in de cel zitten over te brengen naar Estland. Dat is althans wat u de voorbije twee dagen hebt verkondigd. U hebt dat met heel veel bombast aangekondigd.

  Minister Van Bossuyt, u bent echter ook naar de VRT-studio’s getrokken. U bent naar De Afspraak gegaan en u hebt daar iets heel opvallends verklaard. Ik citeer u: "Wat wij nu concreet hebben afgesproken, is dat wij technische onderhandelingen zullen opstarten, zodat tegen maart 2027 alles klaar ligt om het dossier ook operationeel te laten worden."

  Wat blijkt nu? Wij zijn nagegaan hoe in Estland zelf naar die zaak wordt gekeken. Daar is er een heel andere kijk op de zaak. Estland stelt dat een en ander gewoon niet waar is. De Estse minister van Justitie geeft compleet het omgekeerde aan. Zij stelt heel duidelijk dat er geen onderhandelingen met België zijn en dat die er ook niet komen. Meer nog, er zou enkel zijn gekeken naar een vergelijking tussen onze rechtssystemen. Het was een studiereis. Dat waren geen onderhandelingen over gevangenisverhuur. Ik quoot de Estse minister van Justitie.

  Dat is een probleem. Het is gênant. Het is een probleem, omdat de enige pertinente vraag die wij vandaag kunnen stellen, is wat daar is besproken, verteld en beloofd. Vooral spreekt een van beide de waarheid niet. Ofwel spreekt de Estse regering vandaag de waarheid niet, ofwel spreekt de huidige regering vandaag de waarheid niet.

  Victoria Vandeberg:

  Mesdames les ministres, en Belgique, la justice fait son travail mais l'État peine à suivre. La surpopulation carcérale fait la une depuis plusieurs semaines et pour cause, nos prisons affichent un taux de surpopulation de 21 %. La situation est indigne d'un État de droit. Les conditions de détention sont intenables, celles du personnel pénitentiaire le sont tout autant.

  À cela s'ajoute un coût financier important et même colossal. Depuis des années, la Belgique est condamnée à répétition par des juridictions belges et européennes, avec des astreintes qui se chiffrent en dizaines de millions d'euros.

  Nous devons agir rapidement et efficacement. Dans ce contexte, la coopération avec d'autres États apparaît comme une solution pragmatique. Le MR soutient cette démarche et vous l'avez déjà soutenue aussi lors de votre visite en Albanie et au Kosovo il y quelques temps: une telle solution permettrait évidemment de désengorger concrètement nos prisons.

  Parmi les pays encore récemment visités, nous avons l'Estonie qui constitue une option crédible: un État membre de l'Union européenne respectueux des droits de l'homme et de l'État de droit. Mais les déclarations de ces dernières heures interrogent évidemment. Selon les autorités pénitentiaires estoniennes, un accord existerait uniquement avec la Suède. Il ne serait pas possible pour eux d'accueillir des détenus originaires de deux pays différents au même moment.

  Mes questions sont assez simples: quel est l'état réel des discussions? Avez-vous eu un accord et une volonté politique estonienne lors de votre visite? Quel est le calendrier que vous pouvez avancer? Et si accord il y a, quelles seraient les contreparties demandées par l'Estonie dans ce dossier?

  Annelies Verlinden:

  Chers collègues, face à la surpopulation carcérale, je le répète, je suis du côté des solutions et je n'exclus donc aucune piste susceptible d'augmenter notre capacité carcérale et de lutter contre la surpopulation extrême de nos prisons.

  C'est une question de respect envers notre personnel pénitentiaire et leur sécurité mais aussi de réelles opportunités de réinsertion pour les détenus. Aujourd'hui, 13 456 détenus sont incarcérés dans nos prisons. Or, la capacité actuelle – qui a déjà été augmentée d'environ 250 places sous cette législature – n'est que de 11 296 places. Il est donc question d'une surpopulation d'environ 20 %. Par conséquent, 552 personnes ont dormi sur un matelas posé à même le sol la nuit dernière. Des chiffres qui, après la période de Noël, repartent à la hausse avec un afflux de 20 à 25 détenus chaque semaine.

  Un tiers de ces détenus, soit quelque 4 200 personnes, sont en séjour irrégulier dans notre pays. Cette situation est évidemment intenable. La lutte contre la surpopulation carcérale doit donc rester une priorité absolue pour ce gouvernement. Avec ma collègue, la ministre Van Bossuyt, nous étudions des solutions concrètes pour résoudre la question des détenus sans titre de séjour et, par conséquent, traiter celle de la surpopulation. Nous exécutons l'accord de gouvernement et examinons, comme convenu, toutes les pistes qui contribuent au renforcement de la capacité carcérale et à la réduction de la surpopulation.

  De aanpak van decennialange overbevolking vereist daadkrachtige creativiteit. In die context was de missie in Estland en in Kosovo een logische demarche. Onze prioriteit op die missies was zeer duidelijk: onderzoeken of de huur van capaciteit in het buitenland kan bijdragen aan de oplossing.

  We hadden maandag een eerste constructieve vergadering met de Estse autoriteiten, waarna we de gevangenis in Tallinn bezocht hebben. In Estland bedraagt, na een daling de jongste jaren, de bezetting van de capaciteit ongeveer 60 %. Dat betekent dat daar een aanzienlijke en moderne capaciteit beschikbaar is. Een samenwerking met Estland is dus het onderzoeken waard. Het land kan, na ons eerder bezoek aan Kosovo, als potentiële partner worden beschouwd.

  Estland zal samenwerken met Zweden. Die constructieve samenwerking inspireerde ons tot een verkenning of we, als de samenwerking met Zweden een succes blijkt, een gelijkaardig partnerschap kunnen opzetten.

  Tijdens onze ontmoetingen in Tallinn werd afgesproken, geheel in lijn met de gebruikelijke benadering, de besprekingen op technisch niveau voort te zetten. Die technische besprekingen, die de komende weken en maanden plaats zullen vinden, zodat er geen tijd verloren gaat, moeten antwoorden bieden op vragen over een mogelijke samenwerking en de praktische, juridische en budgettaire afspraken. Uiteraard zal de regering finaal de politieke beoordeling maken.

  Kortom, de missie heeft perspectieven geopend. Het werk zal worden voortgezet en de toekomst zal uitwijzen welke opties daadwerkelijk haalbaar zijn.

  Als minister van Justitie neem ik dus verantwoordelijkheid op, collega’s. Daarbij ligt mijn focus op vooruitgang en niet op blokkering. Ik zal me steeds engageren voor werkbare oplossingen. Rumoer in de media zal me niet afhouden van dat doel. Alleen op die manier zullen we echte verbeteringen voor het gevangeniswezen tot stand brengen. Dag na dag werken we daarom aan oplossingen en bestrijden we criminaliteit en onveiligheid.

  Anneleen Van Bossuyt:

  Madame Vandeberg, comme l’a déjà indiqué ma collègue Mme Verlinden, les prisons belges sont confrontées à une surpopulation structurelle.

  Environ un détenu sur trois ne dispose pas d’un droit de séjour en Belgique, comme Mme Verlinden vient de le dire. Toute personne qui séjourne illégalement sur notre territoire et se rend en outre coupable d’actes criminels n’a pas d’avenir ici.

  L’exécution de la peine dans le pays d’origine reste le premier choix. Lorsque cela n’est pas possible, nous envisageons une détention hors de Belgique. Non seulement nous renforçons ainsi la sécurité de nos citoyens, mais nous allégeons également la pression sur nos prisons.

  Er is geen wonderoplossing voor de overbevolking en het grote aantal personen zonder verblijfsrecht in onze gevangenissen. Het onderzoek van buitenlandse detentie is slechts een van de vele werven van de regering.

  Mijnheer Van Hoecke, uw partij pleit herhaaldelijk voor de zo snel mogelijke verwijdering van illegale gedetineerden. Wanneer wij dan concrete stappen zetten die daaraan kunnen bijdragen, staat u opnieuw klaar met kritiek. Weet u eigenlijk zelf nog wat u wilt? Ik ben hierover in De Afspraak zeer duidelijk geweest.

  Het inzetten van buitenlandse capaciteit voor gedetineerden brengt, zoals minister Verlinden er zopas op wees, complexe juridische, operationele en politieke vraagstukken met zich. In afwachting van de verkiezingen in Estland volgend jaar, in maart 2027, starten we met het onderzoeken van de juridische obstakels en welke wetswijzigingen nodig zouden zijn. We houden de lijnen met Estland open op technisch niveau. Zo beschikken we over een helder beeld van de mogelijkheden, zodra er in Estland een nieuwe regering aantreedt. Intussen verrichten we het nodige voorbereidende werk. Ik heb uiteraard alle begrip voor de politieke gevoeligheid in Estland over de verhuur van gevangeniscapaciteit aan andere landen, zeker in verkiezingstijden.

  We beperken ons niet tot één denkspoor. Zo lopen er ook nog gesprekken met Kosovo, waar we ook eerder geweest zijn.

  Tegelijk boeken we vooruitgang. De terugkeer van illegale criminelen vanuit de gevangenissen naar hun land van herkomst op het einde van hun straf is onder de arizonaregering al met 25 % gestegen. Dat is het hoogste aantal in de voorbije 7 jaar. We verhogen het aantal escorteurs, zetten in op bijkomende terugkeerakkoorden, breiden de capaciteit in de gesloten centra uit en willen ook het aantal beschikbare plaatsen op lijnvluchten voor gedwongen terugkeer verhogen.

  We kregen van de kiezer een mandaat om een beleid te voeren met maatregelen die al heel lang door de bevolking en de migratiediensten worden gevraagd, en we handelen daarnaar.

  Alexander Van Hoecke:

  Het is toch wel straf: twee dagen lang toetert u in uw goednieuwsshow dat Estland uw illegale criminelen zal opnemen. Vandaag blijkt dat de Esten zelf, bij monde van hun minister van Justitie, dat ontkennen en onderstrepen dat daar niets van aan is. U beiden antwoorden hier acht minuten lang en negeren dat feit gewoon gewoon. U doet alsof er niets aan de hand is. Weten ze in Estland dat u beiden hier gewoon doen alsof er niets aan de hand is?

  Zou het kunnen, mevrouwen ministers, dat de hele trip naar Estland een lege doos is die vooral als afleidingsmanoeuvre moet dienen voor wat vorige week boven water is gekomen? Dat zijn met name de echte plannen van de regering voor de overbevolking in de gevangenissen. Enerzijds wil de N-VA de koning inschakelen om gratie aan veroordeelde criminelen te geven. Anderzijds wil cd&v aan zoveel mogelijk criminelen die vandaag al in de cel zitten, een strafkorting geven. Dat zijn de enige echte plannen van de regering.

  Victoria Vandeberg:

  Mesdames les ministres, merci pour vos éléments de réponse. J'entends qu'il y a des contacts, des échanges, des analyses en cours, mais, effectivement, rien de concret ni de ficelé pour le moment. Madame la ministre de la Justice, il y a quelques mois, je vous disais que les constats ne vidaient pas les prisons, mais les contacts diplomatiques sans intention réelle d'accord non plus. Vous nous parlez d'avenir, mais rien ne vaut l'instant présent et rien ne vaut d'avancer rapidement. Le MR souhaite vraiment que ces accords puissent aboutir. C'est une priorité absolue pour nous. Nous serons également attentifs à ce que les décisions prises ne permettent pas de recourir à des mesures qui impliquent une libération anticipée de criminels et qui contribuent au sentiment d'impunité que nous combattons. Les citoyens veulent une justice appliquée, et pas une impunité de fait.

• Vraag: De uitsluitingen van het recht op een werkloosheidsuitkering en het aantal OCMW-uitkeringstrekkers (Q56001381P)

  gezondheid en welzijn

  De uitsluitingen van het recht op een werkloosheidsuitkering en het aantal OCMW-uitkeringstrekkers
  

  Gesteld door

  Les Engagés Anne Pirson
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Anne Pirson benadrukt dat de eerste golf van werkloosheidsuitkeringen deze week stopt en dat de gevolgen voor gezinnen en CPAS concreet voelbaar zijn, terwijl ze de hervorming verdedigt als een verantwoordelijke, federale keuze met volledige compensatie voor CPAS. Minister Van Bossuyt bevestigt dat een taskforce de impact monitort, maar stelt dat pas eind februari cijfers beschikbaar zijn via remboursementsgegevens, omdat realtime data ontbreekt en de volledige impact pas na alle golven kan worden beoordeeld, met de garantie dat federale financiën altijd voldoende zullen zijn. Pirson bekritiseert dat het ontbreken van realtime monitoring – essentieel voor snelle aanpassingen en ondersteuning van CPAS – de effectiviteit van de hervorming ondermijnt, terwijl Van Bossuyt volhoudt dat het systeem wel degelijk wordt opgevolgd, maar met een vertraging door administratieve procedures.

  Anne Pirson:

  Madame la ministre, comme vous le savez, cette semaine marque une étape concrète dans la réforme du chômage. En effet, la première vague de personnes exclues ne percevra plus ses allocations à partir de cette semaine. C'est un moment que nous avons voulu, que nous avons assumé et nous savions que ce ne serait pas un moment neutre ni abstrait. Nous le voyons tous sur le terrain. Derrière ces mécanismes, il y a des familles, des personnes, et des travailleurs sociaux qui, dès les premiers jours, doivent parfois encaisser les effets très concrets de cette réforme.

  Nous avons soutenu cette réforme sans naïveté, fidèles à nos engagements électoraux et avec une ligne claire: nous voulons davantage encadrer, accompagner, mais aussi assumer pleinement la responsabilité fédérale de cette réforme vis-à-vis des CPAS. C'est la raison pour laquelle la compensation intégrale via une enveloppe ouverte était pour nous une condition indispensable.

  Aujourd'hui, nous commençons à avoir les premiers retours de terrain. Pour certains CPAS, la vague semble maîtrisée. Pour d'autres, elle semble parfois plus compliquée, puisque certains alertent déjà sur une pression vraiment plus importante. Nous savons que les situations sont parfois très différentes d'une province à l'autre, même d'une commune à l'autre ou d'un bassin d'emploi à l'autre.

  Madame la ministre, premièrement, comment votre ministère suit-il, dès cette semaine, le nombre de personnes exclues du chômage qui se présentent aux CPAS? Deuxièmement, où en sommes-nous concrètement avec la mise en place d'un monitoring opérationnel pour collecter les informations sur le nombre de personnes exclues qui vont frapper à la porte des CPAS? Troisièmement – et c’est peut ‑ ê tre le plus important – quand le Parlement et les CPAS disposeront ‑ ils d ’ un é tat des lieux pour que ( … )

  Anneleen Van Bossuyt:

  Madame Pirson, comme vous le savez, une task force a été créée pour suivre l'impact sur les CPAS et assurer une bonne coordination. Le monitoring des demandes de revenu d'intégration est un point fixe à l'ordre du jour. La task force s'est à nouveau réunie hier. Tous les acteurs concernés y sont représentés, à savoir les fédérations des CPAS, les autorités régionales, les administrations fédérales et les trois services de l'emploi. Mes services ne disposeront de données chiffrées qu'après le remboursement effectif des CPAS par le SPP Intégration sociale. Il n'existe donc pas de données en direct disponibles pour chaque demande. De plus, l'introduction d'une demande ne garantit pas l'obtention d'un revenu d'intégration. Ce n'est qu'au moment du remboursement effectif que nous aurons une vue d'ensemble complète.

  Nous devons également tenir compte du délai dont disposent les CPAS pour introduire leur demande de remboursement, ce qui signifie que les premiers chiffres ne seront connus qu'à la fin du mois de février. L'impact total de la forme des allocations de chômage sur nos CPAS ne pourra en outre être correctement évalué qu'une fois les vagues entièrement absorbées.

  Il faut s'attendre à ce que les personnes qui sont au chômage depuis le plus longtemps et qui perdent maintenant leurs allocations soient plus éloignées du marché du travail et donc plus susceptibles de faire appel à un CPAS.

  Enfin, je tiens à signaler que les mesures de compensation sont liées à des dossiers individuels et qu'il s'agit d'une subvention légale. Il a été clairement convenu que le financement fédéral serait assuré à tout moment, même si le nombre de nouveaux bénéficiaires du revenu d'intégration s'avérait plus élevé que prévu. Madame Pirson, la situation sur le terrain fait l'objet d'un suivi méticuleux.

  Anne Pirson:

  Madame la ministre, merci pour vos réponses. Je tiens à rappeler que, pour nous, il est vraiment important de disposer de ce monitoring en temps réel. Les CPAS en effet n’agissent pas à retardement, ils sont dans le temps réel. C’est donc essentiel pour eux. La disponibilité de ces informations était aussi la base de cette compensation financière. Elle est nécessaire pour pouvoir ajuster et soutenir nos CPAS ainsi que soutenir nos communes. Pour nous, pour que cette réforme puisse être réellement efficace, il faut qu’elle puisse être suivie, mesurée et corrigée rapidement si nécessaire. Le monitoring – j’ai entendu que nous aurons les premiers chiffres fin février – n'est pour nous, vraiment pas un détail technique mais un élément absolument essentiel.

• Vraag: De woonstbetredingen (Q56001391P)

  De woonstbetredingen
  

  Gesteld door

  PVDA-PTB Nabil Boukili
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Nabil Boukili bekritiseert het voorstel van minister Anneleen Van Bossuyt (Arizona-regering) om huiszoeking zonder toestemming toe te staan voor deportaties van irreguliere migranten, wat hij vergelijkt met de omstreden ICE-praktijken in de VS en een aantasting noemt van fundamentele rechten (privacy, onschendbaarheid van woning), gesteund door een vernietigend advies van de Raad van State. Van Bossuyt verdedigt de maatregel als noodzakelijk voor openbare orde en veiligheid, enkel toepasbaar na rechterlijke toestemming en gericht op weerspannige migranten die een risico vormen, terwijl ze kritiek op de vergelijking met ICE afwijst als "onterechte en respectloze" framing van het Belgische politiewerk. Boukili beschuldigt de regeringspartijen van huichelarij, aangezien ze eerder ICE en Trump bekritiseerden maar nu een gelijksoortig beleid steunen, en wijst op de dodelijke gevolgen van Europees grensbeleid (Frontex, 31.000 doden in de Middellandse Zee). Van Bossuyt verwerpt de relevantie van die kritiek en benadrukt dat veiligheidsrisico’s voorrang hebben, met juridische waarborgen maar zonder de maatregel in te trekken.

  Nabil Boukili:

  Madame la ministre, on a vu ici tous les partis s'indigner des méthodes inhumaines et des atrocités commises par ICE aux États-Unis dans leur chasse aux migrants. J'ai aussi entendu tous les partis s'offusquer de la proposition du Vlaams Belang de créer chez nous une version belge de ICE. Mais ces mêmes partis indignés discutent aujourd'hui, au sein du gouvernement Arizona, de la mise en place de visites domiciliaires. Vous voulez en fait autoriser la police à violer un domicile pour arrêter et déporter des personnes en situation irrégulière.

  Madame la ministre, depuis plusieurs mois, une vidéo circule d'un livreur de repas poursuivi par ICE. La personne ayant commandé le repas l'a caché chez elle, de manière à ce que ce livreur puisse échapper à ICE, à l'arrestation, à une longue détention et à une expulsion. L'irruption dans ce type de logement est précisément ce que le projet de l'Arizona veut désormais rendre possible. Avec ce genre de loi, vous allez petit à petit dans la même direction que les États-Unis de Trump. Ce n'est pas la première fois.

  La Suédoise a en effet voulu tenter le coup, mais sa proposition avait été rejetée par l'ensemble de la société civile (les avocats, les juges, les spécialistes, les juges d'instruction). Et pourtant, aujourd'hui, vous remettez le couvert et revenez avec ce projet qui menace les valeurs fondamentales de notre État de droit. Ce n'est pas seulement la société civile qui le dit; le Conseil d'État est très sévère avec votre projet. Il le qualifie d'un projet qui atteint les droits fondamentaux, comme le droit à la vie privée ou le droit à l'inviolabilité du domicile.

  Madame la ministre, vu l'avis assassin du Conseil d'État, comptez-vous revenir sur ce projet qui attaque les valeurs fondamentales de notre État de droit?

  Anneleen Van Bossuyt:

  Monsieur Boukili, les personnes en séjour illégal dans notre pays qui représentent un danger pour l'ordre public ou la sécurité nationale – et ce n'est pas un détail – et qui refusent de coopérer à leur retour ne pourront plus se cacher derrière leur porte d'entrée. C'est ce qui a été clairement convenu dans l'accord de gouvernement. Dans la pratique, il est souvent très difficile pour les services de police et l'Office des étrangers de procéder à leur arrestation. Elles peuvent en effet se soustraire au contrôle en se retranchant dans une habitation. En supprimant cet obstacle juridique, nos services peuvent enfin intervenir dans les situations où la sécurité est compromise.

  Cette mesure s'inscrit dans un cadre juridique strict et proportionné. Une visite domiciliaire ne peut être menée qu'après autorisation préalable d'un juge d'instruction. Ce contrôle judiciaire se situe au cœur même de la mesure. Toute comparaison avec la situation aux É tats-Unis et leur service d'immigration ICE n'a donc pas lieu d'être. Pire encore, la même comparaison que d'aucuns établissent avec nos services de police et l'Office des étrangers est inappropriée et irrespectueuse du travail qu'ils accomplissent.

  Enfin, je tiens à signaler que je ne comprends absolument pas les motions introduites par certaines administrations locales. C'est, par exemple, le cas de Verviers, une ville qui a fait la une des journaux voici quelques années en tant que foyer de l'extrémisme à la suite de plusieurs arrestations dans le cadre d'une enquête antiterroriste.

  En ce qui concerne les textes de loi, tous les avis nécessaires ont, entre-temps, été reçus, notamment ceux du Conseil d' É tat, de la police fédérale, du Collège des procureurs généraux, etc. Ils seront pris en compte, pour autant que cela soit opportun, lors de la modification des textes qui seront soumis au Parlement. En tout cas, l'essentiel reste que quiconque séjourne illégalement dans notre pays et menace notre sécurité n'a pas sa place ici.

  Voorzitter:

  Monsieur Boukili, vous avez la parole.

  Nabil Boukili:

  J’attends que ça se calme, monsieur le président.

  Voorzitter:

  Collega’s, er is één persoon die het woord heeft: M. Boukili.

  Nabil Boukili:

  Madame la ministre, votre réponse est hallucinante. Vous niez. Vous dites que vous respectez la loi, mais le Conseil d'État dit que vous vous attaquez à des droits fondamentaux. Pour poursuivre les personnes qui ont commis des délits, le Code pénal est déjà suffisant. Vous n’avez pas besoin de cette loi. Cette loi est inutile, à part pour s’attaquer à des droits fondamentaux. Collègues du cd&v, de Vooruit, des Engagés, vous vous offusquez de la politique de ICE aux États-Unis, de la politique de Trump, mais vous votez ce genre de projet de loi. C’est incroyable! D’ailleurs, nous avons déjà l’équivalent de ICE en Europe. Frontex mène déjà une politique équivalente à celle de l’ICE ici, en Europe. La Méditerranée est devenue la frontière la plus meurtrière au monde, avec 31 000 victimes depuis 2014. Et vous voulez faire ça! Déjà, avec la Vivaldi, nous avons permis à Frontex de venir en Belgique et (…)

• Vraag: De onderhandelingen van de minister met de taliban (Q56001392P)

  Vraag: De onderhandelingen tussen België en de taliban over de gedwongen terugkeer naar Afghanistan (Q56001394P)

  Vraag: Gedwongen terugkeer naar Afghanistan (Q56001395P)

  economie en werk

  De onderhandelingen van de minister met de taliban
  De onderhandelingen tussen België en de taliban over de gedwongen terugkeer naar Afghanistan
  Gedwongen terugkeer naar Afghanistan
  Terugkeer en onderhandelingen met de taliban over Afghanistan summaryExplanation

  Gesteld door

  Ecolo-Groen Matti Vandemaele
  PS Khalil Aouasti
  VB Francesca Van Belleghem
  

  Beantwoord door

  N-VA Anneleen Van Bossuyt (Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie)
  

  op 5 februari 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Matti Vandemaele en Khalil Aouasti bekritiseren minister Van Bossuyt scherp voor haar plannen om met het talibanregime samen te werken bij deportaties van Afghaanse asielzoekers zonder beschermingsstatus, wat zij zien als legitimering van een regime dat vrouwen systematisch onderdrukt en mensenrechten schendt. Van Bossuyt verdedigt het beleid door te benadrukken dat enkel afgewezen asielzoekers worden teruggestuurd na individuele toetsing aan het non-refoulement-principe en wijst op Europese steun voor heropstart van terugkeerakkoorden, zonder het regime te erkennen, maar Vandemaele blijft vragen wat België de taliban in ruil biedt. Francesca Van Belleghem stelt dat het beleid faliekant faalt, met stijgende asielcijfers en slechts 131 effectieve terugzendingen naar andere EU-landen in een jaar tijd, terwijl Van Bossuyt de stijging relativeren probeert door te verwijzen naar dalingen bij andere nationaliteiten. Aouasti noemt de onderhandelingen met de taliban een moreel en historisch schandaal en waarschuwt dat menselijke verhalen achter statistieken verdwijnen.

  Matti Vandemaele:

  Mevrouw de minister, ik had onlangs een gesprek met een groep Afghaanse vrouwen. Een van die vrouwen zei dat ze haar dochter in het geniep heeft leren lezen en schrijven, omdat dat in Afghanistan niet is toegestaan. Ik heb gesproken met mensen die in het geniep les hebben gegeven. Ik heb gesproken met vrouwen die in het geniep lessen hebben gevolgd, omdat het niet mag van de taliban.

  Iedereen in deze zaal weet het: vrouwen zijn voor de taliban tweederangsburgers. Het gaat om een regime dat onze normen en onze waarden haat in elke vezel van zijn lijf.

  Ik kan die vrouwen niet beloven dat ik Afghanistan zal bevrijden van de taliban. Wat ik hen wel kan beloven, is dat ik u zal aanspreken, mevrouw de minister. Ik spreek u aan op uw waanzinnige plan om met dat regime samen te werken en het te legitimeren. U wilt talibangezanten op ons grondgebied toelaten en hen laten helpen bij de deportatie van hun landgenoten.

  Mevrouw de minister, de taliban onderhandelen uiteraard niet met u omdat ze u sympathiek vinden of omdat ze vinden dat u mooie ogen hebt. Ze onderhandelen omdat ze er iets voor terug willen krijgen. Dat brengt me bij mijn eerste vraag: wat krijgen de taliban van u terug? Wat krijgen zij van de regering in ruil voor deze samenwerking? Ik ben benieuwd.

  Intussen heeft het regime deze week aangekondigd dat het nog bonter en driester wordt, met lijfstraffen, klassenjustitie, slavernij en dergelijke meer. Het wordt alleen maar erger. Werk dus niet samen met zo’n regime, mevrouw de minister.

  Ik richt mij ook tot de vrienden van Les Engagés, cd&v en Vooruit: recht uw rug, bied weerstand, trek een streep in het zand en zeg: “Tot hier en niet verder, het is genoeg voor ons.” U hoeft het niet voor mij te doen. Doe het voor de miljoenen meisjes en vrouwen die elke dag opnieuw worden onderdrukt en vernederd. Dat is wat u moet doen, hier en nu.

  Khalil Aouasti:

  Madame la ministre, chers collègues, nous avons découvert cette semaine que vous avez envoyé le directeur général de l’Office des étrangers, M. Roosemont, en mission en Afghanistan – pas n’importe où: en Afghanistan –, avec le mandat précis de négocier pour renvoyer les Afghans présents en Belgique vers le régime des talibans.

  Madame la ministre, vous avez déclaré dans une interview: "La Belgique n’a aucune affinité avec le régime afghan." Heureusement! Vous y évoquez aussi des divergences de vision. Quel cynisme, madame la ministre!

  Laissez-moi vous décrire la vision du monde des talibans. Violations massives et systématiques des droits humains; persécution des femmes et des filles, qui sont privées d’accès à l’éducation, à la liberté d’expression, au travail et désormais à l’espace public; disparitions d’opposants et condamnations à mort arbitraires. Les Nations Unies qualifient l’Afghanistan ni plus ni moins que de régime de persécution.

  Dans ce contexte, madame la ministre et chers collègues, toute coopération avec les talibans devrait constituer une frontière morale, éthique, juridique et politique infranchissable. Madame la ministre, la fin ne peut justifier les moyens.

  Au regard du principe de non-refoulement consacré par la convention de Genève, vous ne pouvez accepter que la Belgique renvoie un être humain vers un État qui rétablit l’esclavage. Vous ne pouvez accepter que la Belgique renvoie une personne, même condamnée, vers un pays qui torture pour rendre justice. Vous ne pouvez accepter de renvoyer une femme vers un pays où le féminicide est une pratique socialement acceptable.

  Madame la ministre, comment vous justifiez-vous? Comment est-il possible que des contacts soient rétablis entre la Belgique et les talibans? Comment la Belgique garantit-elle le respect du principe de non-refoulement? À quel moment les talibans sont-ils devenus fréquentables pour votre majorité?

  Francesca Van Belleghem:

  Mevrouw de minister, een week voor u de eed aflegde als minister van Asiel en Migratie kondigde oud-staatssecretaris Nicole de Moor, de u welbekende huidige kabinetschef van minister Van Peteghem, aan dat ze een oplossing had gevonden om Afghanen terug te sturen naar Afghanistan. "Nicole de Moor maakt gedwongen terugkeer naar Afghanistan opnieuw mogelijk", kopte een krant een jaar geleden. Ze zei dat een jaar geleden en zou dat op vrij korte termijn doen.

  Intussen is die vrij korte termijn een vrij lange termijn geworden. Er zijn 375 dagen voorbij, en wat is het bilan? 1.600 illegale Afghanen hebben een bevel gekregen om het grondgebied te verlaten en 131 werden gedwongen teruggestuurd, niet naar Afghanistan, maar wel naar een ander land in de Europese Unie. Ze zijn dus nog in de EU. Intussen zijn er al 4.000 nieuwe asielaanvragen door Afghanen ingediend. Dat aantal ligt trouwens hoger dan onder de vorige regering.

  Oostenrijk heeft al illegale Afghanen teruggestuurd en Duitsland heeft er al effectief werk van gemaakt, maar bij u blijft het tot nog toe bij een blaadje papier. U hebt een brief gestuurd en de Dienst Vreemdelingenzaken is naar Afghanistan getrokken.

  Mevrouw de minister, wanneer zult u, in plaats van zendingen en brieven, illegale Afghanen daadwerkelijk terugsturen? En dan bedoel ik niet 10 of 20. Graag een antwoord.

  Anneleen Van Bossuyt:

  Mijnheer de voorzitter, mevrouw Van Belleghem, met bijna 4.000 geregistreerde verzoeken om internationale bescherming stonden de Afghanen op de eerste plaats in 2025. Sinds de inwerkingtreding van onze maatregelen is het aantal aanvragen wel sterk afgenomen ten opzichte van bijvoorbeeld Duitsland.

  Mijnheer Vandemaele, het spreekt voor zich dat mensen die effectief recht hebben op bescherming, die ook krijgen. Meestal gaat het om vrouwen. Mensen die recht hebben op bescherming, sturen we natuurlijk niet terug. Over die mensen gaat het niet. Echter, minder dan de helft van die 4.000 aanvragers had effectief recht op bescherming. Meer dan de helft van de Afghaanse verzoeken om internationale bescherming wordt dus afgewezen door het CGVS, een onafhankelijke instelling; ik beslis daar niet over. Wie geen recht heeft op bescherming, moet terug naar zijn land van herkomst, vrijwillig of gedwongen.

  Mijnheer Aouasti, ik herinner u eraan dat de DVZ voor wie geen recht heeft op verblijf in België steeds een toetsing aan artikel 3 uitvoert alvorens een terugkeer te organiseren.

  Monsieur Aouasti, le principe de non-refoulement est donc toujours évalué au cas par cas, pour chaque dossier.

  Eind vorig jaar nam ik op Europees niveau het initiatief om de terugkeer naar Afghanistan opnieuw op de Europese agenda te plaatsen. In mijn brief aan Europees commissaris Magnus Brunner riep ik op tot de deblokkering van de terugkeer naar Afghanistan. We staan voor een heel duidelijke keuze. Ofwel aanvaarden we de stilstand en gedogen we het illegaal verblijf van duizenden Afghanen, met alle gevolgen van dien voor onze samenleving en voor die mensen zelf, ofwel durven we de moeilijke gesprekken te voeren die nodig zijn om eindelijk duidelijkheid te scheppen over wat we met die vele duizenden Afghanen zullen doen in de Europese Unie zonder recht op bescherming. Het gaat over degenen zonder recht op bescherming, ik herhaal het nog een keer.

  Het feit dat ik voor mijn Europees initiatief steun kreeg van een ruime meerderheid van de lidstaten, is een duidelijk signaal dat het niet louter een Belgisch probleem is.

  De directeur-generaal van de Dienst Vreemdelingenzaken heeft, als vertegenwoordiger van twintig Europese landen, deelgenomen aan een verkennende administratieve missie naar Afghanistan, die werd georganiseerd door de Europese Commissie.

  Les contacts se déroulent au niveau technique et avec la Commission européenne, plus spécifiquement la Direction générale de la migration et des affaires intérieures (HOME), en collaboration avec les États membres intéressés.

  La Belgique n'a évidemment aucune affinité avec le régime des talibans en Afghanistan – et je l'affirme d'autant plus en tant que femme –, mais il existe sur la scène internationale des pays dirigés par des personnes ayant une vision de l'homme et du monde totalement différente de la nôtre et avec lesquels nous devons coopérer sur le plan administratif en raison de contacts dans le cadre du retour de leurs ressortissants, comme le Venezuela. Il ne s'agit en aucun cas d'une reconnaissance du régime taliban.

  Mijnheer Vandemaele, u toetert hier graag dat alles wat wij doen onmenselijk zou zijn. Wanneer burgemeesters, politici en burgers echter aan de alarmbel trekken na het zoveelste incident waarbij illegale Afghanen betrokken zijn, soms zelfs met dodelijke afloop, dan kijk ik niet weg. De regering is verplicht om de veiligheid van onze burgers en van onze samenleving te vrijwaren.

  De positie van België over de terugkeer naar Afghanistan en de diplomatieke en administratieve stappen die daartoe eventueel moeten worden genomen, zullen de komende weken aan de regering worden voorgelegd.

  Matti Vandemaele:

  Mevrouw de minister, ik dank u voor uw duidelijke antwoord.

  U steekt het niet onder stoelen of banken. Deze regering zal samenwerken met de taliban. U probeert dat nog weg te zetten als een technisch of administratief gegeven, maar het is regeringsbeleid. Het is een keuze van de huidige coalitie om met de taliban samen te werken. Deze regering erkent op die manier impliciet dat regime. Deze regering legitimeert het talibanregime door die samenwerking.

  Op mijn vraag over het tweerichtingsverkeer hebt u gewoon niet geantwoord. Wat krijgen de taliban van ons in ruil voor hun medewerking? Zij doen dat immers niet voor uw mooie ogen, zij willen daar natuurlijk iets voor terugkrijgen.

  Beste vrienden van Vooruit, van cd&v en van Les Engagés, als parlementsleden gaat u de geschiedenis in als zij die het talibanregime hebben gelegitimeerd en ermee hebben samengewerkt. Dat is wat u doet. Dat is een duidelijke beleidskeuze. Het is een schande. Schaam u.

  Khalil Aouasti:

  Madame la ministre, je vais être clair. Entre trouver une solution pour 3 000 êtres humains sur notre territoire, et traiter avec les talibans, je sais de quel côté de l'histoire je me situe. Je vais vous le dire aussi.

  Les Belges n'ont pas voté pour criminaliser l'étranger. Ils n'ont pas voté pour faire de notre police, à travers votre projet de visite domiciliaire, un ICE à la Belge. Ils n'ont pas voté pour que vous vous compromettiez, sous prétexte de politique migratoire. Car cela, c'est vous compromettre avec les talibans. Vous savez, Bertolt Brecht disait que le fascisme n'est pas le contraire de la démocratie, c'est son évolution en temps de crise. Et c'est ce que nous vivons ici. Il est terrible, ici, dans ce Parlement, de devoir rappeler qu'on ne quitte pas sa famille par plaisir, qu'on ne fuit pas par loisir. Derrière vos chiffres, derrière vos statistiques, il y a des visages, il y a des histoires, il y a des familles, il y a des blessures. Et surtout, il y a des vies humaines en jeu.

  Francesca Van Belleghem:

  Minister, u kunt zo goed goochelen met cijfers dat zelfs Houdini ertegen verbleekt. Ik zal u de echte cijfers geven. Onder uw beleid is het aantal asielaanvragen van Afghanen met 11 % gestegen, van 3.500 naar 4.000. De enige reden waarom het aantal asielaanvragen vorig jaar is gedaald, is omdat er minder asielaanvragen van Palestijnen en Syriërs waren. Het aantal aanvragen van Palestijnen daalde omdat u het linkse beleid van Vivaldi uitvoerde. De andere daling was bij de Syriërs. Als men alle andere nationaliteiten in de top van de aanvragen bekijkt, ziet men een stijging van de aanvragen uit Afghanistan, Eritrea, Turkije, Congo, Guinee, Kameroen en Burundi. Niet de daling van het aantal Palestijnen en Syriërs is het gevolg van uw beleid, maar de stijging bij alle andere nationaliteiten. Dat is uw bilan.

Voorstellen

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

• Voorstel: Wetsontwerp houdende diverse bepalingen inzake belasting over de toegevoegde waarde

  Wetsontwerp houdende diverse bepalingen inzake belasting over de toegevoegde waarde

  Ingediend door

  overheid
  

  5 stemmingen

  Stemming over amendement nr. 8 van Sarah Schlitz tot invoeging van een artikel 21/1(n).Stemming over amendement nr. 8 van Sarah Schlitz tot invoeging van een artikel 21/1(n). (1205/8)

  43.9%

  54.7%

  1.4%

  yes (61) no (76) abstain (2)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 9 van Frédéric Daerden cs op artikel 22.Stemming over amendement nr. 9 van Frédéric Daerden cs op artikel 22. (1205/8)

  33.3%

  60.9%

  5.8%

  yes (46) no (84) abstain (8)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 10 van Frédéric Daerden cs tot invoeging van een artikel 22/1(n).Stemming over amendement nr. 10 van Frédéric Daerden cs tot invoeging van een artikel 22/1(n). (1205/8)

  33.3%

  60.9%

  5.8%

  yes (46) no (84) abstain (8)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 11 van Frédéric Daerden cs tot invoeging van een artikel 22/2(n).Stemming over amendement nr. 11 van Frédéric Daerden cs tot invoeging van een artikel 22/2(n). (1205/8)

  19.4%

  59.7%

  20.9%

  yes (27) no (83) abstain (29)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Geheel van het wetsontwerp houdende diverse bepalingen inzake belasting over de toegevoegde waarde (1205/7)

  68.3%

  31.7%

  yes (95) no (0) abstain (44)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Bekijk dossier 1205

• Voorstel: Wetsontwerp houdende diverse fiscale bepalingen

  Wetsontwerp houdende diverse fiscale bepalingen

  Ingediend door

  overheid
  

  2 stemmingen

  Stemming over amendement nr. 31 van Lode Vereeck cs op artikel 31.Stemming over amendement nr. 31 van Lode Vereeck cs op artikel 31. (1127/13)

  14.4%

  85.6%

  yes (20) no (119) abstain (0)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Geheel van het wetsontwerp houdende diverse fiscale bepalingen (1127/12)

  60.9%

  14.5%

  24.6%

  yes (84) no (20) abstain (34)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Bekijk dossier 1127

• Voorstel: Wetsontwerp houdende diverse bepalingen inzake sociale zaken

  Wetsontwerp houdende diverse bepalingen inzake sociale zaken

  Ingediend door

  overheid
  

  6 stemmingen

  Stemming over amendement nr. 7 van Irina De Knop op artikel 3. (1220/7)

  19.4%

  78.4%

  2.2%

  yes (27) no (109) abstain (3)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 6 van Ellen Samyn cs op artikel 9. (1220/7)

  14.4%

  85.6%

  yes (20) no (119) abstain (0)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 8 van Irina De Knop op artikel 9. (1220/7)

  19.4%

  79.1%

  1.4%

  yes (27) no (110) abstain (2)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 9 van Irina De Knop tot weglating van artikel 10. (1220/7)

  19.4%

  79.1%

  1.4%

  yes (27) no (110) abstain (2)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 10 van Irina De Knop tot weglating van artikel 11. (1220/7)

  19.4%

  79.1%

  1.4%

  yes (27) no (110) abstain (2)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Geheel van het wetsontwerp houdende diverse bepalingen inzake sociale zaken (1220/4)

  54.7%

  24.5%

  20.9%

  yes (76) no (34) abstain (29)

  totalVotes: 139/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Bekijk dossier 1220

• Voorstel: Wetsvoorstel tot wijziging van de gecoördineerde wet van 14 juli 1994 betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, teneinde tijdens de moederschapsrust de uitoefening van bepaalde activiteiten toe te staan

  Wetsvoorstel tot wijziging van de gecoördineerde wet van 14 juli 1994 betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, teneinde tijdens de moederschapsrust de uitoefening van bepaalde activiteiten toe te staan

  Ingediend door

  cd&v Nathalie Muylle
  cd&v Els Van Hoof
  cd&v Nawal Farih
  cd&v Steven Matheï
  cd&v Nahima Lanjri
  N-VA Eva Demesmaeker
  MR Florence Reuter
  Les Engagés Anne Pirson
  Vooruit Funda Oru
  Les Engagés Aurore Tourneur
  

  2 stemmingen

  Stemming over amendement nr. 7 van Ellen Samyn tot invoeging van een artikel 2/1(n). (177/10)

  14.5%

  85.5%

  yes (20) no (118) abstain (0)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Geheel van het wetsvoorstel tot wijziging van de gecoördineerde wet van 14 juli 1994 betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, teneinde tijdens de moederschapsrust de uitoefening van bepaalde activiteiten toe te staan (177/9)

  74.5%

  15.3%

  10.2%

  yes (102) no (21) abstain (14)

  totalVotes: 137/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Bekijk dossier 177

Mededelingen

noNotices

Stemmingen

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

Moties ingediend tot besluit van de interpellatie van de heer Alexander Van Hoecke over 'het jaarverslag van de Veiligheid van de Staat'

66.2%

33.1%

0.7%

yes (92) no (46) abstain (1)

totalVotes: 139/150

Bekijk stemmingsdetails

Moties ingediend tot besluit van de interpellaties van: - de heer Jeroen Van Lysebettens over 'de uitspraken van de premier op het nieuwjaarsevent van De Tijd'

54.7%

43.9%

1.4%

yes (76) no (61) abstain (2)

totalVotes: 139/150

Bekijk stemmingsdetails

Vorige vergaderingen