Verslag plenaire vergadering 23 april 2026 (14h18)

Mondelinge vragen

De vragen die gesteld werden tijdens deze vergadering.

• Vraag: De volgende kameel, de centenindex (Q56001608P)

  Vraag: De centenindex (Q56001609P)

  Vraag: De centenindex (Q56001614P)

  Vraag: De dubbele indexsprong (Q56001620P)

  economie en werk

  De volgende kameel, de centenindex
  De centenindex
  De centenindex
  De dubbele indexsprong
  Prijsontwikkeling en indexering van lonen en uitkeringen summaryExplanation

  Gesteld door

  Anders. Vincent Van Quickenborne
  VB Kurt Moons
  PVDA-PTB Robin Tonniau
  PS Pierre-Yves Dermagne
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  Axel Ronse
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De oppositie (Open Vld, Vlaams Belang, PVDA, PS) en sociale partners (vakbonden en werkgevers) bekritiseren unaniem de centenindex als te complex, koopkrachtondermijnend en realiteitsvreemd, en eisen afschaffing. Minister Clarinval (MR) bevestigt dat de regering het alternatiefvoorstel van de sociale partners (12-maandsgemiddelde energieprijzen, schrapping centenindex) onderzoekt, maar stelt budgettaire haalbaarheid en concurrentiekracht als voorwaarde—zonder concrete toezegging. Van Quickenborne (Open Vld) en Moons (Vlaams Belang) wijten de impasse aan regeringschaos (o.a. conflict Vooruit-MR, stijgende overheidsuitgaven) en negeren van adviezen, terwijl Tonniau (PVDA) en Dermagne (PS) de oppositieclaimen dat hun druk de sociale dialoog herstelde. Ronse (N-VA) ontkent debatmijding, maar Van Quickenborne blijft hem beschuldigen van vluchten voor kritische vragen over economisch beleid.

  Vincent Van Quickenborne:

  Mijnheer de minister, kent u Erik van Looy van het programma De Slimste Mens ter Wereld ? Zijn bekendste uitspraak is: "’T is gebeurd." Collega’s, ‘t is gebeurd. Er is namelijk iets unieks gebeurd want de sociale partners, de vakbonden en de werkgevers vormen nu één front. Ze zijn eensgezind. Weet u hoe dat komt, mijnheer de minister? De arizonaregering doet maar één ding, namelijk aan de lopende band stinkende kamelen produceren. Er was de btw-brol en het meerwaardemonster. Zelfs het energieakkoord, collega’s, is zo complex dat niemand er nog iets van begrijpt en zelfs de fractieleider van de N-VA durft het debat met mij in Villa Politica niet aan te gaan.

  Mijnheer de minister, nu gaat het over de centenindex. Die is zo complex dat voor elke werknemer die meer dan 4.000 euro bruto verdient, moet worden uitgerekend wat hij of zij zal verdienen. Hij is zo duur dat er een nieuwe werkgeversbijdrage komt, de loonmatigingsbijdrage, die alle werkgevers zullen moeten betalen. We zeggen al weken, mijnheer de minister, dat die centenindex een stinkende kameel is en dat u hem beter afvoert. Nu zeggen de sociale partners precies hetzelfde. Ook de socialistische vakbond vraagt om dat af te voeren. Waarom? Omdat het zo complex is.

  Mijnheer de minister, het probleem is dat deze regering aan de lopende band gedrochten produceert die elke voeling met de realiteit missen. U blijft doorgaan, terwijl de sociale partners zich afvragen waarmee u bezig bent. Ik heb pagina 10 van het regeerakkoord meegebracht en lees kort voor wat daar staat: "De kennis en de inzichten van de sociale partners zijn cruciaal om hervormingen te laten aansluiten op de realiteit van de werkvloer." Collega’s, die centenindex staat mijlenver van de realiteit van de werkvloer.

  Mijnheer de minister, ik heb maar één vraag. Zult u het advies van de sociale partners respecteren?

  Kurt Moons:

  Mijnheer de minister, de centenindex van de regering-De Wever is in werkelijkheid niet alleen een dubbele indexsprong die mensen hard in hun portemonnee treft, maar ook een bijzonder complex en administratief gedrocht. Intussen is dat een patroon dat wij kennen. De regering komt steeds met ingewikkelde en onvolledige maatregelen die niemand nog begrijpt. Denk aan de btw-hervorming, de meerwaardebelasting, de pensioenhervorming en deze week nog de energiemaatregelen.

  Op onze vraag in de commissie hebt u zelf geantwoord dat dat allemaal zo ingewikkeld niet is en dat de impact op de RSZ en de sociale secretariaten beperkt blijft. Daarop heeft uw collega-minister Frank Vandenbroucke u tegengesproken en voor één keer de waarheid verteld, namelijk dat de complexiteit nu eenmaal het gevolg is van compromissen.

  Wat blijkt nu? Na het vernietigende advies van de Nationale Arbeidsraad komen de sociale partners in de Groep van Tien, dus zowel vakbonden als werkgevers, met een gezamenlijk alternatief voorstel en vragen zij de regering om de centenindex te schrappen. Het voorstel houdt in dat de stijgende energieprijzen in de berekening van de index worden afgevlakt via een gemiddelde over twaalf maanden en dat ook de bestaande vaak goedkopere energiecontracten worden meegeteld. Dat voorstel lijkt ons redelijker en alleszins eenvoudiger dan de centenindex.

  Mijnheer de minister, ik heb maar één vraag. Zal de regering dat voorstel grondig onderzoeken en alsnog de centenindex afvoeren?

  Robin Tonniau:

  Mijnheer de minister, de PVDA zegt al maanden dat de centenindex van Vooruit een slecht idee is, omdat het de koopkracht van ongeveer de helft van de werkende mensen ondermijnt. Het is een slecht idee, omdat het ook de koopkracht van ongeveer de helft van de gepensioneerden ondermijnt. Het is een slecht idee, omdat het ook een precedent schept. U maakt het mogelijk voor elke volgende regering om onze index elk jaar opnieuw te blokkeren. Het is ook een slecht idee, omdat het te complex is en werkgevers het risico lopen fouten in hun loonberekening te maken.

  Met de PVDA voeren we hier al maanden oppositie tegen, op straat samen met de vakbonden, maar ook hier in het Parlement. We hebben u in de commissie gedurende dertig uur uitgelegd hoe onze index werkt. We hebben u uitgelegd wat de geschiedenis van onze index is en hoe die via sociale strijd tot stand is gekomen. We hebben amendementen ingediend om de centenindex uit de programmawet te halen. We hebben samen met andere oppositiepartijen de programmawet geblokkeerd, zodat de centenindex vandaag nog altijd niet goedgekeurd is. Gelukkig maar, want na de bevolking en de vakbonden zijn nu zelfs de werkgevers tegen de centenindex van Vooruit. Zelfs de werkgevers steunen nu de sociale strijd die de PVDA tegen de centenindex voert. De centenindex moet gewoon weg.

  Mijnheer de minister, wat denkt u daarover? Wat zult u met dat advies doen? Bent u nog altijd voorstander van de centenindex? Wat zal de meerderheid volgende week woensdag doen, wanneer de programmawet ter stemming voorligt? Zult u dat nog altijd steunen, mijnheer de minister?

  Pierre-Yves Dermagne:

  Monsieur le vice-premier ministre, lors de l'installation de votre gouvernement, vous aviez fait deux grandes promesses. La première: redresser les finances publiques de ce pays. La deuxième: enfin revaloriser le travail. Depuis lors, vous avez fait chaque semaine le contraire.

  Le déficit aura été doublé en quelques mois seulement et, depuis lors, on ne compte plus les attaques quotidiennes envers le pouvoir d'achat des travailleuses et des travailleurs de ce pays: réduction des primes de nuit, augmentation de la TVA sur toute une série de produits ou encore volonté d'aller chercher de l'argent dans la poche d'un travailleur sur deux et d'un pensionné sur deux dans ce pays avec votre double saut d'index partiel.

  Depuis le début de l'installation de ce gouvernement, nous vous avons dit, avec le Parti Socialiste, que nous ferions tout pour vous empêcher, vous et votre majorité, de prendre ces mesures à la fois injustes socialement et inefficaces économiquement.

  Ce travail d'opposition a porté ses fruits. Nous vous avons fait reculer sur l'augmentation des accises sur l'énergie – pas encore totalement, nous verrons dans les prochains jours si le report ou la suspension deviendra un abandon de cette augmentation. Le travail d'opposition a également permis aux partenaires sociaux de retrouver un espace de dialogue. Il a permis à la concertation sociale d'aboutir à une proposition consensuelle.

  Monsieur le ministre, ce travail d'opposition, nous allons continuer à le mener. Sur chaque mesure injuste, sur chaque mesure inhumaine, sur chaque mesure inefficace, vous trouverez sur votre route le Parti Socialiste et ses troupes pour s'y opposer. Ce travail, comme je le disais, a porté ses fruits aujourd'hui.

  Monsieur le ministre, la question est claire: allez-vous enfin entendre le message de la société civile, le message de la rue, le message des représentants des travailleurs et des employeurs en revenant sur toutes vos mesures injustes, insociales et économiquement inefficaces?

  David Clarinval:

  Collega’s, ik heb gisterochtend kennis genomen van het akkoord van de sociale partners. Als minister van Werk vind ik het altijd positief dat de sociale partners kunnen dialogeren en onderling akkoorden sluiten. De regering heeft akte genomen van dit akkoord, dat beoogt het indexeringsmechanisme aan te passen, zodat het de werkelijke evolutie van de energieprijzen beter weerspiegelt en de geloofwaardigheid ervan versterkt in een context van grote volatiliteit.

  Dit akkoord voorziet met name in een verbetering van de manier waarop de gas- en elektriciteitsprijzen in de gezondheidsindex worden opgenomen, in een annualisering over 12 maanden om schokeffecten te dempen en in de afschaffing van de centenindex in de privésector, die als te complex wordt beschouwd.

  Les propositions issues de cet accord ont été transmises par le premier ministre et par moi-même au Bureau fédéral du Plan, à l’ONSS et au SPF Sécurité sociale, afin que ces instances évaluent leurs impacts économiques, budgétaires et sociaux. Dès réception de ces avis, le gouvernement sera amené à se prononcer sur les suites à réserver à ce dossier.

  Je souhaiterais toutefois, avant de conclure, souligner que cette évaluation devra s’inscrire dans un cadre clair de responsabilité budgétaire et se fonder sur une triple exigence: tout d’abord, préserver le pouvoir d’achat des travailleurs; ensuite, garantir l’assainissement durable des finances publiques et, enfin, renforcer la compétitivité des entreprises.

  Je rappelle que l’accord de gouvernement prévoit que nous refuserons que le coût des accords sociaux se répercute automatiquement sur les contribuables.

  Cela étant dit, je pense que ma réponse est claire.

  Vincent Van Quickenborne:

  Mijnheer de minister, u geeft aan positief te zijn over die maatregel en dat moet u eigenlijk ook zijn. Ten eerste zorgt die voor een economische winst, want door de vertraagde index wordt de competitiviteit beter gerespecteerd. Ten tweede gaat ook de overheid erop vooruit. Een volledige indexering is altijd beter dan een centenindex. Dit voorstel heeft alleen winnaars.

  Wat is het probleem? Deze minister is positief, maar Vooruit blokkeert dat omdat het voortdurend zijn wil oplegt aan deze regering, met de meerwaardetaks. Straks gebeurt dat ook met de overwinsttaks en nu opnieuw met de centenindex. Mijnheer de minister, doe wat uw partijvoorzitter voortdurend zegt en snij in de overheidsuitgaven. Die stijgen naar 57 % op het einde van de legislatuur. Snij in de overheidsuitgaven. Dat moet u doen, in plaats van de belastingen te verhogen.

  Kurt Moons:

  Mijnheer de minister, deze regering-De Wever heeft het grootste begrotingstekort van de eurozone. Zij krijgt de ene kredietverlaging na de andere, belast arbeid het zwaarst ter wereld en blijft belasting na belasting opstapelen. Steeds opnieuw voelt de hardwerkende burger dat in de portemonnee. Toch wilt u nog meer centen afpakken van de Vlaming die elke dag zijn best doet om dit land economisch vooruit te helpen.

  Na vele jaren inertie komen werkgevers en werknemers eindelijk opnieuw tot een akkoord en doen zij een constructief voorstel als alternatief voor de centenindex. Een grotere blamage kan een regering zich moeilijk indenken. Dat gebeurt echter wanneer men niet luistert naar constructieve kritiek van de oppositie en volhardt in het eigen gelijk. Het doet mij wel plezier dat nu blijkbaar ook het sociale middenveld alle bezorgdheden ter zake van het Vlaams Belang deelt en ermee aan de slag gaat, en hopelijk – en blijkbaar – u ook.

  Robin Tonniau:

  Mijnheer de minister, u geeft dus toe dat de index tot stand is gekomen door afspraken tussen werkgeversfederaties en vakbonden. Dat klopt. Zij hebben nu samen beslist dat die centenindex van tafel moet. Het is goed dat u zegt dat we dat dossier zullen bespreken. Ik neem daar akte van. We zullen hun voorstellen bekijken, becijferen en een beslissing nemen. Dat wil wel zeggen dat wij hier volgende week woensdag niet over kunnen stemmen, mijnheer de minister. U kunt niet verwachten dat we dat hier op vier werkdagen even door het Parlement jagen. Het betreft ernstige maatregelen die heel ingrijpend zullen zijn voor de koopkracht van iedereen die werkt, van alle gepensioneerden, niet alleen vandaag en morgen, maar levenslang, net v óó r we voor een economische crisis staan.

  Mijnheer de minister, houd gewoon woord. Doe wat u belooft, namelijk dat u rekening houdt met die adviezen, en stel die stemming over die centenindex alvast uit.

  Pierre-Yves Dermagne:

  Monsieur le ministre, il est effectivement positif que les interlocuteurs sociaux puissent se retrouver autour d'une table, discuter, débattre et tendre vers des compromis. Pour cela, encore faut-il les consulter.

  Je vous rappelle que vous aviez oublié de solliciter l'avis des partenaires sociaux sur ce double saut d'index partiel. Un monument dans l'histoire politique récente de la Belgique! Un double saut d'index pour lequel on n'interroge pas les partenaires sociaux, c'est du jamais vu!

  C'est le travail de l'opposition qui a permis que ces partenaires sociaux soient interrogés, et c'est le travail de l'opposition qui leur a donné le temps de parvenir à un accord.

  Monsieur le ministre, l'avis des partenaires sociaux est important. Il est important aussi de leur laisser du temps pour pouvoir débattre et tendre vers un compromis, comme ils y sont arrivés ces derniers jours.

  Si vous voulez continuer à avancer avec la loi-programme, la semaine prochaine, mercredi et jeudi, il est absolument essentiel que l'avis de ces partenaires sociaux soit intervenu et que nous puissions en débattre en toute connaissance de cause.

  Voorzitter:

  Mijnheer Ronse vindt dat hij onterecht geciteerd is, meen ik. (Tumult)

  Nee, nee. Er is maar één fractieleider van de N-VA, maar ik heb ook goed nieuws, mijnheer Van Quickenborne, want u kunt ook weer repliceren.

  Persoonlijk feit

  Fait personnel

  Axel Ronse:

  Mijnheer de voorzitter, het is wel straf dat de heer Van Quickenborne zegt dat ik niet met hem in debat durf te gaan, maar als ik dan het woord vraag, probeert hij ervoor te zorgen dat de voorzitter mij het woord niet kan geven.

  Mijnheer Van Quickenborne, als ik aan mijn mama mag vragen wat ik voor mijn verjaardag wil, dan zeg ik altijd: een debat met Van Quickenborne! Ik wil met u debatteren over de vraag waarom u alle overheidsgebouwen voor een appel en een ei hebt verkocht om ze daarna tegen een hoge prijs te huren. Ik wil met u debatteren over de vraag waarom u het initiatief hebt geblokkeerd om asbestbedrijven die mensen ziek hebben gemaakt aansprakelijk te stellen. Ik wil met u debatteren over de vraag waarom u het overheidsbeslag al die jaren hebt laten stijgen. Ik wil met u debatteren over de vraag waarom u niets hebt gedaan aan de overbevolking in de gevangenissen. Ik wil met u debatteren over de vraag waarom u boetes hebt ingevoerd voor bedrijven waar mensen bovengemiddeld langdurig ziek zijn. Ik wil met u debatteren over de vraag waarom u de FLA mee hebt ingevoerd, die wij weer hebben afgevoerd. Ik wil met u debatteren over de vraag waarom u mee de rentesneeuwbal hebt gecreëerd.

  Mijnheer Van Quickenborne, ik kan nog tientallen thema’s opsommen waarover ik graag met u in debat wil gaan. Ik vind het jammer dat u de zeer integere redactie van Villa Politica in diskrediet brengt. Zij hebben mij inderdaad gevraagd voor een debat met u over de energiemaatregelen. Ik heb hen eerlijk gezegd dat het beter is dat het Parlement debatteert over hoe we geld kunnen besparen, in plaats van over al het geld dat wordt uitgegeven. Vervolgens hebben ze mij gezegd dat ik dat straks op Villa Politica kan komen uitleggen. Ik raad de vele honderdduizenden, miljoenen kijkers dan ook aan om naar Villa Politica te kijken, want daar leg ik haarfijn uit hoe we veel geld kunnen besparen zonder mensen pijn te doen. Dank u wel, en ik hoop dat u ingaat op al mijn verzoeken tot debat.

  Vincent Van Quickenborne:

  Mijnheer Ronse, hebt u aan uw mama al gevraagd waarom u eigenlijk niet durft in te gaan op een debat met mij? Dat is de essentiële vraag: waarom loopt u weg van het debat?

  Collega’s, waarom loopt de heer Ronse weg van het debat? Omdat hij de energiemaatregelen niet durft te verdedigen, omdat het een zoveelste stinkende kameel is, omdat hij niet durft in te gaan op het feit dat de sociale partners eensgezind zeggen dat er een ander indexsysteem nodig is, met een vertraagde index, en dat de regering daarover hopeloos verdeeld is. Als een journalist aan de heer Ronse vraagt hoe dat zit, kan hij daar niet op antwoorden. Hij kan ook niet antwoorden op vragen over het feit dat ratingagentschap Moody’s heeft beslist om de rating van ons land te verlagen. Dat gaat niet over het verleden, maar over de vraag of de regering nog in staat is om nog inspanningen te leveren. Hij kan ook niet antwoorden op de vraag van de heer Van Craeynest van Voka, die vandaag post dat de overheidsuitgaven in ons land van 54 naar 57 % stijgen tegen het einde van deze legislatuur.

  Dat zijn allemaal heel moeilijke vragen, maar de heer Ronse zegt dat de grond hem te heet onder de voeten wordt en durft dus niet in debat te gaan met Van Quickenborne. Ik vind dat jammer.

  Wie ik wel een pluim wil geven, is mevrouw Farih, de fractievoorzitter van cd&v. Zij zal straks wel in debat gaan met mij. Zij is iemand die in het Parlement geen debat uit de weg gaat, die zegt waar het op aankomt en die ook haar mening heeft over de centenindex.

  Dat is het verschil met u, mijnheer Ronse. Ook al bent u nochtans de fractievoorzitter van de grootste partij, u loopt weg. Dat doet mij denken aan iemand die persoonlijk wordt wanneer de grond hem te heet onder de voeten wordt. Ik heb datzelfde ervaren met uw eerste minister. Herinnert u de discussie over money control ? Ik vroeg aan de eerste minister toen om zijn mening over money control en toen antwoordde hij me dat mijn persoonlijk gedrag op niets trekt, en daartoe beperkte hij zich. Mijnheer Ronse, ik apprecieer u. U bent een interessante debater en leest geen debatfiches voor, in tegenstelling tot andere collega’s, wat u siert. Wat ik echter jammer vind, is dat u geen debat met mij durft aan te gaan. Wat hebt u te vrezen? Laten we debatteren voor Villa Politica . Waar hebt u schrik voor? Ik zal u niet opeten, ik bijt niet. Ga in debat, mijnheer Ronse.

  Er resten vijf seconden spreektijd, die ik doorgeef aan mevrouw Farih.

  Voorzitter:

  Collega's, ik wil u erop attenderen dat het Reglement niet toelaat om mekaar op te eten, figuurlijk misschien wel, maar niet letterlijk.

• Vraag: De uitkeringsinstellingen en een goedkopere vakbondsadministratie (Q56001615P)

  Vraag: De kosten van de uitbetalingsinstellingen en de vakbonden (Q56001629P)

  De uitkeringsinstellingen en een goedkopere vakbondsadministratie
  De kosten van de uitbetalingsinstellingen en de vakbonden
  Kosten van uitkeringsinstellingen en vakbondsadministratie summaryExplanation

  Gesteld door

  N-VA Eva Demesmaeker
  MR Florence Reuter
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Eva Demesmaeker (N-VA) en Florence Reuter (MR) bekritiseren de jaarlijkse 80 miljoen euro extra subsidie voor vakbonden – nu 20 miljoen/jaar – om werkloosheidsuitkeringen uit te betalen, ondanks een gehalveerd aantal werklozen en onvoldoende digitale vooruitgang. Ze vragen om de "PS-bonus" af te schaffen, de besteding te controleren en de rolconflicten van vakbonden (uitbetaler en belangenbehartiger) aan te pakken, zoals in Duitsland en Frankrijk. Minister David Clarinval (MR) erkent dat de digitalisering (eGov 3.0) onvoldoende vordert ondanks de extra middelen en dreigt met ingrijpen als de RVA geen verbetering doorvoert, maar benadrukt dat digitalisering inclusief moet blijven voor wie persoonlijk contact nodig heeft. Beide parlementsleden dringen aan op herallocatie van de middelen naar drukker belaste instanties zoals OCMW’s en eisen transparantie over efficiëntie en belangenverstrengeling.

  Eva Demesmaeker:

  Mijnheer de minister, deze legislatuur krijgen de vakbonden 80 miljoen extra boven op het bedrag voor de normale werkingskosten voor de uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen. Dat is bijzonder veel, zeker in een context waarin het aantal werklozen halveert. Dat is niet meer normaal.

  We weten allemaal hoe moeilijk de begrotingsoefening is. Het is dan ook maar fair dat iedereen zijn bijdrage levert. Daarom doen wij u een voorstel: door de PS-bonus in de vuilnisbak te gooien, kunnen ook de vakbonden hun eerlijke bijdrage leveren. Voor alle duidelijkheid gaat het dus niet om de middelen voor de normale werkingskosten, maar om de extra middelen die door de vorige minister werden toegekend.

  Dat extraatje is hoe dan ook moeilijk te verdedigen. Een van de redenen voor de invoering ervan was om te vermijden dat werklozen nog fysiek naar de vakbond moesten gaan of telefonisch contact opnemen. In de praktijk stellen we vast dat daarin weinig is veranderd. Daarom is die bonus in onze ogen ook niet te verantwoorden.

  Mijnheer Dermagne, u weet goed genoeg dat de financieringsformule werd aangepast om te vermijden dat de middelen voor de vakbonden in dezelfde mate zouden dalen als het aantal werklozen. Dat is ook het gelukt: dat cadeautje bedroeg destijds 7,6 miljoen euro, maar is intussen opgelopen tot 20 miljoen euro per jaar, en dat terwijl onze grote hervormingen het aantal werklozen halveerden. Dat bedrag is volgens ons dus niet langer te verantwoorden.

  Mijnheer de minister., wat hebben de vakbonden met die extra middelen gedaan? Hoe ver staat de digitale omslag vandaag? Misschien nog belangrijker, wie controleert de kwaliteit van de dienstverlening? Zo niet geven we gigantische financiële middelen (…)

  Florence Reuter:

  Monsieur le ministre, je pense que nous rêvons tous d'un service public efficace et doté d’outils numériques à la pointe, surtout s’il est au service de la population.

  En 2017, avec un financement en parallèle, nous avons demandé au service de traitement des allocations de chômage la numérisation de ses outils. Cinq ans plus tard, un recalcul a effectivement été effectué et un montant supplémentaire a été ajouté, ce qui nous amène aujourd’hui à 20 millions d’euros par an. Il est vrai que cette somme va essentiellement aux principaux organismes chargés du paiement des allocations de chômage, à savoir les syndicats.

  Actuellement, nous savons que la situation budgétaire est ce qu’elle est. Nous savons aussi, monsieur le ministre, que la numérisation et les outils à la pointe ne sont pas encore tout à fait au rendez-vous. Il subsiste encore beaucoup de lourdeurs dans le traitement des informations. Au vu du nombre de chômeurs qui diminue, nous nous demandons surtout si cet argent ne pourrait pas être affecté ailleurs, là où les besoins sont plus importants.

  Monsieur le ministre, ces 20 millions d'euros sont-ils aujourd’hui justifiés? Existe ‑ t ‑ il effectivement des indicateurs montrant que cette numérisation a r é ellement progress é et que nous disposons d é sormais d ’ outils v é ritablement à la pointe? Je pense d é j à conna î tre la r é ponse. Enfin, au regard du nombre de dossiers en baisse, est ‑ il encore normal d ’ allouer autant d ’ argent à des organismes qui – nous en reparlerons sans doute souvent au cours de cette l é gislature –, jouent parfois un double jeu? En effet, ils représentent les travailleurs tout en assurant le paiement des allocations, ce qui les place un peu en situation de juge et partie.

  David Clarinval:

  Mesdames les députées, assurer un service public durable, performant et efficient dans un contexte de moyens limités, tel est le défi auquel sont confrontés de nombreux services publics, mais aussi les syndicats.

  L'accord de gouvernement prévoit en effet la mise en œuvre de l'eGov 3.0, dont l'importance est primordiale. Ce projet met l'accent sur l'orientation "usager", une politique fondée sur les données et une prestation de services intégrés. Il doit permettre de moderniser en profondeur le fonctionnement de la sécurité sociale.

  Par ailleurs, l'accord de gouvernement prévoit également que chaque service public garantisse que toutes les interactions avec les citoyens et les entreprises puissent s'accomplir numériquement. Nous sommes en 2026. Le service numérique est ce que les citoyens sont en droit d'attendre de leurs autorités. Des procédures plus rapides, une qualité accrue et des coûts maîtrisés: cela va dans l'intérêt du contribuable comme de l'ensemble des acteurs de la sécurité sociale.

  Meer digitalisering voor wie dat wenst en ermee om kan gaan, betekent evenwel ook meer tijd en ruimte voor wie nood heeft aan een persoonlijk contact, waarvoor er door gebrek aan efficiëntie steeds minder tijd en ruimte is. Dat gaat me na aan het hart.

  De digitalisering is een inclusief project. Dames, u herinnert er terecht aan dat de uitbetalingsinstellingen in de vorige legislatuur substantieel bijkomende financiële middelen verkregen. Echter heb ik sindsdien geen gevoelige verbetering op het vlak van digitalisering en betere toegankelijkheid voor de sociaal verzekerden vastgesteld. Ik ben daarom van mening dat de vooruitgang die op vlak geboekt is, onvoldoende is om de vooropgestelde modernisering van de werkloosheidsverzekering te realiseren, en dat een koerswijziging zich opdringt. Ik heb dus het beheercomité van de RVA aangeschreven, opdat het de beslissingen neemt die zich opdringen. Indien men niet tot bevredigende antwoorden komt, zal ik de nodige initiatieven nemen.

  Eva Demesmaeker:

  Dank u wel voor uw antwoord, mijnheer de minister. Ik voel heel veel goede wil van uw kant. Dat geeft me vertrouwen dat de hervormingen die we hadden ingeschreven, ook volbracht zullen worden en dat het deze keer niet voor niets zal zijn geweest.

  De begrotingsoefening wordt zeer moeilijk. Daarom vragen we te besparen waar het kan. Welnu, in het betreffende domein moet die oefening zeker worden gemaakt. Die oefening is er ook mogelijk. Laten we eerlijk zijn, de druk – ik merk het als burgemeester en met mij ongetwijfeld de vele parlementsleden hier met een lokaal mandaat – verschuift en ligt niet meer bij de uitkeringsinstellingen maar bij de OCMW’s. Het kan niet zijn dat als er werk verdwijnt bij de ene instelling en meer werk is bij een andere instelling, de financiering niet mee volgt. Iedereen moet zijn deel doen, dus ook de vakbonden.

  Florence Reuter:

  Monsieur le ministre, merci pour vos réponses. Vous êtes d'accord avec moi, on ne dépense pas l'argent qu'on n'a pas. C'est la base. En plus, quand on met de l'argent public à disposition d'un organisme, celui-ci doit être efficace. Je vous remercie donc d'évaluer les choses, de voir si l'argent utilisé l'a été à bon escient, de revoir le système si c'est nécessaire. J’aimerais aussi, et le MR le soutient depuis longtemps, que les syndicats ne soient pas à la fois l'organisme qui s'occupe des demandeurs d'emploi, qui s'occupe des travailleurs, et celui qui paie les allocations; parce que là, il y a un conflit d'intérêts quelque part. Je citerai des pays comme la France ou l'Allemagne, où ce ne sont pas les mêmes organismes qui paient et qui s'occupent de leur métier premier. Le métier premier d'un syndicat, c'est de s'occuper de la défense du travailleur, du respect des droits, des règlements de travail. C'est le métier d'un syndicat. Ce n'est pas payer les allocations de chômage financées par l'État. Je vous remercie.

• Vraag: De overwinstbelasting (Q56001610P)

  Vraag: De overwinstbelasting (Q56001611P)

  Vraag: De Trumptaks of de overwinstbelasting voor big oil (Q56001616P)

  Vraag: Het budget van 80 miljoen euro voor energiemaatregelen (Q56001619P)

  Vraag: De regeringsmaatregelen met betrekking tot de energieprijzen (Q56001623P)

  Vraag: De energiesteunmaatregelen (Q56001625P)

  Vraag: De rente, het primaire saldo en de begroting (Q56001627P)

  Vraag: Het Europese initiatief voor een belasting op de overwinsten van energiebedrijven (Q56001634P)

  Vraag: De overwinstbelasting (Q56001635P)

  klimaat, energie en landbouw

  De overwinstbelasting
  De overwinstbelasting
  De Trumptaks of de overwinstbelasting voor big oil
  Het budget van 80 miljoen euro voor energiemaatregelen
  De regeringsmaatregelen met betrekking tot de energieprijzen
  De energiesteunmaatregelen
  De rente, het primaire saldo en de begroting
  Het Europese initiatief voor een belasting op de overwinsten van energiebedrijven
  De overwinstbelasting
  Belasting op overwinsten en overheidsmaatregelen voor energie en begroting summaryExplanation

  Gesteld door

  Anders. Steven Coenegrachts
  Vooruit Oskar Seuntjens
  Ecolo-Groen Jeroen Van Lysebettens
  PS Éric Thiébaut
  DéFI François De Smet
  ONAFH Jean-Marie Dedecker
  N-VA Axel Ronse
  PVDA-PTB Raoul Hedebouw
  VB Lode Vereeck
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De discussie draait om de energiecrisis en de reactie van de regering, met scherpe tegenstellingen over overwinstbelastingen, accijnsverlagingen en begrotingsdiscipline. Vooruit, Groen en PTB eisen een onmiddellijke overwinstbelasting op oliebedrijven (met 11-20 miljard euro winsten) en kritiseren de regering voor te kleine, te late maatregelen (80 miljoen euro steun vs. miljarden in Spanje/Nederland), terwijl N-VA en LDD dit afdoen als "socialistische roofzucht" en pleiten voor bezuinigingen en accijnsverlagingen (17-27 cent/liter). MR-minister Clarinval verdedigt het tijdelijke, gerichte akkoord (kilometervergoedingen, sociale fondsen) en wacht op Europese afstemming over de overwinstbelasting, wat PTB en Groen als "vertragingstactiek" afschilderen. Kritiek op de regering (traagheid, gebrek aan visie, "Arizona-chaos") en onderlinge beschuldigingen (N-VA: "geen nieuwe belastingen"; Vooruit: "bedrijven als boeman") domineren, met geen concrete oplossing voor de stijgende energiekosten of structurele energieonafhankelijkheid.

  Steven Coenegrachts:

  Mijnheerde minister, drie weken geleden heeft Arizona de meerwaardetaks, het meerwaardemonster, goedgekeurd. Ik weet, mijnheer de minister, dat het wat tegen uw goesting was. De leden van de N-VA van de MR hebben met lange tanden op dat groene knopje moeten duwen, denkende: un moment de honte est vite passé, dan zijn we er vanaf en kunnen we eindelijk vooruit met Arizona.

  Drie weken later komt Vooruit echter opnieuw met een voorstel om een nieuwe belasting in te voeren. Als een bedrijf meer winst maakt dan gedacht, dan moet dat wegbelast worden. Collega Seuntjens, het is mooi vandaag weer. Er zijn ijsjesverkopers die dat niet hadden ingeschat, die verkopen vandaag meer ijsjes dan ze hadden ingeschat en maken meer winst dan ze hadden ingeschat. Collega’s, collega Seuntjens vindt dat men dat moet wegbelasten. Volgende week gaat het regenen. Er zijn mensen die paraplu’s verkopen en die hadden dat ook niet ingeschat. Die gaan dus volgende week meer winst maken. Collega Seuntjens vindt dat men dat moet wegbelasten.

  Van Vooruit verwacht ik dat nog, dat is eigenlijk niet het probleem. De heer Georges-Louis Bouchez beloofde echter pas de nouvelles taxes . Ik geloofde hem, totdat hij dinsdag onze premier naar de Europese top stuurde en vroeg om hem een plezier te doen en in Europa te pleiten pour une nouvelle taxe . Ik begrijp daar niks van, collega’s.

  Mijnheer de minister, ik wil van u het volgende weten. Kunt u hier bevestigen dat u eindelijk gaat stoppen met het invoeren van nieuwe belastingen en eindelijk gaat besparen waar het geld echt zit, namelijk bij de overheid?

  .

  Oskar Seuntjens:

  Mijnheer de minister, de energiecrisis veroorzaakt door Trump wordt door iedereen gevoeld. Dat weet iedereen ook. Iedereen beseft ook dat een klein land als België die stijgende energiekosten niet zomaar kan wegtoveren. Een regering die er een erezaak van heeft gemaakt om werken meer te doen lonen, moet ook op de juiste momenten durven in te grijpen, zeker voor de mensen die het hardst getroffen zijn. Denk maar aan de dokwerker die elke dag naar de haven moet, denk maar aan de thuisverpleegkundige die om 6 uur opstaat om mensen te gaan helpen of aan de alleenstaande moeder die haar energiefactuur ziet ontsporen. Die mensen helpen we nu.

  Maar dat is niet genoeg. Tegelijkertijd, mijnheer Coenegrachts, zijn er anderen die miljarden binnenrijven. In een recent rapport van Transport & Environment staat dat de overwinst in 2026 in Europa van de petroleumsector alleen al op meer dan 20 miljard wordt geraamd. Die overwinst wordt geboekt ten koste van anderen, zonder dat daar iets tegenover staat. Blijkbaar gesteund door Anders. denken die aandeelhouders laat maar komen, en dat op de kap van de mensen die zich blauw betalen. Mijnheer Coenegrachts, dat is onrechtvaardig, dat is oneerlijk en daar moet de regering iets aan doen. Daarom hebben we er met Vooruit inderdaad voor gepleit om met België een voortrekkersrol te spelen en in Europa te pleiten voor een sterke overwinstbelasting.

  Mijnheer de minister, mijn vraag is dan ook eenvoudig. Wanneer komt die eerlijke overwinstbelasting er?

  Jeroen Van Lysebettens:

  Mijnheer de minister, de roekeloze en illegale oorlog die Trump is begonnen in het Midden-Oosten bedreigt de energiebevoorrading in Europa, met stijgende energierekeningen als gevolg. De oorlog toont hoe afhankelijk fossiele brandstoffen ons maken van autoritaire regimes en hoe onze zuurverdiende euro’s de oliebaronnen verder spijzen. Die oliebedrijven hebben ondertussen meer dan 37 miljard euro overwinsten gemaakt in Europa, zonder iets te doen. Dat is bijzonder onrechtvaardig want die bedrijven zijn bovendien de grootste veroorzakers van de klimaatopwarming en van natuurvervuiling.

  Voor Groen is de oplossing helder. Op heel korte termijn moeten wij onze energieonafhankelijkheid verzekeren door te investeren in zon en wind en door mensen te helpen overstappen naar elektriciteit. Om dat te financieren, is het niet meer dan rechtvaardig dat ook wordt gekeken naar een eerlijke bijdrage op de extreme winsten die Total en co maken. Wij hebben dat zelf gedaan in de vorige regering. Groen bepleit dat al sinds het begin van de huidige crisis.

  Als deel van het akkoord rond de energiemaatregelen kondigde de regering nu eindelijk aan om actief te kijken naar een Trumptaks op Europees niveau. Dat is goed, maar niet voldoende. Ook de regering zelf kan vandaag al maatregelen treffen. De Belgische wet van 16 december 2022 voerde al een dergelijke bijdrage in voor extreme winsten op aardolieproducten, uitgewerkt en geïnd door de FOD Financiën en goedgekeurd door MR en Anders.

  In afwachting van het resultaat van de eerste minister kan de regering het wetgevende werk al op orde zetten, zodat ook dat niet in het zwarte gat van eindeloze arizonavertragingen verdwijnt.

  Mijn vraag is eenvoudig. Onderneemt de regering vandaag wetgevende actie om de Trumptaks te realiseren?

  Éric Thiébaut:

  Monsieur le ministre, les mesures annoncées par votre gouvernement sont à la fois trop limitées et trop tardives. Où est le cliquet inversé, cher au MR? Je ne le vois pas. Où est le blocage des prix annoncé par Les Engagés? Je ne le vois pas. Où est la taxe sur les surprofits, chère à Vooruit? Je ne la vois pas non plus.

  Finalement, pendant sept semaines, nous n’avons assisté qu’à de l’inaction, hormis de la musculation sur les réseaux sociaux et dans les médias. Sept semaines à ne rien faire pour, finalement, arriver à des mesurettes qui aideront peut ‑ ê tre une partie des travailleurs.

  Monsieur le ministre, vos mesures aideront-elles les aides ‑ soignantes, les infirmi è res et les travailleuses des titres ‑ services? Non. Vos mesures aideront-elles les enseignants qui doivent faire le plein pour aller travailler? Non. Vos mesures aideront-elles les pensionn é s qui doivent aller chercher les petits ‑ enfants, faire leurs courses et se rendre à l ’ h ô pital? Non. Qui bénéficiera de vos mesures en matière de chauffage, sachant qu’en Wallonie un habitant sur deux se chauffe au mazout?

  On nous dit qu’il n’y a pas d’argent. Pourtant, ExxonMobil et Total ont distribué 15 milliards d’euros de dividendes en trois ans. L’Espagne met cinq milliards sur la table pour aider la population, et les Pays ‑ Bas un milliard.

  Monsieur le ministre, maintenant que nous connaissons votre plan de communication, quand aurons-nous votre vrai plan pour aider les gens?

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, ce gouvernement a le mérite de rappeler une réalité de nature zoologique: un chameau qui pue a toujours au moins deux bosses. En effet, après cette réforme incompréhensible de la TVA sur les pizzas à emporter, vous avez décidé d'essayer d'aider les citoyens et les entreprises de ce pays, dans ce contexte de crise énergétique, au moyen d'une nouvelle usine à gaz.

  Alors qu'il aurait été si simple d'enclencher le cliquet inversé, vous avez opté, après six semaines, pour une voie tordue qui, en réalité, ne va pas aider grand monde. Pour les travailleurs, vous vous targuez de consacrer 60 millions d'euros au trajet domicile-travail, mais de quoi parle-t-on? On parle de mesures qui vont rapporter en définitive 20 euros mensuels par travailleur. De plus, vous placez la charge sur les employeurs, en comptant sur leur bon vouloir pour avancer l'argent, alors qu'ils subissent eux-mêmes la crise de plein fouet. Pour les indépendants, comme d'habitude, ce sera un cadeau empoisonné. On leur propose un report de cotisations sociales, mais reporter ce n'est pas aider; c'est simplement déplacer le problème, alourdir leur situation financière et même affecter leurs droits sociaux, notamment en matière de pension.

  Et puis, monsieur le ministre, cette séquence interroge une fois encore la crédibilité de l'Arizona. Vous avez mis six semaines à prendre des mesures alambiquées à hauteur de 60 millions, en passant à nouveau par la séquence des crisettes, du spectacle lamentable des ultimatums et des déchirements publics qui font, a posteriori , passer la Vivaldi pour un club de boy-scouts. Sommes-nous vraiment supposés croire que la même équipe va trouver 5 milliards avant l'été et qu'elle va surmonter les crises d'égo, arrêter de faire campagne et commencer enfin à gouverner? Non, monsieur le ministre, parce que le problème le plus grave de ce gouvernement n'est même pas votre manque de vision, mais bien votre manque de maturité.

  Jean-Marie Dedecker:

  Mijnheer de minister, de toestand in dit land is blijkbaar hopeloos, maar nog altijd niet ernstig.

  Drie weken geleden stonden we hier allemaal om de meerwaardetaks goed te keuren, althans de meerderheid moest dat doen, om met de opbrengst van dat geld, wat ik onteigening van de spaarder en de belegger noem, het gat in de begroting te dichten, een gat dat bijna een bomkrater is. Twee weken geleden vernamen we dat we het grootste tekort van de eurozone hebben, zo’n 34 miljard euro. Vorige week verlaagde Moody’s onze rating, wat ons twee miljard per jaar kost. Eergisteren las ik dat de faillissementsgolf in ons land de ergste is van de laatste 20 jaar.

  Maar wat doet deze regering? Ze zal geld uitdelen. Ze heeft niets, maar ze zal voor Sinterklaas spelen en wie zal dat in de eerste plaats betalen? De ondernemers, want zij moeten dat voorschieten voor het woon-werkverkeer, en dat ten bedrage van 60 miljoen euro. Binnen twee jaar kunnen ze dat via hun belastingen terugkrijgen, tenminste als ze winst maken en nog niet failliet zijn, want anders zijn ze het definitief kwijt.

  Sinterklaas doet nog meer, met 15 miljoen voor de OCMW’s. Waarschijnlijk zal dat zoals gewoonlijk voor Brussel en Antwerpen zijn. Tot mijn verwondering lees ik dat zelfs de Boerenbond iets krijgt, want de boeren mogen ook aan de kassa passeren. Mijnheer de minister, u bent van de stad, maar weet u dat de boeren met rode mazout rijden en daar al geen accijnzen op betalen?

  Zo is er opnieuw 80 miljoen verdwenen, terwijl dit land - ik gebruik de woorden van de eerste minister - virtueel failliet is. Wij doen dat alleen maar om onze achterban te plezieren, want er bestaat een index, die de koopkracht beschermt. Daar zitten stookolie, gas en elektriciteit in en als de index stijgt, dan wordt de koopkracht gecompenseerd. Ik begrijp het allemaal niet meer.

  Axel Ronse:

  Ik ben blij dat mijn goeie vriend Jean-Marie hier net aan bod kwam, want voor zijn tussenkomst vroeg ik me af wat voor een absurde situatie dit hier is. We worden met rapporten om de oren geslagen dat dit land megafailliet is, dat het leent om leningen af te betalen en dat het interest op interest betalen is. Die interest stijgt steeds meer. Het is totaal hopeloos.

  Veel collega’s stellen hier echter vragen om geld uit te geven. Het is vanzelfsprekend dat mensen in miserie geholpen moeten worden. Wie vindt echter dat we geld moeten uitgeven dat we niet hebben? We moeten vooral kijken naar onze begroting, anders gaan alle belastingen naar interest. De N-VA-fractie heeft een voorstel, un grand accord de dépilarisation , een ontzuilingsakkoord, zoal collega De Wit het heeft genoemd.

  In dit land zitten we terecht in met en zorgen we voor mensen die het moeilijk hebben, die ziek zijn en die hun werk niet meer kunnen doen. Het probleem is echter dat we de poortwachter, degene die de controle moet doen, niet meer kunnen vertrouwen. Daar zijn zware disfuncties en doorlichtingen en rapporten werden verborgen gehouden, onder andere door de ziekenkassen. Als men er ten minste voor zorgt dat de controle correct gebeurt, dan kan men ervoor zorgen dat het geld terechtkomt bij de mensen die het echt nodig hebben. Dan doet men niemand pijn. Ik kan mij niet voorstellen dat er hier iemand tegen ons ontzuilingsvoorstel is.

  Raoul Hedebouw:

  Monsieur le ministre, les prix à la pompe deviennent impayables. Cela fait déjà plusieurs semaines. C'est plus de 2,2 euros le litre. C'est impayable. Le MR nous avait annoncé qu'il allait faire des choses, un cliquet inversé ou une diminution des accises. Et que fait-on? Il n'y a pas de diminution d'accises, rien du tout. On va aller chercher 80 millions d'aide.

  950 miljoen in Nederland, 5 miljard in Spanje.

  Mais que font le MR, le cd&v, la N-VA? Qu'avez-vous raconté pendant toute la campagne, et ces dernières semaines? C'est incroyable.

  Mijnheer de minister, ik begrijp echt niet dat er zo weinig gebeurt. U komt steeds met het argument dat er geen geld is. Wij betalen meer aan de pomp, waar gaat dat geld heen? Dat geld gaat toch ergens heen? Dat geld gaat gewoon naar die grote oliebedrijven. Die hebben sinds het begin van de oorlog en die duurt nog geen maanden, 11,4 miljard overwinst gerealiseerd, 6,9 miljard upstream met ruwe olie en 4,5 miljard downstream in de raffinaderijen, in totaal 11 miljard overwinst in de sector.

  Dan rijst de vraag of we dat geld daar niet moeten halen, in plaats van uit de zakken van de werkende klasse in ons land. Ik hoor dan – een positief puntje - dat men aan Europa zal vragen om een overwinstbelasting in te voeren. De Commissie antwoordde daarop dat dit niet haar bevoegdheid is en dat de lidstaten dat mogen doen. U speelt dus gewoon pingpong. Accijnzen verhogen, is geen probleem. Dat is gewoon voetbal, paf in de goal. Maar met betrekking tot overwinstbelasting wordt pingpong gespeeld.

  Cela ne va pas, monsieur le ministre!

  Zo gaat dat niet, mijnheer de minister. De lidstaten kunnen die overwinstbelastingen zelf organiseren. Italië, Spanje, Griekenland, het Verenigd Koninkrijk, Roemenië, Bulgarije hebben het in de vorige crisis allemaal gedaan. Waarom doet België dat niet autonoom? We kunnen zelf die overwinst belasten. Waarom doen we dat niet, mijnheer de minister?

  Lode Vereeck:

  Mijnheer de minister, overwinst is eigenlijk het gevolg van toeval, niet van verdiensten of ondernemerschap. Overwinst kan in theorie dus volledig weg worden belast, zonder dat het de economie schaadt. Het heeft geen enkele invloed op productie of investeringen, om de eenvoudige reden dat er gewoon niet op werd gerekend.

  In de praktijk is het onderscheid tussen winst en overwinst echter niet zo duidelijk, met uitzondering van de nucleaire rente. Welke bedrijven boeken bijvoorbeeld overwinst in de olie-industrie? Zitten die in de ontginning, in de raffinage, in het transport? De meeste overwinst zit in de beginfase, in de ontginning en dus in het buitenland, bij multinationals en bij staatsbedrijven die niet door de Belgische fiscus worden gevat. Het is dus, om het in het Frans te zeggen, een fausse bonne idée . Vergeet ook niet dat er naast overwinsten ook onderwinsten of verliezen kunnen opduiken, als er te duur is ingekocht.

  Voor ons is het duidelijk, energie is een basisbehoefte, een basisrecht dat voor iedereen betaalbaar moet blijven, niet alleen voor werkenden zonder tankkaart. Om de koopkracht te beschermen, is een verlaging van de accijnzen op brandstof de meest aangewezen oplossing, de simpelste ook. Een verlaging met 9 cent per liter kost de Schatkist niets, want dat wordt volledig door stijgende btw-opbrengsten gecompenseerd. Een verlaging met 17 cent, zoals in Duitsland, kost 85 miljoen euro per maand. Dat is niet onoverkomelijk. Europa laat zelfs toe om accijnzen te verlagen met 27 cent.

  Echter, het geld is op, zingen de N-VA-toppers in koor. Dat is natuurlijk onzin. De overheid heeft bijna 300 miljard euro aan inkomsten. Het geld is helemaal niet op. Het wordt gewoon uitgegeven aan de verkeerde dingen en niet aan onze mensen.

  Mijnheer de minister, zult u echt pleiten voor een overwinstbelasting? Waarom worden de accijnzen aan de pomp niet verlaagd?

  David Clarinval:

  Chers collègues, tout d'abord, avant de répondre sur le fond, je tiens à signaler que le premier ministre et le ministre de l'Énergie sont tous deux absents, l'un à Chypre, l'autre à Madrid, afin de défendre la Belgique sur ces questions importantes en matière d'énergie.

  Chers collègues, ce mardi, le gouvernement a pris ses responsabilités. Nous avons dégagé un accord concret pour protéger le pouvoir d'achat, en particulier celui des personnes qui travaillent et des personnes les plus vulnérables, face à la hausse du prix de l'énergie. Outre les mécanismes existants, spécifiques au système belge, comme l'indexation automatique des salaires, le tarif social et le système de plafonnement des prix, qui constituent déjà des remparts solides pour protéger le pouvoir d'achat des citoyens, nous avons décidé de prendre des mesures additionnelles. Celles-ci sont ciblées, temporaires et responsables, pour un montant de 80 millions d'euros sur trois mois.

  Pourquoi 80 millions? Tout simplement, monsieur Hedebouw, parce que ces montants correspondent aux recettes fiscales supplémentaires engrangées par l'État via la hausse des prix des carburants. Cette enveloppe pourra être augmentée si la crise se prolonge. Nous faisons le choix de l'efficacité et non celui de la démagogie. Concrètement, nous agissons là où la pression est la plus forte. Tout d'abord, en ce qui concerne les déplacements domicile-lieu de travail, avec, d'une part, un incitant totalement déductible fiscalement pour l'employeur afin d'augmenter les indemnités kilométriques des travailleurs et, d'autre part, en renforçant temporairement le forfait kilométrique des déplacements de service. En outre, nous agissons pour les ménages vulnérables qui dépendent des énergies fossiles, et nous octroyons un soutien accru des fonds sociaux, ainsi que le report de certaines hausses d'accises. Par ailleurs, nous n'oublions pas les indépendants et les agriculteurs, qui bénéficieront de facilités de paiement et de mesures fiscales ciblées, comme le carry-back .

  Ces mesures relèvent des compétences ministérielles de mes collègues Jambon et Bihet, qui assureront leur mise en œuvre rapide et efficace.

  Voor de regering is het van essentieel belang dat al die steunmaatregelen zo snel mogelijk terechtkomen bij de begunstigden, die momenteel onder de crisis lijden.

  Naast de urgentie is onze koers duidelijk: we beperken ons niet tot het beheersen van de crisis, we bereiden de toekomst voor. Dat betekent dat we op budgettair vlak geen maatregelen nemen die massale en permanente uitgaven impliceren die de staatsbegroting belasten, zoals in het verleden al te vaak is gebeurd, maar wel gerichte en tijdelijke interventies. Daarnaast versterken we onze energieproductie met offshore windenergie, kernenergie en de veiligstelling van de gasvoorziening vanuit het buitenland. We zullen ook een communicatiecampagne opstarten om een verstandige vermindering van het verbruik te bevorderen.

  Omdat die uitdagingen onze grenzen overstijgen, handelt België volledig binnen het Europese kader. Dat is de reden waarom onze collega Jean-Luc Crucke naar Colombia zal reizen in het kader van het initiatief Transition Away from Fossil Fuels , met het oog op een transitie naar energie die minder afhankelijk is van fossiele brandstoffen.

  Wat de overwinsten betreft, heeft de regering bovendien beslist dat we ons zullen afstemmen op de toolbox van de Europese Commissie, die nog moet worden beslist.

  À l'heure où je vous parle, il n'y a en effet rien de décidé à ce sujet-là.

  Geachte Kamerleden, met dit akkoord maakt de regering een duidelijke keuze, namelijk van bescherming zonder onverantwoordelijkheid, van solidariteit zonder budgettaire blindheid, van een duurzame energiezekerheid voor ons land.

  Steven Coenegrachts:

  Mijnheer de minister, bedankt voor uw antwoord.

  Als bedrijven in een jaar winst maken, onverwacht, per toeval, staat Vooruit klaar om dat weg te belasten. Als bedrijven in een jaar per toeval, per ongeluk, verlies maken, zegt Vooruit: mij niet bellen.

  Die logica om ondernemers als boeman te zien in onze samenleving, zit als een sluipend gif in deze coalitie, mijnheer de minister. Uw akkoord houdt 10 cent extra per kilometer voor de werknemers in, maar wel op kosten van de werkgever. Dat is een extra belasting. Telewerk wordt verplicht, maar dat is een betutteling voor onze ondernemingen. Waarom doet u zoiets?

  Ik wil u dus het volgende vragen.

  Au nom de ma formation politique, monsieur le ministre, pas de nouvelles taxes!

  Oskar Seuntjens:

  Mijnheer Coenegrachts, ik weet niet of u geheugenverlies hebt, maar uw partij heeft exact hetzelfde gedaan tijdens de coronacrisis. Nu doen we opnieuw hetzelfde.

  U zegt dat we niet voor de bedrijven zijn, maar deze regering beslist voor bijna 1 miljard euro een energiekorting te geven aan energie-intensieve bedrijven. Welnu, ik ben heel blij dat u het verschil toont tussen Vld en Vooruit. Jullie zijn voor een volledige indexsprong. Jullie willen de mensen vandaag niet helpen.

  Mijnheer de minister, wij staan nog voor een fundamenteel probleem. Dit is op vier jaar tijd de tweede keer dat we een majeure energiecrisis meemaken in dit land. Als we een fundamentele oplossing willen, moeten we in dit land zelf meer energie bouwen. Ik ben blij dat u dat ook aanhaalt, want elke windmolen die we bouwen, elk zonnepaneel dat we leggen, elke kabel die we trekken, zal ons sterker, onafhankelijker en weerbaarder maken. Daar moet deze regering absoluut een prioriteit van maken.

  Jeroen Van Lysebettens:

  Mijnheer Ronse, de Trump-taks betreft inkomsten. Dat levert op voor de begroting, dat is geen uitgave.

  Mijnheer de minister, uw antwoord zegt eigenlijk veel en ik hoop dat de collega’s van Vooruit geluisterd hebben. Er is nog niets beslist over de Trump-taks. De premier neemt het mee naar Europa. Ik geef het u op een briefje, dat is gewoon een vertragingsmanoeuvre om niets te beslissen, om opnieuw het geld in de verkeerde zakken te gaan zoeken, de zakken van de burgers.

  Dat is het bilan van deze Vooruitregering. Dat is de kant die men stelselmatig kiest, de kant van de vervuiler, van de oliesector, van Trump.

  Mijnheer de minister, ik kan u alleen maar oproepen om met de regering zelf wel iets te doen. Bereid uw wetsontwerp voor de Trump-taks voor. Dien het in, ga aan de slag en zoek het geld in de juiste zakken.

  Éric Thiébaut:

  Monsieur le ministre, il faut arrêter de dire qu'il n'y a pas d'argent. Il faut oser aller chercher l'argent dans la poche de ceux qui font des surprofits indécents sur le dos de cette crise énergétique. Chaque jour, rien que sur les carburants, les sociétés pétrolières font 2,3 millions d'euros de bénéfices. C'est indécent! Et vous parlez de 80 millions. Sous la précédente législature, le gouvernement avait quand même été chercher 600 millions sur les surprofits rien qu'en deux ans. Donc, ne me dites pas que ce n'est pas possible!

  Comme pour la TVA, on avait besoin d'un cheval de course, et vous avez de nouveau donné naissance à un chameau qui pue. Bravo!

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses.

  Il y a les mesures prises et il y a l'anticipation des prochaines crises. Il y a un point commun entre la Vivaldi et l'Arizona, c'est que ces deux gouvernements se sont fait surprendre par une crise énergétique engendrée par un conflit à l'étranger. C'est assez remarquable de voir que dans vos mesures, vous en profitez pour dire que vous allez accélérer sur le redéploiement nucléaire, sur les appels d'offres pour le renouvelable et l'île Princesse Élisabeth. N'est-ce pas un peu curieux d'attendre une telle crise pour enfin passer la seconde sur les dossiers du nucléaire et du renouvelable?

  Vous vous êtes laissé surprendre par cette crise, c'est aussi votre devoir pour l'avenir de faire en sorte que notre pays et l'Europe de manière générale soient moins impactés par les énergies fossiles et d'avancer de manière beaucoup plus volontariste sur ces deux chantiers-là.

  Jean-Marie Dedecker:

  Collega’s, ik hoor hier een heel hoge graad van hypocrisie. Mijn hele leven al heb ik de benzineprijs zien stijgen, met als doel dat we minder zouden verbruiken. Vandaag móeten we minder verbruiken, maar nu vraagt men subsidies om opnieuw met de benzinewagen te kunnen rijden.

  Ik hoor de groene collega hier sterk pleiten voor duurzame energie. Als we vandaag het gas moeten subsidiëren, komt dat echter doordat u vijf van de zeven kernreactoren hebt gesloten. In plaats daarvan zijn er windmolens op zee gekomen, beste vriend, maar daar moet ook iets tegenover staan, namelijk gascentrales. Vandaag moeten we dus gas invoeren en opnieuw subsidiëren. Dat is de realiteit.

  Mijnheer de minister, als we een oplossing willen, moeten we snijden in de uitgaven en niet kijken naar de inkomsten.

  Axel Ronse:

  Een modaal West-Vlaams gezin – ik ben West-Vlaming – dat aan de keukentafel zit en ons debat volgt, zal zeggen: "Ze zijn weer allemaal aan het klappen geld uitgeven dat ze niet hebben en dan zitten er ook nog van die slimmeriken tussen die zeggen dat er geen geld meer is en dat ze het dan maar uit andere zakken moeten halen. Stop daarmee!" (uitgesproken met West-Vlaamse tongval)

  Het is eigenlijk zeer simpel: ons ontzuilingsakkoord. Daarover heb ik hier geen woord kritiek gehoord. Dat is misschien het allereerste consensusvoorstel. Niemand in het Parlement kan het daarmee oneens zijn. Iedereen is het toch eens met mij?

  Mijnheer Hedebouw, het eerste principe is dat we geen geld afnemen van kwetsbare mensen. Het tweede principe is dat de controle over het geld dat we geven aan kwetsbare mensen, correct verloopt. Ik garandeer u dat dat miljarden euro’s zal opleveren, in de pocket. Daarom wijs ik op ons ontzuilingsakkoord. Het is vijf na twaalf. Mijnheer de minister, let’s go.

  Voorzitter:

  Over het eerste deel van uw repliek, collega Ronse, hebben de tolken toch enige bezwaren geuit.

  Raoul Hedebouw:

  Mijnheer de minister, beste collega’s, hier wordt voortdurend gesproken over de uitgaven van de staat, uitgaven, uitgaven, uitgaven, maar spreekt iemand hier ook over de uitgaven van de gezinnen? Wie spreekt over de uitgaven van de werkende klasse die elke dag naar het werk moet rijden en steeds meer moet betalen? Dat is blijkbaar geen probleem, daar kan iedereen blijkbaar mee slapen.

  Daar ga ik niet mee akkoord. Die uitgaven worden onbetaalbaar voor die mensen. Wie naar de mensen luistert, weet dat het onbetaalbaar wordt, maar dat is hier taboe.

  Le deuxième tabou, ce sont évidemment les rentrées. Le tabou! Trente-deux secondes de réponse sur la question des rentrées, bravo! Sur cinq minutes, cela a pris trente-deux secondes pour nous dire que vous allez attendre la Commission européenne. Mais en fait, vous savez que vous n'allez rien faire. Vous le savez.

  David Clarinval:

  (…)

  Raoul Hedebouw:

  Il vient de dire: "Exact." Le gouvernement est clair. Je vous remercie de votre honnêteté, monsieur le ministre.

  Geen overwinstbelasting. Dat is het feit van deze namiddag. Collega’s van Vooruit, laat u niet doen. Ga ervoor (…)

  Lode Vereeck:

  Collega’s, de regering-De Wever is echt een historische regering. Ze zal de geschiedenis ingaan als de grootste oplichterij van de bevolking. Er wordt 1.000 euro extra nettoloon voor tweeverdieners beloofd in 2030, dus na de volgende verkiezingen. Gepensioneerde eenverdieners, gescheiden ouders en uitkeringstrekkers gaan er netto echter op achteruit en zelfs van die 1.000 euro extra netto voor tweeverdieners schiet er op het einde niets over, integendeel. Dat komt door de hogere energieprijzen, de hogere energietaksen, de hogere belastingen op van alles en nog wat en door de centenindex. Dan nog kan die regering het rotten niet stoppen. Er werd beloofd dat het land op orde zou worden gezet, maar de schuld explodeert, terwijl u niet eens uw eigen mensen kunt helpen. Mijnheer de minister, trek uw conclusies. Bespaar zelf energie en trek de stekker eruit.

• Vraag: Het grootste jobverlies in de Belgische chemiesector sinds de financiële crisis (Q56001621P)

  Vraag: De crisis in de chemiesector (Q56001633P)

  economie en werk

  Het grootste jobverlies in de Belgische chemiesector sinds de financiële crisis
  De crisis in de chemiesector
  De grootste crisis in de Belgische chemiesector sinds 2008 summaryExplanation

  Gesteld door

  cd&v Tine Gielis
  PVDA-PTB Annik Van den Bosch
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Tine Gielis (N-VA) en Annik Van den Bosch (PVV) waarschuwen voor een acute crisis in de chemiesector (1.600–2.700 banenverlies, exportdaling, wegvloeiende investeringen) door hoge energieprijzen, oneerlijke concurrentie en gebrek aan overheidssteun, terwijl de sector volgens hen cruciaal is voor de Belgische economie. Van den Bosch bekritiseert het regeringsbeleid als "bla-bla zonder daadkracht", eist sture economische planning, massale investeringen in groene energie en bindende voorwaarden aan subsidies om jobverlies en winstafvoer tegen te gaan. Minister Clarinval (MR) erkent de urgentie en wijst op bestaande maatregelen (MAKE 2025-2030, loonkostenverlaging, energienormen, ETS/CBAM-herziening), gericht op competitiviteit, jobbehoud en duurzame groei, maar Gielis (N-VA) en Van den Bosch (PVV) blijven sceptisch over de snelheid en effectiviteit, met Gielis’ oproep tot kamerbrede steun voor een resolutie en Van den Boschs herhaalde eis voor radicale staatsingrepen.

  Tine Gielis:

  Mijnheer de minister, een verlies van zo'n 1.600 jobs, een exportdaling van bijna 5 % en amper perspectieven op nieuwe investeringen: het is duidelijk dat de chemie zich vandaag op een cruciaal kantelpunt bevindt. Dat zeg ik niet, maar dat stelt essenscia, de beroepsfederatie van de chemie, in haar jaarrapport.

  De uitdagingen waarmee de sector momenteel wordt geconfronteerd, zijn zeer groot: de sterk gestegen energieprijzen, de doelstelling om versneld te vergroenen, en dat onder druk van sterke internationale en vaak ook oneerlijke concurrentie. Nochtans is de sector een kroonjuweel van onze economie, creëert hij veel jobs, onder meer in Antwerpen en in de Kempen en is hij nog altijd goed voor bijna een derde van de totale Belgische export.

  De situatie is kritiek, mijnheer de minister. De studie van essenscia bevat evenwel ook positieve elementen. Hoewel het in Europa vaak moeilijk gaat, blijft onze Antwerpse chemiecluster met voorsprong de sterkste van Europa.

  Het is absoluut tijd om de strijd aan te gaan en die ook te winnen. Er zitten een aantal maatregelen in de pijplijn op het federale niveau, zoals de aangekondigde korting op de transmissienettarieven. Ik verwacht van u, mijnheer de minister, dat u uw collega’s aanspoort om op te komen voor mijn oud-collega’s uit de chemiesector en dat u vecht voor de sector. Bent u daartoe bereid?

  Annik Van den Bosch:

  Mijnheer de minister, wij maken ons grote zorgen over onze industrie. Ik kom zelf uit Antwerpen. In Antwerpen leven duizenden gezinnen, van de chemie en de haven. Volgens recente cijfers gingen de voorbije twee jaar al meer dan 2.700 jobs verloren bij onder andere BASF, Envalior, Total, Exxon, Agfa-Gevaert, de lijst is eindeloos. Daarmee gaat enorm veel knowhow verloren, terwijl die jobs enorm belangrijk zijn voor ons land. Ze betalen namelijk de school van onze kinderen en de winkelkarren en stutten onze economie. Ik heb veel vrienden in die sector. Zij moeten zich constant aanpassen aan de herstructureringen van hun bedrijf, terwijl jobverlies als een zwaard van Damocles hun boven het hoofd blijft hangen.

  De maakindustrie, het kloppende hart van onze welvaart, bloedt leeg en het is door de torenhoge energieprijzen nog niet gedaan. De eerste crisis was al een slag van de hamer en vandaag volgt er alweer een mokerslag. De voorbije jaren wordt nog amper geïnvesteerd in onze industrie. De door de werknemers gecreëerde winsten worden met miljarden versluisd naar het buitenland in plaats van hier opnieuw te worden geïnvesteerd. Er wordt met miljarden gestrooid voor defensie maar voor onze industrie is er geen geld.

  Wat doet de regering? Er is veel blabla en weinig boem boem. Zij laat alles over aan de markt. Dat werkt niet. Onze industrie gaat daaraan kapot. Er is nood aan economische planning en massale investeringen in energie en in onze industrie.

  Mijnheer de minister, heeft de industrie voor u nog wel een toekomst in België?

  Zult u ingrijpen en zelf massaal investeren in goedkope en groene energie en bedrijven (…)

  David Clarinval:

  Mijnheer de voorzitter, als minister van Werk en Economie neem ik het signaal van essenscia zeer ernstig. Het banenverlies, de terugval van de export en de daling van de investeringen vormen een duidelijk signaal. Onze competitiviteit staat onder druk en het risico op industriële achteruitgang is reëel, als wij niet handelen.

  Dat gezegd zijnde, de regering heeft al talrijke maatregelen genomen om de tendens om te buigen en te werken aan duurzame groei. In eerste instantie verwijs ik naar het initiatief MAKE 2025-2030, dat de industriële heropleving centraal in onze economische strategie plaatst. De doelstelling is duidelijk, namelijk de belemmeringen voor investeringen wegnemen en de competitiviteit van onze industrie duurzaam versterken.

  Bovendien zijn belangrijke hervormingen aan de gang om onze arbeidsmarkt te moderniseren. De regering voorziet in een vermindering van de loonkosten met 1 miljard euro tegen 2029 om de werkgelegenheid te ondersteunen en de competitiviteit van de ondernemingen te versterken. Die maatregelen strekken ertoe de ondernemingen de nodige flexibiliteit te bieden, terwijl een adequate bescherming van de werknemers behouden blijft.

  De regering heeft zich tot doel gesteld de werkzaamheidsgraad op 80% te brengen. Wij bereiken dat peil door bestaande jobs in ons land te verankeren en de nodige voorwaarden voor nieuwe kansen op een job te creëren. Daartoe stimuleren wij de economische groei, trekken wij buitenlandse investeringen aan en pakken wij onze competitiviteitshandicap gericht aan.

  Ik deel ook verschillende verzuchtingen van de sector, namelijk dat de energiekosten moeten worden beperkt en dat de Europese instrumenten, met name ETS en CBAM, moeten worden aangepast om de competitiviteit te vrijwaren en om onze handelsbescherming tegenover oneerlijke praktijken te versterken. De invoering van een energienorm vormt alvast een essentiële hefboom om de competitiviteit van onze industrie te versterken. Door de energiekosten te beheersen en voorspelbaarder te maken, creëren wij de nodige voorwaarden om investeringen te ondersteunen en de werkgelegenheid te vrijwaren. Kortom, wij nemen concrete maatregelen omwille van een aantrekkelijk investeringsklimaat en slagkrachtige competitiviteit van onze ondernemingen. Mijn doel is duidelijk: onze industriële basis behouden, investeringen ondersteunen en jobs beschermen, met name in sleutelsectoren zoals de chemie.

  Tine Gielis:

  Mijnheer de minister, ik hoop dat uw actieplan met focus op de chemie snel in werking treedt; het is broodnodig.

  Ik ben zelf 36 jaar lang werkzaam geweest als communicatieverantwoordelijke bij het chemisch bedrijf INEOS Aromatics te Geel, in de Kempen. Ik begeleidde er bedrijfsbezoeken en we hebben daar heel veel studenten warmgemaakt voor de chemie. Er was toen één rode draad: denk chemie weg uit het dagelijkse leven en het zou er heel anders kunnen uitzien. Daarmee bedoelden we dat chemie aan de basis ligt van heel wat producten die we allemaal dagelijks gebruiken of dragen. Vandaag krijgt dat echter een heel andere betekenis. Als de huidige trend voortgezet wordt, dan zien we heel wat chemische bedrijven wegtrekken en daarmee verdwijnen ook de hoogwaardige jobs en onze welvaart.

  Cd&v diende een voorstel van resolutie in waarin we erop aandringen om hierin een kentering te brengen. We hopen op kamerbrede steun hiervoor.

  Annik Van den Bosch:

  Mijnheer de minister, ik hoor weer heel veel blabla. U weigert in te grijpen op de energiemarkt. U blijft weigeren voorwaarden aan subsidies te stellen, die blijven zonder garanties rond jobs en verankering. U blijft geloven in de vrije markt, terwijl het bewijs dat die methode niet werkt, u rond de oren slaat. De alternatieven liggen al 25 jaar op tafel. Hoe zei een délégué uit de sector het ook alweer – ik citeer -: “Steun koppelen aan investeringen, aan verankering, aan opleiding, aan echte activiteit. Geen geld meer voor bedrijven die enkel komen halen en niks geven. Een massale investering in groene, goedkope energie.” Hoog tijd voor boem boem, mijnheer de minister.

• Vraag: De stand van zaken met betrekking tot de importban (Q56001628P)

  economie en werk

  De stand van zaken met betrekking tot de importban
  

  Gesteld door

  cd&v Els Van Hoof
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Els Van Hoof (cd&v) bekritiseert minister Clarinval scherp omdat België ondanks een regeringsakkoord van september nog steeds geen importverbod voor goederen uit illegale Israëlische nederzettingen uitvoert, terwijl landen als Spanje, Frankrijk en Zweden wel actie ondernemen, en noemt de humanitaire crisis in Gaza en de Westelijke Jordaanoever "onaanvaardbaar" door aanhoudend Israëlisch geweld en schendingen van internationaal recht. Clarinval antwoordt dat technische en juridische complexiteit (EU-bevoegdheid, coördinatie met douane) de vertraging verklaren en belooft een "spoedige" uitvoering via een koninklijk besluit, maar geeft geen concrete timing. Van Hoof wijst deze "alibi’s" af, eist "actie volgende week" en benadrukt dat het lijden van Palestijnen—ondanks haar afkeer van Hamas en Hezbollah—niet gerechtvaardigd is door Israëlisch beleid, dat ze bestempelt als "apartheidsstaat" met dagelijkse "oorlogsmisdaden" in Libanon.

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de minister, Gaza is vandaag een vergeetput, een hellhole . Leven in uw eigen shit, kiezen tussen eten of hygiëne, overleven tussen ratten, trauma’s zonder tijd om te helen, dat is wat Artsen Zonder Grenzen ons daarover heeft gezegd. De Gazanen leven in angst door Israëlische beschietingen, dag na dag. Het is een plek waar het internationaal recht niet langer telt. Zeker gelet op het afgesproken staakt-het-vuren is dat onaanvaardbaar. In Zuid-Libanon dreigt zich hetzelfde scenario af te spelen. Op de Westelijke Jordaanoever maait de bezettingsmachine vrolijk verder. Israël volhardt in de boosheid.

  In september sloot de regering een duidelijk akkoord met concrete tegenmaatregelen en een importverbod uit de illegale nederzettingen, zoals cd&v vroeg. De uitvoering daarvan ligt bij u. Wat zien we week na week? Geen vooruitgang, geen teksten, geen timing, geen actie.

  Mijnheer de minister, waarom kunt u niet doen wat minister Prévot wel doet? Hij doet zijn huiswerk en vraagt de gedeeltelijke opschorting van het associatieakkoord op Europees niveau. Waarom kunt u in zeven maanden niet wat Spanje in enkele weken kan met de invoering van een importverbod? Waarom doet België niet wat Frankrijk en Zweden nu ook voor de Europese Commissie bepleiten? Ja, het dossier is complex en ja, Europese afstemming is wenselijk. Dat is echter niet langer een alibi. Neem uw verantwoordelijkheid. Vanuit cd&v vragen we dan ook maar één ding: waar blijft de uitvoering van het importverbod.

  David Clarinval:

  Mevrouw Van Hoof, de regering heeft zich ertoe verbonden concrete initiatieven te nemen met betrekking tot de import vanuit de door Israël illegaal bezette gebieden, in overeenstemming met de engagementen van België inzake internationaal recht. In dat licht heeft mijn administratie overleg gepleegd met de FOD Financiën, meer bepaald met de douane, om de beslissing van het kernkabinet uit te voeren om op nationaal niveau de import te verbieden van goederen geproduceerd, gewonnen of verwerkt in de door Israël illegaal bezette gebieden.

  De technische besprekingen worden voortgezet. Het werk is bijzonder complex, aangezien het handelsbeleid onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie valt. Het vereist dan ook een nauwe coördinatie met de bevoegde diensten om een juridisch solide en operationeel mechanisme tot stand te brengen. Het koninklijke besluit moet volledig in overeenstemming zijn met onze internationale juridische verplichtingen. Zodra het werk van de administraties en vervolgens de beleidscellen is afgerond, zullen de teksten zo spoedig mogelijk in een IKW van de regering worden besproken.

  Els Van Hoof:

  Mijnheer de minister, dat moet zo spoedig mogelijk gebeuren. De tijd van talmen is voorbij. De technische nuance is voor cd&v geen alibi meer. Elke dag uitstel betekent elke dag meer trauma’s en meer lijden. Wij vinden Hezbollah en Hamas natuurlijk ook verwerpelijk, maar dat verantwoordt niet dat het Palestijnse volk moet lijden onder een apartheidsstaat. Dat verantwoordt niet dat er dagelijks oorlogsmisdaden worden gepleegd in Zuid-Libanon. U kent het akkoord, dat u mee hebt onderhandeld. U kent het engagement. Laat dat geen dode letter zijn, voer het uit. Elke dag vallen er nieuwe slachtoffers. Het is een kwestie van verantwoordelijkheid en hoogdringendheid; met spoed betekent voor ons liefst volgende week.

• Vraag: Het verlenen van Belgische visa aan taliban (Q56001613P)

  Vraag: Het verlenen van visa aan taliban (Q56001618P)

  internationale politiek en migratie

  Het verlenen van Belgische visa aan taliban
  Het verlenen van visa aan taliban
  Het verlenen van Belgische visa aan talibanleden summaryExplanation

  Gesteld door

  Ecolo-Groen Rajae Maouane
  VB Francesca Van Belleghem
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Maxime Prévot (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Ontwikkelingssamenwerking)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Volgens Rajae Maouane (Écolo) heeft de Belgische minister van Asiel (N-VA) Anneleen Van Bossuyt op eigen initiatief de EU gevraagd de talibans uit te nodigen, wat België in een moreel en diplomatiek dilemma plaatst: het riskeert visa te verlenen aan een regime dat mensenrechten schendt (executies, vrouwenonderdrukking) en Afghaanse asielzoekers naar dat regime terug te sturen. Maouane bekritiseert dit als een "rode loper" voor terroristen en wijst op eerdere controverses (bv. visa voor Iraanse en Soedanese functionarissen). Francesca Van Belleghem (Vlaams Belang) beschuldigt de regering ervan 14 maanden lang te hebben gelogen over terugkeerbeleid: ondanks beloftes werden geen Afghaanse illegalen uitgezet, terwijl er 2.000 bijkwamen – wat ze linkt aan het ontbreken van diplomatieke contacten met de talibans, zelfs op technisch niveau. Ze stelt dat de regering eigen burgers verwaarloost ten gunste van criminele Afghanen (cijfers uit Duitsland aangehaald). Minister Maxime Prévot (cdH) ontkent diplomatieke erkenning van de talibans en claimt dat visa alleen in EU-kader (zetelbeleid) zouden worden verleend, mits formeel verzoek (nog niet ontvangen). Hij benadrukt de zoektocht naar een Europees mechanisme voor terugkeer, maar Maouane en Van Belleghem wijzen dit af als schijnheilig: volgens hen gaat het om een Belgische politieke keuze om mensen naar een moordend regime terug te sturen.

  Rajae Maouane:

  Monsieur le ministre, votre collègue la ministre de l'Asile et de la Migration vous met bien dans l'embarras aujourd'hui et, avec vous, la Belgique toute entière. Il y a quelques mois, elle a écrit à la Commission européenne pour lui demander d'inviter les talibans à Bruxelles! Résultat, la Belgique pourrait se retrouver à délivrer des visas et accueillir sur son sol des représentants d'un régime que nous ne reconnaissons même pas.

  Pour rappel, le régime des talibans exécute ses opposants, pratique le châtiment corporel et la conversion forcée, arrête arbitrairement, réprime les médias, réduit les femmes au silence et empêche les petites filles d'aller à l'école. Et ces faits sont documentés, ils ont encore été rappelés cette semaine par Amnesty International. C'est un régime dont certains dirigeants sont visés par la Cour pénale internationale. Et vous voici en train de dérouler le tapis rouge aux talibans pour mieux renvoyer les Afghans habitant en Belgique dans les bras de ces terroristes.

  Ce n'est pas la première fois qu'il y a un énorme malaise à cause de décisions qui sont prises par le MR ou la N-VA. Rappelez-vous, la ministre Hadja Lahbib, MR, avait octroyé un visa au maire de Téhéran, qu'on appelait "le boucher de Téhéran" et qui a pu se balader pépouze à Bruxelles. On se souvient aussi de la délégation soudanaise invitée par Theo Francken, qui était venue jusqu’au parc Maximilien pour identifier des exilés, des personnes qui avaient fui ce régime où elles risquaient la mort.

  Monsieur le ministre, je n'aurais jamais imaginé devoir, un jour, vous poser les questions que je vous pose aujourd'hui. Avez-vous été informé de cette initiative de la ministre? Si oui, quand? A-t-elle été validée par le gouvernement ou s'agit-il d'une décision unilatérale? Allez-vous octroyer des visas belges aux talibans? Enfin, avez-vous pleinement mesuré l'embarras diplomatique et moral dans lequel cette décision place notre pays?

  Francesca Van Belleghem:

  14 maanden lang, 10 keer, heb ik de minister van Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt, gevraagd waarom er nog geen enkele illegale Afghaan werd teruggestuurd. 14 maanden lang zei ze dat ze hun best gingen doen en dat ze aan het onderhandelen waren. We moesten nog even geduld hebben. Ze heeft haar showtje telkens kunnen opvoeren in de pers, maar intussen is er nog niemand teruggestuurd naar het land van herkomst.

  In diezelfde periode zijn er wel 2.000 illegale Afghanen bijgekomen. En afgelopen dinsdag bleek waarom er niemand teruggestuurd werd. Dinsdag verklaarde u in De Morgen dat het een regeringsstandpunt is dat er geen diplomatieke relaties zijn met Afghanistan, ook niet op technisch niveau.

  Begrijpt u eigenlijk de impact van die uitspraak? Dat betekent dat die 2.000 illegale Afghanen die er in die 14 maanden bijgekomen zijn, nooit ofte nimmer teruggestuurd zullen worden naar hun land van herkomst. Want zelfs al ontvangt de EU en niet België, een delegatie uit Afghanistan, als men daarna die illegale Afghanen wil terugsturen, heeft men Afghaanse papieren nodig. Maar als men geen diplomatieke relaties heeft met dat land, kan men die papieren nooit krijgen.

  Ik heb twee vragen, minister. Heeft de minister van Asiel en Migratie me 14 maanden aan een stuk aan het lijntje gehouden? Is het een regeringsstandpunt dat er nooit gesproken zal worden, ook niet op technisch niveau, met Afghanistan? Want dat impliceert dat er nooit illegale Afghanen teruggestuurd zullen worden naar Afghanistan.

  Maxime Prévot:

  Mevrouw Maouane, mevrouw Van Belleghem, het lijkt verrassend dat wij overwegen om vertegenwoordigers uit te nodigen van een regering die wij niet erkennen. Ik wil nogmaals benadrukken dat België de legitimiteit van het talibanregime niet erkent en bijgevolg geen diplomatieke relaties met de taliban onderhoudt. Als vertegenwoordigers van de-facto-autoriteiten, zelfs op technisch niveau, een visum voor België zouden aanvragen, zou dit bijgevolg systematisch worden geweigerd. De enige uitzondering hierop heeft betrekking op het zetelbeleid van ons land.

  La Belgique héberge en effet un grand nombre d'organisations européennes et internationales. Il nous revient l'honneur de les accueillir avec fierté, mais nous avons aussi le devoir de faciliter leur travail. Si l'une de ces institutions, par exemple la Commission européenne, dans le cadre de son mandat, devait faire formellement la demande à la Belgique de laisser venir sur son territoire des représentants des talibans, la Belgique, en tant que pays hôte, serait tenue, dans le cadre strict de cette politique de siège, de donner une suite favorable. À ce jour, nous n'avons toutefois reçu aucune demande de ce type.

  Met betrekking tot de inhoud van het dossier, ik begrijp dat mijn collega op zoek is naar een oplossing voor de vele Afghanen aan wie de toegang tot ons grondgebied is geweigerd en die zich hier illegaal bevinden. Gezien het talibanregime en de wandaden ervan, moet er echter in ieder geval gezocht worden naar een mechanisme dat op Europees niveau wordt voorzien en dat de absolute bescherming van de mensenrechten waarborgt.

  Rajae Maouane:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses.

  J'en comprends une partie. Pour le reste, je vois bien que vous essayez de noyer le poisson sous des éléments techniques. Soyons clairs, il ne s’agit pas ici d’une contrainte européenne, mais bien d’une initiative belge. La Commission européenne répond à la demande d’une ministre N-VA de votre gouvernement. C ’ est cette dernière qui a mis en place ce processus de toutes pi è ces.

  Technique ou pas, la discussion que nous devons avoir aujourd’hui porte sur le fait de savoir si nous voulons renvoyer des personnes vers un pays qui torture et exécute ses opposants, qui empêche les petites filles d’aller à l’école et qui pend les homosexuels. Avons-nous envie de renvoyer des personnes vers ce pays-là? Ce n’est pas digne de notre pays.

  Répondre sur le volet technique est une chose, répondre sur le volet démocratique en est une autre. Et je suis désolée de le dire, c’est votre collègue, membre de votre gouvernement, qui a pris l’initiative d’écrire à la Commission européenne.

  Francesca Van Belleghem:

  Ik noteer dat de arizonaregering nooit ofte nimmer illegale Afghanen zal terugsturen naar het land van herkomst. U vindt dus de belangen van die illegale Afghanen in dit land belangrijker dan de belangen van onze eigen bevolking. Laat het mij helder stellen. Afghanen worden in Duitsland 14 keer vaker verdacht van criminele feiten. Vorig jaar kwamen er 2.000 Afghanen bij en al die mensen moeten volgens u in dit land blijven. Ondertussen vertrekken in Duitsland quasi wekelijks vluchten – chartervluchten en lijnvluchten – om die illegale Afghanen terug te sturen. Hier is er stilte en onwil. Als er morgen een Afghaan vrijkomt uit de gevangenis die u had kunnen terugsturen, dan is dat uw verantwoordelijkheid. U zult die niet ontlopen. (Mevrouw Van Belleghem overhandigt een document aan minister Prévot.)

• Vraag: Het rapport 2026 van het RIZIV en de mateloze mildheid van de ziekenfondsen (Q56001631P)

  gezondheid en welzijn

  Het rapport 2026 van het RIZIV en de mateloze mildheid van de ziekenfondsen
  

  Gesteld door

  MR Georges-Louis Bouchez
  

  Beantwoord door

  Vooruit Frank Vandenbroucke (Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Volgens Georges-Louis Bouchez toont een INAMI-rapport aan dat slechts 16% van de langdurig arbeidsongeschikten terecht tot hun pensioen in invaliditeit blijft, terwijl 67% hun job zou kunnen hervatten, wat wijst op systeemmisbruik door mutualiteiten – hij beschuldigt de regering van laks toezicht en eist staatscontrole in plaats van mutualiteitsbeheer. Frank Vandenbroucke verdedigt zijn eigen controlemethodes (ingesteld in 2024), zoals verplichte herEvaluaties na 12 maanden en financiële sancties voor mutualiteiten, maar stelt dat verdere stappen niet nodig zijn. Bouchez bekritiseert dit als onvoldoende, wijst op 700.000 langdurig zieken tegen 2030 en noemt het oneerlijk voor belastingbetalers, terwijl hij de regering lobbyisme voor mutualiteiten verweet en budgettaire blokkade dreigt zonder hervorming.

  Georges-Louis Bouchez:

  Monsieur le ministre, le Conseil supérieur de l'emploi indique que la Belgique est la championne d'Europe des maladies de longue durée et des personnes qui sont en incapacité de travail pour cette raison. Je me suis demandé comment c'était possible, alors que nous avons l'un des droits du travail les plus protecteurs. Du reste, la gauche se targue en permanence de dire: "Chez nous, le droit est très dur, en prévoyant de longues périodes de préavis et des règles très strictes. Le bien-être au travail est essentiel." Pourtant, nous sommes – et de très loin – les leaders européens en termes d'incapacité de longue durée.

  Monsieur le ministre, plusieurs rapports ont été publiés par l'INAMI. Nous vous avons déjà interrogé sur les deux premiers. En l'occurrence, un troisième a été divulgué par la presse. Venant d'être établi en 2026, il s'intéresse aux données 2024. Que dit-il? Il a analysé les décisions des mutuelles de placer en incapacité, jusqu'à la retraite, des groupes de personnes. L'INAMI a voulu vérifier s'il était justifié que celles-ci restent en incapacité jusqu'à l'âge de leur pension. Eh bien, figurez-vous, chers collègues, que seulement dans 16 % des cas, l'INAMI considère que ces personnes doivent rester en incapacité de longue durée jusqu'à leur retraite. Dans 67 % des cas, ces personnes pourraient reprendre un emploi dans leur profession de référence.

  Monsieur le ministre, je sais que, la dernière fois, vous nous aviez recommandé de ne pas nous fier aux échantillons. Puis, vous nous avez affirmé que c'étaient les conséquences de la Suédoise. Ici, cela commence à être compliqué. En effet, c'est la troisième fois que l'on travaille sur des échantillons et que l'on débouche sur les mêmes résultats. En 2024, vous étiez déjà ministre de la Santé.

  Monsieur le ministre, ma question est très simple. Quand allons-nous mettre fin à cette mascarade et reprendre le contrôle au moyen d'une gestion par l' É tat, et non par les mutuelles?

  Frank Vandenbroucke:

  Le rapport que vous citez, monsieur Bouchez, présente les résultats définitifs d'un contrôle que j'ai moi-même décidé, conçu et lancé en 2024, qui a déjà été débattu largement dans la presse en octobre, et largement débattu en plénière et en commission, plusieurs fois. En ce sens, vraiment merci de répéter à nouveau que j'ai pris une bonne initiative en lançant cette enquête.

  Donc, il n'y a rien de nouveau. Ce qui est important, ce sont les conclusions. Les conclusions ont été tirées, et on va les appliquer. On les applique déjà en partie parce que depuis 2024, il y a une convocation physique le quatrième mois, le septième mois, le onzième mois. J'ai obligé les mutuelles à l'organiser pour vraiment réévaluer la situation des personnes concernées. Deuxièmement, ce qui est absolument crucial, c'est qu'on prévoit maintenant qu'après 12 mois d'invalidité au plus tard, il faudra une nouvelle évaluation. Sans nouvelle évaluation et contrôle, l'allocation prendra fin. C'est ce qu'il faut faire. D'ailleurs, les mutualités seront responsabilisées financièrement de façon très conséquente sur les résultats liés à ces contrôles thématiques que j'ai moi-même lancés en 2024. Donc, merci vraiment pour l'intérêt que vous leur portez. Je crois que le gouvernement doit continuer à faire ce qu'il a décidé, mais rien d'autre.

  Georges-Louis Bouchez:

  Monsieur le ministre, j'ai beaucoup aimé votre réponse, vous essayez d'avoir les rieurs de votre côté et c'est toujours bien. Cependant, ce qui ne fait pas rire les contribuables alors que votre parti réclame de la fiscalité supplémentaire sans cesse, c'est que la Belgique va se retrouver avec près de 700 000 malades de longue durée en 2030. C'est indigne de demander aux femmes et aux hommes qui se lèvent tôt le matin pour aller travailler de payer pour un système où il y a tant de fraude. C'est indigne de réclamer des augmentations d'impôts et de tuer l'économie alors que nous dépensons de l'argent à des choses qui ne sont pas utiles. Monsieur le ministre, je suis désolé de vous le dire mais vous ne pourrez pas vous en sortir avec des pirouettes. Dans tous les pays normaux, c'est l'État qui gère l'argent qu'il a collecté. Le problème, c'est que votre formation politique et d'autres formations politiques dans ce gouvernement ne sont même plus les lobbys des mutuelles; ils sont eux-mêmes les représentants des mutuelles à la table du gouvernement. Je peux vous dire que si l'on veut un accord sur le budget, il faudra avancer sur la question.

• Vraag: De antirookmaatregelen in het Verenigd Koninkrijk (Q56001632P)

  De antirookmaatregelen in het Verenigd Koninkrijk
  

  Gesteld door

  Les Engagés Carmen Ramlot
  

  Beantwoord door

  Vooruit Frank Vandenbroucke (Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Carmen Ramlot vraagt om concrete stappen in België naar een rookvrije generatie (geïnspireerd door het Britse verbod voor post-2008’ers), met nadruk op geleidelijke, empathische maatregelen (preventie, begeleiding) in plaats van pure verboden, om draagvlak en effectiviteit te garanderen. Minister Vandenbroucke onderschrijft het 2040-doel, maar kiest voor een bredere aanpak: strenger anti-vapotagebeleid (verbod op smaakjes als "aas voor jongeren") en rookvrije publieke ruimtes, die hij noemt als cruciale lacunes in het Britse model; hij bekritiseert de tabaksindustrie voor het creëren van nieuwe afhankelijkheden. Ramlot benadrukt dat dwang alleen niet werkt en pleit voor een pragmatische mix van educatie, ondersteuning en preventie om stigma’s te vermijden, terwijl Vandenbroucke prioriteit geeft aan het beschermen van jongeren tegen nicotineverslaving via gerichte regelgeving. Beide eens over het doel, maar verschillend over de methode: Ramlot hamert op begeleiding, Vandenbroucke op snelle, doeltreffende beperkingen (met name voor e-sigaretten).

  Carmen Ramlot:

  Monsieur le ministre, le Royaume-Uni a fait un choix fort: interdire progressivement l'accès au tabac aux générations nées après 2008. L'objectif est clair: obtenir une génération sans tabac. Le constat est sans appel: fumer tue. Il s'agit de la première cause évitable de cancer. Dans notre pays, cela représente 10 000 décès par an et des centaines de milliers de malades. Au-delà du drame humain, c'est aussi un coût énorme pour notre sécurité sociale.

  Alors oui, une génération sans tabac doit rester notre cap, notre boussole. Soyons toutefois lucides, cela ne se décrète pas du jour au lendemain. Il n'y a pas de temps à perdre, mais, pour être efficace, il faut agir avec les gens et non contre eux, et donner du temps au temps.

  Monsieur le ministre, où en êtes-vous concrètement dans la mise en œuvre des mesures prévues dans l'accord de gouvernement en matière de lutte contre le tabac? Envisagez-vous d'aller plus loin pour renforcer notre stratégie, notamment en matière de prévention et d'accompagnement au sevrage tabagique?

  Frank Vandenbroucke:

  Chère collègue, la mesure décidée au Royaume ‑ Uni montre que de plus en plus de pays prennent tr è s au s é rieux la lutte contre le tabagisme. Nous partageons cette ambition d’atteindre une génération sans tabac d’ici 2040. J ’ applaudis donc la mesure adopt é e par le Royaume ‑ Uni. En revanche, notre stratégie est un peu différente. Elle est plus large, car nous avons misé sur des mesures visant à éliminer la présence de la cigarette dans les lieux publics, en particulier ceux où se trouvent des enfants et des jeunes.

  L’étape suivante, absolument cruciale, est la lutte contre le vapotage. C’est précisément ce qui manque dans le dispositif décidé au Royaume ‑ Uni. Les jeunes commencent à vapoter massivement à cause des innombrables ar ô mes (fraise, bubblegum , etc.). Ces ar ô mes peuvent sembler inoffensifs, mais ils ne le sont pas. Les liquides sont remplis de substances nocives, et l ’ industrie du tabac les utilise pour cr é er une d é pendance chez toute une nouvelle g é n é ration. C’est pourquoi il faut absolument mettre fin à cette panoplie d’arômes et se limiter à des arômes liés au tabac ou à des arômes neutres. C’est ce que je propose au sein du gouvernement. Il est essentiel de prendre cette décision, ainsi que d’autres mesures encore à l’étude, dans le cadre de la lutte contre le tabagisme en général.

  Pour mon parti et pour moi, la santé de nos jeunes, leur réelle autonomie, la lutte contre la dépendance à la nicotine et la santé des générations futures passent avant tout. Et je ne peux qu’espérer qu’il en va de même pour votre parti et pour les autres partis représentés au sein du gouvernement.

  Carmen Ramlot:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse complète. L'objectif est clair: obtenir une génération sans tabac. Mais le chemin pour y arriver doit être crédible et efficace. Avançons avec détermination, pragmatisme et empathie, plutôt que de miser exclusivement sur une approche autoritaire et coercitive. Ce sont des mesures concrètes et coordonnées, telles que la prévention, l'accompagnement, l'information, l'éducation et la pédagogie, qui feront la différence, plutôt que la contrainte, l'interdiction et la sanction. Parce qu'au final, derrière cet objectif, il y a du concret: moins d'assuétudes, des vies sauvées, des maladies évitées et une sécurité sociale soulagée. Oui, monsieur le ministre, nous sommes d'accord. Alors avançons ensemble afin d'obtenir des résultats, et cela sans stigmatiser, mais en accompagnant chaque fumeur. L'arrêt du tabac ne se décrète pas en interdisant (…)

• Vraag: De hoge belastingdruk op arbeid in ons land (Q56001622P)

  economie en werk

  De hoge belastingdruk op arbeid in ons land
  

  Gesteld door

  Vooruit Niels Tas
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Niels Tas (Vooruit) benadrukt dat België volgens de OESO de hoogste belastingen op arbeid kent en pleit voor een gelijkere belasting tussen arbeid en vermogen, met concrete maatregelen zoals een meerwaardebelasting en verdubbelde effectentaks die tegen 2029 4,5 miljard extra moeten opbrengen, terwijl werkenden er netto op vooruitgaan (tot 1.000 euro extra in 2030). Minister Jan Jambon beaamt de hoge belastingdruk op zowel arbeid als vermogen (tweede hoogste in de EU), wijst op het begrotingstekort en stelt dat verdere belastingverhogingen uitgesloten zijn, maar dat bestaande maatregelen (zoals de meerwaardebelasting) wel uitgevoerd worden—met nadruk op hervormingen in plaats van extra heffingen. Tas reageert dat de "fiscale hervormingstrein" onomkeerbaar is en dringt erop aan de OESO- en IMF-rapporten als leidraad te gebruiken voor verdere stappen deze zomer. Jambon signaleert impliciet spanning tussen ambitie (gelijkere belasting) en haalbaarheid (begrotingsdiscipline).

  Niels Tas:

  Mijnheer de minister, België is wereldkampioen in belastingen op arbeid. Het is niet Niels Tas die dat zegt, niet Vooruit die dat zegt, maar wel de OESO. Meer dan de helft van het loon van alleenstaanden zonder kinderen gaat naar belastingen. Tegelijkertijd zijn er mensen die hun inkomsten halen uit vermogen, die een aandelenportefeuille hebben of zichzelf een laag loon uitkeren via een managementvennootschap en die duidelijk minder bijdragen. Collega’s, dat kan niet, want een euro is een euro en elke euro moet gelijk worden belast, of die nu uit vermogen komt of uit arbeid.

  Het doel van deze regering is dan ook zeer duidelijk: werken moet meer lonen en iedereen moet zijn eerlijk deel bijdragen. Daarom verlaagt deze regering, onder druk van Vooruit, de lasten op arbeid en zorgen we ervoor dat de belastingen op vermogen stijgen, zoals het IMF trouwens ook al jaren in zijn rapporten vraagt. Door een heel pakket aan maatregelen zullen tegen 2029 de sterkste schouders tot 4,5 miljard euro extra structureel bijdragen. Dat is veel meer dan welke regering ook ooit eerder heeft gedaan, dankzij de historische invoering van de meerwaardebelasting, dankzij een verdubbeling van de effectentaks en ga zo maar door.

  We maken ook onze beloften waar. Wie werkt, zal de komende jaren netto meer overhouden. De minimumlonen gaan dit jaar nog met 45 euro omhoog. Een alleenstaande moeder met twee kinderen zal tegen 2030 tot 2.000 euro extra overhouden. Wie werkt, zal tegen 2030 1.000 euro netto overhouden. Mijnheer de minister, de kentering is ingezet. Kunnen we op u rekenen om nog voor het zomerreces de hervorming (…)

  Jan Jambon:

  Mijnheer Tas, ik heb ooit het kortste antwoord gegeven dat in het Parlement ooit is gegeven. Dat is niet echt in dank aanvaard, maar goed. Ik zou nu ook een heel kort antwoord kunnen geven, want u weet dat het wetsvoorstel in het Parlement ligt. Pas binnen twee à drie weken zal de bespreking ervan worden aangevat.

  U hebt natuurlijk gelijk als u het over de belastingdruk op arbeid hebt. Ik wil u er ook aan herinneren dat we op een niet benijdenswaardige plaats staan als het over de druk op vermogen gaat. We hebben ook de tweede hoogste belastingdruk op vermogen van de Europese Unie en ons begrotingstekort is gigantisch groot. Naargelang van hoe men de rankschikking draait, bengelen we aan het staartje of staan we aan de kop. We hebben dus maatregelen genomen: de meerwaardebelasting en de effectentaks. U hebt ze vermeld. Die maatregelen zullen we uitvoeren, ze staan ook in het regeerakkoord. Om de begroting te saneren, zullen we evenwel moeten hervormen, hervormen en hervormen, en op geen enkel vlak nog extra belasten.

  Voorzitter:

  Mijnheer Tas, ik zei bijna mijnheer Taks, dat was een flauwe woordspeling geweest.

  Niels Tas:

  Dank u wel voor uw antwoord. Het is voor ons duidelijk dat die fiscale hervormingstrein in gang is gezet en dat de mensen dat trouwens nog dit jaar zullen voelen en op hun rekening zullen zien verschijnen. We rekenen er ook op dat u deze zomer met het rapport van de OESO, met het rapport van het IMF onder uw arm naar de begrotingsbesprekingen trekt. Want de conclusie is wel duidelijk: we moeten ervoor zorgen dat wie werkt de komende jaren netto meer kan overhouden, maar ook dat wie inkomen haalt uit vermogen netto meer moet en kan bijdragen.

• Vraag: Het transversale plan voor drugsbestrijding en de noodkreet van de gemeenten (Q56001626P)

  gezondheid en welzijn

  Het transversale plan voor drugsbestrijding en de noodkreet van de gemeenten
  

  Gesteld door

  Les Engagés Pierre Kompany
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 23 april 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Pierre Kompany kaart aan hoe drugshandel en georganiseerde criminaliteit in buurten zoals Cureghem (Anderlecht) en Namur het leven onleefbaar maken, en vraagt naar de concrete uitvoering van de task force tegen drugscriminaliteit volgens het Akkoord van Arizona. Jan Jambon, namens de eerste minister, benadrukt dat de federale overheid de crisis serieus neemt en werkt aan structurele maatregelen zoals betere informatie-uitwisseling tussen diensten, aanpak van criminele financiële stromen en verscherpte lokale bevoegdheden, maar wijst erop dat ook gemeenten hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Kompany reageert tevreden over de toezeggingen en benadrukt het belang van zichtbare actie voor bewoners die zich genoodzaakt zien brieven aan de koning te schrijven.

  Pierre Kompany:

  Monsieur le ministre, ce dont je vais parler ici est un problème qui est généralisé dans tout le pays, c'est-à-dire la circulation de drogue, les dealers qui se retrouvent partout. Des incidents arrivent tels que ce qui est arrivé à Anderlecht. Je sais qu'Anderlecht est assez cité à ce sujet. À Namur, maintenant, on joue avec des explosifs. En conséquence, 300 habitants et habitantes de Cureghem – c'est une cité d'Anderlecht – ont écrit au Roi pour lui signifier la situation invivable de leur cité. Je crois qu'on a prévu une task force pour arriver à résoudre ces problèmes de dealers qui aujourd'hui s'accaparent les rues, s'accaparent les quartiers et rendent la vie impossible aux occupants.

  Monsieur le ministre, la task force sur les crimes organisés est chargée de mettre en œuvre l'accord Arizona, qui prévoit une cinquantaine de mesures pour lutter contre le trafic de drogue. Dans ce cadre, quelles mesures ont déjà été concrètement mises en œuvre à court terme? Quelles actions sont prévues à moyen terme et selon quel calendrier? Quelles réformes structurelles sont envisagées?

  Voorzitter:

  De vraag was gericht aan de eerste minister, maar die bevindt zich momenteel in Cyprus.

  Jan Jambon:

  Merci, monsieur Kompany, pour votre question au premier ministre, qui est aujourd'hui au sommet européen. Je vais donc répondre en son nom.

  Soyons clairs, le gouvernement fédéral prend très au sérieux la situation à Anderlecht et dans d'autres quartiers fortement touchés. Les habitants sont trop souvent confrontés à la criminalité, aux nuisances et à l'insécurité.

  Au niveau fédéral, nous assumons pleinement notre responsabilité. C'est précisément pour cette raison qu'une task force a été mise en place auprès du premier ministre afin de lutter contre la criminalité organisée. Elle réunit les départements fédéraux concernés non seulement pour réagir aux incidents, mais surtout s'attaquer aux structures qui sous-tendent cette criminalité.

  Cela se fait sur plusieurs fronts. Nous travaillons à une meilleure circulation de l'information entre les services et les partenaires. Nous voulons également briser le modèle économique criminel, car s'attaquer aux flux financiers, aux montages-écrans et aux entreprises frauduleuses, c'est aussi s'attaquer au terreau de la criminalité de rue.

  C'est pourquoi nous renforçons notamment les services de contrôle social afin de pouvoir agir plus rapidement et plus fermement contre la fraude et contre les entreprises servant de couverture à des activités criminelles. Par ailleurs, nous réexaminons la législation en matière d'approche administrative pour permettre aux autorités locales d'intervenir plus rapidement et plus efficacement. Avec des projets tels que High Trouble, la police et les services de migration collaborent plus étroitement afin d'assurer un suivi plus rapide des auteurs de troubles persistants et, lorsque cela est possible, de les renvoyer.

  Chacun doit assumer ses responsabilités. Le fédéral le fait, mais les autorités locales doivent également le faire. Ceux qui disposent de compétences sur le terrain doivent les utiliser.

  Pierre Kompany:

  Monsieur le ministre, je vous remercie. J'ai entendu que vous étiez déterminé à éradiquer ce problème dans ce pays. Le quartier que je vous ai cité à Cureghem me connaît. J'y ai été professeur – vous allez peut-être être surpris – pendant 10 ans aux Arts et Métiers de Bruxelles – mécanique, hydraulique, pneumatique. Ce quartier me connaît et je serai vraiment heureux de pouvoir leur dire que j'ai parlé au ministre – qui répond à la place du premier ministre. Le message est donc arrivé plus haut, et ils sauront qu'on fera attention à ce quartier et qu'ils n'auront plus à écrire des lettres au Roi pour signifier (…)

Voorstellen

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

• Voorstel: Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen ter uitvoering van een levenslang inreisverbod

  Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen ter uitvoering van een levenslang inreisverbod

  Ingediend door

  overheid
  

  1 stemming

  Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen ter uitvoering van een levenslang inreisverbod (1377/3)

  74.5%

  24.1%

  1.5%

  yes (102) no (33) abstain (2)

  totalVotes: 137/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Bekijk dossier 1377

• Voorstel: Voorstel van resolutie betreffende een uniek portaal voor het gecentraliseerd en uniform registreren en opvolgen van klachten tegen de politie

  Voorstel van resolutie betreffende een uniek portaal voor het gecentraliseerd en uniform registreren en opvolgen van klachten tegen de politie

  Ingediend door

  Vooruit Brent Meuleman
  

  5 stemmingen

  Stemming over amendement nr. 7 van Brent Meuleman cs op considerans H. (956/5)

  61.6%

  8.7%

  29.7%

  yes (85) no (12) abstain (41)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 8 van Brent Meuleman cs op verzoek 1. (956/5)

  61.6%

  8.7%

  29.7%

  yes (85) no (12) abstain (41)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 9 van Brent Meuleman cs op verzoek 3. (956/5)

  61.6%

  8.7%

  29.7%

  yes (85) no (12) abstain (41)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 10 van Brent Meuleman cs op verzoek 4. (956/5)

  61.6%

  8.7%

  29.7%

  yes (85) no (12) abstain (41)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Stemming over amendement nr. 11 van Brent Meuleman cs tot weglating van verzoek 5. (956/5)

  61.6%

  8.7%

  29.7%

  yes (85) no (12) abstain (41)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Bekijk dossier 956

• Voorstel: Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 26 april 2002 houdende de essentiële elementen van het statuut van de personeelsleden van de politiediensten en houdende diverse andere bepalingen met betrekking tot de politiediensten, inzake de bevordering in de graad van hoofdcommissaris van politie

  Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 26 april 2002 houdende de essentiële elementen van het statuut van de personeelsleden van de politiediensten en houdende diverse andere bepalingen met betrekking tot de politiediensten, inzake de bevordering in de graad van hoofdcommissaris van politie

  Ingediend door

  N-VA Maaike De Vreese
  N-VA Jeroen Bergers
  N-VA Wim Van der Donckt
  

  1 stemming

  Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 26 april 2002 houdende de essentiële elementen van het statuut van de personeelsleden van de politiediensten en houdende diverse andere bepalingen met betrekking tot de politiediensten, inzake de bevordering in de graad van hoofdcommissaris van politie (1240/4)

  100.0%

  yes (134) no (0) abstain (0)

  totalVotes: 134/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Bekijk dossier 1240

Mededelingen

• Federale Controle- en Evaluatiecommissie Euthanasie – Oproep tot kandidaten

• Urgentieverzoek van de regering

• Inoverwegingnemingen

Stemmingen

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

Motie ingediend tot besluit van de interpellatie van mevrouw van Barbara Pas aan Bart De Wever

15.4%

84.6%

yes (21) no (115) abstain (0)

totalVotes: 136/150

Bekijk stemmingsdetails

Moties ingediend tot besluit van de interpellatie van mevrouw Marijke Dillen aan Annelies Verlinden

71.7%

28.3%

yes (99) no (39) abstain (0)

totalVotes: 138/150

Bekijk stemmingsdetails

Moties ingediend tot besluit van de interpellaties van: - mevrouw Natalie Eggermont aan Frank Vandenbroucke

55.1%

43.5%

1.4%

yes (76) no (60) abstain (2)

totalVotes: 138/150

Bekijk stemmingsdetails

Geheel van het voorstel van resolutie betreffende een uniek portaal voor het gecentraliseerd en uniform registreren en opvolgen van klachten tegen de politie, zoals geamendeerd

81.9%

18.1%

yes (113) no (0) abstain (25)

totalVotes: 138/150

Bekijk stemmingsdetails

Vorige vergaderingen