Verslag plenaire vergadering 26 september 2024 (14h15)

Mondelinge vragen

De vragen die gesteld werden tijdens deze vergadering.

• Vraag: De invoering van grenscontroles om terreur tegen te gaan (Q56000035P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De invoering van grenscontroles om terreur tegen te gaan
  

  Gesteld door

  VB Sam Van Rooy
  

  Beantwoord door

  open vld Alexander De Croo (Eerste minister)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Sam Van Rooy (Vlaams Belang) dringt aan op strenge grenscontroles zoals Duitsland, verwijzend naar terreurdreiging, illegale migranten en overvolle gevangenissen, en bekritiseert het opengrenzenbeleid dat België onveiliger en islamitischer zou maken. De Croo benadrukt dat Schengen en vrije verkeer cruciaal zijn voor de Belgische economie, accepteert *tijdelijke* Duitse controles mits proportioneel, maar waarschuwt tegen permanente grenzen die economische schade zouden veroorzaken. Hij wijst de bevoegdheid door naar Binnenlandse Zaken en hamert op Europese samenwerking. Van Rooy kaart nogmaals radicalisering en gebrek aan grensbeheer aan, met cijfers van de Veiligheid van de Staat over tienduizenden extremisten in België.

  Sam Van Rooy:

  Mijnheer De Croo, Duitsland houdt grenscontroles. De Duitse regering doet wat het Vlaams Belang al zovele jaren en zovele decennia vraagt aan de Belgische regering. De aanleiding daartoe was de zoveelste islamitische terreuraanslag, een dodelijke aanslag op Duits, op West-Europees grondgebied.

  Ik zeg West-Europees, want zoals we allemaal weten, weet Oost-Europa veel beter om te springen met zijn grenzen dan wij in West-Europa en zeker in België. Grenscontroles, zo blijkt telkens opnieuw, maken de samenleving veiliger en redden letterlijk levens. Telkens als er grenscontroles worden gehouden, worden talloze illegalen, moslimterroristen en criminele buitenlanders onderschept.

  Bovendien heeft het Duitse gerenommeerde economische instituut ifo becijferd dat het houden van grenscontroles veel minder kost aan de samenleving dan het niet houden van grenscontroles. Ook in onze andere buurlanden rijpen de geesten. Ik denk aan Nederland, met het PVV-kabinet – u kent het vast –, en de eerste minister van Frankrijk. Die stellen dat ze inderdaad nationale grenscontroles zouden willen invoeren. Toch zei uittredend minister Verlinden dat dat hier in België niet aan de orde is.

  Mijnheer de premier, uittredend premier, is dat nog altijd het geval? Er zijn naar schatting 150.000 illegalen op ons grondgebied. Is dat nog niet genoeg? Zitten onze gevangenissen nog altijd niet overvol genoeg met illegale en criminele buitenlanders? Zijn er op ons grondgebied, mijnheer de premier, nog altijd niet genoeg moslimterroristen en potentiële jihadisten? Ik hoor het graag van u.

  Alexander De Croo:

  Mijnheer de voorzitter, u hebt goed aangegeven dat het vragenuur voor een regering in lopende zaken zekere beperkingen inhoudt qua mogelijkheden die ze nog heeft.

  Mijnheer Van Rooy, de vraag die u stelt, is een bevoegdheid die in de eerste plaats bij de minister van Binnenlandse Zaken ligt. U zult zeker de gelegenheid hebben haar die vragen te stellen.

  Ik heb inderdaad mijn ambtsgenoot, bondskanselier Scholz, vorige week aan de telefoon gehad, om hem over de kwestie te spreken. Duitsland is onze belangrijkste handelspartner. Een vlot verkeer tussen onze beide landen is essentieel voor onze economie. Ik heb hem aangegeven dat ik de situatie van Duitsland begrijp, alsook dat Duitsland de mogelijkheid heeft binnen de Schengenzone tijdelijke grenscontroles te houden, zolang ze juridisch voldoende onderbouwd zijn en zolang de maatregel proportioneel is.

  U moet begrijpen dat België een van de landen is die het meest winnen bij het vrije verkeer in de Europese Unie. De andere landen zijn Denemarken, Nederland en Oostenrijk. Ons land leeft van het feit dat Europa één grote economische zone is. Het is in ons belang dat Schengen overleeft en dat er dus geen permanente controles komen. Die permanente controles zouden enorme schade toebrengen aan onze economie en aan het grensverkeer. Heel veel mensen in België gaan immers op dagelijkse basis om allerlei redenen van de ene naar de andere kant. Ik heb bijgevolg ook gevraagd dat er een permanent overleg zou zijn met België over de maatregelen die Duitsland heeft genomen.

  Ik hoop dat ik u er niet van hoef te overtuigen dat het voortbestaan van de Europese economische zone en van het vrije verkeer van personen (…).

  Voorzitter:

  Mijnheer de eerste minister, ik moet er u op wijzen dat uw twee minuten spreektijd verstreken zijn. U hebt er echter terecht op gewezen – dit wil ik ten bate van alle vragenstellers nog eens herhalen – dat de huidige regering zich in de omstandigheden bevindt waarin ze zich bevindt.

  Sam Van Rooy:

  Mijnheer De Croo, hebt u geen grenzen aan uw woning? Loopt bij u iedereen zomaar binnen? Weet u hoeveel moslimfundamentalisten, salafisten, jihadisten, Hamasaanhangers en Hezbollahaanhangers zich ondertussen al op ons grondgebied bevinden? Ik zal het u zeggen: veel te veel! Het gaat om minstens tienduizenden! Onder uw beleid, het beleid van de vorige regering, komen er trouwens nog elke dag bij. Op ons grondgebied zijn er al 100 salafistische organisaties aanwezig. Niet ik, maar de Veiligheid van de Staat zegt dat.

  Door uw ongecontroleerde grenzen, mijnheer De Croo, wordt onze samenleving steeds voller, steeds armer, steeds onveiliger en steeds islamitischer. Wees er maar trots op!

  Voorzitter:

  Dat was trouwens de maidenspeech van de heer Van Rooy. (Applaus) (Applaudissements)

• Vraag: Het bezoek van de paus te Laken en zijn ontmoeting met de eerste minister (Q56000037P)

  Vraag: Het bezoek van de paus aan ons land (Q56000043P)

  Vraag: Het bezoek van de paus (Q56000046P)

  onderwijs, cultuur en religie

  Het bezoek van de paus te Laken en zijn ontmoeting met de eerste minister
  Het bezoek van de paus aan ons land
  Het bezoek van de paus
  Pausbezoek aan België summaryExplanation

  Gesteld door

  PS Patrick Prévot
  Anders. Irina De Knop
  PVDA-PTB Greet Daems
  

  Beantwoord door

  open vld Alexander De Croo (Eerste minister)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Tijdens het bezoek van de paus aan België benadrukken parlementsleden de noodzaak van concrete actie voor slachtoffers van seksueel misbruik in de Kerk: echte excuses, justitiële vervolging van daders, en een herstelfonds voor financiële en therapeutische steun. Premier De Croo belooft een duidelijke boodschap aan de paus, maar concrete maatregelen blijven vaag; hij wijst op de unanieme oprichting van een onderzoekscommissie als teken dat de Kerk niet boven de wet staat. Slachtoffers en politici eisen meer dan symbolische gebaren—zoals het schrappen van een lied door een pedofiele priester—en dringen aan op structurele verantwoordelijkheid, waaronder erkenning van systeemfalen en materiële compensatie. De spanning tussen kerkelijke traditie en liberale waarden (holebi-rechten, vrouwenrechten) wordt benadrukt, met de vraag of de paus daadwerkelijk breekt met het verleden.

  Patrick Prévot:

  Monsieur le premier ministre, il vous reviendra l’honneur – ou en tout cas la responsabilité – d’accueillir le pape tout à l’heure. Le pape a été invité aux 600 ans de l’Université de Louvain à la suite d’une invitation transmise par le roi Philippe lors d’un de ses déplacements privés. Force est de constater que la visite du pape crée une certaine effervescence au sein de la communauté catholique de Belgique, et même, peut-être, au sein de la population.

  Un pape qui sera accueilli en grandes pompes. 6Alors certes, il s’agit d’un chef spirituel ainsi que d’un chef d’ É tat, mais je ne vous cache pas que j’ai été quelque peu étonné en découvrant l’invitation du Palais aux corps constitués à Laeken, où nous avons appris que Sa Sainteté allait délivrer un message à l’ É tat. J’ai quand même l’impression que les principes de la séparation des pouvoirs n’ont pas tout à fait été respectés.

  Je vous rassure, tel ne sera pas l’objet de ma question, monsieur le premier ministre. J’ai appris que vous devrez également prendre la parole devant cette assemblée. Pour moi, pour nous, ce sera l’occasion de délivrer un message fort au chef de l’ É glise sur l’horreur des crimes commis par des pédophiles au sein de son institution, partout dans le monde mais singulièrement en Belgique. Un message fort sur les vies gâchées, brisées, de centaines de victimes que nous qualifions aujourd’hui de survivants.

  Un message fort au chef de l’ É glise, qui a permis et qui permet encore une certaine forme d’impunité des prêtres, des moines et des abbés qui ont violé des enfants, et ce en toute impunité, et qui, parfois, ont reçu comme sanction ultime d’avoir été déplacés à l’étranger ou changés de diocèse. Dès lors, monsieur le premier ministre, aujourd’hui, l’ É glise doit dénoncer ces criminels à la justice dès qu’elle en est informée, dès qu’elle le soupçonne, mais elle doit aussi faire plus que dire pardon, elle doit être aux côtés des victimes.

  Ma question est donc simple: allez-vous exiger que soient prises des mesures concrètes pour prévenir de tels abus, garantir que leurs auteurs (…)?

  Irina De Knop:

  Mijnheer de eerste minister, de paus brengt een vierdaags bezoek aan ons land en het is een beladen bezoek. Dat is misschien zelfs een understatement, want gelet op de manier waarop de kerk in het verleden is omgegaan met slachtoffers van seksueel geweld ligt dat zeer gevoelig. Godvergeten zit nog vers in ons geheugen. De pijn en het leed dat de slachtoffers van seksueel geweld in de kerk hebben gevoeld, snijdt door merg en been.

  Mijnheer de eerste minister, net daarom is het van belang dat de paus morgen een belangrijk signaal geeft en dat hij zijn oprechte excuses uitspreekt ten aanzien van de slachtoffers van seksueel geweld. Alleen wanneer dat gebeurt, kan de pijn die vele van deze slachtoffers hebben geleden echt geheeld worden.

  Mijnheer de eerste minister, België is een liberaal land, met belangrijke liberale waarden en normen. De manier waarop de kerk, zeker in het verleden, keek naar holebirechten, naar de rechten van vrouwen en mensen in het algemeen, strookt niet met deze liberale waarden en normen.

  Daarom wil ik u vragen om de paus, wanneer u hem morgen ziet, te herinneren aan die liberale waarden en normen, maar ook en vooral om hem duidelijk te maken hoe verstrekkend de gevolgen zijn van die wandaden uit het verleden en om hem te vragen om namens het instituut kerk excuses aan te bieden.

  Greet Daems:

  Vandaag komt de paus op bezoek in België. Dat is een belangrijk moment voor de vele gelovigen in ons land. Het is ook een heel belangrijk moment voor de vele slachtoffers van seksueel misbruik binnen de kerk.

  Dankzij de reeks Godvergeten werd het jarenlange misbruik opnieuw in de schijnwerkers gezet. Uit die reeks bleek dat duizenden kinderlevens werden vernield, maar vooral ook dat er straffeloosheid was voor de daders. De daders werden overgeplaatst, waardoor zij nog meer slachtoffers konden maken. De kerk had een systeem dat de daders keer op keer beschermde. Tot vandaag stond zelfs een lied van een pedofiele priester op het programma van de eucharistieviering van volgende zondag in het Koning Boudewijnstadion.

  Dat toont aan hoe wijdverspreid het probleem is, maar er verandert blijkbaar niets. Vanochtend hoorde ik aartsbisschop Terlinden nog op de radio zeggen dat, als hij een overlever ontmoet, hij hem excuses aanbiedt. Dat zijn mooie woorden, maar mooie woorden en excuses zijn lang niet genoeg. Excuses dekken de kosten van een gebroken leven niet.

  Toch is dit wat we weken aan een stuk gehoord hebben van de getuigen in de onderzoekscommissie. Vele slachtoffers komen niet rond aan het einde van de maand. Zij leven in armoede. Soms moeten zij letterlijk kiezen tussen brood en therapie. Daar draait het om. Mijnheer de eerste minister, als de excuses echt gemeend zijn, moet er een herstelfonds komen. Dan kunnen de slachtoffers eindelijk financieel geholpen worden en kunnen onder andere de kosten van hun therapie gedekt worden. Het wordt tijd dat de kerk de kant van de slachtoffers kiest en de daad bij het woord voegt.

  Ik heb dan ook maar één vraag voor u, mijnheer de eerste minister: zult u er voor zorgen dat dat herstelfonds er eindelijk komt?

  Alexander De Croo:

  Collega's, vandaag komt de paus in ons land aan voor wat men een apostolisch bezoek noemt. Dat gaat trouwens gepaard met een zeer grote logistieke en veiligheidsoperatie, waarbij bijzonder veel overheidsdiensten betrokken zijn. Ik zou hen in naam van velen willen bedanken voor de zeer grote inspanningen die worden gedaan om dat bezoek in goede banen te leiden.

  Mais cette visite revêt aussi une dimension politique et sociale tout à fait évidente. L'Église catholique, que le pape représente, incarne aussi la foi, qui occupe une place importante dans la vie de certains de nos compatriotes. J'ai autant de respect pour cette conviction que j'en ai pour toutes les autres.

  Het bezoek komt op een moment waarop de katholieke kerk het onderwerp van een zeer breed maatschappelijk debat is. De Kamer zal vandaag trouwens een onderzoekscommissie oprichten die het werk met betrekking tot misbruik in de kerk uit de vorige legislatuur zal voortzetten. De oprichting van die onderzoekscommissie zal hier in de Kamer zeer waarschijnlijk unaniem gebeuren. Dat is een krachtig signaal van een democratisch land, een seculier land, dat duidelijk aangeeft dat niemand boven de wet kan staan.

  Het bezoek is zeer belangrijk voor veel gelovigen in ons land. Velen verwachten echter vooral dat er een krachtig signaal komt. Vooral slachtoffers van seksueel misbruik en slachtoffers van gedwongen adoptie verwachten dat er nu een krachtig signaal zal komen. Ik wil dat hun stem wordt vertolkt. Zij verwachten iets van de kerk als instituut, zij verwachten dat er niet langer wordt gezwegen. Ik kijk samen met velen anderen, vooral de slachtoffers, uit naar de boodschap die de paus daaromtrent zal brengen.

  Et je nourris les attentes et les espoirs à cet égard. Cette visite constitue ou peut constituer une étape décisive, y compris pour ces victimes. Cela suppose que soient annoncés des actions concrètes et des engagements concrets.

  Net omdat dat bezoek past in de politieke en maatschappelijke dimensie die ik daarnet heb geschetst, zal ik morgen na de Koning ook het woord nemen in het paleis, vóór de paus het woord zal nemen. Mijn boodschap zal bijzonder duidelijk zijn, maar sta mij toe die voor morgen te bewaren, zodat ik ze eerst aan de paus kan brengen.

  Patrick Prévot:

  Monsieur le premier ministre, je vous remercie pour votre réponse. Comme vous l'avez dit, cet après-midi, le Parlement mettra sur pied une nouvelle commission d'enquête sur les abus sexuels commis dans l'Église.

  Je comprends que vous réserviez la teneur de vos propos à cette assemblée. Nous comptons cependant sur vous pour faire passer au pape mais également aux invités du roi un message très fort. Ce silence criminel, cette complicité de l'Église doivent être dénoncés et les criminels doivent être condamnés. Mais, surtout, au nom des victimes et de leur famille, au nom de ces centaines de vies brisées, il faut – je vous ai entendu – des actions concrètes pour empêcher de tels actes à l'avenir et entendre les revendications des victimes. Elles sont multiples: prendre en charge des soutiens thérapeutiques et psychologiques ainsi que les soins médicaux, réparer les préjudices moraux et physiques, etc. Monsieur le premier ministre, j'espère que vous ne louperez pas l'occasion de faire passer ce message important.

  Irina De Knop:

  Mijnheer de eerste minister, ik dank u voor uw uitgebreide antwoord.

  Er wordt hier een beetje meewarig over gedaan, maar ik denk oprecht dat excuses namens zo'n instituut van fundamenteel belang zijn voor de slachtoffers van het seksueel geweld. Ik hoop oprecht dat u de kerkvader duidelijk kunt maken dat dit belangrijk is en dat hij op dit verzoek zal willen ingaan.

  Tot slot wil ik ook meegeven dat de fractie van Open Vld bijzonder opgetogen is over het feit dat die onderzoekscommissie opnieuw wordt opgericht, waarbij de onderste steen wordt bovengehaald, zodat gerechtigheid geschiedt en mensen in hun lijden worden erkend.

  Voorzitter:

  Ik dank mevrouw De Knop voor een eerste van ongetwijfeld vele interessante tussenkomsten in dit Parlement.

  (Applaus)

  (Applaudissements)

  Greet Daems:

  Mijnheer de eerste minister, ik dank u voor het antwoord, maar ik wil vooral de slachtoffers, de overlevers, bedanken voor hun moed en voor het feit dat ze keer op keer blijven strijden voor gerechtigheid en erkenning en ook de groep Mensenrechten in de kerk. Met bedankingen en excuses alleen zullen we er echter niet komen. U zei het daarnet zelf al, er moet een krachtig signaal vanuit de kerk komen, maar daarnaast ook een krachtig signaal vanuit de politiek. Dat hebt u echter niet gezegd. Het is onze verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de slachtoffers eindelijk financieel geholpen worden. Het is een schande dat dit nog steeds niet is gebeurd. Ik richt mij bij deze tot het volledige halfrond. Ik roep iedereen op om er mee voor te zorgen dat het herstelfonds er eindelijk komt. De slachtoffers hebben al lang genoeg gewacht.

• Vraag: De rechtszaak van Testaankoop en Unia over de tariefdifferentiatie bij de NMBS (Q56000031P)

  Vraag: De rechtszaak van Unia en Testaankoop tegen de NMBS (Q56000048P)

  mobiliteit en transport

  De rechtszaak van Testaankoop en Unia over de tariefdifferentiatie bij de NMBS
  De rechtszaak van Unia en Testaankoop tegen de NMBS
  Rechtszaken van Unia en Testaankoop tegen NMBS over tariefdifferentiatie summaryExplanation

  Gesteld door

  Les Engagés Xavier Dubois
  VB Frank Troosters
  

  Beantwoord door

  Georges Gilkinet
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De SNCB wordt beschuldigd van prijsdiscriminatie door hogere tarieven aan te rekenen voor tickets gekocht aan loketten in plaats van digitaal, wat kwetsbare groepen (zoals ouderen) benadeelt en de digitale kloof verergert. Minister Gilkinet erkent het probleem, verwijst naar het contract van openbare dienst dat toegankelijkheid vereist, en claims de SNCB te hebben aangespoord om in de nieuwe tariefstructuur rekening te houden met deze kritiek—zonder concrete maatregelen af te dwingen of de autonomie van de SNCB in vraag te stellen. Testaankoop en Unia dienden een klacht in na een onbeantwoord ultimatum, terwijl oppositiepartijen (zoals Vlaams Belang) falend beleid hekelen: jarenlange loketsluitingen en digitale verplichte kanalen straffen juist degenen die de trein moeten aantrekken. Gilkinet schuift de verantwoordelijkheid door naar de toekomstige regering, waarschuwend dat bezuinigingen de mobiliteitsrechten van kwetsbaren verder zullen ondermijnen.

  Xavier Dubois:

  Monsieur le ministre, en juillet dernier, Testachats et Unia ont posé un ultimatum à la SNCB en raison d'une politique discriminatoire en matière tarifaire. En effet, il semble que différents titres de transport soient vendus à un prix moindre lorsqu'ils le sont sur internet ou au moyen de l'application de la SNCB. Cela témoigne donc d'une pratique discriminatoire, qui ne respecte pas l'égalité de traitement et qui renforce la fracture numérique, dont souffre une grande partie de la population. Je pense, bien entendu, à nos aînés, mais pas uniquement puisque d'autres personnes éprouvent également des difficultés à utiliser ces technologies. Pour toute réponse, la SNCB a simplement indiqué qu'elle était autorisée à recourir à cette pratique et que le contrat de service public ne l'en empêchait pas. Donc, elle se cache derrière ce contrat. En réaction, Testachats et Unia ont décidé de déposer plainte le 20 septembre dernier.

  Monsieur le ministre, mes questions seront assez simples. Tout d'abord, que pensez-vous de cette situation? Jugez-vous également cette pratique discriminatoire? Le contrat de service public l'autorise-t-il en définitive? Comment allez-vous réagir à cette plainte? Allez-vous prendre des initiatives, vous et la SNCB? L'avez-vous interrogée à ce propos? Enfin, comment allez-vous lutter concrètement contre cette discrimination et rétablir l'égalité de traitement?

  Frank Troosters:

  Mijnheer de minister, collega's, u weet uit de voorbije legislatuur dat de NMBS voor de ticketverkoop een politiek hanteert waarbij men de treinreizigers zoveel mogelijk ertoe tracht te bewegen om tickets te kopen langs digitale of geautomatiseerde weg. De NMBS heeft daartoe ook een aantal beleidsdaden genomen, onder andere het sluiten van 44 loketten.

  Voor de loketten die nog open zijn, heeft men de openingsuren systematisch afgebouwd. Bovendien zijn bepaalde producten alleen langs digitale weg verkrijgbaar. Helaas zijn er onder de treinreizigers en in de samenleving een aantal mensen die de nodige vaardigheden niet hebben om langs digitale weg, met een gsm of een computer, een ticket aan te kopen. Die mensen, die dus digitaal kwetsbaar zijn, worden daarvoor door de NMBS zowaar bestraft omdat ze dan een hogere prijs moeten betalen. Het Vlaams Belang vindt dat onaanvaardbaar en we staan daarmee niet alleen. Ook externe organisaties, zoals Testaankoop en Unia, zijn dezelfde mening toegedaan.

  In de debatten die we daarover gehad hebben in het Parlement heb ik ook vastgesteld dat ook andere partijen zich daar vragen bij stellen. Testaankoop en Unia hebben onlangs aangekondigd dat ze willen dat de NMBS haar beleid op dat vlak verandert. Ze vinden dat discriminerend en willen in overleg gaan. Ze willen dat de NMBS bijstuurt en gaven de maatschappij daartoe de tijd tot 31 augustus. Als dat tegen dan niet gebeurd was, zouden ze desnoods naar de rechtbank stappen. Ze vinden dat ze daarvoor argumenten hebben die sterk genoeg zijn om hun slag thuis te halen.

  Wat hebt u als minister gedaan? Hebt u met een van de betrokken partijen overleg gehad? Hebt u getracht bij te sturen? Hebt u geprobeerd dat te voorkomen? Als digitaal zwakkeren met hogere prijzen en een moeilijkere of geen toegang tot bepaalde vervoerstickets worden bestrafd, zal dat hen stimuleren om de trein te nemen, wat toch een van uw grote beleidsdoelstellingen was?

  Georges Gilkinet:

  Monsieur Dubois, merci pour cette excellente première question sur le thème essentiel de l'accessibilité et bonne chance dans vos nouvelles fonctions de député!

  La mobilité est un droit universel. Le transport public joue un rôle majeur à cet égard afin que chaque concitoyen puisse exercer ce droit et être libre de se déplacer.

  Nous avons beaucoup travaillé au cours des quatre dernières années sur le sujet avec la SNCB. Nous avons décidé de mesures essentielles en matière d'accessibilité physique et tarifaire, qu'il s'agisse de l'information aux voyageurs, de l'accompagnement de ceux-ci, du rehaussement des quais, de l'offre tarifaire, des services en gare, du matériel roulant ou de l'obligation de consulter les organes représentatifs des voyageurs et des publics concernés. Même si nous progressons, il y a encore beaucoup de travail en la matière.

  Mobiliteit moet nog inclusiever worden, met bijzondere aandacht voor de kwetsbaarste burgers, die vaak ook digitaal kwetsbaar zijn.

  L’accessibilité constitue un élément-clé du contrat de service public que nous avons conclu avec la SNCB à la fin 2022 pour une durée de dix ans. Je discute régulièrement de la mise en œuvre de ce contrat – et encore davantage ces jours-ci – avec la direction de l’entreprise, afin d’assurer que les principes, les ambitions et les objectifs que nous avons inscrits ensemble et sur lesquels nous nous sommes accordés il y a moins de deux ans se concrétisent – pas à pas mais de façon certaine. C’est dans l’intérêt des voyageurs mais aussi de l’avenir de la SNCB proprement dite.

  Dans ce cadre, en rapport avec la question précise que vous avez posée, j’ai demandé à la SNCB de prendre en considération les préoccupations exprimées en juillet par Unia et Testachats dans les travaux de l’entreprise sur la nouvelle grille tarifaire sur laquelle son conseil d’administration – il s’agit d’une entreprise publique autonome – doit encore se prononcer dans les prochains mois. Ce serait, à mes yeux, la façon la plus élégante de répondre à ces associations et, surtout, aux personnes qu’elles représentent, sans attendre le résultat de l’action intentée auprès de la justice par Unia et Testachats, action sur laquelle je ne me prononcerai bien évidemment pas.

  Si la poursuite du développement des canaux numériques est inscrite dans les astres et peut être à l’origine de progrès considérables, elle ne peut se faire au détriment de l’accès des personnes victimes de la fracture numérique. Cela me semble essentiel.

  Niemand mag in de kou blijven staan, zeker niet de meest kwetsbaren onder ons. Het gaat om de uitoefening van het universele recht op mobiliteit, dat essentieel is in onze samenleving.

  Pour la suite, il reviendra au prochain gouvernement de continuer sur cette trajectoire d'amélioration, ce que je souhaite bien sûr ardemment, même si j'ai des craintes avec les coupes budgétaires envisagées par les partis qui essaient de constituer un futur gouvernement. Ces coupes budgétaires seraient catastrophiques en matière de mobilité mais également en matière d'accessibilité, d'impact économique ou de sécurité routière. J'espère évidemment me tromper.

  Xavier Dubois:

  Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse qui m'étonne et me déçoit. En effet, vous avez rappelé tout ce que vous avez réalisé pendant cette législature mais vous ne répondez finalement pas de manière très concrète à la question. Vous dites que vous avez interpellé la SNCB mais nous n'avons pas non plus sa réponse. Vous vous retranchez derrière l'autonomie de la SNCB alors que dans d'autres circonstances, vous sortez "l'artillerie lourde" puisque vous n'hésitez pas à faire intervenir le commissaire du gouvernement pour annuler ou suspendre des décisions ou vous les annulez vous-même. Dans ce cas-ci, vous interpellez et attendez que la SNCB fasse quelque chose – et j'espère qu'elle le fera. Vous renvoyez au prochain gouvernement – et j'espère qu'il y aura aussi du concret à ce niveau-là.

  Tous les autres services publics pourraient être concernés par cette problématique. Je renvoie à la proposition de loi qui sera déposée par ma collègue Vanessa Matz visant à prévoir à toute alternative numérique une alternative physique afin de garantir le contact humain – ce qu'il y a de plus important.

  Voorzitter:

  Cher collègue, je vous félicite d'être intervenu sans l'aide d'un document écrit, d'autant plus qu'il s'agissait de votre maiden speech .

  (Applaudissements)

  (Applaus)

  04.05

  Frank Troosters:

  Mijnheer de minister, u zegt terecht dat we ervoor moeten zorgen dat treinreizen inclusiever worden en dat we aandacht moeten hebben voor de zwakkeren. Dat is net wat hier niet gebeurt. Er zijn heel veel maanden verloren gegaan waarin we dit hadden kunnen ontmijnen en bijsturen. Dat is helaas niet gebeurd en dat heeft geleid tot een rechtszaak van Testaankoop en Unia. Die laatste is een organisatie waarvan ik voor alle duidelijkheid geen fan ben. Unia hangt af van de overheid en spant dus een rechtszaak aan tegen een ander overheidsbedrijf. In die situatie zitten we nu. Dit had vanuit het beleid, in overleg met de NMBS, bijgestuurd kunnen worden. Dat is niet gebeurd. Ik vind dat ongelooflijk jammer. We zullen nu moeten afwachten wat er zal gebeuren. Intussen zijn die digitaal kwetsbare personen echter het kind van de rekening. Zij worden gestraft voor hun kwetsbaarheid, zij moeten intussen hogere tarieven betalen en hebben minder toegang tot bepaalde producten en dus eigenlijk ook minder toegang tot de trein.

• Vraag: De door de Nationale Loterij veroorzaakte gokproblematiek (Q56000025P)

  gezondheid en welzijn

  De door de Nationale Loterij veroorzaakte gokproblematiek
  

  Gesteld door

  ONAFH Jean-Marie Dedecker
  

  Beantwoord door

  cd&v Vincent Van Peteghem (Minister van Financiën)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Jean-Marie Dedecker kritiseert minister Van Peteghem voor het monopolie en kindgerichte reclame van de Nationale Loterij, die ondanks de nieuwe kansspelwetgeving buiten regulering valt en gokverslaving bij minderjarigen stimuleert (12-jarigen kopen krasloten, 1/3 speelt al). De minister belooft beperkende maatregelen (stop nieuwe Woohoo-spelen, afstoten sportweddenschappen, verlieslimieten) en strengere controles, maar Dedecker noemt dit dode beloftes: de Loterij blijft voorkeursbehandeling genieten, terwijl 1.083 illegale online gokkers actief zijn en kindreclame ongestraft doorgaat. Kern: gelijke regulering en reclameverbod eist Dedecker, minister wijst op geleidelijke stappen zonder concrete actie op reclame.

  Jean-Marie Dedecker:

  Mijnheer de minister, een half jaar geleden stond ik hier in het kader van de wijziging van de kansspelwetgeving. De aanleiding daartoe was dat Jannie Haek, de toxische leider van de Nationale Loterij, 30 miljoen euro extra in de bodemloze put van de vorige vivaldiregering had gestort. De regering begon natuurlijk te dansen op de tonen van de Nationale Loterij.

  De Nationale Loterij kreeg allereerst het monopolie voor het maken van reclame. Ze deden dat zeer goed, ze richtten zich zelfs tot de kinderen. Mijnheer Van Hecke, u herinnert zich dat ik toen heb gezwaaid met de reclame waarmee de Loterij kinderen intoxiceert om te gokken. Ik heb daarvoor gewaarschuwd. Vorige week trok het VAD, het Vlaams expertisecentrum Alcohol en andere Drugs, aan de alarmbel. Zelfs kinderen van 12 jaar beginnen namelijk al krasloten te kopen. Een derde van alle minderjarigen heeft al gespeeld met dat verslavende product.

  Wanneer stopt dat monopolie van de Nationale Loterij en mag ze niet langer reclame maken, net zoals de rest?

  Ten tweede heb ik er eveneens op gewezen dat de Nationale Loterij onder de kansspelwetgeving moest vallen. Wat hebben u en alle andere ministers gedaan? Ervoor gezorgd dat de Nationale Loterij niet onder de kansspelwetgeving valt, hoewel ze allerhande kansspelen online organiseert. Op 17 september heeft de Brusselse raadkamer de toxische leider en de Nationale Loterij doorverwezen naar de correctionele rechtbank voor het organiseren van gokspelen.

  Mijnheer de minister, u bent bevoegd voor de Nationale Loterij. Wat gaat u hiermee doen?

  Vincent Van Peteghem:

  Mijnheer Dedecker, ik stel uw aandacht voor de Nationale Loterij en voor de gokproblematiek bijzonder op prijs. Het is dan ook belangrijk om het evenwicht tussen de kanaliserende opdracht van de Nationale Loterij en het beperken van het risico van gokverslaving in het oog te blijven houden. Daarom zijn we dan ook continu in overleg met de Nationale Loterij om dat evenwicht te beschermen en te versterken.

  Wat de Woohoospelen betreft, heb ik al eerder laten weten mij heel wat vragen te stellen bij de look-and-feel ervan en bij de manier waarop die spelen in de markt werden en worden gezet. Het resultaat van dat overleg leidde tot een aantal beperkende maatregelen, onder andere een stop op nieuwe spelvarianten, de halvering van het maximale aantal speelbeurten, de detectie van problematisch spelgedrag en ook een beperking van het maximale verliesbedrag.

  Voor Scooore heb ik een traject laten opstarten om alle sportweddenschappen van de Nationale Loterij af te stoten. Sportweddenschappen zijn gokspelen, geen loterijspelen en die horen dus niet thuis bij de Nationale Loterij.

  Tot slot blijven we ook hameren en focussen op een strenge en regelmatige controle van de verkoop van loterijproducten, zowel fysiek als online.

  Mijnheer Dedecker, u vindt in mij dus een bondgenoot in de strijd tegen de gokverslaving. We hebben daarvoor al stappen gezet. Ik ben er ook van overtuigd dat een volgende regering nog verdere stappen kan zetten, zowel bij de Nationale Loterij als bij de private goksector.

  Jean-Marie Dedecker:

  Mijnheer de minister, u spreekt een beetje zoals de paus: "Het zal veranderen." We hebben net de kansspelwetgeving veranderd. We hebben erover gefulmineerd. We hebben gevraagd om de Nationale Loterij te behandelen zoals alle anderen, maar ze kreeg een voorkeursbehandeling. Nu zegt u echter dat u het gaat veranderen en dat er iets zal gedaan worden aan de Woohoo games. Het zijn er 64. Sedert de invoering van de wet zijn er al 1.083 nieuwe zwarte onlinegokkers. Wat doet u echter? U belooft om verder te doen. Ik heb hier de dagvaarding bij van de toxische leider van de Nationale Loterij, de heer Jannie Haek. Hij werd gedagvaard omdat hij tot vandaag onlinegokspelen organiseert. Wat zegt u dan? U zegt dat u er iets aan gaat doen. U gaat het beperken. Ik heb u echter niets horen zeggen over de beperking van de reclame. Ik heb ze hier bij, de reclame bestemd voor kinderen, gemaakt door onze Nationale Loterij, waarvoor u verantwoordelijk bent. Stop dit en behandel ze zoals de rest!

• Vraag: De fiscale behandeling van het thuisladen van elektrische bedrijfswagens (Q56000029P)

  economie en werk

  De fiscale behandeling van het thuisladen van elektrische bedrijfswagens
  

  Gesteld door

  Anders. Steven Coenegrachts
  

  Beantwoord door

  cd&v Vincent Van Peteghem (Minister van Financiën)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De succesvolle vergroening van het bedrijfswagenpark (32% elektrisch/hybride, 450.000 gebruikers) dreigt verstikt te raken door complexe belastingregels op thuisopladen, die administratieve lasten en onzekerheid creëren bij werkgevers en werknemers. Minister Van Peteghem belooft een circulaire met drie oplossingen: behoud van werkelijke-kostenprincipe, goedkeuring van submeters voor nauwkeurige meting, en een tijdelijk CREG-tarief om gelijke behandeling te garanderen tot technologie algemeener is. Coenegrachts blijft kritisch: de maatregelen voegen extra regels en kosten toe (naast Vlaamse jobbonus-schrapping en taksen op elektrische wagens), ondermijnen het draagvlak en tegenwerken de slogan ‘werken moet lonen’. Hij pleit voor pragmatische vereenvoudiging in plaats van bureaucratische obstakels.

  Steven Coenegrachts:

  Mijnheer de minister, jaren geleden nam Egbert Lachaert namens onze fractie dit initiatief ter vergroening van het bedrijfswagenpark. Het ging om slimme maatregelen, want zij zorgden ook voor de vergroening van de tweedehandsmarkt. Het bleken ook succesvolle maatregelen: vandaag is 15 % van de bedrijfswagens al volledig elektrisch en 17 % is hybride. In totaal gebruiken 450.000 werkende Belgen nu dit systeem.

  Zoals het altijd gebeurt wanneer in België een maatregel succesvol is, volgt er een regeltje, mijnheer de minister. Die regulitis betekent een rem op onze investeringen, vertraagt de jobcreatie, en maakt nu ook elektrisch rijden duurder. U hebt immers beslist dat thuis de auto opladen, belast wordt op basis van de werkelijke elektriciteitsprijs op het moment waarop hij opgeladen wordt. U weet dat die prijs op elk moment van de dag verandert, omdat de zon soms wat feller schijnt of de wind wat harder waait.

  U moet zich voorstellen dat u werkt op de personeelsdienst van een bedrijf en dat u aan al uw collega's moet vragen: mag ik uw energiefactuur eens bekijken, ik moet immers uw belasting berekenen. Wat voor een administratieve last veroorzaakt dat in dat bedrijf!

  Dit maakt dat het draagvlak bij ondernemers en bij werknemers ondergraven dreigt te worden en dat het zal wegvallen.

  Mijnheer de minister, onder het motto 'eenvoud siert' heb ik een eenvoudige vraag voor u: waarom maakt u het zo moeilijk?

  Vincent Van Peteghem:

  Mijnheer Coenegrachts, ik dank u voor uw vraag.

  Ik heb uiteraard heel veel begrip voor de bezorgdheid die bij de werkgevers en de werknemers leeft met betrekking tot de terugbetaling van de elektriciteitskosten. Ik kan u in ieder geval al geruststellen, er is immers een circulaire in opmaak die de bezorgdheden ter zake zal wegnemen. De paniek die bepaalde organisaties vandaag zaaien, is absoluut onnodig.

  Wat staat in de circulaire?

  Ten eerste, het principe van de werkelijke kosten blijft overeind. Dat is een basisprincipe in onze wetgeving. We hebben geen nieuwe regeltjes uitgevonden, ze bestaan gewoon voor de terugbetaling van de kosten eigen aan de werkgever. Het gaat om een methode die ervoor zorgt dat de werknemers gelijk worden behandeld alsook dat er geen nieuwe fiscale optimalisatietechnieken kunnen bestaan.

  Ten tweede begrijp ik uiteraard dat het meten van de werkelijke kosten niet altijd eenvoudig is. Er zijn vandaag echter al toepassingen ontwikkeld die nauwkeurige metingen zullen toelaten. Onze administratie heeft daarvan ook al kennisgenomen. Onze administratie zal in de circulaire ook de goedkeuring geven en aanvaarden dat wordt gebruikgemaakt van een submeter met een afzonderlijk energie- en elektriciteitscontract, waardoor nauwkeurige metingen kunnen worden gebruikt.

  Ten derde, in de circulaire staat nog een punt dat voor u het belangrijkste is en dat de bezorgdheid ook zal wegnemen, namelijk: zolang de technologische ontwikkelingen niet algemeen zijn ingevoerd, zal mijn administratie, weliswaar tijdelijk, gebruikmaken van een specifiek CREG-tarief. Dat tarief zal natuurlijk worden geselecteerd op basis van een evenwichtige compensatie en zal natuurlijk ook verzekeren dat er een gelijke behandeling voor elke werknemer is. Op die manier nemen we de huidige onzekerheid weg.

  Niemand hoeft een platte belastingverhoging te vrezen. We moeten de energietransitie, ook bij het verduurzamen van onze wagen, effectief stimuleren.

  Steven Coenegrachts:

  Mijnheer de minister, u begrijpt dat een circulaire die aparte energiecontracten voor submeters installeert, mij niet volledig geruststelt. Er worden niet minder regels ingevoerd. Collega’s, het was een slechte week voor werkende mensen. Vlaanderen heeft de jobbonus geschrapt. Vlaanderen heeft een taks op elektrische wagens ingevoerd. Vandaag wordt nog een extra heffing ingevoerd op het gebruik van de elektrische wagen. Collega’s, voor eenieder van u die de slogan ‘werken moet lonen’ heeft gebruikt tijdens de campagne, heb ik een vraag: wanneer? Wanneer zal werken lonen? Mijnheer de minister, ik vraag u om pragmatisch te zijn. Brainstorm over hoe de zaken gemakkelijker kunnen worden gemaakt in de plaats van na te denken over hoe ze moeilijker worden gemaakt. Wees alstublieft toch pragmatisch.

• Vraag: Het belastingstelsel voor de huur die betaald wordt door SVK's (Q56000033P)

  economie en werk

  Het belastingstelsel voor de huur die betaald wordt door SVK's
  

  Gesteld door

  Les Engagés Stéphane Lasseaux
  

  Beantwoord door

  cd&v Vincent Van Peteghem (Minister van Financiën)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De agences immobilières sociales (AIS) vrezen dat een nieuwe fiscale verplichting (annexe 270 MLH) hun economisch model bedreigt, doordat eigenaren mogelijk belast worden op werkelijke huurinkomsten, wat hun deelname aan het systeem van betaalbare huurwoningen zou ontmoedigen. Minister Van Peteghem bevestigt dat de annex enkel voor controle dient en geen extra belasting betekent voor eigenaren, waardoor het AIS-systeem behouden blijft. Lasseaux toont zich opgelucht dat zowel huurders als eigenaren kunnen blijven profiteren van het huidige kader. De discussie bevestigt dat de fiscale wijziging louter administratief is en geen impact heeft op de belastbare huurinkomsten.

  Stéphane Lasseaux:

  Monsieur le ministre, les agences immobilières sociales (AIS) constituent un outil important de la politique du logement en permettant à des locataires de payer un loyer moins élevé et aux propriétaires d'avoir une garantie de revenus locatifs en contrepartie d'un loyer moins important.

  Les agences immobilières sont inquiètes. La loi du 28 décembre 2023 impose en effet aux contribuables, tant les personnes physiques que les personnes morales, qui peuvent déduire des loyers qu'ils paient de joindre une nouvelle annexe, l'annexe 270 MLH, à leur déclaration fiscale. Les agences immobilières sociales ne semblent pas avoir été exonérées de cette obligation.

  Si je comprends bien, cette annexe est destinée à vérifier que le propriétaire du bien mis en location sera bien taxé sur le loyer réel qu'il aura déduit dans sa déclaration fiscale.

  La situation des AIS est particulière car, en ce sens, elles louent des biens à des propriétaire pour ensuite les louer à des locataires occupants. Le loyer payé au propriétaire par l'AIS est une charge intégrée par celle-ci dans sa déclaration par le biais du compte de résultat. Si on peut déduire du fait que les AIS doivent remplir l'annexe et que les propriétaires louant ainsi aux AIS verront leur loyers taxés, tout le modèle économique des AIS risque de s'effondrer, les propriétaires perdant tout intérêt à passer par le biais de celles-ci.

  Il me semble qu'une telle déduction serait absurde dès lors que la charge de loyer reprise dans le compte de résultat des agences immobilières sociales ne représente pas de coût pour l'État, comme ce serait le cas si c'était déduit au niveau de l'IPP ou de l'ISOC.

  Monsieur le ministre, afin de rassurer les AIS, pouvez-vous me dire si celles-ci sont tenues ou non de joindre cette annexe à leur déclaration à rentrer pour le 7 octobre prochain? Si elles y sont tenues, pouvez-vous me rassurer en indiquant que cette obligation de remplir le formulaire n'implique pas que les propriétaires se verront taxés sur les loyers qu'ils auraient réellement perçus?

  Vincent Van Peteghem:

  J'ai bien compris vos préoccupations et je peux vous informer que l'imposition des loyers n'a en rien changé. Fin 2023, nous avons uniquement introduit l'obligation de présenter une annexe à la déclaration d'impôt des personnes physiques en vue d'un meilleur contrôle. L'agence immobilière sociale est tenue de déposer ce formulaire auprès de l'administration et de fournir ainsi un aperçu des loyers payés. Cette obligation ne conduit donc absolument pas à une imposition de revenus locatifs réels. Je peux donc dissiper cette inquiétude.

  Stéphane Lasseaux:

  Merci, monsieur le ministre, pour cette réponse qui me rassure sur la pérennité du système et du modèle économique mis en place pour les agences immobilières sociales. Je suis aussi rassuré par le fait que les propriétaires pourront continuer à œuvrer dans ce système et permettre aux bénéficiaires de profiter de loyers réduits.

  Voorzitter:

  Merci à notre collègue qui a posé sa première question dans cet hémicycle. (Applaudissements) (Applaus) Voor minister Van Peteghem was het misschien de laatste vraag. (Hilariteit) Dat zal de toekomst natuurlijk uitwijzen.

• Vraag: De internationale dag voor het recht op abortus (Q56000034P)

  De internationale dag voor het recht op abortus
  

  Gesteld door

  PVDA-PTB Sofie Merckx
  

  Beantwoord door

  Vooruit Frank Vandenbroucke (Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Sofie Merckx (PVV) hekelt dat Vooruit—ondanks eerdere beloftes en een parlementaire meerderheid—het abortusdossier (uitbreiding termijn naar 18 weken, afschaffen bedenktijd) blokkeert door het te koppelen aan regeringsonderhandelingen, terwijl cd&v/N-VA structureel tegen zijn en vrouwen nu nog steeds naar Nederland moeten. Frank Vandenbroucke (Vooruit) bevestigt steun voor uitbreiding maar wil tijd om ethische dossiers (euthanasie, draagmoederschap) gezamenlijk aan te pakken in een toekomstige regering, met een persoonlijke garantie op progressie. Merckx repliceert dat cd&v/N-VA nooit zullen toegeven en dringt aan op onmiddellijke parlementsstemming (meerderheid bestaat al), zonder koppeling aan andere dossiers. Kernconflict: actie nu (PVV) vs. afwachten op regering (Vooruit), met vrouwenrechten als inzet.

  Sofie Merckx:

  Mijnheer de minister, zaterdag is het internationale dag voor het recht op abortus. Die dag is belangrijk in heel de wereld. In landen als Polen en Malta is abortus verboden en betalen vrouwen dat nog met hun leven. Ook in België is abortus een belangrijk thema. Sinds jaren pleiten het middenveld, vrouwenorganisaties, abortuscentra, de vakbond en organisaties als Amnesty International voor het uitbreiden van de abortuswet in België. Jaarlijks gaan er honderden vrouwen naar Nederland voor een abortus. Zij moeten daar meer dan 1.000 euro voor betalen. Al die organisaties zeggen dat het nodig is dat die vrouwen ook in België goede gezondheidszorg kunnen krijgen.

  Het abortusdossier zit echter al een hele tijd geblokkeerd. Bij de opstart van de vivaldiregering is cd&v erin geslaagd om dat dossier te blokkeren. Het dossier bleef geblokkeerd, ondanks het expertenrapport. We wisten allemaal dat er na de verkiezingen een mogelijkheid was om het opnieuw op tafel te leggen en dat er zonder volwaardige regering een kans was om de parlementsleden zich te laten uitspreken en om daarin eindelijk verandering te brengen, want er bestaat een meerderheid voor dat voorstel in het Parlement. U maakte er zelf een thema van in de verkiezingscampagne. We herinneren ons allemaal de visual van Vooruit die heel offensief zei dat Vooruit een rode lijn trekt, dat vrouwenrechten enorm belangrijk zijn en dat Vooruit dat dossier niet liet vallen.

  Wat er dinsdag gebeurde in de commissie voor de Justitie, is dan ook onbegrijpelijk. Vooruit heeft daar, samen met de andere toekomstige arizonapartijen – maar er is nog geen regering – beslist om die vrouwenrechten opnieuw in de frigo te steken. Wat een kaakslag voor alle organisaties die daar al jaren voor vechten. (…)

  Frank Vandenbroucke:

  Mevrouw Merckx, ik vind het thema van het recht van vrouwen op abortus bijzonder belangrijk. Even persoonlijk, ik heb in de jaren '70 en '80 als heel jonge student vaak mee betoogd met vrouwenorganisaties voor het recht op abortus. Ik was dan ook bijzonder blij dat na vele jaren strijd eindelijk een doorbraak werd bereikt in 1990, en dit dankzij de inzet van socialisten langs beide kanten van de taalgrens en van andere progressieve mensen.

  Dat was een eerste belangrijke doorbraak en ik ben fier dat mijn partij daarin een rol heeft gespeeld, maar we laten het niet daarbij, want die wetgeving moet inderdaad nog beter. Ik ben absoluut overtuigd dat de termijn van 12 naar 18 weken moet. Er bestaat daarover ook een wetenschappelijke consensus. Verder ben ik ervan overtuigd dat die 6 dagen een betuttelende bedenktijd is, maar Vooruit wil tegelijkertijd meerdere ethische dossiers, zoals euthanasie, spermadonatie en draagmoederschap, op de agenda hebben en daarvoor goede, progressieve oplossingen vinden.

  Omdat we dat in goede orde willen, vragen we nog heel even de tijd. We zijn betrokken in regeringsonderhandelingen omdat we ook voor andere maatschappelijke problemen onze verantwoordelijkheid nemen. We willen de ruimte krijgen in het kader van die regeringsonderhandelingen om voor die verschillende ethische dossiers goede progressieve sociale oplossingen te vinden. Ik vraag daarvoor wat tijd, maar twijfel niet over mijn persoonlijke vastberadenheid. Als ik terugkijk naar wat mijn partij en ikzelf daarvoor al hebben gedaan, twijfel dan niet over de vastberadenheid van Vooruit om vrouwen het recht te geven op abortus, zoals dat hoort, en om ook in andere ethische dossiers, zoals euthanasie, draagmoederschap en spermadonatie echte doorbraken te realiseren.

  Sofie Merckx:

  Mijnheer de minister, u weet net als ik dat cd&v op dit punt niet gaat toegeven. Dat hebben we dinsdag in de commissie nog gehoord. Niet met ons, hebben ze gezegd. Als het niet gelukt is in de vivaldiregering, waar cd&v alleen stond, waarom zou het dan wel lukken in een regering waarvan Bart De Wever, van wie iedereen weet dat hij rechts-conservatief is, aan het hoofd zal staan? Dat gaat niet lukken, mijnheer de minister. Het is nog niet te laat, want de regering is er nog niet. Wij zeggen tegen Vooruit: herpak u. Laat het Parlement zich uitdrukken. Op 18 juli is hier een meerderheid in het halfrond opgestaan om de abortuswet te veranderen. Het is nu het moment. De mensen op het terrein rekenen op u. We kunnen het ons niet permitteren om opnieuw dossiers te gaan koppelen. Dat was juist het probleem.

• Vraag: De overbevolking van de Antwerpse gevangenis (Q56000028P)

  Vraag: De vervroegde vrijlatingen en het verlengd penitentiair verlof in het kader van de overbevolking (Q56000047P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De overbevolking van de Antwerpse gevangenis
  De vervroegde vrijlatingen en het verlengd penitentiair verlof in het kader van de overbevolking
  Gevangenisoverbevolking en vervroegde vrijlatingen Antwerpen summaryExplanation

  Gesteld door

  N-VA Sophie De Wit
  VB Marijke Dillen
  

  Beantwoord door

  Paul Van Tigchelt (Minister van Justitie en Noordzee)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De Antwerpse gevangenis kampt met extreme overbevolking (700 gedetineerden op 439 plaatsen), wat leidde tot een staking door cipiers die de deuren slotten voor nieuwe gevangenen, met risico’s voor veiligheid en justitie (zoals vrijlating van gevaarlijke verdachten). Minister Van Tigchelt claimt een tijdelijke oplossing (60 overplaatsingen, deuren heropend) en wijst op capaciteitsuitbreidingen, maar kritiek blijft hard: structurele maatregelen ontbreken, en het versoepelen van penitentiair verlof (zonder voorwaarde van "gunstig verloop") wordt gezien als zwak beleid dat de strafwaardigheid ondermijnt. De oppositie hamert op gefailleerd justitiebeleid, met loze beloftes en gebrek aan respect voor vonnissen, terwijl de crisis dreigt te escaleren. Kortetermijnfixes (politiecellen, verlofversoepeling) maskeren het falend langetermijnbeheer.

  Sophie De Wit:

  Mijnheer de minister, de Antwerpse cipiers zijn het beu. De gevangenis heeft slechts 439 plaatsen voor 700 gedetineerden, waardoor een aantal van hen op de grond moet slapen. Er zijn tal van incidenten en de infrastructuur laat behoorlijk te wensen over. De cipiers hebben gezegd dat het gedaan moet zijn en hebben de deuren gesloten. Men verwacht dat men de deuren dichtdoet in een gevangenis, maar de deuren werden wel gesloten voor beide kanten. Er wordt immers niemand meer binnengelaten, behalve indien een andere gedetineerde de gevangenis verlaat.

  Dat is problematisch voor onze politie- en gerechtelijke diensten, zeker in Antwerpen, aangezien het daar een arresthuis betreft. Indien iemand aangehouden moet worden, dan is dat dringend en acuut. Dat gaat nu echter niet meer. Mijnheer de minister, een illegale inbreker moest hierdoor worden vrijgelaten, waarna die weer verder kan doen. Een pleger van familiaal geweld verklaarde bij zijn aanhouding zijn slachtoffer opnieuw te zullen slaan zodra hij wordt vrijgelaten. Zo iemand kan geen enkelband krijgen of onder voorwaarden worden vrijgelaten. Wat moet men daarmee dan doen?

  De politie en het openbaar ministerie zoeken naar oplossingen, bijvoorbeeld door politiecellen te gebruiken, maar dat kan slechts tijdelijk soelaas bieden. Ze zitten met de handen in het haar. Andere gevangenissen geven ook niet thuis indien hun verzocht wordt om gevangenen over te nemen. Het DG EPI heeft niet meteen een oplossing en op uw kabinet vinden ze ook niet meteen een partner, maar dit is wel het resultaat van uw beleid en dat van voormalig minister Van Quickenborne. Wat nu? U beseft toch dat er hierdoor slachtoffers kunnen vallen en dat gevaarlijke mensen vrijgelaten zullen moeten worden?

  Mijnheer de minister, hoe zult u dit oplossen of vindt u het allemaal prima zo?

  Marijke Dillen:

  Mijnheer de minister, de overbevolking in onze gevangenissen blijft maar aanslepen. Met de bouw van detentiehuizen, transitiehuizen en FPC’s zouden u en uw voorganger deze aanslepende problematiek oplossen. De gemaakte beloftes werden echter jammer genoeg niet gerealiseerd. De cipiers zijn dit meer dan beu en daarom voeren ze opnieuw acties, ditmaal in de gevangenis van Antwerpen, waar het personeel heeft beslist geen nieuwe gedetineerden meer toe te laten.

  Het personeel, mijnheer de minister, heeft het gevoel actief deel te nemen aan foltering. Als gevolg daarvan neemt ook de agressie tegen de cipiers steeds extremere gevolgen aan. Met deze actie wil het personeel zeggen dat vol vol en genoeg genoeg is.

  U hebt trouwens al een begin van oplossing gegeven. Helaas, mijnheer de minister, was het niet de juiste. Het penitentiaire verlof verlengen om de uitstroom uit de gevangenissen te versnellen, was namelijk in mei al gebeurd, maar dat was voor u blijkbaar nog niet voldoende. Via de media hebben we immers vernomen dat u ook dit nog eens wilt versoepelen. De voorwaarde dat men eerst een gunstig penitentiair verlof moet hebben gerealiseerd – dus een penitentiair verlof dat goed verlopen is – zou nu wegvallen. Dat is onbegrijpelijk, mijnheer de minister. Een straf moet een straf zijn. Oud-minister Van Quickenborne is hier vandaag niet, maar herinner u zijn heel straffe uitspraken, zoals "15 dagen zijn 15 dagen en moeten worden uitgezeten". Dat was allemaal in het begin van de vorige legislatuur, bij de aankondiging van uw 'straffe justitie'.

  Hoe kunt u deze maatregel verantwoorden? Hoe zult u garanderen dat deze vervroegd vrijgelatenen goed zullen worden opgevolgd? Ook daar loopt het immers dikwijls mis.

  Paul Van Tigchelt:

  De gevangenis van Antwerpen heeft afgelopen maandag, vier dagen geleden, de deuren gesloten. De eis van de cipiers was dat de bevolking moest zakken tot 600 gedetineerden. Er verbleven op dat ogenblik iets meer dan 660 gedetineerden. Zoals we hebben begrepen, was dat een spontane actie van het personeel, waarvoor ik als verantwoordelijke minister begrip heb.

  We hebben sindsdien, in overleg met de vakbonden en het personeel van de gevangenis van Antwerpen, maatregelen genomen om de gevangenis te ontlasten. Ik had dat ook gezegd. In totaal zijn er sinds maandag meer dan 60 gedetineerden overgebracht naar andere gevangenissen. Gisteren, woensdag, werden er bijvoorbeeld nog 34 overplaatsingen uitgevoerd in samenwerking tussen het gevangeniswezen, de federale politie en de directie Beveiiging (DAB). Ik wil hen daarvoor bedanken, want dat is geen evidente operatie.

  Sinds gisteravond, woensdagavond dus, zijn de deuren weer geopend en kunnen er opnieuw aangehouden verdachten worden ondergebracht in de Begijnenstraat. Er zijn intussen geen verdachten in vrijheid gesteld als gevolg van dit probleem.

  Wat u hebt aangehaald, mevrouw De Wit, klopt. Er zijn inderdaad afspraken gemaakt met de politie om sommigen – tijdelijk – langer dan voorzien in een politiecel onder te brengen. Dat gebeurde dus uitzonderlijk en dat moet zo blijven.

  De voorbije legislatuur hebben we, zoals u weet, de capaciteit fors verhoogd. We moeten die nog opdrijven voor onder meer de detentiehuizen. We hebben ook maatregelen getroffen om het plaatstekort aan te pakken.

  Mevrouw Dillen, u verwijst naar het penitentiaire verlof. We zijn een regering in lopende zaken. Ik neem dus geen nieuw beleid, maar pas het bestaande beleid toe. Sinds maart passen we de regeling voor het verlengde penitentiaire verlof (VPV) aan. Dat is een bestaande techniek. Het is de bedoeling dat de gedetineerde dat penitentiaire verlof gebruikt om zich voor te bereiden op het strafeinde. Dat verlof wordt geëvalueerd en kan worden ingetrokken, als de gedetineerde zich niet aan de regels houdt.

  Sophie De Wit:

  Mijnheer de minister, dank u voor uw antwoord, al is het wel een beetje pappen en nathouden. Dankzij de inspanningen van het personeel zelf is er sinds gisteren opnieuw wat plaats, al zegt het personeel dat 630 het maximum is en dat daarna de deuren opnieuw onherroepelijk dichtgaan. Momenteel zitten er bij de onderzoeksrechter al 14 personen klaar. Een halve dag later zitten we dus al aan de helft. Dit is geen oplossing. U brengt niet alleen de veiligheid, maar ook het gerechtelijke en politionele werk in gevaar.

  Als we evolueren naar een land waar er eerst iemand buiten moet – die al gevaarlijk werd geacht – alvorens er weer iemand naar binnen kan, dan is het hek helemaal van de dam. Dan heeft het beleid gefaald. Dan hebben u en uw voorganger met heel veel loze beloftes een departement in volle crisis achtergelaten. Ik herhaal wat ik vorige week al heb gezegd: wat een puinhoop!

  Marijke Dillen:

  Mijnheer de minister, ik heb geen antwoord gekregen op mijn vraag of de regels nu versoepeld worden door de voorwaarde van eerst een gunstig penitentiair verlof te hebben doorlopen. Ik stel vast dat het in ons land blijkbaar veel gemakkelijker is om de gevangenis te verlaten dan erin te worden opgesloten. U zult dat nu opnieuw vergemakkelijken door die veranderingen in het penitentiaire verlof in het kader van de bestrijding van de overbevolking. Dat getuigt niet van respect voor de uitspraken van onze strafrechters. Dat getuigt niet van een krachtdadige of straffe justitie waar uw voorganger, en nu ook u, steeds de mond van vol had. Dat is niet de oplossing waar de burger op zit te wachten.

• Vraag: De kritiek op de invorderingspraktijken van bepaalde gerechtsdeurwaarders (Q56000036P)

  De kritiek op de invorderingspraktijken van bepaalde gerechtsdeurwaarders
  

  Gesteld door

  MR Catherine Delcourt
  

  Beantwoord door

  Paul Van Tigchelt (Minister van Justitie en Noordzee)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Een RTBF-reportage onthulde misbruiken door deurwaarders, zoals exponentiële schuldengroei (van €30 naar €1.200) door ontransparante en herhaalde kosten, wat 800.000 Belgen jaarlijks treft. Minister Van Tigchelt bevestigt dat de nieuwe regelgeving (okt. 2024) dit aanpakt met vaste tarieven, verplichte solvabiliteitschecks en afbetalingsplannen, om kwetsbare schuldenaars te beschermen. Delcourt erkent de vooruitgang maar benadrukt toezicht op de uitvoering in de volgende legislatuur. De tuchtrechtelijke commissie is nog niet actief, maar de hervorming moet oneerlijk "schuldenbusiness" stoppen.

  Catherine Delcourt:

  Monsieur le ministre, hier soir, la RTBF a diffusé, dans son magazine Investigation , un reportage concernant la profession d'huissier de justice et certaines pratiques. Moi-même, j'ai travaillé dans une étude d'huissiers et je suis consciente de leurs réalités et des difficultés auxquelles ils se heurtent dans leur métier. Nous sommes certains que la plupart des huissiers de justice exercent leur profession avec intégrité, impartialité et une grande honnêteté. Néanmoins, les pratiques mises en évidence par le reportage diffusé hier et s'intitulant "Le Business de la dette" sont extrêmement inquiétantes. Il s'agit de pratiques douteuses et illégales qui font croître des dettes de manière exponentielle, de 30 à 1 200 euros, à travers des facturations de coûts récurrents et parfois inutiles, ainsi qu'un manque de transparence et de prévisibilité de la dette. En effet, 800 000 Belges sont concernés et reçoivent chaque année une lettre d'huissier. Potentiellement, tous les Belges le sont.

  Monsieur le ministre, sous la précédente législature, des réformes ont été entreprises. Nous voudrions savoir dans quelle mesure et en quoi elles vont garantir la fin de ces pratiques, davantage de transparence et une protection des Belges contre des méthodes qui sont inacceptables et qui plongent des citoyens déjà vulnérables dans un endettement insurmontable. Je voudrais aussi savoir si le tribunal disciplinaire qui a été installé est d'ores et déjà actif.

  Voorzitter:

  Chère collègue, je vous remercie de ne pas avoir recouru à la lecture d'un papier.

  Paul Van Tigchelt:

  Chère collègue, merci pour vos questions très concrètes. Au cours de la législature précédente, nous avons procédé à des réformes importantes en matière de recouvrement éthique des dettes. Un rapport de l'Observatoire des prix datant de 2023 mettait déjà en évidence des problèmes d'abus et de tarifs obsolètes.

  À partir du 1 er octobre 2024, la nouvelle réglementation que nous avons votée en mai entrera en vigueur. Ceci implique concrètement trois choses.

  D'abord, les tarifs devront désormais être plus simples, transparents et corrects. Cela permettra également un meilleur contrôle pour toutes les parties concernées. Nous travaillerons avec des tarifs forfaitaires qui rendront impossible la facturation répétée de petits montants et de petites prestations, ce qui était une habitude chez certains huissiers.

  Ten tweede, zal er altijd een solvabiliteitsonderzoek moeten plaatsvinden, zodat er een onderscheid gemaakt kan worden tussen wie niet kan betalen en wie niet wil betalen. Sommige mensen kunnen inderdaad niet betalen.

  Troisièmement, il sera toujours obligatoire de proposer une alternative telle qu’un plan de remboursement. De cette manière, les débiteurs seront mieux informés de leurs droits.

  Comme vous pouvez le constater, chère collègue, nous n’avons pas chômé au cours de la dernière législature. Je pense qu’il s’agit ici d’une réforme qui fera – ou qui pourra faire – une grande différence pour de nombreuses personnes en difficulté.

  Catherine Delcourt:

  Monsieur le ministre, merci pour votre réponse.

  Il est vrai que les pratiques de certains huissiers de justice ne doivent pas jeter l’opprobre sur l’ensemble de la profession. Les dettes doivent être recouvrées et payées, mais le "business de la dette" ne peut être toléré. Il apparaît que les réformes engrangées permettront de lutter activement contre ces pratiques illégales tout en protégeant les personnes les plus faibles et surendettées.

  Il nous semble néanmoins que l’évaluation du dispositif au travers de la prochaine législature serait intéressante. Dès lors, je ne doute pas que le futur ministre de la Justice s’impliquera dans ce domaine également, et je resterai moi-même attentive à ces questions.

  Voorzitter:

  Merci collègue Delcourt pour avoir posé votre première question dans cet hémicycle. (Applaudissements) (Applaus)

• Vraag: De drugstrafiek via de haven van Antwerpen (Q56000038P)

  gezondheid en welzijn

  De drugstrafiek via de haven van Antwerpen
  

  Gesteld door

  PVDA-PTB Raoul Hedebouw
  

  Beantwoord door

  Paul Van Tigchelt (Minister van Justitie en Noordzee)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Raoul Hedebouw kaart de escalerende drugscrisis in België aan, met name de massale drugshandel via de haven van Antwerpen (slechts 1 op 42 containers gecontroleerd) en tekort aan middelen bij douane en federale politie door bezuinigingen van 200 miljoen, wat de bestrijding ondermijnt. Minister Van Tigchelt verdedigt de genomen maatregelen (versterking parket, scheepvaartpolitie en FGP, stijging inbeslagnames) en benadrukt de hardere aanpak van geweld, corruptie en witwaspraktijken, maar erkent dat de strijd nog lang niet gewonnen is. Hedebouw ontkent vooruitgang, wijst op trage aanwervingen (650 douaniers beloofd) en onvoldoende capaciteit bij de gerechtelijke politie, en eist structurele versterking van deze diensten. De kern van het conflict ligt in de effectiviteit van de bestrijding: de minister ziet deels resultaat, Hedebouw ziet falend beleid en verergerende straatcrisis.

  Raoul Hedebouw:

  Monsieur le ministre de la Justice, je vous interpelle aujourd'hui sur une question importante, un fléau majeur en Belgique: l'explosion de la toxicomanie et du trafic de drogues. Le problème apparaît dans de très nombreuses villes et communes. La situation devient vraiment incontrôlable. Je pense aux villes de Bruxelles, Charleroi et Liège où je vous invite à aller voir le centre-ville – notamment la place Saint-Lambert – dans lequel la toxicomanie a pris des proportions que nous ne pouvons plus accepter.

  Het is ook een probleem in Kortrijk en natuurlijk ook in Antwerpen en Gent. Mijnheer de minister, wat doen wij daaraan?

  C'est la question que tout le monde se pose. Il est temps de prendre des mesures. Comme vous le savez, monsieur le ministre, le grand problème, c'est l'entrée de la drogue, de la cocaïne, de l'héroïne par le port d'Anvers. C'est une des raisons pour lesquelles la problématique a pris une telle ampleur dans notre pays.

  Het komt binnen via de haven van Antwerpen.

  Et combien de conteneurs entrant par le port d'Anvers sont-ils contrôlés par nos services de douane? Je vais vous le dire: 1 sur 42!

  Eén container op 42 wordt gecontroleerd.

  C'est quoi cette affaire? C'est une passoire! C'est là qu'il faut mettre des moyens. Seule la police judiciaire fédérale peut mener les enquêtes mais elle nous dit qu'elle manque de moyens et que ses programmes informatiques sont obsolètes. Qu'ont décidé les gouvernements de droite, la N-VA, le MR de Georges-Louis Bouchez?

  Mijnheer de minister, Open Vld zat er toen ook nog bij. U hebt besloten 200 miljoen weg te halen bij de federale politie.

  Deux cents millions d'économies sur le service public! Comment pouvez-vous laisser passer cela? Dès lors, monsieur le ministre, comptez-vous prendre des mesures au niveau du port d'Anvers pour renforcer les services de douane et évidemment ceux de la police judiciaire fédérale?

  Paul Van Tigchelt:

  Mijnheer Hedebouw, ik weet niet of ik het allemaal correct heb gehoord, maar ik meen te mogen stellen, met veel overtuiging zelfs, dat er in de voorbije legislatuur met betrekking tot de problematiek in de Antwerpse haven serieuze maatregelen zijn genomen. Het parket is versterkt, de FGP is versterkt en de scheepvaartpolitie is versterkt. Zij waren twee jaar geleden met 90, ook voor de bewaking van de buitengrenzen. Ze zijn nu met 207. Ze moeten naar 312. Die maatregelen zijn genomen.

  Goed beseffend dat we drugs nooit volledig uit onze maatschappij zullen kunnen bannen, is het is evident onze verantwoordelijkheid om de uitwassen te bestrijden. Dat hebben we gedaan en dat doen we met veel overtuiging. Ik spreek over geweld in Antwerpen. Ik spreek over afrekeningen in Brussel. Ik spreek over intimidatie van ons havenpersoneel, maar ook van magistraten, politieambtenaren, politici en journalisten. Vraag maar in Nederland, daar zijn er gedood. Ik heb het ook over corruptie. Ik heb het over infiltratie in onze legale economie, over de vergiftiging van de legale economie. Spookbedrijven die in het straatbeeld opduiken, blijken witwasmachines te zijn. We voeren daartegen een vastberaden en verbeten strijd.

  Ik zal u het overzicht bezorgen van alle maatregelen, die ook effect ressorteren. Waarom is er zo'n overbevolking in de gevangenis? Er zijn 12.300 gedetineerden, waarvan er bijna 5.000 vastzitten voor drugsmisdrijven. Die komen daar niet vanzelf. We proberen de verantwoordelijken van hoog tot laag te straffen. We nemen maatregelen om de Antwerpse haven zo goed mogelijk dicht te metselen voor de drugscriminelen. We zullen zien wat het oplevert op termijn. Ik stel vast dat de hoeveelheid cocaïne die in beslag is genomen in de eerste helft van dit jaar gedaald is. U zult van mij geen euforische conclusies daarover horen, er is inderdaad nog veel werk aan de winkel.

  Raoul Hedebouw:

  Mijnheer de minister, u bent blijkbaar heel blij met uw prestaties. U vindt dat er al veel gebeurd is. Ik vind dat niet. U hebt niet geantwoord op mijn vraag over de federale gerechtelijke politie. U weet dat de versterking daarvan voor de enquêtes heel belangrijk is. U zou ook 650 douaniers aanwerven, maar dat komt allemaal heel traag op gang. Dat is het probleem, mijnheer de minister. Daarvoor zijn middelen nodig. Die middelen moeten natuurlijk geconcentreerd zijn, maar de besparingspolitiek die u in de jongste jaren toegepast hebt in dit dossier was gewoon fout. Je ne partage donc pas votre satisfecit quand vous dites qu'on a déjà bien travaillé et que des mesures ont été prises. Non, monsieur le ministre, vous savez que, sur le terrain, dans les grandes villes, le problème est bien plus grave! C'est quand même fou! Je croyais que vous auriez commencé en disant que vous étiez d'accord sur le fait que la situation s'aggrave et qu'on n'agit pas suffisamment. Au contraire, vous me dites qu'il y a eu des avancées. C'est quand même fou, monsieur le ministre! Nous nous battrons donc pour le renforcement de ce service public parce que tant les douanes que la police judiciaire fédérale doivent être renforcées.

• Vraag: De vrees voor mogelijke politieke druk op corruptiespeurders (Q56000041P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De vrees voor mogelijke politieke druk op corruptiespeurders
  

  Gesteld door

  Ecolo-Groen Matti Vandemaele
  

  Beantwoord door

  Paul Van Tigchelt (Minister van Justitie en Noordzee)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De Ecolo-Groen-fractie kaart aan dat de Centrale Dienst voor Corruptiebestrijding instructies kreeg om processen-verbaal niet rechtstreeks aan het parket, maar aan een hiërarchische chef te bezorgen, wat politieke invloed op gevoelige dossiers (zoals *Qatargate*) dreigt – een bedreiging voor onafhankelijk politiewerk. Minister Van Tigchelt ontkent kennis van de instructie, benadrukt dat het parket bevoegd is voor dergelijke richtlijnen (niet de minister) en wijst erop dat samenwerking tussen politie en parket gebruikelijk is, maar belooft geen verdere actie zonder concrete bewijzen. Vandemaele houdt vol dat meerdere bronnen het verhaal bevestigen en eist vervolgonderzoek, gezien twee derde van de Belgen corruptie als een ernstig probleem ziet – onafhankelijkheid van corruptiebestrijders moet absoluut gewaarborgd blijven. De kernkwestie – politieke sturing vs. autonomie bij corruptieonderzoeken – blijft onopgelost.

  Matti Vandemaele:

  Mijnheer de minister, voor de Ecolo-Groenfractie is het duidelijk: speurders die werken rond corruptie moeten dat in alle onafhankelijkheid kunnen doen.

  Wat is nu het vreemde voorval? Een aantal weken geleden kreeg de Centrale Dienst voor de Bestrijding van Corruptie de instructie om processen-verbaal niet langer rechtstreeks aan het parket te bezorgen, maar wel aan een rechtstreekse chef. Nochtans is elke officier bij de gerechtelijke politie verplicht om meldingen van strafbare feiten door te sturen aan het parket. De betrokken medewerkers spreken zelfs van "een poging om meer politieke controle te krijgen over erg gevoelige dossiers". Dat moeten we toch even goed tot ons laten doordringen, want dat zijn voor mij heel zware woorden.

  Mijnheer de minister, het baart mijn fractie en mijzelf zorgen dat net een afdeling die werkt op politiek gevoelige dossiers de instructie krijgt om over te gaan tot een getrapte melding aan het parket. Het is onbegrijpelijk dat die dienst, die bijvoorbeeld werkt rond Qatargate, op die manier te werk moet gaan. Het is voor de Ecolo-Groenfractie een no-brainer dat we er alles aan moeten doen opdat onze politiediensten die werken rond corruptiebestrijding hun werk in alle onafhankelijkheid kunnen doen.

  Ik heb drie vragen. Ten eerste, bent u op de hoogte van die instructie? Ten tweede, bent u het met mij eens dat die instructie kwaliteitsvol politiewerk, dat ook vertrekt vanuit onafhankelijkheid, onmogelijk maakt? Ten derde, wat zult u doen om dat probleem te verhelpen? Ik kijk uit naar uw antwoord.

  Voorzitter:

  We kijken trouwens allemaal uit naar het antwoord. We zitten op onze stoel genageld.

  Paul Van Tigchelt:

  Mijnheer Vandemaele, uw vraag is pertinent. Ik heb dat artikel in de krant ook gelezen. Ik wil u vragen om u ervoor te hoeden verregaande conclusies te trekken op basis van een krantenartikel waarin anonieme bronnen worden geciteerd. Het gaat hier blijkbaar om een dienstinstructie aan de Centrale Dienst voor de Bestrijding van Corruptie, uitgaande van de hiërarchische overste DJSOC. SOC staat daarbij voor Serious and Organised Crime. Ik heb die nota niet gezien. Meer zelfs, ik was er niet van op de hoogte. Wij hebben er ook niet om gevraagd.

  Het geven van instructies met betrekking tot het strafrechtelijk optreden van politiediensten, wanneer bijvoorbeeld een proces-verbaal moet worden opgesteld, is een prerogatief van het openbaar ministerie. Dat gaat over het vervolgingsbeleid. We kunnen de artikelen in de wet op het politieambt daarop nalezen. De minister van Justitie komt daarin niet tussen. Toevallig ken ik daarvan iets, als voormalig magistraat. Als voormalig magistraat weet ik ook dat het beleid inzake het opstellen van processen-verbaal door gespecialiseerde politiediensten meestal besproken en overlegd wordt met het parket. Daar is op zich niets bijzonders aan. De meeste parketten hebben zulke instructies.

  De Centrale Dienst voor de Bestrijding van Corruptie is een belangrijke dienst. Die dienst staat onder rechtstreeks toezicht van het federaal parket, dat staat in het Wetboek van strafvordering. Het federaal parket maakt daarover een verslag. Dat verslag wordt aan de wetgevende kamers bezorgd. Ik heb dat nog doorgestuurd op 8 december 2022.

  Ten slotte, quod erat demonstrandum, wie heeft het dossier waarnaar u verwijst, zijnde het vermeende corruptieschandaal in het Europees Parlement, aan het licht gebracht? Dat waren onze diensten.

  Matti Vandemaele:

  Dank u voor uw antwoord, mijnheer de minister. Sinds ik mijn vraag ingediend heb, hebben er al verschillende mensen mij gecontacteerd met extra informatie. Die mensen bevestigen dat verhaal. Ik vind dus dat meer onderzoek in deze zaak noodzakelijk is. Ik wil er ook op wijzen dat, volgens de laatste eurobarometer, twee derde van de bevolking in ons land corruptie een wezenlijk probleem vindt.

  We mogen daar dus absoluut niet licht over gaan. We moeten er alles aan doen om onze politiediensten, die in heel grote mate, in hoofdzaak, absoluut goed en onafhankelijk werk leveren, de mogelijkheid te geven om dat ook in de toekomst te blijven doen. Zodra er signalen zijn dat er een probleem zou kunnen zijn, is het onze plicht om in te grijpen en te onderzoeken of de onafhankelijkheid al dan niet in het gedrang komt. Ik hoop alvast dat u dat samen met mij zult opvolgen, zodat we kunnen garanderen dat onze politiemensen op een kwaliteitsvolle en onafhankelijke manier kunnen werken.

  Voorzitter:

  Dank u wel, collega. Op uw beurt hebt u hier voor de eerste keer een vraag gesteld. (Applaus) (Applaudissements) Dat weekt terecht applaus los.

• Vraag: De onveiligheid in en rond het station Brussel-Zuid (Q56000032P)

  Vraag: De drugsproblematiek in de steden (Q56000044P)

  Vraag: De veiligheid in het station Brussel-Zuid (Q56000049P)

  mobiliteit en transport

  De onveiligheid in en rond het station Brussel-Zuid
  De drugsproblematiek in de steden
  De veiligheid in het station Brussel-Zuid
  Veiligheidsproblemen in Brussel-Zuid en stedelijke drugsproblematiek summaryExplanation

  Gesteld door

  VB Frank Troosters
  cd&v Franky Demon
  PS Ridouane Chahid
  

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Binnenlandse Zaken)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  De politiepost in Brussel-Zuid, beloofd na geweldsincidenten en drugsoverlast, is na een jaar nog steeds niet gerealiseerd, ondanks 22 aangekondigde maatregelen, wat kritiek uitlokt op trage uitvoering en gebrek aan concrete planning. Minister Verlinden benadrukt een multidisciplinaire aanpak (repressie, preventie, nazorg) met 500 miljoen extra investeringen in veiligheid, versterkte politiecapaciteit en internationale samenwerking, maar erkent dat lokale besturen en regionale overheden hun verantwoordelijkheid moeten nemen voor structurele oplossingen (huisvesting, gezondheidszorg, armoedebestrijding). Drugsoverlast en geweld in stationsomgevingen (o.a. openlijke drugshandel, messenincidenten) blijven acute problemen, ondanks cijfermatige successen (recordinbeslagnames cocaïne, 2.130 gevangenisjaren voor drugscriminaliteit in 2023), terwijl lokale besturen om meer bevoegdheden en financiering vragen voor ketenaanpak en bestuurlijke handhaving. Vertraging en coördinatietekorten tussen federale, regionale en lokale overheden ondermijnen het vertrouwen in de beloften, met name bij NMBS-personeel en reizigers die dagelijks met onveiligheid geconfronteerd worden.

  Frank Troosters:

  Mevrouw de minister, ik neem u mee naar een dik jaar geleden in de tijd. Toen strandde een Antwerps gezin 's avonds laat met de trein in het station Brussel-Zuid. Bij het verlaten van het station werd het gezin geconfronteerd met zeer harde feiten van geweld, waarbij de messen in het rond vlogen.

  Daarover ontstond toen heel veel ophef in de pers. Daar was veel over te doen, en bij uitbreiding ook over de criminaliteit in dat station en over de verloedering errond. Het bleef voor de politici dit keer niet bij het spreekwoordelijk veroordelen van de daders en bij gespeelde verontwaardiging, er zou eindelijk iets gebeuren. Het was de eerste minister, Alexander De Croo, die het dossier naar zich toe trok. Hij verzamelde iedereen die iets met het dossier te maken had rond zich en men kwam tot een groot actieplan.

  Er werden 22 maatregelen aangekondigd. Eén essentiële maatregel was dat in het station Brussel-Zuid een politiepost zou worden opgericht. Vlaams Belang was daar heel blij mee. Wij zijn absoluut voorstander van handhaving. Wij zijn voorstander van een harde aanpak van criminaliteit. We hebben in het Parlement zeer veel vragen gesteld over de onveiligheid bij het spoor. Ik heb u regelmatig bevraagd over de spoorwegpolitie.

  We waren dus blij en we keken hoopvol uit naar die politiepost. Nu, een dik jaar later, stellen we echter vast dat die politiepost er nog steeds niet is. We zijn daar uiteraard niet vrolijk om. We vinden het een beetje jammer. Dat is de reden waarom ik van u, mevrouw de minister, wil horen hoe dat komt. Waarom is die politiepost er nog niet? Wat zijn de redenen voor de vertraging?

  Wanneer zal die post er wel zijn? De NMBS kondigde hem eerst aan voor het einde van de zomer, maar geeft nu geen duidelijkheid meer. De NMBS spreekt nu van "over enkele weken." Kortom, wanneer komt die post er?

  Tot slot, wat voor post zal dat zijn? Gaat het echt om een volwaardige post, die liefst permanent bemand wordt, of zal het eerder een soort onthaalpost van de politie zijn?

  Franky Demon:

  Mevrouw de minister, mannen staan op de Brusselse pleintjes aan te schuiven om drugs te kopen, zoals u en ik ’s zondags staan aan te schuiven bij de bakker. Ook de stationspleinen in onze steden worden geteisterd door drugsdealers, die als het ware van het ene naar het andere station gaan. Er is overlast door gebruikers en er zijn veel te goedkope en diverse drugs. Al die zaken gebeuren aan de stations in onze steden.

  Dit zette de cd&v-burgemeester van Roeselare, Kris Declercq, ertoe aan een brief te schrijven aan de formateur. Daarin vroeg hij een betere toepassing van het snelrecht, meer bestuurlijke bevoegdheden voor de burgemeesters, een adequatere financiering van de lokale politie, een betere aanpak van wachtlijsten voor verslavingszorg en een betere spreiding van dag- en nachtopvang. Cd&v vindt een ketenaanpak met samenwerking tussen politie, Justitie en gezondheidszorg belangrijk. Dat is de afgelopen legislatuur zeer veel gebeurd, bijvoorbeeld door de toename van het aantal politiemensen, de bestuurlijke handhaving en de oprichting van het nationaal drugscommissariaat.

  Ook onze burgemeesters zijn creatief. In mijn stad, Brugge, werd deze week beslist om een alcoholverbod voor de volledige stationsomgeving in te voeren. De ingeslagen weg moet verder worden gevolgd. Cd&v pleit dan ook voor een soort toolbox voor de lokale besturen om krachtdadiger te kunnen optreden. In de tijd van lopende zaken, terwijl we op een nieuwe regering wachten, heb ik hierover maar één vraag.

  Mevrouw de minister, hoe kunt u er samen met uw collega-ministers voor zorgen dat de lokale besturen beter worden geholpen in de strijd tegen drugs?

  Ridouane Chahid:

  Madame la ministre, la gare du Midi occupe tristement l'actualité depuis plusieurs mois. Je ne vous ferai pas l'affront ici de vous rappeler quelles sont les compétences de l'État fédéral et de la ministre de l'Intérieur que vous êtes pour garantir la sécurité au sein des gares, qu'elles soient à Bruxelles ou ailleurs. Malheureusement, l'État fédéral a abandonné la gare du Midi; il n'y a aujourd'hui quasi aucune présence de l'État fédéral au sein de la gare du Midi.

  Madame la ministre, il y a quelques mois, le premier ministre a réuni un certain nombre d'acteurs pour apporter des solutions afin de garantir la sécurité au sein de la gare du Midi. Quelles sont les suites de cette initiative et des mesures qui ont été annoncées? Quels moyens humains et financiers avez-vous débloqués afin d'apporter des solutions structurelles pour garantir la sécurité au sein de la gare du Midi? Qu'en est-il du commissariat sur place et du recrutement?

  Enfin, on dit que la gare du Midi a un statut international, tout comme l'aéroport de Bruxelles-National. Quand allez-vous mettre les mêmes moyens qu'à Bruxelles-National pour garantir la sécurité au sein de la gare du Midi?

  Voorzitter:

  Dan geef ik het woord aan de minister, die vijf minuten de tijd krijgt voor haar antwoord omdat er drie vraagstellers zijn.

  Annelies Verlinden:

  Mijnheer de voorzitter, dank u voor uw generositeit.

  Uiteraard is de aanpak van overlast en drugsgeweld breder dan alleen de stationsomgevingen. Ik zal zo volledig mogelijk proberen te antwoorden.

  U weet dat de strijd tegen drugshandel en drugsgerelateerd geweld in de voorbije legislatuur een absolute prioriteit voor de regering is geweest. Ik vind dat ook de volgende regering voldoende middelen en capaciteit moet vrijmaken om die strijd te blijven voeren, zowel voor de versterking van de federale politie als voor de versterking van de lokale politie, om ervoor te zorgen dat ook die lokale politiekorpsen voldoende mensen en middelen hebben om de overlast tegen te gaan. Dat is ook de reden waarom we het voorbereidend werk voor een herfinanciering van de lokale politiezones hebben gedaan. Voor mij maken de budgetten en de nieuwe tabellen voor een volgende legislatuur zeker deel uit van die afspraken.

  Er is in de hele problematiek van drugs en overlast voor mij maar één aanpak die kans van slagen heeft en dat is een multidisciplinaire aanpak, want met meer repressie alleen zullen we er niet komen. Er moet ook preventie zijn en er moet nazorg gebeuren. Dat betekent dat alle verschillende beleidsdomeinen, ook die van de regionale en de gemeenschapsbevoegdheden, mee aan boord moeten zijn in de aanpak van dat grootstedenbeleid. Het gaat over huisvesting, over armoede, over kansarmoede, over jeugdzorg, over onderwijs, over gezondheidszorg. Alle aspecten zijn nodig om die verslavingsproblematiek aan te pakken.

  Het is misschien af en toe stoer om te praten over strengere straffen, maar ik denk dat we dweilen met de kraan open als we niet ook die andere elementen bekijken en als lokale en regionale besturen daarin hun verantwoordelijkheid niet nemen. Het is niet alleen de federale politie die bijvoorbeeld de problematiek in Brussel-Zuid kan oplossen.

  We hebben er ook een speerpunt van gemaakt. België heeft dit punt tevens hoog op de internationale agenda gezet. We hebben met Justitie en Binnenlandse Zaken maar liefst 500 miljoen euro extra in veiligheid geïnvesteerd. We hebben zeer kordaat opgetreden tegen onder meer de internationale drugscriminaliteit.

  We hebben eveneens de federale gerechtelijke politie versterkt en het Havenbeveiligingskorps opgericht, om ervoor te zorgen dat de instroom vanuit een logistieke hub in Antwerpen beter kan worden tegengehouden. We hebben het Nationaal Drugscommissariaat opgericht, dat al met enkele concrete projecten gekomen is. Daarnaast hebben we geïnvesteerd op het gebied van cryptocurrency, zoals bitcoins, om ervoor te zorgen dat we die follow-the-value -aanpak kunnen waarmaken.

  We hebben daarenboven geïnvesteerd in internationale samenwerking – de Ports Alliance – om ook te kunnen samenwerken met de private sector. Dat is ontzettend belangrijk, want zij hebben natuurlijk ook veel informatie die ons kan helpen. We hebben meer verbindingsofficieren van de politie in het buitenland, zodat we boots on the ground hebben, ook in Latijns-Amerika, en kunnen samenwerken met de verschillende veiligheidsdiensten en alle mogelijke relevante informatie te delen.

  Tot slot hebben we – dat heeft bloed, zweet en tranen gekost, dat moet ik niet verhullen – de wet houdende bestuurlijke handhaving goedgekeurd. Die is nu beschikbaar voor onze lokale besturen, waardoor zij ook op die manier preventief meer tools in handen hebben om overlastzaken of zaken waar crimineel geld wordt witgewassen te kunnen sluiten of minstens de activiteiten te kunnen schorsen.

  We hebben met de cijfers van 2023 gezien dat al die inspanningen lonen. De cijfers voor 2023, bijvoorbeeld van de inbeslagname van cocaïne, zijn eerder indrukwekkend, net als de cijfers van het aantal arrestaties en de uitgesproken celstraffen. Zo zijn er in 2023 maar liefst 4.087 nieuwe onderzoeken gestart, gericht op de georganiseerde criminaliteit. Er werd in totaal 213.670.000 euro in beslag genomen in lopende onderzoeken. Verder is 24,8 % van de onderzoekscapaciteit van de federale politie gegaan naar dossiers met betrekking tot de georganiseerde drugscriminaliteit. Dat wil zeggen dat vandaag in ons land één speurder op vier bij de federale politie zich bezighoudt met drugscriminaliteit en georganiseerde misdaad. Er zijn in totaal 2.130 jaren gevangenisstraf uitgesproken voor drugsgerelateerde feiten, wat overeenkomt met ongeveer 45 % van het aantal opgelegde jaren gevangenisstraf voor onderzoeken uitgevoerd door de federale politie.

  Ik ben het helemaal met u eens, mijnheer Demon, dat we daarmee moeten voortgaan. Lokale besturen moeten goed worden uitgerust en daarom moeten de korpsen ook voldoende groot en gefinancierd zijn. Dat is belangrijk.

  Ik wil ook nog even ingaan op het Zuidstation. We hebben de leefbaarheid vorig jaar aangepakt omdat het duidelijk werd dat de gemeente en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een noodkreet slaakten binnen hun bevoegdheden om de leefbaarheid te garanderen. We hebben onmiddellijk gehandeld. We hebben niet geaarzeld. Het Nationaal Crisiscentrum heeft actieplannen gemaakt op verschillende domeinen. (…)

  Frank Troosters:

  Mevrouw de minister, een jaar geleden ondervroeg ik uw collega van Mobiliteit, minister Gilkinet, hier over een steekincident op de trein in Brussel-Zuid. Op het moment waarop ik hier de vraag stelde, vond er een nieuw incident plaats in het station Antwerpen-Centraal, waarbij een vrouw werd neergestoken. Dat gebeurde enkele weken na een steekincident dat had plaatsgevonden in het station van Hasselt.

  Wat is er op een jaar tijd veranderd? De feiten zijn veelzeggend. In Brussel-Zuid heeft er minder dan een week geleden een incident met een mes plaatsgevonden. Het NMBS-personeel heeft uit protest de loketten een tijd gesloten. Er zijn daar daklozen, illegalen, mensen met een drugsproblematiek. Er gebeuren diefstallen, al dan niet met fysiek geweld. Dat is daar schering en inslag. De mensen staan erbij en kijken ernaar. Zoals het spreekwoord zegt, veel beloven en weinig geven, doet de zotten in vreugde leven. Dat is wat de vivaldiregering heeft gedaan. Het NMBS-personeel en de treinreizigers hebben daar niets aan.

  Franky Demon:

  Mevrouw de minister, de drie recepten zijn duidelijk. Eerst en vooral gaat het om de ketenaanpak, waarbij gezondheidszorg, politie en Justitie samenwerken. Een tweede punt is de lokale besturen meer slagkracht en meer bestuurlijke handhaving geven. Het derde punt is de financiering waarover u het hebt gehad. Het is uiterst belangrijk dat die kan worden doorgevoerd, want kleine steden smeken bijna om hulp voor acties tegen geweld en drugsgeweld.

  Ridouane Chahid:

  Madame la ministre, je vous remercie d'avoir essayé d'apporter des réponses à mes questions, même si je n'en ai pas obtenu.

  Je vous rappellerai simplement que nous nous étions rencontrés en novembre 2022 dans ma commune, puisqu'un de nos policiers avait été lâchement abattu alors qu'il effectuait sa ronde à la gare du Nord. Je n'ai pas envie que cela se reproduise à la gare du Midi. Oui, les communes doivent disposer de moyens parce que ce sont elles qui, aujourd'hui, suppléent au manque d'investissement de l' É tat fédéral.

  Voorzitter:

  Je précise que le collègue Chahid a, lui aussi, posé sa première question en séance plénière. (Applaudissements) (Applaus)

• Vraag: De veiligstelling van onze energiebevoorrading naar aanleiding van het rapport van Elia (Q56000024P)

  Vraag: De energiemix van de toekomst (Q56000030P)

  Vraag: Het rapport van Elia over de energiebevoorrading en de energiemix in de toekomst (Q56000039P)

  Vraag: Het rapport van Elia (Q56000040P)

  klimaat, energie en landbouw

  De veiligstelling van onze energiebevoorrading naar aanleiding van het rapport van Elia
  De energiemix van de toekomst
  Het rapport van Elia over de energiebevoorrading en de energiemix in de toekomst
  Het rapport van Elia
  Energiebeleid voor de toekomst volgens Elia summaryExplanation

  Gesteld door

  DéFI François De Smet
  cd&v Tine Gielis
  Vooruit Oskar Seuntjens
  MR Mathieu Bihet
  

  Beantwoord door

  Tinne Van der Straeten
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Het Elia-rapport waarschuwt dat België tegen 2050 onvoldoende elektriciteit zal produceren om aan de verdubbelde vraag te voldoen, ondanks investeringen in windenergie, waterstof en kernverlenging (Doel 4/Tihange 3). Van der Straeten (minister) benadrukt dat de korte termijn (tot 2035) beheerst is dankzij genomen maatregelen, maar wijst op flankerend beleid (elektrificatie, betaalbaarheid, interconnectie) als cruciale opgave voor de volgende regering—zonder nucleaire nieuwe bouw, maar met focus op 100% hernieuwbaar. Oppositie (cd&v, MR, Vooruit) dringt aan op kernenergie (SMR’s, 20 jaar verlenging) als onmisbare schakel voor betaalbare, veilige en CO₂-arme energie, naast hernieuwbaar, om afhankelijkheid van import te voorkomen. De Smet (Vivaldi-kritiek) stelt dat gebrek aan langetermijnstrategie (door politiek getouwtrek) België kwetsbaar maakt—actie nu is essentieel om energie-onafhankelijkheid na 2050 te garanderen.

  François De Smet:

  Madame la ministre, Elia, le gestionnaire de réseau, a publié récemment un rapport assez inquiétant sur notre autonomie énergétique à l'horizon 2050. Ce rapport est inquiétant et même cinglant parce qu'il pointe l'absence de stratégie à long terme de tous les gouvernements qui se sont succédé depuis vingt ans, en ce compris la Vivaldi. L'équation, nous la connaissons. Nos besoins en énergie vont globalement baisser de 20 à 45 %, du moins l'espère-t-on, mais cela va aller de pair avec une augmentation de nos besoins en électricité qui vont plus que doubler.

  Alors, soyons de bon compte: vous avez évidemment travaillé. On peut citer le triplement de l'offre en éoliennes offshores, les investissements en hydrogène, la prolongation des deux réacteurs nucléaires, même si vous pourrez reconnaître qu'il a fallu un petit peu insister, et qu'il a fallu que la Russie envahisse un petit peu l'Ukraine. Mais nous savons tous que ces investissements, d'après le rapport d'Elia, ne seront pas suffisants, même en y ajoutant de la sobriété, de la modération. Ils ne seront pas suffisants pour rester autonomes. Nous avons donc le choix: soit nous nous résolvons à acheter de l'électricité après 2050, de manière constante, soit nous investissons davantage, ce qui nous renvoie, je crois, au fait que le nucléaire de nouvelle génération n'est pas juste une variable d'ajustement mais un véritable investissement nécessaire.

  Mes questions sont simples, madame la ministre. Comment recevez-vous ce rapport? Quelles conclusions en tirez-vous concernant l'action passée et l'action à venir? Ces considérations ne vous font-elles pas un tout petit peu changer d'avis quant à vos convictions personnelles sur le nucléaire? Je ne parle pas de la prolongation des réacteurs, mais bien du nucléaire de nouvelle génération.

  Tine Gielis:

  Mevrouw de minister, we hebben de blauwdruk 2035-2050 van Elia met heel veel interesse gelezen, maar daarin weinig verrassend nieuws gevonden. Slechts de helft van wat onze burgers en bedrijven nodig zullen hebben door de elektrificatie wordt voorzien via de bestaande infrastructuur en de besliste en geplande investeringen. Nochtans weten we allemaal dat de elektriciteitsvraag de komende jaren alleen zal toenemen en zelfs verdubbelen tegen 2050. Dat wordt dus een gigantische uitdaging.

  Er zijn de voorbije jaren wel stappen gezet, zoals de uitbreiding van de windcapaciteit op zee en de beslissing om de levensduur van de kerncentrales van Doel 4 en Tihange 3 met 10 jaar te verlengen, maar zoals we ook in het rapport kunnen lezen, is dat volgens Elia niet voldoende om ons voor te bereiden op de toekomst.

  Om die reden pleit cd&v voor een langetermijnvisie en een stappenplan om ervoor te zorgen dat het licht effectief blijft branden. De energiemix van de toekomst is voor ons een slimme combinatie van hernieuwbare en nucleaire productie. Er zijn voor ons geen taboes en wij pleiten ervoor om de levensduur van de twee jongste kerncentrales niet met 10 jaar maar met 20 jaar te verlengen en om de bouw van nieuwe centrales mogelijk te maken. Dat was niet mogelijk in de voorbije legislatuur, wat we jammer vinden. Er moet immers nog veel gebeuren om onze energiebevoorrading in de toekomst duurzaam, zeker en betaalbaar te houden. Elia legt daarvoor verschillende scenario's op tafel.

  Mevrouw de minister, u hebt zeker stappen gezet, maar die blijken niet voldoende te zijn. Welke stappen zult u nog zetten om de lopende dossiers tot een goed einde te brengen? Welke voorbereidingen zult u uw opvolger nalaten?

  Oskar Seuntjens:

  Mevrouw de minister, betaalbare energie en de zekerheid dat er stroom uit het stopcontact komt zouden vanzelfsprekend moeten zijn, maar zijn dat helaas niet. Veel mensen hebben meegemaakt wat er gebeurt als de energiefactuur dreigt te ontploffen, als ze voor de keuze staan om hun huis te verwarmen of niet of misschien wat minder. Het is voor ons heel erg belangrijk dat de mensen dan worden beschermd, door een btw-verlaging, door het sociaal tarief te versterken, door in energiecheques te voorzien voor mensen die anders uit de boot dreigen te vallen. Energie is een basisrecht of zou dat toch moeten zijn.

  Collega's, laten we echter eerlijk zijn, we stonden toen voor een crisis die we niet hadden zien aankomen. Niemand wist dat er een oorlog zou plaatsvinden op Europees grondgebied. De vraag is nu anders. Wat als we wel weten dat er een crisis dreigt aan te komen? Wat als we wel weten dat onze energieonafhankelijkheid op het spel staat, zoals Elia bijvoorbeeld zegt? Hebben we dan ook een sterke overheid die ons beschermt, of hebben we een overheid die niets doet, waardoor we terug afhankelijk worden van andere landen, waardoor we onze burgers in onzekerheid storten en de energiefacturen terug dreigen op te lopen?

  Collega's, we kunnen dat aanpakken, maar dan moeten we nu actie ondernemen. Het rapport van Elia zegt immers heel duidelijk dat het onze samenleving het meest gaat kosten wanneer we niets doen. Dat toont nogmaals het belang aan van investeringen, zodat we kunnen garanderen dat energie betaalbaar, duurzaam en veilig is.

  Mevrouw de minister, de regering is in lopende zaken, maar de uitdagingen zijn niet nieuw. Welke stappen hebt u nu gezet om de waarschuwingen van Elia ter harte te nemen en welke stappen kunnen we nog zetten?

  Mathieu Bihet:

  Madame la ministre, monsieur le président, chers collègues, Elia publie son étude intitulée "Blueprint", qui a le mérite de fixer et d’objectiver certaines variables. Nous nous en réjouissons. Néanmoins, cette étude définit également différents scénarios qui nous rendent vulnérables vis-à-vis des autorités des pays étrangers.

  Mais il y a un plus. Un plus indéniable, car dans les différents scénarios mis en place dans cette étude, la place du nucléaire – même un nouveau nucléaire ou un nucléaire un peu plus cher – rend l’électricité beaucoup plus abordable pour nos concitoyens.

  Madame la ministre, je ne serai pas plus long, je n’ai qu’une question: ne regrettez-vous pas d’avoir tant et tant empêché le développement du nucléaire en Belgique?

  Voorzitter:

  Mevrouw de minister, u hebt vijf minuten spreektijd om te reageren op de vragenstellers.

  Tinne Van der Straeten:

  Collega’s, ik dank u voor de diverse vragen. Ik dank ook de nieuwe leden voor hun eerste vragen, namelijk de heer Seuntjens, mevrouw Gielis en de heer Bihet.

  M. Bihet, non, je ne regrette rien.

  Collega’s, Elia heeft inderdaad dat rapport gepubliceerd, waaruit we twee zaken leren. Ten eerste leren we uit het rapport dat wanneer we bekijken wat er tijdens de voorbije regeerperiode is gebeurd en wanneer we de eerstkomende tien jaar bekijken, er moet worden vastgesteld dat de situatie onder controle is. Dat is zo omdat er de voorbije regeerperiode stappen vooruit zijn gezet op het vlak van het garanderen van de bevoorradingszekerheid. U hebt daarnaar verwezen. U hebt verwezen naar drie keer meer wind op zee. U hebt ook verwezen naar de levensduurverlenging van Doel 4 en Tihange 3.

  Ik zou daaraan graag nog de batterijen willen toevoegen, waarop we sterk hebben ingezet, waardoor we nu frontloper zijn. Ik zou daar ook de akkoorden aan willen toevoegen die we met andere landen hebben gesloten om samenwerkingen op poten te zetten op het vlak van energie, zowel inzake waterstof als inzake wind op zee. Het is niet bij gewoon plannen, beloftes of verklaringen gebleven. Een en ander is telkens ook gebeiteld in concrete dossiers en in een concrete aanpak.

  U hebt mij gevraagd wat ik nog zal doen tijdens de periode van lopende zaken en of ik de dossiers verder zal implementeren en afwerken. Het dossier van ENGIE moeten we nog voorbij de Europese Commissie en voorbij de goedkeuring voor staatssteun krijgen. We liggen ter zake op koers om, zoals we altijd hebben aangegeven, voor of rond eind 2024 de goedkeuring te kunnen krijgen, zodat de eerste kilowattuur van de twee nieuwe centrales opnieuw op het net komt in september en november 2025. Het plan is om op 28 oktober 2024 de veiling te lanceren voor de eerste 700 megawatt, zijnde de elektriciteit die onze burgers nodig hebben en die ook onze industrie nodig heeft. We zullen ook nog werk maken van de eerste batterijveiling, waarvoor de voorbereidingen nu lopen.

  Wat blijft er dan over voor de volgende regering? Eerst en vooral moet die ervoor zorgen dat de elektrificatie er effectief komt. Zonder flankerend beleid zal de elektrificatie er immers niet komen.

  Wat zal er bijvoorbeeld gebeuren met de accijnzen? Zal elektriciteit effectief goedkoper worden, om een push te geven aan onze industrie en aan onze gezinnen? Komt er effectief meer elektriciteit, zodat we minder gas en minder fossiele brandstoffen nodig hebben?

  De volgende regering moet ook verder de interconnectie met het buitenland verwezenlijken en zij moet ervoor zorgen dat de elektrificatie, de energietransitie, de energierevolutie, zoals de heer Seuntjes al gezegd heeft, effectief toegankelijk is voor iedereen.

  Ik denk dan aan bedrijven als ArcelorMittal, dat zijn investeringen voor een elektrische hoogoven in Gent niet graag zal verspillen. Die investeringen leveren immers heel veel jobs op. Ik denk ook aan de gezinnen, waarvan 20 % hun energiefactuur vandaag moeilijk kunnen betalen. De nieuwe regering moet zorgen voor een rechtvaardige transitie en zij moet er ook voor zorgen dat elektriciteit goedkoop is en betaalbaar voor iedereen. Dat zal één van de grootste uitdagingen zijn, niet alleen voor de regering, maar ook voor het hele Parlement.

  Energie is in de voorbije jaren altijd een dossier geweest – en zal het in de komende jaren ook zijn –- waarover we in het Parlement met elkaar moeten praten, meerderheid en oppositie samen.

  Tot slot, de belangrijkste conclusie van dit rapport is voor mij dat de uitdaging groot is, maar ik heb in de afgelopen drieënhalf jaar geleerd dat, als men die uitdaging met twee handen vastpakt, men er ook in kan slagen. We moeten dus niet fatalistisch zijn, we moeten wel optimistisch zijn. We moeten ons laten leiden door de juiste dogma's. We moeten telkens kiezen voor de veiligste, de betrouwbaarste en de goedkoopste optie. Er zijn in dit land verschillende technologieën. Het is telkens het afwegen van die drie zaken dat de juiste weg zal aangeven.

  Sommigen in dit halfrond hebben voor nucleaire energie of een combinatie met nucleaire energie gepleit. Mijn route voorziet in 100 % hernieuwbare energie. Wel, laten we de volgende vijf jaar praten over de veiligste, de betrouwbaarste en de goedkoopste optie, met de laagste systeemkost voor elektriciteit die elke dag uit het stopcontact komt.

  François De Smet:

  Madame la ministre, je vous remercie pour votre réponse.

  En ce qui me concerne, ce ne sont pas les dix ans à venir qui m’inquiètent. Effectivement, le travail a été fait et est à peu près sous contrôle, tant sur le plan du renouvelable que sur le plan des investissements ou du nucléaire, grâce à la prolongation de dix ans, même si cette prolongation aurait dû être de vingt ans et qu’il faudra, selon moi, corriger cela.

  Le gouvernement Vivaldi, à cause de sa composition – parce que vous aviez des partis qui tiraient dans tous les sens, que ce soit sur le nucléaire ou sur les autres sources d’énergie – n’a pas été capable d’offrir un avenir à vingt-cinq ans en termes de stratégie énergétique. Et je crois qu’on ne peut pas attendre. Vous avez raison en disant qu’il faut investir dans ce qui est à la fois sûr et bon marché. Mais nous n’avons pas le temps d’attendre les différents scénarios.

  Il est clair que soit nous investissons à la fois dans le renouvelable, dans une forme de modération et dans le nouveau nucléaire, soit nous serons dépendants, demain, à partir de 2050, des pays étrangers et de leurs sources d’énergie. C’est aussi simple que cela. Dès lors, n’attendons plus, notamment sur le nucléaire de nouvelle génération, parce que tout le reste est en route.

  Tine Gielis:

  Mevrouw de minister, beleid voeren, is inderdaad de toekomst voorbereiden, maar we stellen vast dat er geen beslissingen worden genomen. Dat is natuurlijk ook een keuze. Geen beslissingen nemen, kan leiden tot een gevaarlijke situatie, zoals Elia ook aangeeft. We zullen te zeer afhankelijk worden van elektriciteitsimport.

  Vanuit cd&v pleiten we ervoor dat een volgende regering werk maakt van een langetermijnvisie, met nadruk op de energiemix van nucleaire en hernieuwbare energievormen. Daarom hebben we een wetsvoorstel ingediend om de levensduur van Doel 4 en Tihange 3 met 20 jaar te verlengen en om de bouw van SMR’s in de toekomst mogelijk te maken. Hopelijk wordt aan dat voorstel gevolg gegeven.

  Voorzitter:

  Ik feliciteer mevrouw Gielis met haar maidenspeech.

  (Applaus)

  (Applaudissements)

  Oskar Seuntjens:

  Mevrouw de minister, ik dank u voor het antwoord. Laat het voor iedereen duidelijk zijn dat er voor Vooruit geen taboes zijn. Dat is ook nodig, want met veto's en luchtkastelen gaan we er niet komen, wel met een slimme overheid die slimme investeringen doet. Dat is exact waar we met Vooruit onze verantwoordelijkheid willen nemen. We willen mee onderhandelen over een nieuwe regering, zodat we het basisrecht dat energie is ook daadwerkelijk kunnen garanderen voor iedereen. Die energie moet betaalbaar, duurzaam en veilig zijn. Dat is de inzet waarvoor we elke dag zullen blijven strijden.

  Voorzitter:

  Ook voor Oskar Seuntjes is de figuurlijke kop eraf.

  (Applaus)

  (Applaudissements)

  Mathieu Bihet:

  Madame la ministre, je vous remercie de votre réponse. Une certitude: ne rien faire est la pire des solutions. Il ne faut pas opposer le nucléaire et le renouvelable dans le futur mix énergétique, car il faut en obtenir un qui détienne trois caractéristiques: un prix maîtrisé pour les ménages et les entreprises, également une décarbonation de notre consommation électrique et, enfin, une sécurité d'approvisionnement qui soit garantie. Cela tombe bien, car c'est le modèle qu'a proposé le MR pendant les élections. Sachez, et je le dis à tous nos collègues, que nous défendrons ce point de vue pendant les négociations Arizona qui se poursuivent.

• Vraag: De escalerende situatie in Libanon (Q56000026P)

  Vraag: De situatie in Libanon (Q56000027P)

  Vraag: De escalerende situatie in het Midden-Oosten (Q56000042P)

  Vraag: De situatie in het Midden-Oosten (Q56000045P)

  internationale politiek en migratie

  De escalerende situatie in Libanon
  De situatie in Libanon
  De escalerende situatie in het Midden-Oosten
  De situatie in het Midden-Oosten
  Situatie in Libanon en het Midden-Oosten summaryExplanation

  Gesteld door

  Vooruit Annick Lambrecht
  Ecolo-Groen Rajae Maouane
  PS Christophe Lacroix
  PVDA-PTB Peter Mertens
  

  Beantwoord door

  Georges-Louis Bouchez
  MR Hadja Lahbib (Minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken, Buitenlandse Handel en Federale Culturele Instellingen)
  

  op 26 september 2024

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Annick Lambrecht (Vooruit) en Rajae Maouane (Ecolo-Groen) bekritiseren scherp dat België onvoldoende optreedt tegen Israël, dat volgens hen systematisch het internationaal recht schendt met aanvallen op Libanon en Gaza, waarbij burgerslachtoffers vallen zoals de negenjarige Fatima. Maouane en Peter Mertens (PVDA) vallen MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez fel aan omdat hij Israëlische aanvallen als "coup de génie" bestempelde, wat zij als goedpraten van oorlogsmisdaden en terrorisme afwijzen. Minister Lahbib (MR) benadrukt dat België via diplomatie en EU-resoluties een staakt-het-vuren nastreeft, maar erkent dat sancties door de vereiste EU-unanimiteit geblokkeerd worden, terwijl oppositiepartijen eisen dat België eenzijdig wapenembargo’s en economische sancties oplegt. De discussie ontaardt in emotionele beschuldigingen over selectieve verontwaardiging, met verwijten dat de regering te laf is om Israël aan te pakken zoals Rusland.

  Annick Lambrecht:

  Mevrouw de minister, ze was al bang voor bommen, maar nu kwam het gevaar van een totaal andere kant, namelijk van een bieper die beneden in de keuken ontplofte, gewoon thuis, in Libanon. De negenjarige Fatima overleed. Zoals zij zijn er velen en deze keer had Israël geen terroristische aanslag nodig om deze actie uit te voeren. Israël blijft het oorlogs- en internationaal recht schenden en daarom komt er geen einde aan dit conflict.

  Mevrouw de minister, uitspraken zijn nodig. Het is goed dat u hebt gezegd dat een de-escalatie noodzakelijk is, maar het kan krachtiger. Toen Israël Gaza binnenviel, maakte België een zeer krachtig statement door te verklaren aan de kant van de burgerslachtoffers te staan, dat het oorlogsrecht gerespecteerd moet worden en dat er onmiddellijk een staakt-het-vuren moet komen. Bijna een jaar later is er niets veranderd. Integendeel, het geweld in de regio is gigantisch geëscaleerd. Caroline Gennez en uw regering doen hun best met voedselpakketten, met tenten en met noodhulp. Dat is goed, maar ondertussen blijven de bommen vallen in Gaza en in Libanon. Nu staan er Libanezen in ellenlange files, op de vlucht voor de horror, wetende dat er nergens in Libanon een plaats is waar het veilig is.

  Mevrouw de minister, er is slechts één positief puntje, namelijk dat België niet meer alleen staat. We hoorden dat Frankrijk, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk (…)

  Rajae Maouane:

  Madame la ministre, la semaine dernière, vous nous parliez ici de droit international et vous nous disiez que "ce droit international était votre unique boussole, une boussole juste, une boussole équilibrée et non partisane". Je me demande où est passée cette boussole, madame la ministre. Quelle est cette boussole qui permet au président du Mouvement réformateur, votre parti, de parler de la mort d'enfants comme d'un coup de génie? Où est passée cette boussole, madame la ministre? Quelle est cette boussole qui permet de parler (…)

  (Protestations de M. Georges-Louis Bouchez)

  Monsieur le président, j'aimerais bien terminer mon intervention.

  Georges-Louis Bouchez:

  (…)

  Voorzitter:

  Mag ik de collega's vragen om de spreker aan het woord te laten?

  ( De heer Bouchez blijft protesteren. )

  Rajae Maouane:

  Non, monsieur Bouchez, ces attaques ne sont pas un coup de génie! Ces attaques sont une violation – encore une! – du droit international par le gouvernement israélien. Ces attaques sont ignobles et méritent une condamnation ferme et sans ambiguïté! Ces attaques ont tué des enfants, blessé des civils. Ces attaques sont des crimes de guerre. Quelle boussole faut-il au MR pour condamner non seulement ces attaques mais aussi les propos de son président?

  Après l'horreur absolue à Gaza, où les civils morts se comptent par dizaines de milliers, on voit des violations du droit international en Cisjordanie et au Liban, on voit que M. Netanyahu continue à semer la discorde, la haine et le chaos et nous mène vers un embrasement général de la région.

  Madame Lahbib, vous êtes ministre MR des Affaires étrangères. Quel regard portez-vous sur ces attaques? Quel rôle la Belgique va-t-elle jouer pour faire cesser cette folie de Netanyahu et prendre des sanctions diplomatiques et économiques, comme nous le demandons depuis de longs mois (…)

  Voorzitter:

  Ik heb u tien seconden extra gegeven. U hebt terecht die tien seconden gekregen omdat u onderbroken werd. Ik heb daar rekening mee gehouden.

  (Protest van mevrouw Maouane)

  Als u verder praat, wordt dat toch niet geregistreerd, mevrouw Maouane. Het geeft geen zin. U spreekt voor dovemansoren.

  Ik geef het woord aan de heer Lacroix.

  Madame Maouane, je vous ai donné dix secondes supplémentaires étant donné que vous avez été interrompue et je pense que vous avez donc eu droit aux deux minutes qui étaient les vôtres. La parole est donc à notre collègue Lacroix.

  Collega's, we krijgen natuurlijk een onduidelijkheid wanneer ik effectief meer spreektijd geef, met vragen als 'wanneer' en 'hoeveel'. Als iedereen de kans krijgt om de volle twee minuten ongestoord te gebruiken, hebben we dat soort discussies niet. Ik vraag iedereen om dat te respecteren. Door het geven van meer tijd aan de collega, die dat terecht opeiste, heb ik een compensatie gegeven voor die onderbreking.

  Christophe Lacroix:

  Monsieur le président, je vais tout de même prendre un peu de mon temps pour regretter l'incident qui vient de se passer à propos d'un événement aussi important. Je comprends parfaitement la colère de Mme Maouane. Vous avez absolument respecté le Règlement, certes, mais il faut que les éléments perturbateurs de cette Chambre le respectent également. Il me semble que c'est primordial pour assurer un débat démocratique dans cette Chambre. Quel est l'enjeu?

  (Applaudissements sur les bancs PS, PVDA-PTB et Ecolo-Groen)

  (Applaus op de banken van de PS, de PVDA-PTB en Ecolo-Groen)

  L'enjeu, c'est 41 000 morts. Et ici, on fait du cinéma: "Je n'ai pas dit cela exactement". Par qui le "coup de génie" a-t-il été prononcé? C'est une invention, une fake news ? Est-ce quelque chose que l'on a pensé? C'est inimaginable de qualifier de coup de génie une stratégie qui viole le droit humanitaire international. Ce n'est pas un coup de génie, ce sont des crimes de guerre.

  Madame la ministre, il y a une semaine vous nous avez annoncé triomphalement que la Belgique avait voté la résolution de l'ONU. Depuis cette semaine, il y a les événements au Liban. Qu'avez-vous fait pour mettre en application le contenu des résolutions de l'ONU? Quelles sanctions économiques avez-vous prises? Avez-vous appelé à cesser la colonisation par l'État d'Israël? Qu'avez-vous fait depuis tout ce temps? Quels sont les actes, quelles sont les sanctions en cohérence avec la résolution et avec le vote?

  J'attends vos réponses. Il faut arrêter avec les indignations à géométrie variable. "Tout le droit international, rien que le droit international": cela doit être notre boussole à nous, Belgique, à Gaza, à Beyrouth et à Kiev.

  Peter Mertens:

  Monsieur le président, madame la ministre, "un coup de génie"! C'est ainsi que Georges-Louis Bouchez et Theo Francken décrivent les crimes de guerre commis par Israël au Liban. Donc, faire sauter des milliers d'explosifs cachés dans des bipeurs et des radios, c'est "un coup de génie". Blesser 3 500 personnes dans les supermarchés et aux arrêts de bus, c'est "un coup de génie", selon vous! Créer un climat de terreur tel que toute une population vit dans la peur, c'est "un coup de génie"!

  Voorzitter:

  Collega’s, mag ik even? Mag ik ook even vragen de klok met de spreektijd stop te zetten?

  Ik zal de tijd stopzetten, omdat ik de heer Mertens niet langer dan twee minuten zal laten spreken. Ik heb daarstraks de tijd niet stopgezet. Daarom ben ik van de tweeminutenregel afgeweken.

  Collega’s, kunnen we nu allemaal een klein beetje de regels volgen? Ik vraag dus opnieuw de vraagsteller de tijd te laten gedurende de twee minuten spreektijd die hem of haar ter beschikking staan om zijn of haar standpunt te ontwikkelen.

  (Rumoer)

  Collega’s, ik houd altijd van een stevig debat.

  (…) : (…)

  De tijd loopt niet.

  (…) : (…)

  Ik kan u trouwens meegeven dat uw woorden niet geregistreerd zullen worden en dat ik voor de komende minuut en tweeëntwintig seconden de heer Mertens het woord verleen.

  Peter Mertens:

  Mener une guerre illégale et s’essuyer les pieds sur la Charte des Nations Unies, c’est ça, un coup de génie? Non, il ne s’agit pas d’un coup de génie, il s’agit d’un acte de terrorisme! (Brouhaha)

  Woorden die dat soort terroristisch gedrag goedpraten, doen ertoe. Woorden die oorlogsmisdaden goedpraten,…

  (Georges-Louis Bouchez en Stefaan Van Hecke begeven zich naar de voorzitter.)

  Voorzitter:

  Collega’s, we zitten hier in een orgaan waar diverse standpunten worden uitgewisseld. Het moet duidelijk zijn dat ik handel zonder onderscheid des persoons. Ik zal dat zeer consequent doen, ook al vinden sommigen – uiteraard – dat ze niet correct worden behandeld. Dat zal dan eerder liggen aan de eigen inschatting dan aan de feiten.

  Ik zal heel consequent en rechtlijnig zijn. Er zijn bepaalde regels na te leven, ook wanneer het thema’s betreft die de gemoederen meer dan gemiddeld opzwepen. We moeten ruimte geven aan de vragenstellers en aan de minister om hun standpunt en het thema te ontwikkelen. Degenen die daaromtrent vragen hebben, zal ik niet toestaan om het debat te onderbreken. Na het afronden van deze vragensessie zal ik hun het woord verlenen, zoals dat passend is. Gelieve u daarnaar te voegen.

  Peter Mertens:

  Dit soort toneeltje is gewoon een schande voor dit Parlement.

  U bent een blaam voor dit Parlement. (De spreker richt zich tot de heer Georges-Louis Bouchez.) Het gaat om honderden, duizenden mensen die het slachtoffer zijn van een regime dat een genocide aan het uitvoeren is. Woorden, mijnheer Bouchez en mijnheer Francken, doen ertoe. Woorden zijn belangrijk. Hoeveel doden moeten er nog vallen? 300 doden, niet belangrijk. 3.000 doden, niet belangrijk. 30.000 doden doen er allemaal niet toe. Daarom is mijn vraag aan deze regering en aan u, mevrouw de minister: wanneer zal de Belgische regering het terrorisme van de staat Israël veroordelen en de woorden veroordelen van diegenen die dat terrorisme goedpraten?

  Hadja Lahbib:

  Dames en heren volksvertegenwoordigers, ik dank u voor uw vragen.

  Tout d'abord, je voudrais partager avec vous le sentiment de désolation que je ressens à voir ce spectacle à côté de l'enjeu. Je ne sais en fait pas très bien de quoi on parle. S'agit-il de l'enjeu électoral du 13 octobre qui arrive ou de l'enjeu au Moyen-Orient? (Brouhaha)

  (…) : (...)

  Hadja Lahbib:

  Justement, parlons-en! Oui, des enfants meurent et c'est de cela qu'il faut parler.

  (Heel veel rumoer in het halfrond)

  Voorzitter:

  Maar enfin, collega's! Ik vraag opnieuw om de tijd even te stoppen.

  (De minister gaat door zonder micro.) Mevrouw de minister, uw tijd is gestopt en u krijgt die uiteraard terug.

  Ik heb de indruk dat opnieuw niet iedereen in staat is om op een ordentelijke manier een parlementair debat te voeren. Ik begrijp alle emotionele oprispingen, maar gelieve die te uiten op een manier die het Parlement waardig is.

  Mevrouw de minister, u krijgt opnieuw het woord.

  Hadja Lahbib:

  Je recommence. Je vais parler de la situation au Moyen-Orient et pas ailleurs. Cette situation n'a cessé de s'aggraver, la semaine dernière et cette semaine encore, avec des échanges de tirs des deux côtés, que ce soit dans le sud du Liban ou au nord d'Israël, jusqu'à Tel Aviv. L'escalade régionale, celle que nous voulions éviter à tout prix, est là. Les deux parties au conflit disent viser les infrastructures militaires mais touchent aussi les populations civiles. Cette violence, qui est directement liée à celle qui a embrasé Gaza il y a bientôt un an, ne fait qu'aggraver la situation. Des centaines de milliers de personnes – des Palestiniens, des Israéliens et des Libanais – sont en danger. Des populations sont déplacées et forcées de fuir pour survivre.

  Ce qui se passe au Liban et à Gaza nous conforte dans notre position, celle que je maintiens et que je défends, au nom de la Belgique, depuis le début, à savoir un cessez-le-feu immédiat, la libération des otages et la relance des négociations de paix. C'est la seule et unique voie à suivre pour apaiser cette région du monde qui a trop longtemps souffert et qui souffre depuis trop longtemps.

  Vous me demandez ce que j'ai fait. Comme la majorité des ministres des Affaires étrangères, j'ai multiplié les contacts diplomatiques, parce que c'est mon job, afin d'essayer d'obtenir la relance des négociations. Avant-hier encore, j'ai eu des contacts avec le ministre des Affaires étrangères libanais à qui j'ai rappelé l'importance de respecter la résolution du Conseil de sécurité 1701 qui, en 2006, a permis d'obtenir un cessez-le-feu entre Israël et le Liban. Je ferai la même chose avec le ministre des Affaires étrangères israélien.

  Le droit international doit être respecté, à commencer par le droit international humanitaire qui protège les populations civiles. Au nom de la Belgique, j'ai voté en faveur de toutes les résolutions appelant à la désescalade et à la paix. Par ailleurs, je soutiens pleinement l'appel qui a été lancé hier soir par les États-Unis, la France et l'Union européenne. Cet appel, qui demande un cessez-le-feu de 21 jours a été rejeté aujourd'hui par les deux parties. Alors voilà ce que j'ai fait! Je ne cesse de m'activer pour que le dialogue et la diplomatie reprennent leurs droits.

  J'aimerais aussi profiter de la tribune qui m'est offerte pour relancer un appel à tous les Belges qui se trouvent encore au Liban. Cela fait des mois que nous leur demandons de quitter la région et de ne plus s'y rendre. Malgré tout, nous avons encore 1 800 Belges présents au Liban. Il reste encore des lignes aériennes. De même, il est possible de quitter le pays par bateau commercial. Je leur demande donc de quitter le pays!

  Pour ce qui concerne des sanctions éventuelles, je vous l'ai dit et je le redis encore: la Belgique est très présente dans toutes les négociations européennes qui visent à sanctionner toutes les parties au conflit qui violent le droit international. Pour qu'une décision soit prise, je vous rappelle qu'il faut l'unanimité des Vingt-sept. Donc, nous poursuivons les négociations, mais l'unanimité est nécessaire pour que nous puissions prendre une décision.

  En tout cas, je reste convaincue que, plus que les sanctions, il importe de relancer les négociations, d'obtenir un cessez-le-feu et de libérer les otages, de sorte que les deux parties puissent enfin relancer la solution à deux É tats et permettre aux Israéliens, aux Palestiniens et aux Libanais de vivre en paix. Je vous remercie.

  Annick Lambrecht:

  Mevrouw de minister, vanaf dag één stond Vooruit aan de kant van de burgerslachtoffers, van á lle burgerslachtoffers. Het hart van iedereen die aan diezelfde kant staat, bloedt vandaag.

  Hoeveel leed moet er nog volgen? Ik roep op om nog hardere sancties te nemen. We zijn het allemaal eens als het gaat over sancties tegen Poetin, die de internationale regels aan zijn laars lapt. Waarom is dan het zo moeilijk om sancties te nemen tegen het regime van Netanyahu en zijn extreemrechtse partners? Ik vraag u met aandrang om de druk daarvoor op te voeren.

  Rajae Maouane:

  Madame la ministre, je vous remercie pour votre réponse.

  Aucun respect pour les civils tués, aucun respect pour le Parlement, voilà le sombre visage de ces autocrates et de cette future coalition Arizona! Ce n’est pas le visage de cette Belgique que nous voulons, que nous devons incarner et qui devrait être guidée par les droits humains.

  Que répondre aux dizaines de milliers de Belgo-Libanais dont les familles sont là-bas, et qui doivent entendre un leader politique francophone qualifier ces attaques et la perte de civils de "coup de génie"? Voilà la vraie question!

  En ce qui concerne la situation au Liban, je comprends votre malaise, vous y auriez gagné à vous distancer des propos tenus par votre président. À ce sujet, un Belgo-Libanais me disait: "Je ne suis même plus en colère, parce qu’être en colère, c’est croire encore, attendre quelque chose. Je suis juste triste car je sais que personne ne fera rien."

  Christophe Lacroix:

  Madame la ministre, selon la formule consacrée, merci, mais je vous rappelle que même si vous êtes en affaires courantes, vous avez le bénéfice des affaires urgentes également. Dès lors, prenez votre courage à deux mains et allez-y! Ne vous cachez pas derrière l’Europe, que vous connaîtrez bientôt! La Belgique peut, et vous devez aller plus loin et interdire, tout de suite, les produits des colonies, imposer un embargo total sur les armes et mettre en place des sanctions ciblées à l’encontre de ceux qui contribuent au maintien de cette occupation horrible.

  Mais il faut se réveiller! Il faut aller au boulot, il faut arrêter d’étudier! Si vous voulez étudier, vous faites comme Didier Reynders et vous prenez congé, parce que vous postulez pour un autre poste. Arrêtez, me dites-vous? Non, je n’arrêterai pas! Reprenez les drapeaux internationaux, vous verrez que vous ne ferez plus de confusion par rapport au drapeau libanais!

  Peter Mertens:

  We leven in een land met een regering die ontslag neemt, en met een andere regering die zich aan het vormen is, of die al gevormd is en al akkoorden afsluit, of niet afsluit. Ondertussen gaat de escalatie evenwel door. Ondertussen gaat ook de genocide door. Ondertussen gaat de slachting door. Ik hoor heel veel stemmen in dit Parlement die oproepen om als land verder te gaan. Dat verheugt mij. Ik hoor heel veel stemmen die zeggen dat we ons niet mogen verbergen achter de Europese Unie of achter de tijd en laten begaan. We moeten nu optreden. Nogmaals, dat verheugt mij. Daarom stel ik voor dat dit Parlement volgende week met een meerderheid beslist om economische en militaire sancties te treffen tegen Israël. Het mag niet alleen bij woorden blijven. Er moet in de praktijk gezegd worden dat België dit soort staatsterrorisme niet meer tolereert!

Voorstellen

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

• Voorstel: Voorstel tot oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie belast met het onderzoek naar mogelijke disfuncties in het strafrechtelijk onderzoek 'Operatie Kelk'

  Voorstel tot oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie belast met het onderzoek naar mogelijke disfuncties in het strafrechtelijk onderzoek 'Operatie Kelk'

  Ingediend door

  N-VA Sophie De Wit
  MR Pierre Jadoul
  PS Khalil Aouasti
  cd&v Leentje Grillaert
  Ecolo-Groen Stefaan Van Hecke
  Anders. Katja Gabriëls
  

  2 stemmingen

  Voorstel tot oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie belast met het onderzoek naar mogelijke disfuncties in het strafrechtelijk onderzoek 'Operatie Kelk' (228/3)

  100.0%

  yes (122) no (0) abstain (0)

  totalVotes: 122/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Moties ingediend tot besluit van het debat over het verslag van de parlementaire onderzoekscommissie belast met het onderzoek naar mogelijke disfuncties in het strafrechtelijk onderzoek 'Operatie Kelk' (228/5)

  91.3%

  8.7%

  yes (126) no (12) abstain (0)

  totalVotes: 138/150

  Bekijk stemmingsdetails

  Bekijk dossier 228

Mededelingen

• Benoeming van bijzondere commissies en van adviescomités

• Parlementen – Wettig- en voltalligverklaring

• Federaal Instituut voor de bescherming en de bevordering van de rechten van de mens – Vervanging van een Franstalig, vrouwelijk plaatsvervangend lid

• Comité P – Benoeming van een Nederlandstalig plaatsvervangend lid – Kandidaturen

• Inoverwegingnemingen

• Toespraak van de Kamervoorzitter naar aanleiding van het afscheid van de heer Alberik Goris, adjunct-griffier van de Kamer

Stemmingen

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

Vorige vergaderingen