Verslag plenaire vergadering 16 juli 2026 (14h15)

Mondelinge vragen (12)

De vragen die gesteld werden tijdens deze vergadering.

• Vraag: Het plan voor Volvo Car (Q56001901P)

  Het plan voor Volvo Car
  

  Gesteld door

  N-VA Kathleen Depoorter
  

  Beantwoord door

  N-VA Bart De Wever (Eerste minister)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Kathleen Depoorter looft de regering-De Wever voor het aantrekken van een grote Volvo-investering in elektrische wagens in Gent, die volgens haar vertrouwen wekt en duizenden jobs en kmo’s veiligstelt, en vraagt naar de doorslaggevende factoren. Bart De Wever benadrukt dat intensieve, discrete overleggen met Volvo, gerichte arbeidsmarkthervormingen en loonkostenverlaging, gecombineerd met Vlaamse steun, cruciaal waren en wijst op een langetermijnvisie die Volvo’s verwachtingen overtrof, ondanks Europees industriepessimisme. Depoorter bevestigt dat de taskforce en dialoog vertrouwen scheppen en stelt dat de regering de lokale ongerustheid wegneemt met haar beleid. Beide benadrukken dat België "open for business" is.

  Kathleen Depoorter:

  Mijnheer de eerste minister, proficiat. De zon schijnt vandaag net iets feller over Gent en het Meetjesland, want de regering-De Wever is de eerste die een investering van die orde en omvang naar de auto-industrie in ons land heeft gehaald. Collega's, het gaat niet zomaar om een autofabriek. Het gaat om een geavanceerde productiecapaciteit voor elektrische wagens, en dat brengt een volledig ecosysteem met zich mee. Bij Volvo Car werken 6.500 mensen. Duizenden gezinnen hangen af van de economische groei bij Volvo Car. Ook de toeleveringsbedrijven en de kmo's in mijn regio, het Meetjesland, de streek rond Gent en Gent zelf halen opgelucht adem.

  Een dergelijke investering komt niet zomaar uit de lucht vallen. Ze is gebaseerd op vertrouwen. Mijnheer de premier, u hebt dat vertrouwen gecreëerd door samen met onze minister-president, Matthias Diependaele, een taskforce op te richten en constructief in gesprek te gaan met de producent ter plaatse. Dat is wat telt, collega's. We willen onze economie een duw geven en een economische kentering realiseren. Het geloof in de maakindustrie in onze regio is ontzettend belangrijk en vandaag toch wel uniek binnen de Europese gremia.

  Mijnheer de eerste minister, namens al die gezinnen in mijn regio stel ik u de volgende vraag: wat was doorslaggevend om Volvo ertoe te bewegen opnieuw in onze regio te investeren? Hebt u nog andere plannen of ziet u nog andere mogelijkheden om innovatie en productie naar ons land te brengen en op die manier een economische kentering teweeg te brengen?

  Bart De Wever:

  Mevrouw Depoorter, we hebben de voorbije maanden op federaal en Vlaams niveau in alle discretie intensieve contacten onderhouden met Volvo Car. De bedoeling was om proactief werk te maken van een duurzaam toekomstperspectief voor de fabriek in Gent en het ecosysteem rond die fabriek. De omvang en het groeipotentieel van dat ecosysteem vallen inderdaad niet te onderschatten.

  We werden daarbij gedreven door het besef dat een langetermijnvisie noodzakelijk is voor de productie van elektrische wagens in Gent, niet alleen voor de komende jaren, maar zelfs voor de komende decennia. Er werd nu een memorandum of understanding ondertekend tussen Volvo, de Vlaamse en de federale overheid, waarin een visie is uitgewerkt op die lange termijn.

  In dat kader hebben we gisteren een vertrouwelijke toelichting gekregen vanuit de internationale top van Volvo over de investeringen die ze plannen en de productieactiviteiten in Gent. Ik kan daarover om evidente redenen niet in detail treden, maar ik kan u wel zeggen dat hun plannen onze verwachtingen ruim hebben overtroffen. Een belangrijke factor in de gesprekken van de voorbije maanden was de reeks arbeidsmarkthervormingen die deze regering doorvoert, net als onze maatregelen om de brutoloonkosten te drukken. De combinatie met gerichte Vlaamse steunmaatregelen heeft Volvo uiteindelijk over de streep getrokken.

  Zoals u weet, is er heel wat fatalisme en negativisme over de industrie in Europa en in het bijzonder in ons land. Het valt niet te ontkennen dat de uitdagingen heel groot zijn, maar deze casus bewijst dat niets verloren is zolang we maar werk blijven maken van een competitief kader en investeren in een directe dialoog tussen de overheid en de ondernemers. De boodschap is duidelijk, we are open for business .

  Kathleen Depoorter:

  Mijnheer de eerste minister, het is ontegensprekelijk dat het organiseren van een taskforce en van een dialoog met de ondernemers helpt en vertrouwen creëert en dat de maatregelen die we met de arizonaregering nemen rond de arbeidsmarkt en de productiviteit bijdragen aan dat vertrouwen. Er was inderdaad wat ongerustheid in Gent en omstreken, maar we zeggen daar altijd nie neute, nie pleuje . We gaan verder en we hebben op dit moment een regering waarop we kunnen vertrouwen en waarmee we verder kunnen. Ik dank u daarvoor. We gaan ervoor en inderdaad, we are open for business .

• Vraag: De uitspraken van minister Van Peteghem en minister Jambon over de flexi-jobs (Q56001898P)

  Vraag: Het 'on/off'-beleid van de regering inzake flexi-jobs (Q56001899P)

  Vraag: De flexi-jobs (Q56001908P)

  Vraag: De woede van de horeca (Q56001913P)

  Vraag: De evaluatie van de flexi-jobregeling (Q56001916P)

  Vraag: Het omzeilen van het socialebijdragestelsel bij flexi-jobs (Q56001917P)

  economie en werk

  De uitspraken van minister Van Peteghem en minister Jambon over de flexi-jobs
  Het 'on/off'-beleid van de regering inzake flexi-jobs
  De flexi-jobs
  De woede van de horeca
  De evaluatie van de flexi-jobregeling
  Het omzeilen van het socialebijdragestelsel bij flexi-jobs
  Flexi-jobs: beleid, evaluatie en impact op horeca en sociale bijdragen summaryExplanation

  Gesteld door

  VB Kurt Moons
  Anders. Steven Coenegrachts
  cd&v Nathalie Muylle
  PS Patrick Prévot
  PVDA-PTB Nadia Moscufo
  DéFI François De Smet
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Minister David Clarinval verdedigt de uitbreiding van flexi-jobs als een noodzakelijke flexibilisering van de arbeidsmarkt, met steun van cijfers die aantonen dat het vooral voltijdse werknemers en gepensioneerden aanvullend inkomen biedt, maar kritiek van collega’s Vincent Van Peteghem en Jan Jambon noopt tot twijfel over de budgettaire houdbaarheid en mogelijke vervanging van vaste jobs. Oppositieleiders zoals Kurt Moons en Patrick Prévot beweren dat de regering-De Wever ondoordacht handelde zonder impactanalyse, terwijl sectoren zoals horeca waarschuwen voor faillissementen door stijgende kosten en dalende consumptie, met name door de verhoogde BTW en onzekerheid rond flexi-jobs. Nathalie Muylle en Nadia Moscufo benadrukken dat flexi-jobs symptomen maskeren van structurele problemen zoals te lage lonen, ontoereikende pensioenen en een te dure arbeidsmarkt, waarbij Muylle pleit voor lastenverlaging en gelijk speelveld voor bijverdienen. François De Smet en Steven Coenegrachts wijzen op interne regeringstegenstrijdigheden en eisen focus op economische groei in plaats van ad-hocmaatregelen, met Coenegrachts die hoopt op een "zinnige" stem bij begrotingsonderhandelingen.

  Kurt Moons:

  Mijnheer de minister, deze vraag was oorspronkelijk gericht aan de eerste minister, maar naar goede gewoonte schuift hij moeilijke vragen over heibel binnen zijn regering op een laffe manier door naar een van zijn acolieten. Goed nieuws over Volvo Car Gent, dat ging nog net. We komen dus bij u terecht, mijnheer de minister.

  Nog maar twee weken geleden werden de flexi-jobs uitgebreid naar alle sectoren. Sinds maandag staat de regering echter weer onder hoogspanning. Uw collega, minister van Begroting Van Peteghem, op zoek naar vele miljarden, verklaarde doodgemoedereerd dat flexi-jobs de sociale zekerheid en de welvaartsstaat doen ontsporen. Zijn eigen partij, cd&v, keurde die uitbreiding enkele weken eerder nochtans nog volmondig goed. Dat wordt daar precies een gewoonte: we zijn er eigenlijk tegen, maar stemmen toch voor.

  De antwoorden van andere ministers lieten niet lang op zich wachten. Minister Jambon liet weten open te staan om flexi-jobs alleen nog toe te laten voor voltijds werkende werknemers, terwijl zijn fractieleider, de heer Ronse, voordien had gezegd dat er geen enkele reden was om het systeem te herbekijken. Hij slikte die woorden trouwens 24 uur later weer in.

  U was wel duidelijk. Op Instagram verklaarde u letterlijk: " Hors question de remettre en cause le système ," maar intussen weet niemand nog hoe het verder moet, de regering-De Wever blijkbaar ook niet.

  Mijnheer de minister, graag verneem ik van u het volgende. Wordt er binnen de regering al onderhandeld over een aanpassing van het systeem? Zo ja, in welke richting? Deelt u de visie van minister Van Peteghem dat de fiscaal gunstige regeling van de flexi-jobs moet worden teruggeschroefd vanwege de begrotingsdoelstellingen? Is het eerlijk tegenover mensen die al in het nieuwe systeem zijn gestapt om nu de spelregels te wijzigen? Waarom werd vooraf geen regelgevingsimpactanalyse uitgevoerd alvorens een uitzonderingsregeling zo drastisch te veralgemenen?

  Steven Coenegrachts:

  Mijnheer de minister, al jaren verschijnen rapporten waarin staat dat de Belgische arbeidsmarkt dringend flexibeler moet worden. De voorbije jaren hebben we daarvoor een zeer succesvolle maatregel uitgewerkt, namelijk de flexi-jobs. Vandaag oefenen 260.000 mensen een flexi-job uit. Het overgrote deel werkt voltijds en doet daar dus nog een extra job bij.

  Ondernemingen hebben eindelijk een manier gevonden om hun piekmomenten op te vangen, ten voordele van een betere dienstverlening aan de klant. Ik denk dat iedereen die de voorbije zonnige dagen op een terras heeft gezeten, de voordelen daarvan heeft kunnen vaststellen.

  Kortom, iedereen is dus enthousiast over die flexi-jobs, zelfs zo enthousiast dat we hier enkele weken geleden de veralgemeende invoering van de flexi-jobs hebben goedgekeurd.

  Vandaag lijkt het alsof iedereen, inclusief de N-VA, daartegen is, of er minstens reserves bij heeft. Van minister Van Peteghem, van de tsjeven, kan men nog verwachten dat ze op drie weken van mening veranderen, of op drie dagen zelfs, want nog maar drie dagen geleden kwam mevrouw Muylle in de commissie pleiten om ook de organist in de kerk als flexi-jobber aan de slag te laten gaan. Het gaat dus allemaal bijzonder snel.

  Collega's, mensen die werken, zijn nooit het probleem. Mensen die werken, zijn altijd de oplossing.

  De echte problemen in ons land zijn de 140.000 openstaande vacatures, de energieprijzen die door het dak gaan, een half miljoen langdurig zieken. Weet u wat de oplossing van minister Van Peteghem daarvoor is? Niemand weet dat. Hij ook niet, want hij heeft daar niet over nagedacht. Het is veel gemakkelijker om mensen die werken extra te belasten.

  Mijnheer de minister, mogen we nog op u rekenen? Mogen die flexi-jobbers nog op u rekenen? Zult u garant staan voor de flexi-jobs?

  Nathalie Muylle:

  Voorzitter, collega's, Jan heeft studerende kinderen die op kot gaan en hij wil bijklussen. Hij wil dat doen in de horeca. 300 uur per jaar, goed voor 5.000 euro.

  Doet hij dat vandaag als flexi-jobber, dan verdient hij 5.000 euro bruto, wat ook netto is. Zijn werkgever betaalt 6.400 euro en hij bouwt pensioenrechten op. Doet hij dat vandaag via vrijwillige overuren, dan krijgt hij eveneens 5.000 euro. Zijn werkgever betaalt iets minder, maar hij bouwt geen pensioenrechten op. Doet hij dat vandaag met een vast contract – we hebben dat hier een paar weken geleden goedgekeurd, voor zes uur per week – dan betaalt zijn werkgever ongeveer evenveel als bij een flexi-job. Zelf houdt hij netto 2.173 euro over, minder dan de helft van wat hij via overuren of een flexi-job zou verdienen.

  Ik kan nog andere voorbeelden geven van flexibele vormen van arbeid, zoals studentenarbeid. Studenten betalen vandaag een beperkte sociale bijdrage, maar bouwen geen sociale rechten op. Kijk ook naar het verenigingswerk. Daar betaalt men 10 à 20 % bijdragen, maar ook daar worden geen rechten opgebouwd. Zo kan ik nog even verdergaan.

  Collega's, wij hebben in dit Parlement elke vorm van flexibel werken gesteund en we zullen dat ook blijven doen, omdat we ervan overtuigd zijn dat een moderne arbeidsmarkt die flexibiliteit nodig heeft. Pieken in onze economie moeten kunnen worden opgevangen. Mensen willen die flexibiliteit ook.

  In elk debat heb ik echter, en dat blijkt ook uit het verslag, telkens gezegd dat er voor ons een gelijk speelveld moet komen tussen alle vormen van bijklussen. De excessen moeten eruit. Wie vandaag ziek of werkloos is, kan geen flexi-job uitoefenen.

  Eigenlijk is dit echter een debat in de marge. De kern van de zaak is dat arbeid in ons land gewoon veel te duur is. De lasten op arbeid moeten omlaag. De eerste stap die we vandaag met deze fiscale hervorming hebben gezet, moet worden uitgevoerd. Wat ons betreft, mag die niet worden vertraagd. We willen bovendien verder gaan.

  Mijnheer de minister, hoe kijkt u daarnaar? Bent u bereid ook een verdere lastenverlaging op arbeid te steunen?

  Dank u.

  Patrick Prévot:

  Monsieur le ministre, le secteur de l'horeca tire la langue et ne veut plus de fausses promesses. Il vous demande simplement d'arrêter de lui compliquer la vie. J'en prends pour preuve le président de l'horeca bruxellois, qui vient de vous adresser une lettre accablante. Son constat est sans appel: le contrat de confiance avec l'Arizona est rompu.

  Pendant ce temps-là, les faillites s'accumulent. Vous êtes devenu le gouvernement des faillites. Chaque semaine, des cafés, des restaurants et des hôtels baissent le rideau. Derrière chaque fermeture, il y a des femmes et des hommes qui travaillent 12, 13 ou 14 heures par jour sans même savoir s'ils pourront encore ouvrir demain.

  Aujourd'hui, ils voient également leurs clients disparaître. Pourquoi, me direz-vous? Parce que vous tapez dans les poches des travailleurs et que vos mesures grèvent les finances des ménages. Quand les Belges doivent compter chaque euro, ils renoncent d'abord à aller au restaurant, à prendre un verre avec des amis ou à partir quelques jours en vacances. Ce sont les familles qui se privent, et c'est l'horeca qui trinque.

  Quelle est votre réponse à tout cela? Vous répondez par une hausse de la TVA sur les hôtels, par des menaces sur d'autres taux de TVA et par une généralisation des flexi-jobs que le secteur lui-même vous demande de revoir. Bref, vous ne soutenez pas l'Horeca; vous vous contentez seulement de lui présenter l'addition.

  Monsieur le ministre, combien de faillites faudra-t-il encore attendre avant que vous ne changiez enfin de cap? Allez-vous continuer à affaiblir le pouvoir d'achat des ménages qui affecte tous les secteurs, dont celui de l'horeca? Enfin, allez-vous redonner de l'oxygène à celles et ceux qui créent de l'emploi, de l'activité et de la convivialité partout en Belgique?

  Nadia Moscufo:

  Monsieur le ministre, vous avez dit lors d'une interview vidéo que les flexi-jobs étaient l'huile dans le moteur économique. Je suis tout à fait d'accord avec vous. Toutefois, vous vous en servez surtout pour frotter les pompes des grands patrons, en leur offrant de la main-d'œuvre bon marché et hyper flexible.

  Pourquoi les gens travaillent-ils en flexi-job? D'une part, il y a ceux qui n'ont pas assez, non pour vivre, mais pour survivre. Pourquoi n'ont-ils pas assez? Parce que vous leur avez bloqué les salaires depuis des années. D'autre part, il y a les retraités. Vous avez déclaré entendre de nombreux de retraités se plaindre du fait qu'ils manquaient de contacts sociaux, de liens sociaux. Je ne sais pas quels pensionnés vous fréquentez. Pour ma part, monsieur le ministre, je représente les millions de retraités qui se plaignent de ne pas avoir assez de pension. Savez-vous quelle est la pension moyenne des salariés dans ce pays? je vais vous le dire: 1565 euros net! Et c'est sans compter le malus, avec lequel ce sera encore pire. Alors non, monsieur le ministre, les gens ne travaillent pas en flexi-job parce qu'ils s'ennuient le samedi et le dimanche.

  Votre ministre du Budget parle d'un dérapage dans le budget de la sécurité sociale. Je me suis demandé si ce dérapage dans le budget de la sécurité sociale n'était pas, en réalité, votre but véritable. Entretemps, nous avons pris connaissance d'une étude qui indique clairement que, désormais, les flexi-jobs remplaçaient les contrats classiques. Quelle est la position du gouvernement par rapport à cette étude?

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, 13 jours à peine après l'entrée en vigueur de votre réforme sur la généralisation des flexi-jobs, votre collègue le ministre du Budget, monsieur Van Peteghem, déclare que le système est en train de déraper et que notre État-providence ne restera pas soutenable. Mieux encore, hier, le ministre des Finances, monsieur Jambon, lui a emboîté le pas, disant vouloir examiner si le système nuit à l'emploi régulier. Cela fait quand même deux vice-premiers de votre coalition!

  Je reste fasciné par la capacité de ce gouvernement à réfléchir après avoir pris les mesures. Plus que jamais, dans l'Arizona, on tire d'abord, on réfléchit ensuite! Vous avez balayé ces critiques, vous allez sûrement le refaire dans une minute. Pourtant, la concurrence des flexi-jobs sur l'emploi classique est une vraie question, et je vous invite à regarder quelques indicateurs.

  Une entreprise sur huit ayant recours aux flexi-jobs n'emploie plus aucun travailleur fixe. Le commerce concentre 34 % des emplois directs en flexi-jobs contre 17 % en 2021, tandis que l'horeca, lui, plafonne à 40 %, preuve que la croissance se fait en dehors du secteur d'origine. Les syndicats chiffrent le manque à gagner en cotisations et impôts à plus de 500 millions par an après la généralisation.

  Alors, soyons clairs, les flexi-jobs, c'est génial dans certains secteurs, notamment l'horeca, qui serait en très grande difficulté sans cela. Mais leur généralisation est un danger et, quand l'horeca lui-même attire l'attention là-dessus, il faut l'écouter. Le danger d'une substitution massive par petit volume existe, le tout dans un régime où le travailleur ouvre des droits à la pension, mais ne verse pas de cotisations personnelles.

  Monsieur le ministre, quel est l'impact net, selon vous, sur le financement de la sécurité sociale, manque à gagner, substitution et droits dérivés compris? Pouvez-vous vraiment nier tout effet de substitution? Il n'y a pas de honte à se remettre en question, monsieur le ministre, surtout si la moitié du gouvernement doute déjà.

  Je vous remercie.

  David Clarinval:

  Chers collègues, je vous remercie de m'interroger sur ce dossier des flexi-jobs, car il va me permettre de remettre un peu de rationalité dans le débat.

  Permettez-moi de commencer par quelques chiffres particulièrement pertinents. Le premier est que les flexi-jobbers pensionnés de 65 ans et plus représentent aujourd'hui 28,7 % du volume total de travail en flexi-jobs, soit près d'un tiers de ce volume. Parmi les flexi-jobbers non pensionnés, 83 % travaillent à temps plein. Ce n'est que 17 % des flexi-jobbers non pensionnés qui ont un taux d'emploi de base compris entre 80 % et 95 %.

  Il est exact que 7 % des employeurs recourent exclusivement à des flexi-jobbers, mais cela est tout à fait normal, car il s'agit principalement de microentreprises, d'indépendants travaillant seuls qui débutent leur activité et sont en pleine phase de croissance. Il y a très peu de flexi-jobs dans les grandes entreprises et, a fortiori , dans les multinationales. Les flexi-jobs sont conçus comme un revenu d'appoint venant compléter une activité principale. Les flexi-jobbers qui ne sont pas pensionnés travaillent en moyenne 190 heures par an et gagnent un peu moins de 3 000 euros par an grâce à leur flexi-job.

  Il est dès lors illogique de vouloir réduire volontairement les revenus issus de cette activité principale en passant d'un emploi à temps plein à un quatre cinquièmes dans le seul but de compenser ensuite cette perte par un flexi-job. Une telle démarche est en effet peu intéressante sur le plan financier. Une réduction du temps de travail a des conséquences non seulement sur le salaire, mais également sur la prime de fin d'année, le pécule de vacances, le nombre de jours de congé, les bonus et les autres avantages liés à l'emploi principal.

  Enfin, afin d'éviter tout usage abusif de ce dispositif, une période d'attente anti-abus de six mois est déjà prévue pour les travailleurs qui réduisent leur temps de travail avant de pouvoir exercer un flexi-job. Il serait donc complètement irrationnel de quitter un cinq cinquièmes fixe avec tous les avantages qui y sont liés pour s'engager dans quelques heures de flexi-job non structurel au terme de cette période d'attente de six mois.

  S'agissant du prétendu effet de substitution, l'avis du CNT s'appuie principalement sur l'évaluation du secteur horeca. Celle-ci montre que l'éventuelle substitution entre les flexi-jobs et l'emploi régulier est limitée et temporaire et qu'elle ne se ferait qu'au détriment d'autres formes flexibles de travail, en particulier le travail intérimaire ou le travail occasionnel. En ce qui concerne l'éventuel impact sur le budget, rappelons qu'il existe une cotisation patronale spéciale de 28 %. Les flexi-jobbers contribuent pleinement au financement de la sécurité sociale, notamment par le biais de leur activité principale.

  Les flexi-jobs permettent aux entreprises d'absorber plus facilement les pics d'activité. Cette flexibilité leur offre la possibilité de répondre à une demande accrue, de transformer une activité ponctuelle en croissance structurelle et, à terme, de créer davantage d'emplois.

  Les flexi-jobs contribuent ainsi au financement de la sécurité sociale. Les revenus complémentaires générés par les flexi-jobs créent évidemment de l'activité économique. Pour les pensionnés, les flexi-jobs représentent en effet plus qu'un simple complément de revenus: ils constituent aussi une source de contacts sociaux.

  Wat de analyse van de NAR betreft, die hebben we gisteren ontvangen. De analyse zelf bevat uiteindelijk weinig nieuwe elementen. De analyses van het Federaal Planbureau hebben hoofdzakelijk betrekking op de horecasector. De NAR roept er overigens toe op voorzichtig te zijn alvorens deze resultaten te extrapoleren naar de andere sectoren. Het advies bevat inderdaad de vraag om de evaluatiewerkzaamheden voort te zetten. Dat is nu net wat de nieuwe wet al voorziet. Er zijn twee evaluaties gepland. De eerste zal worden uitgevoerd door de sectoren zelf en zal betrekking hebben op de arbeidsomstandigheden, de veiligheid en arbeidsongevallen. Een tweede evaluatie zal de gevolgen van de hervorming voor alle sectoren analyseren.

  Ik wens tevens opnieuw het engagement van minister Vandenbroucke en mijzelf te benadrukken om elk misbruik van de flexi-jobs te bestrijden. Het is met name onverantwoord dat personen zich arbeidsongeschikt verklaren tegenover hun werkgever, terwijl zij tegelijkertijd een flexi-job uitoefenen bij een andere werkgever. Een dergelijke situatie is strijdig met de geest van het systeem en kan niet worden getolereerd.

  Tot slot wil ik met klem benadrukken dat met de uitbreiding van de flexi-jobs uitvoering wordt gegeven aan het regeerakkoord. Die uitbreiding werd overigens niet willekeurig beslist. Ze komt tegemoet aan een duidelijke vraag vanuit het terrein. Zowel werkgevers als werknemers vragen al jaren dat dit systeem wordt uitgebreid naar andere sectoren. Laten we deze hervorming de tijd geven om haar effecten op het terrein te tonen en de evaluatie op basis van de feiten te laten plaatsvinden, zodat we eventueel kunnen bijsturen op basis van objectieve elementen en niet op druk (…)

  Kurt Moons:

  Mijnheer de minister, dank u voor uw antwoorden.

  Ik stel vast dat de onenigheid, en dus de onzekerheid binnen de regering, blijft. We merken ook een duidelijk patroon bij deze regering-De Wever. U lanceert ondoordacht wetsontwerpen, zonder enige voorafgaande impactanalyse. U luistert ook nooit naar rationele argumenten van de oppositie. Het Vlaams Belang wees immers al maanden op de risico’s, namelijk kannibalisatie van reguliere jobs, zware kosten voor de schatkist, fiscale ongelijkheid en fraudegevoeligheid. We werden niet gehoord;

  Als deze regering de spelregels nu al zou veranderen, is dat een listige truc. Ze verleidt mensen naar een voordeliger statuut en verhoogt daarna de fiscaliteit ter zake. Daarenboven zijn het overwegend Vlamingen die dit systeem gebruiken. Zij zullen dus ook weer de factuur betalen.

  Mijnheer de minister, deze regering-De Wever hangt met haken en ogen aaneen. Dit land is onbestuurbaar. Het loopt op de financiële klippen. En de Vlaming is het beu altijd opnieuw op te draaien voor de rekeningen.

  Steven Coenegrachts:

  Mijnheer de minister, dank u wel voor uw felle verdediging van de flexi-jobs. Ze verdienen het. U stelt me toch een beetje gerust dat er één zinnige mens aan tafel zit als er over de begroting gesproken zal worden.

  Mijnheer de minister, al noemen sommigen dit een discussie in de marge, weliswaar een discussie in de marge die de eigen vicepremier op de voorpagina’s van kranten gaat voeren, ik ben het er eigenlijk mee eens dat dit een discussie in de marge zou moeten zijn. Waar het vandaag echt over moet gaan, is de economische groei. Hoe doen we onze economie groeien, zodat onze welvaartstaat ondersteund wordt, zodat onze gezondheidszorg betaalbaar blijft. Dat is waar een minister van doordrongen moet zijn, of hij economie in zijn portefeuille heeft, of sociale zaken, maar zeker als hij begroting in zijn portefeuille heeft.

  Dat is waar deze regering wakker van moet liggen. Ik hoop, samen met iedereen hierbuiten, dat u daar na de zomer eindelijk eens werk van maakt.

  Nathalie Muylle:

  Dank u, mijnheer de minister, voor uw antwoord.

  U hebt de flexi-jobs heel sterk verdedigd. Veel van uw argumenten volgen we ook volledig. Het is ook goed dat u een opening laat om de excessen uit het systeem te halen, zoals mensen die arbeidsongeschikt zijn en flexi-jobben. Ik kan er nog meer noemen. Arbeidsongeschikten kunnen vandaag perfect zelfstandige worden, 23.000 euro verdienen en geen eurocent van hun uitkering verliezen. Er liggen heel wat voorstellen in het Parlement. U hoeft in uw oefening dus eigenlijk niet zo ver te gaan.

  Collega Coenegrachts, de kern van de zaak is dat economische groei ongelooflijk belangrijk is. We zouden ons daarvoor hier met alle 150 moeten inzetten. Voor ons is een cruciaal onderdeel daarvan ook de lastenverlaging. Daarover heb ik jammer genoeg niets gehoord. Voor ons is het echter heel duidelijk. De excessen moeten eruit en er moet een gelijk speelveld komen voor alle vormen van bijverdienen. Die lastenverlaging moet er ook komen. Die agenda moet worden uitgevoerd en mag niet worden vertraagd.

  Patrick Prévot:

  Monsieur le ministre, votre réponse confirme exactement ce que les secteurs dénoncent: vous n'écoutez plus celles et ceux qui créent de l'emploi. Concernant les flexi-jobs, c'est inédit. L'opposition vous a mis en garde, tout comme les partenaires sociaux et même votre propre collègue, Vincent Van Peteghem, auquel le ministre Jambon emboîte maintenant le pas. Désormais, c'est l'horeca lui-même qui vous dit que cette réforme est une erreur, mais vous, vous continuez à faire la sourde oreille.

  Votre gouvernement a augmenté la TVA sur les hôtels à 12 %, alors que ce secteur représente plus de 35 000 emplois et fait vivre toute notre économie touristique. À l'approche d'un nouveau conclave budgétaire, le secteur craint qu'une fois de plus, vous ne remettiez le couvert. Vous prétendez soutenir l'économie, mais vos décisions freinent la consommation. Et quand la consommation recule, ce sont toujours les indépendants qui paient l'addition!

  L'horeca, monsieur le ministre, ne demande pas de privilèges. Le secteur vous demande d'arrêter de lui envoyer la facture de vos choix budgétaires. Donc, monsieur le ministre, écoutez enfin celles et ceux qui travaillent!

  Nadia Moscufo:

  Vous me faites toujours rire, monsieur le ministre, parce que vous venez toujours avec toute votre conviction et avec des chiffres pour défendre votre projet. Or vos chiffres confirment notre thèse. Vous dites que 83 % du volume total des flexi-jobs sont occupés par des gens qui travaillent à temps plein. Vous en êtes satisfait, car c'est votre modèle du travail.

  Notre modèle du travail suppose que les gens qui travaillent à temps plein ne doivent pas avoir besoin d'un job supplémentaire pour pouvoir non seulement boucler ses fins de mois, mais même aller en vacances. Vous allez partir en vacances, n'est-ce pas, monsieur le ministre? Quelqu'un qui travaille dans ce pays a aussi le droit de partir en vacances. Il est inacceptable que quelqu'un doive prendre un flexi-job pour aller en vacances ou pour offrir un cadeau à ses enfants.

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, merci pour votre réponse. J’y entends beaucoup de conviction et assez peu de place au doute. Cela me conforte dans l’idée que l’Arizona est une gigantesque opération d’expérimentation sociale. Je vous invite à regarder l’ensemble du paysage. Avec votre réforme du chômage, on compte deux fois plus d’exclus du chômage en Wallonie et à Bruxelles que d’emplois disponibles. Vous avez aussi libéralisé le travail étudiant. Nous enregistrons un nombre record de faillites et de précarité. C’est dans ce contexte-là et dans ce paysage-là que deux de vos vice-premiers ministres vous adressent des mises en garde qui, à mon avis, devraient être davantage prises au sérieux. Je vous remercie.

• Vraag: De ramp op een bouwwerf in Brussel (Q56001896P)

  De ramp op een bouwwerf in Brussel
  

  Gesteld door

  PVDA-PTB Peter Mertens
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Peter Mertens betuigt medeleven met de families van de zeven slachtoffers—waaronder Stijn, Koen, Jille, Johan en Mohamed—die omkwamen bij een brand in het OXY-gebouw op 1,2 km van het parlement, en vraagt naar concrete opvanginitiatieven voor nabestaanden en collega’s op lange termijn. David Clarinval bevestigt dat een gerechtelijk onderzoek loopt onder leiding van het arbeidsauditoraat en benadrukt dat details omwille van het onderzoeksgheim niet kunnen worden vrijgegeven, maar herhaalt zijn steun aan slachtoffers en hulpdiensten. Mertens wijst op de structurele risico’s in de bouwsector, die volgens vakbonden zevenmaal meer dodelijke ongevallen kent dan andere sectoren, en dringt aan op zowel psychologische als preventieve maatregelen. Beide benadrukken de nood aan veiligheid, terwijl Clarinval de onafhankelijkheid van het onderzoek verdedigt en Mertens kritiseert dat bouwvakkers enkel zichtbaar worden na rampen.

  Peter Mertens:

  Het is een onwaarschijnlijke tragedie dat men 's morgens opstaat om te gaan werken en niet meer thuiskomt. Stijn, Koen, Jille, Johan en Mohamed worden genoemd in de pers, net als een Roemeens slachtoffer en nog twee anderen die vechten voor hun leven. Het gaat om zonen, echtgenoten, maar ook om collega's, om vaklui die fier zijn op hun stiel. Het gaat om mensen met families, mensen met dromen, mensen met nog een toekomst voor zich. Het is niet te vatten.

  Ik wil dan ook eerst mijn medeleven betuigen aan de families en aan alle collega's. Ik wil ook mijn dank uitspreken aan alle hulpverleners die het beste van zichzelf hebben gegeven om het inferno te bedwingen en mensen te helpen.

  Die ramp heeft zich eigenlijk niet ver van hier voorgedaan, op amper 1,2 kilometer van dit gebouw, op het Brouckèreplein, in het vroegere Muntcentrum, nu het OXY-centrum. Zes mensen zijn in een lift gestapt en zijn nooit meer thuisgekomen. Ze hebben het leven gelaten terwijl ze liftdeuren aan het installeren waren. Ze gingen kabelrol halen om stopcontacten en schakelaars te installeren, verdieping per verdieping.

  Er is een erg ongemakkelijke tegenstelling. Wanneer alles goed gaat, mijnheer de minister, dan hebben de mensen die onze scholen, ziekenhuizen en kantoren bouwen geen naam, dan zijn ze naamloos. Wanneer er een ongeval gebeurt, worden ze als slachtoffers op de voorpagina's genoemd.

  Ik begrijp heel goed dat het onderzoek nog volop bezig is. Toch had ik graag een antwoord gekregen op één vraag. Welke initiatieven hebben de verschillende overheden op dit moment genomen om de opvang van de families, maar ook van de collega's, te verzekeren, niet alleen de komende drie dagen, maar ook in de komende maanden?

  David Clarinval:

  Geachte Kamerleden, vooreerst wil ik mijn diepe medeleven betuigen naar aanleiding van de brand in het OXY-gebouw in Brussel. Achter dat drama schuilen menselijke verhalen van verlies en verdriet. Ik betuig mijn oprechte deelneming aan de families en naasten van de slachtoffers en wens mijn solidariteit uit te spreken met de gewonden en allen die rechtstreeks of onrechtstreeks door die tragische gebeurtenis zijn getroffen.

  Daarnaast wens ik hulde te brengen aan de hulpdiensten, de brandweer, de politiediensten, de medische teams en alle personen die werden gemobiliseerd. Dankzij hun professionaliteit, moed en inzet kon in bijzonder moeilijke omstandigheden snel en doeltreffend worden opgetreden.

  De precieze omstandigheden van die brand maken momenteel het voorwerp uit van een gerechtelijk onderzoek onder leiding van het arbeidsauditoraat. De regionale directie Brussel-Hoofdstad van de Arbeidsinspectie, Algemene Directie Toezicht op het Welzijn op het Werk, werd door de arbeidsauditeur van Brussel gevorderd om overeenkomstig artikel 28 ter , § 3, van het Wetboek van strafvordering een onderzoek te voeren naar dat dodelijke arbeidsongeval. Gelet op het geheim van het lopende gerechtelijk onderzoek kan de Arbeidsinspectie daarover geen nadere informatie verstrekken.

  Ik begrijp dat het ontbreken van bijkomende informatie vragen en ongeduld kan oproepen. Het is evenwel van essentieel belang dat de feiten met de nodige onafhankelijkheid en zorgvuldigheid volledig kunnen worden onderzocht.

  Peter Mertens:

  Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Het is toch goed om eraan te blijven denken, telkens wij een lift binnenstappen, telkens wij een zwembad of een school binnenstappen en telkens wij een gebouw binnenstappen, dat alles gebouwd is met mensenhanden en dat daaraan vaak heel veel risico’s zijn verbonden. Dat is voor een aantal mensen misschien te evident geworden. De bouwsector blijkt uit elk onderzoek opnieuw een van de gevaarlijkste sectoren in ons land te zijn. Volgens de socialistische en de christelijke vakbond tonen de cijfers van Fedris aan dat tewerkstelling in de bouwsector zeven keer meer kans oplevert op een dodelijk ongeval dan in gelijk welke andere sector. We hopen dus dat de overheden niet alleen hun uiterste best zullen doen om de mensen en collega's op te vangen, maar ook om onveilige omstandigheden op alle bouwwerven in ons land weg te werken.

• Vraag: De door de aanhoudende hitte en droogte veroorzaakte schade aan de landbouw en de economie (Q56001900P)

  klimaat, energie en landbouw

  De door de aanhoudende hitte en droogte veroorzaakte schade aan de landbouw en de economie
  

  Gesteld door

  Ecolo-Groen Meyrem Almaci
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Meyrem Almaci bekritiseert dat de regering de economische en menselijke gevolgen van de klimaatcrisis—zoals 1.747 extra sterfgevallen, miljardenverliezen en een krimpende landbouwopbrengst—negeert en eist structurele maatregelen, waaronder het stoppen van fossiele subsidies en een proactiever Europees beleid. David Clarinval wijst op bestaande regionale rampenfondsen en private weersverzekeringen voor landbouwers, maar stelt dat hij zich niet kan uitspreken over eventuele erkenning van de huidige hitte als ramp. Almaci beschuldigt Clarinval van onverantwoordelijkheid, ideologische verblinding en passiviteit, en eist zijn ontslag omdat hij volgens haar geen economische visie toont om de klimaatschade aan te pakken. De voorzitter onderbreekt de discussie wegens rumoer en herinnert aan de spreekorde.

  Meyrem Almaci:

  Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, collega’s, als onze werkvloeren ovens worden, onze velden woestijnen en onze rivieren zo ondiep dat er geen schepen meer op kunnen varen, dan wordt het heel confronterend, heel pijnlijk duidelijk wat de klimaatcrisis echt inhoudt en aan onze samenleving kost, hier en nu in ons land, niet alleen voor onze burgers, die niet meer weten waar te kruipen van de hitte, maar ook voor onze economie en onze landbouw.

  De vorige hitteweek kostte 1.747 extra mensenlevens. Ze kostte 630 miljoen euro aan verloren arbeidsproductiviteit, ze remde de groei en ze kostte onze landbouw een kleine 10 % aan opbrengst, of het nu gaat over melkproductie, maïs, graan of aardappelen. Cruciale sectoren zoals de landbouw-, bouw- en transportsector werden zwaar getroffen.

  Een hittegolf is een stresstest voor alles wat leeft op onze planeet, met alle immense veiligheidsrisico’s van dien, zoals we vorige week in Spanje zagen, waar helaas ook Belgische levens te betreuren vielen, een zware tol. Ze is ook een stresstest voor onze economie. Ons land is op de stresstesten in al die domeinen zwaar gebuisd. Herverzekeraar Swiss Re berekende al dat de klimaatcrisis voor West-Europa een krimp van het bbp van 10 % zou betekenen tegen 2050. Vorig jaar zei het Planbureau dat dat 8,5 miljard euro per jaar zou zijn tot 2050. Onze schuldgraad zal ontploffen.

  Zo luidt de prognose, maar de regering geeft geen krimp en steekt haar kop in het verzengende zand. Hoelang blijft u nog in de ontkenning hangen? Welke economische en maatschappelijke structurele maatregelen zult u nu nemen, als u die cijfers hoort?

  David Clarinval:

  Beste collega, lange periodes van droogte en hitte kunnen inderdaad aanzienlijke economische schade aan landbouwbedrijven veroorzaken. Een erkende landbouwramp kan, indien door de gewesten bepaalde voorwaarden zijn vervuld, recht geven op een vergoeding voor de geleden verliezen. Alleen de gemeenten zijn bevoegd om een verzoek tot erkenning in te dienen. Ik kan mij niet uitspreken over de eventuele voornemens van de regionale regeringen om de huidige toestand als een ramp te erkennen.

  Regionale rampenfondsen vergoeden overigens niet alle schade als gevolg van de weersomstandigheden. Voor schade die niet door de regio’s wordt vergoed, kunnen landbouwers en bedrijven uit de agrarische sector zich op de private markt verzekeren. Er zijn verschillende brede weersverzekeringen beschikbaar in België, die de financiële gevolgen van extreme weersomstandigheden dekken.

  Meyrem Almaci:

  Mijnheer de minister, meent u dat nu? Bent u een minister of bent u een wandelend lijdend voorwerp zonder enige visie? Hebt u de cijfers daarnet gehoord? Kent u het spreekwoord: gouverner, c'est prévoir ? Blijkbaar is alles wat met het klimaat te maken heeft, voor de regering-De Wever vooral een kwestie van wegkijken en doen alsof men plots geen enkele bevoegdheid meer heeft.

  U bent minister van Economie. Onze economie lijdt structureel en u predikt hier de absolute onverantwoordelijkheid met uw argument dat u niets kunt doen en dat uw handen geboden zijn. Il faut le faire . Neem dan toch gewoon ontslag. Zult u gewoon blijven aankijken hoe de economische crisis zich ontwikkelt?

  U weet dat de hitteperiodes langer zullen duren en extremer zullen worden. U bent ideologisch zo verblind dat u die uitdagingen nog altijd niet hebt aangepakt. Pak de miljarden aan fossiele subsidies aan. Dat kunt u perfect doen. Stop met op de rem te staan in Europa. Dat kunt u perfect doen, maar u steekt liever uw kop in het zand. Dat typeert de arizonaregering.

  (Rumoer op verschillende banken)

  Voorzitter:

  Mevrouw Lanjri, u hebt niet het woord. Mevrouw Almaci, u evenmin. Gelieve de vergadering niet te storen. Er zijn nog collega’s die een vraag willen stellen.

• Vraag: Financiële zekerheid in geval van natuurrampen (Q56001902P)

  klimaat, energie en landbouw

  Financiële zekerheid in geval van natuurrampen
  

  Gesteld door

  N-VA Lieve Truyman
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Lieve Truyman vraagt om duidelijkheid over wie de schade betaalt bij toekomstige natuurrampen zoals de overstromingen van 2021, waarbij slachtoffers jarenlang in onzekerheid verkeerden door gebrek aan een wettelijk kader en afbakening van verantwoordelijkheden tussen verzekeraars en overheden. David Clarinval bevestigt dat een interfederaal akkoord is bereikt over een rechtszeker kader met een vergoedingscapaciteit van 4,5 miljard euro, proportioneel verdeeld tussen verzekeraars en gewesten, en belooft dat slachtoffers voortaan enkel bij hun verzekeraar moeten aankloppen, met afronding van de hervorming in de eerste helft van 2025. Truyman prijst het akkoord als een cruciale stap na jarenlange onduidelijkheid, waarbij ze Clarinval complimenteert voor het wegnemen van het "welles-nietesspel" tussen partijen. Clarinval benadrukt dat de hervorming juridische leemtes dicht en slachtoffers een voorspelbaar vergoedingsmechanisme garandeert.

  Lieve Truyman:

  Mijnheer de minister, stel dat morgen opnieuw een waterbom ons land treft. Wie betaalt dan de schade? Vijf jaar geleden, tijdens de zomer van 2021, werd ons land getroffen door verwoestende overstromingen waarbij 39 mensen het leven lieten. Huizen verdwenen onder water, bedrijven zagen hun levenswerk wegspoelen en gezinnen bleven achter met torenhoge facturen. De ramp eindigde echter niet toen het water wegtrok. Toen begon voor velen een tweede strijd, wie betaalt?

  Bij grote natuurrampen volstaan de middelen van de verzekeraars niet meer. Dan moeten ook de rampenfondsen van de gewesten tussenkomen. Jarenlang was onduidelijk waar de verantwoordelijkheid van de verzekeraars stopt en die van de overheid begint. Dat zorgt voor onzekerheid, zowel bij de slachtoffers als bij de verzekeraars.

  De vraag is niet of er nog natuurrampen komen, maar wanneer. Zijn we daarop voorbereid? Burgers en bedrijven verdienen duidelijkheid. Als het noodlot toeslaat, staan ze er niet alleen voor. Zowel de verantwoordelijkheid van de verzekeringssector als die van de overheden moet duidelijk in de wet zijn afgebakend. Bovendien is een samenhangende aanpak tussen de gewesten essentieel, zodat elke regio hetzelfde engagement aangaat.

  Vandaar ook deze vragen, mijnheer de minister. Hoever staat het overleg met de gewesten en de verzekeringssector? Is er eindelijk een definitief rechtszeker kader voor onze gezinnen en ondernemingen?

  David Clarinval:

  Beste collega's, sta me toe om eerst en vooral stil te staan bij de slachtoffers van de overstromingen van juli 2021. Deze ramp was bovenal een menselijke tragedie die aan 39 mensen het leven heeft gekost, bij talrijke gezinnen diepe sporen heeft nagelaten, aanzienlijke materiële schade heeft veroorzaakt en meer dan 2,3 miljard euro heeft gekost.

  De juridische onzekerheid die zich heeft voorgedaan bij de overstromingen van 2021 mag zich niet herhalen. Reeds in mei 2025 heb ik het initiatief genomen om een interfederale werkgroep op te richten om deze juridische leemte weg te werken. De voorbereidende fase is inmiddels afgerond. Eind vorige week heb ik een voorstel voor een interfederaal rechtskader overgemaakt aan de gewesten. De gewesten gingen in de werkgroep akkoord met dat kader.

  Ik ben nu gestart met de redactie van de wetgeving om de hervorming op federaal niveau uit te voeren. Ik heb de gewesten uitgenodigd om hetzelfde te doen op regionaal niveau, zodat de hervorming in de eerste helft van volgend jaar kan worden afgerond. De hervorming voorziet in een wettelijk vastgelegde vergoedingscapaciteit van meer dan 4,5 miljard euro, proportioneel verdeeld tussen de verzekeraars en de gewesten. Dat is een grote stap vooruit in vergelijking met de 362 miljoen euro die wettelijk was voorzien in 2021.

  De slachtoffers zullen zich bovendien alleen tot hun brandverzekeraar moeten richten om vergoed te worden. Ik blijf verder samenwerken met de gewesten en de verzekeringssector. Deze hervorming zal de nodige rechtszekerheid bieden en slachtoffers van natuurrampen een voorspelbaar vergoedingsmechanisme garanderen.

  Lieve Truyman:

  Mijnheer de minister, dit is effectief goed nieuws. Proficiat, u hebt hier knap werk geleverd. Na jaren van onzekerheid is er eindelijk – jawel, eindelijk – een akkoord. Slachtoffers hoeven niet langer bang te zijn dat verzekeraars en overheden naar elkaar wijzen. De verzekeringssector neemt meer verantwoordelijkheid op door haar tussenkomsten te verhogen. Ook de drie gewesten engageren zich om effectief bij te dragen via hun rampenfondsen. Dat is precies waarop burgers wachten. Geen welles-nietesspelletjes, maar duidelijkheid. Nogmaals, proficiat en dank u wel, in naam van alle burgers en bedrijven.

• Vraag: Het recht op sociale bescherming voor busbegeleiders tijdens schoolvakanties (Q56001903P)

  veiligheid, justitie en defensie

  Het recht op sociale bescherming voor busbegeleiders tijdens schoolvakanties
  

  Gesteld door

  Vooruit Anja Vanrobaeys
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Anja Vanrobaeys wijst op de onzekerheid bij buschauffeurs en -begeleiders in het buitengewoon onderwijs, die door wisselende contracten en tegenstrijdige RVA-beslissingen (zoals weigering van zomeruitkeringen en dreigende terugvorderingen) zonder inkomen dreigen te vallen, terwijl zij essentiële zorg dragen voor kwetsbare kinderen. David Clarinval benadrukt dat de werkloosheidsregels theoretisch uitkeringen toelaten bij contracten van tien maanden, maar dat de concrete toepassing afhangt van individuele arbeidsomstandigheden en dat uitbetalingsinstellingen zoals vakbonden verantwoordelijk zijn voor correcte informatie, zonder in te gaan op de organisatorische problemen achter de contracten. Vanrobaeys bekritiseert dat de verantwoordelijkheid voor een goed statuut tussen federale en regionale overheden wordt doorgeschoven en dringt aan op uniforme regels en een structurele oplossing, nu buschauffeurs zoals Patricia zelfs afhaken ondanks hun cruciale rol. Clarinval duidt de kwestie niet als een reglementair maar als een organisatorisch probleem, zonder concrete toezeggingen voor overleg of statuutverbetering.

  Anja Vanrobaeys:

  Mijnheer de minister, op de laatste schooldag stond ik samen met busbegeleiders en buschauffeurs op de parking van de Blaarmeersen in Gent. Kinderen uit het buitengewoon onderwijs stappen daar elke ochtend over van de ene bus op de andere om de ritten korter te maken. Patricia, die al tientallen jaren buschauffeur is, vertelde mij: "Ik doe dit met heel mijn hart, maar de onzekerheid wordt veel te groot. Vroeger kreeg ik een uitkering tijdens de zomervakantie, maar de RVA in Gent weigert die nu, terwijl mijn collega's in Antwerpen daar geen problemen mee ervaren. De RVA dreigt er zelfs mee mijn uitkeringen van de vorige zomers terug te vorderen. Vroeger hadden we bovendien een contract van tien maanden, maar nu krijgen we vijf kortlopende contracten, van vakantie tot vakantie. We dreigen daardoor elke schoolvakantie zonder inkomen te vallen, want tijdelijke werkloosheid mag niet."

  Collega's, voor veel kinderen in het buitengewoon onderwijs zijn die busbegeleiders en buschauffeurs vertrouwde gezichten 's ochtends bij het vertrek naar school en 's avonds op weg naar huis. Dat is een enorme verantwoordelijkheid. De zomervakantie is al begonnen en die buschauffeurs leven nog altijd in onzekerheid.

  Mijnheer de minister, wanneer komt er eindelijk een duidelijke toepassing van de regels, zodat buschauffeurs ten minste weten waar ze aan toe zijn? Zult u op korte termijn overleggen met de regio's, zodat de hervorming van het leerlingenvervoer niet alleen leidt tot kortere busritten, maar ook tot meer zekerheid voor de mensen die elke dag voor die kinderen zorgen?

  David Clarinval:

  Mevrouw Vanrobaeys, de werkloosheidsreglementering bepaalt dat wie werkt in bijvoorbeeld een onderwijsinstelling of in het kader van activiteiten die daaraan verbonden zijn de gebruikelijke periodes van inactiviteit, zoals schoolvakanties, mag dekken met tijdelijke of volledige werkloosheidsuitkeringen.

  Een werkloosheidsuitkering is geen vakantiegeld. Dit verbod geldt echter niet wanneer de arbeidsovereenkomst eindigt en de arbeidsonderbreking meer dan 30 dagen duurt. Werknemers zoals buschauffeurs die beschikken over een contract van tien maanden kunnen dus, voor zover zij aan alle andere reglementaire voorwaarden voldoen, aanspraak maken op uitkeringen als volledig werklozen tijdens de zomervakantie. Dat betekent voldoende arbeidsdagen gepresteerd hebben en aan de reglementaire voorwaarden voldoen.

  De concrete toepassing hangt uiteraard af van de individuele situatie van de werknemer, namelijk of hij voltijds dan wel deeltijds werkt, hoeveel uren hij werkt, of hij vrijwillig deeltijds werkt, dan wel het behoud van zijn rechten heeft gevraagd, of hij al dan niet een inkomensgarantie-uitkering ontvangt. Het is de rol van de uitbetalingsinstellingen, waaronder de vakbonden, om de werknemer op basis van zijn concrete situatie te informeren over zijn recht op uitkeringen en over de te vervullen stappen.

  Anderzijds stelt zich de ruimere vraag naar de organisatie van dit soort tewerkstelling in en rond het onderwijs. Dat is echter geen kwestie van de werkloosheidsreglementering, maar heeft betrekking op de manier waarop diensten worden georganiseerd, toegewezen en gefinancierd.

  Anja Vanrobaeys:

  Mijnheer de minister, voor Vooruit is het eenvoudig, goed leerlingenvervoer gaat over kortere busritten en over nieuwe routes, maar dat begint ook met de mensen die elke dag met een gerust hart hun werk moeten kunnen doen. De regels zijn duidelijk, maar ze moeten overal uniform worden toegepast. Die buschauffeurs moeten ook een goed statuut krijgen. Patricia heeft ander werk gevonden, terwijl ze echt wel broodnodig is. In Vlaanderen zorgt Vooruit voor een goed statuut voor de busbegeleiders, maar voor de buschauffeurs verwijst de Vlaams minister van Onderwijs naar u. Dat is elkaar telkens opnieuw de zwartepiet toespelen. Zoek een oplossing voor die mensen, zet u rond de tafel. Wie elke dag zo'n verantwoordelijkheid heeft en zorgt voor die kinderen, die verdient zekerheid, respect, maar vooral een goed statuut.

• Vraag: Het familiekrediet (Q56001906P)

  Het familiekrediet
  

  Gesteld door

  cd&v Nahima Lanjri
  

  Beantwoord door

  MR David Clarinval (Minister van Werk, Economie en Landbouw)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Nahima Lanjri bekritiseert dat de beloofde extra week geboorteverlof voor ouders van baby’s geboren na 1 januari 2026 nog niet is ingevoerd en dringt aan op snelle actie, vooral voor gezinnen die nu al op die regeling rekenen. David Clarinval bevestigt dat de regering de afspraak nakomt en dat de wetgevende voorbereidingen voor die extra week – flexibel opneembaar binnen het jaar na de geboorte – morgen op de ministerraad liggen, met als doel harmonisatie tussen werknemers, zelfstandigen en ambtenaren. Lanjri herhaalt haar ongeduld en eist concrete stappen zonder vertraging, met de boodschap de maatregel onmiddellijk goed te keuren. De voorzitter sluit af met een opmerking over Lanjri’s vakantiebehoefte.

  Nahima Lanjri:

  Mijnheer de minister, ik hoef u niet te vertellen dat het niet evident is om een baby te combineren met een job. Beeld u eens in, een jong koppel krijgt een kindje. Ze hebben allebei een voltijdse baan, en ze willen dat goed doen, zowel op het werk als hun zorg voor het kindje. De mama wil een goede mama zijn. Ze wil zich hechten aan dat kind. De papa wil de mama ondersteunen, want hij ziet dat de mama het niet gebolwerkt krijgt. Hij wil ook de eerste stappen van hun kindje niet missen. Terecht, want de eerste weken van een kindje zijn van onschatbare waarde voor de ontwikkeling van het kind, en ook voor de hechting, de band met de ouders. Die eerste dagen met zijn kind krijgt men ook nooit meer terug.

  Als gezinspartij willen wij zulke gezinnen ondersteunen met alles wat nodig is. Met cd&v hebben we dan ook de ambitie om van ons land, van België, het meest gezinsvriendelijke land van Europa te maken. Daarom hebben wij het familiekrediet gelanceerd, met 24 maanden verlof per kind, te beginnen met één week extra geboorteverlof voor elk kind dat geboren is vanaf 1 januari van dit jaar.

  Het is intussen 16 juli. Sommige baby’s, geboren na 1 januari 2026, kruipen al rond. Nochtans is er nog niets beslist over die extra week geboorteverlof. Wat moeten de ouders daar nu van denken? Waarom duurt het altijd zo lang? Waarom kunnen ze niet rekenen op wat hen beloofd is, namelijk die extra week geboorteverlof? De rest neemt wat meer tijd in beslag, alle begrip daarvoor, maar die extra week had er al moeten zijn. Die is belangrijk, zeker in vakantieperiodes, wanneer gezinnen bijvoorbeeld nog andere peuters hebben die al naar school gaan en een lange periode moeten overbruggen.

  Ik heb dan ook maar één vraag, mijnheer de minister. Zult u zich houden aan uw woord en zorgen voor die ene week extra geboorteverlof?

  David Clarinval:

  Geachte Kamerleden, de regering komt haar beloften na. Wij boeken concrete vooruitgang op het gebied van het familiekrediet.

  Het doel is duidelijk. Wij willen ouders in staat stellen om hun werk- en gezinsleven beter op elkaar af te stemmen en tegelijkertijd de samenhang versterken tussen de verschillende regelingen die gelden voor werknemers, zelfstandigen en ambtenaren.

  Het regeerakkoord voorziet in de invoering van een rugzakje met verlofrechten die aan elk kind zijn gekoppeld. Vandaag zetten we de eerste stap in de verwezenlijking van die ambitie met de invoering van een extra week van vijf dagen per kind boven op de bestaande verlofdagen. Die dagen kunnen flexibel worden opgenomen in het jaar na de geboorte. Bij een meerlinggeboorte geldt het recht voor elk kind afzonderlijk.

  Het nieuwe recht zal gelden voor werknemers, zelfstandigen en ambtenaren. Het is de bedoeling om toe te werken naar een meer geharmoniseerd systeem waarin ouders een vergelijkbaar recht genieten, ongeacht hun beroepsstatuut.

  Het wetgevend werk is momenteel aan de gang. Dat gebeurt in overleg met de betrokken overheidsdiensten, met name de FOD Werk, de FOD BOSA, het RIZIV en het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen, om een coherente uitvoering in de verschillende stelsels te waarborgen.

  Het dossier zal morgen op de ministerraad worden besproken. De volgende stappen in de procedure zullen het mogelijk maken om de nodige adviezen in te winnen en de concrete modaliteiten van de regeling af te ronden.

  Nahima Lanjri:

  Mijnheer de minister, we zitten op één lijn wat het familiekrediet betreft. Dat is helemaal wat cd&v voor de verkiezingen heeft gevraagd, tijdens de regeringsonderhandelingen en wat in het regeerakkoord staat, namelijk voor werknemers, voor zelfstandigen en voor ambtenaren een rugzakje van 24 maanden. Dat is helemaal oké.

  Bij cd&v hadden we wel verwacht dat het iets sneller zou gaan. Ik weet dat sommige zaken tijd vragen, maar hoe moeilijk kan het zijn om iets wat we al zo lang weten, uit te voeren? Wanneer blablabla uit de mond van een kindje komt, is dat oké, want een baby mag dat zeggen. Van politici verwachten we echter geen blablabla, maar boem, boem, boem. Doe iets! Zorg ervoor dat dit geregeld wordt en dat er resultaten zijn, mijnheer de minister.

  Ik heb dus maar één boodschap. Keur dat morgen goed en zorg ervoor dat die ouders op hun twee oren kunnen slapen.

  Voorzitter:

  Ik dank collega Lanjri, die ook duidelijk aan vakantie toe is, zo heb ik begrepen.

• Vraag: De besparingen op de gezondheidszorg (Q56001894P)

  Vraag: De nieuwe ideeën over de RIZIV-begroting (Q56001895P)

  Vraag: De besparingen in de gezondheidszorg (Q56001897P)

  Vraag: De besparingen in de gezondheidszorg (Q56001909P)

  Vraag: De besparingen op de gezondheidszorgbegroting (Q56001911P)

  Vraag: De besparingsvoorstellen inzake gezondheidszorg (Q56001912P)

  Vraag: De besparingen in de gezondheidszorg (Q56001914P)

  gezondheid en welzijn

  De besparingen op de gezondheidszorg
  De nieuwe ideeën over de RIZIV-begroting
  De besparingen in de gezondheidszorg
  De besparingen in de gezondheidszorg
  De besparingen op de gezondheidszorgbegroting
  De besparingsvoorstellen inzake gezondheidszorg
  De besparingen in de gezondheidszorg
  Financiële hervormingen en besparingen in de gezondheidszorg summaryExplanation

  Gesteld door

  VB Dominiek Sneppe
  Anders. Alexia Bertrand
  PVDA-PTB Sofie Merckx
  PS Caroline Désir
  MR Daniel Bacquelaine
  Vooruit Jan Bertels
  Ecolo-Groen Sarah Schlitz
  

  Beantwoord door

  Vooruit Frank Vandenbroucke (Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Frank Vandenbroucke verwerpt categorisch een franchise van 500 euro voor kankerpatiënten en benadrukt dat de begrotingskloof niet op de rug van zieken mag worden gedicht, terwijl hij hervormingen zoals een rechtvaardigere verhoogde tegemoetkoming en ziekenhuisfinanciering voorstelt. Kritische oppositiepartijen, waaronder Dominiek Sneppe en Alexia Bertrand, beweren dat de regering-De Wever met maatregelen zoals hogere remgelden, groeinormverlaging en langere betalingstermijnen voor werkgevers vooral de middenklasse, chronisch zieken en werkenden wil laten opdraaien, zonder structurele verspilling of fraude aan te pakken. Sofie Merckx en Caroline Désir wijzen op eerdere besparingen in de gezondheidszorg (zoals hogere medicijnprijzen en 125 miljoen euro extra remgeld) en vrezen dat patiënten opnieuw de rekening zullen betalen, ondanks Vandenbrouckes belofte dat de zorg betaalbaar blijft. Daniel Bacquelaine en Sarah Schlitz pleiten voor diepgaande hervormingen, zoals aanpassing van de BIM-toegang, mutuelle-kosten en preventieve gezondheidsinvesteringen, maar verschillen van mening over de methode: Bacquelaine wil taboes doorbreken, terwijl Schlitz meer focus vraagt op preventie en eerste lijnszorg.

  Dominiek Sneppe:

  Mijnheer de minister, gisteren bleek uit het gelekte rapport van het RIZIV dat de regering-De Wever kankerpatiënten tot 500 euro voor hun medische kosten zelf wil laten betalen. N-VA-minister Weyts zou opwerpen dat het maar 500 euro is. Intussen blijkt dat er nog veel meer op tafel ligt: de verdubbeling van het remgeld bij huisartsen, het verder terugschroeven van de groeinorm en het langer laten betalen voor zieke werknemers door werkgevers zou samen 6 miljard euro moeten opleveren.

  Mijnheer de minister, komaan zeg, dat is geen gezondheidsbeleid meer. Dat is een zoektocht naar wie nog kan betalen, naar wie nog meer kan worden gepluimd. De patiënt betaalt meer, de chronisch zieke betaalt meer, de werknemer betaalt meer en de werkgever betaalt meer. Over de echte problemen horen we echter niets. Over de moddervette overheid horen we niets. Over verspilling en fraude, over overbodige structuren, over de gratis toegang tot onze sociale zekerheid voor tienduizenden gelukszoekers, over een log en versnipperd Belgisch gezondheidsmodel, dat handenvol geld kost en door de regering alleen maar verder wordt uitgebreid, daarover horen we niets.

  De regering zegt wel dat ze de gezondheidszorg wil hervormen, maar telkens opnieuw betekent hervormen blijkbaar dat de rekening naar onze mensen gaat. Ondertussen is de regering hopeloos verdeeld. Voor Vooruit luidt het: franchise, over mijn lijk, cd&v sluit zich daarbij aan, maar weet het nog niet helemaal goed en de N-VA stelt geen enkel voorstel te willen uitsluiten. Mijnheer de minister, wie spreekt hier nu eigenlijk nog namens de regering?

  Welke van de opgesomde maatregelen liggen vandaag echt op tafel en zijn dus bespreekbaar? Garandeert u dat chronisch zieken, mensen met een laag inkomen en gewone werkende gezinnen niet opnieuw de rekening van de begroting zullen moeten betalen?

  Alexia Bertrand:

  Mijnheer de minister, het RIZIV kwam gisteren met een opmerkelijk verslag. De opvallendste maatregel kennen we ondertussen allemaal: een franchise van 500 euro, die door de patiënt zelf zalmoeten worden betaald. De socialisten van Vooruit zeggen alvast: niet met ons. Laat het duidelijk zijn: ook niet met ons, mijnheer de minister. Wie betaalt alweer het gelag? Dat is de middenklasse, zoals al veel te vaak met de regering-De Wever is gebeurd.

  Eigenlijk gaat het hier om een valse discussie. Als u het rapport goed hebt gelezen – u kennende, meester Frank, hebt u dat zeker gedaan –, dan hebt u ook een andere passage goed gelezen. Ik citeer het rapport: "Het RIZIV is zich bewust van de noodzaak om de verhoogde tegemoetkoming te hervormen." Dat systeem is compleet ontspoord. Vandaag krijgen namelijk 2,5 miljoen mensen – een jaar geleden waren ze nog met 2,2 miljoen – voordeel na voordeel, de ene korting na de andere. Ook bij de dokter betalen ze slechts 1 euro.

  Wat hebt u daaraan gedaan, mijnheer de minister? Niets. Nee, dat is niet helemaal waar. U hebt dat systeem zelfs uitgebreid. Ik hoor in de wandelgangen dat u op zoek bent naar nieuwe voordelen onder andere op het vlak van energie voor de betrokkenen. U zoekt dus naar manieren om het systeem verder uit te breiden.

  U bent tegen de franchise en dat is goed – wij ook –, maar waar bent u dan voor? Onze voorstellen zijn duidelijk. Pak de overconsumptie aan. Zet de groeinorm op nul, zodat u 2,6 miljard euro bespaart, en vooral zet het mes in de verhoogde tegemoetkoming. Wanneer zult u dat eindelijk doen?

  Sofie Merckx:

  Année après année, exercice budgétaire après exercice budgétaire, l'Arizona va toujours chercher l'argent dans la poche des gens, mais aussi dans les soins de santé. En effet, vous avez déjà augmenté le prix des médicaments, des hôpitaux doivent fermer, la norme de croissance n'est pas à la hauteur des besoins et, pour trouver 125 millions d'euros, vous avez déjà un accord de principe visant à augmenter les tickets modérateurs.

  Hier, une proposition choc est arrivée: celle d'une franchise de 500 euros en assurance maladie, un peu sur le modèle d'une assurance automobile. En pratique, si vous tombez malade, les premiers 500 euros seraient à votre charge et ce n'est qu'au-delà de ce montant que vous seriez remboursé. Vous imaginez bien que j'ai reçu de nombreux témoignages et beaucoup de réactions inquiètes.

  Il serait extrêmement grave d'instaurer une telle taxe sur les malades. Cela reviendrait à augmenter le montant du ticket modérateur, et de manière générale, la part des frais de santé supportée par les patients. C'est une mauvaise idée pour la santé publique. En effet, lorsque l'on demande aux patients de contribuer de plus en plus, ils reportent parfois des soins et finissent par développer des problèmes de santé plus graves, comme dans le cas du diabète. Au final, cela coûte davantage à la sécurité sociale.

  Mais nous savons aussi, monsieur le ministre, comment se déroulent les négociations budgétaires. On commence par mettre sur la table une proposition choc, une proposition particulièrement grave, pour ensuite nous dire: "Ah oui, mais nous n'avons finalement pas fait cela. Il faudra quand même que les patients contribuent. On augmentera quand même peut-être le ticket modérateur chez le médecin généralistes ou chez le spécialiste. On touchera peut-être au statut BIM, etc."

  Monsieur le ministre, vous avez déjà indiqué que vous étiez opposé à cette franchise. Mais êtes-vous également opposé à une augmentation de la part des frais de santé à charge des patients? Cette piste est-elle aujourd'hui sur la table des négociations?

  Caroline Désir:

  Monsieur le ministre, 6 milliards d'euros: c'est le montant hallucinant de la liste des économies que l'INAMI a compilées dans un rapport qui est aujourd'hui sur la table du gouvernement – un catalogue des horreurs et une attaque d'une violence jamais vue contre notre modèle des soins de santé.

  On apprend dans le même temps, monsieur le ministre, que vous auriez finalisé la lettre de mission que le gouvernement doit adresser aux partenaires de l'INAMI en vue de l'élaboration de leur proposition de budget des soins de santé pour 2027.

  Selon les informations publiées, cette lettre de mission prévoirait un montant de 638 millions d'euros d'économies, conformément à la trajectoire budgétaire fixée par l'Arizona. Cette trajectoire vise, pour rappel, plus de 2 milliards d'euros d'économies dans ce secteur. Je me permets de vous le redire, cette trajectoire est difficilement conciliable, vous en conviendrez, avec votre promesse d'une norme de croissance de 3 %.

  Monsieur le ministre, je souhaiterais donc vous poser les questions suivantes. Premièrement, à ce stade, quel est le montant exact des économies que le secteur des soins de santé devra effectivement assumer? Pouvez-vous nous dire si la lettre de mission que vous avez rédigée sera approuvée ou non par le gouvernement?

  Deuxièmement, pouvez-vous garantir que dans le cadre de l'effort d'austérité de 10 milliards d'euros annoncé par l'Arizona, le secteur de la santé sera préservé et que la facture des patients, que vous avez déjà considérablement augmentée, restera stable?

  Enfin, monsieur le ministre, qui a commandé ce rapport? Vous avez déclaré dans la presse que l'INAMI avait réalisé cet exercice à la demande des autres partis. S'agit-il là d'une procédure habituelle? Autrement dit, l'INAMI répond-il à une autre autorité que la vôtre, monsieur le ministre? Je vous remercie.

  Daniel Bacquelaine:

  Monsieur le ministre, nous n'avons jamais autant joué avec les milliards. D'une part, dans votre lettre de mission, vous évoquez un effort budgétaire de 638 millions d'euros à l'horizon 2029. D'autre part, l'INAMI avance des pistes visant à réaliser jusqu'à 6 milliards d'euros d'économies. Cette différence appelle des éclaircissements. En effet, ce "jeu" n'est guère porteur de rationalité ni de rigueur. Une clarification s'impose donc.

  Monsieur le ministre, je ne vous interrogerai pas sur la franchise, car je connais votre position à ce sujet. Du reste, je considère moi-même que cette mesure est peu pertinente, voire source de surconsommation.

  En revanche, j'aimerais vous entendre au sujet de plusieurs pistes évoquées par l'INAMI. Où en est la réforme absolument indispensable du statut BIM, qui concerne près de 2,5 millions de personnes? Comment pouvons-nous réformer ce système, notamment la procédure d'accès à ce statut?

  Où en est également la réforme du paysage hospitalier, qui aura un impact direct sur le budget de l'INAMI? Qu'en est-il de l'adaptation des tickets modérateurs, qui n'ont plus été indexés depuis plus de 20 ans? Où en sont les réformes que vous préconisez et qui auront un impact direct sur le budget de l'INAMI?

  Je pense en effet que ce budget de l'INAMI mérite une analyse sérieuse ainsi que la mise en œuvre des réformes nécessaires afin que chaque euro soit utilisé le plus efficacement possible, dans l'intérêt du patient et de la qualité des soins.

  Jan Bertels:

  Collega’s, in Amerika kan een bevalling tot 100.000 dollar kosten. Een operatie voor een by-pass kan van 44.000 dollar tot 445.000 dollar kosten. Een levensnoodzakelijke kankerbehandeling is onbetaalbaar. Ze kost meer dan 500.000 dollar. Amerikanen moeten zich in de schulden werken als zij zorg nodig hebben of, erger nog, stellen die zorg uit schrik voor de factuur uit.

  Laat het heel duidelijk zijn, wij, socialisten, passen voor zo’n systeem. Het voorstel met betrekking tot een franchise van 500 euro per patiënt, dat hier op tafel ligt, gaat voor ons meteen de vuilnisbak in. De beste en betaalbare zorg voor iedereen is voor ons socialisten immers essentieel. Ze is gegrond op een principe dat voor ons heilig is, namelijk solidariteit, vormgegeven door Achille Van Acker.

  Collega's, ik kom uit een eenvoudig arbeidersgezin van vier kinderen met één arbeidsinkomen. Volgens het bewuste voorstel zouden mijn ouders eerst zelf 3.000 euro hebben moeten ophoesten voor noodzakelijke zorg. Dat zou voor hen de financiële hel zijn geweest. Een heel gezin zou uitgesloten zijn geweest van degelijke gezondheidszorg vanwege de factuur. Ik kan dan ook niet anders dan herhalen: niet met mij, niet met ons, niet met Vooruit.

  Ook vandaag zullen wij socialisten onze sociale zekerheid en onze sterke zorg blijven beschermen, want niemand kiest ervoor om ziek te worden of een operatie te ondergaan of een kankerbehandeling te volgen. Daar zijn wij het toch over eens?

  Mijnheer de minister, mijn vraag is eenvoudig. Kunt u bevestigen dat het onzinnige voorstel voor een franchise van tafel gaat?

  Sarah Schlitz:

  Monsieur le ministre, pour boucler votre budget, vous et votre gouvernement êtes à la recherche de 10 milliards d'euros. Or il apparaît de plus en plus clairement que vous puiserez de l'argent dans les soins de santé. Certes, ce ne sera clairement pas via cette mesure loufoque visant à mettre en place une franchise de 500 euros – nous savons très bien que ce n'est pas cela qui décidé –, mais via des économies, comme vous en avez déjà prévu: à savoir un montant de 638 millions d'euros d'ici 2029, qui sera déjà difficile à atteindre. Ces économies ont non seulement été acceptées par des partis comme Les Engagés, qui avaient pourtant promis d'augmenter le budget de la santé, soit dit en passant, mais vous en préparez d'autres, alors qu'il faudrait faire exactement le contraire. Nous vivons en effet dans un pays où une personne sur deux reporte des soins, faute de moyens, alors que nous connaissons la nécessité de se soigner rapidement pour éviter des surcoûts ultérieurs, dans un pays où il faut attendre six mois pour obtenir un rendez-vous chez l'ophtalmologue, dans un pays où 60 % des infirmières ne travaillent pas en tant qu'infirmières, dans un pays où les services d'urgence débordaient voici à peine deux semaines en raison de la vague de chaleur.

  Vous l'aurez compris, monsieur le ministre, je ne veux pas savoir si vous allez instaurer une franchise de 500 euros. En revanche, je souhaite savoir quel montant vous comptez récupérer dans le secteur des soins de santé. Quelle facture arrivera, in fine , sur la table des patients? Comptez-vous également plafonner le salaire des soignants, dégrader leur qualité de vie ou augmenter leur temps de travail? Bref, dites-nous ce qui est sur la table en matière d'économies dans les soins de santé.

  Frank Vandenbroucke:

  Collega’s, laat ik meteen bijzonder duidelijk zijn, we zullen het gat in de begroting nooit dichten op de rug van zieke mensen. Met mij in de federale regering zal dat niet gebeuren. Het is gemakkelijk en laf te zeggen dat met de idee van zo’n franchise we mensen die ziek worden en voor elk ziek kind en voor elke zieke partner meteen laten betalen om zo enkele miljarden te verzamelen. Dat is zo laf, zo brutaal, zo onrechtvaardig. Nooit.

  Collega's, wellicht zijn er andere partijen die daar anders over denken, want anders was de instructie niet gegeven aan het RIZIV om dat te berekenen. Men heeft gevraagd waar dat vandaan komt. Wel, de eerste minister en de minister van Begroting hebben voorstellen ingezameld van de partijen. De partijen hebben voorstellen ingediend en blijkbaar waren daar ook deze voorstellen bij. Het RIZIV heeft instructie gekregen om dit te berekenen. Dat is dus ook geen rapport van het RIZIV. Als u dat leest, zult u inderdaad zien dat ook bij de medewerkers van het RIZIV zonder veel twijfel vragen rezen over wat hier nu eigenlijk werd voorgesteld.

  Laten we wel beseffen dat we voor een buitengewoon moeilijke begrotingsopdracht staan. Ik denk dat we duidelijk moeten zijn over de doelstelling en over de methode. De doelstelling is de welvaartsstaat een toekomst te geven en ervoor te zorgen dat die overeind blijft, niet om hem kapot te maken. De doelstelling is ook om in de toekomst te kunnen blijven investeren in gezondheidszorg, in betere tandzorg, in betere geestelijke gezondheidszorg, in nieuwe, noodzakelijke en vaak dure geneesmiddelen, en in het zorgpersoneel. We moeten ruimte houden om die noodzakelijke investeringen te doen. Daarvoor moet men hervormen. Daarvoor moet men ook het budget op orde hebben. Dat is de doelstelling, geen andere.

  Collega's, over de methode wil ik het volgende zeggen. We zullen er niet geraken als we meteen allerlei taboes opwerpen of zeggen wat niet kan. Laat ons dus eerlijk en duidelijk zijn.

  We zullen op een rechtvaardige manier bijkomende inkomsten moeten zoeken en nadenken over de uitgaven. Alle ministers zullen met voorstellen moeten komen, of het nu gaat over Binnenlandse Zaken, Buitenlandse Zaken, Justitie, Openbaar Ambt, Sociale Zaken of Gezondheidszorg. Iedereen zal voorstellen moeten doen. Ik ben daar zelf ook volop mee bezig en bereid me daarop voor.

  Ik heb wel één taboe. Het moet namelijk rechtvaardig zijn. De doelstelling is de gezondheidszorg overeind te houden. Dus iedereen op een brutale manier laten voorschieten voor gezondheidszorg, is totaal onrechtvaardig.

  Dat is inderdaad ons taboe.

  Donc, que les choses soient claires: jamais nous ne comblerons le déficit budgétaire sur le dos des personnes malades. Cela n'arrivera pas, tant que je ferai partie du gouvernement fédéral. Comme je viens de le dire, une tâche difficile nous attend. Il faudra agir dans tous les secteurs, partout, sans aucun doute, mais la justice sociale, l'équité dans l'effort est pour nous un tabou essentiel.

  Ik kom tot een paar vragen die gesteld zijn.

  Mijnheer Bacquelaine, we hebben met de ministers van Volksgezondheid krachtlijnen vastgelegd voor een belangrijke verbetering van het ziekenhuislandschap. We bespreken die ook in de verschillende regeringen. Ik denk niet dat we daar, noch in de federale regering, noch in de deelregeringen, vóór het zomerreces uit zullen raken, maar die besprekingen schieten goed op. Ik hoop dat we daar in september rond mee zullen zijn. We zijn bezig met belangrijke besprekingen over de hervorming van de ziekenhuisfinanciering en de nomenclatuur.

  Mevrouw Bertrand, ik heb in de regering inderdaad ook een hervorming voorgelegd met betrekking tot de verhoogde tegemoetkoming, maar wel met de bedoeling dat systeem eerlijker en rechtvaardiger te maken, niet met de bedoeling het leven nog moeilijker te maken voor mensen die het moeilijk hebben en zwak staan. Dat is niet de doelstelling. Als er mensen zijn die een verhoogde tegemoetkoming genieten, maar over een zeer belangrijk vermogen beschikken of een belangrijke participatie in een vennootschap hebben, dan moet men dat veranderen. Dat voorstel ligt al weken bij de regering.

  Ik hoop dat we dat soort voorstellen bij de opmaak van de begroting zullen kunnen bespreken, om te hervormen wat moet worden hervormd, om recht te zetten wat moet worden rechtgezet en vooral om te zorgen voor meer sociale rechtvaardigheid, nu en in de toekomst.

  Voorzitter:

  Dank u, mijnheer de minister. Ik ben buitensporig tolerant geweest. Laten we zeggen dat dat een eindejaarsgeschenk is.

  Dominiek Sneppe:

  Dank u wel, mijnheer de minister, voor uw antwoord.

  Nooit met Vooruit, waarvan akte uiteraard. Mijnheer de minister, ik hoorde u ook zeggen dat het maar een berekening is en dat er nog niets is beslist. Zo begint het natuurlijk wel altijd. Eerst is het een technische oefening, dan is het een denkpiste, vervolgens wordt het – zoals u zelf zegt – een buitengewoon moeilijke, maar noodzakelijke maatregel. Uiteindelijk krijgt de burger de factuur. U zegt wel dat de zorg betaalbaar moet blijven. Daarin volg ik u, de patiënt mag niet meer betalen.

  U zegt ook dat we inkomsten en besparingen moeten zoeken. Dat is inderdaad waar. Pak dan de verspilling aan, pak de fraude aan, schaf structuren af die niets opleveren, maak eindelijk werk van een eenvoudiger, efficiënter en dus Vlaams zorgmodel en scherm onze sociale zekerheid af voor wie geen cent heeft bijgedragen. Stop met telkens opnieuw te kijken naar de patiënt, de werknemer, de werkgever en de werkende mens. Wie ziek is, heeft zorg nodig en geen extra factuur.

  Alexia Bertrand:

  Mijnheer de minister, zoals mijn collega Irina De Knop hier gisteren heeft gezegd, is die franchise een bliksemafleider. U hebt zelf gezegd dat dat laf zou zijn, dat het een gemakskeuze zou zijn. Dat is niet de echte discussie. Even laf is het om de mensen die de welvaart creëren in dit land weg te zetten als profiteurs en fraudeurs. Die mensen zijn de melkkoe van onze Staat. Dat zijn de flexi-jobbers, de mensen die werken, sparen en ondernemen. Dat zijn de mensen die via een managementvennootschap risico nemen. Dat zijn de ondernemers die aan hun zwembad liggen. Als de doelstelling is - zoals u zegt – om de welvaartsstaat overeind te houden, dan zal dat zo niet lukken, mijnheer de minister.

  Wat moet u dan wel doen? Hervorm de verhoogde tegemoetkoming. Ik sta hier al een jaar op de bühne met mijn partij om te zeggen dat dat systeem totaal ontploft is. Wat hebt u gedaan? U maakt het probleem nog groter. Dat moet u aanpakken. Dat zou een moedige hervorming zijn.

  Sofie Merckx:

  Ten eerste, mijnheer de minister, u zei dat het rechtvaardig moet zijn, maar het is niet rechtvaardig wat de arizonaregering vandaag doet. Het is compleet niet rechtvaardig. Jullie gaan het geld halen bij de gewone mensen, in de pensioenen en nu ook in de gezondheidszorg.

  De enige minister in deze regering die niet moet besparen, die geld mag uitgeven zoals hij wil, is de heer Theo Francken. Alle andere ministers moeten besparen. U hebt trouwens al beslist om 2,6 miljard te besparen op de langdurig zieken. U hebt ook de prijs van medicatie al verhoogd. U hebt al een akkoord over 125 miljoen aan remgeldverhogingen.

  Ik heb vandaag wel gehoord dat u niet voor de franchise bent, maar ik heb geen rode lijn gehoord inzake de verhoging van de remgelden. De Belgen geven nochtans al keiveel geld uit aan gezondheidszorg. Het gaat om 20 %. Dat is meer dan in Duitsland, dat is meer dan in Frankrijk. De mensen betalen dat uit eigen zak, en dat bedrag moet verminderen.

  Voorzitter:

  Dank u wel, mevrouw Merckx.

  Caroline Désir:

  Monsieur le ministre, vous êtes clair concernant votre refus sur la franchise de 500 euros, et c'est tant mieux. Pour le reste, je ne suis pas du tout rassurée par votre réponse. En effet, vous savez parfaitement qu'il sera très difficile, pour ne pas dire impossible, d'épargner durablement les soins de santé si on ne recherche pas en même temps de nouvelles recettes pour absorber le déficit massif que votre gouvernement est en train de creuser. Vous pouvez bien multiplier les déclarations d'intention mais les chiffres, eux, sont têtus.

  Quand on annonce des économies à grande échelle et qu'on serre la vis budgétaire dans tous les secteurs, il est évident que la santé ne pourra pas être préservée par de simples incantations. À un moment donné, ce sont les patients, les soignants et les assurés sociaux qui payent l'addition.

  Monsieur le ministre, votre parti, comme Les Engagés, vous avez présenté la santé comme une priorité devant les électeurs. Ce qu'on voit aujourd'hui pourtant, c'est que vous êtes dans un gouvernement qui a comme marque de fabrique les économies, la pression sur les soins et l'augmentation de la facture pour les patients.

  Daniel Bacquelaine:

  Effectivement, il faudra être équitable. Mais être équitable, c'est aussi être responsable. Je pense qu'aujourd'hui, nous avons un devoir de responsabilité, car chaque euro en matière de santé doit être utilisé en faveur de la qualité des soins et des patients. Nous devons donc avoir le courage de laisser tomber les tabous et les dogmes. Une norme de croissance ne concerne en rien la qualité des soins. Une norme de croissance ne concerne en rien la rigueur que l'on met dans l'utilisation des budgets des soins de santé.

  Nous devons sortir de cela et avoir le courage de vraies réformes, lesquelles doivent notamment porter sur l'automaticité de l'accès au BIM, tout à fait scandaleuse aujourd'hui – les fraudes sont connues –, sur une révision du rôle des mutuelles qui, comme on l'a dit plusieurs fois, coûtent très cher aujourd'hui – plus d'un milliard par an pour les frais administratifs des mutuelles –, sur une adaptation de nos tickets modérateurs, qui n'ont plus été indexés depuis 20 ans et, enfin, sur une réforme du paysage hospitalier.

  Jan Bertels:

  Dank u voor uw duidelijke antwoord, mijnheer de minister.

  Voor Vooruit en voor u is het heel duidelijk: geen gezondheidszorg op basis van de dikte van je portemonnee. Collega's, deze discussie toont duidelijk aan waarom Vooruit in deze regering nodig is: om toegankelijke en betaalbare gezondheidszorg te blijven beschermen.

  Het verbaasde mij dat andere partijen gisteren een groot drama maakten van de zelf besliste 80 miljoen euro voor de farmasector. Tegelijkertijd verklaarde dezelfde partij dat ze 7,1 miljard wil besparen op de kap van zieke patiënten. Dat is dezelfde partij, Anders. Dat zal Vooruit nooit aanvaarden. We zullen blijven doen wat we al hebben gedaan en dat is blijven investeren in ons systeem van gezondheidszorg en durven te hervormen. Daarin geef ik de heer Bacquelaine gelijk. We moeten durven te hervormen. Dat zullen we doen en dat zullen we blijven doen, voor de beste en betaalbare zorg voor iedereen.

  Sarah Schlitz:

  Monsieur le ministre, merci pour vos réponses. Savez-vous ce qui rapporte gros? Une population en bonne santé et bien soignée. Avec ce gouvernement, vous devez effectuer un travail de pédagogie pour investir davantage dans la prévention. Car ce gouvernement continue à donner des dérogations qui exposent nos citoyens à des pesticides et des substances néfastes, alors qu'on peut protéger leur santé. Vous pouvez par exemple interdire la publicité pour la malbouffe, il y a des tas de choses qu'on peut faire dans ce genre. Ensuite, vous pouvez faire en sorte qu'il y ait davantage de spécialistes, et réduire les délais d'attente. C'est essentiel pour soigner assez tôt les pathologies. Troisièmement, vous pouvez soutenir les dispositifs de première ligne, comme les maisons médicales qui, le rapport du KCE le prouve, font faire des économies au secteur des soins de santé. Ou encore agir pour le bien-être au travail plutôt que d'en demander toujours plus aux travailleurs et aux travailleuses. Voilà un plan de bataille efficace et utile sur le long terme!

• Vraag: Het belasten van de internetgiganten en het specifieke geval van Meta (Q56001904P)

  economie en werk

  Het belasten van de internetgiganten en het specifieke geval van Meta
  

  Gesteld door

  Les Engagés Ismaël Nuino
  

  Beantwoord door

  N-VA Jan Jambon (Minister van Financiën en Pensioenen)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Ismaël Nuino bekritiseert dat Meta in België slechts 1 miljoen euro belastingen betaalde op 100 miljoen omzet door winstverschuiving naar Ierland, terwijl Belgische horeca-ondernemingen (55.000 bedrijven, 160.000 jobs) jaarlijks 12 miljard aan de staat afdragen, wat hij een "onverdraaglijke onrechtvaardigheid" noemt. Hij dringt aan op versnelde invoering van de beloofde GAFAM-taxe in 2027 en vraagt om concrete plannen en opbrengstschattingen. Jan Jambon benadrukt dat hij geen individuele dossiers bespreekt, maar bevestigt dat België eenzijdig een digitale belasting zal invoeren als de OCDE of EU tegen 2027 geen multilateraal akkoord bereikt, met hernieuwde besprekingen deze herfst. Hij waarschuwt wel dat hogere belastingen contraproductief kunnen zijn zonder een aantrekkelijk investeringsklimaat voor alle bedrijven. Nuino herhaalt zijn eis dat multinationals zoals Meta – met slechts 22 voltijdse banen in België maar enorme winsten – verplicht moeten bijdragen, nu "het moment is aangebroken om dit niet langer te vragen, maar af te dwingen".

  Ismaël Nuino:

  Monsieur le ministre, cette semaine, nous apprenions que Meta (Facebook) avait payé moins d'un million d'euros d'impôts pour 2025; et ce, avec un peu plus de 100 millions d'euros de chiffre d'affaires et en transférant beaucoup d'argent en Irlande pour payer moins d'impôts. Malheureusement, jusqu'ici, ce n'est pas une surprise.

  La deuxième actualité de cette semaine, monsieur le ministre, c'est que le secteur de l'horeca a émis un vrai cri d'alerte. Le secteur de l'horeca, c'est quoi? Ce sont 55 000 entreprises, des entrepreneurs, des TPE, des PME qui, eux, créent 160 000 emplois et qui, eux encore, contribuent à hauteur de 12 milliards d'euros aux caisses de l'État.

  Monsieur le ministre, c'est cette comparaison qui, pour moi, est insupportable. D’un côté, nous avons des entreprises belges, des entrepreneurs qui sont le poumon économique de notre pays, qui créent de l'emploi, qui font vivre nos villes et nos communes, qui respectent nos lois et qui paient des impôts. De l'autre côté, nous avons des grandes entreprises américaines qui gagnent de l'argent en Belgique et qui décident tout simplement de ne pas payer d'impôts et, parfois même, de ne pas respecter nos lois.

  Monsieur le ministre, quand allons-nous mettre fin à cette injustice? L'accord de gouvernement prévoit que, si l'Union européenne ne le fait pas, en 2027, il y aura une taxe sur les GAFAM en Belgique. L'année 2027, c'est demain.

  Où en êtes-vous dans la préparation de cette loi? Combien pensez-vous qu'elle pourra rapporter dans les temps difficiles que nous connaissons? Monsieur le ministre, quand allons-nous mettre fin à cette injustice?

  Jan Jambon:

  Chers collègues, je vous remercie d'avoir attiré mon attention sur ce point.

  Tout d'abord, en tant que ministre des Finances – parfois, je dis "le ministre sans finances", mais nous essayons de résoudre ce problème –, je ne m'exprimerai pas sur des dossiers individuels ou des dossiers d'entreprises. Je ne le fais jamais.

  Nous pouvons choisir d'introduire sans cesse de nouvelles taxes ou d'augmenter celles qui existent déjà, mais si, in fine , elles conduisent à une diminution des recettes, cela ne sert à rien. Il s'agit de préserver un terrain de jeu équitable et de permettre à nos entreprises, qui supportent déjà une lourde charge fiscale, de continuer à se développer. Je comprends donc votre point de vue, mais il est tout aussi essentiel de créer un climat susceptible d'attirer des investissements dans notre pays. Sans un secteur privé fort et prospère, les pouvoirs publics ne disposent pas des moyens nécessaires pour financer leurs politiques.

  Par ailleurs, l'accord de gouvernement, comme vous l'avez mentionné, prévoit que nous appliquions les engagements internationaux relatifs à une taxe numérique ou taxe GAFAM, si vous préférez. Cet automne, cette question sera à nouveau inscrite à l'agenda de l'OCDE.

  Les échanges que j'ai eus avec la Commission européenne confirment également que la possibilité de générer des recettes européennes supplémentaires est à l'étude au regard du cadre financier pluriannuel, notamment au travers d'une telle taxe. À défaut d'un accord multilatéral, que ce soit au sein de l'OCDE ou de l'Union européenne, le gouvernement devra se pencher sur cette question. À cet égard, je respecterai comme toujours, avec loyauté, les accords conclus entre les partis de la majorité.

  Ismaël Nuino:

  Je vous remercie, monsieur le ministre. Nous sommes tout à fait d'accord sur la nécessité de garantir un terrain de jeu équitable entre les entreprises étrangères qui, aujourd'hui, ne paient pas suffisamment d'impôts et celles qui, en Belgique, font vivre notre tissu économique et créent réellement de l'emploi. À titre de comparaison, comme je le rappelais, le secteur de l'horeca représente 160 000 emplois alors que Meta ne représente que 22 ETP en Belgique. Il est donc normal de pouvoir demander à ces entreprises étrangères de contribuer. Je pense sincèrement que nous arrivons à un moment où des efforts seront demandés à chacun. Or ces entreprises figurent parmi celles qui réalisent les bénéfices les plus importants. Il n'est plus seulement temps de leur demander de participer, mais bien de l'exiger.

• Vraag: De vrijlating van een moordverdachte uit de gevangenis te Haren wegens een administratieve fout (Q56001910P)

  veiligheid, justitie en defensie

  De vrijlating van een moordverdachte uit de gevangenis te Haren wegens een administratieve fout
  

  Gesteld door

  MR Catherine Delcourt
  

  Beantwoord door

  cd&v Annelies Verlinden (Minister van Justitie)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Een verdachte van moord in een druggerelateerde schietpartij in Anderlecht werd vrijgelaten door een administratieve fout bij de gevangenis van Haren, waar een verouderd papieren systeem voor beroepsprocedures wordt gebruikt, wat Catherine Delcourt bekritiseert als onaanvaardbaar en schadelijk voor het vertrouwen in justitie. Annelies Verlinden bevestigt dat er onderzoek loopt maar wijst op onduidelijkheden over de rol van de advocaat en benadrukt plannen voor digitalisering en structurele hervormingen, waaronder de aanstelling van een nieuwe gevangenisdirecteur, om overbevolking en administratieve tekortkomingen aan te pakken. Delcourt stelt dat minstens twee andere gevangenen omzelfde redenen vrijkwamen en eist snellere actie, terwijl ze de inconsistentie tussen politie-inzet en justitiële follow-up aan de kaak stelt. Verlinden herhaalt dat veiligheid prioriteit heeft en dat lessen uit de zaak zullen worden getrokken, zonder de lopende strafrechtelijke procedure te beïnvloeden.

  Catherine Delcourt:

  Madame la ministre, le 22 décembre 2024, une fusillade à l'arme lourde liée au trafic de drogue a eu lieu à Anderlecht. Bilan: un mort, un blessé grave. Un des présumés coauteurs a été arrêté, inculpé pour assassinat et mis en détention préventive à la prison de Haren. Aujourd'hui, il est libéré, sans condition, sans contrôle, à la suite d'une erreur administrative du greffe de la prison: le délai de recours de la décision de maintien en détention préventive n'a pas été respecté.

  Ces recours reposent encore sur un système qui est totalement archaïque, via un unique carnet papier pour toute la prison. Loin de moi l'idée de jeter l'opprobre sur le service, sur le greffe, qui est probablement peu expérimenté, mal encadré, mais la situation laisse pantois.

  Un potentiel assassin se retrouve dans la nature, sans contrôle judiciaire, dans l'attente de son procès, à la suite d'une erreur administrative dans un dossier d'une extrême gravité. Quel message pour nos forces de police, qui s'investissent sans relâche pour assainir les quartiers gangrénés par le trafic de drogue et permettre aux habitants de retrouver une vie paisible!

  J'entends que vous avez demandé à l'administration d'étudier la possibilité de numériser la procédure d'introduction des recours. C'est la moindre des choses et cela doit être l'engagement de ce gouvernement afin d'assurer la sécurité de nos citoyens.

  Madame la ministre, il semblerait que cette erreur administrative ne soit pas isolée. Confirmez-vous cette information? Les syndicats justifient ces erreurs administratives par un manque de personnel et une charge de travail trop importante. Que répondez-vous à ces justifications? Quelles mesures comptez-vous prendre à court terme car, effectivement, la mise en place d'une procédure digitalisée ne se fera pas du jour au lendemain? Enfin, l'accord de gouvernement prévoit d'adapter les règles de détention préventive, notamment en espaçant les passages devant la chambre du conseil. Quel est concrètement l'état d'avancement de ce dossier?

  Annelies Verlinden:

  Madame Delcourt, nous avons pris connaissance du dossier, mais je ne peux à ce stade me prononcer sur la question faute de disposer de tous les éléments concernant le déroulement des faits. Quoi qu'il en soit, j'ai demandé de mener une enquête administrative et, à ce jour, rien ne permet de confirmer que le personnel de la prison de Haren n'a pas respecté les procédures.

  Plusieurs questions restent sans réponse. L'avocat du suspect avait-il déjà été consulté lors de la détention préventive et pourquoi n'a-t-il pas fait appel dans le délai prévu? Le suspect avait-il confirmé auprès des chefs de section son intention de faire appel dans le délai et pourquoi l'avocat a-t-il attendu si longtemps avant de contacter la prison?

  Nous prenons évidemment ces préoccupations très au sérieux et avons demandé d'examiner la possibilité de numériser la procédure. Une solution numérique renforcerait la traçabilité, limiterait les contestations et allégerait la charge administrative.

  Évidemment, la prison de Haren subit comme d'autres prisons les effets de la surpopulation. Notre gouvernement poursuit des réformes structurelles pour réduire cette pression et améliorer les conditions de travail du personnel. Parallèlement, nous poursuivons le renforcement de la gestion de l'établissement de Haren. Cette semaine, un nouveau chef d'établissement sera d'ailleurs désigné.

  L'enquête pénale se poursuivra dans tous les cas. La décision du 10 juillet n'a aucune incidence sur l'issue de la procédure pénale. S'il est reconnu coupable des faits qui lui sont reprochés, le suspect devra purger une peine.

  Chers collègues, la sécurité et la protection des victimes constituent nos priorités absolues. C'est également pour cette raison que nous allons changer les procédures pour la détention préventive. Si des enseignements doivent être tirés de cette situation, nous ne manquerons pas de les mettre en œuvre.

  Catherine Delcourt:

  Madame la ministre, je vous remercie pour vos réponses. D'après mes informations, il y aurait eu au moins deux autres libérations de détenus de la prison de Haren à la suite d'erreurs administratives. Ce n'est pas tolérable. Des mesures auraient dû être prises bien avant la libération de ce potentiel assassin. Comme vous l'avez mentionné, la lutte contre la drogue reste une priorité de ce gouvernement, qui investit des moyens conséquents, spécialement à Bruxelles. Comment voulez-vous que la police continue ses efforts si la justice ne suit pas derrière? Depuis le début de cette législature, nous avons eu de nombreux débats sur la surpopulation carcérale. Cet événement nous montre qu'ouvrir une prison, ce n'est pas seulement y mettre des gardiens, c'est également s'assurer de la sécurité juridique et administrative. Cela permet de diminuer la pression, déjà très forte, en milieu carcéral. Madame la ministre, le groupe MR vous soutiendra dans votre volonté de numérisation et vous pouvez compter sur notre vigilance en matière de détention préventive.

• Vraag: Het onderzoek naar het ontstaan van natuurbranden teneinde deze te voorkomen en te bestrijden (Q56001905P)

  Vraag: De bestrijding van bosbranden (Q56001918P)

  klimaat, energie en landbouw

  Het onderzoek naar het ontstaan van natuurbranden teneinde deze te voorkomen en te bestrijden
  De bestrijding van bosbranden
  Preventie en bestrijding van natuur- en bosbranden summaryExplanation

  Gesteld door

  Les Engagés Xavier Dubois
  PS Éric Thiébaut
  

  Beantwoord door

  MR Bernard Quintin (Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  Xavier Dubois en Éric Thiébaut vragen zich af of België voorbereid is op grootschalige bosbranden door klimaatverandering, wijzend op recente rampen zoals in Fontainebleau en de dodelijke overstromingen van vijf jaar geleden, en bekritiseren de verzwakte rol van de Bescherming Civiele Bevolking (BCB) onder minister Jan Jambon. Minister Bernard Quintin benadrukt dat België inzet op een geïntegreerde aanpak met versterkte preventie, gespecialiseerd materieel, internationale samenwerking en verbeterde luchthulp via nieuwe helikopters en Bambi Buckets, terwijl hij belooft voor de herfst plannen te presenteren om de toekomst van de BCB als cruciale tweede lijn veilig te stellen. Dubois erkent vooruitgang zoals betere luchtondersteuning en Europese samenwerking, maar wijst op blijvende tekortkomingen in brandonderzoek, waarschuwingsystemen zoals BE-Alert en de efficiëntie van de BCB, waarvoor hij concrete actieplannen afwacht. Thiébaut dringt aan op spoedige extra middelen voor brandweer en BCB, met nadruk op samenwerking met Defensie, en eist nog dit jaar een herstructureringsplan om de "verzwakte" BCB kracht bij te zetten in de klimaatcrisis.

  Xavier Dubois:

  Monsieur le ministre, la Belgique est-elle prête à faire face à des feux de forêt de grande envergure? C'est une question légitime que nous devons nous poser au vu, bien entendu, du changement climatique que nous connaissons, mais aussi des événements récents. Je pense bien sûr à l'incendie qui a frappé le sud de l'Espagne et qui a fait 12 victimes, dont trois Belges. Je tiens, d'ailleurs, à exprimer tout notre soutien aux familles et aux proches des victimes. Je pense aussi à l'incendie qui a touché la forêt de Fontainebleau cette semaine. Il a détruit 1 500 hectares de forêt en 48 heures et mobilisé plus de 800 pompiers. Or, Fontainebleau, ce n'est ni le sud de l'Espagne ni le Portugal. C'est à 50 kilomètres de Paris.

  Nous ne pouvons donc plus ignorer le risque de feux de forêt de grande ampleur en Belgique. Et ce n'est pas seulement moi qui le dis. Ce sont surtout les experts, notamment ceux du Centre d'analyse des risques du changement climatique (CERAC), qui mettent en avant le fait que nous pourrions entrer dans une nouvelle dimension. Ils estiment que ce risque pourrait se concrétiser dans un horizon de cinq à dix ans. C'est donc un horizon très proche. Ils parlent de feux de forêt beaucoup plus importants, plus fréquents, ainsi que d'une période de risque plus longue, la saison des incendies s'allongeant sous l'effet du changement climatique. Face à cette situation, les pouvoirs publics doivent prendre de nombreux éléments en considération.

  Il y a d'abord la question de la prévention. Comment mieux prévenir ces incendies si nous ne sommes pas capables d'en analyser correctement les causes et le contexte? Or il semblerait que nous ne disposions pas d'une méthodologie spécifique permettant d'effectuer cette analyse efficacement. Au-delà de la prévention, se pose également la question des moyens de lutte. C'est donc en ce sens que je souhaiterais vous interroger afin de savoir si nos zones de secours sont équipées pour faire face à des feux de forêt de grande ampleur, si elles sont suffisamment formées, si nous disposons d'accords de coopération avec les pays voisins, plus expérimentés en la matière, et si nous devons prévoir des moyens budgétaires supplémentaires afin de contrer ce risque pour l'ensemble de notre population.

  Éric Thiébaut:

  Monsieur le ministre, il y a cinq ans, notre pays subissait les plus graves inondations de son histoire, avec un bilan terrible de 39 morts. Qui aurait pu imaginer que des inondations pouvaient tuer 39 personnes dans notre pays? Et pourtant, c'est arrivé.

  Qui aurait pu aussi imaginer voir un jour un énorme incendie de forêt aux portes de Paris? Et pourtant, à l'heure où nous parlons, il y a encore 900 pompiers qui luttent contre les flammes dans la forêt de Fontainebleau avec des canadairs qui s'alimentent directement en eau dans la Seine.

  Le changement climatique produit maintenant clairement ses effets, n'en déplaise à certains climatosceptiques de votre gouvernement. Nous savons que les catastrophes vont se multiplier à l'avenir. Pour y faire face, les zones de secours investissent massivement dans le personnel et dans le matériel, mais où est le fédéral? Nous ne pouvons dresser qu'un triste constat: aujourd'hui, la Protection civile est devenue le maillon faible de la sécurité civile. En vérité, la Protection civile ne s'est jamais remise de la destruction qui fut organisée par le ministre Jambon.

  Monsieur le ministre, si un incendie de grande ampleur se déclarait dans la forêt de Soignes, par exemple, serions-nous prêts à y faire face? Existe-t-il des moyens suffisants à l'échelle fédérale, aux niveaux civil et militaire pour combattre un incendie de forêt de grande ampleur? Envisage-t-on d'accorder des moyens supplémentaires à la Protection civile pour lutter contre les feux de forêt? Envisagez-vous de passer des accords avec la Défense, notamment pour adapter les moyens d'intervention aériens en vue de lutter contre les feux de forêt?

  Bernard Quintin:

  Messieurs les représentants, d'abord pour vous répondre sur le fond, oui, il faut continuer bien sûr à renforcer notre préparation à tous les niveaux par rapport aux incendies, aux inondations et aux autres catastrophes naturelles qui sont aujourd'hui notre nouvelle réalité, comme vous l'avez rappelé, monsieur Thiébaut. J'étais, d'ailleurs, avant-hier à Liège pour les commémorations du cinquième anniversaire des terribles inondations qui ont causé 39 morts, et des milliers de victimes. Nous devons absolument continuer à renforcer notre préparation en vue de ces événements. Pour ce qui est des incendies, la Belgique opte pour une approche intégrée dans la lutte contre les feux de végétation, dans laquelle la prévention, la formation, les moyens spécialisés et la coopération internationale se renforcent mutuellement.

  La première responsabilité incombe au niveau local et régional, puis fédéral, entre autres, pour ce qui concerne la Protection civile, quand elle doit être activée. Je vais y revenir. Tous ces niveaux de responsabilité peuvent, si nécessaire, compter sur la solidarité européenne. Nous savons que le changement climatique induit des risques accrus de feux de forêts ou de végétation. C'est pourquoi nos zones de secours ont investi de manière ciblée dans du matériel spécialisé, des formations de pointe et des exercices multidisciplinaires avec des partenaires internationaux plus aguerris que nous-mêmes à ce genre de feux, et ce afin de permettre aux services d'incendie, à la police et aux services de secours de collaborer efficacement. Bien sûr, tous ces services continueront à le faire.

  En outre, la Belgique dispose, grâce à la police fédérale, d'une capacité aérienne opérationnelle soutenue par la Protection civile, qui renforce considérablement l'efficacité des hélicoptères de lutte contre les incendies grâce à des bassins d'eau temporaires. En effet, grâce aux récents investissements réalisés dans de nouveaux hélicoptères pour la police fédérale ainsi que dans le renouvellement des Bambi Buckets, nous renforçons considérablement notre capacité aérienne, tant en termes de matériel que de formation des pilotes et des accompagnateurs. On comprend bien que piloter un hélicoptère pour des opérations de police est une chose et que, pour des opérations d'extinction d'incendie avec un Bambi Bucket, c'en est une autre. Cela demande une autre formation. Cinq équipes sont ainsi formées et peuvent répondre à des demandes, le cas échéant, comme elles le font régulièrement.

  Sur le plan de la solidarité internationale, elles interviennent également en appui aux collègues néerlandais, à leur demande, comme elles l'ont déjà fait au moins deux fois cette année. Les nouveaux systèmes de lutte contre les incendies peuvent désormais puiser dans des plans d'eau d'une profondeur minimale de 40 cm, alors qu'une profondeur d'environ 1,50 m était auparavant nécessaire. Le nombre de points de prélèvement d'eau potentiels augmente aussi de manière significative par là même – ce qui permet un déploiement plus rapide et plus flexible des hélicoptères.

  Enfin, comme vous l'avez dit, lorsqu'un feu de végétation ou de forêt dépasse nos capacités nationales, nous pouvons évidemment solliciter et mobiliser rapidement un appui matériel et humain supplémentaire grâce au Mécanisme européen de protection civile géré par notre estimée commissaire Hadja Lahbib, y compris aussi un appui bilatéral direct, sans forcément passer par le Mécanisme européen. Pour être très clair avec vous, des moyens supplémentaires sont mobilisés à tous les niveaux et il y a bien un avenir pour la Protection civile.

  J'y travaille d'arrache-pied à travers plusieurs scénarios. Comme j'ai déjà eu l'occasion de vous le dire à plusieurs reprises en commission, je reviendrai vers vous à la rentrée avec les différents scénarios qui sont sur la table afin d'examiner comment nous pouvons assurer l'avenir de cette Protection civile, qui constitue une deuxième ligne absolument indispensable aux côtés des services de secours, compte tenu des moyens et de l'expertise dont elle dispose. Pour moi, c'est un élément fondamental.

  Quelle que soit la manière dont nous assurerons son avenir, elle a un avenir. Il s'agit d'un élément absolument essentiel, notamment dans la lutte contre les catastrophes liées au changement climatique.

  Xavier Dubois:

  Je vous remercie, monsieur le ministre, pour ces éléments de réponse.

  Plusieurs aspects sont positifs comme la formation d'équipes pour l'appui aérien au sein de la police. Le fait que certaines équipes aient également pu venir en aide à nos voisins, en l'occurrence les Pays-Bas, est évidemment une bonne chose. Il en va de même du Mécanisme européen de protection civile, auquel nous pouvons faire appel. Il était nécessaire.

  Il subsiste toutefois plusieurs éléments sur lesquels nous devons continuer à travailler. Comme je l'ai indiqué dans ma question, il y a notamment la question des enquêtes relatives à ces incendies. Il est essentiel de pouvoir déterminer le contexte, les causes et les origines de ces feux afin d'améliorer la prévention.

  Même si nous ne l'avons pas abordé aujourd'hui, je pense également à tout ce qui concerne les systèmes d'alerte. Nous en avons parlé hier lors du débat d'actualité. Le système BE-Alert doit évidemment encore être amélioré. Son efficacité et sa rapidité doivent être renforcés, notamment au niveau des pouvoirs locaux. Il s'agit d'un outil essentiel, mais qui peut parfois se révéler très difficile à utiliser lorsqu'une catastrophe survient.

  Enfin, la Protection civile constitue un enjeu important, que nous aborderons à la rentrée. Nous attendons avec impatience votre plan d'action afin de renforcer son efficacité sur l'ensemble du territoire.

  Je vous remercie, monsieur le ministre.

  Éric Thiébaut:

  Monsieur le ministre, il est clair que le changement climatique engendre aujourd'hui d'énormes risques d'incendie pour nos forêts. Nous devons absolument accorder à nos pompiers et à la Protection civile des moyens supplémentaires pour faire face aux catastrophes à venir. Il y a urgence. J'espère sincèrement que vous présenterez encore cette année un plan de redéploiement de la Protection civile, en collaboration avec la Défense.

• Vraag: De vluchten boven dichtbevolkte gebieden en het intensievere gebruik van baan 01 (Q56001907P)

  De vluchten boven dichtbevolkte gebieden en het intensievere gebruik van baan 01
  

  Gesteld door

  DéFI François De Smet
  

  Beantwoord door

  Les Engagés Jean-Luc Crucke (Minister van Mobiliteit, Klimaat en Ecologische Transitie)
  

  op 16 juli 2026

  Bekijk antwoord

  Samenvatting summaryExplanation

  François De Smet bekritiseert het herhaaldelijk en volgens hem abusief gebruik van landingsbaan 01 bij Brussels Airport, wat tienduizenden inwoners in Oost-Brabant en Waals-Brabant al twintig jaar overlast bezorgt, ondanks een vonnis van het hof van beroep in 2020 dat deze praktijk illegaal verklaarde en eist dat de baan enkel in uiterste nood wordt gebruikt. Minister Jean-Luc Crucke verklaart dat de recente toename te wijten is aan weersomstandigheden en lopende werkzaamheden aan taxiwegen tot september 2026, die de operationele keuzes beperken, maar benadrukt dat alle banen open blijven. De Smet wijst deze verklaring af als een herhaling van twintig jaar uitstel en gebrek aan structurele oplossing, stelt dat beide omstreden banen (01 en 07) enkel als laatste redmiddel mogen dienen, en bekritiseert het ontbreken van een langetermijnvisie. Hij eist onmiddellijke toepassing van het vonnis en een drastische vermindering van het gebruik, met verwijzing naar de groeiende juridische stappen van burgemeesters en actiegroepen.

  François De Smet:

  Monsieur le ministre, c'est enfin le retour de l'été et des beaux jours. Les avions volent toujours aussi bas. La piste 01 est encore une fois utilisée de manière intempestive.

  Pour nos citoyens, la coupe est pleine. Que ce soit à l'Est de Bruxelles, en périphérie – comme à Kraainem –, en Brabant Wallon – je pense à Waterloo –, les habitants font face à une utilisation devenue intensive, routinière et abusive de la piste 01 pour les atterrissages. Des collectifs de riverains et des bourgmestres excédés nous rapportent des taux d'utilisation de la piste 01 frôlant l'absurde, parfois par simple vent de travers, alors que les règles de l'art aéronautiques imposent d'atterrir vent debout.

  Voilà plus de 20 ans depuis le tristement célèbre plan de dispersion de 2004 que le dossier du survol de Bruxelles et de sa périphérie empoisonne la vie de centaines de milliers de nos concitoyens. Vingt ans de nuits sans sommeil. Vingt ans de dimanches gâchés. Vingt ans de querelles institutionnelles insolubles. Cela suffit!

  La colère gronde, et à juste titre. Récemment, concernant la piste 07, la commune de Schaerbeek a dû engager une action en justice contre l'État. S'agissant de la piste 01, du côté de Waterloo, l'ASBL "Piste 01, ça suffit!" a récemment, elle aussi, entrepris plusieurs démarches judiciaires.

  Le droit est pourtant clair. Nous en avons déjà débattu à plusieurs reprises. La cour d'appel de Bruxelles, dans un arrêt retentissant du 22 octobre 2020, a condamné l'État belge, en jugeant l'utilisation intensive de la piste 01 illégale et abusive. Cet arrêt impose de revenir à un usage strictement réglementé des pistes non préférentielles. Si cet arrêt et les instructions techniques de 2013 étaient appliqués à la lettre, l'utilisation de cette piste serait immédiatement réduite de moitié, ce qui soulagerait des milliers de familles.

  Monsieur le ministre, je ne dis pas que vous ne faites rien. Je sais que vous consultez. Il est temps d'accélérer dans ce dossier, pour la santé de tous les riverains de Bruxelles, de la périphérie et du Brabant Wallon, qui se sentent plus que jamais abandonnés.

  Jean-Luc Crucke:

  Cher collègue, l'utilisation accrue de la piste 01 ces derniers jours s'explique par la combinaison des conditions météorologiques et de travaux en cours sur certains taxiways de Brussels Airport.

  Dans le cadre du programme de rénovation des infrastructures aéroportuaires, plusieurs taxiways situés à proximité de l'intersection des pistes 9 et 25R font l'objet de travaux en 2026. Certaines phases de ce chantier ont un impact significatif sur la circulation au sol des aéronefs.

  Les phases 4, 4 bis et 5, qui s'étendent du 29 mai au 19 septembre 2026, affectent particulièrement les voies de sortie des pistes 01 et 07. Cette situation influence le choix des configurations de pistes, notamment lorsque les conditions météorologiques ne permettent pas l'application du système de préférence des pistes (PRS).

  Durant la phase 4 qui se déroule du 29 mai au 19 juillet 2026, les voies de sortie situées en extrémité de la piste 07L sont fermées, ce qui limite son utilisation opérationnelle. Durant la phase 5, qui se déroulera du 20 juillet au 19 septembre 2026, deux voies de sortie situées en extrémité de la piste 01 seront à leur tour fermées, ce qui limitera l'utilisation de cette piste dans certaines configurations.

  Bien que l'ensemble des pistes demeure opérationnel pendant toute la durée des travaux, les restrictions affectant certaines voies de sortie peuvent avoir une incidence sur le choix des pistes utilisées lorsque les conditions météorologiques ou opérationnelles l'exigent. Cette information est d'ailleurs publiée sur le site batc.be depuis le 13 février 2026 et fait l'objet d'une mise à jour quotidienne dans la rubrique "Travaux".

  François De Smet:

  Merci, monsieur le ministre, pour votre réponse très technique. J'entends bien que c'est la faute des travaux et de la météo, mais cela fait 20 ans que, tant pour la 01 que pour la 07, on a l'impression qu'on nous renvoie sur ces pistes à cause de la combinaison de la météo et de travaux. Ceci n'empêche pas le respect des décisions de justice. Je parle ici pour les riverains de la 01 comme ceux de la 07, parce que de temps en temps, on essaie de les opposer, ce qui est évidemment une erreur. Ces deux pistes ne devraient pas du tout être utilisées de cette manière. Elles devraient être utilisées de manière non préférentielle et en dernier recours. Elles n'ont pas la structure, les trajectoires ni le positionnement pour aborder un trafic de transit régulier, même en solution de dernier recours. Désolé de cette pique, mais en 20 ans nous sommes passés du cdH aux Engagés et nous sommes passés du plan Wathelet à la route Crucke. Vingt ans que nous tournons en rond, sans vision, comme un avion en boucle! Il est temps, au sens propre et au sens figuré, d'atterrir. Merci.

Voorstellen (0)

noPropositions

Mededelingen (3)

• Gegevensbeschermingsautoriteit (GBA) – Bijkomende activiteit – Verzoek van een lid

• Inoverwegingnemingen

• Toespraak van de voorzitter

Stemmingen (53)

De voorstellen en wetsontwerpen die besproken werden tijdens deze vergadering en de bijbehorende stemmingen.

Moties ingediend tot besluit van de interpellatie van mevrouw Barbara Pas over 'Het jaarrapport 2025 van de vicegouverneur van Brussel'

71.0%

29.0%

yes (98) no (40) abstain (0)

totalVotes: 138/150

Bekijk stemmingsdetails

Moties ingediend tot besluit van de interpellaties van: - de heer Kjell Vander Elst over 'De aanhoudende wachtrijen aan de grenscontrole op Brussels Airport'

55.1%

44.2%

0.7%

yes (76) no (61) abstain (1)

totalVotes: 138/150

Bekijk stemmingsdetails

Moties ingediend tot besluit van de interpellaties van: - de heer Jeroen Van Lysebettens over 'De consequenties en de kosten van het blijvende uitstel van de PEZ1'

55.8%

43.5%

0.7%

yes (77) no (60) abstain (1)

totalVotes: 138/150

Bekijk stemmingsdetails

Moties ingediend tot besluit van de interpellaties van: - de heer Steven Coenegrachts over 'Het ontoereikende rendement, de vertraagde investeringsstrategie en de bestuurscrisis bij Hedera'

55.1%

43.5%

1.4%

yes (76) no (60) abstain (2)

totalVotes: 138/150

Bekijk stemmingsdetails

Moties ingediend tot besluit van de interpellaties van: - de heer Steven Coenegrachts over 'Het aanvullen van onze strategische gasvoorraden'

55.5%

43.1%

1.5%

yes (76) no (59) abstain (2)

totalVotes: 137/150

Bekijk stemmingsdetails

Vorige vergaderingen